Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၇၈၉) သေမင်းတမန် ဟောင်းဝပ်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:justify">လူတိုင်းသည် စောစောက ကာဆို အသတ်ခံလိုက်ရစဉ်ကထက် ပို၍ပင် ထိတ်လန့် တုန်လှုပ်သွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">ပထမအချက်မှာ အနောက်တိုင်း မြေအောက်လောကစာရင်းတွင် အဆင့် ၉ နေရာ၌ ရှိသော မြွေမိန်းကလေး ဖိလီသည် ကာဆိုထက် ပို၍ အစွမ်းထက်သော်လည်း တစ်ဖက်လူ၏ တိုက်ကွက် တစ်ချက်ကိုပင် မခုခံနိုင်ဘဲ သေဆုံးသွားခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဒုတိယအချက်မှာ သေဆုံးသွားပုံမှာ အလွန်ပင် ထူးဆန်းလွန်းလှသည်။ တစ်ဖက်လူက လေဟာနယ်ထဲမှ နေ၍ မိုးကြိုးများကို မည်သို့များ ခေါ်ယူလိုက်သနည်း။ ၎င်းကို မည်သို့ ပြုလုပ်လိုက်သနည်း။</p> <p style="text-align:justify">ထို့အပြင် ယခုလေးတင် ရာသီဥတုက ကောင်းမွန်နေခဲ့သော်လည်း ရုတ်တရက်ဆိုသလို ထူထပ်လှသော မြူခိုးများ အဘယ်ကြောင့် ပေါ်ထွက်လာပြီး ဤမျှ ကျဉ်းမြောင်းသော နေရာလေးတွင် စုစည်းနေရသနည်း။ </p> <p style="text-align:justify">တရုတ်လူမျိုး နှစ်ဦးမှာကော မည်သည့် နေရာသို့ ရောက်သွားကြသနည်း။</p> <p style="text-align:justify">"တောက်... ဒါ အစီအရင်ပဲ။ စက်ဆုပ်စရာကောင်းတဲ့ တရုတ်တွေရဲ့ အစီအရင်ပဲ”</p> <p style="text-align:justify">ယာမာမိုတို ဆိုဂျီက ပထမဆုံး တုံ့ပြန်လိုက်သူ ဖြစ်သည်။ သူသည် ယခင်က နဂါးပိတ်ဖမ်း အစီအရင်တွင် ဒုက္ခရောက်ဖူးသဖြင့် ယဲ့ပုဖန်၏ အစီအရင်အတတ် ကျွမ်းကျင်မှုကို ကောင်းစွာ သိရှိထားပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် စောစောက ရမ်းသန်း၍ မတိုက်ခိုက်မိခြင်းအတွက် တိတ်တဆိတ် ဝမ်းသာမိသွားသည်။ မဟုတ်ပါက ယခု သေဆုံးနေသူမှာ သူကိုယ်တိုင် ဖြစ်နေလောက်ပေပြီ။</p> <p style="text-align:justify">အစီအရင်ကြီး၏ အတွင်းဘက်တွင်တော့ လန်ချင်းချိုးမှာလည်း အံ့အားသင့်နေမိသည်။ အပြင်ဘက်တွင် ထူထပ်သော မြူခိုးများ ဖုံးလွှမ်းနေသော်လည်း အတွင်းဘက်မှာတော့ ကြည်လင် လန်းဆန်းနေပြီး မြူမှုန်တစ်စမျှပင် မရှိချေ။</p> <p style="text-align:justify">ထို့အပြင် အပြင်ဘက်တွင်ရှိသော လူများ၏ တုံ့ပြန်မှုများကိုလည်း သူမ အတိုင်းသား မြင်တွေ့နေရပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ရှင်က တကယ်ပဲ အစီအရင်ဆရာ တစ်ယောက်လား”</p> <p style="text-align:justify">သူမက ယဲ့ပုဖန်ကို အံ့ဩတုန်လှုပ်သော အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ သူနှင့် ပတ်သက်နေသည့် အချိန် ကြာလာလေလေ၊ ဤအမျိုးသားမှာ ပို၍ ပို၍ ခန့်မှန်းရခက်လေလေ ဖြစ်ကြောင်း သူမ တွေ့ရှိလာရသည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က အနည်းငယ် ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">"ဟုတ်တယ်လို့ ပြောလို့ ရသလို မဟုတ်ဘူးလို့လည်း