Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၁၁)</h2> <h2 style="text-align: center;">အမွှေးထူမိစ္ဆာ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>ဟွာလီက သခင်လေးကျွယ်ထံ ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး တည်ငြိမ်သောအမူအရာဖြင့် ဆိုသည်။</p> <p>"သခင်လေးကျွယ်နဲ့ နတ်သမီးလင်းယွီတို့က ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်းနဲ့အတူ ခရီးသွားချင်တယ်ဆိုရင်တော့ ကျွန်မတို့ ထာဝရစိတ်ဝိညာဉ်ဂိုဏ်းအနေနဲ့ ဝမ်းသာရမှာပါ။</p> <p>ရွှန်ထျန်းဓားဂိုဏ်းနဲ့ ရွှေတိမ်တိုက်ဂိုဏ်းက မိတ်ဆွေတွေလည်း ကန့်ကွက်မှာမဟုတ်ဘူးလို့ ကျွန်မ ထင်ပါတယ်"</p> <p>"နတ်သမီးဟွာလီ နားလည်မှုလွဲနေပါပြီ။ ကျွန်တော် ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်းနဲ့အတူ သွားဖို့ အစီအစဉ်မရှိပါဘူး။ အားလုံး ခဏလောက် စောင့်ပေးကြပါဦး"</p> <p>သခင်လေးကျွယ်က အားနာဟန်ဖြင့် ပြုံးပြလိုက်ပြီးနောက် သူ၏သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ ပစ္စည်းတစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ မုန့်ဝမ်ထံ ကမ်းပေးလိုက်သည်။</p> <p>"နတ်သမီးမုန့်......... ကျွန်တော့်မှာ အကြီးအကဲချင်လိုမျိုး ကြွယ်ဝမှုမရှိပါဘူး။ ဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ တောင်းပန်မှုအဖြစ် အမှတ်တရလက်ဆောင်လေးပါ၊ နတ်သမီးအနေနဲ့ ငြင်းပယ်မှာမဟုတ်ဘူးလို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"</p> <p>မုန့်ဝမ်က အံ့အားသင့်သွားဟန်ဖြင့် မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီးနောက် ချင်းယွီကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ညွှန်ကြားလိုက်သည်။</p> <p>"ဒီလိုဆိုမှတော့ စီနီယာအစ်ကို ချင်းယွီ......... ဒါကို ကျွန်မအတွက် ခဏသိမ်းပေးထားပါဦး"</p> <p>ချင်းယွီသည် အနည်းငယ် မကျေမနပ် ဖြစ်သွားရသည်။ မုန့်ဝမ် ခိုင်းသမျှကိုသာ သူ လိုက်လုပ်နေရလျှင် သူမ၏ နောက်လိုက်လေးတစ်ယောက် ဖြစ်သွားတော့မည် မဟုတ်လား။</p> <p>သို့သော် အားလုံး၏ အကြည့်အောက်တွင် မုန့်ဝမ် မဆန့်ကျင့်သရဲသဖြင့် ချင်းယွီသည် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့်ပင် ထိုပစ္စည်းကို လှမ်းယူလိုက်ရသည်။</p> <p>သခင်လေးကျွယ်က သူတို့နှစ်ဦး၏ ဆက်ဆံရေးကို ကြည့်ကာ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် နူးညံ့သောအပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။</p> <p>"နတ်သမီးမုန့်......... ကျွန်တော်တို့ မကြာခင် ပြန်ဆုံကြမယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"</p> <p>စကားအဆုံးတွင် သခင်လေးကျွယ်နှင့် လင်းယွီတို့သည် ဟွာလီတို့အဖွဲ့နှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားကြရာ ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်းမှ လေးဦးသာ ထိုနေရာတွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။</p> <p>"ဂျူနီယာညီမလေးမုန့်......... နင်က ဘာလို့ ရွှေတိမ်တိုက်ဂိုဏ်းနဲ့ ထာဝရစိတ်ဝိညာဉ်ဂိုဏ်းကလူတွေကို တမင်ရန်စနေတာလဲ။ ဒါနဲ့ပတ်သက်ပြီး နင် ငါ့ကို ရှင်းပြချက်တစ်ခု ပေးဖို့ မျှော်လင့်တယ်"</p> <p>လီဖော်တျန်းက သူမ၏မျက်နှာပေါ်တွင် ပြုံးနေဆဲဖြစ်သော်လည်း သူမ၏လေသံမှာမူ ရန်လိုမှုအနည်းငယ် ပါဝင်နေသည်။</p> <p>"စီနီယာအစ်မလီ......... ရှေ့ကနေ လမ်းရှင်းပေးမယ့်သူရှိရင် ကျွန်မတို့ခရီးက ပိုပြီးချောမွေ့သွားမယ်လို့ မထင်ဘူးလား"</p> <p>"လမ်းရှင်းပေးမယ်....... ဘာကို ရှင်းပေးမှာလဲ"</p> <p>လီဖော်တျန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ထိုသူများထွက်သွားသည့်ဘက်သို့ သံသယဖြင့် ကြည့်လိုက်သော်လည်း အမှောင်ထုကိုသာ မြင်ရသည်။</p> <p>"ဒီအမည်းရောင်မြူခိုးတွေကြားထဲမှာ ဘာမှမမြင်ရဘူးလေ။ နင်ပြောနေတာတွေက အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူးလို့ မထင်ဘူးလား"</p> <p>သို့သော် မုန့်ဝမ်ကမူ သူမကို ဆက်လက်ရှင်းပြရန် ဆန္ဒမရှိတော့ချေ။ သူမက လှည့်ထွက်ကာ မြူခိုးများထဲသို့ ခြေချလိုက်ပြီး ရွှမ်ကျီနှင့် ချင်းယွီကိုလည်း မှာကြားရန် မမေ့ပေ။</p> <p>"နီးနီးကပ်ကပ်နေကြ၊ ဒီမြူခိုးတွေက အရမ်းထူးဆန်းတယ်၊ လမ်းမပျောက်စေနဲ့"</p> <p>ရွှမ်ကျီသည် မုန့်ဝမ်၏အရိပ်အလားပင်။ မုန့်ဝမ် လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် သူက ချက်ချင်းနောက်မှ လိုက်ပါသွားသည်။ ချင်းယွီ၏ လှုပ်ရှားမှုမှာလည်း လျင်မြန်လှသည်။ သူက ရှေ့သို့တစ်လှမ်းတိုးကာ မုန့်ဝမ်၏ ညာဘက်နေရာကို အပိုင်ယူလိုက်သည်။</p> <p>ခဏမျှ နောက်ကျကျန်ခဲ့သော လီဖော်တျန်းမှာမူ မုန့်ဝမ်အပေါ် မကျေနပ်သော်လည်း ထပ်မံ နောက်ကျမနေရဲဘဲ အလျင်အမြန်ပင် နောက်မှလိုက်လာခဲ့တော့သည်။</p> <p>မြူခိုးထဲသို့ ခြေချလိုက်သည်နှင့် အေးစက်သောအရှိန်အဝါက သူမကို တိုက်ခိုက်လာပြီး ရှေ့ရှိကမ္ဘာကြီးမှာ ထူထပ်သောမြူများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားရာ သူမ၏မျက်နှာရှေ့ရှိ လက်ကိုပင် မမြင်နိုင်တော့ချေ။</p> <p>မြူထဲတွင် ဝိညာဉ်အာရုံ နှင့် အမြင်အာရုံ နှစ်ခုလုံး ကန့်သတ်ခံထားရသည်။ သူတို့လေးဦး အလွန်နီးကပ်စွာ နေထိုင်ခြင်းကြောင့်သာ လူစုမကွဲသွားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်တို့အဖွဲ့ ခဏမျှ လျှောက်သွားပြီးနောက် ရှေ့ဘက်မှ ထိတ်လန့်စရာကောင်းသော ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရသည်။</p> <p>၎င်းနှင့်အတူ တစ်စုံတစ်ယောက် တိုက်ခိုက်ခံလိုက်ရသည့်အလား နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>"ဘာဖြစ်တာလဲ"</p> <p>ချင်းယွီ၏ ရင်ထဲ ထိတ်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။ သူက ရှေ့သို့ အတင်းစိုက်ကြည့်သော်လည်း ထူထပ်၍ ဖောက်ထွင်းမရသော အမည်းရောင်မြူထုကိုသာ မြင်ရသည်။</p> <p>လီဖော်တျန်းနှင့် ရွှမ်ကျီတို့လည်း ရှေ့သို့ကြည့်သော်လည်း ဘာမျှမမြင်ရချေ။</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် သူမ၏ သွေးစက်ဝန်းမျက်လုံး ကို အသက်သွင်းကာ အဝေးသို့ ခဏမျှ စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အမည်းရောင်အမွှေးရှည်များ ဖုံးလွှမ်းနေသော လူသားပုံစံမိစ္ဆာတစ်ကောင်ကို မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p>၎င်းမှာ အလွန်လျင်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် မြူခိုးထဲမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ထိုမိစ္ဆာ၏မျက်နှာမှာ ထူထပ်သောအမွှေးများဖြင့် ဖုံးအုပ်နေပြီး သွေးကဲ့သို့နီမြန်းသော မျက်လုံးတစ်စုံမှာ သွေးဆာနေသည့်အလင်းများဖြင့် တောက်ပနေရာ တစ်ကိုယ်လုံး ကြက်သီးထစရာပင်ဖြစ်၏။</p> <p>"သတိထား......."