ပိုးစုန်းကြူးများက လမ်းပြပေးနေပြီး ဝါးရွက်လှေငယ်လေးက ရေပြင်ပေါ်တွင် လျှောတိုက် မျောပါသွား၏။
ရှေ့ဆုံးမှ လှေငယ်ပေါ်တွင် ဖူရှောင်ကွမ်းက ကွေ့ယွမ်ဇီသာကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ သူ၏ သွယ်လျသော လက်ချောင်းများက ဇီသာကြိုးများကို ခတ်လိုက်ရာ သာယာနာပျော်ဖွယ်ကောင်းသော တေးသွားတစ်ခုက ရေစီးကြောင်းကဲ့သို့ စီးဆင်းလာပြီး ချောမွေ့သော အကူးအပြောင်းများနှင့်အတူ သံစဉ် အနိမ့်အမြင့်က ထွက်ပေါ်လာ၏။
ဆုန့်ဝမ်ထောင်မှာ အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူ့ရှေ့မှ မိစ္ဆာက လူသားမျိုးနွယ်စု၏ ဇီသာတာအို လမ်းစဉ်မှ မဟာဆရာသခင်ကြီးများနှင့်ပင် ယှဉ်နိုင်လောက်သည့်အထိ ဤမျှ မြင့်မားသော ဇီသာစွမ်းရည်မျိုး ရှိနေလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။
ထိုဇီသာ အသံထဲတွင် ရှုခင်းများကို ခံစားပုံဖော်ထားသော ပွင့်လင်းမြင်သာမှု တစ်ခုနှင့် စိတ်ကူးပေါက်ရာ လွတ်လပ်ပေါ့ပါးစွာ တီးခတ်ထားသည့် သဘာဝတစ်ခု ပါဝင်နေ၏။
သူက မနေနိုင်ဘဲ ထိုအသံထဲတွင် နစ်မြောသွားကာ နွေဦးလေပြေ၊ ဆောင်းဦးမိုးရေ၊ နွေရာသီနေရောင်နှင့် ဆောင်းရာသီ နှင်းပွင့်များစသည့် ရာသီလေးခု၏ မြင်ကွင်းများကို မြင်ယောင်လာမိသည်။ သူ၏ နှလုံးသားက ပေါ့ပါးလွတ်လပ်သွားပြီး ထိုမြင်ကွင်းများကြားတွင် လှည့်လည်သွားလာနေမိ၏။
လှေတစ်စင်းတည်းတွင် ထိုင်နေသော စစ်သူကြီးနှစ်ဦးကတော့ တည်ကြည်လေးနက်နေကြသည်။ သူတို့က ဇီသာစွမ်းရည်များကို နားမလည်သလို တိကျသော အရည်အသွေးကိုလည်း မခွဲခြားနိုင်ပေ။
သို့သော်လည်း ထိုတေးသွားထဲမှ လက်နက်များ ရိုက်ခတ်သံ၊ သံချပ်ကာဝတ် မြင်းများ၏ အသံ၊ အေးစက်သော ဆောင်းဦးလေပြေ၊ တောင်များနှင့် မြစ်များပေါ်တွင် ဖြန့်ကျက်နေသည့် အေးစက်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်၊ အင်းဆက်များ နိုးထချိန်မှ နွေဦးမိုးခြိမ်းသံ၊ ချုံပုတ်နှင့် သစ်ပင်တိုင်းက ရန်သူစစ်သည်များ ဖြစ်နေသကဲ့သို့ ခံစားချက်၊ အေးစက်သော ညလေထုထဲမှ ညစောင့်၏ သံချောင်းခေါက်သံနှင့် သံချပ်ကာများပေါ်မှ ရောင်ပြန်ဟပ်နေသော အေးစက်သည့် အလင်းရောင် စသည်တို့ကို သူတို့ ကြားနေရ၏။
သူတို့က မြင်တွေ့နေရသည့် အနှစ်သာရထဲတွင် တဖြည်းဖြည်း နစ်မြောသွားပြီး ဤစစ်မက်ကာလ ရာသီဥတု၏ လေပြင်းကို ခံစားနေကြသည်။
လှော်တက်ခတ်သံက ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး ရေကန်ထဲမှ ငါးများနှင့် ပုစွန်များက ဆွဲဆောင်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ လှေငယ်နံဘေးတွင် ဝိုင်းဝန်း ကူးခတ်လာကြ၏။ လရောင်အောက်တွင် သူတို့၏ ပုံရိပ်များကို တွေ့မြင်နေရသည်။ အနီ၊ အဝါ၊ အပြာ၊ အစိမ်းနှင့် အမည်းစသည့် မျိုးစိတ်အမျိုးမျိုးနှင့် အရောင်အသွေး စုံလင်လှသော အုပ်စုကြီးက လှေငယ်ကို ရှေ့သို့ ရံရွေတော်များအဖြစ် လိုက်ပါပို့ဆောင်ပေးနေကြသည်။
ကမ်းစပ်သို့ ရောက်မှသာ ငါးအုပ်ကြီးက လူစုကွဲသွားကြ၏။