ပြောလို့ ရတယ်... အစီအရင်တွေအကြောင်း နည်းနည်းပါးပါး နားလည်ရုံသက်သက်ပါ”</p> <p style="text-align:justify">"ရှင့်ဘက်က ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားလို့ တော်သေးတာပေါ့။ မဟုတ်ရင် တကယ့်ကို ဒုက္ခရောက်မှာ" </p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက် လန်ချင်းချိုးက မေးလိုက်သည်။ "ရှင့်ရဲ့ အစီအရင်က ဘယ်လောက်အထိ ခံမှာလဲ”</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က ပြောလိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">"ငါကိုယ်တိုင် ဒီအစီအရင်ထဲမှာ ရှိနေပြီး အစီအရင်ကြီး လည်ပတ်မှုကို ထိန်းချုပ်နေသရွေ့တော့ ဒါကို အကန့်အသတ်မရှိ ထိန်းထားလို့ ရပါတယ်”</p> <p style="text-align:justify">မိုးကြိုးငါးသွယ် မကောင်းဆိုးဝါးနှင် အစီအရင်၏ စွမ်းအားက သူ့ကိုပင် အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။ ကောင်းကင်မိုးကြိုးပုတီးစေ့နှင့် သန့်စင်စမ်းရေကန်တို့၏ ပံ့ပိုးမှုအောက်တွင် ၎င်းသည် အပြင်ဘက်မှာထက် များစွာ ပိုမို အစွမ်းထက်နေပေသည်။ အာကာသအဆင့် အထွတ်အထိပ် သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦးနှင့် တွေ့လျှင်ပင် သူ ခံစစ်ကစားနိုင်ပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">အစီအရင် အပြင်ဘက်တွင်တော့ ပုဆိန်ကြီး တစ်လက်ကို ကိုင်ထားသော အနက်ရောင်ဝတ် လူသန်ကြီး တစ်ဦးက အော်ဟစ်လိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">"ဒါက ဘယ်လို နုံချာတဲ့ အစီအရင်လဲ။ ဒီမြူခိုးတစ်ဆုပ်က ငါ့ကို တားနိုင်မယ်လို့ မင်းတို့ ထင်နေတာလား။ ငါတော့ မယုံဘူးဟေ့”</p> <p style="text-align:justify">စကားပြောအပြီးတွင် သူသည် လက်ထဲမှ ပုဆိန်ကြီးကို ဝှေ့ယမ်းလျက် အစီအရင်ထဲသို့ တစ်ဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွားတော့သည်။ သူ အစီအရင်ကြီးထဲသို့ ခြေချလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် နောက်ထပ် အလင်းတန်းတစ်ခု လင်းလက်သွားပြီး ထိုလူသန်ကြီးမှာလည်း မီးကျွမ်းထားသော ကျောက်မီးသွေးတုံးကြီး တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ အပြင်သို့ ပြန်လည် လွင့်ထွက်သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">မိုးကြိုးငါးသွယ် မကောင်းဆိုးဝါးနှင် အစီအရင်၏ စွမ်းအားမှာ တကယ့်ကို နာမည်နှင့် လိုက်ဖက်လှပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ယခုအခါ လူတိုင်း ဆွံ့အသွားကြပြီး မည်သူမျှ အစီအရင်ထဲသို့ မဆင်မခြင် ဝင်ရောက်ခြင်း မပြုရဲကြတော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify">ယာမာမိုတို ဆိုဂျီက အော်ပြောလိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">"အားလုံးပဲ... မဆင်မခြင် မလုပ်ကြပါနဲ့။ တရုတ်တွေရဲ့ အစီအရင်က အရမ်းအစွမ်းထက်တယ်။ အထဲကို ဝင်တာက ကိုယ့်အသက်ကို