Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၀၇)</h2> <h2 style="text-align: center;">ရွှမ်ကျီ၏ ထိုးထွင်းသိမြင်မှု</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>“ဒီနေ့ ငါဒီကိုလာတာ လူသတ်သမားကိုရှာပြီး ငါ့မြေးအတွက် ကလဲ့စားချေဖို့ပဲ။ ငါ့ကိုတားတဲ့သူဟာ ငါတို့ ရွှေတိမ်တိုက်ဂိုဏ်းရဲ့ ရန်သူပဲ!”</p> <p>လီမင်က အားနည်းသည့်အရိပ်အယောင် အနည်းငယ်မျှမပြဘဲ လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။ လွန်ခဲ့သောရက်အနည်းငယ်က သူ၏ ကောင်းကင်မိုးကြိုးဂိုဏ်းမှ နတ်သားတော် ကျဆုံးခဲ့စဉ်က မည်သူမျှ ဂရုမစိုက်ခဲ့ကြချေ။</p> <p>ယနေ့တွင်မူ ချင်ကျန့်ရှန်းသည်လည်း ဤရင်ကွဲမတတ်နာကျင်မှုကို ကိုယ်တိုင်မြည်းစမ်းနေရပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>“တကယ့်ကို ရွှေတိမ်တိုက်ဂိုဏ်းပါပဲလား။ မနေ့တစ်နေ့က ငါ့တူ လီကျန့် မသေသင့်ဘဲ သေခဲ့ရတုန်းက မင်းတို့ ရွှေတိမ်တိုက်ဂိုဏ်းက ပြိုင်ပွဲမပြီးသေးဘူးဆိုတဲ့ အကြောင်းပြချက်နဲ့ ငါ့ကို ကလဲ့စားမချေနိုင်အောင် နည်းမျိုးစုံနဲ့ တားဆီးခဲ့တာလေ။ အခု မင်းမြေးသေတော့မှ ပြိုင်ပွဲရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေကို ဖျက်ဆီးချင်နေတာလား။ တော်တော်လေးကို အရှိန်အဝါကြီးနေပါလား!”</p> <p>“ဒီနေ့ မင်းကလဲ့စားချေချင်တယ်ဆိုရင် ငါ့ကိုအရင်ကျော်သွားရမယ်!”</p> <p>သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်တွင် လျှပ်စစ်အလင်းတန်းများ တဖျတ်ဖျတ်လက်ကာ အသံများမြည်ဟည်းနေပြီး အစွမ်းထက်သော မိုးကြိုးစွမ်းအားများမှာ တိုက်ခိုက်ရန် အသင့်ဖြစ်နေသည်။</p> <p>ထိုနှစ်ဦးမှာ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး အလျှော့မပေးဘဲ တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားတော့မည့်အချိန်တွင် ဝတ်စုံနက်ဝတ် အဖိုးအိုတစ်ဦး ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်လာလေသည်။</p> <p>သူသည် ပါးလျသောမျက်နှာနှင့် နက်ရှိုင်းသောမျက်ဝန်းများ ရှိပြီး ရွှန်ထျန်းဓားဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲ ရွှမ်ကျီဇီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ရွှမ်ကျီဇီက လေးနက်သောအသံဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။ “မိတ်ဆွေတို့......... မိုင်းတွင်းပြိုင်ပွဲဆိုတာ ဂိုဏ်းအတွက် အရေးကြီးတဲ့ အခမ်းအနားတစ်ခုပဲ။ ပုဂ္ဂိုလ်ရေး အာဃာတတွေကြောင့် ဘယ်လိုလုပ်ပြီး နှောင့်နှေးခံလို့ ရမှာလဲ။ ဒါပေမဲ့ နတ်သားတော် ချင် ရုတ်တရက် သေဆုံးသွားတာကတော့ တကယ်ပဲ သံသယဖြစ်စရာ ကောင်းပါတယ်။ ပြိုင်ပွဲပြီးတာနဲ့ ငါတို့ ရွှန်ထျန်းဓားဂိုဏ်းက ဦးဆောင်ပြီး ဒီကိစ္စကို သေချာစုံစမ်းစစ်ဆေးပေးမှာပါ။ ရွှေတိမ်တိုက်ဂိုဏ်းအတွက်လည်း ကျေနပ်လောက်တဲ့ အဖြေတစ်ခု ပေးပါ့မယ်”</p> <p>ရွှမ်ကျီဇီ စကားပြောပြီးသည်နှင့် ပျင်းရိငြီးငွေ့ဖွယ်ကောင်းသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>“အကြီးအကဲ ရွှမ်ကျီဇီ ပြောတာ အမှန်ပဲ။ ပြိုင်ပွဲက ပိုအရေးကြီးတယ်၊ ပုဂ္ဂိုလ်ရေး အာဃာတတွေကိုတော့ ဘေးဖယ်ထားသင့်တာပေါ့။ အကယ်၍ နတ်သားတော် ချင်က သာမန်ပြိုင်ပွဲအတွင်းမှာ သေဆုံးသွားတာဆိုရင် အကြီးအကဲ ချင်ရဲ့ လုပ်ရပ်က စည်းမျဉ်းတွေကို ချိုးဖောက်ရာ ရောက်ပါလိမ့်မယ်”</p> <p>နတ်သမီး ဝူမုန့်သည် ဟန်ပါပါဖြင့် ထွက်လာပြီး သူမ၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော မျက်ဝန်းများဖြင့် အားလုံးကို ဝေ့ကြည့်ကာ နောက်ဆုံးတွင် ချင်ကျန့်ရှန်းဆီ၌ အကြည့်ရပ်လိုက်သည်။</p> <p>သူမ၏ နီမြန်းသော နှုတ်ခမ်းလွှာများက အသာအယာ ဟလိုက်၏။ “အကြီးအကဲ ချင်......... ဘာပြောချင်သေးလဲ”</p> <p>ချင်ကျန့်ရှန်း၏ ရင်ထဲတွင် ဒေါသများ ပေါက်ကွဲလုမတတ် ရှိနေသော်လည်း ခါးသီးမှုကိုသာ မျိုသိပ်လိုက်ရသည်။ သူသည် လီမင်ကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး နှာခေါင်းရှုံ့ကာ အင်္ကျီလက်ကို ဝှေ့ယမ်းလျက် ထွက်ခွာသွားတော့သည်။</p> <p>လီမင်သည်လည်း အရှုံးမပေးဘဲ ပြန်လည်စိုက်ကြည့်ကာ ထိုနည်းတူပင် လှည့်ထွက်သွားလေသည်။</p> <p>ထိုနှစ်ဦး ထွက်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ နတ်သမီး ဝူမုန့်က သူမ၏ နှုတ်ခမ်းကို လက်ဖြင့်အုပ်ကာ ရယ်မောလိုက်သည်။ သူမသည် အခြေအနေကို ကြည့်ပြီး ပျော်ရွှင်နေသည့်ပုံ ပေါက်နေသဖြင့် အခြားသူများမှာ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားကြသည်။</p> <p>အကြီးအကဲများ ငြင်းခုံနေကြစဉ်အတွင်း-</p> <p>မုန့်ဝမ်၊ ရွှမ်ကျီနှင့် ချင်းယွီတို့သည် မိုင်းတွင်းထဲမှ ထွက်ခွာလာပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ချင်းယွီက အကြံပြုလိုက်၏။ “ပြိုင်ပွဲက နောက်နှစ်နာရီဆိုရင် ပြီးတော့မယ်။ တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူ အချို့ကို လိုက်လံသတ်ဖြတ်ပြီး အပ်ကြရအောင်။ ငါတို့ရဲ့ ရလဒ်တွေက အရမ်းကြည့်ရဆိုးလို့ မဖြစ်ဘူးလေ”</p> <p>မုန့်ဝမ်က သဘောတူသဖြင့် သူတို့သုံးဦးမှာ မိုင်းတွင်းတောင်ကုန်း၏ အစွန်အဖျားတွင် တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူများကို လိုက်လံရှာဖွေကြသည်။ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် အခြားဂိုဏ်းများမှ ပါရမီရှင်များနှင့် တွေ့ဆုံပါကလည်း