Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၅၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">သံတမန် - တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ပဲနေ၊ ဒါလေးက သာမန် မြင်ကွင်းလေးပါ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>ယူနန်ခရိုင် အစိုးရရုံးတော်တွင် နှစ်ညဆက်တိုက် မီးများ ထိန်ထိန်လင်းနေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဆုန့်ဝမ်ထောင်က အရည်အချင်းရှိပြီး ပြတ်သားစွာ လုပ်ဆောင်တတ်သည့်အပြင် ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ စံပြအဖြစ် ဦးဆောင်သူဖြစ်ရာ ခရိုင်အတွင်းရှိ မည်သည့်အရာရှိမှ အလုပ်မလုပ်ဘဲ မနေရဲကြပေ။</p> <p style="text-align:justify">ပြီးခဲ့သည့် နှစ်ရက်အတွင်း သူတို့အားလုံး အလုပ်များနေခဲ့ကြသည်။ စားပွဲတွင် အလုပ်လုပ်ရသူက လုပ်၊ ဟိုပြေးဒီလွှား လုပ်ရသူက လုပ်ဖြင့် တောင်ကမ်းပါး အကယ်ဒမီ၊ ငွေလမင်းဂိုဏ်းနှင့် တောင်ပိုင်းအစောင့်စစ်တပ်ဆီသို့ သွားရောက်ခဲ့ကြ၏။</p> <p style="text-align:justify">သူတို့က ရုပ်ဖျက်၍ မိစ္ဆာဈေးတန်းထဲသို့ ခိုးဝင်ရန်ပင် စွန့်စားခဲ့ကြသေးသည်။ ထို့ပြင် သေရမည့်နေ့ကိုသာ စောင့်ဆိုင်းနေကြသော သူတို့ မိသားစုများမှ အသုံးမကျသည့် မျိုးဆက်များကို ဖမ်းဆီးကာ မိသားစု စည်းမျဉ်းများကို အသုံးပြု၍ မြေအောက် မိစ္ဆာဈေးတန်းအကြောင်း သတင်းအချက်အလက်များကို အတင်းအကျပ် မေးမြန်းခဲ့ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">သူတို့က ခရိုင်တစ်ဝိုက်ကို လှည့်လည်၍ မြေပြင်အနေအထားများကိုလည်း လေ့လာခဲ့ကြ၏။</p> <p style="text-align:justify">ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူတို့က နှစ်ရက်နှင့် နှစ်ညတိုင်တိုင် မျက်စိမမှိတ်ခဲ့ရသော်လည်း သခင်ကြီးဆုန့် ပေးအပ်သော တာဝန်အသီးသီးကို ပြီးမြောက်အောင် ထမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">ယခုတော့ အရာအားလုံး အဆင်သင့်ဖြစ်နေပြီဖြစ်ပြီး တောင်ပေါ်သို့ တက်ရန်သာ ကျန်တော့၏။</p> <p style="text-align:justify">ဤအချက်ကို တွေးမိသောအခါ အရာရှိများစွာက မြူများ ဖုံးလွှမ်းနေသော အဝေးမှ တောင်တန်းကြီးများကို မော့ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင်တော့ ကြောက်ရွံ့မှု၊ သတိထားမှုနှင့် အကူအညီမဲ့မှုတို့က တဖျပ်ဖျပ် လင်းလက်နေ၏။</p> <p style="text-align:justify">တတိယနေ့တွင် ဆုန့်ဝမ်ထောင်က ခွန်အားများ ပြန်လည်ဖြည့်တင်းရင်း ယွီတောင်တန်း မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုထံသို့ တရားဝင် လာရောက်လည်ပတ်ခွင့် တောင်းဆိုလွှာ ပို့ရန် လူတစ်ယောက်ကို အမိန့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">နေဝင်ဆည်းဆာအချိန်တွင် တိမ်တိုက်များက ဝင်လုဆဲဆဲ နေမင်းကြီးကို ရွှေရောင်နှင့် အနီရောင်များအဖြစ် အရောင်ပြောင်းသွားစေပြီး မျက်စိကျိန်းမတတ် တောက်ပသော မြင်ကွင်းတစ်ခုကို ဖန်တီးပေးထား၏။</p> <p style="text-align:justify">ဆုန့်ဝမ်ထောင်က ရေချိုး၊ အဝတ်အစား