Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၀၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">မိစ္ဆာသားရဲများကို ယဉ်ပါးစေခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>၎င်းကို ကြားသောအခါ ချင်းယွီ၏ မျက်နှာတွင် စစ်မှန်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး သူက လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ ကျေးဇူးတင်စကား ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“ကံကောင်းလို့ ဂျူနီယာညီမလေး မုန့်ဝမ် အချိန်မီ ရောက်လာတာပါပဲ။ မဟုတ်ရင် ဒီတစ်ခါတော့ ငါ တကယ်ပဲ အရေးနိမ့်သွားတော့မှာ”</p> <p>သူသည် စကားကို ခဏရပ်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ အကြည့်မှာ ရွှမ်ကျီဆီသို့ မသိမသာ ရောက်သွား၏။ သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင်မူ စူးစမ်းလိုစိတ်နှင့် သံသယများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပေသည်။</p> <p>“ဒါပေမဲ့......... ငါ နားမလည်တာ တစ်ခုရှိတယ်။ ဂျူနီယာညီမလေး မုန့်ဝမ်က ငါ့ကို ရှင်းပြပေးနိုင်မလား”</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် ချင်းယွီ၏ အကြည့်အတိုင်း လိုက်ကြည့်လိုက်ရာ ရွှမ်ကျီကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် သူမ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးစတစ်ခု ပေါ်လာ၏။</p> <p> “စီနီယာက ရွှမ်ကျီအကြောင်းကို မေးချင်တာလား”</p> <p>ချင်းယွီက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး အသံကို နှိမ့်၍ ပြောလိုက်သည်။ “ရွှမ်ဟူကျောင်းတော်ရဲ့ နတ်သားတော်ဟာ မွေးရာပါ မဟာယာနဗုဒ္ဓစိတ်ရင်းရှိတယ်လို့ သိထားတာလေ။ သူက ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး......... မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ထဲ ကျရှုံးသွားရတာလဲ။ ပြီးတော့ ဂျူနီယာညီမလေးရဲ့ နောက်ကိုလည်း ကြည်ကြည်ဖြူဖြူ လိုက်နေတယ်ဆိုတော့.........”</p> <p>သန့်စင်ပြီး ကရုဏာကြီးမားလှသော ရွှမ်ဟူကျောင်းတော်၏ နတ်သားတော်မှာ ယခုအခါ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ နောက်လိုက် ဖြစ်နေပြီဖြစ်၏။ ယင်း၏ နောက်ကွယ်မှ အကြောင်းရင်းမှာ အမှန်ပင် နားမလည်နိုင်စရာ ကောင်းလှပေသည်။</p> <p>ချင်းယွီ၏ စူးစမ်းသော အကြည့်ကို ခံနေရသည့်တိုင် ရွှမ်ကျီမှာ တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။ သူသည် ဤကိစ္စမှာ သူနှင့် မသက်ဆိုင်သကဲ့သို့ စကားတစ်လုံးမျှ ဝင်ပြောခြင်းမရှိပေ။</p> <p>မုန့်ဝမ်က သာယာစွာ ရယ်မောလိုက်သော်လည်း မည်သည့်အရာကိုမျှ ရှင်းပြခြင်း မပြုဘဲ ပြောလိုက်၏။</p> <p>“လူတိုင်းမှာ ကိုယ်စီ ရွေးချယ်စရာတွေ ရှိကြတာပဲလေ။ စီနီယာအစ်ကို ချင်းယွီအနေနဲ့ တချို့အရာတွေကို အရမ်းကြီး စူးစမ်းမနေတာက အကောင်းဆုံးပဲ”</p> <p>မုန့်ဝမ်က ထပ်ပြောလိုစိတ် မရှိသည်ကို မြင်သောအခါ ချင်းယွီသည် ဆက်၍ မမေးတော့ချေ။ သို့သော် မုန့်ဝမ်၏ နည်းလမ်းများအပေါ် သူ၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုမှာ ပိုမို ကြီးထွားလာပေသည်။</p> <p>“စီနီယာအစ်ကို ချင်းယွီ......... ရှေ့ကနေ သွားပြီး ကင်းထောက်ပေးပါဦး”</p> <p>“ကင်းထောက်ပေးရမယ် ဟုတ်လား.........”