Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၀၄)</h2> <h2 style="text-align: center;">အချင်းချင်း ကတောက်ကဆဖြစ်ခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>လီရွှမ်ရိ၏ အကြည့်မှာ လျှပ်စီးပမာ ထက်မြက်လှပြီး မှောင်မှိုင်နေသော သတ္ထုတွင်းတွင်းဧရိယာကို ဝေ့ကြည့်ကာ အေးစက်စွာ အမိန့်ပေးလိုက်၏။ "ရှာကြ......."</p> <p>ထိုလေးဦးမှာ လူစုခွဲလိုက်ကြပြီး တစ်ယောက်လျှင် နေရာတစ်ခုစီ ရွေးချယ်ကာ လျင်မြန်စွာ ရှာဖွေကြသည်။ မကြာမီမှာပင် ချင်ရှောက်ယန်သည် ကျောက်ဆောင်ကြား၌ ကြည်လင်သော အပြာရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုကို တွေ့ရှိသွားသည်။</p> <p>သူ၏ စိတ်ထဲ၌ လှုပ်ရှားသွားပြီး ကျောက်ခဲများကို မသိမသာ ဖယ်ရှားလိုက်ရာ လူဦးခေါင်းခန့်ရှိသော “ရေခဲဥက္ကာခဲ” တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာ၏။ ချင်ရှောက်ယန်မှာ ဝမ်းသာအားရဖြစ်လွန်းသဖြင့် အသက်ရှူပင် မြန်လာတော့သည်။</p> <p>ဤရေခဲဥက္ကာခဲမှာ ဝိညာဉ်လက်နက်များ သွန်းလုပ်ရန်အတွက် အကောင်းဆုံး ပစ္စည်းဖြစ်ရာ အကယ်၍ ၎င်းကို အဓိကပစ္စည်းအဖြစ် အသုံးပြုနိုင်ပါက လက်နက်၏ စွမ်းအားမှာ အံ့မခန်း ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။</p> <p>သူသည် ရေခဲဥက္ကာခဲကို သိမ်းဆည်းရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် သူ့အနားတွင် အရှိဆုံးဖြစ်သော ဟွာလီက ရုတ်တရက် လှမ်းကြည့်လာ၏။</p> <p>“စီနီယာအစ်ကို ချင်......... ဘာလေး တွေ့တာလဲ။ ဂျူနီယာညီမလေးကိုလည်း ပြပါဦး” ဟွာလီသည် ပေါ့ပါးသော ခြေလှမ်းများဖြင့် ချင်ရှောက်ယန်၏ နောက်သို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိလာပြီး စူးစမ်းသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်နေသည်။</p> <p>ချင်ရှောက်ယန်က ရေခဲဥက္ကာခဲကို သူ၏ သိုလှောင်အိတ်ထဲသို့ အမြန်ထည့်လိုက်ပြီး မျက်လုံးများ ကစားလျက် ပြန်ပြောလိုက်၏။ “ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး၊ သာမန် သတ္ထုတွင်းထွက်ကျောက်တွေပါ”</p> <p>ဟွာလီက သူမ၏ ပါးစပ်ကို လက်ဖြင့်အုပ်ကာ ရယ်မောလိုက်ပေသည်။ “စီနီယာအစ်ကို ချင်ကလည်း ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ကပ်စေးနည်းနေရတာလဲ။ တွေ့တဲ့သူက ပိုင်ရှင်ပဲ မဟုတ်လား”</p> <p>လီရွှမ်ရိနှင့် လင်းချင်းယွဲ့တို့သည် ထိုအသံကို ကြားသောအခါ မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လျက် လှမ်းကြည့်လာကြ၏။ “ဘာဖြစ်တာလဲ”</p> <p>ချင်ရှောက်ယန်၏ မသာယာသော မျက်နှာနှင့် ရှင်းပြလိုစိတ်မရှိမှုကို မြင်သောအခါ ဟွာလီကသာ ကြားဝင်ပြောပြလိုက်ပေသည်။ “စီနီယာအစ်ကို ချင်က လူဦးခေါင်းခန့်ရှိတဲ့ ရေခဲဥက္ကာခဲကို