လဲလှယ်ပြီး အမွှေးတိုင်ထွန်းကာ ဆုတောင်းပြီးနောက် ဖုန်းယွမ်မြို့ရှိရာဘက်သို့ အဝေးမှနေ၍ ဦးညွှတ်အရိုအသေပေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် အရာရှိဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ကာ ရထားလုံးပေါ်သို့ တက်ပြီး ကျန်းထျန်းမင်နှင့် မြို့တော်မှ အခြားစစ်သူကြီးတစ်ဦး၏ အစောင့်အရှောက်ဖြင့် ယွီတောင်တန်းဆီသို့ ဦးတည်ထွက်ခွာသွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ရထားဘီးများက လမ်းမကြီးကို ကြိတ်နယ်ကာ လိမ့်ဆင်းသွား၏။</p> <p style="text-align:justify">သူတို့ ယွီတောင်တန်းသို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းမှ နောက်ဆုံး အလင်းတန်းများက တောင်တန်းပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီး ကျယ်ပြောလှသော တိမ်ပင်လယ်ကြီးကို အနီရောင် ဆိုးပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုမြင်ကွင်းက ဤတောင်တန်းသည် နေမင်းကြီး ဝင်ရောက်ပျောက်ကွယ်သွားရာ နေရာဖြစ်နေသကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရစေ၏။ ဤအချက်က ယွီတောင်တန်း၏ မြင်ကွင်းကို တောက်ပမှု တစ်ပွင့်တစ်လေ ထပ်ပေါင်းထည့်ပေးလိုက်သလို လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုများဖြင့်လည်း ဖုံးလွှမ်းသွားစေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ရထားလုံးက ယွီတောင်တန်း ခြေရင်းတွင် ရပ်တန့်သွား၏။</p> <p style="text-align:justify">ဆုန့်ဝမ်ထောင်က ရထားလုံးပေါ်မှ ဆင်းလာပြီး လက်နောက်ပစ်ကာ ကျယ်ပြန့်လာသော တောင်တန်းများ၊ မြင့်မားသော တောင်ထွတ်များနှင့် ပန်းချီကားတစ်ချပ်ပမာ လှပသော ရှုခင်းများကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူက အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">ထူးဆန်းလှသည်။ ယွီတောင်တန်း ကျယ်ပြန့်လာမှုနှင့် ၎င်း၏ မြေကြောများ ဆန့်ထွက်လာမှုက အနည်းငယ်မျှသော ငလျင်လှုပ်ခတ်မှုကိုမျှ မဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သလို မြေသြဇာကောင်းသော လယ်ကွင်းများကိုလည်း မကျူးကျော်ခဲ့ပေ။ ၎င်းက အပြင်ဘက်သို့သာ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ကျယ်ပြန့်ထွက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရာ ဤတောင်တန်းမှ မိစ္ဆာများက အတော်လေး ယဉ်ကျေးပြီး သဘောကောင်းကြောင်း ပြသနေ၏။</p> <p style="text-align:justify">သေချာသည်ကတော့ ဤသည်မှာ သူ၏ ခန့်မှန်းချက်သာ ဖြစ်သည်။ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကတော့ သူတို့၏ အပြုအမူများအပေါ် အခြေခံထားခြင်း ဖြစ်၏။ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကိုတော့ ကျန်းထျန်းမင်ထံမှ သူ သိရှိခဲ့ရသည်။</p> <p style="text-align:justify">သူတို့ တကယ်တမ်း မည်သို့ရှိသည် ဆိုသည်ကိုတော့ အဆက်အသွယ် လုပ်ပြီးမှသာ သူ ဆုံးဖြတ်ရမည် ဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify">“သွားကြစို့”</p> <p style="text-align:justify">…</p> <p