"အဲဒီ လျိုယီရန်က သူ့သူငယ်ချင်းဆီက အကူအညီတောင်းသံ ကြားရတယ်လို့ ပြောခဲ့တာ။ သူပြောတာက အမှန်လား၊ အမှားလားဆိုတာ ကျွန်မ တကယ် သိချင်မိတယ်"
မုန့်ဝမ်၏ မျက်ဝန်းများက လက်ခနဲဖြစ်သွားပြီး သူမ၏ နှုတ်ခမ်းတွင် နောက်ပြောင်လိုသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
၎င်းကို ကြားသောအခါ ချင်းယွီ၏ အမူအရာက ပို၍ လေးနက်သွားသည်။
"သူ တကယ် အကူအညီတောင်းသံ ကြားသည်ဖြစ်စေ၊ မကြားသည်ဖြစ်စေ သတိထားတဲ့အနေနဲ့ အဲဒီမိစ္ဆာကို သတ်ဖို့ နည်းလမ်းရှာရလိမ့်မယ်။ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်က မိစ္ဆာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီးရင် သူ့ရဲ့ ခွန်အားက အဆမတန် တိုးလာမှာ။
အကယ်၍ သူက ရူးသွပ်ပြီး လူတွေကို ထပ်ပြီး ဒဏ်ရာပေးမယ်ဆိုရင် မိစ္ဆာတွေ ပိုများလာပြီး အခြေအနေက ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်"
မုန့်ဝမ်က ဘာမျှမပြောဘဲ ခေါင်းသာ ညိတ်ပြလိုက်သည်။
"သွားရအောင်။ ဟိုဘက်ကလူတွေ စပြီး လှုပ်ရှားနေကြပြီ။ ရှေ့မှာ ဘယ်လို စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတဲ့ အရာတွေက ငါတို့ကို စောင့်ကြိုနေမလဲဆိုတာ ကြည့်ကြတာပေါ့"
ထို့ကြောင့် မုန့်ဝမ်တို့ လေးဦးအဖွဲ့သည် ရှေ့မှ လူအုပ်နောက်သို့ တိတ်တဆိတ် ဆက်လက် လိုက်ပါသွားကြသည်။
သို့သော် နာရီဝက်ပင် မပြည့်သေးမီမှာပင် မထင်မှတ်ထားသော အပြောင်းအလဲတစ်ခု ထပ်မံ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
လူအုပ်၏ အလယ်တွင် လျှောက်လှမ်းနေသော ရှောင်ရိသည် ရုတ်တရက် တုန်ယင်သွားပြီးနောက် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်ကျသွားကာ မျက်နှာတွင် နာကျင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
သူသည် အသက်ရှူသံပြင်းပြင်းဖြင့် ညည်းတွားလိုက်ပြီး ခန့်ညားသော သူ၏ မျက်နှာမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းအောင် တွန့်လိမ်နေကာ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် သူ၏ ဦးခေါင်းကို အတင်း ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ချွေးပေါက်များမှ ထူးဆန်းသော အမည်းရောင် အငွေ့ များ စိမ့်ထွက်လာသည်။
"ရှောင်ရိ......."
ဟွာလီက အော်ဟစ်လိုက်ပြီး တုန်ယင်နေသော ရှောင်ရိကို ထိန်းပေးရန် ရှေ့သို့ တိုးသွားကာ စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။ "နင် ဘာဖြစ်တာလဲ"
ရှောင်ရိသည် နာကျင်စွာ အသက်ရှူနေရသော်လည်း သူသည် စကားပြောရန် ပါးစပ်ဟ၍မရချေ....... သူသည် စိတ်ချင်းဆက်သတင်းပို့စနစ်ဖြင့်သာ ပြတ်တောင်းပြတ်တောင်း ပြောနိုင်တော့သည်။
"ဟွာလီ......... ငါ... ငါလည်း အစောပိုင်းက အမွှေးရှည်မိစ္ဆာလို... ပြောင်းလဲတော့မယ့်ပုံပဲ။ ငါ့ကို ကယ်ပါဦး၊ ငါ မိစ္ဆာတစ်ကောင် မဖြစ်ချင်ဘူး........."
