Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၁၅)</h2> <h2 style="text-align: center;">လိမ္မာယဉ်ကျေးသော လီဖော်တျန်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>လီရွှမ်ရိက ပထမဆုံး တုံ့ပြန်လိုက်သူ ဖြစ်သည်။ သူက အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး မုန့်ဝမ်ဘက်သို့ လှည့်ကာ လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"နင်တို့ ဒီကို ရောက်ပြီးမှ အဲဒီအမွှေးရှည်မိစ္ဆာတွေနဲ့ တွေ့ခဲ့သလားတော့ ငါမသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရရင် လီဖော်တျန်းက မိစ္ဆာဖြစ်တော့မယ့် လက္ခဏာတွေ ပြနေပြီ။</p> <p>သူ့ရဲ့ အသွင်ကူးပြောင်းမှု မပြီးဆုံးခင် သူ့ကို အမြန်ဆုံး ရှင်းပစ်ရမယ်..."</p> <p>လီရွှမ်ရိ စကားမဆုံးမီမှာပင် လူတိုင်းက သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို မသိစိတ်ဖြင့် အသက်သွင်းလိုက်ကြပြီး အချိန်မရွေး တိုက်ခိုက်ရန် အသင့်ပြင်လိုက်ကြသည်။</p> <p>၎င်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လီဖော်တျန်း၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ထိတ်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်သွားသည်။</p> <p>သူမသည် မိမိခန္ဓာကိုယ်တွင် ဖြစ်ပေါ်နေသော အပြောင်းအလဲများကို ကြောက်လန့်တကြား ကြည့်နေမိသည်။ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ကြမ်းတမ်းပြီး ဆူပွက်နေသော စွမ်းအားများကို ခံစားနေရသဖြင့် ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရသော ကြောက်စိတ်များက သူမကို ဝါးမြိုသွားသည်။</p> <p>သူမသည် မိမိအပေါ် သတ်ဖြတ်လိုစိတ် ပြင်းထန်နေသူများကို သတိထားပြီး စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်လိုက်ကာ အငြင်းပွားရန် ပါးစပ်ဟလိုက်သော်လည်း စကားတစ်လုံးမျှ ထွက်မလာချေ။</p> <p>အသည်းအသန် ဖြစ်နေသော အခြေအနေတွင် လီဖော်တျန်းသည် ခန္ဓာကိုယ်မှ ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို အံကြိတ်ခံကာ သူမ၏ နောက်ဆုံးကျန်ရှိသော အသိစိတ်ကို အသုံးချ၍ ချင်းယွီထံသို့ အကူအညီတောင်းသည့် စိတ်ချင်းဆက် သတင်းပို့လွှာ ပေးပို့လိုက်သည်။</p> <p>"နတ်သားတော် ချင်းယွီ......... ကျွန်မကို ကယ်ပါဦး... ကျွန်မ မိစ္ဆာမဟုတ်ပါဘူး... ကျွန်မ လုံးဝ မိစ္ဆာဖြစ်မသွားသေးဘူး၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ကူညီပါဦး........."</p> <p>၎င်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ချင်းယွီ၏ အမူအရာတွင် ရှုပ်ထွေးသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ခဏမျှ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ သို့သော် သူသည် အကျိုးအမြတ်ကို လျင်မြန်စွာ တွက်ချက်ပြီးနောက် ဘာမှမကြားသကဲ့သို့ ဟန်ဆောင်ကာ တိတ်ဆိတ်နေရန်သာ ရွေးချယ်လိုက်တော့သည်။</p> <p>လီရွှမ်ရိ ဦးဆောင်သော အဖွဲ့ကြီးက စတင် လှုပ်ရှားတော့မည့်ဆဲဆဲမှာပင် မုန့်ဝမ်က နောက်ဆုံး၌ လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ သူမက ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးကာ လီဖော်တျန်း၏ ရှေ့တွင် ပိတ်ရပ်လိုက်သည်။</p> <p>"လီဖော်တျန်းက ငါ့ရဲ့ ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်းဝင်တစ်ယောက်ပဲ။ သူ့ကိစ္စက ငါတို့ ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်း ဖြေရှင်းရမယ့်ကိစ္စ၊ ပြင်ပလူတွေ ဝင်ပါဖို့ မလိုဘူး"</p> <p>သူမ၏ အကြည့်က လူတိုင်းကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်ဝန်းများမှာ ဓားကဲ့သို့ ထက်မြက်နေပြီး လူတိုင်း တည့်တည့်မကြည့်ဝံ့လောက်အောင် အရှိန်အဝါ ပြင်းထန်လှသည်။<br />  </p> <p>သခင်လေးကျွယ်၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ညှိုးမှိန်သွားပြီး သူ၏ ကျောက်စိမ်းယပ်တောင်ဖြင့် လက်ဝါးကို အသာအယာ ပုတ်နေမိသည်၊ သူသည်လည်း အရှုံးအမြတ်ကို တွက်ချက်နေပုံရသည်။</p> <p>လီရွှမ်ရိ၏ လက်ထဲမှ ဓားရှည်မှာ မပြတ်တမ်း တုန်ယင်နေပြီး သူသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် လီဖော်တျန်းကို ကာကွယ်ထားသော မုန့်ဝမ်ကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်နေသည်။</p> <p>"မုန့်ဝမ်......... အကျိုးအကြောင်းမရှိတာတွေ လုပ်မနေနဲ့... ဒီမိစ္ဆာက လက္ခဏာတွေ ပြနေပြီ၊ အချိန်မီ မရှင်းနိုင်ရင် ဒါက ဘေးဒုက္ခကြီး ဖြစ်လာလိမ့်မယ်..."</p> <p>မုရွှယ်ယန်၏ မျက်ခုံးများမှာ မြင့်တက်နေပြီး သူမ၏ လေသံမှာလည်း မကျေနပ်မှုများ ပါဝင်နေသည်။</p> <p>"မုန့်ဝမ်......... လီဖော်တျန်းက ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်းက ဖြစ်နေရုံနဲ့ လူတိုင်းရဲ့ ဘေးကင်းရေးကို လျစ်လျူမရှုသင့်ဘူး... ဒီမိစ္ဆာက ရူးသွပ်သွားရင် ဘယ်သူ့ကိုမဆို ခွဲခြားမနေဘဲ တိုက်ခိုက်မှာ..."</p> <p>အခြားသူများကလည်း ဝိုင်းဝန်း စွပ်စွဲကြသည်။</p> <p>"ဟုတ်တယ်... မုန့်ဝမ်......... နင် ဒီလောက် မဆင်မခြင် မလုပ်ပါနဲ့၊ အကယ်၍ လီဖော်တျန်းက တကယ် မိစ္ဆာဖြစ်သွားရင် ငါတို့အားလုံး ဒုက္ခရောက်ကုန်မှာ မဟုတ်လား..."</p> <p>"ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်းကလူက အမှားအမှန်ကို ဒီလောက်တောင် ဝေခွဲမရဖြစ်နေတာလား။ မိစ္ဆာတစ်ကောင်ကို လက်ခံထားတယ်ဆိုတာ..."</p> <p>လူတိုင်း၏ စွပ်စွဲကျိန်ဆဲသံများကို ရင်ဆိုင်ရင်း မုန့်ဝမ်၏ အမူအရာမှာ တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်ပြီး သူမ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် လှောင်ပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူမက အသာအယာ ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြန်လည် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။</p> <p>"လီဖော်တျန်းက မိစ္ဆာလို့ ဘယ်သူပြောလဲ"</p> <p>ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ထိုနေရာရှိ လူတိုင်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားကြပြီး မုန့်ဝမ်သည် အလွန်ပင် အကျိုးအကြောင်းမရှိ ဖြစ်နေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>"သူက ဒီပုံစံဖြစ်နေတာကို