ကိုယ် အလဟဿ စတေးတာနဲ့ တူတူပဲ”</p> <p style="text-align:justify">"ဒါပေမဲ့... ငါတို့ နောက်ဆုံးတော့ ဒီနေရာကို ရှာတွေ့ခဲ့တာပဲ။ သန့်စင်စမ်းရေကို ဒီအတိုင်း လက်လွတ်ခံလိုက်လို့ မဖြစ်ဘူး မဟုတ်လား”</p> <p style="text-align:justify">"ဟုတ်တယ်... သန့်စင်စမ်းရေ ဆိုတာ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ ဝိညာဉ်ပစ္စည်းပဲ။ ဒီတရုတ်နှစ်ယောက်ကို အလကားသက်သက် အကျိုးခံစားခွင့် မပေးနိုင်ဘူး..."</p> <p style="text-align:justify">ထိုအချိန်တွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က ယာမာမိုတို ဆိုဂျီကို မေးလိုက်သည်။ "မင်းလည်း အရှေ့တိုင်းသားပဲလေ။ ဒီအစီအရင်ကို မင်း မဖျက်နိုင်ဘူးလား”</p> <p style="text-align:justify">ယာမာမိုတို ဆိုဂျီက ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">"ဒါက တရုတ်တွေရဲ့ အစီအရင်ပဲ။ ငါက အဲ့ဒါကို သိပဲ သိတယ်။ မဖျက်ဆီးနိုင်ဘူး”</p> <p style="text-align:justify">အတိတ်က သူတို့၏ ဂျပန်ကျွန်းစုသည် တရုတ်နိုင်ငံထံမှ သံရည်ကျိုအတတ်၊ ဆေးပညာနှင့် ဓာတ်ကြီးငါးပါး လွတ်မြောက်ခြင်း အတတ်တို့ကို သင်ယူခဲ့ပြီး နင်ဂျာအတတ်ပညာများကို တီထွင်ခဲ့ကြသော်လည်း အစီအရင်အတတ်ကိုမူ သူတို့ ဘာမျှ မသိရှိကြပါချေ။</p> <p style="text-align:justify">"ဒါဆို ငါတို့ ဘာလုပ်ကြမလဲ။ ဒီမှာပဲ ထိုင်စောင့်နေလို့တော့ မဖြစ်ဘူးလေ”</p> <p style="text-align:justify">ထိုလူများ ဆွေးနွေးနေကြစဉ်မှာပင် နောက်ထပ် ကိုယ်ရိပ်နှစ်ခု တောင်ကြားအဝင်ဝတွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြန်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ရှေ့မှ လျှောက်လာသူမှာ အနက်ရောင် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူ၏ မျက်နှာတစ်ခုလုံးကို ဝတ်ရုံဦးထုပ်ဖြင့် လုံးဝ နီးပါး ဖုံးအုပ်ထားလေသည်။ သူ၏ လက်ထဲတွင် အနက်ရောင် လခြမ်းကွေးဓားကြီး တစ်လက်ကို ကိုင်ထားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးမှ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော သတ်ဖြတ်ခြင်း အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်နေပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">သေမင်းတမန် ဟောင်းဝပ်…</p> <p style="text-align:justify">အနောက်တိုင်း မြေအောက်လောက စာရင်း၏ ထိပ်ဆုံး အဆင့်တွင် ရှိသူ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူ၏ နောက်မှ လိုက်ပါလာသူမှာ အသားမည်းမည်း လူတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး သိပ်ပြီး လူကောင် မကြီးလှသော်လည်း ခေါင်းတစ်ခုလုံးတွင် ကျစ်ဆံမြီးသေးသေးလေးများ ကျစ်ထားကာ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ အလွန် စူးရှပြီး လျင်မြန်သော ကျားသစ်တစ်ကောင်အလားပင်။</p> <p style="text-align:justify">သူက