style="text-align:justify">သူတို့ ခြေလှမ်း အနည်းငယ် လှမ်းလိုက်ချိန်မှာပင် အသံစူးရှသော ငှက်အော်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">ငှက်အုပ်ကြီးတစ်ခုက ဆည်းဆာနေရောင်အောက်ရှိ ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်းပျံသန်းလာကြ၏။ ထိုငှက်များမှာ မျိုးစိတ်အမျိုးမျိုးနှင့် တောက်ပသော အရောင်အသွေး အမျိုးမျိုး ရှိကြပြီး ခမ်းနားထည်ဝါသော မြင်ကွင်းတစ်ခုကို ဖန်တီးပေးနေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ငှက်များက လူတိုင်း၏ ရှေ့တွင် ဆင်းသက်လာပြီး ရှေ့ဆုံးမှ အရောင်သုံးမျိုးစပ် ရစ်ငှက်က အရောင်သုံးမျိုးစပ် ဂါဝန်ကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် ချိုသာသော ရုပ်သွင်ရှိသည့် မိစ္ဆာမလေးအဖြစ် အသွင်ပြောင်းသွား၏။ ထိုသူမှာ မိစ္ဆာသခင်မ ကျိုကွမ်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">လူတိုင်းက အံ့အားသင့်သွားပုံပေါ်သော်လည်း ဆုန့်ဝမ်ထောင်နှင့်အတူ လိုက်ပါလာရန် အရည်အချင်းပြည့်မီသူများမှာ ရာထူးမြင့်မားပြီး အတွေ့အကြုံ ရင့်ကျက်သူများ ဖြစ်ကြသဖြင့် သူတို့၏ တည်ငြိမ်မှုကို လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ထိန်းသိမ်းနိုင်ခဲ့ပြီး ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားကြ၏။</p> <p style="text-align:justify">ဒါက ငှက်မိစ္ဆာလေးတွေလောက်ပါပဲ… သာမန် မြင်ကွင်းလေးပါ…</p> <p style="text-align:justify">“သခင်မလေးက ကျွန်မတို့ကို ဂုဏ်သရေရှိ ဧည့်သည်တော်တွေကို လာရောက် ကြိုဆိုဖို့ အမိန့်ပေးထားပါတယ်… သံတမန်မင်း... ကျေးဇူးပြုပြီး နေရာယူပါရှင်”</p> <p style="text-align:justify">ကျိုကွမ်းက သေချာစွာ အရိုအသေပေးပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ကျင့်ဝတ်ပိုင်းဆိုင်ရာတွင် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုက အရှုံးပေး၍ မရနိုင်ပေ။</p> <p style="text-align:justify">သူမ၏ စကားသံ အဆုံးတွင် ငှက်များက သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များကို ကြီးမားလာစေရန် မှော်ပညာကို အသုံးပြုလိုက်ကြ၏။ လူသားများ စီးနင်းနိုင်သော ငှက်များ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာ အနည်းဆုံး နည်းစနစ်နယ်ပယ်၏ ဒုတိယမြောက် ကောင်းကင်ဘုံတွင် ရှိကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဆုန့်ဝမ်ထောင်နှင့် သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများက အနည်းငယ် ပြန်လည် အရိုအသေပေးလိုက်ကြ၏။</p> <p style="text-align:justify">“ဒုက္ခခံပြီး လာကြိုပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”</p> <p style="text-align:justify">သူက သူ၏ အဝတ်အစားနှင့် ဦးထုပ်ကို သေသပ်အောင် ပြင်ဆင်လိုက်ပြီး သူ၏ အံ့အားသင့်မှုကို ဖိနှိပ်ကာ သစ်တောက်ငှက်တစ်ကောင်ပေါ်တွင် ထိုင်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">အခြားသူများကလည်း ထိုအတိုင်း လိုက်လုပ်ကြ၏။</p> <p