Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၅၇)</h2> <h2 style="text-align: center;">ယွီလီ၏ အတိတ်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နောက်ဆုံးသဲပွင့်လေး ကျဆင်းသွားချိန်တွင် သတ္တမနေ့၏ နေဝင်ဆည်းဆာအချိန်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ ဝင်လုဆဲဆဲ နေမင်းကြီးက ဆောင်းဦးရေပြင်ပေါ်တွင် ရွှေနီရောင် ပိုးသားလွှာများကို ဖြန့်ကျက်ထားပြီး လေနှင့်အတူ လှိုင်းဂယက်များ ထနေကာ ထပ်နေသော တောင်ထွတ်များကြားတွင် ရွှေရောင်တိမ်တိုက်များကို ဖန်တီးပေးထား၏။</p> <p style="text-align:justify">နွေဦးနှင့် ဆောင်းဦး ဂူသင်္ချိုင်းလေးပင် ရွှေရောင်တစ်လွှာ ဆိုးထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဂူထဲတွင် ဖူရှောင်ကွမ်း နိုးလာ၏။ သူ၏ ခုနစ်လက်မအရွယ် မိစ္ဆာခန္ဓာကိုယ်က ရွှေရောင်အလင်းတန်းအောက်တွင် တောက်ပနေပြီး မွန်မြတ်သန့်စင်သော အငွေ့အသက်တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေကာ သူ၏ အရေပြားပေါ်တွင် ငွေရောင်အလင်းတန်းများနှင့် ရေအလင်းတန်းများ စီးဆင်းနေသကဲ့သို့ နက်နဲဆန်းကြယ်သော အသွင်အပြင် တစ်ခုကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။</p> <p style="text-align:justify">သူက ခန္ဓာကိုယ်ကို တစ်ချက်ခါလိုက်ပြီး လူသားအသွင်သို့ ပြောင်းလဲလိုက်၏။ သူက ငွေရောင်ဆံပင်၊ ငွေရောင်အဝတ်အစားဖြင့် အနည်းငယ်မျှ ပြောင်းလဲသွားပုံမရပေ။ သို့သော်လည်း ဖူရှောင်ကွမ်းက သူ၏ မိစ္ဆာခန္ဓာကိုယ်မှာ နှစ်ဆကျော် ပိုမိုသန်မာလာပြီး အချိန်ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခု ဖွဲ့စည်းနိုင်ရန် ခြေတစ်လှမ်း ပိုနီးစပ်လာပြီဖြစ်ကြောင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိနေ၏။</p> <p style="text-align:justify">အတွေးတစ်ချက်နှင့်အတူ အချိန်ရေစီးကြောင်းစွမ်းအားများက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ရစ်ပတ်သွားသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူက ဂူထဲမှ ထွက်လာပြီး ဝိညာဉ်ရေကန်အထက်တွင် ပေါ်လာကာ ချက်ချင်းပင် ထင်းရှူးပင်ဖျားပေါ်သို့ လှမ်းတက်လိုက်သည်။ သူ၏ အဝတ်အစားများမှာ လွင့်ဝဲနေပြီး သူ၏ ဟန်ပန်က ကျက်သရေရှိလှ၏။</p> <p style="text-align:justify">သူက အင်္ကျီလက်ကို ညင်သာစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ရေကန်ထဲရှိ နောက်ကျမှပွင့်သော ကြာဖူးများက သာမန်မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သော အမြန်နှုန်းဖြင့် ပွင့်အာလာကြသည်။ ပန်းရောင်သန်းနေသော ပွင့်ဖတ်များက နုနယ်လှပြီး ဖြူဝင်းကာ အနီရောင် အနည်းငယ် စွန်းထင်းနေ၏။ သို့သော်လည်း သာမန်မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သော