Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၇၂၈)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:justify">"ကျွန်းတစ်သောင်းမြေ" ဟု လူသိများသော အင်ဒိုနီးရှားနိုင်ငံသည် လူဦးရေ သန်း ၂၀၀ ကျော်၊ သန်း ၃၀၀ နီးပါး ရှိသည်။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ခေတ်သစ် စစ်ပွဲများတွင် လူအင်အား သက်သက်ဖြင့် ယှဉ်ပြိုင်၍ မရတော့ပေ။ လူအင်အားနှင့် ယှဉ်ပြိုင်ရမည် ဆိုလျှင်တောင် အင်ဒိုနီးရှား၏ နိုင်ငံတော် အင်အားနှင့် ညံ့ဖျင်းလှသော ဖွဲ့စည်းပုံ အဆင့်အတန်းတို့ကြောင့် အရန် တပ်ဖွဲ့ဝင်များကို အများအပြား ခေါ်ယူနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။</p> <p style="text-align:justify">ကျဲခယ် အဖွဲ့၏ ချီတက်လာမှုကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် အင်ဒိုနီးရှားအစိုးရမှာ လက်ပိုက်ကြည့်နေရုံမှလွဲ၍ ဘာမှမတတ်နိုင်တော့ချေ။ သူတို့တွင် ကျဲခယ် အဖွဲ့ကို တန်ပြန်ရန် နည်းပညာမြင့် လက်နက်များ မရှိသောကြောင့် ကျဲခယ် အဖွဲ့၏ ချီတက်မှုကို နှောင့်နှေးစေရန် တပ်ဖွဲ့များကို စုစည်းခြင်းသာ ပြုလုပ်နိုင်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် လူလှိုင်း စစ်ဗျူဟာ ဆိုသည်မှာ လူတိုင်း သုံးနိုင်သော ဗျူဟာမဟုတ်ပေ။ ၎င်းသည် အလွန် မြင့်မားသော အောက်ခြေ ဖွဲ့စည်းပုံ စွမ်းရည်များကို လိုအပ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုသို့မဟုတ်ဘဲ လူများကို စုဆောင်းနိုင်လျှင်တောင်မှ ဖွဲ့စည်းပုံက ပရမ်းပတာနှင့် စနစ်မကျပါက တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းရည် တိုးလာမည် မဟုတ်ဘဲ တပ်တစ်ခုလုံး ပျက်ယွင်းသွားဖို့သာ ရာခိုင်နှုန်း ပိုများပေလိမ့်မည်။</p> <p style="text-align:justify">အင်ဒိုနီးရှားအစိုးရ၏ အခြေအနေမှာ ဤအတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူတို့ ထုတ်လုပ်လိုက်သော အရန် တပ်ဖွဲ့များသည် စစ်သင်တန်း ရက်အနည်းငယ်သာ တက်ရောက်ဖူးသူများ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုသူများက ကျဲခယ် အဖွဲ့၏ အထက်တန်းစား တပ်ဖွဲ့များနှင့် တွေ့သောအခါ မြင်မြင်ချင်းပင် လက်နက်ချ အရှုံးပေးကြသည် သို့မဟုတ် လမ်းတစ်ဝက်တွင်ပင် ပြိုကွဲကာ လူစုကွဲသွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤအရာက အင်ဒိုနီးရှားအစိုးရကို ကူညီနိုင်ခြင်း မရှိသလို ကျဲခယ် အဖွဲ့၏ စစ်တပ်ကိုလည်း နှောင့်နှေးအောင် မလုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။ ထို့အပြင် အင်ဒိုနီးရှား၏ အကန့်အသတ်ရှိသော စစ်ရေး အရန်အင်အားများကိုသာ ဖြုန်းတီးပစ်လိုက်ရာ ပုံမှန်တပ်ဖွဲ့များအတွက် ရပ်တည်နိုင်ရန် ပိုမို ခက်ခဲလာစေပြီး နေ့စဉ်နှင့်အမျှ နယ်မြေများ ကျဆုံးလာတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဇွန်လ ၂၈ ရက်နေ့အရောက်တွင် ကျဲခယ် အဖွဲ့၏ မြေပြင်တပ်ဖွဲ့များသည် အင်ဒိုနီးရှားနိုင်ငံ၏ မြို့တော်ဖြစ်သော ဂျကာတာမြို့ ဆင်ခြေဖုံးသို့ ရောက်ရှိလာပြီ ဖြစ်သည်။ ကျဲခယ် အဖွဲ့၏ နိုင်ငံရပ်ခြားရောက် တရုတ်လူမျိုးများ အကာအကွယ်ပေးရေး လက်နက်ကိုင် စစ်ဆင်ရေးသည် အရေးအကြီးဆုံး အချိန်ကာလသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့လေပြီ။</p> <p style="text-align:justify">တစ်လမပြည့်မီ အချိန်အတွင်းမှာပင် အင်ဒိုနီးရှားပြဿနာကို ဖြေရှင်းရန် ကျဲခယ် အဖွဲ့သည် ဆီလုံမြို့ အပါအဝင် ဆိပ်ကမ်းများစွာကို သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့ပြီး ကုန်းပေါ်တက်လာသော တပ်ဖွဲ့ဝင် အရေအတွက်မှာ ၃၀၀,၀၀၀ အထိ ရှိလာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">အဆက်မပြတ် စစ်ဆင်ရေးများ ပြုလုပ်ပြီးနောက် အင်ဒိုနီးရှားနိုင်ငံ၏ နယ်မြေအများစုသည် ယခုအခါ ကျဲခယ် အဖွဲ့၏ သံမဏိ ခွာများအောက်သို့ ကျရောက်သွားခဲ့လေပြီ။ ကျန်ရှိနေသော နယ်မြေများမှာ အခြေခံအားဖြင့် ဝေးလံခေါင်ဖျားသော ပင်လယ်ရပ်ခြား ကျွန်းအချို့သာ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သိမ်းပိုက်မှု လုပ်ငန်းစဉ်များအတွင်း ကျဲခယ် အဖွဲ့သည် ၎င်းတို့၏ သမိုင်းတစ်လျှောက် အကြမ်းတမ်းဆုံးသော စစ်မက်ကာလ အမိန့်များကိုလည်း အကောင်အထည်ဖော်ခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">အင်ဒိုနီးရှား၏ နယ်မြေအများစုကို သိမ်းပိုက်ပြီးနောက် ကျဲခယ် အဖွဲ့သည် ၎င်းတို့၏ ရှင်းလင်းရေး လုပ်ငန်းစဉ်ကို စတင်ခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ပြီးခဲ့သော ရာစုနှစ်များတွင် နိုင်ငံရပ်ခြားရောက် တရုတ်လူမျိုးများသည် အင်ဒိုနီးရှား၏ ကြွယ်ဝ ချမ်းသာမှု အများစုကို လက်တွေ့တွင် ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ခဲ့သည်။ ထိုအချိန်က နိုင်ငံရပ်ခြားရောက် တရုတ်လူမျိုးများသည် ဤနေရာရှိ လူကုံထံ လူတန်းစားများ ဖြစ်ကြပြီး အင်ဒိုနီးရှား၏ စီးပွားရေး အင်အားကို ချုပ်ကိုင်ထားနိုင်ခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">အင်ဒိုနီးရှားလူမျိုးများ၏ ပျင်းရိမှုနှင့် မိုက်မဲမှုတို့နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ပင်လယ်ရပ်ခြားသို့ ထွက်ခွာလာသော တရုတ်လူမျိုးများသည် များသောအားဖြင့် ပိုမို ထက်မြက်ပြီး လုံ့လဝီရိယ ပိုကောင်းကြသည်။ သစ်သီးခြံများ၊ ရော်ဘာခြံများ ဖွင့်လှစ်ခြင်း၊ အဆင့်မြင့် စိုက်ပျိုးရေး နည်းပညာများနှင့် စီးပွားရေး အမြော်အမြင်များမှတစ်ဆင့် နှစ်ကာလများစွာ အတွင်း ဓနဥစ္စာများစွာကို စုဆောင်းနိုင်ခဲ့ပြီး