Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၁၄)</h2> <h2 style="text-align: center;">ခန့်မှန်းချက် အမှန်ဖြစ်လာခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>လူအုပ်ကြီး အငြင်းပွားနေသည်ကို မြင်သောအခါ လီရွှမ်ရိက နှုတ်ခမ်းကို အသာအယာ စေ့လိုက်သည်။</p> <p>"အားလုံးမှာ ကိုယ်ပိုင်အမြင်တွေ ရှိနေကြတာဆိုတော့ ဒီမှာပဲ ခဏလောက် အနားယူကြတာပေါ့။ ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချပြီးမှ ဆက်ပြီး လှုပ်ရှားတာလည်း မနောက်ကျပါဘူး"</p> <p>လီရွှမ်ရိတို့အဖွဲ့ ရပ်နားလိုက်သည်ကို မြင်လျှင် မုန့်ဝမ်သည်လည်း သူမ၏ အကြည့်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး သူမ မြင်တွေ့ကြားသိခဲ့ရသမျှကို ရွှမ်ကျီ၊ ချင်းယွီနှင့် လီဖော်တျန်းတို့ကို ပြောပြလိုက်သည်။</p> <p>လီဖော်တျန်း၏ အမူအရာမှာ လေးနက်သွားပြီး သူမ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ထိတ်လန့်မှုနှင့် သံသယများ ပြည့်နှက်နေသည်။</p> <p>"ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ စောစောကလူက မိစ္ဆာရဲ့ အကုတ်ခံရလို့ မိစ္ဆာဖြစ်သွားတာ ထားပါတော့၊ ဒါပေမဲ့ ရှောင်ရိက ဘာဒဏ်ရာမှ မရဘဲ ဘာလို့ မိစ္ဆာဖြစ်သွားရတာလဲ။ တကယ်တော့ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ"</p> <p>ချင်းယွီသည်လည်း အခြေအနေ၏ ခက်ခဲမှုကို ခံစားမိနေသည်။</p> <p>"တစ်ခုခုတော့ အကြီးအကျယ် မှားနေပြီ။ ရှောင်ရိ ဘာလို့ မိစ္ဆာဖြစ်သွားလဲဆိုတာ ငါတို့ အဖြေရှာရမယ်၊ မဟုတ်ရင် ဒီကျိန်စာသင့်တဲ့နေရာမှာ ငါတို့ ဆက်နေလို့ မဖြစ်ဘူး"</p> <p>သူတို့နှစ်ဦး ဆွေးနွေးနေစဉ်မှာပင် မုန့်ဝမ်က ရုတ်တရက် ခေါင်းလှည့်ကာ တိတ်ဆိတ်နေသော ရွှမ်ကျီကို ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>"ရွှမ်ကျီ......... ဒီကိစ္စကို မင်း ဘယ်လိုထင်လဲ"</p> <p>ရွှမ်ကျီက မျက်လွှာချလိုက်ပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို ပူးကပ်ကာ တိုးတိုးလေး ရွတ်ဖတ်လိုက်သည်။ ခဏအကြာတွင် သူသည် မျက်လုံးများကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖွင့်လိုက်ရာ သူ၏မျက်ဝန်းထဲတွင် ရွှေရောင်အလင်းများ ဝင်းလက်နေသည့်အလား ရှိသည်။</p> <p>"ရုပ်သည် သုံည၊ သုံညသည် ရုပ်သာတည်း။ ဝေဒနာ၊ တဏှာ၊ သင်္ခါ၊ ဝိညာဉ်တို့သည်လည်း ထို့အတူပင်။ ခပ်သိမ်းသော တရားတို့သည် ကိုယ်ပိုင်သဘောအားဖြင့် ဆိတ်သုဉ်း၏၊</p> <p>ဖြစ်ခြင်းလည်းမရှိ၊ ပျက်ခြင်းလည်းမရှိ၊ ညစ်နွမ်းခြင်းလည်းမရှိ၊ စင်ကြယ်ခြင်းလည်းမရှိ၊ တိုးပွားခြင်းလည်းမရှိ၊ ဆုတ်ယုတ်ခြင်းလည်းမရှိ......... ခပ်သိမ်းသော တရားတို့ကို ထိုးထွင်းသိမြင်မှသာ ပုံရိပ်ယောင်ကို ဖောက်ထွက်ပြီး အမှန်တရားဆီ ပြန်ရောက်နိုင်လိမ့်မယ်"</p> <p>မုန့်ဝမ်က တစ်ခုခုကို နားလည်သွားသည့်အလား စဉ်းစားဟန်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p>ချင်းယွီမှာမူ ဇဝေဇဝါဖြစ်နေပြီး ရွှမ်ကျီ၏ နက်နဲသော စကားလုံးများကို နားလည်ရန် ကြိုးစားရင်း