အမြန်နှုန်းဖြင့် ပြန်လည် ညှိုးနွမ်းသွားကြပြီး ချက်ချင်းပင် ဝိညာဉ်ကြာစေ့များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">အဝေးမှ တောင်ရိပ်များကြားတွင် ဝါးမျိုခံနေရသော ပုစွန်ဆီရောင်သမ်းနေသော ဆည်းဆာနေရောင်ကို ငေးကြည့်ရင်း ဖူရှောင်ကွမ်းက ကျေနပ်စွာ ပြုံးလိုက်၏။ မိစ္ဆာခန္ဓာကိုယ် သန်မာလာမှုက သူ့အတွက် အချိန် နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ကို အသုံးပြုရန် ပိုမို လွယ်ကူသွားစေသည်။</p> <p style="text-align:justify">လက်ရှိတွင် သူ၏ စွမ်းအား တိုးလာရုံသာမက အသုံးပြုနိုင်သည့် အမြန်နှုန်းလည်း ပိုမြန်လာပြီး သွေးကြောများ ပိုမို ကျယ်ပြန့်လာကာ သူ၏ ဓမ္မစွမ်းအား သိုလှောင်နိုင်မှု အကန့်အသတ်ကလည်း တိုးတက်လာခဲ့၏။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော်လည်း လုံလောက်မှု မရှိသေးပေ။</p> <p style="text-align:justify">သူ အဆင့်တက်သွားသည်နှင့် သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံက သုံးဆယ့်လေးပေအထိ တိုးလာမည်ဖြစ်ပြီး ထိုအခါ သူ၏ မိစ္ဆာခန္ဓာကိုယ်က ခံနိုင်ရည်ရှိမည် မဟုတ်ချေ။ ဤသည်က အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်သော ဝိညာဉ်အာရုံ ရှိနေခြင်း၏ အားနည်းချက် ဖြစ်သော်လည်း ကံကောင်းစွာဖြင့် သူက ဖြေရှင်းနည်းတစ်ခု ရရှိထားပြီး ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူက ရာသီလေးခု ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်း နည်းစနစ်ကိုသာ ဆက်လက် လေ့ကျင့်ပြီး ပြီးပြည့်စုံအောင် လုပ်ဆောင်သွားမည်ဆိုပါက အများဆုံး ခြောက်လအတွင်း ဤအားနည်းချက်ကို ဖြည့်ဆည်းနိုင်မည် ဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify">ဤသည်က သန့်စင်သော အလင်းသဲ၏ ကျေးဇူးကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက သူက ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်း ခရီးစဉ်ကို ဤမျှထိ ရောက်ရှိအောင် လျင်မြန်စွာ ပြီးမြောက်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။</p> <p style="text-align:justify">ထို့ပြင် ရာသီလေးခု ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်း နည်းစနစ်၏ ထိရောက်မှုက အချိန်တာအို လမ်းစဉ်၊ ဇီသာတာအို လမ်းစဉ်နှင့် မိုးကြိုးတာအို လမ်းစဉ်တို့တွင် သူ၏ အောင်မြင်မှုများနှင့် နီးကပ်စွာ ဆက်စပ်နေ၏။ ဤလမ်းစဉ် သုံးခုတွင် သူ တိုးတက်မှု ရှိနေသရွေ့ လိုအပ်သော အချိန်က လျော့ကျသွားမည် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">အကယ်၍ မိစ္ဆာခန္ဓာကိုယ်ကို သန့်စင်ရန်အတွက် ရွှမ်းအဆင့် ဝိညာဉ်ပစ္စည်းအချို့ကို သူ ရရှိနိုင်မည်ဆိုပါက လုပ်ငန်းစဉ်က ပို၍ပင် တိုတောင်းသွားနိုင်ပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤအချက်ကို