style="text-align:justify">“ထွက်မယ်”</p> <p style="text-align:justify">အမိန့်ပေးပြီးနောက် မိစ္ဆာသခင်မ ကျိုကွမ်းက သူမ၏ မူလအသွင်သဏ္ဌာန်သို့ ပြန်လည်ပြောင်းလဲသွားပြီး တိမ်တိုက်များကို ဖြတ်သန်းကာ လေကိုစီး၍ ဦးဆောင်ပျံသန်းသွားသည်။ အခြားငှက်များကလည်း ချက်ချင်း လိုက်ပါသွားကြ၏။</p> <p style="text-align:justify">နေဝင်ဆည်းဆာ၏ အလင်းရောင်က သူတို့၏ ခြေထောက်အောက်တွင် ရှိနေပြီး အဝေးမှ နေဝင်ချိန်က အရည်ပျော်နေသော ရွှေများကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ ဤကဲ့သို့သော အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသည့် မြင်ကွင်းမျိုးက ငှက်များအတွက် သာမန်ဖြစ်သော်လည်း ဓမ္မနယ်ပယ်၏ စတုတ္ထမြောက် ကောင်းကင်ဘုံသို့ မရောက်ရှိသေးဘဲ မပျံသန်းနိုင်သူများအတွက်တော့ အတော်လေး ရှားပါးလှပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">လူသားများစွာ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပျော်ရွှင်အံ့ဩနေသည့် အမူအရာများ ပေါ်လာကြ၏။</p> <p style="text-align:justify">ကျိုကွမ်းက နောက်ကို ရံဖန်ရံခါ လှည့်ကြည့်ပြီး ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် ဂုဏ်ယူစွာဖြင့် အော်မြည်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ရှောင်ကွမ်း၏ အကြံပြုချက်က တကယ်ကို ထိရောက်လှပေသည်။ ဤလှုပ်ရှားမှုက မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စု၏ ဧည့်သည်များကို ဆက်ဆံပုံကို ပြသနိုင်သလို သူတို့၏ ပုံစံကိုလည်း ထုတ်ဖော်ပြသနိုင်၏။</p> <p style="text-align:justify">ကျန်းထျန်းမင်နှင့် ဆုန့်ဝမ်ထောင်တို့က ချောင်းတစ်ချက်စီ ခပ်ဖွဖွ ဆိုးလိုက်ကြသည်။ လူတိုင်းက သတိပြန်ဝင်လာကြပြီး သူတို့၏ အမူအရာများကို ချက်ချင်း ထိန်းချုပ်လိုက်ကာ တည်ငြိမ်မှုကို ပြန်လည် ရယူလိုက်ကြ၏။ သူတို့က ဤခရီးသွားနည်းကို ယဉ်ပါးနေပြီးသားဖြစ်ကာ ဤကဲ့သို့သော တောက်ပသည့် ရှုခင်းမျိုးကို အချိန်ကြာမြင့်စွာကတည်းက ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေသည့်အလား ဟန်ဆောင်လိုက်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">ငှက်စီးပြီး ကောင်းကင်မှာ ပျံသန်းရုံလေးပါ… သာမန် မြင်ကွင်းလေးပါပဲ…</p> <p style="text-align:justify">အော်သံတစ်ချက်နှင့်အတူ ကျိုကွမ်းက ဦးဆောင်၍ ဒေါင်လိုက် ထိုးဆင်းလိုက်၏။ အခြားငှက်များကလည်း အနောက်မှ ကပ်လျက် လိုက်ပါလာကြရာ လူတိုင်းမှာ ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify">လေပြင်းများက သူတို့၏ နားဘေးမှ တဝှီးဝှီး ဖြတ်တိုက်သွားပြီး လူများစွာ၏ မျက်နှာများ ဖြူရော်သွားကြ၏။</p> <p style="text-align:justify">မြင့်မားသော တောင်ထွတ်တစ်ခုနှင့် ကြုံတွေ့ရသောအခါ ငှက်များက ပြန်လည် မြင့်တက်ရန် သူတို့၏ အတောင်ပံများကို လျင်မြန်စွာ ခတ်လိုက်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုးဆင်းလိုက်၊ မြင့်တက်သွားလိုက်၊ နောက်ထပ် ထိုးဆင်းလိုက်နှင့် ထပ်မံ မြင့်တက်သွားလိုက်။</p> <p