မျက်မှောင်ကြုတ်နေမိသည်။</p> <p>လီဖော်တျန်းကမူ စိတ်မရှည်သဖြင့် နားရွက်ကိုကုတ်ကာ ခြေဆောင့်နေတော့သည်။</p> <p>"......... တော်ကြပါတော့....... နင်တို့နှစ်ယောက် ပဟေဠိတွေ ပြောမနေကြနဲ့တော့....... နားလည်အောင် ပြောလို့မရဘူးလား"</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် လီဖော်တျန်း၏ စိုးရိမ်တကြီး ဖြစ်နေသောပုံစံကို ကြည့်ကာ နှုတ်ခမ်းတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။</p> <p>ထိုအပြုံးမှာ ခဏချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ထက်မြက်သော တိုက်ခိုက်လိုစိတ် အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။</p> <p>သူမ၏ ကိုယ်ဟန်မှာ ဝေဝါးသွားပြီး လီဖော်တျန်း၏ ရှေ့သို့ တစ္ဆေတစ်ကောင်အလား ရုတ်တရက် ရောက်ရှိလာသည်။</p> <p>သူမ၏ သွယ်လျသော လက်ဝါးထဲတွင် အံ့မခန်းစွမ်းအားများ ကိန်းအောင်းနေပြီး လီဖော်တျန်း၏ ရင်ဘတ်ဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်နှက်လိုက်သည်။</p> <p>"နင်........."</p> <p>လီဖော်တျန်းမှာ အကြီးအကျယ် ထိတ်လန့်သွားပြီး ကာကွယ်ရန်အတွက် လက်နှစ်ဖက်ကို အလျင်အမြန် မြှောက်လိုက်ရသည်။</p> <p>ဘုန်း.......</p> <p>အသံအက်အက်တစ်ခုနှင့်အတူ လီဖော်တျန်းမှာ နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်သွားရပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ အသက်ရှူသံနှင့် သွေးစီးဆင်းမှုမှာ ကမောက်ကမ ဖြစ်သွားသည်။</p> <p>သူမသည် မုန့်ဝမ်ကို မယုံကြည်နိုင်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူမ ဘာကြောင့် ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်ရသနည်း ဆိုသည်ကို သူမ နားမလည်ချေ။</p> <p>သို့သော် မုန့်ဝမ်ကမူ ရပ်တန့်မည့်ပုံမပေါ်ချေ။ သူမ၏ ကိုယ်ဟန်က ထပ်မံ လှုပ်ရှားသွားပြီး လီဖော်တျန်းနှင့် အနီးကပ် တိုက်ခိုက်တော့သည်။</p> <p>ပြင်းထန်သော လေတိုက်ခတ်သံများနှင့်အတူ သူတို့၏ ပုံရိပ်များမှာ ရောထွေးနေပြီး လျင်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် ကျင့်စဉ်များ ဖလှယ်နေကြသည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်၏ တိုက်ကွက်များမှာ ရက်စက်လှပြီး တိုက်ချက်တိုင်းမှာ လီဖော်တျန်း၏ အရေးကြီးသော အချက်အချာနေရာများကိုသာ ဦးတည်နေသည်။</p> <p>လီဖော်တျန်းသည်လည်း အလျှော့မပေးဘဲ သူမ၏ အစွမ်းကုန် ပြန်လည် တိုက်ခိုက်သည်။ နှစ်ဦးသား တိုက်ပွဲမှာ အကြိတ်အနယ် ဖြစ်နေပြီး အရှုံးအနိုင် ခွဲရန် ခက်ခဲနေသည်။</p> <p>နောက်ဆုံးတွင် လီဖော်တျန်း အခွင့်အရေးတစ်ခု ရသွားပြီး ဟောက်လိုက်ကာ သူမ၏ လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်၍ မုန့်ဝမ်ထံ ပစ်သွင်းလိုက်သည်။</p> <p>လက်သီးအရှိန်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော လေမှာ တောင်များကို ပြိုလဲစေနိုင်ပြီး ပင်လယ်ကို တိမ်းမှောက်စေနိုင်သည့်အလား ပြင်းထန်လှရာ မုန့်ဝမ်ကို