Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၇၉၅ - မျက်နှာပေါင်းတင်နေသော အမျိုးသမီး</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:justify">အချိန်မည်မျှ ကုန်လွန်သွားသည်မသိ...။</p> <p style="text-align:justify">စီမာဝေသည် ရုတ်တရက်ဆိုသလို သတိပြန်ဝင်လာကာ သူမ၏ မျက်လုံးများထဲ၌ ပြင်းထန်သော နာကျည်းမှုနှင့် အမုန်းတရားများ ရောယှက် လင်းလက်သွားတော့သည်။ သူမသည် ဖုန်းနံပါတ်တစ်ခုကို ချက်ချင်းပင် ထပ်မံ နှိပ်လိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">"စီတုအဘိုးကြီး... ကျွန်မ လက်စားချေချင်တယ်"</p> <p style="text-align:justify">တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မြို့တော်ရှိ ဇိမ်ခံကလပ်တစ်ခု၏ သီးသန့်အခန်းအတွင်းဝယ် လှပသော ခန္ဓာကိုယ် အချိုးအစားရှိသည့် အမျိုးသမီး တစ်ဦးသည် နှိပ်နယ်သည့် ကုတင်ပေါ်၌ လဲလျောင်းနေကာ မျက်နှာပေါ်တွင် မျက်နှာပေါင်းတင်ဆေးများ လိမ်းကျံထားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">သူမ၏ ရှေ့တွင်မူ အသက် ၄၀ ခန့်ရှိသော လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားတစ်ဦးက အလွန်ပင် ရိုသေ ကိုင်းညွတ်သော အမူအရာဖြင့် ရပ်နေ၏။</p> <p style="text-align:justify">"သခင်မလေး... ကျွန်တော်တို့ အခုလေးတင် သတင်းရပါတယ်။ အဲဒီ ယဲ့ပုဖန်ဆိုတဲ့ ကောင်လေး ရုရှားနိုင်ငံမှာ သေသွားပြီတဲ့"</p> <p style="text-align:justify">"ဘာ... ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ သတင်းကရော သေချာရဲ့လား"</p> <p style="text-align:justify">ထိုအမျိုးသမီးမှာ ကုတင်ပေါ်မှ ဝုန်းကနဲ ထထိုင်လိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပေါင်းတင်ဆေးများ ရှိနေသော်လည်း သူမ၏ ရင်ထဲမှ ထိတ်လန့်မှုကိုမူ ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ခြင်း မရှိပေ။</p> <p style="text-align:justify">"လုံးဝ သေချာပါတယ်... ဒါက ရွှမ်ယွမ်စံအိမ် အတွင်းပိုင်းကနေ ရရှိတဲ့ သတင်းပါ"</p> <p style="text-align:justify">အမျိုးသမီးမှာ ခေတ္တမျှ ငြိမ်ကျသွားပြီးနောက် "ငါတို့ နည်းလမ်းမျိုးစုံနဲ့ အကြိမ်ကြိမ် ကြိုးစားခဲ့ကြတယ်... ရှန်းကွမ်မိသားစုကိုတောင် စေလွှတ်ခဲ့တာတောင် အဲဒီကောင်ရဲ့ ဆံပင် တစ်ပင်ကိုတောင် မထိနိုင်ခဲ့ဘူး။ အခု ဘယ်သူက သူ့ကို သတ်နိုင်လိုက်တာလဲ" ဟု မေးလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">"ဒီလိုပါ သခင်မလေး... သူ စီးလာတဲ့ ရဟတ်ယာဉ်ကို ရုရှားနိုင်ငံမှာ ဒုံးကျည်နဲ့ အပစ်ခံလိုက်ရလို့ အစိတ်စိတ် အမွှာမွှာ ပေါက်ကွဲသွားတာပါ"</p> <p style="text-align:justify">အမျိုးသမီးက "ဘယ်သူလုပ်တာလဲဆိုတာ သိပြီလား" ဟု ထပ်မေးရာ လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားက "လောလောဆယ်တော့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မသိရသေးပါဘူး။ ယဲ့ပုဖန် သေဆုံးပြီးတဲ့နောက် စီတုချန်ခုန်းက ဒေါသထွက်နေပြီး ရွှမ်ယွမ်စံအိမ်က လူအားလုံးကို ရုရှားနိုင်ငံဆီ စေလွှတ်ပြီး တရားခံကို စုံစမ်းခိုင်းနေပါတယ်" ဟု ဖြေလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"အဲဒီကောင်က ငါ့ရဲ့ အစီအစဉ်တွေကို ဖျက်ဆီးခဲ့တာ... ဒီလောက် မြန်မြန် သေသွားလိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားဘူး။ ငါ သူ့ကို ကောင်းကောင်းတောင် မကစားရသေးဘူး"</p> <p style="text-align:justify">အမျိုးသမီး၏ မျက်လုံးများထဲ၌ ယုတ်မာသော အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားကာ "သူ သေသွားရင်တောင်မှ ဒီကိစ္စက ပြီးသွားပြီလို့ မထင်နဲ့" ဟု ဆိုလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"သခင်မလေး... ကျွန်တော်တို့ ဘာဆက်လုပ်ဖို့ လိုမလဲ"</p> <p style="text-align:justify">"ငါ ကြားတာတော့ သူက ကျန်းနန်နဲ့ ကျန်းပေ့မှာ လုပ်ငန်းတွေ အများကြီး ရှိတယ်ဆိုပဲ။ သူ့မှာ ဆွေမျိုး သူငယ်ချင်းတွေလည်း အများကြီး ရှိသလို လှပတဲ့ ချစ်သူတွေလည်း အများကြီး ရှိတယ်လို့ သိရတယ်။ ယဲ့ပုဖန် သေသွားပြီဆိုတော့ အဲဒီလူတွေနဲ့ စာရင်းရှင်းကြတာပေါ့။ သူပိုင်ဆိုင်တဲ့ လုပ်ငန်းတွေအားလုံးကို သိမ်းပိုက်လိုက်စမ်း... သူ့ရဲ့ ဆွေမျိုးတွေနဲ့ မိန်းမတွေရဲ့ အဆုံးသတ်ကတော့ ပိုပြီး သနားစရာကောင်းလေ ပိုကောင်းလေပဲပေါ့"</p> <p style="text-align:justify">လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားက အနည်းငယ် တွန့်ဆုတ်စွာဖြင့် "သခင်မလေး... ကျွန်တော်တို့ ကျန်းနန်မှာ လူအင်အား သိပ်မရှိဘူး။ ဒီလောက် ကိစ္စအများကြီးကို လုပ်ဖို့က မလွယ်လှဘူး" ဟု တင်ပြလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">အမျိုးသမီးက သူ့ကို တစ်ချက် စိုက်ကြည့်လိုက်ကာ "မင်း ငါ့အနားမှာ နေလာတာ ဒီလောက်ကြာပြီ... တိုးတက်မှုကတော့ လုံးဝ မရှိသေးဘူးပဲ။ ဒါတွေကို ငါတို့ကိုယ်တိုင် လုပ်ဖို့ ဘာလို့ လိုမှာလဲ။ အဲဒီကောင်က အခုတလော အရမ်း နာမည်ကြီးလာပြီး ရန်သူတွေလည်း အများကြီး ရှိနေတာ။ အရင်ကတော့ အဲဒီလူတွေက မထွက်ရဲကြဘူး... အခုတော့ ယဲ့ပုဖန် သေသွားပြီလေ။ ငါတို့က ဘေးကနေ မီးလောင်ရာ လေပင့်ပေးပြီး သိုင်းပညာရှင် အချို့ကို အုပ်ချုပ်ဖို့ လွှတ်ပေးလိုက်ရုံနဲ့ အဲဒီလူတွေက ငါတို့ထက်တောင် ပိုပြီး ပြည့်စုံအောင် လုပ်ပေးကြလိမ့်မယ်"</p> <p style="text-align:justify">လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားက ရိုသေစွာဖြင့် "သခင်မလေး... ကျွန်တော် နားလည်ပါပြီ" ဟု ဆိုလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုအခါမှ အမျိုးသားက ခေါင်းညိတ်ပြကာ "မင်းရဲ့ လုပ်ရပ်တွေကို သဲလွန်စ မကျန်အောင် သေချာလုပ်ပါ။ ငါတို့ လက်ချက်ဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိစေနဲ့... အထူးသဖြင့် ရွှမ်ယွမ်စံအိမ်က လူတွေကိုပေါ့။ ဒါက ငါတို့အတွက် သေးငယ်တဲ့ အခန်းကဏ္ဍတစ်ခုပဲ... ငါတို့မှာ ရှေ့ဆက်လုပ်ရမယ့် ကိစ္စကြီးတွေ ရှိသေးတယ်။ အသေးအမွှားလေးတွေကြောင့် အစီအစဉ်ကြီးကို မထိခိုက်စေနဲ့" ဟု မှာကြားလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">"ဟုတ်ကဲ့ သခင်မလေး... တုန်းမိသားစုက လူတွေကို လုပ်ခိုင်းလိုက်ပါ့မယ်။ သဲလွန်စတွေက ကျွန်တော်တို့ဆီ ရောက်လာမှာ မဟုတ်ပါဘူး"</p> <p style="text-align:justify">…………….