ရက်ရက်စက်စက်ပင် သတ်ဖြတ်ပစ်ကြသည်။</p> <p>ရွှမ်ကျီသည် မုန့်ဝမ်၏ နောက်မှ တိတ်ဆိတ်စွာ လိုက်ပါလာသည်။ အစပိုင်းတွင် သူသည် ဤတစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူများနှင့် ပါရမီရှင်များမှာ အပြစ်ကင်းမဲ့နိုင်သည်ဟု တွေးတောကာ ဝန်လေးနေမိသည်။</p> <p>သို့သော် သူ၏နားထဲတွင် “နှလုံးစားပိုးကောင်” မှတစ်ဆင့် ကြားနေရသော ထိုသူတို့၏ အတွေးစများကြောင့် ရွှမ်ကျီ၏ ဝန်လေးမှုမှာ တဖြည်းဖြည်း တိတ်ဆိတ်မှုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။</p> <p>ဤလမ်းမှန် ကျင့်ကြံသူဟု ဆိုကြသူများထဲတွင် အမှန်တကယ် အပြစ်ကင်းစင်သူ တစ်ယောက်မျှ မရှိကြောင်း သူ သိရှိလိုက်ရသည်။</p> <p>သူတို့အားလုံး၏ လက်တွင် သွေးများ စွန်းထင်နေကြပြီး အနိမ့်ဆုံးအဆင့်ရှိသော တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူများပင်လျှင် အရင်းအမြစ်နှင့် ရတနာများအတွက် သတ်ဖြတ်လုယက်ဖူးကြသူများသာ ဖြစ်သည်။</p> <p>ရွှမ်ကျီ၏ စိတ်ဓာတ်မှာ စတင် ယိမ်းယိုင်လာသည်။ သူ တစ်ချိန်က အခိုင်အမာ ယုံကြည်ခဲ့သော မဟာယာနဗုဒ္ဓတရားတော်များသည် ရက်စက်လှသော လက်တွေ့လောကရှေ့တွင် အလွန်ပင် ဖျော့တော့ အားနည်းလွန်းလှသည်ဟု ထင်မြင်လာသည်။</p> <p>“နှလုံးစားပိုးကောင်” ၏ အသံမှာ ရွှမ်ကျီ၏ နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေပြီး ခိုးယူထားသော အတွေးစများမှာ ဒီရေပမာ သူ၏ စိတ်ထဲသို့ စီးဝင်နေသည်။</p> <p>ဖြူစင်ဟန်ရှိသော အဖိုးအို တာအိုဆရာတစ်ဦးက သူ၏ ဂျူနီယာညီငယ်၏ ဇနီးကို မည်သို့ သိမ်းပိုက်ရမည်ဟု တိတ်တဆိတ် ကြံစည်နေသည်။ ဆွဲဆောင်မှုရှိပြီး ချစ်စဖွယ်ကောင်းသော အမျိုးသမီးကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက မိသားစုအရင်းအမြစ်များကို ပိုမိုရရှိရန်အတွက် သူမ၏ ညီမအရင်းကို တိတ်တဆိတ် သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။</p> <p>အခြေခံစွမ်းအင်အဆင့်သာ ရှိသေးသော တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးပင်လျှင် တစ်နေ့တွင် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်သို့ အောင်မြင်စွာ ရောက်ရှိပြီး ကိုယ်ပိုင်ဈေးကွက်တစ်ခု တည်ထောင်ကာ ထိုနေရာတွင် မိမိစိတ်ကြိုက် ခြယ်လှယ်ရန် စိတ်ကူးယဉ်နေသည်။</p> <p>“ဒါ ငါတစ်ချိန်က စောင့်ထိန်းခဲ့တဲ့ တရားသောလမ်းစဉ် ဆိုတာလား.........”