style="text-align:justify">အမြင့်ပိုင်းမှ ခုန်ဆင်းရသည့် စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ရာ အတွေ့အကြုံ အကြိမ်အနည်းငယ်ကို ခံစားပြီးနောက် လူတိုင်းက နောက်ဆုံးတွင် ကျယ်ပြန့်ပြီး ညီညာသော နေရာတစ်ခုပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">သန်မာသော ခြေလက်များ၊ မြင့်မားသော အရပ်အမောင်းများနှင့် တောက်ပသော အမွေးအမှင်များရှိသည့် သားရဲတစ်တန်းက အချိန်အတော်ကြာ စောင့်ဆိုင်းနေပြီးသား ဖြစ်၏။ သူတို့၏ ခေါင်းဆောင် မီးလျှံနီကလည်း လူသားအသွင်သို့ ပြောင်းလဲထားသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">မီးလျှံနီက လူအုပ်ကြီးကို ကျောပေးကာ လက်နောက်ပစ်၍ ရပ်နေပြီး သူ၏ အဝတ်အစားများက လေထဲတွင် လွင့်ဝဲနေ၏။ ငှက်များ ဆင်းသက်လာသည့် အချိန်ရောက်မှသာ သူက လှည့်ကြည့်လာသည်။ အေးစက်ပြီး တင်းမာသည့်ဟန်ဖြင့် သူက အရိုအသေပေးကာ ပြောလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">“ကျုပ်က သခင်မလေးရဲ့ လက်အောက်ခံ ပထမဆုံး မိစ္ဆာသခင်ပါ… ခင်ဗျားတို့အားလုံးကို ကြိုဆိုဖို့ အမိန့်ရထားပါတယ်… ကျေးဇူးပြုပြီး...”</p> <p style="text-align:justify">ဆုန့်ဝမ်ထောင်၏ မျက်နှာက အနည်းငယ် ဖြူရော်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify">သူက အမြင့်ကြောက်တာလား သို့မဟုတ် ပျံသန်းရသည့် အတွေ့အကြုံက အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားစရာ ကောင်းလွန်းနေတာလား ဆိုသည်ကိုတော့ မသေချာပေ။</p> <p style="text-align:justify">သူက အနည်းငယ် မသက်မသာ ဖြစ်နေသော်လည်း အတင်းအကျပ် သတိဝီရိယရှိအောင် နေပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို ယှက်ကာ ပြန်လည် အရိုအသေပေးလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> “ဒုက္ခခံပြီး လာကြိုပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”</p> <p style="text-align:justify">မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုက သူတို့ကို ဤမျှလောက် ကျင့်ဝတ်စောင့်စည်းကာ ဆက်ဆံနေသဖြင့် သူ မည်သည့်အပြစ်အနာအဆာမှ ရှာမတွေ့နိုင်ပေ။</p> <p style="text-align:justify">ယခုလေးတင် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည့် အတွေ့အကြုံနှင့် ပတ်သက်၍မူ ၎င်းက မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စု၏ ဓလေ့ထုံးစံ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်၏။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ နေ့စဉ်မြင်တွေ့နေရသော သာမန်ငှက်များကလည်း ထိုကဲ့သို့ပင် အပေါ်အောက် ပျံသန်းကြသည် မဟုတ်လား။ သူတို့က ရိုးသားမှုဖြင့် လာရောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရာ တောင်ပေါ်ဓလေ့ထုံးစံများကို လိုက်နာရန် သင်ယူရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">လူတိုင်း နေရာယူပြီးသွားသောအခါ မီးလျှံနီက ခေါင်းမော့၍ ဟောင်လိုက်ပြီး မီးတောက်များ ဖုံးလွှမ်းနေသော ခွေးဘီလူးကြီး