တွေးမိသောအခါ ဖူရှောင်ကွမ်းက အနာဂတ်အတွက် မျှော်လင့်ချက်များစွာဖြင့် ပြည့်နှံ့သွား၏။</p> <p style="text-align:justify">…</p> <p style="text-align:justify">နောက်တစ်နေ့ ညနေခင်း…</p> <p style="text-align:justify">အချုပ်ထောင်ကို ကင်းလှည့်ပြီးနောက် ဖူရှောင်ကွမ်းက မိတ်ဆွေများနှင့် ဆုံတွေ့ရန် ဆန်းဝေ့စာအုပ်ဆိုင်သို့ သွားရန် စီစဉ်နေစဉ် သူ၏ ခါးမှ တံဆိပ်ပြား လင်းလာ၏။</p> <p style="text-align:justify">ဖူရှောင်ကွမ်းက သတင်းစကားကို စစ်ဆေးပြီးနောက် ဖြတ်သန်းသွားသော အင်းဆက်မိစ္ဆာတစ်ကောင်ကို ခေါ်၍ သူ့တွင် အခြား အရေးကြီး ကိစ္စများ ရှိနေကြောင်းနှင့် သူတို့ကို အရင်ဆုံနှင့်ကြရန် ကျူးယွင်တို့ မိစ္ဆာသုံးကောင်ကို အသိပေးခိုင်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက အတောင်ပံခတ်၍ မိစ္ဆာအကယ်ဒမီမှ ထွက်ခွာသွား၏။</p> <p style="text-align:justify">ဘီယွင်ရေကန်၊ မြစိမ်းရောင်ကျွန်း…</p> <p style="text-align:justify">ဖူရှောင်ကွမ်းက စောစော ရောက်လာသည်။ အခြား မဟာမိစ္ဆာသခင် သုံးပါးက မရောက်လာကြသေးပေ။ စားပွဲထိပ်တွင် ဧကရီယွီလီအပြင် အခြား ပြေပြစ်လှပသော မိစ္ဆာမလေး တစ်ဦးလည်း ရှိနေ၏။</p> <p style="text-align:justify">သူမက ခရမ်းရင့်ရောင် ဂါဝန်ရှည်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး အရပ်ရှည်ကာ သွယ်လျသည်။ သူမက နက်ရှိုင်းသော တောင်ကြားတစ်ခုတွင် နေထိုင်ပြီး လောကီအညစ်အကြေးများ ကင်းစင်နေသည့် ရသေ့တစ်ပါးကဲ့သို့ လွင့်မျောနေသော အငွေ့အသက်တစ်ခု ရှိ၏။ သူမ၏ နဖူးပေါ်ရှိ သစ်ခွပန်း အမှတ်အသားလေးတစ်ခုက သူမ၏ သန့်စင်မှုအပေါ် နူးညံ့မှုနှင့် ဆွဲဆောင်မှု အနည်းငယ်ကို ပေါင်းထည့်ပေးထားသည်။</p> <p style="text-align:justify">သူမက အရင်က သူ့ကို ကူညီပေးခဲ့သော သစ်ခွမြက် မိစ္ဆာဘုရင်မပင် ဖြစ်၏။ ဧကရီယွီလီ၏ ဘေးတွင် ရပ်နေသော်လည်း သူမက လုံးဝ အားနည်းမနေပေ။ သစ်ခွနှင့် ဝါးစိမ်းတို့က သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် အလှတရား အသီးသီး ရှိကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဖူရှောင်ကွမ်းက ဧကရီယွီလီကို အရိုအသေပေးပြီးနောက် သစ်ခွမြက် မိစ္ဆာဘုရင်မကို အရိုအသေပေးရန် ပြင်လိုက်ချိန်တွင် သူမက အရင် စကားပြောလာ၏။</p> <p style="text-align:justify">“ဒီဘုရင်မက ယီပြည်နယ်၊ ဝမ်မုသစ်တောက လာတာပါ… မင်းတို့ရဲ့ မိစ္ဆာဘုရင်မ ငယ်ငယ်တုန်းက ငါကိုယ်တိုင် ရေလောင်းပြီး သွန်သင်ပေးခဲ့တာလေ… ငါ့ကို မိစ္ဆာဘုရင်မ ကျိုပန်းလို့ ခေါ်လို့ရပါတယ်”</p> <p style="text-align:justify">“ဒီမျိုးဆက်သစ်က မိစ္ဆာဘုရင်မ ကျိုပန်းကို ဂါရဝပြုပါတယ်”</p> <p style="text-align:justify">ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မိစ္ဆာဘုရင်မ ကျိုပန်းက ပြုံးလိုက်သည်။ သူမက မျက်လုံးထောင့်မှနေ၍ ဘေးရှိ အစိမ်းရောင် ဝတ်စုံနှင့် အလှလေးကို အကဲခတ်လိုက်၏။ ယွီလီက အေးစက်စက် နှာမှုတ်၍ ခေါင်းလွှဲသွားပြီး သူမကို အလောတကြီး ဝင်မငြင်းသည်ကို မြင်သောအခါ သူမ၏ အပြုံးက ပို၍ပင် တောက်ပသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဘေးသို့ တိတ်တဆိတ် ဆုတ်ခွာသွားပြီးနောက် ဖူရှောင်ကွမ်းက မိစ္ဆာဘုရင်မ နှစ်ပါးကြားရှိ အနေရခက်သော အပြန်အလှန် ဆက်ဆံရေးကို လျှို့ဝှက်စွာ စောင့်ကြည့်နေရင်း သူ ယခုလေးတင် ရရှိခဲ့သော သတင်းအချက်အလက်များကို စိတ်ထဲမှ စီစဉ်နေလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">ဧကရီယွီလီတွင် ထူးခြားသော နောက်ခံတစ်ခု ရှိနေသည်ဆိုသည့်အချက်က မဟာမိစ္ဆာသခင် လေးပါးကြားရှိ တူညီသော အမြင်တစ်ခု ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤအကြောင်းကြောင့် သူတို့က လျှို့ဝှက်စွာ ခန့်မှန်းခဲ့ကြဖူးပြီး ထိုခန့်မှန်းချက်များထဲမှ တစ်ခုမှာ အရှင်မသည် တောင်တန်းများ ထပ်နေပြီး ရာသီဥတု သင့်တင့်မျှတကာ သစ်ပင်ပန်းမန်များ ထူထပ်သော၊ အပင်များအတွက် ပရဒိသုတစ်ခုနှင့် ဝါးများအတွက် သန့်စင်သော နယ်မြေတစ်ခုဖြစ်သည့် ဝမ်မုသစ်တောမှ လာခြင်းဖြစ်နိုင်သည်ဟူ၍ ဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify">မြစိမ်းရောင် ဝါးတောကြီးများက ရေတွက်၍ မရနိုင်လောက်အောင် များပြားလှပြီး ဗဟိုနယ်မြေ တစ်ခုလုံးတွင် ကျော်ကြားလှသည်။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော်လည်း သူတို့က မဖြစ်နိုင်ဟု ထင်ခဲ့ကြ၏။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ အရှင်မက အပင်ဝိညာဉ် တစ်ခုဖြစ်သည်။ လူများက အသက်ရှင်ရန် ပြောင်းရွှေ့ကြသော်လည်း သစ်ပင်များက ပြောင်းရွှေ့လျှင် သေဆုံးကြပြီး ဝါးများကလည်း ထိုအတိုင်းပင် ဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify">ယွီတောင်တန်းက ဖျင်ပြည်နယ်နှင့် ယုံပြည်နယ် နယ်စပ်တွင် တည်ရှိသည်။ ဖျင်ပြည်နယ်နှင့် ယီပြည်နယ်ကြားတွင် ရွှီပြည်နယ်က ခြားထားပြီး တောင်များနှင့် မြစ်များ ထောင်ပေါင်းများစွာ ကွာဝေး၏။ အရှင်မက ဤနေရာကို ဘယ်လိုလုပ် ရောက်လာနိုင်မည်နည်း။</p> <p style="text-align:justify">မထင်မှတ်ထားဘဲ သူမက တကယ်ကို ဝမ်မုသစ်တောမှ လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်နေသည်။ ကြည့်ရသည်မှာ သူမကလည်း ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ်ရှိသည့် မိစ္ဆာတစ်ကောင် ဖြစ်ပုံရ၏။</p> <p style="text-align:justify">ထိုအကြောင်းကို တွေးမိသောအခါ ဖူရှောင်ကွမ်းက စိတ်အားထက်သန်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဝမ်မုသစ်တောက ရှည်လျားသော အမွေအနှစ်တစ်ခုရှိသည့် ရှေးဟောင်း မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စု