တဖြည်းဖြည်းနှင့် ချမ်းသာကြွယ်ဝလာခဲ့ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် နိုင်ငံရပ်ခြားရောက် တရုတ်လူဦးရေမှာ အနည်းငယ်သာ ရှိပြီး အင်ဒိုနီးရှားလူဦးရေမှာ များပြားသဖြင့် သူတို့၏ ဘဝများက တရုတ်မိသားစုများလောက် မကောင်းမွန်သောအခါ အင်ဒိုနီးရှား လူမျိုးများ၏ မကျေနပ်မှုသည် တဖြည်းဖြည်းနှင့် ကြီးထွားလာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤအရာက တရုတ်လူမျိုးများအပေါ် ပစ်မှတ်ထား လုယက်မှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ ယခင် ဆူပူအုံကြွမှုများတွင် တရုတ်လူမျိုးများ၏ စည်းစိမ်ဥစ္စာများသည် အင်ဒိုနီးရှားလူမျိုးများ၏ အဓိက ပစ်မှတ်များ ဖြစ်လာခဲ့ပြီး အင်ဒိုနီးရှားတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ လုပ်ကိုင်ကာ စုဆောင်းထားသော တရုတ်လူမျိုးများ၏ ဓနဥစ္စာများမှာ လုယက်ခံခဲ့ရသလို ဆူပူအုံကြွမှုများ အတွင်းလည်း လူအများအပြား အသက်ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။</p> <p style="text-align:justify">ယခုလက်ရှိ အင်ဒိုနီးရှားရှိ ချမ်းသာသော စီးပွားရေးသမားများနှင့် ဩဇာတိက္ကမ ကြီးမားသော လူကုံထံ အများအပြား၏ လက်တို့မှာ တရုတ်လူမျိုးများ၏ သွေးများဖြင့် စွန်းထင်းနေကြသည်။ သူတို့၏ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများနှင့် ကြွယ်ဝချမ်းသာမှုများသည် ယခင် ဆူပူအုံကြွမှုများအတွင်း လုယက်ခံထားရမှုများမှ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ညတွင်းချင်း ချမ်းသာသွားသူများ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤအရာက အင်ဒိုနီးရှားနိုင်ငံသည် ကျဲခယ် အဖွဲ့၏ သိမ်းပိုက်မှုကို အဘယ်ကြောင့် ဤမျှလောက် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဆန့်ကျင်နေရသနည်း ဆိုသည့် အကြောင်းရင်းများထဲမှ တစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ကျဲခယ် အဖွဲ့၏ စုကျဲသည် နိုင်ငံရပ်ခြားရောက် တရုတ်လူမျိုး တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ကျဲခယ် အဖွဲ့ ရောက်လာခြင်းက နောက်ပိုင်းတွင် သူတို့ကို ပြန်လည် အရေးယူခံရမည်ကို ကြောက်ရွံ့နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် သူတို့၏ ကြောက်ရွံ့မှုက ကျဲခယ် အဖွဲ့ ရောက်လာခြင်းကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။ ကျဲခယ် အဖွဲ့သည် သူတို့၏ မြေပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ စည်းစိမ်ဥစ္စာများကို မဟုတ်ဘဲ သေနတ်များ၊ အမြောက်များနှင့် သေခြင်းတရားတို့ကို သယ်ဆောင်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဇွန်လ ၁၅ ရက်နေ့မှ စတင်၍ ကျဲခယ် အဖွဲ့သည် ၎င်းတို့၏ စာရင်းရှင်းလင်းမှုကို စတင်ခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">လက်နက် အပြည့်အစုံ တပ်ဆင်ထားသော ကျဲခယ် အဖွဲ့ စစ်သား အမြောက်အမြားသည် အင်ဒိုနီးရှားရှိ ချမ်းသာသော စီးပွားရေးသမားများနှင့် ဩဇာတိက္ကမ ကြီးမားသော လူကုံထံများ၏ အိမ်များသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">“ခင်ဗျားတို့ ဘယ်သူတွေလဲ”</p> <p style="text-align:justify">အရှေ့အင်ဒိုနီးရှား ပြည်နယ်တွင် နာမည်အကြီးဆုံးနှင့် အချမ်းသာဆုံး ဖြစ်သော စီးပွားရေးသမား တစ်ဦး၏ အိမ်တော်ကြီးတွင် ဖိတ်ခေါ်မထားသော ဧည့်သည်များ ရောက်လာခြင်းက ငြိမ်းချမ်းမှုကို ချိုးဖျက်သွားခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">စစ်သုံးယာဉ် အတော်များများသည် အိမ်တော်၏ သံတံခါးကြီးကို တိုက်ရိုက် ဒိုင်းခနဲ ဝင်တိုက် ဖျက်ဆီးလိုက်ပြီး ဘရိတ်အုပ်သံ အကျယ်ကြီးနှင့်အတူ လက်နက် အပြည့်အစုံ ကိုင်ဆောင်ထားသော ကျဲခယ် အဖွဲ့ စစ်သား အမြောက်အမြား ခုန်ဆင်းလာကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသော အိမ်တော်ရှိ လုံခြုံရေး အစောင့်များသည် သူတို့၏ လက်များကို အမြန်မြှောက်လိုက်ကြပြီး အစေခံများမှာ ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်နေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">“အားလုံး ခေါင်းပေါ် လက်တင်ပြီး ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်လိုက်”</p> <p style="text-align:justify">ဖောက်ခနဲ ပြတ်သားသော သေနတ်သံ တစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ အရာရှိတစ်ဦးက သူ၏ ပစ္စတိုကို မြှောက်ကာ ကောင်းကင်သို့ သတိပေး ပစ်ခတ်လိုက်ခြင်းဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံးကို ခြိမ်းခြောက်လိုက်ပြီးနောက် အိမ်တော် တစ်ခုလုံးကို စတင် ရှာဖွေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ကျဲခယ် အဖွဲ့ စစ်သားများသည် သပ်ရပ်စွာ ပြုပြင်ထားသော မြက်ခင်းပြင်များကို ဖြတ်လျှောက်ကာ ရှားပါး ပန်းမန်များ စိုက်ပျိုးထားသော ဥယျာဉ်များကို ဖြတ်သန်းသွားလာရင်း တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ဖမ်းဆီးကာ သူတို့၏ ဖမ်းဆီးရေး တာဝန်ကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဆောင်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">ခဏအကြာတွင် အသက်အရွယ်စုံ၊ ကျားမ မရွေး ပါဝင်သော မိသားစုကြီး တစ်ခုလုံးကို အပြင်သို့ ဖမ်းဆီး ခေါ်ထုတ်လာကြသည်။ ခြေမွှေးမီးမလောင် ၊ လက်မွှေး မီးမလောင် နေခဲ့သော ချမ်းသာသည့် မိသားစုဝင်များသည် သာမန် အင်ဒိုနီးရှား နိုင်ငံသားများ ကဲ့သို့ စစ်သားများကို မခုခံနိုင်ကြချေ။</p> <p style="text-align:justify">“နူဒန်ရှာ... ဟုတ်တယ်မလား”</p> <p style="text-align:justify">အရာရှိက