Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၇၈၅) ဝိညာဉ်နှိုးမြက်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:justify">အောင်ပွဲက လက်တစ်ကမ်းတွင် ရှိနေလေပြီ။ ယဲ့ပုဖန်၏ အမြန်နှုန်းမှာ တိုးမြင့်လာပြီး အကြိမ်အနည်းငယ် ခုန်ပျံကျော်လွှားလိုက်ပြီးနောက် တောင်ခြေသို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူ၏ရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်မှာ တောင်တစ်လုံးတည်း မဟုတ်ပေ။ အဝေးမှနေ၍ သူမြင်ခဲ့ရသော မိုးထိမတတ် မြင့်မားသည့် တောင်ထွတ်မှာ အဓိက တောင်ထွတ်သာ ဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ ဘေးပတ်လည်တွင် အခြားသော ရှုပ်ထွေးပွေလီလှသည့် တောင်ထွတ်ငယ်ပေါင်း ဆယ်ခုထက်မနည်း ရှိနေလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">နှင်းဝံပုလွေတောင် ဆိုသည်မှာ အဓိက တောင်ထွတ်ကို ဆိုလိုခြင်းလော သို့မဟုတ် တောင်တန်းငယ် တစ်ခုလုံးကို ဆိုလိုခြင်းလောဆိုသည်ကိုတော့ သူ သေချာ မသိပါချေ။</p> <p style="text-align:justify">တောင်ကြီးတောင်ငယ်များမှာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ထပ်တူကျနေကာ အလယ်တွင် တောင်ကြားတစ်ခုကို ဖန်တီးထားပြီး ထိုတောင်ကြားထဲမှနေ၍ ထူထပ်လှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ စိမ့်ထွက်နေလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က တောင်ကြား၏ အဝင်ဝကို အကဲခတ်ကြည့်လိုက်ရာ ဟိန်းဟောက်နေသော နှင်းဝံပုလွေ တစ်ကောင်နှင့် ဆင်တူနေပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">သူ တောင်ကြားထဲသို့ ခြေချလိုက်သည်။ အဝင်ဝသို့ ရောက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကွဲပြားခြားနားမှုကို သူ ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရသည်။ အပြင်ဘက်တွင် ရေခဲများနှင့် နှင်းများ ဖုံးလွှမ်းကာ အရိုးခိုက်မတတ် အေးစက်သော လေပြင်းများ တိုက်ခတ်နေသော်လည်း ဤနေရာတွင်မူ နွေဦးရာသီကဲ့သို့ နွေးထွေးနေပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်သာ မသိပါက သူတို့ မှားယွင်းသော နေရာတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီဟု အမှန်တကယ်ပင် ထင်မှတ်သွားပေလိမ့်မည်။ မြောက်ဝင်ရိုးစွန်း ဒေသကဲ့သို့သော နေရာမျိုးတွင် ဤကဲ့သို့သော သုခဘုံလေး တစ်ခု ရှိနေမည်ဟု မည်သူမျှ တွေးတောမိမည် မဟုတ်ချေ။</p> <p style="text-align:justify">တောင်ကြား၏ အလယ်ဗဟို တည့်တည့်တွင် ရေခဲများနှင့် နှင်းများ ဝန်းရံထားသော ကြည်လင်သည့် စမ်းရေကန်လေး တစ်ခု ရှိနေသည်။ ဧရိယာအားဖြင့် စတုရန်းမီတာ ဆယ်မီတာခန့် ကျယ်ဝန်းပြီး ပတ်ဝန်းကျင် ရှုခင်းများကို ရောင်ပြန်ဟပ်နေသော မြနီလာရောင် ကြေးမုံပြင်လေး တစ်ခုအလား ဖြစ်ပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ကန်ထဲမှနေ၍ အဖြူရောင် မြူခိုးလေးများ ထွက်ပေါ်နေ၏။ ဤအရာမှာ သာမန် ရေခိုးရေငွေ့များ မဟုတ်ဘဲ အလွန်အမင်း သိပ်သည်းနေသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များသာ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ကန်၏ အနောက်ဘက်တွင် တစ်ပေခန့် မြင့်သော အပင်တစ်ပင် ပေါက်ရောက်နေသည်။ အပင်တစ်ခုလုံးမှာ အနက်ရောင် ဖြစ်နေသော်လည်း တက်ကြွပြီး ရှင်သန်ကြီးထွားနေသော ခံစားချက်မျိုးကို ပေးစွမ်းနေပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"သန့်စင်စမ်းရေကန်... ပြီးတော့ ဝိညာဉ်နှိုးမြက်... တကယ်ပဲ အတူတူ ပေါက်နေကြတာပဲ”</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန် အလွန်အမင်း ဝမ်းသာသွားသည်။ ရက်ပေါင်းများစွာ ရှာဖွေပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ဝိညာဉ်နှိုးမြက်ကို သူ ရှာတွေ့သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် တိုက်ဆိုင်စွာဖြင့် ဤမျှကြီးမားသော သန့်စင်စမ်းရေကန်ကိုပါ တွေ့ရှိခဲ့ရလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ကျန်းပေ့မြို့ရှိ ခမ်းခြောက်လုနီးပါး ဖြစ်နေသော သန့်စင်စမ်းရေကန်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ၎င်းတို့နှစ်ခုကြားရှိ ကွာခြားချက်မှာ အလွန် ကြီးမားလှပြီး လုံးဝ ယှဉ်သာစရာ အကြောင်း မရှိပေ။</p> <p style="text-align:justify">အကယ်၍ သူသာ ဤနေရာတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ကျင့်ကြံမည်ဆိုပါက လဝက်ပင် မကြာဘဲ အာကာသအဆင့်သို့ ချိုးဖောက် ဝင်ရောက်နိုင်လောက်ပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော်လည်း ယခု အရေးအကြီးဆုံး ကိစ္စမှာ ဝိညာဉ်နှိုးမြက်ကို အရင်ဆုံး စစ်ဆေးရန်နှင့် ၎င်းကို သူ၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိမှသာ စိတ်အေးရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူ ကန်စပ်သို့ လျှောက်သွားကာ ဝိညာဉ်နှိုးမြက်ကို စတင် အကဲခတ်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">မိနစ်အနည်းငယ် အကြာတွင် သူ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားတော့သည်။ အမွေအနှစ်ထဲရှိ မှတ်တမ်းများအရ အနှီ ဆေးဖက်ဝင်အပင်သည် အပင်တစ်ခုလုံး အနက်ရောင် ပြောင်းသွားမှသာ အပြည့်အဝ ရင့်ကျက်ပြီဟု သတ်မှတ်နိုင်ပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော်လည်း ဤအပင်၏ အရွက်များနှင့် ပန်းပွင့်များပေါ်တွင် မှေးမှိန်သော အဖြူရောင် မျဉ်းကြောင်း အနည်းငယ် ရှိနေသေးရာ ၎င်းသည် ရင့်ကျက်ရန် အချိန်အနည်းငယ် လိုအပ်သေးကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ပြသနေပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">အချိန်ခန့်မှန်းချက်အရ အပြည့်အဝ ရင့်ကျက်ရန် နောက်ထပ် သုံးရက်ခန့် ကြာမြင့်နိုင်ပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">မရင့်ကျက်သေးသော ဝိညာဉ်နှိုးမြက်တွင်လည်း ဆေးဖက်ဝင် အာနိသင်များ ရှိသော်လည်း အပြည့်အဝ ရင့်ကျက်ပြီးသား အပင်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ကွာခြားချက်မှာ အလွန် ကြီးမားလှပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဘေးကင်းစေရန် အတွက် ဤအပင် လုံးဝ ရင့်ကျက်သွားသည့် အချိန်အထိ စောင့်ဆိုင်းရန် ယဲ့ပုဖန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက်မှသာ ခူးယူတော့မည် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤအချက်ကို တွေးမိသောအခါ သူသည် ကျင့်ကြံရန် အလောတကြီး မလုပ်သလို ကန်ထဲမှ ဝိညာဉ်ရေများကိုလည်း မယူသေးပေ။</p> <p style="text-align:justify">ဝိညာဉ်နှိုးမြက်သည် ဤနေရာတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ ပေါက်ရောက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင် သိပ်သည်းဆ အပါအဝင် ဤပတ်ဝန်းကျင်နှင့် အပြည့်အဝ လိုက်လျောညီထွေ ဖြစ်နေလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">အကယ်၍ သူသာ ဤနေရာရှိ မျှတမှုကို ဖျက်ဆီးလိုက်ပါက ၎င်း၏ ရင့်ကျက်မှု ဖြစ်စဉ်အပေါ် သက်ရောက်မှု ရှိသွားနိုင်ပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">သူ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။ ဤနေရာသည် စတုရန်းမီတာ ထောင်ချီခန့် ကျယ်ဝန်းပြီး အပြင်ဘက်တွင် နှင်းဖြူများ ဖုံးလွှမ်းနေသော်လည်း အတွင်းဘက်တွင်တော့ နွေဦးရာသီကဲ့သို့ နွေးထွေးနေပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"တကယ့်ကို နေရာကောင်း တစ်ခုပဲ”</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်သည် ဤနေရာတွင် နေထိုင်ကာ ဝိညာဉ်နှိုးမြက် ရင့်ကျက်လာမည့် အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သို့သော် ထိုအချိန်တွင် အခြားပြဿနာ တစ်ခုကို သူ တွေးမိသွားပြန်သည်။</p> <p style="text-align:justify">မြောက်ဝင်ရိုးစွန်း ရေခဲပြင်ကြီးသို့ လာခဲ့သူမှာ သူ တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ပေ။ အနောက်တိုင်း မြေအောက် လောကမှ လူများစွာလည်း ပါဝင်ပြီး ဂျပန်မှ ယာမာမိုတို ဆိုဂျီပင် ရောက်ရှိနေလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤနေရာကို ရှာဖွေရာတွင် သူတို့၏ အမြန်နှုန်းက သူ့လောက် မြန်ချင်မှ မြန်မည် ဖြစ်သော်လည်း နောက်ထပ် ရက်အနည်းငယ် ကြာပါက တစ်စုံတစ်ယောက် ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာနိုင်ပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤလူများ သန့်စင်စမ်းရေ ကို တွေ့ရှိသွားသည်နှင့် ၎င်းကို လုယူရန် ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်ကြမည်မှာ မလွဲဧကန်ပင်။ သူနှင့် ယဲ့ထျန်းတို့ ပူးပေါင်းလျှင်ပင် ယခုအချိန်တွင် အာကာသအဆင့် အစောပိုင်း သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦးကို အနိုင်နိုင် ရင်ဆိုင်နိုင်ရုံသာ ရှိရာ ထို့ထက် ပိုလာပါက တတ်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။</p> <p style="text-align:justify">ဝိညာဉ်နှိုးမြက်ကို အမှားအယွင်း မရှိဘဲ သေချာပေါက် ရရှိစေရန် ကြိုတင်၍ နည်းလမ်းအချို့ကို စဉ်းစားထားရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သိုင်းပညာရှင်များကို ရင်ဆိုင်ရန် အကောင်းဆုံး နည်းလမ်းမှာ အစီအရင် တစ်ခု ဖန်တီးခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ယဲ့ပုဖန်က သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ အစီအရင်အလံများ ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ခေတ္တမျှ စဉ်းစားကာ တစ်ခုပြီး တစ်ခု ပစ်လွှတ်လိုက်လေသည်။ သန့်စင်စမ်းရေကန်၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် မိုးကြိုးငါးသွယ် မကောင်းဆိုးဝါးနှင် အစီအရင် တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်ခြင်းပင်။</p> <p style="text-align:justify">ဤသည်မှာ သူ၏ လက်ရှိ ကျင့်ကြံမှုဖြင့် ဖန်တီးနိုင်သော အစွမ်းအထက်ဆုံး အစီအရင် ဖြစ်လေသည်။ အကြောင်းမှာ အစီအရင်၏ ဗဟိုချက်မှာ ကောင်းကင်မိုးကြိုးပုတီးစေ့ ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။</p> <p style="text-align:justify">ကောင်းကင်မိုးကြိုး ပုတီးစေ့သည် မျက်လုံးသုံးလုံး မိုးကြိုးမြွေ၏ အတွင်းအားအမြုတေ မှ သန့်စင် ဖန်တီးထားခြင်း ဖြစ်ပြီး အစီအရင်၏ စွမ်းအားကို အမြင့်ဆုံးအထိ မြှင့်တင်ပေးနိုင်ပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">အာကာသအဆင့် အစောပိုင်း သိုင်းပညာရှင်များကို မဆိုထားနှင့်။ အာကာသအဆင့် အလယ်အလတ် သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦး လာလျှင်ပင် အကူအညီမဲ့ သွားစေမည် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤအရာအားလုံးကို ပြုလုပ်ပြီးနောက် သူ တိတ်တဆိတ် သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ နောက်ဆုံးတော့ လုံခြုံရေး အတွက် စိတ်ချရပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">နောက်ရက်များတွင်တော့ ဘာပြဿနာမှ မရှိဘဲ ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။ တစ်ရက် ကုန်လွန်သွားသည်။ နှစ်ရက် ကုန်လွန်သွားသည်။ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် တတိယနေ့သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့လေပြီ။</p> <p style="text-align:justify">ယနေ့တွင် ရာသီဥတုက ထူးထူးခြားခြား ကောင်းမွန်နေသည်။ လွန်ခဲ့သည့် ရက်အနည်းငယ်က ဆက်တိုက် တိုက်ခတ်နေခဲ့သော