Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၅၉)</h2> <h2 style="text-align: center;">အတားအဆီးမဲ့ ဓမ္မနယ်ပယ်၊ အစေခံများ လက်ခံခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ခိုဖူစားသောက်ဆိုင်၏ သီးသန့်ခန်း…</p> <p style="text-align:justify">မွှေးပျံ့ပြီး သွားရည်ကျချင်စရာကောင်းသော ဟင်းလျာများကို ကြည့်ရင်း ဖူရှောင်ကွမ်းက ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူက ပျံသန်းရွှေခြင်ဆီကို အပြည့်အဝ စုပ်ယူနိုင်ရန် လဝက်ခန့် အချိန်ယူခဲ့ရသော်လည်း စိုက်ပျိုးထားသည့်အတိုင်း ရိတ်သိမ်းနိုင်ခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော။ သူ အကျိုးအမြတ် များစွာ ရရှိခဲ့၏။</p> <p style="text-align:justify">သူ၏ မိစ္ဆာခန္ဓာကိုယ်က သုံးဆကျော် ပိုမို သန်မာလာရုံသာမက အချိန်တာအို လမ်းစဉ်နှင့်လည်း ပိုမို နီးကပ်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ မြေနှင့် ရေဓာတ်များပင် တိုးတက်လာခဲ့ပြီး အချိန်ရေစီးကြောင်း နတ်ဘုရားစွမ်းရည်အပေါ် သူ၏ ထိန်းချုပ်မှုကိုပင် ပိုမို ကျွမ်းကျင်လာစေကာ အသေးစိတ်ကျကျ အသုံးပြုနိုင်လာစေ၏။</p> <p style="text-align:justify">ယခု သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆက်လက် သန့်စင်နေသရွေ့ အဆင့်တက်ပြီးနောက် မြင့်တက်လာမည့် ဝိညာဉ်အာရုံ၏ ဖိအားကို သူ ခံနိုင်ရည်ရှိမည် ဖြစ်သည်။ အဆင့်မတက်မီ ရေဓာတ်နည်းစနစ်များကို ပေါင်းစပ်ခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုသာ ပြုလုပ်ရန် လိုအပ်တော့၏။</p> <p style="text-align:justify">ထိုအကြောင်းကို တွေးမိသောအခါ ဖူရှောင်ကွမ်းက အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">သူက သီးသန့်ခန်းထဲတွင် ခေတ္တမျှ နေထိုင်ကာ သူ၏ စိတ်ခံစားချက်ကို တည်ငြိမ်အောင် လုပ်ဆောင်ပြီးနောက် ကျူးယွင် အလုပ်များနေသည်ကို မြင်သဖြင့် သူမကို မနှောင့်ယှက်တော့ဘဲ လရောင်ထဲသို့ လှမ်းဝင်လိုက်ပြီး တိတ်ဆိတ်စွာ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">အမွှေးတိုင် တစ်ဝက်ခန့် လောင်ကျွမ်းပြီးနောက် ကျူးယွင်က ဝိညာဉ်လက်ဖက်ရည် တစ်ခွက်ကို ကိုင်ကာ တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်၏။ ထိုအခါ ဖူရှောင်ကွမ်း ထွက်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း မြင်လိုက်ရပြီး စားပွဲပေါ်တွင် ရှားပါးဟင်းလျာများ အပြည့်ရှိနေသည်ကို ကျူးယွင်က သတိထားမိလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">အစပထမတွင်တော့ ဤသည်မှာ ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုသာဖြစ်ပြီး ဖူပိုးကောင်က ထပ်ပြီး မကောင်းကြံနေပြန်ပြီဟု သူမ ထင်ခဲ့ကာ မထွက်သွားခင် သူမကို နောက်ပြောင်ဖို့ မမေ့ခဲ့ဘူးဟု တွေးလိုက်မိ၏။ သို့သော်လည်း