</p> <p>ချင်းယွီ၏ မျက်နှာတွင် ခက်ခဲသော အမူအရာ ပေါ်လာပေသည်။ “ဂျူနီယာညီမလေး မုန့်ဝမ်......... ဒီသတ္ထုတွင်းရဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာတွေကို ဘယ်သူမှ မရှာဖွေရသေးဘူး။ ဂိုဏ်းကလည်း တပည့်တွေအားလုံးကို ကိုယ်ပိုင်တူးဖော်တာမျိုး မလုပ်ဖို့ တားမြစ်ထားတယ်။</p> <p>အဲဒီထက် ပိုဆိုးတာက သတ္ထုတွင်းထဲကို ပိုပြီး နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ဝင်သွားရင် အစွမ်းထက်တဲ့ မိစ္ဆာသားရဲတွေနဲ့ တွေ့နိုင်တယ်။ ဒီလိုနေရာမျိုးမှာ မိစ္ဆာသားရဲတွေနဲ့ တိုက်ရတာက ငါတို့အတွက် အသာစီးမရနိုင်ဘူး။</p> <p>တကယ်လို့ တိုက်ပွဲက ကြာသွားပြီး ငါတို့နောက်ကို လိုက်နေတဲ့လူတွေက မှီလာရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ ရှေ့ရော နောက်ရော အညှပ်ခံရရင် တကယ့်ကို အန္တရာယ်များတယ်”</p> <p>မုန့်ဝမ်က ချင်းယွီကို လှောင်ပြုံးတစ်ခုဖြင့် ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ အကြည့်မှာ ထက်မြက်သော ဓားသွားတစ်စင်းပမာပင်။ ထိုအချက်ကို သူမကိုယ်တိုင်လည်း နားလည်ထားပေသည်။</p> <p>ထို့ကြောင့်ပင် သူမကိုယ်တိုင် သို့မဟုတ် သူမအပေါ် သစ္စာရှိသော ရွှမ်ကျီကို မလွှတ်ဘဲ ချင်းယွီကို စေခိုင်းခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>ဤတိတ်ဆိတ်သော အကျပ်ကိုင်မှုမှာ မမြင်ရသော သံခြေကျင်းတစ်ခုအလား ချင်းယွီ၏ ရင်ထဲ၌ လေးလံနေ၏။</p> <p>မုန့်ဝမ်၏ သဘောထားကို ရိပ်မိလိုက်သောအခါ ချင်းယွီ၏ အမူအရာမှာ အနည်းငယ် ပျက်သွားသော်လည်း သူသည် လိမ္မာပါးနပ်စွာဖြင့် နာခံရန်သာ ရွေးချယ်လိုက်တော့သည်။</p> <p>“ဂျူနီယာညီမလေးက ငါ့ကို ရှေ့ကနေ သွားစေချင်မှတော့ ငါ သွားရမှာပေါ့” ချင်းယွီက လေသံကို ချက်ချင်း ပြောင်းလိုက်ပြီး အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ မှောင်မည်းနေသော သတ္ထုတွင်းလမ်းကြောင်းထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားတော့၏။</p> <p>သတ္ထုတွင်းလမ်းကြောင်းမှာ အေးစက်စိုစွတ်နေပြီး ပြင်းရှသော အနံ့ဆိုးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပေသည်။ ချင်းယွီသည် သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံကို အပြည့်အဝ အသက်သွင်းထားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်မှ လှုပ်ရှားမှုများကို ဂရုတစိုက် စောင့်ကြည့်နေ၏။</p> <p>နာရီဝက်ခန့် လမ်းလျှောက်ပြီးနောက် ပြင်းထန်သော အနံ့ဆိုးတစ်ခုနှင့်အတူ ကျောချမ်းစရာ ကောင်းလှသော ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရပေသည်။</p> <p>စကားဖြင့် ပြော၍ မရနိုင်လောက်အောင် လျင်မြန်လှသော အရှိန်ဖြင့် ရွှေရောင်အလင်းတစ်ခု လက်ခနဲ ဖြစ်သွား၏။ ကြီးမားလှသော “ရွှေချပ်ဝတ် မြေနဂါး” တစ်ကောင်မှာ အမှောင်ထဲမှ ဝုန်းကနဲ ထွက်ပေါ်လာပြီး ၎င်း၏ ထက်မြက်သော လက်သည်းများမှာ ပြင်းထန်သော လေလှိုင်းများနှင့်အတူ ချင်းယွီ၏ လည်ပင်းဆီသို့ တည့်တည့် ဦးတည်လာပေသည်။</p> <p>၎င်းမှာ မထင်မှတ်ဘဲ ရွှေအမြုတေအဆင့် မိစ္ဆာသားရဲ တစ်ကောင် ဖြစ်နေသည်။</p> <p>ရွှေချပ်ဝတ် မြေနဂါး၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ အလွန်ပင် လျှို့ဝှက်လှပြီး ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်ခြင်းတွင် ကျွမ်းကျင်ပေသည်။</p> <p>မမျှော်လင့်ဘဲ တိုက်ခိုက်ခံလိုက်ရသဖြင့် ချင်းယွီမှာ မြေနဂါး၏ ကြီးမားသော အမြီးဖြင့် ရိုက်ခတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး နောက်သို့ ယိုင်နဲ့သွားကာ ပါးစပ်ထောင့်မှ သွေးစအချို့ စီးကျလာ၏။</p> <p>“ဒီတိရစ္ဆာန်စုတ်.......” ချင်းယွီက ဒေါသတကြီး ဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏ လက်ထဲမှ ပျံလွှားအပ်များမှာ တောက်ပလာကာ ရွှေချပ်ဝတ် မြေနဂါးဆီသို့ ဦးတည်သွားပေသည်။ မြေနဂါးမှာ ထူထဲသော အရေခွံရှိပြီး ခုခံနိုင်စွမ်းမှာလည်း အံ့မခန်းလှ၏။ ချင်းယွီ ပစ်လွှတ်လိုက်သော အပ်များမှာ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အဖြူရောင် အမှတ်အသား အနည်းငယ်သာ ထင်ကျန်ရစ်စေပေသည်။</p> <p>မြေနဂါးမှာ ဒေါသထွက်သွားပြီး ၎င်း၏ ကြီးမားသော အမြီးကို ဘေးတိုက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ပြင်းထန်သော လေလှိုင်းများကြောင့် ချင်းယွီမှာ နောက်သို့ အကြိမ်ကြိမ် ဆုတ်ခွာနေရသည်။</p> <p>သူသည် ထိပ်တိုက် မရင်ဆိုင်ရဲသဖြင့် သူ၏ ပုံရိပ်မှာ အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ဂူအတွင်း၌ လှည့်ပတ်၍ အပ်များဖြင့် အဆက်မပြတ် ပစ်ခတ်နေသော်လည်း မြေနဂါးကို အနည်းငယ်မျှပင် ဒဏ်ရာမရစေနိုင်ချေ။</p> <p>တိုက်ပွဲ ကြာလာသည်နှင့်အမျှ မြေနဂါးမှာ ပိုမို အားကောင်းလာသည်ကို မြင်ရသောအခါ ချင်းယွီ အချိန်ဆွဲမနေတော့ချေ။ သူသည် သူ၏ အကျွမ်းကျင်ဆုံးသော ဖြားယောင်းခြင်းအတတ်ကို အသုံးပြု၍ မြေနဂါး၏ စိတ်ကို ထိန်းချုပ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ မြေနဂါး၏ တိုက်စစ်မှာ တဖြည်းဖြည်း အားနည်းလာ၏။</p> <p>ချင်းယွီသည် သက်ပြင်းအသာချကာ မြေနဂါးကို အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရအောင် တိုက်ခိုက်ရန် အခွင့်အရေး ယူလိုက်စဉ်မှာပင် မုန့်ဝမ်က သူ့ကို ခေါင်းခါပြသည်ကို မြင်လိုက်ရပေသည်။ ချင်းယွီသည် အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသော်လည်း မုန့်ဝမ်ကို ဆန့်ကျင်ခြင်း မပြုဘဲ သူ၏ တိုက်စစ်ကို ချက်ချင်း ရပ်တန့်လိုက်၏။</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် ပုံရိပ်ယောင်အတတ်ကို အသုံးပြု၍ ရွှေချပ်ဝတ် မြေနဂါးကို ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာထဲသို့ ဆွဲသွင်းလိုက်ပေသည်။ ထိုပုံရိပ်ယောင်ထဲတွင် သူမသည် နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးဖြင့် ၎င်း၏ စိတ်ကို နှိပ်စက်လိုက်၏။ ထို့နောက် မြေနဂါး၏ စိတ်ဓာတ်မှာ ပြိုလဲတော့မည့်ဆဲဆဲမှာပင် သူမ ကိုယ်တိုင် ပေါ်လာပြီး ၎င်းကို ကယ်တင်ပေးလိုက်ပေသည်။</p> <p>ဤသို့ အကြိမ်ပေါင်း ဒါဇင်နှင့်ချီ၍ ပြုလုပ်ပြီးနောက် ရွှေချပ်ဝတ် မြေနဂါးမှာ အစစ်နှင့် အတုကို ခွဲခြားနိုင်စွမ်း မရှိတော့ဘဲ မုန့်ဝမ်ကို ၎င်း၏ သခင်အဖြစ် တဖြည်းဖြည်း သတ်မှတ်လာတော့၏။</p> <p>နောက်ဆုံးအကြိမ် ပုံရိပ်ယောင်ထဲမှ ထွက်လာသောအခါ မြေနဂါးမှာ ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး မုန့်ဝမ်ဆီသို့ ဝုန်းကနဲ ပြေးဝင်သွားသည်။</p> <p>ချင်းယွီမှာ ထိတ်လန့်သွားပြီး တားဆီးရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ရွှေချပ်ဝတ် မြေနဂါး၏ ကြီးမားသော ခေါင်းကြီးမှာ မုန့်ဝမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အသာအယာ ပွတ်သပ်နေပြီး အလွန်ပင် ယဉ်ပါးနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။</p> <p>“ဒါက......... သခင်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုလိုက်တာလား” ချင်းယွီမှာ ကြောင်အမ်းအမ်းဖြင့် ကြည့်နေပြီး သူ၏ စိတ်ထဲ၌ များစွာ တုန်လှုပ်သွားပေသည်။</p> <p>မူလက ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ပြီး ယဉ်ပါးအောင် လုပ်ရန် ခက်ခဲလှသော ရွှေချပ်ဝတ် မြေနဂါးမှာ ယခုအခါ လိမ္မာသော အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်လေးတစ်ကောင်ပမာ ဖြစ်နေပြီး မုန့်ဝမ်အပေါ် အလွန်အမင်း အားကိုးတကြီး ဖြစ်နေသည်။</p> <p>မရေမတွက်နိုင်သော ပုံရိပ်ယောင် သံသရာစက်ဝန်းများကို ဖြတ်သန်းပြီးနောက် မြေနဂါး၏ စိတ်ဓာတ်မှာ လုံးဝ ပြိုလဲသွားပြီး အသစ်ပြန်လည် တည်ဆောက်ခြင်း ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်၏ ပုံရိပ်ယောင်အတတ်မှာ သူ ထင်ထားသည်ထက် များစွာ သာလွန်နေကြောင်း၊ အတုကိုပင် အစစ်ဖြစ်အောင် လုပ်နိုင်ကြောင်း ချင်းယွီ နောက်ဆုံးတွင် သိလိုက်ရတော့၏။ ထို့ပြင် သူနှင့် မြေနဂါးတို့၏ တိုက်ပွဲမှာလည်း မုန့်ဝမ်၏ အစီအစဉ်ထဲမှ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုသာ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> အကယ်၍ သူသာ မြေနဂါးကို အင်အားသုံး၍ မဖိနှိပ်ထားပါက မုန့်ဝမ်အနေဖြင့် ၎င်းကို ယဉ်ပါးအောင် လုပ်ရန် ယခုထက် ပို၍ အားစိုက်ထုတ်ရပေလိမ့်မည်။</p> <p>၎င်းကို တွေးမိသောအခါ ချင်းယွီမှာ အနည်းငယ် မကျေမနပ် ဖြစ်သွားသော်လည်း သူမကို ချီးကျူးစကားသာ ဆိုလိုက်၏။ “ဂျူနီယာညီမလေး မုန့်ဝမ်ရဲ့ ပုံရိပ်ယောင်အတတ်က ရွှေအမြုတေအဆင့် မိစ္ဆာသားရဲရဲ့ စိတ်ကိုတောင် ထိန်းချုပ်နိုင်တယ်ဆိုတော့ တကယ်ကို အံ့ဩစရာပါပဲ”</p> <p>“စီနီယာအစ်ကို ချင်းယွီရဲ့ ကူညီမှုသာ မပါရင် ငါလည်း ဒီလောက်အထိ အဆင်ပြေပြေ လုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး” မုန့်ဝမ်က မြေနဂါး၏ ခေါင်းကို အသာအယာ ပွတ်သပ်ပေးရင်း ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>မြေနဂါးမှာ သူမ၏ သဘောထားကို သိရှိသည့်အလား ၎င်း၏ ပါးစပ်ကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ၎င်း