ဆုန့်ဝမ်ထောင်နှင့် စစ်သူကြီးနှစ်ဦး သတိပြန်ဝင်လာချိန်တွင် ဤမြင်ကွင်းကို အမှတ်မထင် တွေ့လိုက်ရသည်။
ဆုန့်ဝမ်ထောင်က မုတ်ဆိတ်မွေးကို ပွတ်သပ်ရင်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာ သက်ပြင်းချလိုက်၏။
“မိစ္ဆာသခင်ရဲ့ ဇီသာစွမ်းရည်က ထူးကဲလွန်းပြီး တကယ်ကို ရစ်မူးစေပါတယ်”
“သံတမန်မင်းက မြှောက်ပင့်ပြောလွန်းပါပြီ… ကျွန်တော်က လေ့လာသင်ယူမှုနဲ့ အလေ့အကျင့် များတာကြောင့်သာ ဒီလိုဖြစ်လာတာပါ”
ဖူရှောင်ကွမ်းက အမှန်အတိုင်း ပြောလိုက်ခြင်း ဖြစ်၏။ ထိုသည်က သူ တကယ် တွေးထားသည့်အတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။
ဤဘဝတွင် သူ၏ ပါရမီက အတော်လေး ကောင်းမွန်လှ၏။ အချိန်နှင့်အမျှ အနည်းငယ် ကြိုးစားအားထုတ်ပြီး စုဆောင်းလာခဲ့မှုကြောင့် သူ၏ ဇီသာစွမ်းရည်က သဘာဝကျကျပင် လက်ရှိအဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း စစ်သူကြီးနှစ်ဦးကတော့ လျှို့ဝှက်စွာ သတိထားနေကြ၏။ ဤမိစ္ဆာက ကြောက်စရာကောင်းလှသည်။ သူတို့ကိုယ်တိုင်ပင် သတိမထားမိလိုက်ဘဲ သူတို့၏ သတိထားမှုကို လျော့ကျသွားစေခဲ့သည် မဟုတ်လား။
အကယ်၍ သူသာ မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက်များ ရှိနေပါက အကျိုးဆက်များမှာ တွေးကြည့်၍ပင် မရနိုင်ပေ။
ကျန်းထျန်းမင်က သူ့ရှေ့မှ ငွေရောင်ဆံပင်နှင့် မိစ္ဆာသခင်ကို ပို၍ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း အကဲခတ်လိုက်သည်။
သူက ကျောင်းအုပ်ကြီး ဂျီမို၊ မိစ္ဆာသခင်မ ကျိုကွမ်းနှင့် မီးလျှံနီတို့နှင့် အဆက်အသွယ် ရှိခဲ့ဖူး၏။ ထိုသုံးဦးစလုံးက သူ့ရှေ့မှ မိစ္ဆာသခင်လောက် အန္တရာယ်များသည့် ခံစားချက်မျိုး မပေးနိုင်ကြောင်း သူ ခံစားရသည်။
အကယ်၍ သူတို့သာ တိုက်ခိုက်ရမည်ဆိုပါက ပထမသုံးဦးကို သူ အလွယ်တကူ ချေမှုန်းနိုင်မည်ဟု ယုံကြည်ထားသော်လည်း ဤတစ်ယောက်ကိုတော့ ပြောရခက်ပေသည်။
ရလဒ်က ငါးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းစီ ဖြစ်နိုင်ခြေ များ၏။
ထို့ပြင် ဤမိစ္ဆာက ဓမ္မနယ်ပယ်၏ စတုတ္ထမြောက် ကောင်းကင်ဘုံတွင်သာ ရှိသေးသည်ကိုလည်း သိထားရမည် ဖြစ်သည်။
ဖူရှောင်ကွမ်းက လူသားစစ်သူကြီးနှစ်ဦး၏ သတိထားမှုကို မြင်သော်လည်း ထုတ်မပြောခဲ့ပေ။ ဤသည်က သူ လိုချင်သည့် အာနိသင်ပင် ဖြစ်၏။
သံတမန်များကို ကြိုဆိုခြင်းဖြင့် သူက မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စု၏ ခမ်းနားကြော့ရှင်းမှုကို ပြသခဲ့သည်။
မိစ္ဆာစစ်သည်များနှင့် ဇီသာစွမ်းရည်မှတစ်ဆင့် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စု၏ စွမ်းအားကို ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့၏။
ဤလူသားစစ်သူကြီး နှစ်ဦးက ဓမ္မနယ်ပယ်၏ ပဉ္စမမြောက် ကောင်းကင်ဘုံတွင် ရှိသော်လည်း သူတို့နှစ်ဦးစလုံးက စစ်တက္ကသိုလ်မှ လာသူများ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့၏ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်များက သန်မာသော်လည်း ဝိညာဉ်အာရုံပိုင်းတွင်တော့ အနည်းငယ် အားနည်းကြ၏။ ထို့ကြောင့် သူတို့ကို ကိုင်တွယ်နိုင်မည်ဟု သူ ယုံကြည်ချက် ရှိနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။