</p> <p>လီရွှမ်ရိက ဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏ဓားရှည်ကို အိမ်မှဆွဲထုတ်လိုက်ရာ ထက်မြက်သော ဓားအရှိန်အဝါ က မြူခိုးများကို ဖြတ်သန်း၍ ထိုမိစ္ဆာထံသို့ တည့်တည့်ဦးတည်သွားသည်။</p> <p>ဟွာလီ၏ သွယ်လျသောလက်ကလေးမှာ အသာအယာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ပန်းပွင့်ချပ်များစွာ လွင့်စင်လာပြီး သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေသည့် ထူးခြားသော အစီအရင် တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။</p> <p>လင်းယွီမှာမူ မိစ္ဆာ၏ ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်မှုကို ကာကွယ်ရန် သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ မြူခိုးများကို အသက်သွင်းကာ အကာအကွယ်တစ်ခု ဖန်တီးလိုက်သည်။</p> <p>ထိုအမွှေးထူမိစ္ဆာမှာ အစွမ်းထက်လှသည်။ ၎င်း၏ ကြွက်သားများမှာ ကြေးနီတံတိုင်း၊ သံမဏိခံတပ်အလား မာကျောရုံသာမက ၎င်း၏ အရှိန်နှင့် ပေါက်ကွဲအားမှာလည်း ပြင်းထန်လှသည်။</p> <p>ထို့ပြင် ၎င်းသည် မြူခိုးထဲတွင် လွတ်လပ်စွာ မြင်နိုင်၊ လှုပ်ရှားနိုင်သည်။</p> <p>သို့သော် ထိုနေရာရှိ လူအားလုံးမှာ နတ်သားတော်အဆင့် ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြသဖြင့် အားလုံးစုပေါင်းကာ အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်ကြသည်။</p> <p>ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲအပြီးတွင် မိစ္ဆာမှာ ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်မှုကို မခံနိုင်တော့ဘဲ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားသော်လည်း အဆင်သင့်ပြင်ထားသော သခင်လေးကျွယ်နှင့် လင်းချင်းယဲ့တို့က လမ်းပိတ်ထားလိုက်သည်။</p> <p>နာရီဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက် ထိုမိစ္ဆာမှာ မကျေမနပ် ဟိန်းဟောက်ကာ သွေးအိုင်ထဲတွင် လဲကျသေဆုံးသွားတော့သည်။</p> <p>"ဟူး......... နောက်ဆုံးတော့ ရှင်းလိုက်နိုင်ပြီ"</p> <p>ဟွာလီက သူမ၏ နဖူးပေါ်မှ ချွေးများကို သုတ်လိုက်ရာ ကျန်ရှိနေသေးသော ထိတ်လန့်မှုများမှာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။</p> <p>"ဟွန်း......... ဒီမိစ္ဆာက မြေပြင်အနေအထား အသာစီးရထားလို့ပါ။ မဟုတ်ရင် ဒီလိုအမွှေးထူမိစ္ဆာလေးတစ်ကောင်ကို ရှင်းရတာ ဘာလို့ ဒီလောက်ကြာမှာလဲ"</p> <p>လင်းယွီက အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး မြူခိုးတစ်စဖြင့် မိစ္ဆာ၏ဦးခေါင်းကို ရိုက်ပုတ်လိုက်ရာ ၎င်း၏မျက်နှာပေါ်မှ အမွှေးရှည်များ လွင့်စင်သွားသည်။ "ဒီမိစ္ဆာက ဘယ်လိုပုံစံလဲဆိုတာ ငါကြည့်ချင်သေးတယ်"</p> <p>အားလုံးက ထိုအသံကြောင့် လှည့်ကြည့်လိုက်ကြပြီး မိစ္ဆာ၏မျက်နှာကို မသိစိတ်ဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်မိကြသည်။</p> <p>သို့သော် အားလုံးက မိစ္ဆာ၏ ရုပ်သွင်ကို သေချာမြင်လိုက်ရသောအခါ အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်သွားကြတော့သည်။</p> <p>ဤအမွှေးရှည်မိစ္ဆာမှာ လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်ကမှ ဤနေရာသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့သော ဂိုဏ်းတစ်ခုမှ အထူးချွန်ဆုံးတပည့်တစ်ဦး ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်.......</p> <p>ဒါဆို......... ပျောက်ဆုံးသွားတဲ့ အထူးချွန်ဆုံးတပည့်တွေ အားလုံးက မိစ္ဆာတွေ ဖြစ်ကုန်ကြတာလား.......