တစ်ခုဖြစ်သည်။ ဝမ်မုသစ်တောက ကျောထောက်နောက်ခံအဖြစ် ရှိနေမည်ဆိုပါက ယွီတောင်တန်း၏ အဆင့်အတန်းက ပိုမို မြင့်တက်လာမည်ဖြစ်ပြီး သူ ပို၍ တည်ငြိမ်စွာ ကျင့်ကြံနိုင်မည်ဖြစ်ကာ အရင်းအမြစ်များ ရရှိရန်လည်း ပိုမို လွယ်ကူသွားမည် ဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify">အခြားအရာများကို မပြောဘဲ တောင်ပိုင်းယွီ မြေအောက် မိစ္ဆာဈေးတန်းတွင် ဝမ်မုသစ်တောမှ ဖွင့်လှစ်ထားသော ဝမ်ချွန်းခန်းမကိုသာ ကြည့်မည်ဆိုလျှင်ပင် ဤဆက်ဆံရေးကြောင့် အကယ်၍ သူ သက်တမ်းတိုး သိုင်းကျင့်စဉ်ကို ဝယ်ယူမည်ဆိုပါက သူတို့က သူ့ကို အခွင့်အရေးအချို့ ပေးမည် မဟုတ်ပါလော။</p> <p style="text-align:justify">ဧကရီယွီလီနှင့် မိစ္ဆာဘုရင်မ ကျိုပန်းတို့ကြားက အတိတ်နှင့် ပတ်သက်၍မူ အရှင်မက ပြောပြလိုလျှင် သူက သေချာ နားထောင်မည်ဖြစ်ပြီး အရှင်မက မပြောလိုပါက ဖူရှောင်ကွမ်းကလည်း နားမကြား၊ စကားမပြောနိုင်သူ တစ်ယောက်လို ဟန်ဆောင်နေမည်သာ။</p> <p style="text-align:justify">အလွန်အမင်း စပ်စုခြင်း မပြုဘဲ ကိုယ့်ကိစ္စမဟုတ်သည်များကို ဝင်မပါခြင်း၊ အထူးသဖြင့် ကိုယ့်ကျောထောက်နောက်ခံ၏ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာကို မစုံစမ်းခြင်းတို့ကသာ သက်သောင့်သက်သာရှိသော စိတ်အခြေအနေ တစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်စေပြီး လွတ်လပ်ပေါ့ပါးစွာ နေထိုင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">…</p> <p style="text-align:justify">အချိန်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် မိစ္ဆာသခင် သုံးဦးက တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ရောက်လာကြ၏။</p> <p style="text-align:justify">မိစ္ဆာဘုရင်မ ကျိုပန်း၏ ဇာစ်မြစ်နှင့် မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို သိလိုက်ရသောအခါ သူတို့၏ တုံ့ပြန်မှုများက ဖူရှောင်ကွမ်းထက် မပိုပေ။ ဂျီမိုနှင့် ကျိုကွမ်းတို့က သူတို့၏ တည်ငြိမ်မှုကို အနိုင်နိုင် ထိန်းထားရပြီး သတင်းအချက်အလက်များကို ချေဖျက်ရန် ဘေးတွင် ရပ်နေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">မီးလျှံနီက အနည်းငယ် ပိုလွန်သွားပြီး နေရာမှာပင် ကျောက်ရုပ်လို ရပ်နေကာ ဆွံ့အသွားပြီးနောက် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ဟောင်လိုက်ရာ အနောက်မှ အမွေးပွ ခွေးမြီးတစ်ခု ထွက်လာပြီး နေရာမှာပင် တရမ်းရမ်း ဖြစ်နေ၏။</p> <p style="text-align:justify">ယွီလီ၏ စူးစူးရဲရဲ ကြည့်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီးနောက် သူက မကျေမနပ်ဖြင့် နှစ်ချက်ခန့် အသံပြုလိုက်ပြီး အမြီးကုပ်ကာ ဘေးသို့ ဆုတ်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">“အရှက်မရှိတဲ့ကောင်”</p> <p style="text-align:justify">ယွီလီက ဆက်မကြည့်နိုင်တော့ဘဲ အကြည့်လွှဲသွား၏။</p> <p style="text-align:justify">မိစ္ဆာများ အားလုံး စုံလင်သွားသောအခါ သူမက အဓိက ကိစ္စကို စတင် ပြောဆိုလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ငါ အဘွားကြီး...”