</p> <p style="text-align:justify">ရုရှားနိုင်ငံ၌ ရေခဲကြွက် ကာရာသည် အိမ်သို့ ပြန်ရောက်လာကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို သေချာစွာ စောင့်ကြည့်လိုက်သည်။ ဘေးကင်းကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် သူသည် နံရံပေါ်ရှိ နေရာတစ်ခုကို နှိပ်လိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">နံရံမှာ ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်စီသို့ ဖြည်းညင်းစွာ ပွင့်ထွက်သွားကာ ၂၀ စတုရန်းမီတာခန့် ရှိသော လျှို့ဝှက်အခန်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ အတွင်း၌ နှင်းစစ်ဝတ်စုံ ဝတ်ထားသော လူသန်ကြီး လေးဦးမှာ အရက်သောက်နေကြကာ သူတို့၏ ဘေးတွင် ဒုံးပစ်လောင်ချာ အချို့ ရှိနေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ကာရာကို မြင်သည်နှင့် ထိုလူများမှာ ချက်ချင်း ထရပ်လိုက်ကြပြီး "ခေါင်းဆောင်... ပြန်လာပြီလား" ဟု နှုတ်ဆက်ကြ၏။</p> <p style="text-align:justify">ယခုအချိန်၌ ကာရာမှာ ယခင်ကကဲ့သို့ ဖားချင်ယောင်ဆောင်နေသော အမူအရာ လုံးဝ မရှိတော့ပေ။ သူက အရှိန်အဝါ အပြည့်ဖြင့် "မင်းတို့ ကောင်းကောင်း လုပ်နိုင်ခဲ့တယ်။ အထက်ကို ငါ အစီရင်ခံပြီး မင်းတို့အတွက် ဆုလာဘ်တွေ တောင်းပေးမယ်" ဟု ဆိုလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ခေါင်းဆောင်" ဟု ထိုလူများက ဝမ်းသာအားရ ပြန်ပြောကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">ကာရာက သူတို့ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ အနီးရှိ သေတ္တာတစ်လုံးကို ဖွင့်ကာ လျှို့ဝှက်နံပါတ်ဖြင့် ထိန်းချုပ်ထားသော ဖုန်းတစ်လုံးကို ထုတ်ယူ၍ ဖုန်းခေါ်ဆိုလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">"မစ္စတာကာလို့စ်... ကျွန်တော့်မှာ သတင်းကောင်း ရှိပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ အောင်မြင်သွားပြီ... ယဲ့ပုဖန်ရဲ့ ရဟတ်ယာဉ်က အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲသွားပါပြီ"</p> <p style="text-align:justify">မြောက်ဝင်ရိုးစွန်း၏ နာမည်ကျော် လမ်းပြဖြစ်သူ ရေခဲကြွက် ကာရာသည် အမှန်တကယ်တွင် အမေရိကန်နိုင်ငံ၏ အထူးဌာနမှ အဖွဲ့ဝင် တစ်ဦး ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ ထင်မှတ်ထားကြမည် မဟုတ်ချေ။</p> <p style="text-align:justify">ဖုန်း၏ အခြားတစ်ဖက်မှ ကာလို့စ်က မယုံကြည်နိုင်ဟန်ဖြင့် "မင်း သေချာရဲ့လား... အဲဒီကောင်က အရမ်း ကောက်ကျစ် စဉ်းလဲတာ" ဟု မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"မစ္စတာကာလို့စ်... စိတ်ချနိုင်ပါတယ်။ ဒါက လုံးဝ အမှန်တရားပါ။ ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် ယဲ့ပုဖန် လေယာဉ်ပေါ်တက်သွားတာကို ကြည့်နေခဲ့တာ။ ပြီးတော့ ဒုံးကျည်က သူ့လေယာဉ်ကို မီးလုံးကြီး ဖြစ်သွားအောင် ပစ်ချလိုက်တာကိုလည်း