</p> <p>"ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ"</p> <p>ဟွာလီ၏ အမူအရာမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူမရှေ့ရှိ မိစ္ဆာကို မယုံကြည်နိုင်စွာ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။</p> <p>ဘယ်လိုစွမ်းအားမျိုးက လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်ကမှ ပုံမှန်ရှိနေသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို ဤကဲ့သို့ မိစ္ဆာအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်နိုင်ရသနည်း။</p> <p>"သူ ဘာဖြစ်သွားတာလဲ"</p> <p>လီရွှမ်ရိ၏ မျက်မှောင်များမှာ ကြုတ်နေပြီး သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် စိတ်မသက်မသာဖြစ်မှုများ တိုးပွားလာကာ ဤနေရာမှ ချက်ချင်းလှည့်ထွက်သွားပြီး တစ်သက်လုံး ခြေမချချင်တော့သည့် စိတ်ဆန္ဒများ ပေါ်ပေါက်လာသည်။</p> <p>တစ်စုံတစ်ယောက်က ခန့်မှန်းချက်တစ်ခု ပေးလိုက်သည်။ "ဒီနေရာမှာ တစ်စုံတစ်ယောက် မှားယွင်းဝင်ရောက်မိရင် မိစ္ဆာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားစေတဲ့ မိစ္ဆာအစီအရင်တစ်ခု ရှိနေတာလား"</p> <p>"အစီအရင်ထက်စာရင် ဒါက ကျိန်စာတစ်ခုခုနဲ့ ပိုတူတယ်လို့ ငါထင်တယ်။ ကျိန်စာမိတဲ့သူတွေက ဒီလိုပုံစံ ပြောင်းကုန်ကြတာပဲ"</p> <p>သခင်လေးကျွယ်က ထိုင်ချလိုက်ပြီး မိစ္ဆာအလောင်းကို သေချာစစ်ဆေးနေသည်။ သူ၏မျက်ဝန်းများမှာ နက်ရှိုင်းနေပြီး တစ်ခုခုကို စဉ်းစားနေသည့်အလားပင်။</p> <p>"သခင်လေးကျွယ် တစ်ခုခု တွေ့သွားပြီလား"</p> <p>ဟွာလီက သူ၏လှုပ်ရှားမှုများကို စောင့်ကြည့်နေပြီး သူ၏ အမူအရာ အပြောင်းအလဲကို မြင်သောအခါ လေးနက်သောလေသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p>"ဒီမှာ မိစ္ဆာဝိညာဉ်တစ်ခုခု ရှိနေတယ်လို့ ကျွန်တော် သံသယရှိတယ်"</p> <p>"မိစ္ဆာဝိညာဉ်......."</p> <p>လီရွှမ်ရိက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ခဏမျှ စဉ်းစားသော်လည်း အဖြေရှာမရချေ။</p> <p>"အားလုံးရဲ့ ခန့်မှန်းချက်တွေက မှန်နိုင်ပါတယ်။ အချုပ်ပြောရရင် ဒီနေရာက နည်းနည်းထူးဆန်းတယ်၊ အားလုံး သတိထားဖို့ လိုတယ်"</p> <p>မုန့်ဝမ်က အဝေးသို့ အကြာကြီး စိုက်ကြည့်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ချင်းယွီက မနေနိုင်ဘဲ အသာအယာ ချောင်းဟန့်လိုက်သည်။ "ဂျူနီယာညီမလေးမုန့်......... ရှေ့မှာ ဘာတွေ ပြောင်းလဲသွားလို့လဲ"</p> <p>မုန့်ဝမ်က အဝေးသို့ အကြည့်မလွှဲဘဲ အခြားသူများ၏ အခြေအနေကို ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပင် ဖော်ပြလိုက်သည်။ ချင်းယွီက နားထောင်ရင်း တိတ်တဆိတ် ထိတ်လန့်သွားပြီး သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် ကြောက်စရာကောင်းသော ခန့်မှန်းချက်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။</p> <p>"အရင်ဝင်သွားတဲ့ အထူးချွန်ဆုံးတပည့်တွေ အပြင်ကို အသက်ရှင်လျက် ပြန်မလာနိုင်တာက သူတို့အားလုံး မိစ္ဆာတွေ ဖြစ်ကုန်ကြလို့လား"</p> <p>လီဖော်တျန်းကမူ အနည်းငယ် သံသယရှိနေသည်။ သူတို့လေးယောက်ထဲတွင် မုန့်ဝမ်တစ်ယောက်တည်းသာ မျက်လုံးအတတ် ကို ကျင့်ကြံထားသဖြင့် အဝေးမှာ ဘာဖြစ်နေလဲဆိုတာ မြင်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>၎င်းက အဖြူလား အမည်းလားဆိုသည်မှာ သူမ၏ စကားပေါ်မှာပဲ မူတည်နေသည် မဟုတ်လား။ သူမပြောတာတွေက အမှန်တရားလား သို့မဟုတ် သူမ လုပ်ကြံပြောနေတာလားဆိုသည်ကို မည်သူ သိနိုင်မည်နည်း။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save