သေချာ အနံ့ခံကြည့်ပြီး ရနံ့က အစစ်အမှန်ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသောအခါ သူမ တွေဝေသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">“သူက နောက်ထပ် တစ်ပွဲ ထပ်မှာသွားတာလား…”</p> <p style="text-align:justify">ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ကျူးယွင်က သူမ၏ တူကို ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး ဟင်းတစ်ပွဲကို ယူကာ ပါးစပ်ထဲ ထည့်၍ စမ်းသပ် ဝါးကြည့်လိုက်၏။ သူမ၏ မျက်လုံးများက အရောင်တောက်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဒါက စားလို့ရတယ်ဟ…”</p> <p style="text-align:justify">သူမ၏ မျက်လုံးများက ဟိုဟိုဒီဒီ ကစားနေ၏။ လက်ရှိ အားလပ်နေသော အချိန်ကို အခွင့်ကောင်းယူ၍ သူမက ချက်ချင်းပင် တူကို အဆက်မပြတ် အသုံးပြုလိုက်သည်။ သူမ၏ သူငယ်ချင်းက မှာယူခဲ့ခြင်းဖြစ်ရာ ဆိုင်စည်းကမ်းများကို ချိုးဖောက်ရာ မရောက်ပေ။</p> <p style="text-align:justify">သူမသာ မစားလျှင် ဤဟင်းပွဲများက အလဟဿ ဖြစ်သွားမည်ဖြစ်ပြီး မြင့်မြတ်သော စရိုက်ရှိသည့် မိစ္ဆာတစ်ကောင်အနေဖြင့် ထိုကဲ့သို့သော ကိစ္စမျိုးကို လုံးဝ ခွင့်မပြုနိုင်ပေ။ ပြောင်စင်သွားအောင် သူမ စားပစ်ရမည် ဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify">“ငါက တကယ်ကို ထူးချွန်တာပဲ”</p> <p style="text-align:justify">သို့သော်လည်း သူမ စားနေစဉ်မှာပင် ကျူးယွင်က ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာက တောင့်တင်းသွား၏။</p> <p style="text-align:justify">ခမ်းနားကြီးကျယ်သော ဟင်းလျာများက မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် စားကြွင်းစားကျန်များနှင့် အေးစက်နေသော ဟင်းပွဲများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">ထို့ပြင် သူမက ငါးရိုးတစ်ရိုးကို ပျော်ရွှင်စွာ ကိုက်ခဲနေမိ၏။</p> <p style="text-align:justify">တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရလျှင် သူမက စားကြွင်းစားကျန်များကို စားနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">နောက်တစ်ခဏတွင် သူမက တူကို လွှင့်ပစ်လိုက်ပြီး ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">“အား... ဖူပိုးကောင်... ငါ အဘွားကြီးနဲ့ နင်နဲ့က လုံးဝကို သင့်မြတ်လို့ မရတဲ့ ရန်သူတွေပဲ”</p> <p style="text-align:justify">သူမ၏ အော်သံက ခိုဖူစားသောက်ဆိုင် တစ်ခုလုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">မီးဖိုချောင်ထဲတွင် ဒယ်အိုးကို မွှေနေသော ဝက်အဖေမှာ လန့်ဖျပ်သွား၏။</p> <p style="text-align:justify">“ဒီသေနာမ ဝက်မလေးက အခု ဘာတွေ ရူးနေပြန်ပြီလဲ”</p> <p style="text-align:justify">အကယ်၍ သူ၏ ဟင်းချက်စွမ်းရည်ကသာ မထူးချွန်ဘဲ တိုက်ပွဲအတွေ့အကြုံ မရှိခဲ့လျှင် ဤဟင်းအိုးက ပျက်စီးသွားလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ကျူးယွင်က သီးသန့်ခန်းထဲတွင် သူမ၏ နာကြည်းချက်များကို ပေါက်ကွဲပြီးနောက် ခေါင်းငုံ့ကာ စဉ်းစားခန်း ဝင်နေပြီး အနည်းငယ်မျှပင် မူမမှန်မှု မရှိခဲ့သော ဝိညာဉ်အစားအစာ၏ အရသာကို ပြန်လည် တွေးတောနေ၏။</p> <p style="text-align:justify">“အဲဒီ သေနာပိုးကောင်က အာရုံငါးပါးကို လှည့်စားဖို့ မာယာ နည်းစနစ်ကို ဘယ်လိုများ သုံးသွားတာလဲ… ယွီတောင်တန်းရဲ့ နံပါတ်တစ် အမျိုးသမီး စားဖိုမှူး မိစ္ဆာဖြစ်တဲ့ ငါတောင် သတိမထားမိလိုက်ဘူး”</p> <p style="text-align:justify">သူမ ဆက်မစဉ်းစားနိုင်မီမှာပင် တံခါးက ကန်ဖွင့်ခံလိုက်ရသည်။ ဝက်အမေက တံမြက်စည်းတစ်ချောင်းကို ကိုင်ဆောင်လျက် ကြမ်းတမ်းစွာ ဝင်ရောက်လာပြီး လျှပ်စီးကဲ့သို့ မြန်ဆန်သော အမြန်နှုန်းဖြင့် ကျူးယွင်၏ နားရွက်ကို ဆွဲလိမ်ကာ ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">“ကောင်းလိုက်လေ... ခိုဖူစားသောက်ဆိုင် တစ်ခုလုံးက အသေအလဲ အလုပ်များနေတာကို နင်က ဒီမှာ ပုန်းပြီး ဟင်းတွေ ခိုးစားနေတယ်ပေါ့”</p> <p style="text-align:justify">ကျူးယွင်က ကမန်းကတန်း ပြန်ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“အမေ... သမီး ရှင်းပြတာကို နားထောင်ပါဦး”</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ဝက်အမေမှာ ကျူးယွင်၏ စကားများကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ပေ။</p> <p style="text-align:justify">“ငါ အဘွားကြီးရဲ့ တံမြက်စည်းကိုပဲ ရှင်းပြလိုက်စမ်း”</p> <p style="text-align:justify">ချက်ချင်းပင် သီးသန့်ခန်းထဲ၌ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံများဖြင့် ပြည့်နှံ့သွား၏။</p> <p style="text-align:justify">ဖောက်သည်များစွာက ဤမြင်ကွင်းကို ရိုးအီနေပြီ ဖြစ်သည်။ အချို့က ဘာမှမဖြစ်သကဲ့သို့ နေကြပြီး အချို့က စိတ်ဝင်တစား နားထောင်နေကြကာ အချို့ကတော့ အော်ဟစ်ငိုယိုသံများကို ဝိုင်သောက်ရန်အတွက် နောက်ခံတေးဂီတအဖြစ် အသုံးပြု၍ သူတို့၏ ဝိုင်ကို အပြည့်အဝ ခံစားနေကြ၏။</p> <p style="text-align:justify">ဤသည်က ခိုဖူစားသောက်ဆိုင်၏ ပုံမှန် မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">အကယ်၍ သူတို့က ရံဖန်ရံခါ ဤကဲ့သို့သော မြင်ကွင်းမျိုး မရှိဘဲ ဝက်မကြီး ဟွမ်နျန်က သူမ၏ အသုံးမကျသော သမီးကို ရိုက်နှက်သည့် ဇာတ်လမ်းကို မကြည့်ရလျှင် သူတို့က တစ်ခုခု လိုနေသလို ခံစားရမည် ဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify">…</p> <p style="text-align:justify">အန်းလဲ့လမ်းကြား၊ နွေဦးနှင့် ဆောင်းဦး ဂူသင်္ချိုင်း…</p> <p style="text-align:justify">ဖူရှောင်ကွမ်း ပြန်ရောက်ပြီးနောက် သူက ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်းဆိုင်ရာ သိမြင်နားလည်မှုများကို ရေးမှတ်လိုက်ပြီးနောက် ကိုယ်တွင်းအပြောင်းအလဲများကို သေချာစွာ အာရုံခံကြည့်လိုက်သည်။ အရုဏ်တက်ချိန်ရောက်၍ မနက်ခင်း ခရမ်းရောင် ချီစွမ်းအင်ကို စုဆောင်းပြီးမှသာ သူက အနားယူရန် မြေအောက်ဂူထဲသို့ ဝင်ရောက်သွား၏။</p> <p style="text-align:justify">သစ်ပင်တိုင်းက ဆောင်းဦးအရောင် သန်းနေပြီး တောင်တိုင်းက ဆည်းဆာနေရောင်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">ညနေခင်းတွင် ဖူရှောင်ကွမ်းက နိုးလာပြီး ဗိုက်ပြည့်စေရန် ဝိညာဉ်အစားအစာ တစ်နပ် စားလိုက်၏။ သူက ကျင့်ကြံခြင်းကို ရှားရှားပါးပါး လွတ်သွားလေ့ရှိသော်လည်း လောလောဆယ်တွင် ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်းအတွက် စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ကြောင်း တွေးမိသဖြင့် ဖူရှောင်ကွမ်းက စိတ်ဝင်စားမှု မြင့်တက်လာပြီး နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း အကြိမ်အနည်းငယ်ဖြင့် မိစ္ဆာဈေးတန်းမှ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">လရောင်က တောင်များနှင့် သစ်တောများအပေါ်တွင် ကြည်လင်သော အလင်းရောင် ဖျော့ဖျော့လေးကို လွှမ်းခြုံထား၏။ သူက ကြွေကျနေသော သစ်ရွက်များပေါ်တွင် နင်း၍ မေပယ်သစ်တောနီထဲတွင် လမ်းလျှောက်လိုက်၊ အတောင်ပံခတ်ကာ ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်၍ ဂျင်ကိုပင် တောအုပ်များကို ဖြတ်သန်းသွားလိုက် လုပ်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ယနေ့ညတွင် သူက ဆောင်းဦးရာသီအကြောင်းကို နားလည်အောင် မကြိုးစားချင်သလို အလေးအနက်လည်း မတွေးတောချင်ပေ။ သူက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် စိတ်ကို အနားပေးချင်ရုံသာ ဖြစ်ပြီး ခမ်းနားလှပသော ဆောင်းဦးရှုခင်းများနှင့်အတူ သူ့ကိုယ်သူ ပျော်ရွှင်စေကာ လက်ရှိ အားလပ်ချိန်ကို ခံစားချင်ရုံသာ ဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify">ဖူရှောင်ကွမ်းက သူ ဘယ်လောက်ကြာကြာ ခရီးသွားနေခဲ့သည်ကို မသေချာပေ။</p> <p style="text-align:justify">သူက လမ်းလျှောက်လိုက်၊ ရပ်လိုက်နှင့် ရည်ရွယ်ချက်မရှိ လှည့်လည်သွားလာနေပြီး အအေးဒဏ်ကို အန်တုကာ ရဲဝံ့စွာ ပွင့်လန်းနေသော သစ်ခွပန်းတစ်ပွင့်ကို ပျော်ရွှင်စွာ ငေးကြည့်လိုက်၊ တသွင်သွင် စီးဆင်းနေသော ရေထဲမှ ခုန်ထွက်လာသည့် ငါးတစ်ကောင်အတွက် အားပေးလိုက်၊ တစ်ခါတစ်ရံ သစ်ပင်ဖျားပေါ်တွင် အနားယူလိုက်၊ တစ်ခါတစ်ရံ ဖြတ်သွားသော ဝက်ဝံနက်ကြီး တစ်ကောင်ကို သူ့အား ခဏတာ သယ်ဆောင်ခွင့် ပြုလိုက်နှင့် ဆောင်းတွင်းအတွက် အဆီစုရန် အေးစက်သော ညအချိန်တွင် အမဲလိုက်နေသည့် ဇီးကွက်တစ်ကောင်ကို လက်ပြနှုတ်ဆက်လိုက် လုပ်နေ၏။</p> <p