</p> <p>ရွှမ်ကျီသည် သူ၏စိတ်ထဲ၌ လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်မိပြီး ဖော်ပြမတတ်နိုင်သော အဓိပ္ပာယ်မဲ့မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤလမ်းမှန် ကျင့်ကြံသူများဆိုသည်မှာ လူတို့ကို ကောင်းမှုပြုရန် လမ်းမပြဘဲ သတ်ဖြတ်ခြင်းနှင့် ရတနာလုယူခြင်းတို့၌သာ နစ်မွန်းနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>သူတို့၏ နည်းလမ်းများမှာ မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ကဲ့သို့ မရက်စက်ဘဲ သူတို့၏ လုပ်ရပ်များမှာ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများကဲ့သို့ ရမ်းကားခြင်း မရှိသည်သာ ကွာခြားသည်။</p> <p>ဤကဲ့သို့သော လမ်းမှန်ကျင့်ကြံသူများနှင့် မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများမှာ ဘာများ ကွာခြားလို့နည်း။ သူသည် ရွှမ်ဟူကျောင်းတော်တွင် ရှိစဉ်က အချိန်များကို ပြန်လည်အမှတ်ရမိသည်။ နံနက်ခင်း ခေါင်းလောင်းသံနှင့် ညနေခင်း ဗုံသံများ၊ ဆီမီးတစ်စိုင်နှင့် ရှေးဟောင်းမဟာယာနဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်......... အရာအားလုံးမှာ ငြိမ်းချမ်းပြီး ဆိတ်ငြိမ်လှသည်။ သို့သော် ကျောင်းတော်ပြင်ပရှိ လောကကြီးမှာမူ အလွန်ပင် ညစ်နွမ်းပြီး သည်းခံနိုင်စရာ မရှိတော့ချေ။</p> <p>သူသည် မဟာယာနဗုဒ္ဓတရားတော်များကို သေသေချာချာ လေ့လာရုံဖြင့် သတ္တဝါဝေနေယျတို့ကို ကယ်တင်နိုင်မည်ဟု တစ်ချိန်က ထင်မှတ်ခဲ့ဖူးသည်။ ယခုမူ သူသည် အလွန်ပင် နုနယ်ခဲ့ကြောင်း သိလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ အစကတည်းက ဤအရာအားလုံးမှာ လွဲချော်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>တစ်နေ့တွင် သူသာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်အောင် ကျင့်ကြံနိုင်မှသာ ဤထိပ်တုံးဟောင်းများကို ရိုက်ချိုးပြီး စနစ်သစ်တစ်ခုကို ထူထောင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်! ဤအတွေးမှာ လျှပ်စီးတစ်လက်အလား ရွှမ်ကျီ၏ စိတ်ထဲရှိ မြူခိုးများကို ဖောက်ထွင်းသွားလေသည်။</p> <p>“ငါ နားလည်ပြီ.........”</p> <p>ရွှမ်ကျီက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အံ့ဩဖွယ်ရာ အလင်းတန်းများ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။ သူသည် ပိုမို အစွမ်းထက်လာချင်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အထွတ်အထိပ်တွင် ရပ်တည်နိုင်မှသာ တရားဟောရန် အရည်အချင်းရှိမည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။</p> <p>သူသည် လမ်းမပျောက်တော့သလို ဝေခွဲမရခြင်းလည်း မရှိတော့ချေ။ သူ၏ရင်ထဲတွင် မယိမ်းယိုင်သော ယုံကြည်ချက်နှင့် ပြတ်သားမှုတို့သာ ရှိတော့သည်။</p> <p>ရွှမ်ကျီ၏ ပြောင်းလဲမှုကြောင့် သူ၏ ဘေးနားရှိ လူနှစ်ဦးမှာ ချက်ချင်းပင် လန့်သွားကြသည်။ မုန့်ဝမ်က သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သော်လည်း အမူအရာ ပြောင်းလဲခြင်းမရှိဘဲ သူ့ကို ကာကွယ်ပေးရန် ဘေးတွင် ရပ်နေလေသည်။</p> <p>ချင်းယွီသည်လည်း အပေါ်ယံတွင် ရွှမ်ကျီကို ကာကွယ်ပေးနေသော်လည်း သူ၏ရင်ထဲတွင် သတိပေးခေါင်းလောင်းသံမှာ မြည်ဟည်းနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း ရွှမ်ဟူကျောင်းတော်၏ ပါရမီအရှိဆုံး မဟာယာနဗုဒ္ဓဘာသာတပည့် ဖြစ်သည့်အတိုင်းပင်။ သူသည် ဤမျှ လွယ်ကူစွာဖြင့် ထိုးထွင်းသိမြင်မှု ကို ရရှိသွားပြီဖြစ်၏။</p> <p>ဤကလေး၏ နားလည်သဘောပေါက်နိုင်စွမ်းမှာ အမှန်ပင် ထူးခြားလှသည်။ လောလောဆယ်တွင် မိစ္ဆာလမ်းစဉ်သို့ ကျရောက်နေပြီး သူ၏ အနာဂတ်မှာ ပျက်စီးသွားပြီဟု ထင်ရသော်လည်း နောင်တစ်ချိန်တွင် လမ်းသစ်တစ်ခု ဖောက်နိုင်မလားဆိုသည်ကို မည်သူ သိနိုင်မည်နည်း။</p> <p>အမွှေးတိုင်တစ်ဝက်စာ အချိန်ကုန်လွန်ပြီးနောက် ရွှမ်ကျီသည် သူ၏ ထိုးထွင်းသိမြင်မှုမှ ပြန်လည် နိုးထလာသည်။ သူသည် မျက်လုံးများကို ရုတ်တရက် ဖွင့်လိုက်ရာ အစွမ်းထက်သော အရှိန်အဝါတစ်ခုမှာ သူ၏ကိုယ်မှ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။</p> <p>အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် (၉) တွင် ရှိနေပြီးသားဖြစ်သော သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားမှာ ချက်ချင်းပင် သိသိသာသာ တိုးတက်သွားပြီး ရွှေအမြုတေအဆင့်သို့ ရောက်ရန် နောက်တစ်လှမ်းသာ လိုတော့သည်။</p> <p>ရွှမ်ကျီသည် လေပူတစ်ချက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ မှုတ်ထုတ်လိုက်ပြီးနောက် အရှိန်အဝါကို ပြန်လည် ရုပ်သိမ်းလိုက်ကာ မုန့်ဝမ်နှင့် ချင်းယွီတို့ကို ခေါင်းအသာအယာ ညိတ်ပြလိုက်သည်။ “ကာကွယ်ပေးခဲ့ကြလို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”</p> <p>မုန့်ဝမ်က အေးဆေးစွာပင် ပြုံးလိုက်သည်။ “ဂုဏ်ယူပါတယ်” သူမ၏ နောက်လိုက်များ ပိုမို အစွမ်းထက်လာလေလေ သူမအတွက် ပို၍ အကျိုးရှိလေလေပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>ချင်းယွီသည်လည်း လက်ယှက်၍ ဂုဏ်ပြုလိုက်သည်။ “ဂျူနီယာညီလေး ရွှမ်ကျီရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းက ထပ်ပြီး တိုးတက်သွားပြီပဲ။ မကြာခင်မှာ ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်းရဲ့ အားကိုးရတဲ့ ဒေါက်တိုင်တစ်ခု ဖြစ်လာမှာ အသေအချာပါပဲ”</p> <p>အချိန်နီးကပ်လာပြီး ပြိုင်ပွဲမှာ ပြီးဆုံးတော့မည် ဖြစ်သဖြင့် သူတို့သုံးဦးမှာ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ချက်ချင်း ရပ်တန့်လိုက်ပြီး သတ္ထုတွင်းအပြင်ဘက်ဆီသို့ ပြန်လာကာ နောက်ဆုံးရလဒ်များကို စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။</p> <p>ထိုအချိန်မှာပင် ပြိုင်ပွဲပြီးဆုံးသည်အထိ အသည်းအသန် ကြိုးစားခဲ့ရသော လင်းယွီနှင့် ဟွာလီတို့သည်လည်း သက်ပြင်းချနိုင်သွားကြပြီး စိတ်အေးသွားကြသည်။</p> <p>ဘေးဒုက္ခကဲ့သို့သော ဤပြိုင်ပွဲကြီးမှာ နောက်ဆုံးတွင် ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ မုန့်ဝမ်နှင့် နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် ပြန်မဆုံခဲ့ရခြင်းအတွက် သူတို့နှစ်ဦးစလုံး အလွန် ဝမ်းသာနေကြသည်။</p> <p>သတ္တုတွင်းအပြင်ဘက်၌ လီဖော်တျန်းသည် ကျောက်ဆောင်ကြီးတစ်ခုပေါ်တွင် တစ်ယောက်တည်း ရပ်ကာ အဝေးသို့ ငေးကြည့်နေသည်။ မုန့်ဝမ်နှင့် အခြားနှစ်ဦး ပြန်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူမ၏ မျက်ဝန်းများမှာ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။</p> <p>ဘာမှမဖြစ်ခဲ့သည့်အလား သူမက စိတ်အေးသွားဟန်ဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။ “မင်းတို့ သုံးယောက်လုံး ဘေးကင်းကင်းနဲ့ ပြန်ရောက်လာတာ ဝမ်းသာစရာပဲ။ ငါ မင်းတို့အတွက် စိတ်ပူနေတာ”</p> <p>မုန့်ဝမ်က ဘာမျှ ဂရုမစိုက်ဘဲ နှုတ်ဆက်သည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ရုံသာ ပြုလုပ်ပြီး လီဖော်တျန်း သတ္ထုတွင်းထဲမှ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် မည်သည့်နေရာသို့ သွားခဲ့သည်ကိုလည်း မမေးမြန်းချေ။ သူတို့ လေးဦးအပြင် အခြားသော ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်းဝင် သုံးဦးလည်း အသက်ရှင်လျက် ပြန်ရောက်လာကြသည်။</p> <p>သူတို့အားလုံးမှာ ဒဏ်ရာများ ရထားကြသော်လည်း အခြားဂိုဏ်းများ၏ ပြင်းထန်သော ကလဲ့စားချေမှုများကြားမှ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့ခြင်းမှာပင် လုံလောက်လှပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>သတ္ထုတွင်း၏ အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ လင်းယွီနှင့် ဟွာလီတို့သည် မုန့်ဝမ်ကို အဝေးမှ လှမ်းမြင်လိုက်ရသောအခါ သူတို့၏ရင်ထဲတွင် ခံစားချက်ပေါင်းစုံ ဖြစ်ပေါ်နေကြသည်။</p> <p>ချင်ရှောက်ယန် သေဆုံးသွားသည့် သတင်းမှာ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ မုန့်ဝမ်ကို ကြည့်နေသော သူတို့၏ အကြည့်များမှာ ပိုမို ကြောက်ရွံ့မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ အထူးသဖြင့် ဟွာလီမှာမူ နောက်ဆုံးအချိန်တွင် ဖြားယောင်းခြင်းအတတ်၏ ထိန်းချုပ်မှုမှ ရုန်းမထွက်နိုင်ခဲ့ပါက သူမသည်လည်း ဝမ်းနည်းဖွယ် ဇာတ်သိမ်းနှင့် ကြုံတွေ့ရနိုင်သည်။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save