“ဒီဘက်ကို ကြွပါ… အရှင်မက ရှေ့နားတင် ရှိပါတယ်”
ဖူရှောင်ကွမ်းက လူတိုင်းကို ကျွန်းပေါ်သို့ ဦးဆောင်ခေါ်သွားလိုက်၏။
…
ကျွန်းပေါ်တွင် ဝါးတောများ စိမ်းလန်းဝေဆာနေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်က တိတ်ဆိတ်ကာ ပြေပြစ်လှပနေသည်။
ညနေခင်းလေပြေက ဝါးပင်များကို ဖြတ်သန်းတိုက်ခတ်သွားပြီး မြစိမ်းရောင် ဝါးရိုးတံများက ယိမ်းနွဲ့ကာ အစက်အပြောက် အရိပ်များကို ထင်ဟပ်စေပြီး လှိုင်းခတ်သံများ ထွက်ပေါ်နေ၏။
လူတိုင်းက ဝါးတောကို ဖြတ်သန်းလျှောက်သွားကြသည်။ ညနက်ပိုင်း၏ တိတ်ဆိတ်မှုထဲတွင် စိမ်းလန်းသော တောအုပ်လေးကို ပြီးပြည့်စုံစွာ အလှဆင်ပေးထားသည့် အလင်းဖြာမှို အများအပြားကို သူတို့ မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။
လက်ဖဝါးအရွယ်အစားရှိသည့် သစ်သားဝိညာဉ်များစွာက ထိုမှိုများကြားတွင် ပျံသန်းနေကြပြီး စိတ်ကူးယဉ် သစ်တောတစ်ခုထဲသို့ ရောက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားချက်မျိုး ပေးစွမ်းနေသည်။
ထိုစဉ် ရေစီးသံများ ထွက်ပေါ်လာ၏။ သူတို့ ခုံးတံတားတစ်ခု ရှေ့သို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် လိပ်အိုကြီးတစ်ကောင်က စမ်းချောင်းထဲမှ ခေါင်းပြူထွက်လာသည်။ လူအုပ်ကြီးကို ခေါင်းညိတ်ပြပြီးနောက် လိပ်အိုကြီးက ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်ကာ လမင်းဆီသို့ လေမှုတ်ထုတ်လိုက်၏။
သူ၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် မြူခိုးများ တဖြည်းဖြည်း လိမ့်တက်လာပြီး သက်တမ်းရှည်စေရန် ဆုတောင်းပေးနေသည့် လိပ်နက်၏ မင်္ဂလာရှိသော မြင်ကွင်းတစ်ခုကို ဖန်တီးပေးလိုက်သည်။ ထို့ပြင် နီရဲသော ငါးကြင်းတစ်ကောင်ကလည်း ရေထဲမှ ခုန်ထွက်လာပြီး နဂါးတံခါးကို ခုန်ကျော်သွားသည့် ငါးကြင်းတစ်ကောင်၏ နိမိတ်ကောင်းတစ်ခုကို ဖန်တီးပေးလိုက်၏။
ဆုန့်ဝမ်ထောင်တို့အဖွဲ့ တံတားကို ဖြတ်ကူးပြီး ဝါးတောထဲသို့ အကွေ့တစ်ခု ကွေ့ဝင်လိုက်ပြီးနောက် မြင်ကွင်းက ရုတ်တရက် ပွင့်လင်းသွားသည်။ သူတို့၏ရှေ့တွင် နေရာကျယ်ကြီးကို ယူထားသော သုံးထပ် ဝါးမျှော်စင်ကြီးတစ်ခု ပေါ်လာ၏။
ထိုသုံးထပ် ဝါးမျှော်စင်ကြီးကို ရေစီးကြောင်းများက ဝန်းရံထားပြီး ပန်းမန်များနှင့် အလှဆင်ထားသည်။ ထို့ပြင် မဏ္ဍပ်တစ်ခု၊ ကြာကန်တစ်ခုနှင့် ဝိညာဉ်စိုက်ခင်းများ ပါဝင်သည့် သပ်ရပ်လှပသော ခြံဝင်းငယ်လေးတစ်ခုလည်း ရှိသေး၏။
ပတ်ဝန်းကျင်မြင်ကွင်းမှာ တောင်ပေါ်မှ ရသေ့တစ်ပါး၏ နေအိမ်နှင့်တူသော လေထုမျိုး ရှိနေသည်။
ဖူရှောင်ကွမ်းက တံခါးအပြင်ဘက်မှနေ၍ ဦးညွှတ်လိုက်၏။ သူ၏ ဘေးတွင် ကျိုကွမ်းနှင့် မီးလျှံနီတို့လည်း ရပ်နေကြသည်။
“အရှင်မ... လူသားမျိုးနွယ်စုက သံတမန်တွေ ရောက်လာပါပြီ”