style="text-align:justify">ရှုခင်းများထဲတွင် နစ်မြောသွားရင်း သူက တဖြည်းဖြည်းနှင့် ပေါင်းစပ်သွားသည်။ တာအိုကို နားလည်သဘောပေါက်ရန် ဆန္ဒကို ဘေးဖယ်ထားပြီးနောက် သူက ယွီတောင်တန်းကို မတူညီသော စိတ်နေသဘောထား၊ မတူညီသော ရှုထောင့်မှ ကြည့်လိုက်ရာ တောင်တန်းကြီးက သူ ထင်ထားသည်ထက်ပင် ပိုမို လှပနေကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရ၏။</p> <p style="text-align:justify">ရာစုနှစ်တစ်ခု သက်တမ်းရှိသော ဂျင်ကိုပင်ကြီး တစ်ပင်သို့ ရောက်သောအခါ ဖူရှောင်ကွမ်းက သူ၏ နှလုံးသား အလိုအတိုင်း လိုက်ကာ သစ်ပင်အောက်ရှိ မြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်ချလိုက်ပြီး ကွေ့ယွမ်ဇီသာကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ သူက ဇီသာကို ဒူးပေါ်တွင် တင်ထားပြီး လက်ချောင်းများဖြင့် ဇီသာကြိုးများကို ခတ်ကာ စိတ်ကူးပေါက်ရာ တီးခတ်လိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">သာယာနာပျော်ဖွယ်ကောင်းသော တေးသွားက သစ်ပင်ဖျားများ၊ မြက်ခင်းများနှင့် မေပယ်သစ်တောများကို ဖြတ်သန်းတိုက်ခတ်သွားသော လေပြေကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ သံစဉ်က လတ်ဆတ်ပြီး တောက်ပကာ နားထောင်၍ ကောင်းလှ၏။</p> <p style="text-align:justify">ဂျင်ကိုပင်ကြီးက မနေနိုင်ဘဲ ၎င်း၏ သစ်ကိုင်းများနှင့် အရွက်များကို လှုပ်ခါလိုက်ပြီး ဆောင်းဦး အင်းဆက်များမှာ ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ချက်ချင်းပင် တေးဂီတနှင့်အတူ လိုက်ဖက်ညီစွာ သံပြိုင် အော်မြည်လာကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဖူရှောင်ကွမ်း၏ စိတ်က ဤအစီအစဉ်မရှိသော တီးခတ်မှု၏ သံစဉ်ပေါ်တွင် လိုက်ပါစီးမျောနေပြီး တစ်ခါတစ်ရံ လေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ တစ်ခါတစ်ရံ တိမ်တိုက်အဖြစ်၊ တစ်ခါတစ်ရံ သစ်ပင်တစ်ပင် ဖြစ်လာပြီး တစ်ခါတစ်ရံ မြက်ခင်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွား၏။</p> <p style="text-align:justify">အပြောင်းအလဲများက ပို၍ ကြွယ်ဝလာပြီး သူ၏ စိတ်ခံစားချက်က ပို၍ ကျယ်ပြန့်လာကာ သူ၏ နှလုံးသား ရေကန်ထဲတွင် လေပြေများ၊ တိမ်တိုက်များနှင့် မြက်ပင်များ ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">သူ၏ နှလုံးသားက တဖြည်းဖြည်း ကျယ်ပြန့်လာနေ၏။ နှလုံးသားက ကျယ်ပြန့်သလောက် လောကကြီးကလည်း ကျယ်ပြန့်ပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ပျံသန်းနေသော ငှက်များစွာက သစ်ပင်ဖျားများပေါ်တွင် လာနားကြပြီး ခေါင်းများကို ခါယမ်းကာ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များကို တစ်သားတည်း ကခုန်နေကြပြီး ဇီသာသံနှင့် လိုက်ဖက်ညီရန် တစ်ခါတစ်ရံ တေးသီနေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">လမ်းလျှောက်နေသော သားရဲများစွာကလည်း ပြေးလာကြပြီး သံစဉ်နှင့်အတူ ခုန်ပေါက် ကခုန်နေကြကာ တစ်ခါတစ်ရံ ဇီသာသံနှင့် အပြည့်အဝ ပေါင်းစပ်နေသော ဟိန်းဟောက်သံ အနည်းငယ်ကို ထုတ်လွှတ်နေကြ၏။</p> <p style="text-align:justify">ဂျင်ဆင်းဝိညာဉ် တစ်ခုက မြေကြီးထဲမှ ထွက်လာပြီး လမ်းလျှောက်နေသော သားရဲများပေါ်တွင် ခုန်ပေါက်ကာ ရယ်မောကစားရင်း သံစဉ်နှင့်အတူ လိုက်ပါယိမ်းနွဲ့နေသည်။</p> <p style="text-align:justify">မုန်လာဥဖြူဝိညာဉ် တစ်ခုကလည်း အနောက်မှ ကပ်လျက် လိုက်ပါလာပြီး ဂျင်ဆင်းဝိညာဉ်လေးနှင့်အတူ လိုက်ပါယိမ်းနွဲ့နေ၏။ နောက်ပိုင်းတွင်တော့ အခြား လမ်းလျှောက်နေသော သားရဲများက အစီအစဉ်မကျဘဲ ခုန်ပေါက်နေခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ကြပြီး ဂျင်ဆင်းဝိညာဉ်လေးနှင့်အတူ လိုက်ပါယိမ်းနွဲ့လာကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဂျင်ဆင်းဝိညာဉ်လေးက အကကို ဦးဆောင်နေသည်ကို ကြည့်ရင်း ဖူရှောင်ကွမ်း၏ စိတ်ဝင်စားမှုက ပိုမို အားကောင်းလာ၏။ သူ၏ လက်ချောင်းများက နေရာများကို ပြောင်းလွယ်ပြင်လွယ် ပြောင်းရွှေ့သွားပြီး သံစဉ်ကို မြှင့်တင်လိုက်ကာ ပို၍ ရွှင်လန်းတက်ကြွစေပြီး တောက်ပသော်လည်း သွက်လက်နေစေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဆွဲဆောင်ခံလိုက်ရသော တိရစ္ဆာန်များနှင့် မိစ္ဆာငယ်များက ပိုမို အားပါးတရ သီဆိုလာကြပြီး ပိုမို တက်ကြွစွာ လှုပ်ရှားလာကြရာ ရွှေရောင်အရွက်များနှင့် ဂျင်ကိုပင်ကြီးအောက်တွင် တက်ကြွလှုပ်ရှားနေသော မြင်ကွင်းတစ်ခုကို ဖန်တီးပေးလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">…</p> <p style="text-align:justify">ဖူရှောင်ကွမ်းက ဘယ်လောက်ကြာကြာ တီးခတ်နေခဲ့သည်ကို မသိသော်လည်း သူ ကျေနပ်သွားပြီး တိရစ္ဆာန်များနှင့် မိစ္ဆာငယ်များကလည်း ပင်ပန်းသွားကြပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူက လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး သူတို့ကို လူစုခွဲခွင့် ပြုလိုက်ရာ ဂျင်ဆင်းဝိညာဉ်လေးနှင့် မုန်လာဥဝိညာဉ်လေးတို့သာ ကျန်ရစ်ခဲ့၏။ မိစ္ဆာနှစ်ကောင်စလုံး၏ ကျင့်ကြံခြင်းက ဒုတိယမြောက် ကောင်းကင်ဘုံတွင် ရှိပြီး လူသားအသွင်သို့ ပြောင်းလဲရန် အရည်အချင်း ပြည့်မီနေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">သူတို့ ဘယ်လောက်တောင် သွက်လက်ပြီး ချစ်စရာကောင်းကြောင်းကို မြင်သောအခါ ဖူရှောင်ကွမ်းက သူ့တွင် အစေခံမည့် မိစ္ဆာများ မရှိသေးကြောင်း သတိရသွားပြီး သူတို့ကို လက်ခံရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ငါက မိစ္ဆာသခင် ရှောင်ကွမ်းပဲ… ဧကရီယွီလီရဲ့ လက်အောက်မှာ အမှုထမ်းနေတယ်… ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ဂူမှာ စီမံခန့်ခွဲဖို့ ဉာဏ်ကောင်းတဲ့ မိစ္ဆာငယ်လေး နှစ်ကောင် လိုနေတယ်… မင်းတို့ ငါ့နောက်ကို လိုက်ချင်လား”</p> <p style="text-align:justify">“လိုက်ချင်ပါတယ်... လိုက်ချင်ပါတယ်”</p> <p style="text-align:justify">“ဒီမိစ္ဆာငယ်က မိစ္ဆာသခင်ရဲ့ ကျေးဇူးတော်အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”</p> <p style="text-align:justify">ဂျင်ဆင်းဝိညာဉ်နှင့် မုန်လာဥဝိညာဉ်တို့က အလွန်အမင်း ဝမ်းသာသွားကြ၏။ ဤသည်က နဂါးတံခါးကို ခုန်ကျော်နိုင်မည့် အခွင့်အရေးကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပြီး အရူးတစ်ယောက်သာ ငြင်းဆန်ပေလိမ့်မည်။</p> <p style="text-align:justify">ဖူရှောင်ကွမ်းက ကျေနပ်သွားသည်။ သူက မိစ္ဆာနှစ်ကောင်ကို အနီးဆုံး မိစ္ဆာဈေးတန်း အဝင်ဝဆီသို့ ဖြည်းညင်းစွာ ဦးဆောင်ခေါ်သွားလိုက်ပြီး သူ၏ နှုတ်ခမ်းများပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခုက အမြဲတမ်း တွယ်ကပ်နေ၏။ ယနေ့ညတွင် မျှော်လင့်မထားသော အကျိုးအမြတ် နှစ်ခု ရရှိလိမ့်မည်ဟု သူမထင်ထားခဲ့ပေ။</p> <p style="text-align:justify">တစ်ခုကတော့ သဘာဝကျကျပင် မိစ္ဆာငယ်လေး နှစ်ကောင် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">အခြားတစ်ခုကတော့ သူ၏ စိတ်သန္တာန်က နောက်ထပ် အဆင့်တက်ခြင်း တစ်ခုကို ရရှိသွားခြင်းဖြစ်ပြီး ၎င်းနှင့်အတူ သူ၏ ဇီသာစွမ်းရည်က တိုးတက်လာကာ ဇီသာတာအို လမ်းစဉ်တွင် သူ၏ အောင်မြင်မှုကို ပိုမို နက်ရှိုင်းသွားစေခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify">ယခုမှစ၍ ဓမ္မနယ်ပယ်ရှိ ကျင့်ကြံခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ သူက ချမှတ်ထားသော အဆင့်များအတိုင်းသာ လိုက်နာရန် လိုအပ်တော့သည်။ သူ၏ စိတ်သန္တာန်က သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း တိုးတက်မှုကို အဟန့်အတား ဖြစ်စေမည်ကို စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify">စုဆောင်းမှု လုံလောက်ပြီး ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများ အဆင်သင့်ဖြစ်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အဆင့်တက်ခြင်းက သဘာဝကျကျပင် ဖြစ်ပေါ်လာမည် ဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify">တာအိုလမ်းစဉ်က အတော်လေး ချောမွေ့နေသဖြင့် ဖူရှောင်ကွမ်းကို လန်းဆန်းပြီး ဝမ်းသာပျော်ရွှင်စေသည်။ သူက ဖြည်းဖြည်းချင်း လမ်းလျှောက်နေသော်လည်း သူ၏ အဝတ်အစားများက အနည်းငယ် လွင့်ဝဲနေပြီး သူ၏ ခြေလှမ်းများက ထင်ရှားပြေပြစ်သော ယဉ်ကျေးမှုတစ်ခုကို သယ်ဆောင်ထားရာ သူ့ကို ဆောင်းဦး လရောင်အောက်ရှိ ညဉ့်ယံတွင် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်စေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">…</p> <p style="text-align: center;">***</p> <p style="text-align:justify"> </p>


Save