သိမ်းဆည်းထားသော သတ္ထုတွင်းထွက် ကျောက်တုံးများအားလုံးကို ထွေးထုတ်လိုက်ပေသည်။</p> <p>အရောင်အသွေး စုံလင်လှသော သတ္ထုပုံကြီးမှာ မုန့်ဝမ်၏ ခြေရင်း၌ ပုံကျသွား၏။ ၎င်းတို့ထဲတွင် ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူများအတွက်ပင် အလွန် အဖိုးတန်လှသော ရှားပါး ပစ္စည်းအချို့ ပါဝင်နေပေသည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်က ၎င်းတို့ကို ကျေနပ်စွာ ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ကျောက်တုံးများ၏ တစ်ဝက်ခန့်ကို ယူ၍ ချင်းယွီအား ပေးလိုက်၏။ “ဒါတွေက စီနီယာအစ်ကို ချင်းယွီရဲ့ ကူညီမှုအတွက် ရရှိမယ့် ဆုလာဘ်တွေပါပဲ။ စီနီယာ စိတ်ကျေနပ်ရဲ့လား”</p> <p>“ဒါက ငါ့အတွက် ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။ ဂျူနီယာညီမလေးက အရမ်း အားနာတတ်တာပဲ” ချင်းယွီ၏ စိတ်ထဲမှ မကျေနပ်မှုများမှာ ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့၏။</p> <p>သူသည် အားနာဟန်ဆောင်၍ စကားအနည်းငယ် ပြောပြီးနောက် ထိုကျောက်တုံးများကို ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် သူ၏ သိုလှောင်အိတ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်ပေသည်။ မိစ္ဆာသားရဲမှ ပေးသော ကျောက်တုံးများ ဖြစ်သဖြင့် ကိုယ်ပိုင်တူးဖော်သည်ဟုလည်း မသတ်မှတ်နိုင်ချေ။</p> <p>ရွှေချပ်ဝတ် မြေနဂါးကို ထိုနေရာတွင်ပင် ဆက်လက် ပုန်းအောင်းနေရန် ညွှန်ကြားပြီးနောက် ချင်းယွီမှာ ထပ်မံ၍ ရှေ့မှ ဦးဆောင်ကာ သူတို့ သုံးဦးစလုံး သတ္ထုတွင်းထဲသို့ ဆက်လက် ဝင်ရောက်သွားကြပေသည်။</p> <p>ချင်းယွီသည် ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် မုန့်ဝမ်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို သိလိုက်ရ၏။</p> <p>သူမသည် လီဖော်ထျန်းကို မယုံကြည်သဖြင့် မိစ္ဆာသားရဲများကို ယဉ်ပါးအောင် လုပ်ခြင်းမှာ ကျောက်တုံးများ ရရှိရန်သာ မဟုတ်ဘဲ လီရွှမ်ရိနှင့် လင်းချင်းယွဲ့တို့၏ စွမ်းအားကို စမ်းသပ်ရန်အတွက်လည်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>၎င်းကို သိလိုက်ရသောအခါ ချင်းယွီ၏ စိတ်ထဲမှ နောက်ဆုံးကျန်ရှိနေသော မကျေမနပ်မှုများမှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားတော့၏။</p> <p>သူတို့အဖွဲ့သည် အောက်ဘက်သို့ ဆက်လက် ဝင်ရောက်သွားကြပြီး ယခင်နည်းလမ်းအတိုင်းပင် သတ္ထုတွင်းထဲ၌ နေထိုင်သော ရွှေအမြုတေအဆင့် မိစ္ဆာသားရဲ အများအပြားကို အောင်နိုင်ခဲ့ကြပေသည်။</p> <p>၎င်းတို့ထဲတွင် ကြီးမားသော မြွေဟောက်နှင့်တူသည့် “ရွှေမျိုသားရဲ”၊ အလွန် အဆိပ်ပြင်းသော “အရိုးစားဖား” နှင့် ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံး ဆူးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော “သံချပ်ဝတ် ဝက်ဝံ” တို့ ပါဝင်ပေသည်။</p> <p>ထိုမိစ္ဆာသားရဲများ အားလုံးမှာ မုန့်ဝမ်၏ ပုံရိပ်ယောင်အောက်တွင် အရှုံးပေးခဲ့ကြရတော့၏။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save