</p> <p style="text-align:justify">အကျင့်ပါနေသော ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ရည်ညွှန်းသည့် နာမ်စားကို ပြောလိုက်ပြီးနောက် ယွီလီ၏ လေသံက ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွား၏။ မျက်မှောင်ကြုတ်နေသော မိစ္ဆာဘုရင်မ ကျိုပန်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူမက အေးစက်စက် နှာမှုတ်ကာ ခေါင်းမာစွာဖြင့် ပြောင်းလဲရန် ငြင်းဆန်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“မင်းတို့ဖာသာလည်း တွေးမိလောက်ပြီ ထင်တယ်… ဒီဘုရင်မက ဝမ်မုသစ်တောက လာတာဖြစ်ပြီး အဲဒီမှာ နှစ်ပေါင်း ခြောက်ဆယ်လောက် နေခဲ့ဖူးတယ်… အခုကစပြီး ငါတို့ ယွီတောင်တန်းနဲ့ ဝမ်မုသစ်တောက တရားဝင် မဟာမိတ်တွေ ဖြစ်သွားပြီ… အချင်းချင်း စောင့်ရှောက်ပြီး အတူတူ ရှေ့တိုး နောက်ဆုတ် လုပ်ကြမယ်… ဒါကို မင်းတို့ အားလုံး မှတ်ထားဖို့ မျှော်လင့်တယ်”</p> <p style="text-align:justify">မိစ္ဆာလေးဦးက သူတို့၏ ရပ်တည်ချက်ကို ဖော်ပြလိုက်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဒီလက်အောက်ငယ်သားတွေက အရှင်မရဲ့ အမိန့်တွေကို တိတိကျကျ လိုက်နာပါ့မယ်”</p> <p style="text-align:justify">ယွီလီက ညင်သာစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး နောက်ထပ် ညွှန်ကြားချက် အနည်းငယ် ပေးပြီးနောက် ရပ်လိုက်၏။ သူမက မိစ္ဆာဘုရင်မ ကျိုပန်းကို ကြည့်လိုက်ရာ မေးစေ့က အနည်းငယ် မော့နေပြီး မျက်လုံးများက တိုက်တွန်းနေသည်။</p> <p style="text-align:justify">အိမ်ပေါ်မှ ဆင်းပြေးသွားသော ဝါးလေးက နောက်ဆုံးတော့ သူမအပေါ် ပြန်ပြီး အလိုလိုက်ခံချင်နေပြန်ပြီ။ မိစ္ဆာဘုရင်မ ကျိုပန်းက ဝမ်းသာသွား၏။ သူမက အောက်ရှိ မဟာမိစ္ဆာသခင် လေးပါးကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး သူတို့က ဝါးလေး အားကိုးရသည့် လက်ရုံးများဖြစ်ကြောင်း တွေးမိကာ ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဒီရက်ပိုင်း ယွီလီက ငါ့နားထဲမှာ မင်းတို့အကြောင်း ခဏခဏ ချီးကျူးပြီး မင်းတို့အတွက် ဆုလာဘ်တွေ တောင်းပေးနေတာ… သူက မာနကြီးတဲ့ သဘာဝရှိပြီး ငါ့ဆီကနေ တစ်ခုခု တောင်းဆိုခဲတယ်… အခု သူက မင်းတို့အတွက် ဒီလောက်ထိ လုပ်ပေးနေတာဆိုတော့ မင်းတို့က သူ့ကျေးဇူးကို မှတ်ထားရမယ်”</p> <p style="text-align:justify">“ကျေးဇူးကန်းတဲ့ အလုပ်မျိုး မလုပ်ကြနဲ့… မဟုတ်ရင် ဒီဘုရင်မက မင်းတို့ကို ဘယ်တော့မှ ခွင့်လွှတ်မှာ မဟုတ်ဘူး… မင်းတို့ ကမ္ဘာမြေရဲ့ အဆုံးစွန်ထိ ပြေးရင်တောင်မှ သစ္စာဖောက်တွေကို ငါက မြေမှုန့်ဖြစ်အောင် ချေမွပစ်မယ်”</p> <p style="text-align:justify">မဟာမိစ္ဆာသခင် လေးပါးက အံ့အားသင့်သွားသလို ဝမ်းလည်းဝမ်းသာသွားကြပြီး ယွီလီကို ကျေးဇူးတင်ရန် ချက်ချင်းပင် ကြီးမားသော အရိုအသေ ပေးလိုက်ကြ၏။</p> <p style="text-align:justify">“ကျွန်တော်တို့အပေါ် ဂရုစိုက်ပေးတဲ့အတွက် အရှင်မကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်… အရှင်မအတွက်ဆိုရင် မီးထဲဖြစ်ဖြစ် ရေထဲဖြစ်ဖြစ် ဆင်းပါ့မယ်”</p> <p style="text-align:justify">ယွီလီက ရှားရှားပါးပါး ရှက်သွေးဖြာသွားသလို ဂနာမငြိမ် ဖြစ်သွားပြီးမှ မိစ္ဆာများကို ထခွင့်ပြုလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">မိစ္ဆာဘုရင်မ ကျိုပန်းက စီမံခန့်ခွဲမှု အတတ်ပညာတွင် ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်သည်။ ကြိမ်လုံးတစ်လှည့် မုန်လာဥတစ်လှည့် သုံးတတ်၏။ သူမက ချက်ချင်းပင် မိစ္ဆာများကို ရှေ့သို့ ခေါ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူမ၏ လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်မှုနှင့်အတူ ကျောက်စိမ်းသေတ္တာ လေးလုံးက အင်္ကျီလက်ထဲမှ ထွက်လာပြီး မိစ္ဆာများကို အသီးသီး ပြန်စစ်ဆေးကြည့်ရန် ပြောလိုက်၏။ မိစ္ဆာများကို ထွက်ခွာခွင့် မပြုမီ သူမက ညွှန်ကြားရန် မမေ့ခဲ့ပေ။</p> <p style="text-align:justify">“နောင်ကို မင်းတို့က ယွီလီကို စိတ်နှလုံး အကြွင်းမဲ့ အစေခံနေသရွေ့ ဒီဘုရင်မက ဆုလာဘ်တွေ ပေးဖို့ ဝန်လေးနေမှာ မဟုတ်ဘူး… နတ်ဘုရားစွမ်းရည် သိုင်းကျင့်စဉ်တွေပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဝိညာဉ်ပစ္စည်းတွေနဲ့ မှော်ရတနာတွေပဲဖြစ်ဖြစ် အကုန်လုံး ချီးမြှင့်ပေးနိုင်တယ်”</p> <p style="text-align:justify">“မိစ္ဆာဘုရင်မရဲ့ သွန်သင်ဆုံးမမှုတွေကို မှတ်သားထားပါ့မယ်”</p> <p style="text-align:justify">မဟာမိစ္ဆာသခင် လေးပါးက သူတို့၏ ရပ်တည်ချက်ကို ဖော်ပြပြီးနောက် ကျောက်စိမ်းသေတ္တာများကို သိမ်းဆည်းကာ မိစ္ဆာဘုရင်မ နှစ်ပါးကို လွတ်လွတ်လပ်လပ် စကားပြောနိုင်ရန် လိမ္မာပါးနပ်စွာဖြင့် ထွက်ခွာသွားကြ၏။</p> <p style="text-align:justify">နွေဦးနှင့် ဆောင်းဦး ဂူသင်္ချိုင်းသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ဖူရှောင်ကွမ်းက ကျောက်စိမ်းသေတ္တာကို မဖွင့်မီ ရေချိုးပြီး အမွှေးတိုင် ထွန်းလိုက်သည်။ သေတ္တာထဲရှိ ဝိညာဉ်ပစ္စည်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ၏ မျက်ခုံးများက ဝမ်းသာပျော်ရွှင်စွာဖြင့် လှုပ်ရှားသွားတော့၏။</p> <p style="text-align:justify">…</p> <p style="text-align: center;">***</p> <p style="text-align:justify"> </p>


Save