ကိုယ်တိုင် မြင်ခဲ့တာပါ။ ဒီလို အခြေအနေမျိုးမှာ နတ်ဘုရားတောင် အသက်ရှင်ဖို့ မလွယ်ပါဘူး"</p> <p style="text-align:justify">"ကောင်းတယ်။ အဲဒီကောင်က ငါတို့ကို ဒုက္ခတွေ အများကြီး ပေးခဲ့တာ... အခုတော့ နောက်ဆုံးမှာ ငါတို့ သူ့ကို ရှင်းပစ်နိုင်ခဲ့ပြီ"</p> <p style="text-align:justify">ကာလို့စ်မှာ ဝမ်းသာလွန်းသဖြင့် ဖုန်းကို ကိုင်ကာ အခန်းထဲ၌ ပတ်ချာလည် လျှောက်နေတော့သည်။ မကြာသေးမီက သူသည် ယဲ့ပုဖန်ကို သတ်ရန် နည်းလမ်းမျိုးစုံ သုံးခဲ့သော်လည်း အကြိမ်ကြိမ် ရှုံးနိမ့်ခဲ့သည်။ </p> <p style="text-align:justify">အာဖရိကတွင် သူ ဆင်ထားသော ထောင်ချောက်ကြီးပင်လျှင် အရာမထင်ခဲ့ချေ။ ယခုကဲ့သို့ မထင်မှတ်ထားသော အခြေအနေမျိုးတွင် ယဲ့ပုဖန် သေဆုံးသွားလိမ့်မည်ဟု ကာလို့စ် မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။</p> <p style="text-align:justify">"ယဲ့ပုဖန်... မင်းက ငါ့ကို စိန်ခေါ်ရဲတယ်ပေါ့လေ။ အခုတော့ ငါကာလို့စ်ရဲ့ အစွမ်းကို သိပြီလား"</p> <p style="text-align:justify">သူသည် ရူးသွပ်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီးနောက် ဖုန်းထဲသို့ ဆက်ပြောလိုက်သည်။ "မင်းက ဒီတစ်ခါ တာဝန်ကို ကောင်းကောင်း ထမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့တယ်။ အဖွဲ့အစည်းက မင်းကို ဆုချပါလိမ့်မယ်။ ဒေါ်လာ ၁၀ သန်းကို မင်းရဲ့ အကောင့်ထဲကို အခုချက်ချင်း လွှဲပေးလိုက်မယ်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ မင်းကို မြောက်ဝင်ရိုးစွန်းကနေ ပြန်ခေါ်ပြီး အမေရိကန်ကို ပြန်ပို့ပေးမယ်"</p> <p style="text-align:justify">"သိပ်ကောင်းတာပဲ။ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် မစ္စတာကာလို့စ်"</p> <p style="text-align:justify">ကာရာမှာ မြောက်ဝင်ရိုးစွန်း၌ နေလာသည်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ အလွန်ပင် ငြီးငွေ့နေပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် အမြဲတမ်း ပြန်ချင်နေခဲ့သော်လည်း အခွင့်အရေး မရခဲ့ခြင်းပင်။</p> <p style="text-align:justify">ကာလို့စ်က "လုပ်ရပ်တွေကရော ရှင်းလင်းရဲ့လား… သဲလွန်စတွေ ဘာတွေ ကျန်ခဲ့သေးလား" ဟု ထပ်မေးရာ ကာရာက "လုံးဝ မကျန်ပါဘူး။ ကျွန်တော်တို့မှာ တိကျတဲ့ အစီအစဉ် ရှိပါတယ်။ အောင်မြင်ပြီးတာနဲ့ ကျွန်တော့်လူတွေ အားလုံးက ကျွန်တော့်အိမ်က လျှို့ဝှက်အခန်းထဲမှာ ပုန်းနေကြတာ။ သူတို့ကို ခဏလောက် အပြင်မထွက်ခိုင်းဘဲ စောင့်ကြည့်နေမှာဆိုတော့ ဘယ်သူမှ ရှာတွေ့မှာ မဟုတ်ဘူး..."</p> <p style="text-align:justify">သူ၏ စကားမဆုံးမီမှာပင် ရုတ်တရက်"ဝုန်းကနဲ ကျယ်လောင်သော အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာကာ လျှို့ဝှက်အခန်း၏ နံရံမှာ အပြင်ဘက်မှ ဖြိုခွဲခြင်း ခံလိုက်ရတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ကာရာ... မင်း သိပ်ပြီး စိတ်ကူးယဉ်နေတာပဲ။ ဒီနေရာကို ရှာဖို့က ငါ့အတွက်တော့ အပျော်တမ်းပါပဲ"</p> <p style="text-align:justify">ပြောပြောဆိုဆိုပင် ယဲ့ပုဖန်သည် အပြင်ဘက်မှ လျှောက်လှမ်းဝင်လာတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"မင်း... မင်း... မင်း ဘယ်လိုဖြစ်လို့ မသေတာလဲ"</p> <p style="text-align:justify">ကာရာမှာ သရဲမြင်လိုက်ရသည့်အလား မှင်တက်စွာ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ သူသည် ယဲ့ပုဖန် လေယာဉ်ပေါ်တက်သွားသည်ကို ကိုယ်တိုင် မြင်ခဲ့ပြီး လေယာဉ်ကြီး ပေါက်ကွဲသွားသည်ကိုလည်း ကိုယ်တိုင် မြင်ခဲ့ရသည် မဟုတ်ပါလား။ </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ယခုမူ တစ်ဖက်လူမှာ အသက်ရှင်နေရုံသာမက ဆံပင်တစ်ပင်တောင် မထိခိုက်ဘဲ ရှိနေသည်မှာ မယုံနိုင်စရာပင်။</p> <p style="text-align:justify">"မင်းတောင် အသက်ရှင်နေသေးတာ? ငါက ဘာလို့ သေရမှာလဲ"</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က ကာရာကို ကြည့်၍ ပြုံးပြလိုက်ကာ သူ၏ လက်ထဲမှ ဖုန်းကို ယူလိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">"မစ္စတာကာလို့စ်... ကျွန်တော် တောင်းပန်ပါတယ်။ ဒီတစ်ခါလည်း ခင်ဗျားကို စိတ်ပျက်အောင် လုပ်မိပြန်ပြီ။ စိတ်မပူပါနဲ့... ခင်ဗျားနဲ့ ကျွန်တော် စာရင်းရှင်းရမယ့်နေ့က မကြာခင် ရောက်လာမှာပါ"</p> <p style="text-align:justify">ပြောပြီးသည်နှင့် သူက လက်ဝါးကို အသာအယာ ဖိလိုက်ရာ ဖုန်းမှာ ချက်ချင်းပင် ဖုန်မှုန့်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုအခါမှ အရက်သောက်နေသော လူသန်ကြီးများမှာ သတိဝင်လာကာ ခါးကြားမှ သေနတ်များကို ဆွဲထုတ်ရန် ကြိုးစားကြ၏။ သို့သော် သူတို့ သေနတ်ပင် မထုတ်နိုင်သေးမီ ယဲ့ပုဖန်၏ လက်ထဲမှ နဂါးစွယ်ဓားမှာ ထိုလူလေးဦး၏ လည်ပင်းများကို ဝှစ်ကနဲ ဖြတ်သန်းသွားချေပြီ။</p> <p style="text-align:justify">အခြေအနေ မဟန်တော့သည်ကို မြင်သောအခါ ကာရာမှာ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားသော်လည်း ယဲ့ပုဖန်၏ ကန်ချက်ကြောင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က သူ့ဘေးတွင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်လိုက်ကာ နှမြောတသဟန်ဖြင့် "ငါတို့ရဲ့ ပူးပေါင်း ဆောင်ရွက်မှုက အတော်လေး အဆင်ပြေနေတာပဲကိုး... မင်းက ဘာလို့ ဒီပြဿနာတွေကို ဖန်တီးခဲ့တာလဲ။ ငါ မင်းကို အခွင့်အရေး ပေးခဲ့ပြီးပြီ... ငါတို့ နောက်တစ်ခါ မဆုံဖြစ်တော့ဖို့ပဲ မျှော်လင့်တယ်လို့ ပြောခဲ့သားပဲ။ ဒါပေမဲ့ မင်းက ငါ့ကို အတင်း ပြန်လာရှာခိုင်းတာပဲ... ဒါက သိပ်မကောင်းဘူးနော်" ဟု ဆိုလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုအခါမှ ကာရာသည် ယဲ့ပုဖန် လေယာဉ်ပေါ် မတက်မီ ပြောခဲ့သော စကား၏ အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်သွားတော့သည်။ တစ်ဖက်လူမှာ သူ့ကို စောစောကတည်းက ရိပ်မိနေခဲ့ခြင်းပင်။</p> <p style="text-align:justify">သူသည် သူ၏ နှာခေါင်းနီကြီးကို အကျင့်အတိုင်း ပွတ်သပ်လိုက်ကာ "ငါ သိပ်ပြီး လျှို့ဝှက်ထားတယ်လို့ ထင်နေခဲ့တာ... မင်း ဘယ်လိုလုပ် သိသွားတာလဲ" ဟု မေးလိုက်တော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">***</p>


Save