Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၈၈) - ထူးဆန်းလွန်းသော ကျူးကျော်သူ (၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>“မလောပါနဲ့၊ ဘုရင်မင်းမြတ်ချီးမြှင့်ထားတဲ့ လျှို့ဝှက်ရေခဲကြေးခွံချပ်ဝတ်ကိုပဲ အရင်ကျင့်ကြံကြတာပေါ့” အသက်ပိုကြီးသော အခြား ရေပြာကြေးခွံအစောင့်အရှောက် တစ်ဦးက တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>အမဲလိုက်သမားများသည် အဖွဲ့၏ပတ်ပတ်လည်တွင် တိတ်တဆိတ် လှုပ်ရှားနေကြပြီး သူတို့၏ အရှိန်မှာ စထွက်လာစဉ်ကထက် များစွာပိုမြန်နေသည်။</p> <p> </p> <p>အဆင့်မတက်သေးသော်လည်း ယင်းဖုန်းနှင့် ဘုရင်အဆင့် အဆင့်မြင့်မိစ္ဆာသားရဲတို့၏ တိုက်ပွဲကို မြင်တွေ့လိုက်ရခြင်းက သူတို့အတွက် အမြန်နှုန်းအပေါ် ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော နားလည်မှုကို ရရှိစေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းတွင် ဝံပုလွေအသိုက်၏ပုံရိပ်ကြီး ပေါ်လာပြီး ကြီးမားလှသော အသက်စွမ်းအင်လှိုင်းတစ်ခုက သူတို့ဆီသို့ ရိုက်ခတ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>တိုတမ်မိခင်သစ်ပင်သည် တိုက်ပွဲဝင်အဖွဲ့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်ကို သိရှိပုံရကာ အကိုင်းအခက်နှင့် အရွက်များ လေမတိုက်ဘဲလှုပ်ရှားနေပြီး ကြယ်ရောင်များ မိုးရွာကျသကဲ့သို့ ကျဆင်းလာရာ တဖြည်းဖြည်း မှောင်မိုက်လာသော ညနေခင်းတွင် အထူးတလည်ထင်ရှားနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“မိခင်သစ်ပင်ရဲ့ အသွင်ပြောင်းမှုကလည်း အရေးကြီးတဲ့ အချိန်ကို ရောက်နေပြီထင်တယ်” လင်းထျန်းလုံ၏အကြည့်က အသိစိတ်နေရာလွတ်အတွင်းရှိ မြေကမ္ဘာအမြုတေ မီးကြာပန်းနှင့် မြေအောက်မီးလျှံနှလုံးသားတို့အပေါ် ဖြတ်သန်းသွားသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒီပစ္စည်းနှစ်ခုရလာတာ အချိန်ကိုက်ပဲ”</p> <p> </p> <p>မြေကမ္ဘာအမြုတေ မီးကြာပန်းသည် သန့်စင်သော မီးဓာတ်မူလစွမ်းအင်ကို ထုတ်လွှတ်နေပြီး မြေအောက်မီးလျှံနှလုံးသား တွင် ပြီးပြည့်စုံသော မီးလျှံနိယာမများ ပါဝင်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤရတနာနှစ်ပါးက ဝံပုလွေအသိုက်၏ အလွန်အမင်းထူထပ်နေသော ရေခဲပတ်ဝန်းကျင်ကို မျှခြေဖြစ်စေနိုင်ပြီး မိခင်သစ်ပင်၏အသွင်ပြောင်းမှုအတွက် အဓိက အကူအညီများ ပေးစွမ်းနိုင်မည်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဝံပုလွေအုပ်သည် ကြယ်တာရာအကာအကွယ်အတွင်းသို့ ခြေချတော့မည့်ဆဲဆဲတွင် လင်းထျန်းလုံ ရုတ်တရက်ရပ်တန့်သွားပြီး ငွေပြာဘုရင်မျက်၀န်းများ လင်းလက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>တိုတမ်မိခင်သစ်ပင်၏ ဗဟိုချက်တွင် သေးငယ်သော အက်ကွဲကြောင်းလေးတစ်ခု တိတ်တဆိတ်ပြန့်နှံ့နေသည်ကို သူမြင်လိုက်ရပြီး ထိုအက်ကွဲကြောင်းမှ သန့်စင်သော အသက်စွမ်းအင်များက အစစ်အမှန်အရာဝတ္ထုတစ်ခုပမာ စီးဆင်းနေလေသည်။</p> <p> </p> <p>ပို၍အံ့သြဖွယ်ကောင်းသည်မှာ ဘုရင်အဆင့်ထက်သာလွန်သော ဖိအားတစ်ခုက ထိုအက်ကွဲကြောင်းအတွင်းမှ မှိန်ဖျော့ဖျော့ ထွက်ပေါ်နေခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>“အားလုံး ရပ်လိုက်ကြ” လင်းထျန်းလုံ ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ သူ၏အသံတွင် မေးခွန်းထုတ်ဖွယ်မရှိသော အာဏာစက် ပါဝင်နေသည်။</p> <p> </p> <p>အနားယူခါစ ဝံပုလွေအုပ်သည် ချက်ချင်းပင် တိုက်ပွဲဝင်အခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည်။ မဟာနှင်းအစောင့်အရှောက်များက ရှေ့တွင် ချက်ချင်း နေရာယူလိုက်ကြပြီး ရေခဲပြာရောင်အလင်းခြောက်ခု ပေါင်းစပ်သွားကာ လေးလံနှင်းခဲအကာအကွယ်မှာ ချက်ချင် ပုံပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>ရေပြာကြေးခွံအစောင့်အရှောက်များမှာ ဘေးဘက်များသို့ လျင်မြန်စွာ ဖြန့်ထွက်သွားပြီး ကြေးခွံများပေါ်တွင် အေးစက်သော အလင်းများ လင်းလက်လာကာ ဒုတိယ ကာကွယ်ရေးလိုင်းကို ဖွဲ့စည်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>အမဲလိုက်သမားများ၏ ပုံရိပ်များက အရိပ်များထဲသို့ တိတ်တဆိတ် တိုး၀င်ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို အသေသတ်တိုက်ကွက်တစ်ခု ဖော်ထုတ်ရန် အသင့်ပြင်ထားသည်။</p> <p> </p> <p>ရှောင်ယင်းက လင်းထျန်းလုံ၏အမွေးများကို စိုးရိမ်တကြီး ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ “ဖေဖေ သစ်ပင်ကြီး ဘာဖြစ်လို့လဲ၊ သူ တုန်နေသလိုပဲ”</p> <p> </p> <p>ရင်တုန်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားကို ခံစားရင်း ရှောင်လန်၏ မျက်၀န်းများ ကျဉ်းမြောင်းသွားတော့သည်။ “ဒီအငွေ့အသက်က... စောစောက ဘုရင်အဆင့်မိစ္ဆာသားရဲ သုံးကောင်ပေါင်းထားတာထက်တောင် ပိုကြောက်စရာကောင်းနေတယ်”</p> <p> </p> <p>ရန့်မြဲ့၏ အကြွင်းမဲ့ရေခဲဝိညာဉ်မှာ အလိုအလျောက် အသက်ဝင်လာပြီး ဖြူဖျော့ဖျော့ရေခဲမီးတောက်များက သူ၏ပတ်လည်တွင် ကာကွယ်ရေးနယ်ပယ်တစ်ခုအဖြစ် ဖန်တီးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဘုရင်မင်းမြတ်၊ အသွင်ပြောင်းနေတာကို အတင်းအကျပ် ရပ်တန့်ပစ်ဖို့လိုမလား”</p> <p> </p> <p>“မလိုဘူး” လင်းထျန်းလုံသည် အက်ကွဲကြောင်းကို