ချေမှုန်းပစ်တော့မည့်ပုံပင်။</p> <p>သို့သော် ထိုတိုက်ခိုက်မှုများသည် မုန့်ဝမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာသော ငွေရောင်ချပ်ဝတ်ကြောင့် လုံးဝ တားဆီးခြင်း ခံလိုက်ရသည်။</p> <p>ရွှံ့နွားတစ်ကောင် ပင်လယ်ထဲ ဆင်းသွားသကဲ့သို့ မည်သည့် လှိုင်းမျှ မဖြစ်ပေါ်စေချေ။</p> <p>မုန့်ဝမ်မှာမူ ထိုအခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ သူမ၏ ဓားပျံကို ဆင့်ခေါ်လိုက်ပြီး လီဖော်တျန်း အင်အား ပြန်မရုပ်သိမ်းနိုင်မီမှာပင် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ဒဏ်ရာအချို့ ပေးလိုက်သည်။</p> <p>"တောက်....... နင်က တကယ်ကို ကောက်ကျစ်တာပဲ......."</p> <p>လီဖော်တျန်းမှာ ဒေါသထွက်လွန်းသဖြင့် ခုန်ပေါက်ကာ ကျိန်ဆဲတော့သည်။</p> <p>သူမသည် မူလကတည်းက ဒေါသကြီးသူဖြစ်ရာ ယခု မုန့်ဝမ်၏ ရန်စမှုကြောင့် သူမကို အရှင်လတ်လတ် ဝါးစားပစ်ချင်နေသည်။</p> <p>၎င်းကို မြင်သောအခါ ရွှမ်ကျီသည် မုန့်ဝမ်ကို ကူညီရန် ရှေ့သို့ တိုးလာသည်။ သို့သော် ချင်းယွီက မျက်လုံးတစ်ချက် လှုပ်ရှားသွားပြီး သူ၏လမ်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။</p> <p>"ရွှမ်ကျီ......... စိတ်လိုက်မာန်ပါ မလုပ်ပါနဲ့။ ဂျူနီယာညီမလေး မုန့်ဝမ်က နတ်သမီးလီကို ဘာလို့ ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်လဲဆိုတာ ငါ နားမလည်ပေမဲ့ သူတို့က ဂိုဏ်းတူတပည့်တွေပဲလေ။ ဂျူနီယာညီမလေးမုန့်က သူ့ကို သတ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး"</p> <p>ချင်းယွီသည် အပြင်ပန်းတွင် တရားမျှတသူတစ်ယောက်အလား ဟန်ဆောင်နေသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင်မူ သူ၌ အခြား အစီအစဉ် ရှိနေသည်။</p> <p>အကယ်၍ လီဖော်တျန်းသာ တစ်ခုခု ဖြစ်သွားပါက သူတစ်ယောက်တည်းနှင့် မုန့်ဝမ်၊ ရွှမ်ကျီတို့၏ ပူးပေါင်းအင်အားကို မည်သို့မျှ ယှဉ်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။</p> <p>သူသည် မုန့်ဝမ်၏ လုပ်ရပ်များကို သဘောကျသော်လည်း သူမက အသာစီးရသွားမည်ကိုမူ မမြင်လိုချေ။</p> <p>ရွှမ်ကျီသည် မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်သွားပြီး ခဏမျှ တွေဝေသွားသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ရပ်တန့်လိုက်ကာ ချင်းယွီကိုသာ တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ကြည့်နေသည်။</p> <p>အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ မုန့်ဝမ်၏ အသာစီးရမှုမှာ ပိုမို ထင်ရှားလာသည်။</p> <p>လီဖော်တျန်းသည် ချပ်ဝတ်၏ အကာအကွယ်ကို နောက်ဆုံးတွင် ဖောက်ထွက်နိုင်ခဲ့သော်လည်း ထိုချပ်ဝတ်အောက်ရှိ မုန့်ဝမ်၏ အသားအရေမှာ သံမဏိကဲ့သို့ အလွန်ပင် မာကျောနေသည်။</p> <p>လီဖော်တျန်းသည် သူမ၏ အင်အားအားလုံးကို အသုံးချခဲ့သော်လည်း မုန့်ဝမ်ကို အနည်းငယ်မျှပင် ဒဏ်ရာမပေးနိုင်ချေ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် မုန့်ဝမ်မှာမူ ပို၍ ပို၍ သက်သောင့်သက်သာ ရှိလာသည်။ သူမသည် ပျံသန်းဓားကို အသုံးချကာ လီဖော်တျန်း၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် ဝဲပျံစေလျက် သွေးစလေးများ ထွက်အောင် အဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်နေသည်။</p> <p>လီဖော်တျန်းမှာ ညည်းတွားလိုက်ရပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ဒဏ်ရာများ ပိုမို များပြားလာကာ သွေးများက အဝတ်အစားတွင် စွန်းထင်ကုန်သည်။</p> <p>သို့သော် သူမသည် သွားကို တင်းတင်းကြုတ်ကာ မဆုတ်မနစ်သော တိုက်ခိုက်လိုစိတ် ဖြင့် ဆက်လက် တောင့်ခံနေဆဲပင်။</p> <p>၎င်းကို မြင်သောအခါ မုန့်ဝမ်က မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး သွေးမိစ္ဆာကောင်းကင်ဘုံကျင့်စဉ် ကို တိုက်ရိုက် အသက်သွင်းလိုက်သည်။</p> <p>လီဖော်တျန်းသည် သူမ၏ သွေးများမှာ ဆူပွက်လာပြီး မီးလောင်တော့မည့်အလား ခံစားလိုက်ရကာ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးတွင် သည်းမခံနိုင်သော ပူလောင်မှုများ ပျံ့နှံ့လာသည်။</p> <p>သူမ၏ ဒဏ်ရာများမှ သွေးများ ပိုမို စီးထွက်လာပြီး သူမသည် သွေးချင်းချင်းနီနေသော လူတစ်ယောက် ဖြစ်သွားတော့သည်။</p> <p>နောက်ဘက်မှ တိုက်ခိုက်သံများကြောင့် ရှေ့မှလူများမှာ နောက်ဆုံးတွင် လန့်သွားကြသည်။ သူတို့အားလုံး ထရပ်လိုက်ပြီး ဝေဝါးနေသော မြူခိုးများကြောင့် ဘာမှမမြင်ရဘဲ တွေဝေစွာဖြင့် နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။</p> <p>"နောက်မှာ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။ တစ်ယောက်ယောက် တိုက်ခိုက်နေကြတာလား။ ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်းကလူတွေလား" လင်းယွီ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အံ့သြမှုများ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။</p> <p>သခင်လေးကျွယ်သည် ကျောက်စိမ်းယပ်တောင်ကို ကိုင်ကာ အသာအယာ ယမ်းနေပြီး ခန့်ညားသော မျက်နှာတွင် စဉ်းစားဟန်တစ်ခု ပေါ်နေသည်။</p> <p>"သူတို့ တစ်စုံတစ်ခုနဲ့ ပြဿနာတက်နေတာ ဖြစ်နိုင်သလို ရတနာတစ်ခုခုအတွက် တိုက်ခိုက်နေတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်။" သူက ခဏရပ်လိုက်ပြီး လူအုပ်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>"ငါတို့ သွားကြည့်ကြမလား။ အင်အားတစ်ခု ပိုလာရင် အကူအညီတစ်ခု ပိုရတာပဲ။</p> <p>အကယ်၍ ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်းကလူတွေကို ငါတို့နဲ့အတူ သွားဖို့ စည်းရုံးနိုင်ရင် နောက်မှ အဲဒီမိစ္ဆာနဲ့ တွေ့တဲ့အခါ ငါတို့အတွက် ပိုပြီး ယုံကြည်ချက် ရှိတာပေါ့"</p> <p>၎င်းကို ကြားသောအခါ လင်းယွီသည် အနည်းငယ် မကျေမနပ် ဖြစ်သွားသည်။ သူမသည် ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်းကလူတွေ၊ အထူးသဖြင့် မုန့်ဝမ်နှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရန် လုံးဝ ဆန္ဒမရှိချေ.......