လှံရှည်တစ်လက်ကို ကိုင်ထားပြီး သူ၏ အရှိန်အဝါမှာလည်း အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလေသည်။ သူကား မြေကမ္ဘာစာရင်းတွင် အဆင့် ၂ နေရာ၌ ရှိသော ကျားသစ်နက်ပင် ဖြစ်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုနှစ်ဦးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ တောင်ကြားထဲရှိ လူများမှာ ချက်ချင်းပင် အော်ဟစ် အားပေးလိုက်ကြတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"သေမင်းတမန်နဲ့ ဆရာကြီး ကျားသစ်နက်တို့ ရောက်လာပြီဟေ့။ သူတို့သာ ရှိရင် ဒီအစီအရင်ကို သေချာပေါက် ဖျက်ဆီးနိုင်မှာပဲ”</p> <p style="text-align:justify">"ဟုတ်တယ်... အဲဒီတရုတ်ကောင်ရဲ့ အစီအရင် ဘယ်လောက်ပဲ အစွမ်းထက်ပါစေ သေမင်းတမန်ကြီးကိုတော့ တားနိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး”</p> <p style="text-align:justify">"ပြီးတော့ ပြိုင်ဘက်ကင်း ဆရာကြီး ကျားသစ်နက်လည်း ရှိသေးတယ်။ သူက လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံနဲ့ အဲဒီတရုတ်ကောင်လေးကို သတ်နိုင်မှာပါ..."</p> <p style="text-align:justify">အနောက်တိုင်း မြေအောက်လောက၏ သိုင်းပညာရှင်များအနေဖြင့် သူတို့သည် ဤလူနှစ်ဦးအပေါ်တွင် ရိုသေကြောက်ရွံ့မှုများ ရှိကြလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">မြေအောက်လောက စာရင်း၏ ထိပ်ဆုံး သုံးယောက်အနက် မည်သူ့ကိုမဆို ထုတ်ယူကြည့်လိုက်ပါက နာမည်ကျော် သိုင်းပညာရှင်များချည်း ဖြစ်ကြပေသည်။ မဟာမှော်ဘုရင် အိုလက်ဂ် ပျောက်ဆုံးနေခြင်းမှာ နှမြောစရာပင်။ မဟုတ်ပါက သူတို့၏ ခွန်အားမှာ ပို၍ပင် ကြီးမားနေလောက်ပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤအခိုက်အတန့်တွင် ထိုနှစ်ဦးမှာ ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်လှမ်းနေပုံ ပေါက်သော်လည်း သူတို့၏ အမြန်နှုန်းမှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်လှပြီး မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် လူတိုင်း၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ”</p> <p style="text-align:justify">သေမင်းတမန်က အသံတိုးတိုးဖြင့် မေးလိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများကို မည်သူမျှ မမြင်ရသော်လည်း လူတိုင်းမှာ စောင့်ကြည့်ခံနေရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify">"သေမင်းတမန်ကြီး... ကျွန်တော်တို့ သန့်စင်စမ်းရေကို ရှာတွေ့ခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီရေတွေက ကျွန်တော်တို့အားလုံး သုံးဖို့တောင် လုံလောက်ပါတယ်..."</p> <p style="text-align:justify">"သေမင်းတမန်ကြီး... သန့်စင်စမ်းရေကို အခု တရုတ်နှစ်ယောက်က သိမ်းပိုက်ထားပါတယ်။ သူတို့က အစီအရင်တစ်ခု ဖန်တီးထားလို့ ကျွန်တော်တို့ အထဲကို ဝင်လို့ လုံးဝ မရဘူး ဖြစ်နေတာပါ..."