စိုက်ကြည့်နေပြီး ငွေပြာဘုရင်မျက်၀န်းမှ အလင်းရောင်များ ပိုမိုတောက်ပလာသည်</p> <p> </p> <p>“မိခင်သစ်ပင်က သက်ရှိတစ်ကောင်ကောင်နဲ့ အုပ်စိုးခွင့်အတွက် တိုက်ခိုက်နေတာ”</p> <p> </p> <p>စကားဆုံးသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် အက်ကွဲကြောင်းက ရုတ်တရက်ကြီးမားလာသည်။ မြစိမ်းရောင်နွယ်ပင်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး လေထဲတွင် မှုန်ဝါးဝါး အမျိုးသမီးပုံရိပ်တစ်ခုအဖြစ် ယှက်နွယ်သွားတော့၏။</p> <p> </p> <p>ထိုပုံရိပ်ယောင်က လင်းထျန်းလုံကို ငုံ့ကြည့်နေပြီး သူမ၏မျက်လုံးများတွင် မည်သည့်ခံစားချက်မျှမရှိဘဲ သန့်စင်သော အသက်စွမ်းအင်နိယာမများသာ စီးဆင်းနေသည်။</p> <p> </p> <p>[စနစ်အသိပေးချက်]။  ။တိုတမ်မိခင်သစ်ပင်၏ အသွင်ပြောင်းမှုတွင် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်နေသော အမည်မသိသက်ရှိကို တွေ့ရှိပါသည်။</p> <p>အဆင့် - ???</p> <p>အန္တရာယ်အဆင့် - အလွန်မြင့်မားသည်။</p> <p> </p> <p>“ကျူးကျော်သူပဲ” နွယ်ပင်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ပုံရိပ်ယောင်က ထူးဆန်းလွန်းသောအသံဖြင့် ပြောလိုက်ပြီး စကားလုံးတိုင်းတွင် ရှေးဟောင်းဆန်ကာ ခမ်းနားသောစည်းချက်တစ်ခု ပါဝင်နေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒီခန္ဓာကိုယ်ကို... ငါ့ဆီလွှဲပေးလိုက်”</p> <p> </p> <p>လင်းထျန်းလုံသည် ရှေ့တစ်လှမ်းတက်လိုက်ပြီး သူ၏ ငွေပြာမိုးကြိုးလက်သည်းထဲတွင် စွမ်းအင်များ တိတ်တဆိတ်စုစည်းလာကာ လျှပ်စီးနှင့် ရေခဲများက သူ၏ လက်သည်းများကြားတွင် ရောယှက်သွားသည်။ “ထွက်သွားရမှာကမင်းပဲ”</p> <p> </p> <p>ဝံပုလွေအုပ်က တစ်ပြိုင်နက်တည်းဟိန်းဟောက်လိုက်ကြပြီး နှင်းဝံပုလွေတစ်ရာကျော်၏ အငွေ့အသက်များ ပေါင်းစပ်သွားကာ ထိုအမည်မသိသက်ရှိ၏ ဖိအားကို ရင်ဆိုင်လိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ပြင်းထန်သောတိုက်ပွဲကြီးတစ်ခု စတင်တော့မည်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုနွယ်ပင်ပုံရိပ်ယောင် ပေါ်လာသည်နှင့် ဝံပုလွေအသိုက်တစ်ခုလုံး၏လေထုမှာ အေးခဲသွားပုံရသည်။  </p> <p>မူလက နူးညံ့သော ကြယ်တာရာအကာအကွယ်မှာ ရုတ်တရက် အလင်းရောင်များ တောက်ပလာပြီး ကြယ်ရောင်များက ရေတံခွန်ပမာ စီးကျလာသော်လည်း နွယ်ပင်ပုံရိပ်ယောင်အနီးသို့ ရောက်သောအခါ ထူးဆန်းစွာ လိမ်ကောက်ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါက သာမန်ကျူးကျော်မှုမဟုတ်ဘူး” လင်းထျန်းလုံ စိတ်ထဲတွင် လျင်မြန်စွာ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာလိုက်သည်။ “သူက အကာအကွယ်ရဲ့ လည်ပတ်မှုကိုပါ နှောင့်ယှက်နိုင်တာပဲ”</p> <p> </p> <p>ထျန်းပင်းသည် ခပ်သြသြ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏ ရွှေရောင်ရင့်ရင့်ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် လင်းထျန်းလုံ၏ အရှေ့မှ ကာကွယ်လိုက်ပြီး ထာ၀ရဗာဂျရာခန္ဓာ၏ အလင်းရောင်များမှာ အရင်ကထက် ပိုမိုတောက်ပနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ပါးစပ်ထဲရှိ မြေအောက်မီးလျှံနှလုံးသား မှာ ပြင်းထန်စွာ ခုန်နေပြီး အမည်မသိသက်ရှိ၏ဖိအားနှင့် ထူးဆန်းစွာ ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဘုရင်မင်းမြတ် ကျွန်တော်အရင်စမ်းသပ်ကြည့်မယ်” ထျန်းပင်း၏ တိုက်ပွဲဝင်လိုစိတ်များမှာ မီးတောက်တစ်ခုပမာ လောင်ကျွမ်းနေပြီး အဆင့်ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်ထားသော စွမ်းအားအသစ်များက သူ၏ကိုယ်တွင်း၌ ဆူပွက်နေလေသည်။</p> <p> </p> <p>“စောင့်ဦး” လင်းထျန်းလုံက စိတ်စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ သူ့ကို ညင်သာစွာတားဆီးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ပြိုင်ဘက်ကို အရင် သေချာလေ့လာကြည့်ရအောင်”</p> <p> </p> <p>ရန့်မြဲ့သည် အဖွဲ့၏ဘယ်ဘက်သို့ အသံတိတ် ရွေ့လျားသွားပြီး အကြွင်းမဲ့ရေခဲဝိညာဉ်၏ အအေးဓာတ်ကြောင့် မြေကြီးပေါ်တွင် ရေခဲသလင်းလေးများပင် ဖြစ်တည်လာသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ အကြည့်က နွယ်ပင်ပုံရိပ်ယောင်ကို ပစ်မှတ်ထားနေပြီး ဤရန်သူသည် ယခင်ပြိုင်ဘက်များနှင့် မတူကြောင်း သူ၏ဝိညာဉ်အနက်ရှိုင်းဆုံးမှ ပင်ကိုယ်အသိစိတ်က ပြောပြနေသည်။</p> <p> </p> <p>“သူ့ရဲ့ သက်ရှိပုံစံက... အရမ်းထူးဆန်းတယ်” ရန့်မြဲ့က စိတ်ခြင်းဆက်သွယ်ခြင်းမှတစ်ဆင့် လင်းထျန်းလုံထံ သတင်းပို့လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာခန္ဓာကိုယ်လည်း မဟုတ်သလို သန့်စင်တဲ့စွမ်းအင်ကိုယ်ထည်လည်း မဟုတ်ဘူး”</p> <p> </p> <p>ယင်းဖုန်း၏ပုံရိပ်က ပုံရိပ်ယောင်ပတ်လည်တွင် လင်းလက်သွားပြီး အားနည်းချက်ကို ရှာဖွေရန် ကြိုးစားနေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူအနီးကပ်သွားတိုင်း ထိုနွယ်ပင်များက လေပင်တိုးမ၀င်နိုင်သော ကာကွယ်ရေးပိုက်ကွန်တစ်ခုအဖြစ် အလိုအလျောက် ယှက်နွယ်သွားသည်။ </p> <p>တစ္ဆေရေခဲအရိပ်ထွက်ပြေးခြင်း၏ ဟင်းလင်းပြင်ဖြတ်သန်းနိုင်စွမ်းမှာ ဤနွယ်ပင်များရှေ့တွင် အမှန်တကယ်ပင် အကျိုးသက်ရောက်မှုများ များစွာ လျော့ကျသွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>“ဘုရင်မင်းမြတ် ကျွန်တော့်ရဲ့အမြန်နှုန်းပါ ဖိနှိပ်ခံနေရတယ်” ယင်းဖုန်း၏ အသံထဲတွင် ရှားရှားပါးပါး လေးနက်မှုမျာူ ပါဝင်နေသည်။ “ဒီနွယ်ပင်တွေက... ပတ်ဝန်းကျင်က ဟင်းလင်းပြင်နိယာမတွေကို လိမ်ကောက်နေစေတယ်”</p> <p> </p> <p>ရှောင်ယင်းသည် စိုးရိမ်တကြီး တံတွေးမြိုချလိုက်ပြီး သူမ၏လက်လေးများဖြင့် လင်းထျန်းလုံ၏အမွေးများကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။</p> <p> </p> <p>“ဖေဖေ ဟိုအစိမ်းရောင်ပုံရိပ်ကြီးက... သမီးတို့ကို စိုက်ကြည့်နေသလိုပဲ”</p> <p> </p> <p>ရှောင်လန်သည် အသေးစိတ်အချက်အလက်တစ်ခုကို သတိပြုမိသွားသည်။ “မိခင်သစ်ပင်ရဲ့ ပင်စည်ကိုကြည့်။ အဲဒီပုံရိပ်ယောင်ကို ပြန်ခုခံနေတယ်”</p> <p> </p> <p>အမှန်တကယ်ပင် တိုတမ်မိခင်သစ်ပင်၏ ပင်မပင်စည်မှာ အနည်းငယ်တုန်ခါနေပြီး စီးဆင်းနေသော ကြယ်ရောင်များ၏ အမြန်နှုန်းမှာ ချုပ်နှောင်မှုတစ်ခုမှ ရုန်းထွက်ရန် ကြိုးစားနေသကဲ့သို့ သိသိသာသာမြန်ဆန်လာသည်။</p> <p> </p> <p>အက်ကွဲကြောင်းမှ အကိုင်းအခက်အသစ်များ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာပြီး အက်ကွဲကြောင်းကို ပြန်ပိတ်ရန် ကြိုးစားနေသည်။</p> <p> </p> <p>“ကျူးကျော်သူ ငါ့အိမ်ကထွက်သွား” မိခင်သစ်ပင်၏အသိစိတ်က နှငဝံပုလွေအဖွဲ့ဝင်တိုင်း၏ ခေါင်းထဲသို့ ပထမဆုံးအကြိမ် အလွန်ရှင်းလင်းစွာ ရောက်ရှိလာပြီး ထိုအသိထဲတွင် နာကျင်မှုနှင့်ဒေါသများ ပါဝင်နေသည်။</p> <p> </p> <p>နွယ်ပင်ပုံရိပ်ယောင်က ထူးဆန်းသောအသံဖြင့် ရယ်မောလိုက်သည်။ “မင်းအိမ်လား၊ မဟုတ်ဘူး၊ ဒီပြီးပြည့်စုံတဲ့ခန္ဓာကိုယ်က... ငါ့အတွက်ဖြစ်တည်လာတာ”</p> <p> </p> <p>စကားမဆုံးမီမှာပင် နွယ်ပင်များ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ </p> <p>နွယ်ပင်များသည် အကွာအဝေးကို လျစ်လျူရှုကာ ဝံပုလွေအုပ်စုဖွဲ့စည်းပုံ၏ ဗဟိုတွင် တိုက်ရိုက်ပေါ်လာပြီး သူတို့၏ ပစ်မှတ်မှာ အနောက်ဘက်တွင် ကာကွယ်ခံထားရသော ရှောင်လန်နှင့် ရှောင်ယင်းတို့ဆီသို့ တိုက်ရိုက်ဦးတည်နေသည်။</p> <p> </p> <p>“သတိထား” လင်းထျန်းလုံသည် ငွေပြာဘုရင်မျက်၀န်းဖြင့် စွမ်းအင်လမ်းကြောင်းကို ချက်ချင်း စစ်ဆေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ထက်ပိုမြန်နေသည်။</p> <p> </p> <p>ရန့်မြဲ့၏ ဝိညာဉ်အေးခဲခြင်းလက္ခဏာရပ်မှာ အစွမ်းကုန် ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဖြူဖျော့ဖျော့ရေခဲမီးတောက်များက နောက်မှထွက်လာသော်လည်း