Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၆၄)</h2> <h2 style="text-align: center;">သီးသန့်မဲပေးခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>မင်ယွဲ့သည် ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး သူမ၏လမ်းကို ပိတ်ဆို့ထားသည့် အမျိုးသမီးအား ဦးထုပ်အောက်မှနေ၍ စူးစိုက်ကြည့်လိုက်</p> <p>သည်။ </p> <p> </p> <p>သူမ၏ မျက်နှာမှာ ဦးထုပ်အောက်ဝယ် တစ်ဝက်တစ်ပျက် ဖုံးကွယ်နေသော်လည်း ထွက်ပေါ်နေသည့် အငွေ့အသက်မှာ လွှမ်းမိုးမှုအပြည့် ရှိနေသည်။</p> <p> </p> <p>လီယွမ်သည် မူလက မင်ယွဲ့သည် သူမ၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို ဖော်ထုတ်ရန် ခိုးရိုက်နေသည်ဟု သံသယဝင်ရုံသာ ရှိသော်လည်း ယခုကဲ့သို့ မင်ယွဲ့၏ အထက်စီးဆန်သော အသွင်အပြင်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူမ၌ မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက်ရှိသည်ဟု ပို၍ပင် ခိုင်ခိုင်မာမာ ယုံကြည်သွားတော့သည်။ </p> <p> </p> <p>သူမကဲ့သို့ လှပသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် အနုပညာလောကထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန် ဆန္ဒမရှိဟု ပြောလျှင် လီယွမ် လုံးဝယုံကြည်မည်မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>"မစ္စလီ... ဒီအစီအစဉ်က တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်နေတာဆိုတာ နင်မေ့သွားပြီလား၊ ခုနက နင်လုပ်သမျှကို ကင်မရာတွေက ရိုက်မထားဘူးလို့ ထင်နေတာလား"</p> <p> </p> <p>မင်ယွဲ့က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်သည်။ </p> <p> </p> <p>သူမသည် ဤကဲ့သို့သော လူမျိုးများအတွက်နှင့် ဒေါသအထွက်မခံနိုင်ပေ။ သို့သော် လီယွမ်၏ နားထဲတွင်မူ ထိုရယ်သံမှာ စော်ကားမှုတစ်ခုကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမသည် ဒေါသကြောင့် အသိတရားကင်းမဲ့သွားကာ အစီအစဉ်မှာ တိုက်ရိုက်လွှင့်နေသည်ကိုပင် မေ့လျော့သွားပုံရသည်။</p> <p> </p> <p>"ကင်မရာက ရိုက်သည်ဖြစ်စေ၊ မရိုက်သည်ဖြစ်စေ ငါ ဂရုမစိုက်ဘူး၊ နင် ခုနက ဖုန်းနဲ့ ဘာလုပ်နေတာလဲ၊ ငါ့ကို ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ ဓာတ်ပုံရိုက်နေတာလား၊ နင့်ကို ငါ တရားစွဲမယ်"</p> <p> </p> <p>လီယွမ်သည် အကျိုးအကြောင်းမရှိ ပြဿနာရှာနေသည့် ရန်တွေ့တတ်သော မိန်းမကြီးတစ်ဦးကဲ့သို့ ပြုမူနေသဖြင့် ဒါရိုက်တာ ဝူလျန်မှာ ဆက်၍ သည်းမခံနိုင်တော့ပေ။</p> <p> </p> <p>"နင် တော်တော့ ဒီကနေ အမြန်ဆုံး ထွက်သွားတော့"</p> <p> </p> <p>ဒါရိုက်တာ၏ သည်းခံနိုင်စွမ်းမှာ ကုန်ဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သည်။ </p> <p> </p> <p>လီယွမ်သည် အံ့အားသင့်သွားပြီး ကင်မရာကို လှမ်းကြည့်လိုက်မိသည်။ ဒါရိုက်တာဝူက သူမကို ကင်မရာရှေ့တွင်ပင် မညှာမတာ မောင်းထုတ်</p> <p>လိမ့်မည်ဟု သူမ လုံးဝ ထင်မထားခဲ့ပေ။ </p> <p> </p> <p>ဒါရိုက်တာနှင့် မင်ယွဲ့တို့ကြားတွင် ပတ်သက်မှုတစ်ခုခု ရှိနေသည်မှာ သေချာသည်ဟု သူမ တွေးမိသွားသည်။ သာမန်ဝန်ထမ်းတစ်ဦးအတွက်နှင့် သူမကဲ့သို့သော မင်းသမီးကို မောင်းထုတ်ရဲမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>လီယွမ်၏ အကြည့်များသည် ဝူလျန်နှင့် မင်ယွဲ့ကြားတွင် ကူးလူးနေပြီး ဘာမှမပြောသော်လည်း သူမ၏ အမူအရာက အရာအားလုံးကို ဖော်ပြနေသည်။ သူမသည် သူမ၏ သရုပ်ဆောင်အရည်အချင်း အကြွင်းအကျန်များကို ဤနေရာတွင် အကုန်သုံးလိုက်ပုံရသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါရိုက်တာဝူ... ကိုယ့်ဝန်ထမ်းဘက်ကနေ အရမ်းလိုက်မပါပါနဲ့၊ ကျွန်မက အများပြည်သူ သိတဲ့လူတစ်ယောက် ဖြစ်တဲ့အတွက် သင့်တင့်တဲ့ သံသယရှိပိုင်ခွင့် ရှိပါတယ်၊ သူမရဲ့ ဖုန်းကို စစ်ဆေးဖို့ ကျွန်မ တောင်းဆိုတယ်"</p> <p> </p> <p>တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှု၏ မှတ်ချက်ကဏ္ဍတွင်မူ ဆူညံသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>— "အဲဒါ မင်ယွဲ့မမ မဟုတ်လား"</p> <p> </p> <p>— "အိုး... မမ... ခဏလောက် လှည့်ကြည့်ပါဦး"</p> <p> </p> <p>— "လူအုပ်ထဲမှာ သူ့ကို အကြိမ်ကြိမ် ရှာဖွေခဲ့ပေမဲ့ ရုတ်တရက် လှည့်ကြည့်လိုက်မှ မှေးမှိန်တဲ့ မီးရောင်အောက်မှာ သူ့ကို တွေ့လိုက်ရသလိုပဲ"</p> <p> </p> <p>— "အပေါ်ကလူ... စကားကို ရှင်းရှင်းပြောပါ၊ ကျွန်တော် မူလတန်းမအောင်လို့ နားမလည်ဘူး"</p> <p> </p> <p>— "အော်... ရှာနေတာ ကြာပြီ၊ မင်ယွဲ့မမက ဒီအစီအစဉ်မှာ ပါနေတာကိုး"</p> <p> </p> <p>— "မင်ယွဲ့ ပရဟိတဖောင်ဒေးရှင်းက ဒီရွာနဲ့ ဘာလို့ ပတ်သက်နေတာလဲဆိုတာ အခုမှ ရှင်းသွားတော့တယ်၊ မင်ယွဲ့ကိုယ်တိုင် ဒီမှာ ရှိနေတာပဲ"</p> <p> </p> <p>— "မင်ယွဲ့က လှပပြီး စိတ်ထားကောင်းတဲ့ နတ်သမီးလေး၊ လီယွမ်ကတော့ စုန်းမပဲ၊ အမိန့်</p> <p>ချမှတ်ပြီးပြီ"</p> <p> </p> <p>မင်ယွဲ့၏ ကျောပြင်လေးကို မြင်လိုက်ရရုံနှင့်ပင် </p> <p>အွန်လိုင်းတွင် ဆွေးနွေးမှုများမှာ အရှိန်မြင့်</p> <p>တက်သွားသည်။ </p> <p> </p> <p>လီယွမ်၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ မင်ယွဲ့ကို လူအများအာရုံစိုက်လာအောင် ဆွဲခေါ်ရန် ဖြစ်သော်လည်း သူမ၏ လုပ်ရပ်က သူမကိုယ်တိုင်အတွက်သာ အန္တရာယ်ဖြစ်စေမည်ကို မသိရှိရှာပေ။</p> <p> </p> <p>"ရှင်ပဲ ကိုင်တွယ်လိုက်ပါတော့၊ ကျွန်မ လုပ်စရာရှိသေးလို့"</p> <p> </p> <p>မင်ယွဲ့က သူမ၏ လက်ကို ခပ်ပေါ့ပေါ့လေး ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ လီယွမ်မှာ အလိုအလျောက် လမ်းဖယ်ပေးလိုက်ရသည်။ </p> <p> </p> <p>မင်ယွဲ့သည် ကျွမ်းကျင်သော နည်းစနစ်တစ်ခုကို အသုံးပြုသွားခြင်း ဖြစ်သည်။ ဝူလျန်ကမူ မင်ယွဲ့ မည်သူ့ကို ပြောသွားသည်ကို ကောင်းကောင်း နားလည်သည်။</p> <p> </p> <p>"မစ္စတာ ပိုင်... ကျွန်တော် ကိုင်တွယ်လိုက်ပါ့မယ်"</p> <p> </p> <p>ဝူလျန်၏ စကားကြောင့် ပို၍ပင် ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားကြသည်။ </p> <p> </p> <p>မင်ယွဲ့ကမူ သူမ၏ မျက်နှာကို ဖုံးကွယ်ထားဆဲဖြစ်ပြီး အေးဆေးစွာပင် ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။ </p> <p> </p> <p>ကျန်ရှိနေသော ဧည့်သည်များမှာလည်း အတွေးကိုယ်စီနှင့် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ လုဖုန်းသည် ကျေးဇူးရှင်မှာ သူ့ဘေးနားတွင် ရှိနေခဲ့ပါလျက် အခွင့်အရေးကို လက်လွှတ်ခဲ့ရသဖြင့် မင်ယွဲ့၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း နောင်တရနေမိသည်။</p> <p> </p> <p>မင်ယွဲ့သည် ဆောက်လုပ်ရေး လုပ်ငန်းခွင်သို့ သွားရောက်ကြည့်ရှုလိုက်သည်။ မြေတူးစက်များ၏ ဆူညံသံနှင့် ဖုန်မှုန့်များကြားတွင် ရွာသားများမှာ တက်ကြွစွာ အလုပ်လုပ်နေကြသည်။ ဖုန်ထူသဖြင့် သူမ ထိုနေရာ၌ ကြာကြာမနေခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ရွာလူကြီး စီစဉ်ပေးထားသော အခန်းသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ မင်ယွဲ့သည် 'ရန်ပုံငွေ သုံးဆပွားကတ်' ကို အသုံးပြုလိုက်သည်။ ဤကတ်ကို သူမကိုယ်တိုင် အသုံးပြုနိုင်သဖြင့် ယွမ်ပေါ့၏ အကူအညီ မလိုပေ။ </p> <p> </p> <p>သူမ၏ ပိုင်ဆိုင်မှု ကိန်းဂဏန်းများမှာ အဆမတန် တိုးပွားလာသည်ကို ကြည့်ရင်း သူမ စိတ်လှုပ်ရှားမိသည်။ အကယ်၍ ငွေကြေးများကို မြင်သာအောင် ပြသနိုင်မည်ဆိုလျှင် မင်ယွဲ့သည် ငွေတောင်ကြီးတစ်ခုပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေရသကဲ့သို့ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>> စနစ်၏ အချက်အလက်များ အဆင့်မြှင့်တင်မှု </p> <p> </p> <p>> * ဆွဲဆောင်မှု: ၉၁ (၁၀၀) 【ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် အလှတရား】</p> <p> </p> <p>>  * အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း: ၇၂ (၁၀၀) 【အောင်မြင်သော လုပ်ငန်းရှင်】</p> <p> </p> <p>>  * ပိုင်ဆိုင်မှု: ၁၈၄,၀၈၆,၄၀၀,၀၀၀ (တစ်</p> <p>ထောင့်ရှစ်ရာလေးဆယ် ဘီလီယံ၊ ရှစ်</p> <p>ဆယ်ခြောက်သန်း၊ လေးသိန်း ယွမ်)</p> <p> </p> <p>>  * အိမ်ခြံမြေ: ယုဖူးရှိ အိမ်ရာတစ်ခု၊ ဟိုက်ဖုအဆောက်အဦ၊ ဥယျာဉ်ဗီလာ၊ အာဖရိက သတ္တုတွင်း၊ မြို့လယ်ရှိ ဆိုင်ခန်းနှစ်ခန်း၊ ချန်တုန်း စီးပွားရေးလမ်းမ၊ ချွန်းဟယ် လူနေအိမ်ရာ၊ ကယ်ပီတယ် အဆောက်အဦ၊ လီယာ ခြံဝင်း၊ ဟွမ်ရှင်း အပန်းဖြေဥယျာဉ်၊ အာမန် ဝိုင်စက်ရုံနှင့် ရှီလင် ပင်လယ်ပြင်။</p> <p> </p> <p>>  * ရှယ်ယာများ: ယွဲ့ဟွာ နည်းပညာ (၇၅%)၊ ဆောင်းမို မီဒီယာ (၃၀%)၊ ဝေကွမ် လုပ်ငန်းစု (၅၀%)။</p> <p> </p> <p>>  * အခြား: ရိုးလ်ရွိုက်စ် ကား၊ ပါတက် ဖိလစ် နာရီ၊ ရှန်းနှင့် ကျိုးခေတ် ကြေးထည်များ၊ ပင်လယ်ကူး သင်္ဘောကြီး... 