</p> <p style="text-align:justify">"သေမင်းတမန်ကြီး... ပြီးတော့ အဲဒီတရုတ်ကောင်က စစ်ဆင်ကြီး ကာဆိုနဲ့ မြွေမိန်းကလေး ဖိလီကို သတ်လိုက်ပါတယ်..."</p> <p style="text-align:justify">လူများက တစ်ယောက်တစ်ပေါက် ပြောဆိုနေကြပြီး သေမင်းတမန်ကြီး၏ ရှေ့တွင် မျက်နှာရရန် ကြိုးစားနေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">"အားလုံး ငြိမ်စမ်း... ပါးစပ်ပိတ်ထားကြ”</p> <p style="text-align:justify">သေမင်းတမန်၏ အသံမှာ မကျယ်လောင်သော်လည်း ရောက်ရှိနေသူ အားလုံးအား ဆောင်းတွင်း ရောက်နေသော ပုစဉ်းရင်ကွဲများအလား တုန်လှုပ်သွားစေပြီး ချက်ချင်းပင် ငြိမ်သက်သွားစေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူက လက်ကိုမြှောက်၍ ယာမာမိုတို ဆိုဂျီကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">"မင်း ပြောစမ်း။ ဘာတွေ ဖြစ်ခဲ့တာလဲ”</p> <p style="text-align:justify">"ဒီလိုပါ ဆရာကြီး..."</p> <p style="text-align:justify">ယာမာမိုတို ဆိုဂျီက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အားလုံးကို အစမှ အဆုံးအထိ ပြန်လည် ပြောပြလိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ပြောလိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">"အဲဒီတရုတ်ကောင်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက မမြင့်ပေမယ့် ဒီအစီအရင်ကတော့ တကယ်ပဲ ထူးထူးခြားခြား အစွမ်းထက်လှပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ အထဲကို လုံးဝ ဝင်လို့ မရပါဘူး”</p> <p style="text-align:justify">"မြူခိုးတစ်ဆုပ်လေးက မင်းတို့ကို ဒီလောက်အထိ ထိတ်လန့်သွားစေတာလား။ မင်းတို့တွေက တကယ်ကို အသုံးမကျတဲ့ လူတွေပဲ”</p> <p style="text-align:justify">ကျားသစ်နက်က ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်ရာ သူ၏ ဦးခေါင်းပေါ်ရှိ ကျစ်ဆံမြီးလေးများမှာ တလှုပ်လှုပ်နှင့် ဖြစ်သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ငါ အဲဒါကို ဘယ်လို ဖျက်ဆီးမလဲဆိုတာ ကြည့်နေလိုက်”</p> <p style="text-align:justify">ကျားသစ်နက်က ပြောရင်း လက်ထဲမှ လှံရှည်ကို မြှောက်ကာ အစီအရင်ကြီးထဲသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤလှံရှည်သည် သူ၏ လက်နက်လည်း ဖြစ်သလို သူ၏ လက်နက်ပုန်းလည်း ဖြစ်သည်ဟု ဆိုရပေမည်။</p> <p style="text-align:justify">မြေအောက်လောက စာရင်း၏ နံပါတ်နှစ် နေရာတွင် ရှိသည့် အားလျော်စွာ မြူခိုးများက သူ့အား ပိတ်ဆို့ထားသော်လည်း အစီအရင်ကြီးအတွင်းရှိ အသက်ဓာတ် အရှိန်အဝါကို သူ ခံစားသိရှိနိုင်သဖြင့် လှံရှည်ကို ယဲ့ပုဖန် ရှိနေသည့် နေရာဆီသို့ တိကျစွာ ပစ်လွှတ်လိုက်ခြင်းပင်။</p> <p style="text-align:justify">သူ၏ ခွန်အားမှာ အမှန်တကယ်ပင် အလွန်တရာ ကြီးမားလှပေသည်။ လှံရှည်မှာ လျှပ်စီးကြောင်းတစ်ခု အလား