မိစ္ဆာမဟုတ်ရင် ဘာဖြစ်ရဦးမှာလဲ"</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် ဖြည်းဖြည်းချင်း လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး သူမ၏ နောက်ကွယ်မှ လီဖော်တျန်းကို ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>သူမသည် လူတိုင်း၏ အံ့သြနေသော အကြည့်များကို လျစ်လျူရှုကာ လေသံအေးအေးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"နင် လူစကား နားလည်တယ်ဆိုတာ ငါသိတယ်"</p> <p>လီဖော်တျန်း၏ ခန္ဓာကိုယ် တုန်ယင်သွားပြီး သူမက မုန့်ဝမ်ကို ရုတ်တရက် မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် နီမြန်းသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေသည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်၏ မျက်ဝန်းထဲတွင်မူ ကြောက်ရွံ့မှု အလျဉ်းမရှိဘဲ ဆက်ပြောသည်။</p> <p>"နင်က ငါ့ဆီမှာ အကူအညီမတောင်းဘဲ ချင်းယွီဆီကို သတင်းပို့ဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့ပေမဲ့လည်း......... ထားပါတော့လေ၊ ငါက ဘယ်သူနဲ့မှမတူတဲ့ စိတ်ရင်းကောင်းတဲ့သူ ဖြစ်နေတာကိုး"</p> <p>မုန့်ဝမ်၏ နှုတ်ခမ်းများက နောက်ပြောင်လိုသော အပြုံးတစ်ခုအဖြစ် တွန့်ကွေးသွားသည်။ "နင်က ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်းရဲ့ တပည့်တစ်ယောက် ဖြစ်နေတာကြောင့် ဒီတစ်ကြိမ်တော့ ငါ နင့်ကို ကာကွယ်ပေးမယ်"</p> <p>၎င်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လီဖော်တျန်း၏ ခံစားချက်မှာ ရှုပ်ထွေးသွားပြီး ခဏမျှ မည်သို့ တုံ့ပြန်ရမည်ကို မသိဖြစ်သွားသည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်သည်လည်း အခြားသူများကဲ့သို့ သူမကို သတ်ရန် အော်ဟစ်လိမ့်မည်ဟု သူမ ထင်ထားခဲ့သော်လည်း မုန့်ဝမ်က သူမ၏ရှေ့တွင် ရပ်ကာ ဤကဲ့သို့ စကားမျိုး ပြောလာလိမ့်မည်ဟု သူမ လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။</p> <p>၎င်းအပြင် သူမကို ဤကဲ့သို့ဖြစ်အောင် လုပ်ခဲ့သော တရားခံမှာလည်း မုန့်ဝမ်ကိုယ်တိုင်ပင် ဖြစ်သည်။ လီဖော်တျန်း၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ပြင်းထန်သော အလင်းတစ်ခု လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။</p> <p>ခဏတာမျှ သူမသည် မုန့်ဝမ်ကို အခွင့်ကောင်းယူ တိုက်ခိုက်ပြီး သူမကိုပါ "မိစ္ဆာ" အဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်ရန် စဉ်းစားလိုက်မိသည်။</p> <p>သို့သော် မုန့်ဝမ်၏ ပြုံးစစ မျက်ဝန်းများနှင့် ဆုံလိုက်ရသောအခါ သူမ၏ အတွင်းစိတ် အာရုံတစ်ခုနှင့် ပေါင်းစပ်ကာ လီဖော်တျန်းသည် ထိုအတွေးကို ဖျောက်ဖျက်လိုက်ပြီး မုန့်ဝမ်ကို လိမ္မာယဉ်ကျေးစွာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်တော့သည်။</p> <p>မိစ္ဆာတစ်ကောင်က လူစကား နားလည်နိုင်သည်ဟူသော အချက်က လူတိုင်းကို အကြီးအကျယ် အံ့သြသွားစေသည်။</p> <p>ဆူညံနေသော ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ချက်ချင်းပင် တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။ လီရွှမ်ရိ၏ လက်ထဲမှ ဓားရှည်မှာ အနည်းငယ် တုန်ယင်နေဆဲဖြစ်ပြီး ၎င်းမှ ထွက်ပေါ်နေသော ဓားအရှိန်အဝါများမှာလည်း တည်ငြိမ်မှုမရှိဘဲ သူ အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်နေကြောင်း ဖော်ပြနေသည်။</p> <p>မုရွှယ်ယန်မှာမူ မသိစိတ်ဖြင့် နောက်သို့ ခြေတစ်လှမ်း ဆုတ်လိုက်မိပြီး သူမ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ယုံကြည်ရခက်ခြင်းနှင့် သံသယများ ရောထွေးနေသည်။</p> <p>"ဒါ......... ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ" သူမက မျက်မှောင်ကို တင်းတင်းကြုတ်ကာ မယုံနိုင်စွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။ "မိစ္ဆာတွေက လူစကား နားမလည်နိုင်သင့်ဘူးလေ........."</p> <p>အခြားသူများမှာလည်း ဤအချက်ကို လက်ခံရန် ခက်ခဲနေကြသည်။</p> <p>လီဖော်တျန်းသည် လက်ရှိတွင် အလွန် လိမ္မာယဉ်ကျေးစွာ နေပြနေသော်လည်း သူတို့သည် သတိနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုကို မစွန့်လွှတ်နိုင်ကြသေးချေ။</p> <p>အဆုံးတွင်တော့ ဤမိစ္ဆာက မည်သည့်အချိန်တွင် ရူးသွပ်ပြီး သူတို့ကို တိုက်ခိုက်လာမည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>"ဒီမိစ္ဆာက လူစကား တကယ် နားလည်ရင်ရော ဘာဖြစ်လဲ"</p> <p>လင်းယွီက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး မုန့်ဝမ်နှင့် လီဖော်တျန်းကို အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>"အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ မိစ္ဆာတွေက သူတို့ရဲ့ အသိစိတ်ကို တဖြည်းဖြည်း ဆုံးရှုံးသွားပြီး ရန်လိုလာမှာပဲ၊ အဲဒါက အရမ်း အန္တရာယ်ရှိတယ်။ မုန့်ဝမ်......... နင် သူ့ကို ဒီလို ကာကွယ်နေတာက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မီးနဲ့ ဆော့နေတာလို့ မထင်ဘူးလား"</p> <p>၎င်းကို ကြားသောအခါ မုန့်ဝမ်၏ နှုတ်ခမ်းများက လှောင်ပြောင်သော အကွေးအဆန့်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူမ၏ အကြည့်က လူတိုင်းကို အေးစက်စွာ ဝေ့ကြည့်ကာ နောက်ဆုံးတွင် လင်းယွီအပေါ် ရပ်တန့်သွားသည်။</p> <p>"ငါ ဘာလုပ်လုပ် နင် ဝင်ပြောစရာ မလိုဘူး။ ငါ နင့်ကို အကြံပေးချင်တာက လာတဲ့လမ်းအတိုင်း ပြန်လှည့်သွားဖို့ပဲ။ မဟုတ်ရင်တော့........."</p> <p>သူမက ခဏရပ်လိုက်ပြီးမှ လီဖော်တျန်းကို နောက်ပြောင်သော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ "ငါ သူ့ကို လွှတ်ပြီး ကိုက်ခိုင်းလိုက်မယ်"</p> <p>မုန့်ဝမ် စကားဆုံးသည်နှင့် လီဖော်တျန်းက အလိုက်သင့်ပင် တိုးတိုးလေး ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကာ လက်သည်းများကို ကွေးလိုက်ရာ လူတိုင်းကို ကြက်သီးထသွားစေလောက်သည့် ခြိမ်းခြောက်ဟန်တစ်ခု ပြုလုပ်လိုက်သည်။</p> <p>လင်းယွီ၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ဖြူဖျော့သွားပြီး သူမသည် မသိစိတ်ဖြင့် နောက်သို့ အနည်းငယ် ဆုတ်လိုက်ကာ ထပ်မံ စကားမပြောရဲတော့ချေ။</p> <p>လီရွှမ်ရိက မုန့်ဝမ်ကို မကျေမနပ်သော မျက်ဝန်းများဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>သူ၏ လက်ထဲမှ ဓားရှည်မှာ တဝဲဝဲ မြည်ဟည်းနေပြီး ဓားအရှိန်အဝါများမှာလည်း