သူ စကားပြောပြီးသည်နှင့် ခြံတံခါးက အလိုအလျောက် ပွင့်သွား၏။
လူတိုင်းက ချက်ချင်းပင် သူတို့၏ အဝတ်အစားများကို သေသပ်အောင် ပြင်ဆင်လိုက်ကြပြီး ခြံဝင်းထဲသို့ ခေါင်းမော့ကာ ခြေလှမ်းကျယ်ကြီးများဖြင့် ဝင်သွားကြသည်။
ဝါးမျှော်စင်ထဲတွင် ယွီလီက အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်၍ ခေါင်းဆောင်နေရာတွင် ထိုင်နေ၏။ သူမက မည်သည့် မိတ်ကပ် သို့မဟုတ် လက်ဝတ်ရတနာမှ ဝတ်ဆင်မထားချေ။ သူမ၏ အရှိန်အဝါက လူများကို အဝေးတွင် နေစေရန် ဖိအားပေးထားသည့် သဘာဝ အငွေ့အသက်တစ်ခု ပါဝင်နေသည်။
သူမက ကောင်းကင်ဘုံ ကိုးခုမှ လနတ်သမီးတစ်ပါးကဲ့သို့ပင် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားပြီး အေးစက်ကာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံနှင့်ပင် ကြောက်ရွံ့ရိုသေမှု ဖြစ်ပေါ်စေပြီး မည်သူမျှ မလေးမစား မလုပ်ရဲအောင် ဖန်တီးထား၏။
ဖူရှောင်ကွမ်း၏ စကားအရဆိုရလျှင် စစ်မှန်သော ခွန်အားဆိုသည်မှာ ဆံထိုးများနှင့် ပိုးထည်များဖြင့် ထောက်ပံ့ထားခြင်း မဟုတ်ဘဲ အတွင်းစိတ် ယုံကြည်မှုနှင့် စွမ်းအားဖြင့် တည်ဆောက်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။
သူမ၏ ဘေးတွင်တော့ ပြေပြစ်သော အသွင်အပြင်ရှိသည့် အဖြူနှင့် အမည်း ရောယှက်နေသော ဂါဝန်ကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် မိစ္ဆာမလေး တစ်ဦး ရှိနေ၏။ ထိုသူမှာ ကျောင်းအုပ်ကြီး ဂျီမိုပင် ဖြစ်သည်။
ဧကရီယွီလီက မှော်ပညာတစ်ခု အသုံးပြုထားသဖြင့် သူမကို မူလအသွင်သဏ္ဌာန်၏ ကန့်သတ်ချက်များမှ ယာယီ လွတ်မြောက်စေကာ ဤနေရာသို့ လာနိုင်စေခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။
မိစ္ဆာသခင် သုံးဦးက ဦးညွှတ်အရိုအသေပေးပြီးနောက် ဖူရှောင်ကွမ်းနှင့် မီးလျှံနီတို့က ဘယ်နှင့်ညာ အစောင့်အရှောက်များကဲ့သို့ တစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင် ရပ်လိုက်ကြပြီး ကျိုကွမ်းကတော့ လက်ဖက်ရည် ဖျော်ရန် ထွက်သွားသည်။
ဆုန့်ဝမ်ထောင်က လူအုပ်ကြီးကို ဦးဆောင်၍ အရိုအသေပေးရန် ရှေ့ထွက်လာ၏။
“လူသား သံတမန် ဆုန့်ဝမ်ထောင်က မိစ္ဆာဘုရင်မကို ဂါရဝပြုပါတယ်”
“ထိုင်ကြပါ”
ဧကရီယွီလီ၏ စကားက အလွန်တိုတောင်းပြတ်သားလှ၏။
လူတိုင်း နေရာယူပြီးနောက် ကျိုကွမ်းက တိမ်လွှာ ဝိညာဉ်လက်ဖက်ရည်ကို ယူလာပေးသည်။
လူတိုင်းက လက်ဖက်ရည်ကို သက်သောင့်သက်သာ သောက်သုံးနေကြသည်ကို ကြည့်ရင်း ဖူရှောင်ကွမ်း တစ်ယောက် အကူအညီမဲ့သလို ခံစားလိုက်ရ၏။
ကျောင်းအုပ်ကြီး ဂျီမိုက လက်ဖက်ရည် သောက်ရသည်ကို နှစ်သက်သော်လည်း သူမ စိုက်ပျိုးထားသော ဝိညာဉ်လက်ဖက်ရည်က တိမ်လွှာ ဝိညာဉ်လက်ဖက်ရည်လောက် မကောင်းမွန်ပေ။
ဧကရီယွီလီ၊ မီးလျှံနီနှင့် ကျိုကွမ်းတို့က လက်ဖက်ရည် မကြိုက်ကြသလို သိုလှောင်ထားမှုလည်း မရှိသဖြင့် သူက သူ၏ ကိုယ်ပိုင် တိမ်လွှာ ဝိညာဉ်လက်ဖက်ရည်ကို နာကျင်စွာဖြင့် ထုတ်ပေးလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။