တစ်ကောင်အဖြစ် အသွင်ပြောင်းသွား၏။ သူက ဦးဆောင်၍ ရှေ့သို့ ပြေးထွက်သွားပြီး အခြားသားရဲများကလည်း လျင်မြန်စွာ လိုက်ပါသွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">သူတို့က တောင်များနှင့် သစ်တောများကို ဖြတ်သန်းသွားကြပြီး လေက သူတို့၏ အဝတ်အစားများကို လွင့်ဝဲနေစေ၏။</p> <p style="text-align:justify">လူတိုင်းက စီးနင်းရသည့် အရသာကို နှစ်သက်နေကြသည်။ ဤအမြန်နှုန်းက သာမန်မြင်းစီးရသည်ထက် ပိုမို စိတ်လှုပ်ရှားစရာကောင်းပြီး လွတ်လပ်မှု ရှိလှရာ စစ်သည်များနှင့် စစ်သူကြီးများက အထူးပင် စိတ်လှုပ်ရှားနေကြ၏။</p> <p style="text-align:justify">မီးလျှံနီက ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် ဂုဏ်ယူသွားသည်။ သူက အမြန်နှုန်းကို တိုးမြှင့်လိုက်ပြီး အခြားသားရဲများကလည်း အမီလိုက်ကြ၏။</p> <p style="text-align:justify">သူက တောင်ချောက်ကမ်းပါးများကို ခုန်ကျော်သွားပြီး ပေသုံးဆယ်ကျယ်သော တောင်ပေါ်စမ်းချောင်းတစ်ခုကို အလွယ်တကူ ခုန်ကူးသွားသည်။ အခြားသားရဲများကလည်း ထိုအတိုင်းပင် လိုက်လုပ်ကြပြီး မတ်စောက်ကာ ကြမ်းတမ်းသော တောင်ပေါ်လမ်းများပေါ်တွင် ညီညာသော မြေပြင်ပေါ်၌ ပြေးနေရသကဲ့သို့ တည်ငြိမ်စွာ ပြေးလွှားနေကြ၏။</p> <p style="text-align:justify">မြို့ပြအရာရှိများက သက်သောင့်သက်သာ ရှိမှုကိုသာ ခံစားရသော်လည်း စစ်သည်များ၏ မျက်လုံးများကမူ တောက်ပနေကြပြီး အချို့က စိတ်လှုပ်ရှားလွန်း၍ အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။ ကျန်းထျန်းမင်က စူးစူးရဲရဲ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်မှသာ သူတို့က ချက်ချင်း တည်ငြိမ်ဟန်ဆောင်လိုက်ကြ၏။</p> <p style="text-align:justify">ဒါတွေက မိုင်တစ်ထောင်ပြေးမြင်းတွေနဲ့ ယှဉ်နိုင်တဲ့ သားရဲတွေလောက်ပါပဲ… သာမန် မြင်ကွင်းလေးတစ်ခုပါပဲ…</p> <p style="text-align:justify">ထိုစဉ် လူတိုင်းက အော်ဟစ်သံများနှင့် ဦးချိုခရာ မှုတ်သံများကို ကြားလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify">သူတို့ ဝါးတောတစ်ခုကို ဖြတ်သန်းသွားချိန်တွင် လစ်ဟာနေသော နေရာများမှတစ်ဆင့် မြေကွက်လပ်တစ်ခု၌ မိစ္ဆာစစ်သည်များ တန်းစီနေသည်ကို မြင်လိုက်ရ၏။ တပ်ဖွဲ့တစ်ခုစီတိုင်းက စတုရန်းပုံစံ ဖြစ်ပြီး သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုများက တစ်သားတည်းကျကာ အပြစ်အနာအဆာကင်းပြီး သူတို့၏ စိတ်ဓာတ်များကလည်း မြင့်မားနေသည်။ လူသားစစ်တပ်တစ်ခုတွင်ပင် သူတို့ကို အထူးတပ်ဖွဲ့များအဖြစ် သတ်မှတ်ရမည် ဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify">မီးလုံးများက ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားပြီး ပစ်မှတ်တစ်ခုတည်းကို သွားမှန်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ငှက်များက လေထုကို ဖောက်ထွင်းသွားသော မြှားများကဲ့သို့ ထိုးဆင်းလာကြ၏။</p> <p style="text-align:justify">သံချပ်ကာ ဝတ်ဆင်ထားသော မိစ္ဆာစစ်သည်များပင် ရှိနေပြီး ထိုတပ်ဖွဲ့ကို လူသားတစ်ပိုင်း