Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၀၅)</h2> <h2 style="text-align: center;">သတ်ဖြတ်လိုသော အရှိန်အဝါ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>သို့သော် ထိုစကားများသည် ချင်ရှောက်ယန်နှင့် ဟွာလီတို့၏ နားထဲတွင်မူ အခြားတစ်မျိုး ဖြစ်သွားလေသည်။</p> <p>"ချင်ရှောက်ယန်......... ရေခဲဥက္ကာခဲကို အခုချက်ချင်းပေးစမ်း၊ ဒါဆိုရင်တော့ မင်းအသက်ကို ငါချမ်းသာပေးမယ်" ဟူသော စကားမျိုးအဖြစ် ကြားလိုက်ရခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p>ချင်ရှောက်ယန်သည် ဒေါသတကြီး ဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏ ရွှေရောင်ဒိုင်းဖြင့် လီရွှမ်ရိကို အပြင်းအထန် ရိုက်နှက်လိုက်သည်။ သူ၏လေသံမှာ အေးစက်စက်ဖြင့် "မင်းက ငါ့အသက်ကို ရန်ရှာဖို့ လာတာ.....။ ဒီလိုစကားမျိုးကို ငါက ယုံမယ်လို့ ထင်နေတာလား"</p> <p>ဟွာလီသည်လည်း သွားကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ကြိတ်လျက် သူမ၏ ပန်းနွယ်ပင်များကို အသုံးပြုကာ လင်းချင်းယွဲ့ကို ရစ်ပတ်ရန် ကြိုးစားနေသည်။ "လင်းချင်းယွဲ့......... လူကောင်းဟန်ဆောင်မနေနဲ့တော့။ ဒီနေ့တော့ ငါတို့ သူသေကိုယ်သေ တိုက်ကြတာပေါ့"</p> <p>ချင်ရှောက်ယန်နှင့် ဟွာလီတို့၏ အဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်မှုများကြောင့် ရှောင်တိမ်းနေရုံသာ ရှိသော လီရွှမ်ရိနှင့် လင်းချင်းယွဲ့တို့မှာ အသာစီးမရတော့ဘဲ ခန္ဓာကိုယ်တွင် ဒဏ်ရာအသစ်များ ရရှိလာသည်။</p> <p>လီရွှမ်ရိ၏ မျက်ခောင်များမှာ တင်းမာစွာ တွန့်ချိုးသွား၏။ "ဒီအရူးနှစ်ယောက်ကတော့ တကယ့်ကို စိတ်လွတ်နေပြီပဲ။ ဒီအတိုင်း ဆက်သွားလို့ မဖြစ်တော့ဘူး"</p> <p>လင်းချင်းယွဲ့သည်လည်း အခြေအနေမှာ ခက်ခဲလှကြောင်း ခံစားမိသည်။ အကယ်၍ သူမ ဆက်လက် ဆုတ်ခွာနေပါက သူမနှင့် လီရွှမ်ရိတို့ပါ အန္တရာယ်ရှိလာနိုင်သည်။</p> <p>သို့သော် အကယ်၍ သူမက ထိုအရူးနှစ်ယောက်ကို အမှန်တကယ် ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ပါက အမှောင်ထဲတွင် ပုန်းနေသော မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများ၏ အကြံစည်ထဲသို့ ကျရောက်သွားမည် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>"ငါတို့ အဲဒီမိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတွေကို အရင်ရှာရမယ်။ သူတို့ကို တွေ့ပြီဆိုတာနဲ့ ချင်ရှောက်ယန်နဲ့ ဟွာလီတို့အပေါ် ကျရောက်နေတဲ့ ဖြားယောင်းခြင်းအတတ်ကို ဖျက်ဆီးနိုင်လိမ့်မယ်" လီရွှမ်ရိနှင့် လင်းချင်းယွဲ့တို့မှာ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ရှိနေသော်လည်း ချင်ရှောက်ယန်နှင့် ဟွာလီတို့မှာမူ ဘာကိုမျှ ဂရုမစိုက်ကြချေ။</p> <p>သူတို့သည် ထိုနှစ်ဦးကို အသေသတ်တော့မည့်အလား အစွမ်းထက်သော တိုက်ကွက်များကိုသာ အဆက်မပြတ် ထုတ်ဖော်နေကြသည်။</p> <p>ချင်ရှောက်ယန်၏ "နေမင်းရွှေရောင်အတတ်" ကို သီသီလေး ရှောင်တိမ်းလိုက်ပြီးနောက် လီရွှမ်ရိသည်လည်း အမှန်တကယ် ဒေါသထွက်သွား၏။ "ဒီအမှိုက်နှစ်ယောက်ကတော့ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ ဖြားယောင်းမှုကို ဒီလောက်အလွယ်တကူ ခံလိုက်ရတာပဲ။ သူတို့ကို ခေါ်မလာခဲ့သင့်ဘူး"</p> <p>လင်းချင်းယွဲ့၏ မျက်နှာတွင်လည်း ဒေါသအရိပ်အယောင်များ ဖြတ်သန်းသွားသော်လည်း သူမက စိတ်ကို ထိန်းချုပ်လိုက်ရသည်။ "အရင် ဆုတ်ကြရအောင်....... ဒီနေရာကနေ ထွက်သွားလိုက်ရင် သူတို့အပေါ် လွှမ်းမိုးထားတဲ့ ဖြားယောင်းခြင်းအတတ်က အလိုလို ပြယ်သွားလိမ့်မယ်"</p> <p>လီရွှမ်ရိသည် သွားကို တင်းတင်းကြိတ်လိုက်၏။ သူသည် ဤသို့ အရှက်တကွဲ ဆုတ်ခွာရန် မလိုလားသော်လည်း အခြေအနေအရ မတတ်သာသဖြင့် သူတို့၏ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုများကို ခေတ္တ ရှောင်တိမ်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။</p> <p>လင်းချင်းယွဲ့နှင့် လီရွှမ်ရိတို့သည် အခွင့်အရေးတစ်ခုကို ရှာဖွေကာ မိုင်းတွင်းလမ်းကြောင်းထဲမှ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ထွက်ခွာသွားကြသည်။ ချင်ရှောက်ယန်နှင့် ဟွာလီတို့ လိုက်လာလိမ့်မည်ဟု သူတို့ ထင်ထားခဲ့သော်လည်း နောက်လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ထိုနှစ်ဦးမှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ရန်သူအဖြစ် သတ်မှတ်ကာ သေလုမတတ် ပြန်လည် တိုက်ခိုက်နေကြပြန်သည်။</p> <p>"နေမင်းရွှေရောင်အတတ်......." ချင်ရှောက်ယန်က ဟောက်လိုက်ရာ တောက်ပသော ရွှေရောင်အလင်းတန်းမှာ လေထုကို ပူလောင်စေလျက် ဟွာလီဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ပြေးဝင်သွားသည်။</p> <p>ဟွာလီသည်လည်း အရှုံးမပေးဘဲ "ပန်းတစ်ရာ ဝရုန်းသုန်းကား......." ဟု ကြွေးကြော်လိုက်သည်။ ပန်းပွင့်ချပ်များမှာ နေရာအနှံ့ ပျံနှံ့သွားပြီး နူးညံ့ဟန်ရှိသော်လည်း ပြင်းထန်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပါဝင်နေသည်။ ၎င်းတို့သည် ရွှေရောင်အလင်းတန်းနှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့ကာ ကျယ်လောင်သော အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>သူတို့နှစ်ဦးမှာ အမှန်တကယ် တိုက်ခိုက်နေကြခြင်း ဖြစ်သဖြင့် မကြာမီမှာပင် သွေးများ ထွက်တော့သည်။ ၎င်းကို မြင်သောအခါ လင်းချင်းယွဲ့နှင့် လီရွှမ်ရိတို့သည် မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများ၏ ကောက်ကျစ်ပုံကို ပိုမို သတိပြုမိသွားသည်။</p> <p>"ဒီမိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတွေက တကယ့်ကို ယုတ်မာလွန်းတယ်......." လင်းချင်းယွဲ့သည် သွားကို ကြိတ်ကာ ထိုသူများကို ချက်ချင်း ဆွဲထုတ်ပြီး အပိုင်းပိုင်း စုတ်ဖြဲပစ်ချင်စိတ် ပေါက်နေသည်။</p> <p>လီရွှမ်ရိ၏ အမူအရာမှာ တည်ကြည်လေးနက်နေပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းထဲ၌ အေးစက်သော အလင်းတန်းများ တောက်ပနေ၏။ "ငါတို့ အဲဒီမိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတွေကို အမြန်ဆုံး ရှာရမယ်။ မဟုတ်ရင် ဒုက္ခတွေ ဆုံးမှာ မဟုတ်ဘူး"</p> <p>ချင်ရှောက်ယန်နှင့် ဟွာလီတို့၏ နှောင့်ယှက်မှု မရှိတော့သဖြင့် သူတို့နှစ်ဦးမှာ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများ၏ ခြေရာလက်ရာကို အာရုံစိုက် ရှာဖွေနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။ လီရွှမ်ရိသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး လက်ထဲရှိ ဓားရှည်ကို အထက်သို့ မြှောက်လိုက်၏။</p> <p>ဓားကိုယ်ထည်ပေါ်တွင် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ စီးဆင်းလာပြီး လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းရှိသော အရှိန်အဝါတစ်ခုမှာ လေထုထဲသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။</p> <p>"နက်နဲသော မိုးကြိုးဓားသိုင်း......." လီရွှမ်ရိ ပြောလိုက်သောအခါ ဓားရှည်ပေါ်ရှိ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများမှာ တောက်ပသော နေမင်းပမာ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>ဓားစွမ်းအင်များသည် မရေမတွက်နိုင်သော မိုးကြိုးလျှပ်စီးများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ကမ္ဘာကြီးကို ဖျက်ဆီးတော့မည့် အဟုန်ဖြင့် မိုင်းတွင်းထဲသို့ ကျဆင်းသွားသည်။</p> <p>မိုင်းတွင်းတစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး ကျောက်ခဲများ ပြန့်ကျဲကာ ဖုန်မှုန့်များ ထူထပ်သွားရာ ကမ္ဘာပျက်ကပ် ဆိုက်ရောက်လာသည့်နှယ် ဖြစ်သည်။</p> <p>လင်းချင်းယွဲ့မှာမူ သူမ၏ ဓားရှည်ကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားပြီး စူးရှသော အကြည့်ဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို စောင့်ကြည့်နေသည်။</p> <p>မိုးကြိုးများ ဟိန်းဟောက်ကာ တောင်တန်းများ ပြိုကျသကဲ့သို့ ရှိလေသည်။ လီရွှမ်ရိ၏ ဓားသိုင်းမှာ အလွန်ပင် လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းရှိသဖြင့် မိုင်းတွင်းတစ်ခုလုံးကို မြေလှန်ပစ်မည့်အလား ရှိနေသည်။ ဤမျှ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် ပုန်းအောင်းနေသော မည်သည့် မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူမျှ ဒဏ်ရာမရဘဲ မနေနိုင်ချေ။</p> <p>မှန်ပေသည်၊ ပြင်းထန်သော တုန်ခါမှုများအပြီးတွင် ကျောက်ဆောင်ကြားတစ်ခုထဲမှ လူသုံးဦး ထွက်ပေါ်လာလေသည်။ သူတို့မှာ မုန့်ဝမ်၊ ချင်းယွီနှင့် ရွှမ်ကျီတို့ ဖြစ်ကြ၏။</p> <p>ထိုသူသုံးဦးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လင်းချင်းယွဲ့၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အေးစက်သော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူမသည် ဤမိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများကို အသည်းထဲထိ နာကျည်းနေသူ ဖြစ်ရာ ယခုကဲ့သို့ အခွင့်အရေးရလာသည်ကို လုံးဝ လက်လွတ်ခံမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>"သေစမ်း......." လင်းချင်းယွဲ့ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူမ၏ ဓားရှည်မှာ အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ချင်းယွီဆီသို့ တည့်တည့် ဦးတည်သွားသည်။</p> <p>ဤဓားချက်မှာ သူမ အကြာကြီး ပြင်ဆင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သဖြင့် စွမ်းအားမှာ များပြားလှ၏။ ဓားစွမ်းအင် ဖြတ်သန်းသွားသော နေရာတိုင်းတွင် လေထုမှာပင် ကွဲအက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။</p> <p>ချင်းယွီ၏ အမူအရာမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွား၏။ သူသည် ချင်ရှောက်ယန်နှင့် ဟွာလီတို့၏ စိတ်ကို ထိန်းချုပ်ရန် ဖြားယောင်းခြင်းအတတ်ကို အသုံးပြုနေရသူ ဖြစ်သည်။</p> <p>အကယ်၍ ဤဓားချက်ကြောင့် သူ၏ စည်းချက် ပျက်သွားပါက သူ၏ ကြိုးပမ်းမှုများမှာ အချည်းနှီး ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။</p> <p>ဓားစွမ်းအင်များ သူ့ထံသို့ ရောက်ခါနီးမှာပင် ရွှမ်ကျီ ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားလာသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ချင်းယွီ၏ ရှေ့မှ ကာကွယ်ပေးလိုက်၏။ "ကလင်......." ခနဲ အသံနှင့်အတူ ဓားစွမ်းအင်မှာ ရွှေရောင်တောက်ပနေသော ရွှမ်ကျီကို ထိမှန်သွားသော်လည်း သတ္တုချင်း ထိခိုက်မိသကဲ့သို့ မီးပွင့်များသာ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။</p> <p>ရွှမ်ကျီသည် သူ၏ မာကျောသော ခန္ဓာကိုယ်ကို အသုံးပြုကာ လင်းချင်းယွဲ့၏ သေစေနိုင်သော ဒဏ်ချက်ကို ထိပ်တိုက် ခုခံလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ "မင်းရဲ့ ပြိုင်ဘက်က ငါပဲ......." ရွှမ်ကျီ၏ အသံမှာ လေးနက်နေ၏။ စကားမဆုံးမီမှာပင် သူသည် လင်းချင်းယွဲ့ဆီသို့ ခုန်ဝင်ကာ တိုက်ခိုက်တော့သည်။</p> <p>လင်းချင်းယွဲ့၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အေးစက်သော အလင်းတန်းများ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး ဓားရှည်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ရွှမ်ကျီကို ပြန်လည် တိုက်ခိုက်လေသည်။ ထိုနှစ်ဦးမှာ ချက်ချင်းပင် တိုက်ပွဲ ဖြစ်ပွားကြပြီး မိစ္ဆာအရှိန်အဝါများမှာ ကောင်းကင်သို့ လွင့်ပျံသွားတော့သည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်မှာမူ ခေါင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ မော့လိုက်ပြီး ဝေးကွာသော နေရာရှိ လီရွှမ်ရိကို ကြည့်လိုက်သည်။ "မင်းရဲ့ ဓားသိုင်းက တော်တော်လေး ကောင်းတာပဲ"</p> <p>မုန့်ဝမ်၏ ပုံရိပ်မှာ လျှပ်စီးပမာ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး တစ္ဆေတစ်ကောင်အလား လီရွှမ်ရိ၏ ရှေ့တွင် ပေါ်လာကာ လမ်းပိတ်လိုက်သည်။ လီရွှမ်ရိမှာမူ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။</p> <p>ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်းမှ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် သူသည် အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး သူ၏ အပြင်းထန်ဆုံးသော တိုက်ကွက်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်လေသည်။</p> <p>သူ၏ ဓားကွက်များမှာ ကျယ်ပြောလှပြီး ခန့်ညားသော အရှိန်အဝါရှိရာ ကောင်းကင်ယံမှ နဂါးငွေ့တန်းမြစ်ကြီး စီးဆင်းလာသကဲ့သို့ မုန့်ဝမ်ကို လွှမ်းမိုးရန် ကြိုးစားနေသည်။ သို့သော် မုန့်ဝမ်မှာမူ လွင့်မျောနေသော မြူခိုးတစ်ခုပမာ ဓားစွမ်းအင်များကြားတွင် လှုပ်ရှားနေ၏။</p> <p>လီရွှမ်ရိ မည်မျှပင် ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်စေကာမူ သူမ၏ အင်္ကျီစကိုပင် မထိနိုင်ချေ။</p> <p>လီရွှမ်ရိ၏ အကြည့်များမှာ အေးစက်လာပြီး သူ၏ တိုက်ကွက်များမှာ ပိုမို ရက်စက်လာသည်။ ဓားစွမ်းအင်များမှာ ကွန်ရက်တစ်ခုပမာ ရှုပ်ထွေးနေပြီး မုန့်ဝမ်ကို ထောင်ချောက်ဆင်ရန် ကြိုးစားနေ၏။</p> <p>သို့သော် ကွန်ရက်ကြီး ပိတ်တော့မည့်အချိန်တိုင်းတွင် မုန့်ဝမ်မှာ မထင်မှတ်ဘဲ လွတ်မြောက်သွားစမြဲပင်။ သူမ၏ အမူအရာမှာ ပေါ့ပါးလှပြီး သူ့ကို ကစားနေသည့်အလား ဖြစ်နေသည်။</p> <p>တိုက်ခိုက်နေစဉ်အတွင်း လီရွှမ်ရိသည် အဝေးတွင် ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်နေဆဲ ဖြစ်သော ချင်ရှောက်ယန်နှင့် ဟွာလီတို့ကို လှမ်းမြင်လိုက်ရသည်။ ထိုနှစ်ဦးစလုံးမှာ ဒဏ်ရာများ ရနေကြပြီ ဖြစ်ရာ အကယ်၍ ဆက်လက် တိုက်ခိုက်နေပါက နှစ်ဦးစလုံး ပျက်စီးသွားပေလိမ့်မည်။</p> <p>သူ၏ ရင်ထဲ၌ စိုးရိမ်စိတ်များ ဝင်ရောက်လာ၏။ အကယ်၍ အချိန်ဆွဲနေပါက ချင်းယွီမှာ လက်အားသွားမည်ဖြစ်ပြီး အခြေအနေမှာ သူတို့အတွက် ပို၍ ဆိုးရွားသွားနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် တိုက်ပွဲကို အမြန်ဆုံး အဆုံးသတ်ရမည် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>၎င်းကို တွေးမိသောအခါ လီရွှမ်ရိ၏ ဓားဟန်မှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူ၏ တိုက်ကွက်များမှာ ပိုမို ရိုးရှင်းလာပြီး ဓားချက်တိုင်းမှာ မုန့်ဝမ်၏ အသက်ရှူလမ်းကြောင်းကို တည့်တည့် ဦးတည်နေသည်။ သို့သော် မုန့်ဝမ်မှာမူ တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။</p> <p>သူမ၏ ကျောဘက်တွင် သွေးပင်လယ် ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး တိတ်ဆိတ်စွာ ပျံ့နှံ့လာကာ လီရွှမ်ရိကို လွှမ်းခြုံလိုက်လေသည်။ ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် လီရွှမ်ရိ၏ ရှေ့မှ ကမ္ဘာကြီးမှာ ပြောင်းလဲသွားတော့၏။</p> <p>မှောင်မည်းနေသော သတ္ထုတွင်းလမ်းကြောင်းမှာ လူစည်ကားသော လမ်းမကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ လူအုပ်ကြီးကြားတွင် ရင်းနှီးသော ပုံရိပ်တစ်ခုက သူ့ကို လှည့်ကြည့်ကာ ပြုံးပြနေလေသည်။</p> <p>လီရွှမ်ရိ၏ စိတ်ထဲ၌ လှုပ်ရှားသွားသော်လည်း ဤအရာမှာ ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုသာ ဖြစ်ကြောင်း သူ ကောင်းကောင်း သိထား၏။ သူသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး ပြတ်သားသော အကြည့်ဖြင့် သူ၏ ရှေ့မှ ပြုံးနေသော အမျိုးသမီးကို ရက်ရက်စက်စက် ပိုင်းဖြတ်ပစ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save