ဟွာလီ၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် ပျက်ယွင်းသွားသည်။ ရှောင်ရိ သတင်းပို့လိုက်သော အကြောင်းအရာမှာ အစောပိုင်းက လျိုယီရန် ပြောခဲ့သည်နှင့် တစ်ထပ်တည်းပင်.......
သူမသည်လည်း လွန်ခဲ့သော ခဏက လျိုယီရန် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသော အခက်အခဲမျိုးနှင့် မလွဲမသွေ ရင်ဆိုင်နေရပြီ ဖြစ်သည်။
ရှောင်ရိကို ယုံကြည်ပြီး အခြားသူများနှင့် ရန်သူဖြစ်ရန် ရွေးချယ်မလား သို့မဟုတ် သူ မိစ္ဆာဖြစ်သွားသည်ကို ငြိမ်ခံနေမလား.......
ဟွာလီသည် ရှောင်ရိ၏လက်ကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်ထားရာ သူမ၏ လက်ချောင်းထိပ်များမှာ ဖြူလျော့နေပြီး ရင်ထဲတွင် လေးလံနေသည်။
သို့သော် ဟွာလီ ဝေခွဲမရဖြစ်နေစဉ်မှာပင် အခြားသူများက ရှောင်ရိ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပုံမှန်မဟုတ်မှုများကို သတိပြုမိသွားကြသည်။
သူတို့သည် ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် အနောက်သို့ အလျင်အမြန် ဆုတ်ခွာသွားကြသည်။
ရှောင်ရိမှာ ကူးစက်ရောဂါတစ်ခုခု သယ်ဆောင်လာသည့်အလား သူတို့အားလုံးက အဝေးသို့ အတင်း ပြေးရှောင်နေကြသည်။
လင်းယွီကမူ ရက်စက်စွာပင် ကြိမ်းမောင်းလိုက်သည်။ "ဟွာလီ......... နင် ဘာလို့ သူ့ကို ကိုင်ထားသေးတာလဲ။ သူ မိစ္ဆာဖြစ်တော့မယ်လေ။ နင် လူအားလုံးကို သတ်ချင်နေတာလား"
ခဏအတွင်းမှာပင် ဟွာလီသည် ဆုံးဖြတ်ချက် တစ်ခု ချလိုက်သည်။ သူမက လူတိုင်းကို မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ အကြည့်တွင် တောင်းပန်တိုးလျှိုးမှု အနည်းငယ် ပါဝင်နေသည်။
"ရှောင်ရိက မိစ္ဆာရဲ့ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို မခံခဲ့ရဘူး၊ သူ မိစ္ဆာဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါက နားလည်မှုလွဲတာ တစ်ခုခု ဖြစ်ရမယ်....... ငါ့ကို ယုံကြပါ......."
လျိုယီရန်က လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်ပြီး ရန်လိုသော လေသံဖြင့် ဆိုသည်။
"နားလည်မှုလွဲတာ ဟုတ်လား....... နတ်သမီးတော် ဟွာလီ......... နင်ပြောတာက တကယ်ကို ရယ်စရာကောင်းတာပဲ။ အမှန်တရားက နင့်မျက်စိရှေ့မှာ ရှိနေတာကို နင်က ငြင်းချင်သေးတာလား။ ငါ့သူငယ်ချင်းတုန်းကလည်း ဘာမှမဟုတ်ဘဲ အခုလိုပဲ မိစ္ဆာဖြစ်သွားခဲ့တာပဲ.......