အချိန်မရွေး အိမ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာတော့မည့်ပုံပင်။</p> <p>"မုန့်ဝမ်......... နင်က ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ခေါင်းမာနေရတာလဲ။ အခု အခြေအနေက မသေချာသေးဘူး၊ ငါတို့နဲ့ ပူးပေါင်းတာက ပိုမကောင်းဘူးလား။</p> <p>နင်က ဒီမိစ္ဆာကို အတင်း ခေါ်သွားချင်နေပေမဲ့ သူ ဘယ်အချိန်မှာ ရူးသွပ်သွားမလဲဆိုတာ နင် ဘယ်လို သိမှာလဲ။ အဲဒီအချိန်ကျမှ နောင်တရရင်လည်း နောက်ကျသွားပြီ..."</p> <p>၎င်းကို ကြားသောအခါ မုန့်ဝမ်၏ နှုတ်ခမ်းများက အေးစက်သော အကွေးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူမ၏ မျက်ဝန်းများက ထက်မြက်သော ဓားသွားများကဲ့သို့ လူတိုင်းကို ဝေ့ကြည့်ကာ နောက်ဆုံးတွင် လီရွှမ်ရိထံ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>"ငါ သူ့ကို ခေါ်သွားတာ နင်နဲ့ ဘာဆိုင်လဲ။ နင်တို့က သူ့ကို မိစ္ဆာလို့ပဲ အော်နေကြပေမဲ့ နင်တို့ကိုယ်တိုင် မိစ္ဆာအဖြစ် ပြောင်းမသွားဘူးလို့ ဘယ်လို သိနိုင်မလဲ"</p> <p>ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လူတိုင်း၏ အမူအရာမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး လေထုမှာလည်း တိတ်ဆိတ်အေးခဲသွားသည်။</p> <p>သခင်လေးကျွယ်သည် သူ၏ ကျောက်စိမ်းယပ်တောင်ကို အသာအယာ ခတ်လိုက်ပြီး အခြေအနေကို ဖျန်ဖြေရန် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"နတ်သမီးမုန့်ရဲ့ စကားတွေကလည်း အဓိပ္ပာယ်မရှိတာ မဟုတ်ပါဘူး။ မိတ်ဆွေ လီ က ဒီလိုပုံစံ ဘယ်လိုဖြစ်သွားရလဲဆိုတာကို ကျွန်တော် တကယ် သိချင်မိတယ်။</p> <p>အရင်က ထာဝရစိတ်ဝိညာဉ်ဂိုဏ်းက ရှောင်ရိလည်း ရုတ်တရက် ရူးသွပ်သွားပြီး ပုံမှန်လူတစ်ယောက်ကနေ မိစ္ဆာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့တာပဲ။ ဒီဖြစ်ရပ်နှစ်ခုကြားမှာ ဆက်နွှယ်မှု တစ်ခုခု ရှိနေမလား"</p> <p>၎င်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ချင်းယွီ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် စဉ်းစားဟန်တစ်ခု လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။ မုန့်ဝမ်က လီဖော်တျန်းကို တမင်တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး လီဖော်တျန်း ဒဏ်ရာရပြီး မကြာမီမှာပင် သူမက မိစ္ဆာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။</p> <p>မိစ္ဆာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားရသည့် အကြောင်းရင်းက......... လီဖော်တျန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ ဒဏ်ရာတွေနဲ့ ဆက်စပ်နေတာများလား</p> <p>လီဖော်တျန်းသည်လည်း တစ်စုံတစ်ခုကို ဝေဝါးစွာ ခန့်မှန်းမိသွားပြီး သူမ၏ ရင်ထဲတွင် မုန့်ဝမ်ကို အကြီးအကျယ် ကျိန်ဆဲလိုက်မိတော့သည်။</p> <p>တောက်... အဲဒီ မုန့်ဝမ်...</p> <p>သူမ သိပေသည်..၊ မုန့်ဝမ်က ဘာလို့ ရုတ်တရက် စိတ်ကောင်းဝင်ပြီး သူမရှေ့မှာ ကာကွယ်ပေးနေရတာလဲလို့။ သူ မိစ္ဆာဖြစ်သွားရတဲ့ အကြောင်းရင်းက မုန့်ဝမ်ကြောင့်ပဲ ဖြစ်ရမယ်...</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save