တွေ့တာလေ”</p> <p>၎င်းကို ကြားသော် လီရွှမ်ရိနှင့် လင်းချင်းယွဲ့တို့မှာလည်း အံ့အားသင့်သွားကြ၏။ ရေခဲဥက္ကာခဲများမှာ အလွန် ရှားပါးလှရာ သာမန်အားဖြင့် သစ်ကြားသီးခန့်ရှိသော အပိုင်းအစတစ်ခုကို ရှာတွေ့ရန်ပင် ခက်ခဲလှပေသည်။</p> <p>ဤမျှ ကြီးမားသော ရေခဲဥက္ကာခဲမှာ အမှန်ပင် တန်ဖိုးဖြတ်၍မရနိုင်ချေ။ လီရွှမ်ရိနှင့် လင်းချင်းယွဲ့တို့ အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြပြီး စိတ်ထဲ၌ လှုပ်ရှားသွားကြ၏။</p> <p>သို့သော် လင်းချင်းယွဲ့မှာ ပို၍ စေ့စပ်သေချာပြီး အတွေးနက်သူ ဖြစ်ပေသည်။ “ဒီလို ရေခဲဥက္ကာခဲကြီးက ဘာမှမဟုတ်ဘဲ ပေါ်လာတာက သံသယဖြစ်စရာပဲ။ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတွေက အရမ်း ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲတာ။ နတ်သားတော် ချင်......... ထောင်ချောက်ထဲ မကျစေနဲ့ဦး”</p> <p>လီရွှမ်ရိကလည်း ထောက်ခံလိုက်ပေသည်။ “ဟုတ်တယ်၊ နတ်သားတော် ချင်အနေနဲ့ ရေခဲဥက္ကာခဲကို ထုတ်ပြပါလား၊ ငါတို့ သေသေချာချာ စစ်ဆေးပေးမယ်”</p> <p>ချင်ရှောက်ယန်က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ရာ သူ၏ မကျေနပ်မှုမှာ ပိုမို ပြင်းထန်လာ၏။ ထိုနှစ်ဦးမှာ တရားမျှတဟန်ဖြင့် ပြောနေကြသော်လည်း လက်တွေ့တွင်မူ သူ၏ ရတနာကို လိုချင်နေကြခြင်းသာ ဖြစ်ပေသည်။ ဟွာလီပင်လျှင် ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်ကာ ဝိုင်းဝန်း နားချနေတော့၏။</p> <p>“စီနီယာအစ်ကို ချင်......... ဂျူနီယာညီမလေး လင်း ပြောတာ မှန်တယ်။ ဘေးကင်းအောင်လို့ ရေခဲဥက္ကာခဲကို ထုတ်ပြလိုက်တာက ပိုကောင်းပါတယ်”</p> <p>ချင်ရှောက်ယန်သည် ရရှိထားပြီးသား ရတနာကို ထုတ်ပြရန် ဝန်လေးနေပေသည်။ သို့သော် သူတို့ ပြောသည်မှာလည်း အကျိုးအကြောင်း မရှိသည်တော့ မဟုတ်ချေ။ သူ တွေ့ရှိစဉ်က အပေါ်ယံသာ စစ်ဆေးခဲ့ရသဖြင့် အချို့အချက်များကို လွဲချော်သွားနိုင်ပေသည်။</p> <p>“အရင်ဆုံး ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောထားမယ်။ ဒီရေခဲဥက္ကာခဲကို ငါ တွေ့တာ။ မင်းတို့ကို ပြလို့ ရပေမဲ့ အတင်းလုဖို့ ကြိုးစားရင်တော့ ငါ ရန်သူဖြစ်သွားလိမ့်မယ်” ချင်ရှောက်ယန်က အေးစက်သော အသံဖြင့် သတိပေးလိုက်ပြီးနောက် ရေခဲဥက္ကာခဲကို မလိုလားသော်လည်း ထုတ်ပြလိုက်ပေသည်။</p> <p>ကြည်လင်သော အပြာရောင် ကျောက်တုံးကြီး ပေါ်လာသည်နှင့် လူတိုင်း၏ အာရုံမှာ ထိုအပေါ်သို့ ချက်ချင်း ရောက်သွားတော့၏။</p> <p>အထူးသဖြင့် ဟွာလီ၏ မျက်လုံးများမှာ တောက်ပလာပြီး လိုချင်တပ်မက်စိတ်များမှာ မျက်နှာပေါ်တွင် အထင်းသား ပေါ်လွင်နေပေသည်။ လင်းချင်းယွဲ့သည်လည်း ချင်ရှောက်ယန် လက်ထဲမှ ရေခဲဥက္ကာခဲကို ကြည့်ရင်း အသက်ရှူပင် မြန်လာ၏။</p> <p>ပထမဆုံး ကြားရစဉ်က ဤရေခဲဥက္ကာခဲ ပေါ်လာပုံမှာ အလွန် ထူးဆန်းနေသဖြင့် သူမက ထောင်ချောက်ဟု ယူဆခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် သေသေချာချာ စစ်ဆေးကြည့်သောအခါ ဤရေခဲဥက္ကာခဲမှာ အစစ်အမှန် ဖြစ်ရုံသာမက အဆင့်အတန်းမှာလည်း အလွန် မြင့်မားလှပြီး သန့်စင်သော ရေခဲစွမ်းအင်များ ပါဝင်နေသည်။ ၎င်းမှာ ဓားပျံ သွန်းလုပ်ရန်အတွက် အကောင်းဆုံး ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>သူတို့ သုံးဦးစလုံးက လောဘတကြီး စိုက်ကြည့်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ချင်ရှောက်ယန်မှာ မကောင်းသော အတိတ်နိမိတ်ကို ခံစားလိုက်ရ၏။ သူသည် ရေခဲဥက္ကာခဲကို သိုလှောင်အိတ်ထဲ ပြန်ထည့်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် လင်းချင်းယွဲ့က ဆိုလာပေသည်။</p> <p>“စီနီယာအစ်ကို ချင်......... ဒီရေခဲဥက္ကာခဲကို စီနီယာ တွေ့တာ ဆိုပေမဲ့လည်း.........” လင်းချင်းယွဲ့က မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်ကာ ဝေခွဲမရဟန်ဖြင့် အရိပ်အမြွက် ပြောလိုက်၏။ “ဂိုဏ်းအသီးသီးက တပည့်တွေအနေနဲ့ သတ္ထုတွင်းထွက်ကျောက်တွေကို ကိုယ်ပိုင်သတ္ထုတူးဖော် ခွင့် မရှိဘူး။ တကယ်ဆိုရင် ဒီရေခဲဥက္ကာခဲကို ဂိုဏ်းကို အပ်ရမှာလေ”</p> <p>ချင်ရှောက်ယန်၏ မျက်နှာမှာ တင်းမာသွားတော့၏။ သူက မလိုလားသော်လည်း..... “အားလုံးပဲ......... ဒါကို ငါက အရင်ဆုံး တွေ့ခဲ့တာပဲလေ။ ဒီလို လုပ်ရင် ဘယ်လိုလဲ......... ငါက တစ်ဝက်ယူမယ်၊ ကျန်တဲ့ တစ်ဝက်ကိုတော့ မင်းတို့ သုံးယောက် အညီအမျှ ခွဲယူလိုက်ကြ”</p> <p>“စီနီယာအစ်ကို ချင်......... အဲဒါက နည်းနည်းတော့ မသင့်တော်ဘူး မဟုတ်လား” ဟွာလီက ချိုသာစွာ ပြုံးလိုက်သော်လည်း သူမ၏ လေသံမှာ အတ္တမရှိဟန် ဆောင်နေပေသည်။ “ငါတို့ရဲ့ လက်ရှိတာဝန်က သတ္ထုတွင်းကို လောဘတက်နေတဲ့ တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူတွေကို နှင်ထုတ်ဖို့ပဲလေ၊ ရတနာ ရှာဖို့ မဟုတ်ဘူး။ ဒီရေခဲဥက္ကာခဲကို ဂိုဏ်းကို အပ်ပြီးမှ စနစ်တကျ ခွဲဝေတာက ပိုပြီး တရားမျှတလိမ့်မယ်”</p> <p>“နတ်သမီး ဟွာလီ......... မင်း ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ” ချင်ရှောက်ယန်၏ မျက်နှာမှာ မည်းမှောင်သွား၏။ ဟွာလီသည် သူ၏ ခွဲဝေမှုအစီအစဉ်ကို မကျေနပ်သဖြင့် တမင် ပြောနေခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သူ သိသည်။ သူမ၏ လောဘကလည်း ကြီးမားလှသည်။</p> <p>“ဒီရေခဲဥက္ကာခဲကို ငါ တွေ့တာ၊ ဒါကြောင့် ငါနဲ့ပဲ ဆိုင်တယ်။ မင်းတို့ကို တစ်ဝက်ပေးတာကတောင် ငါတို့ရဲ့ ခင်မင်မှုကို ထောက်ထားလို့ပဲ။ အခွင့်အရေးကို အလွဲသုံးမစားနဲ့.......”