သူက မူလက နှစ်ကျပ်သားခန့်သာ ရရှိထားခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ယခုတော့ မျက်နှာပန်းလှစေရန်အတွက် နောက်ဆုံးလက်ကျန်လေးကို အသုံးပြုလိုက်ရပြီ ဖြစ်၏။ ကြည့်ရသည်မှာ နောက်ပိုင်းကျလျှင် ထိုမြေခွေးမလေးဆီမှ နောက်ထပ် နည်းနည်းလောက် ထပ်ညှစ်ထုတ်နိုင်ဖို့ နည်းလမ်းရှာရတော့မည် ဖြစ်သည်။
လက်ဖက်ရည် အနည်းငယ် သောက်ပြီးနောက် ဆုန့်ဝမ်ထောင်က လိုရင်းကို တိုက်ရိုက် သွားလိုက်၏။
“အရှင်မ... ကျွန်တော်က ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ရဲ့ အမိန့်တော်နဲ့ လာခဲ့တာပါ… ပထမအချက်အနေနဲ့ အရှင်မ မိစ္ဆာဘုရင်တစ်ပါး ဖြစ်လာတဲ့အတွက် ဂုဏ်ပြုဖို့ဖြစ်ပြီး ဒုတိယအချက်အနေနဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ကို ကိုယ်စားပြုပြီး ယွီတောင်တန်းနဲ့ မဟာမိတ်ဖွဲ့ဖို့ မျှော်လင့်ချက်နဲ့ လာခဲ့တာပါ”
ထို့နောက် သူက လေးစားအားကျသည့် အမူအရာဖြင့် ဆက်ပြောလိုက်သည်။
“ကျွန်တော့်ရဲ့ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်က လောကကြီးကို ဂရုစိုက်ပြီး ကျယ်ပြန့်တဲ့ စိတ်ထားရှိပါတယ်… မဟာယွီ နယ်နိမိတ်အတွင်းက မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုတွေဟာလည်း မဟာယွီရဲ့ နိုင်ငံသားတွေပဲလို့ သူက ယုံကြည်ပြီး ဗဟိုနယ်မြေတွေကို မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုနဲ့အတူ ပူးပေါင်းအုပ်ချုပ်ဖို့နဲ့ မျိုးနွယ်စု နှစ်ခုစလုံးက နိုင်ငံသားတွေကို တည်ငြိမ်တဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခု ပေးဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်”
“ရိုးသားမှုကို ပြသတဲ့အနေနဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်က ယွီတောင်တန်းကို မိစ္ဆာဘုရင်ရဲ့ နယ်မြေအဖြစ် တရားဝင် အသိအမှတ်ပြုကြောင်း လောကတစ်ခုလုံးကို ကြေညာဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်… ယွီတောင်တန်း ခြေရင်းက ကျေးရွာ ငါးဆယ့်ခြောက်ရွာကိုလည်း ယွီတောင်တန်းဆီ လွှဲပြောင်းပေးပါ့မယ်…”
“သာမန်ပြည်သူတွေကိုတော့ တခြားနေရာကို ရွှေ့ပြောင်းပေးပါမယ်… ယွီတောင်တန်းမှာရှိတဲ့ အရာအားလုံးကို နယ်မြေသခင်တစ်ယောက်ရဲ့ အာဏာကို ကျင့်သုံးပြီး အရှင်မက ဆုံးဖြတ်ခွင့် ရှိပါတယ်”
“ဒီအချက်က မဟာယုံ မင်းဆက်က မင်းသားတွေနဲ့ မြို့စားတွေ အများကြီး အိပ်မက်မက်နေကြတဲ့ အရာဖြစ်ပေမဲ့ အခုတော့ အရှင်မရဲ့ လက်လှမ်းမီတဲ့ နေရာမှာ ရှိနေပါပြီ”
“ယွီတောင်တန်းရဲ့ မူလ ခရိုင်သုံးခုကိုလည်း ခရိုင်ကြီးသုံးခုအဖြစ် ပြောင်းလဲဖို့ စီစဉ်ထားပြီး ယွီတောင်တန်းနဲ့ ကုန်သွယ်ရေးအတွက် အပြန်အလှန် ဈေးကွက်တွေကို အားပေးမြှင့်တင်ပြီး ကိုယ်လိုအပ်တာကို ကိုယ်ယူကြဖို့ပါ… ယွီတောင်တန်းက မိစ္ဆာတွေကို ယွီတောင်တန်းရဲ့ ခရိုင်ကြီးသုံးခုထဲက မြို့တွေမှာ လွတ်လွတ်လပ်လပ် သွားလာခွင့် ပြုဖို့တောင် လုပ်ပေးနိုင်ပါတယ်...”
ဆုန့်ဝမ်ထောင်က အများဆုံး ပြောဆိုနေပြီး အခြားသူများက အသေးစိတ် အချက်အလက်များကို ဖြည့်စွက်ပေးကာ လူသားမျိုးနွယ်စု၏ ရိုးသားမှုကို ပြသရန် အချိန်အတော်ကြာအောင် ပြောဆိုနေကြ၏။
သူ့လည်ချောင်းများ ခြောက်သွေ့သွားသည်အထိ ပြောပြီးသွားသောအခါ ဧကရီယွီလီက အေးစက်စက် အမူအရာဖြင့်ပင် ရှိနေပြီး ပြောလိုက်သည်။
“စည်းကမ်းချက်တွေကရော”
လူသားမျိုးနွယ်စုက မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုကို ဤမျှလောက်များပြားသော အခွင့်အရေးများ ပေးအပ်ရန် ဆန္ဒရှိနေသည်ဆိုလျှင် စည်းကမ်းချက်များက ဘာများ ဖြစ်မည်နည်း။
ဧကရာဇ်တစ်ပါးကဲ့သို့သော သတ္တဝါမျိုးက အရှုံးပေါ်မည့် အပေးအယူမျိုးကို ဘယ်တော့မှ လုပ်မည်မဟုတ်ပေ။
ဆုန့်ဝမ်ထောင်က ရေတစ်ငုံ သောက်လိုက်ပြီး သူ၏ အပြုံးက ရိုးသားလှ၏။
“အရှင်မက ပညာရှိလှပါတယ်… ကျွန်တော့်ရဲ့ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်က ယွီတောင်တန်းက မိစ္ဆာတွေဟာ မဟာယွီရဲ့ ဥပဒေတွေကို လိုက်နာကြဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်… အကယ်၍ သူတို့ ဥပဒေချိုးဖောက်ခဲ့ရင် အရှင်မအနေနဲ့ ဘက်လိုက်မှုမရှိဘဲ သူတို့ကို မိစ္ဆာချေမှုန်းရေးဌာနဆီ လွှဲပြောင်းပေးဖို့၊ ဒါမှမဟုတ် မဟာယွီ ဥပဒေနဲ့အညီ ပြစ်မှုကျူးလွန်တဲ့ မိစ္ဆာတွေကို အရှင်မက လူသိရှင်ကြား အရေးယူပေးဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်… ဒါမှ မဟာယွီ ပြည်သူတွေကို ရှင်းပြနိုင်ပြီး သူတို့ စိတ်သက်သာရာ ရစေမှာပါ”
“ပြီးတော့ ယွီတောင်တန်းက မိစ္ဆာတွေကို မဟာယွီ မိစ္ဆာမှတ်ပုံတင်စာရင်းမှာ မှတ်ပုံတင်ထားစေချင်ပါတယ်… ယွီတောင်တန်းရဲ့ စီရင်ပိုင်ခွင့်ကနေ ထွက်ခွာပြီး ပတ်ဝန်းကျင် ခရိုင်ကြီးသုံးခုထဲ ဝင်ရောက်မယ်ဆိုရင် မဟာယွီက ပိုမို လွယ်ကူစွာ စီမံခန့်ခွဲနိုင်ဖို့အတွက် သူတို့ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေကို သတင်းပို့ဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်”
“အရှင်မက မဟာယွီနဲ့အတူ ရပ်တည်ပေးဖို့ကိုလည်း မျှော်လင့်ပါတယ်… အကယ်၍ မဟာယွီက ပြည်ပကျူးကျော်မှုနဲ့ ကြုံတွေ့ရရင် ယွီတောင်တန်းက အကူအညီ ပေးဖို့ လိုအပ်ပါတယ်… သေချာတာကတော့ အောင်မြင်မှုတွေ ရရှိခဲ့ရင် ဧကရာဇ်နန်းတော်က ဆုလာဘ်တွေ ပေးအပ်သွားမှာပါ”
“တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ကျွန်တော့်ရဲ့ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်က ခရိုင်ကြီးသုံးခုမှာ တပ်စွဲထားပါမယ်… ယွီတောင်တန်းက မဟာမိတ် စာချုပ်ကို လိုက်နာနေသရွေ့ ကျွန်တော်တို့ မဟာယွီက ယွီတောင်တန်းကို အရင်စပြီး တိုက်ခိုက်မှာ မဟုတ်တဲ့အတွက် စိတ်ချပါ အရှင်မ… ဒါက ကြိုတင်ကာကွယ်မှု သက်သက်ပါပဲ… အကယ်၍ နေရာချင်းသာ ပြောင်းကြည့်မယ်ဆိုရင် အရှင်မလည်း ဒီလိုပဲ လုပ်လိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် ထင်ပါတယ်...”