ဓာတ်ပုံတစ်ပုံကို ကိုင်ကာ အမျိုးသားတစ်ဦးဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ကျွန်တော် ပိုက်ဆံ ပေးပါ့မယ်။ ကျွန်တော် ပေးပါ့မယ်။ ဘယ်လောက်ပဲ ဖြစ်ဖြစ် ပေးပါ့မယ်။ ကျွန်တော့် မိသားစုကိုသာ လွှတ်ပေးပါ”</p> <p style="text-align:justify">နူဒန်ရှာက အမြန်ပြောလိုက်သည်။ ကျဲခယ် အဖွဲ့သည် သူ၏ စည်းစိမ်ဥစ္စာများကို လိုချင်၍ သူ့ကို ငွေညှစ်ရန် လာရောက်ကာ အလှူငွေများနှင့် လာဘ်ငွေများကို တောင်းခံနေသည်ဟု သူက ထင်မှတ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“အရူး... မင်းကို ငါတို့ ဖမ်းလိုက်ရင် မင်းရဲ့ ပိုက်ဆံတွေကလည်း ငါတို့ ကျဲခယ် အဖွဲ့ပိုင် ဖြစ်သွားပြီလေ။ ငါတို့က မင်းတို့ဆီကနေ တောင်းနေစရာ လိုသေးတယ် ထင်လို့လား”</p> <p style="text-align:justify">အရာရှိက လှောင်ပြောင်လိုက်ရာ နူဒန်ရှာ အကြီးအကျယ် ဒေါသထွက်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">“ငါက အရှေ့အင်ဒိုနီးရှား ပြည်နယ်မှာ အချမ်းသာဆုံးသူပဲ။ ပြီးတော့ အရေးကြီးတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတွေ အများကြီးကို ငါ သိတယ်။ ပြဿနာ မတက်ချင်ရင် အမြန်ပြန်ဆုတ်သွားလိုက်”</p> <p style="text-align:justify">အပျော့ဆွဲ၍ မရမှန်း သိလိုက်သော နူဒန်ရှာက နည်းလမ်းပြောင်းကာ စမ်းကြည့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဒီဓာတ်ပုံကို ကြည့်လိုက်... ပြီးရင် မင်းကို ငါတို့ ဘာလို့ လာရှာလဲဆိုတာ မင်း နားလည်သွားလိမ့်မယ်”</p> <p style="text-align:justify">အရာရှိက သူ၏ လက်ထဲရှိ ဓာတ်ပုံကို လှန်ကာ နူဒန်ရှာထံ ကမ်းပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဓာတ်ပုံထဲတွင် အမျိုးသားတစ်ဦးသည် မီးလောင်နေသော အိမ်ကြီးတစ်လုံးရှေ့တွင် ရပ်နေပြီး သူ၏ ညာလက်တွင် သွေးများ တစက်စက် ကျနေသော ဓားမကြီး တစ်လက်ကို ကိုင်ထားကာ ဘယ်ဘက် လက်မောင်းတွင် ရွှေငွေ လက်ဝတ်ရတနာ အမြောက်အမြားကို ပိုက်ထားသည်။ သူ၏ မျက်နှာနှင့် အဝတ်အစားများမှာ မခြောက်သေးသော သွေးစိမ်းများဖြင့် စွန်းထင်းနေပြီး သူ၏ ပတ်လည်တွင် နိုင်ငံရပ်ခြားရောက် တရုတ်လူမျိုး အချို့၏ အလောင်းများ ပြန့်ကျဲနေကာ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် တောက်ပသော အပြုံးတစ်ခု ရှိနေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဓာတ်ပုံထဲရှိ အမျိုးသားသည် နူဒန်ရှာနှင့် ကိုးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းခန့် တူညီနေပြီး ၎င်းမှာ နူဒန်ရှာ၏ လူငယ်ဘဝပင် ဖြစ်သည်။ ဤဓာတ်ပုံကို မြင်လိုက်ရသောအခါ နူဒန်ရှာ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ချက်ချင်း တုန်ယင်သွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အကြောက်တရားများ ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">အရာရှိက အေးစက်စက် ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည် “ကဲ... မင်းဆီကို ငါတို့ ဘာလို့ ရောက်လာလဲဆိုတာ အခု သိပြီလား။ မင်းရဲ့ လူငယ်ဘဝတုန်းက ဘာတွေလုပ်ခဲ့လဲဆိုတာ ငါက ပြန်အမှတ်ရအောင် ကူညီပေးရဦးမလား”</p> <p style="text-align:justify">“ကျွန်... ကျွန်... ကျွန်... ကျွန်တော်...”</p> <p style="text-align:justify">နူဒန်ရှာ၏ နှုတ်ခမ်းများ တုန်ယင်နေသည်။ အနှ ဓာတ်ပုံကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ၏ မှတ်ဉာဏ်များသည် ဆယ်စုနှစ်များစွာ အကြာက အချိန်သို့ ချက်ချင်း ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုအချိန်က သူသည် ပိုက်ဆံတစ်ပြားမှ မရှိသော လူမိုက်တစ်ယောက်သာ ဖြစ်ပြီး လမ်းမများပေါ်တွင် အချိန်ဖြုန်းနေခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ ဆူပူအုံကြွမှုတွင် သူ ပါဝင်ခဲ့ပြီးနောက်မှသာ လုယက်မှုများမှတစ်ဆင့် သူ၏ ကနဦး မတည်ငွေအဖြစ် ရွှေငွေ လက်ဝတ်ရတနာ အမြောက်အမြားကို ရရှိခဲ့ပြီး ထိုအချိန်မှစ၍သာ တဖြည်းဖြည်း တိုးတက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤဓာတ်ပုံကို ထိုအချိန်က သူ၏ သူငယ်ချင်းဖြစ်သူက ရိုက်ကူးပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်က အင်ဒိုနီးရှားလူမျိုးများသည် သူတို့၏ လုပ်ရပ်များကို ရาဇဝတ်မှုများဟု မသတ်မှတ်ခဲ့ကြဘဲ ကြွားလုံးထုတ်စရာနှင့် ဂုဏ်ယူစရာတစ်ခု အဖြစ်သာ ယူဆခဲ့ကြသည်။ လူများများ သတ်နိုင်လေ လူတွေက ပိုလေးစားလေ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဖုန်တက်နေသော မှတ်ဉာဏ်များ ပွင့်ဟလာခဲ့သည်။ ယနေ့ ကျဲခယ် အဖွဲ့သာ ရောက်မလာခဲ့ပါက နူဒန်ရှာ ကိုယ်တိုင်ပင် ဤကိစ္စကို မေ့ပျောက်နေလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“မင်း မှတ်မိနေပုံရတယ် ဒါဆို ငါ ပြန်အမှတ်ရအောင် ကူညီပေးစရာ မလိုတော့ဘူးပေါ့။ ဟိုတုန်းက မင်းလုပ်ခဲ့တာတွေက အကျိုးဆက် မရှိတာ မဟုတ်ဘူး။ သမိုင်းက မင်းရဲ့ ရာဇဝတ်မှုတွေကို မှတ်တမ်းတင်ထားတယ်။ အခု သမိုင်းက ကျဲခယ် အဖွဲ့ကို ဒီကို ခေါ်ဆောင်လာပြီဆိုတော့ မင်းရဲ့ လည်ပင်းကို ပြောင်နေအောင် ဆေးကြောပြီး မင်းရဲ့ အပြစ်တွေအတွက် နောင်တရဖို့ ငရဲကို သွားရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီ”</p> <p style="text-align:justify">ကျဲခယ် အဖွဲ့ အရာရှိက ဓာတ်ပုံကို ပြန်ယူလိုက်သည်။ ဤအရာသည် တစ်ဖက်လူ၏ ရာဇဝတ်မှုများကို သက်သေပြနိုင်သော ခိုင်လုံသည့် သက်သေအထောက်အထားများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်ပြီး ပျောက်ဆုံးခံ၍ မရပေ။</p> <p style="text-align:justify">***</p>


Save