အရင်ရောက်သွားပြီး မိန်းကလေးနှစ်ဦးကို မထိမီမှာပင် နွယ်ပင်များကို အေးခဲပစ်လိုက်သည်။ </p> <p>အေးခဲသွားသော နွယ်ပင်များသည် ရှေ့သို့ ထိုးဖောက်တော့မည့်ဟန်အတိုင်း လေထဲတွင် ခဏတာ ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် တစ်လက်မချင်း အက်ကွဲကြွေကျသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“အို” နွယ်ပင်ပုံရိပ်ယောင်သည် အံ့သြသွားသည့် ပုံစံကို ပထမဆုံးအကြိမ် ပြသလိုက်သည်။ “အသက်စွမ်းအင်နိယာမတွေကို အေးခဲပစ်နိုင်တယ်ပေါ့လေ”</p> <p> </p> <p>တစ်ပြိုင်နက်တည်းလိုလိုပင် ယင်းဖုန်း၏ပုံရိပ်က ပုံရိပ်ယောင်၏အနောက်ဘက်တွင် ပေါ်လာပြီး တစ္ဆေရေခဲအရိပ်ထွက်ပြေးခြင်း၏ ဟင်းလင်းပြင်စွမ်းအားများ ပါဝင်သော ထက်ရှသည့်လက်သည်းများဖြင့် ရက်စက်စွာ ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ကလေးအကွက်လေးတွေပဲ” ပုံရိပ်ယောင်က လှည့်ပင်မကြည့်ပေ။ သူမ၏ ကျောဘက်ရှိ နွယ်ပင်များက ဒိုင်းတစ်ခုအဖြစ် အလိုအလျောက် ယှက်နွယ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>ယင်းဖုန်း၏ လက်သည်းများက နွယ်ပင်များကို ဝင်တိုက်မိသော်ငြား အဖြူရောင်အရာများသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ထျန်းပင်း ဤအခွင့်အရေးကို အမိအရဖမ်းဆုပ်လိုက်ပြီး သူ၏ရွှေရောင်ရင့်ရင့်ပုံရိပ်က ပုံရိပ်ယောင်၏ အရှေ့ဘက်ကို အမြောက်ဆံတစ်ခုပမာ ဝင်တိုက်လိုက်သည်။  </p> <p>ထာ၀ရဗာဂျရာခန္ဓာကို အစွမ်းကုန်အသုံးပြုထားပြီး ပြောင်းပြန်ကြေးခွံလက္ခဏာကလည်း အသက်ဝင်ရန် အသင့်ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဘုန်း။</p> <p> </p> <p>နားကွဲမတတ် တိုက်ခိုက်သံကြီးသည် မြေရိုင်းမျက်နှာပြင်တစ်ခုလုံး ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>ထျန်းပင်းမှာ တောင်ကြီးတစ်လုံးကို ဝင်တိုက်မိသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး တန်ပြန်ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် ခေါင်းပင်မူးသွားသည်။ သို့သော် နွယ်ပင်ပုံရိပ်ယောင်မှာလည်း ဤတိုက်ခိုက်မှုကြောင့် အနည်းငယ်တုန်ခါသွားရ၏။</p> <p> </p> <p>“စွမ်းအား အတော်အသင့်ရှိသားပဲ” ပုံရိပ်ယောင်က အကဲဖြတ်လိုက်ပြီးနောက် လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ “ဒါပေမယ့် မလုံလောက်သေးဘူး”</p> <p> </p> <p>အက်ကွဲကြောင်းမှ နွယ်ပင်များ ထပ်မံထွက်ပေါ်လာသော်လည်း ဤတစ်ကြိမ်တွင် မည်သူ့ကိုမှ တိုက်ခိုက်ခြင်းမရှိဘဲ လေထဲတွင် ရှုပ်ထွေးသော ဖွဲ့စည်းပုံတစ်ခုအဖြစ် ယှက်နွယ်သွားသည်။ </p> <p>ထိုဖွဲ့စည်းပုံ ပြီးပြည့်စုံသွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ဝံပုလွေအသိုက်တစ်ခုလုံး၏ အသက်စွမ်းအင်များက ပုံရိပ်ယောင်ဆီသို့ ရူးသွပ်စွာ စီးဝင်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“သူက မိခင်သစ်ပင်ရဲ့ မူလစွမ်းအင်ကို စုပ်ယူနေတာပဲ” လင်းထျန်းလုံ ဤသက်ရှိ၏ရည်ရွယ်ချက်ကို နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားပြီဖြစ်သည်။ ၎င်းက အသိုက်ကိုသိမ်းပိုက်ပြီး မိခင်သစ်ပင် ယခုအချိန်အထိ စုဆောင်းထားခဲ့သော အသက်စွမ်းအင်များကို လုယူလိုခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>သူ ဆက်၍စောင့်မနေနိုင်တော့ပေ။</p> <p> </p> <p>လင်းထျန်းလုံ အူသံရှည်ကြီးပေးလိုက်ပြီး သူ၏ ငွေပြာမိုးကြိုးလက်သည်းဖြင့် အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင် လျှပ်စီးနှင့်ရေခဲများထဲတွင် ငွေရောင်ဟင်းလင်းပြင်စွမ်းအားအနည်းငယ် ထပ်တိုးပါဝင်နေသည်။ ၎င်းမှာ အသစ်ရရှိထားသော ဟင်းလင်းပြင်ချိတ်ပိတ်ခြင်း လက္ခဏာရပ်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>နွယ်ပင်ပုံရိပ်ယောင်မှာ မျက်နှာပျက်သွားခဲ့သည်။ “ဟင်းလင်းပြင်နိယာမပဲ ဘုရင်အဆင့်လေးက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး...”</p> <p> </p> <p>သူမ စကားမဆုံးမီမှာပင် မိုးကြိုးရေခဲလက်သည်းများက နွယ်ပင်အကာအကွယ်ကို ဆုတ်ဖြဲပြီး ပုံရိပ်ယောင်၏ဗဟိုချက်ကို တိကျစွာ ခုတ်ပိုင်းလိုက်ပြီဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>“အား” စူးရှသော အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ ပုံရိပ်ယောင်မှာ တွန့်လိမ်ပြီး ပြိုကွဲစပြုလာသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် လုံးဝ မပျောက်ကွယ်မီလေးတွင် အတွေးတစ်ခု လင်းထျန်းလုံ၏ခေါင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါက အစပဲရှိသေးတယ်... ဒီခန္ဓာကိုယ်ကို မှတ်ထားပြီးပြီ... ငါ ပြန်လာခဲ့မယ်”</p> <p> </p> <p>ပုံရိပ်ယောင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့် တိုတမ်မိခင်သစ်ပင်ရှိ အက်ကွဲကြောင်းမှာ ဖြည်းညင်းစွာ ပြန်လည်ကျဥ်းမြှောင်းလာသည်။</p> <p> </p> <p>ကြယ်ရောင်များမှာ နောက်တစ်ကြိမ်ပြန်နူးညံ့သွားပြီး အသက်စွမ်းအင်အငွေ့အသက်မှာ တဖြည်းဖြည်း တည်ငြိမ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် အစစ်အမှန်အကျပ်အတည်းမှာ ယခုမှ စတင်ရုံသာရှိသေးကြောင်း လင်းထျန်းလုံသိနေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save