</p> <p>သို့သော် ဤအဆိုပြုချက်မှာ သူမ၏ ဂိုဏ်းတူအကိုထံမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သဖြင့် သူမ တိုက်ရိုက် မကန့်ကွက်ရဲချေ။ သူမသည် နှုတ်ခမ်းကို အေးစက်စွာ တွန့်လိုက်ပြီး တိတ်ဆိတ်နေလိုက်သည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်ကို အမုန်းဆုံးဖြစ်သော ဟွာလီမှာ ထွက်ခွာသွားပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>မုရွှယ်ယန်က ကန့်ကွက်လိုသော်လည်း အခြားသူများ၏ မျက်နှာရိပ်မျက်ကဲကို ကြည့်ကာ နောက်ဆုံးတွင် စကားပြန်မြိုချလိုက်ရသည်။</p> <p>သခင်လေးကျွယ်၏ အဆိုပြုချက်ကို မည်သူမျှ မကန့်ကွက်သဖြင့် လီရွှမ်ရိသည် ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။</p> <p>"သခင်လေးကျွယ် ပြောတာ မှန်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ နောက်မှာ တကယ် ဘာဖြစ်နေလဲဆိုတာ မသေချာသေးဘူး။ အနားကို အရင်သွားပြီး အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်ကြတာပေါ့"</p> <p>သဘောတူညီချက် ရရှိသွားပြီးနောက် အားလုံးသည် မနှောင့်နှေးတော့ဘဲ ဆူညံသံ ထွက်ပေါ်ရာဘက်သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးသွားကြတော့သည်။</p> <p>လူအုပ်ကြီး အနားသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်၍ တည်ငြိမ်သောအမူအရာဖြင့် ရပ်နေသော မုန့်ဝမ်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>လီဖော်တျန်းမှာမူ အဝတ်အစားများ စုတ်ပြတ်သတ်နေပြီး ခြေဆုံးခေါင်းဆုံး သွေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေကာ အလွန်ပင် သနားစဖွယ် ဖြစ်နေသည်။</p> <p>သို့သော် ထိုဒဏ်ရာများသည် ကြည့်ရသည်မှာ ကြောက်စရာကောင်းသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင်မူ အပေါ်ယံ ရှပ်ထိဒဏ်ရာများသာ ဖြစ်သည်။</p> <p>"မုန့်ဝမ်......... နင် ဘာလို့ ရုတ်တရက် ရူးသွားရတာလဲ"</p> <p>လီဖော်တျန်းက မုန့်ဝမ်ကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်ကာ ဆက်လက် ကျိန်ဆဲရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ရုတ်တရက် အသံပျောက်သွားပြီး ရင်ဘတ်ကို နာကျင်စွာ ဆုပ်ကိုင်လျက် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ တုန်ယင်လာတော့သည်။</p> <p>လတ်တလောတွင် ရှောင်ရိ မိစ္ဆာဖြစ်သွားသည်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသော လူတိုင်းမှာ ၎င်းကို မြင်သောအခါ အသက်ရှူမှားသွားကြသည်။</p> <p>လီဖော်တျန်းသည်လည်း မိစ္ဆာအဖြစ် ပြောင်းလဲတော့မည့် လက္ခဏာများ ပြသလာလိမ့်မည်ဟု သူတို့ လုံးဝ မထင်မှတ်ထားခဲ့ကြချေ.......</p> <p>ချင်းယွီသည် ၎င်းကို မြင်သောအခါ တစ်စုံတစ်ခုကို စဉ်းစားမိသည့်အလား မျက်စိသူငယ်အိမ်များ ကျုံ့သွားသည်။</p> <p>ရွှမ်ကျီမှာမူ ပတ်ဝန်းကျင်က အရာအားလုံးသည် သူနှင့် မသက်ဆိုင်သည့်အလား တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။</p> <p>မုန့်ဝမ် တစ်ယောက်တည်းသာလျှင် အဓိပ္ပာယ်ပါသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်နေပြီး သူမ၏ ခန့်မှန်းချက်မှာ အမှန်တကယ် ဖြစ်လာခဲ့ပြီဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save