ဒါပေမဲ့ သူက နင်တို့အားလုံး ဝိုင်းတိုက်တာကို ခံရပြီး ထွက်ပြေးခဲ့ရတယ်။ အခု နင့်အလှည့်ရောက်တော့မှ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဓားနဲ့ အမွှန်းခံရတဲ့ဒဏ်က ဘယ်လောက် နာကျင်လဲဆိုတာ နင် သိပြီလား"
ဟွာလီက အလျင်အမြန် ရှင်းပြသည်။ "ရှောင်ရိရဲ့ အခြေအနေက မတူဘူး။ သူက ငါတို့နဲ့ တောက်လျှောက် အတူရှိနေခဲ့တာ၊ မိစ္ဆာရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကိုလည်း မခံခဲ့ရဘူး။ ဒီမှာ ကွယ်ဝှက်ထားတဲ့ အကြောင်းရင်းတစ်ခုခု ရှိနေရမယ်......."
လျိုယီရန်က ဟွာလီ၏ ရှင်းပြချက်ကို လုံးဝ နားမထောင်ဘဲ သူမ၏ လေသံမှာ ပို၍ပင် ပြင်းထန်လာသည်။
"ဘာကွယ်ဝှက်တဲ့ အကြောင်းရင်းလဲ။ နင့်ဦးနှောက်ကတော့ ရှုပ်ထွေးကုန်ပြီ ထင်တယ်။ ဟွာလီ......... နင်ကသာ ခေါင်းမာနေဦးမယ်ဆိုရင်တော့ ငါတို့ကို ယဉ်ကျေးမနေဘူးလို့ အပြစ်မတင်နဲ့တော့......."
အခြားသူများကလည်း ဝိုင်းဝန်းဖျန်ဖြေကြသော်လည်း သူတို့၏ စကားလုံးများထဲတွင် စိုးရိမ်ထိတ်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။
"နတ်သမီးတော် ဟွာလီ......... စိတ်လှုပ်ရှားမနေပါနဲ့။ အခြေအနေအရ နင်က ပြတ်ပြတ်သားသား ဆုံးဖြတ်ချက်ချရလိမ့်မယ်"
"ဟုတ်ပါတယ်၊ ဒီနေရာက အကြာကြီး နေဖို့ မသင့်တော်ဘူး။ နောက်ထပ် ပြဿနာတွေ မတက်ခင် ရှောင်ရိကို အမြန်ဆုံး ရှင်းပစ်ရမယ်"
"ဟွာလီ......... နင်နဲ့ ရှောင်ရိကြားမှာ သံယောဇဉ်ကြီးတာကို ငါတို့ သိပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒါက အသက်တွေနဲ့ ဆိုင်နေတာလေ။ စိတ်လိုက်မာန်ပါ မလုပ်ပါနဲ့......."
ဟွာလီက ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ သူမဘက်က ရပ်တည်ပေးမည့်သူ တစ်ယောက်မျှ မရှိချေ။ သူတို့ပြောတာလည်း မမှန်ဘူးဟု သူမ မဆိုလိုပါ။
သို့သော် သူမ ရှောင်ရိကို ဒီအတိုင်း အဆုံးရှုံးမခံနိုင်ချေ။ သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်ဆုံးဖြတ်ချက်နှင့် ရှောင်ရိကို သူမ ယုံကြည်သည်၊ သူ မိစ္ဆာဖြစ်သွားမည် မဟုတ်ချေ.......