နှင်းမုန်တိုင်းများ ဖြည်းညင်းစွာ ကွဲကွာသွားပြီး ကောင်းကင်ပေါ်ရှိ နေမင်းကြီးက သိပ်မနွေးထွေးလှသော်လည်း ၎င်း၏ ရွှေရောင် ရောင်ခြည်များက မြေပြင်ပေါ်သို့ ဖြာကျနေပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်သည် ဝိညာဉ်နှိုးမြက်၏ ရှေ့တွင် အစောင့်အဖြစ် ရပ်နေခဲ့သည်။ ဤအခိုက်အတန့်၌ အဖြူရောင် မျဉ်းကြောင်းမှာ သိသိသာသာ မှေးမှိန်သွားခဲ့ပြီး မကြာမီ အပြည့်အဝ ရင့်ကျက်တော့မည်မှာ ထင်ရှားလှပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင် တောင်ကြား၏ အပြင်ဘက်မှ လေကိုခွဲကာ ပြေးလာသော အသံတစ်ခုကို သူ သဲ့သဲ့လေး ကြားလိုက်ရ၏။</p> <p style="text-align:justify">"တစ်ယောက်ယောက် ရောက်လာပြီလား”</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန် အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူ့အား ကာကွယ်ပေးမည့် အစီအရင် ရှိနေသော်လည်း အနှောင့်အယှက် ပေးခံရခြင်းကို သူ မနှစ်မြို့ဆဲပင်။</p> <p style="text-align:justify">သူ တောင်ကြား အဝင်ဝသို့ တိတ်တဆိတ် သွားရောက်ကာ ကျောက်တုံးကြီး တစ်တုံး၏ နောက်တွင် ပုန်းအောင်း၍ အပြင်ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify">တောင်ကြား အပြင်ဘက်တွင် အဖြူရောင် ကိုယ်ရိပ်တစ်ခုက ရှေ့မှ ပြေးလာပြီး အနက်ရောင် ဝတ်ရုံရှင် တစ်ဦးက နောက်မှ ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်ပါလာကာ နှစ်ဦးစလုံး တောင်ကြားဆီသို့ ပြေးလာနေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">အဖြူရောင် ကိုယ်ရိပ်ကို သေချာ မြင်လိုက်ရသောအခါ ယဲ့ပုဖန်၏ မျက်နှာအမူအရာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။ သူမသည် မကြာမီကမှ သူနှင့် လမ်းခွဲသွားခဲ့သော လန်ချင်းချိုးပင် ဖြစ်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ယခုအခါ သူမ၏ မျက်နှာမှာ ပို၍ပင် ဖြူရော်နေပြီး နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် သွေးနီရောင် အစအနများ ရှိနေကာ သူမ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရထားကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ပြသနေပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">အာကာသအဆင့် သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦး ဒဏ်ရာရရှိစေရန် သူမ၏ နောက်မှ လိုက်လာသူမှာ မည်မျှ အစွမ်းထက်ကြောင်း ဤအရာက သက်သေပြနေပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"တရုတ်မ... မင်း ထွက်ပြေးလို့ မလွတ်ပါဘူး။ အဲဒီ နှင်းကြာပန်းကို ပေးပြီး ဒီဘုရင်ကြီးရဲ့ မိဖုရားအဖြစ် လိမ္မာပါးနပ်စွာ နေလိုက်စမ်း။ ဒါဆိုရင် မင်းရဲ့ အသက်ကို ငါ ချမ်းသာပေးနိုင်တယ်”</p> <p style="text-align:justify">အနက်ရောင် ဝတ်ရုံရှင်၏ အသံမှာ အက်ကွဲပြီး နားထောင်ရ ဆိုးရွားလှသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးကို အနက်ရောင် ချီစွမ်းအင်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားပြီး သူသည် မှော်ဆရာ တစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း ပြသနေပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုကောင်ထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော အရှိန်အဝါကို ခံစားမိသောအခါ ယဲ့ပုဖန်၏ စိတ်နှလုံးများ တင်းကြပ်သွားတော့သည်။ ယခင်က မှော်ဆရာ အတော်များများကို သူ မြင်ဖူးခဲ့သော်လည်း ဤလူလောက် အစွမ်းထက်သူ တစ်ယောက်မျှ မရှိခဲ့ချေ။</p> <p style="text-align:justify">ခရစ္စတီးနား၏ မိတ်ဆက်ပြသချက်အရ အနောက်တိုင်း မှော်ဆရာများကို မှော်ဆရာ၊ မှော်ဆရာကြီး၊ မှော်ဘုရင်၊ မဟာမှော်ဘုရင်နှင့် မှော်နတ်ဘုရား ဟူ၍ ခွဲခြားထားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">မှော်ဘုရင် တစ်ဦးသည် ဂရန်းမားစတာ သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦးနှင့် ညီမျှပြီး မြေကမ္ဘာအဆင့် သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦးနှင့် ဆင်တူသော တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းရည် ရှိပေသည်။ ခရစ္စတီးနားသည် ဤအဆင့်တွင် ရှိလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">မဟာမှော်ဘုရင် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီးနောက်တွင်တော့ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းရည်မှာ ထပ်မံ မြင့်တက်သွားပြီး အာကာသအဆင့် သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦးနှင့် ညီမျှသွားလေသည်။ လန်ချင်းချိုး ဒဏ်ရာရသွားသည်မှာ အံ့သြစရာ မဟုတ်တော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify">သူတို့နှစ်ဦးကြား အကွာအဝေးမှာ ပို၍ပို၍ နီးကပ်လာပြီး ထွက်ပြေးရန် အခွင့်အရေး မရှိတော့သည်ကို မြင်သောအခါ လန်ချင်းချိုး ရပ်တန့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် လှည့်ကာ ဒေါသတကြီးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">"သေလိုက်စမ်း... အလင်းရောင်ကို မခံနိုင်တဲ့ ဘီလူးကောင်”</p> <p style="text-align:justify">စကားပြောအပြီးတွင် သူမ၏ လက်ထဲရှိ ရှည်လျားသော ဓားက လင်းလက်သွားပြီး အလင်းတန်းတစ်ခု အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ခုတ်ပိုင်းချလိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify">အာကာသအဆင့် သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦး၏ အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်မှုမှာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလောက်အောင် အစွမ်းထက်လှပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေပြင်းများနှင့် နှင်းများကို ထပ်မံ၍ မွှေနှောက်သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အထင်ကြီးလွန်းနေတယ်”</p> <p style="text-align:justify">အနက်ရောင် ဝတ်ရုံရှင်က ကျောချမ်းဖွယ် ရယ်မောလိုက်သည်။ လက်တစ်ချက် မြှောက်လိုက်သည်နှင့် သူ၏ ကျယ်ဝန်းသော အင်္ကျီလက်ထဲမှ အနက်ရောင် ချီစွမ်းအင်များ တိုးထွက်လာပြီး ကြီးမားသော အနက်ရောင် ငှက်ကြီး တစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ လန်ချင်းချိုး၏ တိုက်ခိုက်မှုကို အလွယ်တကူ ပိတ်ဆို့လိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ မှော်စွမ်းအင်များကို ရုပ်လုံးပေါ်လာအောင် ဖန်တီးနိုင်ပြီး တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းရည်ကို အထွတ်အထိပ်သို့ မြှင့်တင်နိုင်ခြင်းမှာ အဆင့်မြင့် ဂရန်းမားစတာ တစ်ဦးသာ ပိုင်ဆိုင်သော စွမ်းရည် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤအကောင်သည် အမှန်တကယ်ပင် မဟာမှော်ဘုရင် တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး မဟာမှော်ဘုရင်များ ကြားတွင်ပင် လျှော့တွက်၍ မရသော ပုဂ္ဂိုလ် တစ်ဦး ဖြစ်လောက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify">လန်ချင်းချိုးက ဓားချက်ကို ထုတ်လွှတ်ပြီးနောက် သူမ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ သွေးအသစ်များ စီးကျလာပြန်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify">အနက်ရောင် ဝတ်ရုံရှင်က အောင်ပွဲခံသည့်ဟန်ဖြင့် ထပ်မံ ရယ်မောလိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">"တရုတ်မ... ငါက မြေအောက်လောကရဲ့ အဆင့်သုံး နေရာမှာရှိတဲ့ မဟာမှော်ဘုရင် အိုလက်ဂ်ပဲ။ မင်းက ငါ့ရဲ့ ပြိုင်ဘက် လုံးဝ မဟုတ်ဘူး။ ဒူးထောက်ပြီး အသက်ချမ်းသာပေးဖို့ တောင်းပန်လိုက်စမ်း”</p> <p style="text-align:justify">***</p>


Save