အသွင်ပြောင်းထားသည့် မိစ္ဆာငယ်များဖြင့် အပြည့်အဝ ဖွဲ့စည်းထားကာ စစ်ရေးပြ လေ့ကျင့်နေကြသည်။ မိစ္ဆာချီစွမ်းအင်များက လှိုင်းလုံးများပမာ တက်ကြွနေပြီး မကောင်းဆိုးဝါး အငွေ့အသက်များက လေထုထဲတွင် ပြည့်နှံ့နေ၏။</p> <p style="text-align:justify">လူတိုင်း၏ မျက်နှာအမူအရာများက ပြောင်းလဲသွားသော်လည်း သူတို့က တည်ငြိမ်မှုကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဒါက လူသားအထူးတပ်ဖွဲ့တွေနဲ့ ယှဉ်နိုင်တဲ့ မိစ္ဆာစစ်သည်တွေလောက်ပါပဲ… သာမန် မြင်ကွင်းလေး တစ်ခုပါပဲ…</p> <p style="text-align:justify">မီးလျှံနီက လူတိုင်း၏ စိတ်ခံစားမှုများ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို အနံ့ခံမိပြီးနောက် ဂုဏ်ယူစွာဖြင့် စိတ်ထဲမှ မြည်တွန်တောက်တီးနေမိ၏။ ထိုကျိန်ဆဲချင်စရာ ပိုးကောင်က တကယ်ကို အလုပ်လုပ်တတ်ပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">…</p> <p style="text-align:justify">နေဝင်ဆည်းဆာ၏ နောက်ဆုံး အလင်းရောင်များ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး နေမင်းကြီး လုံးဝ ဝင်သွားချိန်တွင် လမင်းကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး ကြယ်များက မီးအိမ်များကဲ့သို့ လင်းလက်လာကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">ကြည်လင်သော ရေကန်ပြင်က ကြယ်များနှင့် လမင်းကို ရောင်ပြန်ဟပ်နေပြီး ညကောင်းကင်ယံကြီးက ရေထဲတွင် ဖြန့်ကျက်ထားသကဲ့သို့ တဖျပ်ဖျပ် လင်းလက်နေ၏။</p> <p style="text-align:justify">မိုးမခပင်များ ယိမ်းနွဲ့နေပြီး ကြာရွက်များ စိမ်းလန်းဝေဆာနေသော ဘီယွင်ရေကန်ရှေ့သို့ ရောက်လျှင် သားရဲများက ရပ်တန့်သွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">ရေကန်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာမှ ပိုးစုန်းကြူး အမြောက်အမြား ပျံသန်းလာကြပြီး အရွက်ကိုးရွက် လှေငယ်များနံဘေးတွင် ကခုန်နေကြ၏။ သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်အလင်းရောင်များက တဖျပ်ဖျပ် လင်းလက်နေပြီး ရေကန်ထဲရှိ ကြယ်ရောင်၊ လရောင်များနှင့် အပြန်အလှန် ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify">လှေငယ်များက ခမ်းနားထည်ဝါသော ကြယ်ပင်လယ်ကြီးထဲတွင် ရွက်လွှင့်နေသကဲ့သို့ မျက်စိကျိန်းမတတ် တောက်ပနေပြီး အိပ်မက်တစ်ခုပမာ လှပနေ၏။</p> <p style="text-align:justify">လှေငယ်များကို မြစိမ်းရောင် ဝါးရွက်များမှ အသွင်ပြောင်းကာ ဖန်တီးထားခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">လှေငယ်တစ်ခုစီ၏ ဦးပိုင်းက အနည်းငယ် ကော့တက်နေပြီး အစိမ်းရောင် မီးအိမ်တစ်လုံးစီ ချိတ်ဆွဲထား၏။ ထိုနေရာတွင် လူသားတစ်ပိုင်း အသွင်ပြောင်းထားသည့် ပိုးစုန်းကြူးမျိုးနွယ်စုဝင်များ ရပ်နေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">သူတို့တစ်ဦးစီတိုင်းက နှစ်ပေခန့် အရပ်ရှိပြီး ကျောဘက်တွင် အတောင်ပံများနှင့် ချောမွေ့သော နဖူးများပေါ်တွင် အာရုံခံနှာမောင်းများ ရှိကြ၏။ သူတို့က