【အလွန်အမင်း ချမ်းသာကြွယ်ဝသူ】</p> <p> </p> <p>>  * ဂုဏ်သတင်း အမှတ်: ၄၇၀,၀၀၀</p> <p> </p> <p>ပိုင်ဆိုင်မှု ကိန်းဂဏန်းများကို ကြည့်ရင်း မင်ယွဲ့၏ နှုတ်ခမ်းဖျားတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူမသည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို မထိန်းနိုင်ဘဲ ကျန်ဟင်နှင့် ဝမ်ကျန်းတို့ကို ဗီဒီယိုကောလ် ခေါ်ဆိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"မစ္စက နောက်ဆုံးတော့ ကျွန်မတို့ကို ဆက်သွယ်လာပြီပေါ့" </p> <p> </p> <p>ဟု ဝမ်ကျန်းက နောက်ပြောင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"တစ်ခုခုတော့ မှားနေပြီ" </p> <p> </p> <p>ဟု မင်ယွဲ့က ခပ်အေးအေး ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ငါတို့ CEO က ဒီလောက်အလေးအနက်ထားပြီး ဗီဒီယိုကောလ် ခေါ်တယ်ဆိုတော့ ထူးခြားမှာပေါ့၊ ကျန်းကျန်း... နင် ကြားဖြတ်မပြောနဲ့ဦး" </p> <p> </p> <p>ဟု ကျန်ဟင်က ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p>"ကျန်ဟင်... ပြီးခဲ့တဲ့ အခေါက်က နင်ပြောတဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရေး စီမံကိန်းအကြောင်း မှတ်မိလား"</p> <p> </p> <p>"မှတ်မိတာပေါ့၊ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုက တော်တော်များတယ်၊ အကယ်၍ ယွဲ့ဟွာ နည်းပညာက အခုရှိနေတဲ့ ရန်ပုံငွေကို ထုတ်သုံးလိုက်ရင် ငွေကြေးစီးဆင်းမှု ပြတ်တောက်သွားနိုင်တဲ့ အန္တရာယ် ရှိတယ်" </p> <p> </p> <p>ဟု ကျန်ဟင်က အလေးအနက် ပြန်ဖြေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဘယ်လောက် ကုန်ကျမလဲ၊ ပြန်ရနိုင်မယ့် အကျိုးအမြတ်ကိုရော ခန့်မှန်းပြီးပြီလား</p> <p> </p> <p>ယခုအချိန်တွင် မင်ယွဲ့အတွက် ငွေကြေးမှာ ပြဿနာမဟုတ်ပေ။ အဓိကမှာ ထိုစီမံကိန်းသည် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံရန် ထိုက်တန်မှု ရှိ၊ မရှိသာ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"ယွမ် သန်း ၁၂၀ လောက် လိုမယ်၊ ဒါက အစိုးရက ဦးဆောင်တဲ့ စီမံကိန်းဆိုတော့ အကျိုးအမြတ်ကတော့ သေချာသလောက်ပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ရှင်းယောင် လုပ်ငန်းစုကလည်း ဒီစီမံကိန်းမှာ ပါဝင်နေတယ်လို့ ကြားတယ်"</p> <p> </p> <p>"အဲဒီစီမံကိန်းအတွက် ငါ သီးသန့် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမယ်၊ ငွေကို နင်တို့ဆီ အခုပဲ လွှဲပေးလိုက်မယ်"</p> <p> </p> <p>မင်ယွဲ့က လက်တစ်ဖက် ဝှေ့ယမ်းကာ ပြောလိုက်ပုံမှာ ကျန်ဟင်နှင့် ဝမ်ကျန်းတို့အတွက်မူ နေ့စဉ်မြင်နေကျ မြင်ကွင်းတစ်ခုလိုပင် ရိုးအိနေပြီ ဖြစ်သည်။ </p> <p> </p> <p>ဝမ်ကျန်းသည် သူမ၏ရှေ့တွင် မည်သူကပင် လာ၍ ငွေကြေးကြွယ်ဝမှုအကြောင်း ကြွားဝါနေပါစေ စိတ်ထဲမထားတော့ပေ။ </p> <p> </p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမ၏ သူငယ်ချင်း မင်ယွဲ့ထက် ပို၍ ချမ်းသာသူ၊ ပို၍ ရက်ရောသူ မည်သူမျှ မရှိကြောင်း သူမ ကောင်းကောင်းသိနေသောကြောင့် ဖြစ်တော့သတည်း။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save