ဟွာလီ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ပြတ်သားမှုများ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။ သူမက အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး အားလုံး အမှတ်မထင် ဖြစ်နေစဉ် ရှောင်ရိကို ဆွဲထူကာ အမည်းရောင်မြူထု၏ အနက်ပိုင်းဆီသို့ ပျံသန်း ထွက်ပြေးသွားတော့သည်။
၎င်းကို မြင်သောအခါ လူအုပ်မှာ ထိတ်လန့်စိုးရိမ်မှုများဖြင့် ဆူညံသွားကြသည်။ လျိုယီရန် တစ်ယောက်သာ ဟွာလီ ပျောက်ကွယ်သွားသည့်ဘက်ကို မှင်သက်စွာ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။
"ဟွာလီ....... နင် ရူးနေတာလား။ ပြန်လာခဲ့......." လီရွှမ်ရိ၏ မျက်နှာမှာ ပျက်ယွင်းသွားပြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။
"တကယ်ကို မိုက်မဲတာပဲ....... သေခါနီး လူတစ်ယောက်အတွက်နဲ့ ငါတို့အားလုံးရဲ့ အသက်ကို ဂရုမစိုက်တော့ဘူးပေါ့......." လင်းယွီက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။
"ဒီမိန်းမက တကယ်ကို ရူးနေတာပဲ....... သူ သေချင်ရင်လည်း သေပေါ့၊ ဘာလို့ ငါတို့ကိုပါ ဆွဲထည့်ချင်နေရတာလဲ......." အခြားတစ်ဦးကလည်း ဒေါသတကြီးဖြင့် မြေကြီးကို ဆောင့်ကန်လိုက်သည်။
အားလုံးက ဝိုင်းဝန်း ဝေဖန်နေကြစဉ် လင်းချင်းယွဲ့ကမူ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ တစ်ခုခုကို စဉ်းစားနေသည်။
"ဟွာလီက စိတ်လိုက်မာန်ပါ လုပ်တတ်တဲ့သူ မဟုတ်ဘူး။ သူ အခုလို လုပ်တာက နောက်ကွယ်မှာ တခြား အကြောင်းရင်းတစ်ခုခု ရှိနိုင်တယ်"
သူမ ပြောလိုက်သည်နှင့် သံသယသံများ ဝိုင်းထွက်လာတော့သည်။
"အကြောင်းရင်း....... ဘာအကြောင်းရင်းလဲ။ မိစ္ဆာဖြစ်သွားတဲ့သူက လူပြန်ဖြစ်လာနိုင်လို့လား"
"ဟုတ်တယ်၊ အဲဒီလို သရဲသဘက်ပုံစံ ဖြစ်သွားပြီးမှ ဘာအကြောင်းရင်း ရှိဦးမှာလဲ"
"ငါ့အမြင်တော့ ဟွာလီက ရှောင်ရိရဲ့ မှော်ဝင်တာ ခံလိုက်ရပြီး အသိစိတ် ပျောက်နေတာပဲ ဖြစ်ရမယ်......."
လူတိုင်း၏ သံသယများကို ရင်ဆိုင်ရင်း လင်းချင်းယဲ့က မလှုပ်မယှက်ဘဲ ဆက်ပြောသည်။
"အားလုံး မမေ့ပါနဲ့ဦး၊ ရှောင်ရိက မိစ္ဆာရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို မခံခဲ့ရဘူး။ သူ ဘာလို့ ရုတ်တရက် အဲဒီလို ဖြစ်သွားတာလဲ။ ဒီကိစ္စက တကယ်ကို ထူးဆန်းတယ်။"
သူမက ခဏရပ်လိုက်ပြီးမှ "ဖြစ်နိုင်တာက ငါတို့အားလုံး အစောပိုင်းက နတ်သမီးတော် လျိုကို နားလည်မှုလွဲခဲ့တာလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ........."