အနီရင့်ရောင် အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စု၏ ဓလေ့ထုံးစံကို ထုတ်ဖော်ပြသနေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">ရှောင်ကျူးက ဦးဆောင်၍ လှေငယ်တစ်ခုပေါ်တွင် ရပ်နေ၏။</p> <p style="text-align:justify">သူ၏ လှေပေါ်ရှိ မီးအိမ်က အတောက်ပဆုံး ဖြစ်သည်။ အရေးအကြီးဆုံးမှာ သူက သုံးပေခန့် အရပ်ရှိပြီး မည်သည့် အသွင်ပြောင်း မှော်ပညာကိုမှ အသုံးမပြုထားခြင်းပင်။ မကြာသေးမီကပင် သူက ဓမ္မနယ်ပယ်၏ တတိယမြောက် ကောင်းကင်ဘုံသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့သဖြင့် လူသားတစ်ပိုင်း အသွင်ပြောင်းပြီးနေပြီ ဖြစ်ရာ ပြီးပြည့်စုံသော လှေသမားတစ်ဦး ဖြစ်နေပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">လှေငယ်က လူတိုင်းရှေ့သို့ မျောလာပြီး အေးမြသော ရေခိုးရေငွေ့များနှင့်အတူ ဝါးရနံ့သင်းသင်းလေးကိုပါ သယ်ဆောင်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">ရှေ့ဆုံးမှ လှေငယ်ပေါ်သို့ လရောင်တစ်ချက် ကျရောက်လာပြီး ဖူရှောင်ကွမ်း ထွက်လာ၏။ ငွေရောင်အဝတ်အစား၊ ငွေရောင်ဆံပင်များဖြင့် သူ၏ ဝတ်ရုံများက လွင့်ဝဲနေပြီး သူ၏ အရှိန်အဝါက ကမ္ဘာမြေကို ကျော်လွန်သွားသည့် ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ ထူးကဲလှပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">မီးလျှံနီက စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်သွားပြီး သူ၏ ခြေဖဝါးများဖြင့် မြေကြီးကို ကုတ်ခြစ်လိုက်၏။ သူ့ကိုယ်ပိုင် သေချာ ဂရုတစိုက် ဖန်တီးထားသော အစီအစဉ်က တစ်ဖက်လူ၏ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပေါ်လာမှုနှင့် ယှဉ်လျှင် ဘာမှမဟုတ်တော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify">အထာပေးသည့် နေရာတွင်တော့ ဤပိုးကောင်က ခွေးသခင်ကြီး၏ တစ်သက်တာ ရန်သူတော်ကြီး အစစ်အမှန်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဖူရှောင်ကွမ်းက အရိုအသေပေးကာ ပြောလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">“ကျွန်တော်က ရှောင်ကွမ်းပါ… ဒီနေရာကနေ အားလုံးကို ကြိုဆိုဖို့ အမိန့်ရထားပါတယ်”</p> <p style="text-align:justify">ဆုန့်ဝမ်ထောင်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် လေးစားအားကျမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ဤမိစ္ဆာ၏ အရှိန်အဝါ အငွေ့အသက် အပြည့်အစုံက မိသားစုကြီးတစ်ခုမှ သခင်လေးတစ်ယောက်ထက် မလျော့နည်းပေ။ သူက ဦးညွှတ်၍ ပြန်လည် အရိုအသေပေးရင်း ပြောလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">“ဒုက္ခခံပြီး လာကြိုပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် မိစ္ဆာသခင်”</p> <p style="text-align:justify">မီးလျှံနီက စူးစူးရဲရဲ ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဘာလို့ သူက ငါ့ထက် စကားလုံး နှစ်လုံး ပိုရတာလဲ…</p> <p style="text-align:justify">…</p> <p style="text-align: center;">***</p> <p style="text-align:justify"> </p>


Save