</p> <p>ဟွာလီက သူမ၏ ပါးစပ်ကို အုပ်၍ ရယ်လိုက်ပြီး မျက်ဝန်းထဲတွင် ကောက်ကျစ်သော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွား၏။ “စီနီယာအစ်ကို ချင်ကလည်း မှားနေပြီ။ တွေ့တဲ့သူက ပိုင်ရှင်ပဲ မဟုတ်လား။ ပြီးတော့ ဒီသတ္ထုတွင်းတွင်းကို ငါတို့ လေးယောက်အတူတူ ရှာတွေ့ခဲ့တာလေ။ စီနီယာက ဘာလို့ တစ်ဝက်တောင် တစ်ယောက်တည်း ယူချင်နေရတာလဲ”</p> <p>လီရွှမ်ရိက ခေါင်းညိတ် ထောက်ခံလိုက်ပေသည်။ “မှန်တယ်၊ တွေ့တဲ့သူက ပိုင်ရှင်ပဲ။ ဒီရေခဲဥက္ကာခဲကို လေးပိုင်း ပိုင်းပြီး တစ်ယောက် တစ်ပိုင်းစီ ယူကြတာပေါ့.......”</p> <p>ချင်ရှောက်ယန်မှာ အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်သွား၏။ “မင်းတို့တွေ တော်တော် လွန်လာပြီ.......”</p> <p>“စကားကောင်းကောင်းနဲ့ပြောတုန်း နားမထောင်ရင်တော့ အင်အားသုံးရမှာပဲ.......” လီရွှမ်ရိက အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး သူ၏ ဓားရှည်ကို ဓားအိမ်ထဲမှ ထုတ်လိုက်ရာ အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး ချင်ရှောက်ယန်ဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်။။</p> <p> “မင်းက ဒီလို ခွဲဝေတာကို သဘောမတူဘူးဆိုတော့ အချိန်ဖြုန်းပြီး ငြင်းခုံမနေတော့ဘဲ ငါတို့ရဲ့ အစွမ်းနဲ့ပဲ ဆုံးဖြတ်ကြတာပေါ့။ ဘယ်သူ့လက်သီးက ပိုမာလဲ၊ ဒီရေခဲဥက္ကာခဲက အဲဒီလူနဲ့ပဲ ဆိုင်စေရမယ်.......”</p> <p>ချင်ရှောက်ယန်မှာ လီရွှမ်ရိ ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်လာလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားသဖြင့် အလွန် ထိတ်လန့်သွား၏။ သူသည် အမြန်ပင် ရွှေရောင် တောက်ပနေသော ဒိုင်းတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်ပြီး လီရွှမ်ရိ၏ ပြင်းထန်သော ဓားစွမ်းအင်များကို ပွတ်ကာသီကာဖြင့် တားဆီးလိုက်နိုင်သည်။</p> <p>“လီရွှမ်ရိ......... မင်း ရူးနေလား။ ငါ့ကို တိုက်ခိုက်ရဲတယ်ပေါ့.......”</p> <p>“ဟမ့်......... တိုက်ခိုက်တော့ ဘာဖြစ်လဲ။ မင်းက ငါ့ဂိုဏ်းသားမှ မဟုတ်တာ။ ရတနာ ရှေ့မှာတော့ မင်းကို ဘယ်သူက ဂရုစိုက်နေမှာလဲ” လီရွှမ်ရိက လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏ ဓားအရှိန်မှာ ပိုမို ပြင်းထန်လာကာ ရွှေရောင် ဓားစွမ်းအင်များမှာ မုန်တိုင်းပမာ ချင်ရှောက်ယန်ဆီသို့ ပြေးဝင်သွားတော့၏။</p> <p>ချင်ရှောက်ယန်မှာ တုန်လှုပ်မှုနှင့် ဒေါသများ ပြည့်နှက်နေပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ “မင်း ငါ့ကို ဖိအားပေးမှတော့........” စကားအဆုံးတွင် သူသည် လီရွှမ်ရိနှင့် တိုက်ပွဲ ဖြစ်ပွားလေသည်။</p> <p>ချင်ရှောက်ယန်နှင့် လီရွှမ်ရိတို့ တိုက်ခိုက်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ဟွာလီက မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ကြားဝင်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် သူမ၏ ကျောဘက်မှ အေးစက်သော အရှိန်အဝါတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် သူမ အမြန် လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ လင်းချင်းယွဲ့၏ ဓားရှည်မှာ မည်သည့်အချိန်က ဓားအိမ်ထဲမှ ထွက်လာသည်မသိဘဲ သူမ၏ ကျောပြင်ဆီသို့ တည့်တည့် ဦးတည်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။</p> <p>“ဂျူနီယာညီမလေး လင်း......... ဒါက ဘာသဘောလဲ” ဟွာလီက အော်ဟစ်ရင်း အမြန် ရှောင်တိမ်းလိုက်ရသည်။</p> <p>လင်းချင်းယွဲ့မှာမူ တိတ်ဆိတ်နေဆဲပင်။ သို့သော် သူမ၏ ဓားကွက်များမှာ ဝိညာဉ်မြွေတစ်ကောင်အလား ဆန်းကြယ်လှပြီး တိုက်ကွက်တိုင်းမှာ အသက်ကို ရန်ရှာနေသဖြင့် ဟွာလီမှာ ခဏတာ ခုခံရန်ပင် ခက်ခဲနေ၏။</p> <p>“ကောင်းပြီလေ......... လင်းချင်းယွဲ့၊ လီရွှမ်ရိ......... မင်းတို့တွေ ရွှန်ထျန်းဓားဂိုဏ်းက တပည့်တွေဖြစ်ပြီးတော့ ဒီလောက်အထိ လောဘတက်နေလိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ တကယ့်ကို ရွံစရာကောင်းတယ်.......” ဟွာလီသည် ထိတ်လန့်ဒေါသထွက်နေပြီး လင်းချင်းယွဲ့၏ တိုက်ကွက်များကို အစွမ်းကုန် ခုခံနေရသည်။</p> <p>လီရွှမ်ရိနှင့် လင်းချင်းယွဲ့တို့ အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြပြီး တည်ကြည်သော အမူအရာများ ပေါ်လာ၏။ ချင်ရှောက်ယန်နှင့် ဟွာလီတို့သည် ရုတ်တရက် ရူးသွပ်သလို ဖြစ်ကာ သူတို့ကို ရမ်းရမ်းကားကား တိုက်ခိုက်နေခြင်းမှာ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများ၏ လှည့်ကွက်ထဲသို့ ကျရောက်သွားပြီး သတိလွတ်နေခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သူတို့ သိလိုက်သည်။</p> <p>သူတို့မှာ ဓားကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြသဖြင့် အမှောင်ထဲတွင် ပုန်းနေသော မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူမှာ သူတို့ဆီမှ ဟာကွက်ရှာရန် ခက်ခဲမည်ကို သိသဖြင့် ချင်ရှောက်ယန်နှင့် ဟွာလီတို့ကို ပစ်မှတ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရာ အမှန်ပင် ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲလှပေသည်။</p> <p>လီရွှမ်ရိနှင့် လင်းချင်းယွဲ့တို့သည် ထိုနှစ်ဦး၏ တိုက်ကွက်များကို ရှောင်တိမ်းရင်း အသည်းအသန် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“မင်းတို့ နှစ်ယောက်လုံး......... ကာမလမ်းစဉ်က နတ်သားတော် ချင်းယွီရဲ့ ဖြားယောင်းခြင်းအတတ်ထဲကို ကျရောက်နေပြီ.........အချင်းချင်း ပြန်မသတ်ကြနဲ့..............”</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save