ဆုန့်ဝမ်ထောင်နှင့် မိစ္ဆာများက ထပ်မံ၍ အချိန်အတော်ကြာအောင် ဆွေးနွေးလိုက်ကြပြန်၏။
အချက်အလက်များက ရှင်းလင်းပြီး အကြောင်းအရာများကလည်း အသေးစိတ်ကျလှသည်။
သူ ပြောပြီးသွားချိန်တွင် လက်ဖက်ရည်များက ကုန်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်၏။ ပျားများ ပျံသန်းလာပြီး လက်ဖက်ရည်အိုး အဖုံးများကို မ,၍ ရေနွေးများ ထပ်ဖြည့်ပေးကြသည်။
လူသားများက လက်ဖက်ရည် သောက်နေစဉ်တွင် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုဘက်မှ စကားပြောရန် အလှည့်ရောက်လာ၏။
မဟာမိစ္ဆာသခင် လေးပါးက တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် စကားပြောကြပြီး အဓိကအားဖြင့် ကျောင်းအုပ်ကြီး ဂျီမိုနှင့် မိစ္ဆာသခင်မ ကျိုကွမ်းတို့က ပြောဆိုကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ဖူရှောင်ကွမ်းက ရံဖန်ရံခါ ဝင်ရောက် မှတ်ချက်ပေးတတ်ပြီး ထိုမှတ်ချက်များက အမြဲတမ်းလိုလို ထိမိပြီး ပြဿနာ၏ အဓိကအချက်ကို တိုက်ရိုက် ထိုးဖောက်သွားတတ်၏။
မီးလျှံနီကတော့ တင်းမာနေသော လေထုကို ပြေလျော့စေရန် နောက်ပြောင်မှုများ ပြုလုပ်ပေးကာ အခြေခံအားဖြင့် သူ၏ ပင်ကိုယ်စရိုက်အတိုင်း နေနေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
“ယွီတောင်တန်း မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုက ခရိုင်ကြီးသုံးခုအတွင်းမှာ မဟာယွီ နိုင်ငံသားတွေနဲ့ တန်းတူ အခွင့်အရေး ရရှိနိုင်တယ်ဆိုမှတော့ သူတို့က မဟာယွီ ဥပဒေတွေကို လိုက်နာဖို့ဆိုတာ သဘာဝကျပါတယ်… အဲဒီလိုပဲ လူသားတွေ ယွီတောင်တန်းထဲ ဝင်လာရင်ရော ကျွန်တော်တို့ ယွီတောင်တန်းရဲ့ ဥပဒေတွေကို လိုက်နာရမှာလား… အကယ်၍ သူတို့ ပြစ်မှုကျူးလွန်ခဲ့ရင် လူသားတရားရုံးက ဘက်မလိုက်ဘဲ အရေးယူမှာလား ဒါမှမဟုတ် ကျွန်တော်တို့ ယွီတောင်တန်းက အရေးယူရမှာလား”
“လူသားမျိုးနွယ်စုက ခရိုင်ကြီးသုံးခုမှာ တပ်စွဲထားတယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုကလည်း တောင်တန်းတွေပေါ်မှာ စစ်သည်တွေ စုဆောင်းဖို့ အရပ်လေးမျက်နှာက မိစ္ဆာတွေကို စုရုံးခွင့် ရှိမလား… ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် စိတ်အေးချမ်းသာစွာ နေနိုင်ဖို့အတွက် ကြိုတင်ကာကွယ်မှု သက်သက်ပဲလေ”
“ယွီတောင်တန်းကို မှီခိုနေရတဲ့ ထင်းခုတ်သမားတွေ၊ မုဆိုးတွေ၊ လက်မှုပညာရှင်တွေနဲ့ ဆေးမြစ်ရှာဖွေသူတွေလည်း မှတ်ပုံတင်ရမယ်… တခြား တောင်ပေါ်ကို ဝင်လာမယ့် လူသားတွေကလည်း အသိပေးရမယ်… ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဘယ်သူဘယ်ဝါမှန်း ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ ဘယ်သူ့ကိုမဆို ဓားပြအဖြစ် သတ်မှတ်မယ်… သခင်ကြီးဆုန့် ဘယ်လိုထင်လဲ မသိဘူး”