လင်းချင်းယဲ့ စကားမဆုံးမီ လင်းယွီက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။
"နတ်သမီးလင်း......... နင်က အရမ်းကို ရိုးလွန်းနေပြီ။ ရှောင်ရိမှာ အခု အသိစိတ် ရှိနေဦးတော့၊ သူ ဘယ်လောက်အထိ ထိန်းထားနိုင်မှာလဲ။
ဒါ့အပြင် သူက တိုက်ခိုက်မခံရဘဲနဲ့ ဒီလို ဖြစ်သွားတာလေ။ ဒါက ပိုပြီး ကြောက်စရာမကောင်းဘူးလား။ ခဏနေရင် ငါတို့အားလုံးကော အဲဒီလို ဖြစ်ကုန်မှာလား"
လင်းယွီ၏ စကားမှာ မိုးကြိုးပစ်လိုက်သည့်အလား လူတိုင်း၏ နားထဲတွင် ဟိန်းထွက်သွားသည်။ အားလုံး တုန်လှုပ်သွားကြပြီး ရင်ထဲတွင် အရိပ်မည်းကြီးတစ်ခု ကျရောက်လာသည်။
ခိုင်မာသော စိတ်ဓာတ်ရှိသည့် ပါရမီရှင်များပင်လျှင် သူတို့ကိုယ်တိုင် သွေးဆာပြီး အသိစိတ်မဲ့သော မိစ္ဆာများ ဖြစ်သွားမည်ကို တွေးမိသောအခါ ကြောက်ရွံ့လာကြသည်။
ထိတ်လန့်မှုများမှာ လူအုပ်ထဲတွင် ကူးစက်ရောဂါအလား တိတ်တဆိတ် ပျံ့နှံ့သွားသည်။ အချို့ကလည်း ၎င်းမှာ သတ္ထုတွင်းဂူထဲရှိ မြူခိုးကြောင့်လား သို့မဟုတ် ထူးဆန်းသော သတ္ထုရိုင်းတစ်ခုခုကြောင့်လားဟု တိုးတိုးလေး ခန့်မှန်းနေကြသည်။
အမျိုးမျိုးသော ခန့်မှန်းချက်များ ထွက်ပေါ်လာသော်လည်း မည်သူကမျှ အဖြေမှန်ကို မပေးနိုင်ချေ။ ဤအမည်မသိ ကြောက်ရွံ့မှုက လူတိုင်းကို တုန်လှုပ်စေသည်။
လင်းချင်းယဲမှာ လူတိုင်းကို လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။
"အားလုံးပဲ......... ဒီသတ္ထုတွင်းထဲက အပြောင်းအလဲတွေက ငါတို့ ထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့ အဆင့်မှာ မရှိတော့ဘူး။ ငါ့အမြင်တော့ မူလလမ်းအတိုင်း ချက်ချင်း နောက်ဆုတ်ပြီး ကြုံတွေ့ခဲ့ရတဲ့ ထူးဆန်းမှုတွေကို အကြီးအကဲတွေဆီ သတင်းပို့သင့်တယ်။ ပြီးမှ ဂိုဏ်းအသီးသီးက အကြီးအကဲတွေ ဆုံးဖြတ်ပါစေ"
လင်းယွီကလည်း သဘောတူဟန်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်သည်။ "နတ်သမီးလင်း ပြောတာ မှန်တယ်။ ငါတို့ ဒီသတ္ထုတွင်းအကြောင်း သိတာ နည်းလွန်းတယ်။ ဇွတ်တိုးသွားရင် အန္တရာယ်ပဲ များလိမ့်မယ်"
"ဒါပေမဲ့ အန္တရာယ်တွေ့လို့ နောက်ဆုတ်ရမယ်ဆိုတာ ငါတို့ ကျင့်ကြံသူတွေ လုပ်ရမယ့်အလုပ် မဟုတ်ဘူး" မုရွှယ်ယန်ကမူ သဘောထား ကွဲလွဲနေသည်။
"မမေ့နဲ့ဦး၊ အန္တရာယ်ရှိတဲ့နေရာမှာ ကံကောင်းမှုလည်း ရှိနေတတ်တာပဲ။ အခက်အခဲတွေကို ရင်ဆိုင်ကျော်ဖြတ်နိုင်မှသာ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ရဲ့ စွမ်းရည်အစစ်အမှန်ကို ပြနိုင်မှာလေ"
"ဒီနေရာက အန္တရာယ်ရှိတာ မှန်ပေမဲ့ ဒီအတိုင်း ပြန်လှည့်သွားရတာကတော့ ငါ့အတွက် အလွန် ရင်လေးစရာပဲ"
***