လေကို ခွဲသွားသည့် အသံနှင့်အတူ ဟိန်းထွက်သွားပြီး လေဟာနယ်ကိုပင် ဆွဲဖြဲပစ်တော့မည့် အလား ရှိနေပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော်လည်း လှံရှည်မှာ မြူခိုးများနှင့် ထိမိရုံရှိသေးသည်။ အထဲမှနေ၍ ထိုလှံထက် ပို၍ပင် ထူထပ်လှသော မိုးကြိုးလျှပ်စီးတန်းတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး လှံရှည်ကို ချက်ချင်းပင် နှစ်ပိုင်း ပိုင်းပစ်လိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ထန်း..."</p> <p style="text-align:justify">လှံရှည်မှာ မိုးကြိုး အပစ်ခံလိုက်ရသဖြင့် အစီအရင် အပြင်ဘက်သို့ လွင့်ထွက်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားတော့သည်။ ထိပ်တန်း သံမဏိများဖြင့် သန့်စင်ဖန်တီးထားသည့် ထိုလှံရှည်မှာ ယခုအခါတွင်တော့ သံစုတ်သံပဲ့ တစ်ခုသာ ဖြစ်သွားခဲ့လေပြီ။</p> <p style="text-align:justify">"ဒီလောက်တောင် အစွမ်းထက်တာလား”</p> <p style="text-align:justify">ကျားသစ်နက်မှာ ထိတ်လန့်သွားလေသည်။ သူတို့အားလုံးမှာ အနောက်တိုင်း မြေအောက်လောကမှ ဖြစ်ကြပြီး အနောက်တိုင်းမှ အစွမ်းထက်သူများနှင့်သာ တွေ့ဆုံဖူးကြရာ အရှေ့တိုင်း အစီအရင်များ အကြောင်းကို ဘာမျှ မသိရှိကြပါချေ။ ယခုမှသာ အရှေ့တိုင်း အတတ်ပညာ၏ အံ့ဩဖွယ်ကောင်းပုံကို သူတို့ သိရှိသွားကြတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">သေမင်းတမန် ဟောင်းဝပ်၏ အနက်ရောင် ဝတ်ရုံမှာ အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားရာ သူသည်လည်း ဤမြင်ကွင်းကြောင့် အံ့အားသင့်သွားကြောင်း ထင်ရှားလှလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"တရုတ်လူမျိုး... အပြင်ကို ထွက်ခဲ့ပါ။ ငါတို့ ဒီသန့်စင်စမ်းရေကို အညီအမျှ ခွဲဝေယူနိုင်ပါတယ်။ ခင်ဗျားကို အများဆုံး ဝေစုပေးဖို့လည်း ငါတို့ ခွင့်ပြုနိုင်ပါတယ်”</p> <p style="text-align:justify">သေမင်းတမန် ဟောင်းဝပ်က ရှေ့သို့ တည့်တည့် စိုက်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ ထိုစကားများ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် ရောက်ရှိနေသူ အားလုံး အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ </p> <p style="text-align:justify">သေမင်းတမန် ဆရာကြီးက အလျော့ပေး စကားပြောသည်ဆိုသည်မှာ ယခင်က လုံးဝ မရှိဖူးသော ကိစ္စပင် ဖြစ်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify">သေမင်းတမန် ဟောင်းဝပ်ကို သေမင်းတမန် ဟု ခေါ်ဆိုရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းမှာ သူ၏ ပြိုင်ဘက်ကင်း ခွန်အားကြောင့် ဖြစ်ကြောင်း သိထားသင့်ပေသည်။ သူသည် အနည်းငယ်မျှ စိတ်အလိုမကျ ဖြစ်ပါက တစ်ဖက်လူကို ချက်ချင်း သတ်ပစ်လေ့ရှိပြီး မည်သည့် ညှိနှိုင်းမှုမျိုးကိုမျှ ပြုလုပ်လေ့ မရှိပေ။</p> <p style="text-align:justify">***</p>


Save