“မဟာယွီက ပြည်ပရန်သူနဲ့ ရင်ဆိုင်ရရင် ယွီတောင်တန်းက ကူညီနိုင်ပါတယ်… ဒါပေမဲ့ တခြား မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုတွေတော့ မပါဘူး… အကယ်၍ ကျူးကျော်လာတာ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စု ဖြစ်နေရင်တော့ အများဆုံး ကြားနေပေးရုံပဲ တတ်နိုင်မယ်”
“အဲဒီလိုဆိုရင် ယွီတောင်တန်းကို လူသားမျိုးနွယ်စု ဂိုဏ်းတစ်ခုခုက တိုက်ခိုက်လာခဲ့ရင် မဟာယွီကလည်း ဝင်မပါဘဲ ဘေးကနေ ရပ်ကြည့်နေလို့ ရတာပေါ့”
နှစ်ဖက်စလုံးက စကားစစ်ထိုးပွဲများ ဆင်နွှဲကြပြီး အပေးအယူများ ပြုလုပ်ကာ အလျှော့မပေးဘဲ အသေးစိတ် အချက်အလက်တိုင်းအတွက် မျက်နှာတွေ နီရဲလာသည်အထိ ငြင်းခုံနေကြ၏။
တစ်ဖက်ရှိ စစ်သူကြီးများက သူတို့ ရန်ဖြစ်ကြတော့မည်ကို စိုးရိမ်ပြီး ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။
ယွီလီက ပျင်းရိလာသဖြင့် တိုက်ရိုက်ပင် ထွက်သွား၏။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဤအပြုအမူက သူမ၏ အေးစက်သော စရိုက်နှင့် ကိုက်ညီနေသည် မဟုတ်လား။ သူမက ဝိုင်သောက်ပြီး လမင်းကို ငေးကြည့်ရန် နေရာတစ်ခု ရှာတွေ့သွားသည်။
အရုဏ်ဦး၏ ပထမဆုံး အလင်းတန်းလေး ပေါ်လာချိန်မှသာ နှစ်ဖက်စလုံးက အပေးအယူ တစ်ခုကို မနည်း သဘောတူနိုင်ခဲ့ကြ၏။
အရက်နံ့များကို ဖယ်ရှားပြီးနောက် ယွီလီက အရင်ကလိုပင် အေးစက်စက် အမူအရာဖြင့် ပြန်ပေါ်လာသည်။
ပြန်လည်ရေးဆွဲထားသော စာရွက်စာတမ်းကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် ယွီလီက မည်သည့် ကန့်ကွက်မှုမှ မရှိဘဲ ဝါးရွက်တံဆိပ်ကို တိုက်ရိုက် နှိပ်လိုက်၏။
ဆုန့်ဝမ်ထောင်က တရားဝင် တံဆိပ်တုံး အမျိုးမျိုးကို ထုတ်ယူကာ တုံးနှိပ်လိုက်သည်။ မဟာမိတ် စာချုပ်ကို အကြမ်းဖျင်း လက်မှတ်ရေးထိုးပြီးပြီ ဖြစ်၏။ တရားဝင် အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိစေရန်အတွက် သူက ဧကရာဇ်မင်းမြတ် စစ်ဆေးပြီး ဧကရာဇ် ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်တုံး နှိပ်နိုင်ရန် ဧကရာဇ်နန်းတော်သို့ ပြန်သွားရမည် ဖြစ်သည်။
ထိုသို့လုပ်ဆောင်ခြင်းဖြင့် ဤစာချုပ်က ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရရှိနိုင်မည် ဖြစ်၏။
နှစ်ဖက်စလုံးက ကျေနပ်သွားကြပြီး လေထုက သဟဇာတ ဖြစ်သွားသည်။
ဂျီမိုက မိစ္ဆာဈေးတန်းတွင် ညစာစားပွဲတစ်ခု ပြင်ဆင်ထားပြီးဖြစ်ကာ လူတိုင်းကို ဖိတ်ကြားတော့မည့်အချိန်တွင် ယွီလီ၏ မျက်နှာအမူအရာက ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွား၏။ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြည့်နှံ့နေသည့် ကောင်းကင်ကို ဖောက်ထွင်းသွားနိုင်သော ဓားအလင်းတန်းတစ်ခု ကောင်းကင်ယံမှ ဆင်းသက်လာသည်။
ဒေါသတကြီး လောင်ကျွမ်းနေသော အသံတစ်ခုက သူတို့၏ နားထဲသို့ ရောက်ရှိလာ၏။
“ယွီလီ... သောက်မိန်းမယုတ်… အပြင်ထွက်ခဲ့ပြီး မင်းရဲ့ သေမင်းနဲ့ ရင်ဆိုင်လိုက်စမ်း”
***