Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၆၀)</h2> <h2 style="text-align: center;">ဓားကို အိမ်ထဲမှ နောက်တစ်ကြိမ် ဆွဲထုတ်မည့်နေ့</h2> <h2 style="text-align: center;">တောင်တန်းကြီး သွေးရောင်လွှမ်းမည့်အချိန်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အန်းလဲ့လမ်းကြား၊ နွေဦးနှင့် ဆောင်းဦး ဂူသင်္ချိုင်း…</p> <p style="text-align:justify">ဖူရှောင်ကွမ်းက အချုပ်ထောင်ကို လှည့်လည်ကြည့်ရှုပြီး အချိန်ကြာမြင့်စွာ စုပုံနေသော ကိစ္စရပ်များကို ဖြေရှင်းလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဂျင်ဆင်းဝိညာဉ်လေးနှင့် မုန်လာဥဖြူဝိညာဉ်လေးတို့ကို ဆန်းဝေ့စာအုပ်ဆိုင်တွင် ယာယီနေရာချထားပေးပြီး ညစဉ်ညတိုင်း ကုန်းရန်ယန်နှင့်အတူ လက်ရေးအလှ လေ့ကျင့်ရန်နှင့် ခိုဖူစားသောက်ဆိုင်တွင် ကျူးယွင်ထံမှ ဟင်းချက်သင်ရန် အမိန့်ပေးခဲ့ပြီးနောက် သူက နောက်တစ်ဖန် တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံရန် ဝင်ရောက်သွား၏။</p> <p style="text-align:justify">ဂူထဲတွင် သူက ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဝိညာဉ်ကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းရန် အရင်အိပ်စက်လိုက်ပြီးနောက် ကျောက်စိမ်းသေတ္တာ တစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ တံဆိပ်ကို ခွာလိုက်ရာ အေးစက်သော မြူခိုးများက သူ၏ မျက်နှာဆီသို့ တိုးဝှေ့လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက် သူက လင်းကျယ်သစ်သီးကို ထုတ်ယူ၍ တစ်ကိုက် ကိုက်စားလိုက်၏။ အရသာမှာ ကြွပ်ရွပြီး ချိုမြိန်ကာ အအေးဓာတ်တစ်ခုက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ချက်ချင်းပင် လွှမ်းခြုံသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">သူက အေးမြသော လေပြေများ တိုက်ခတ်နေသည့် ရေကန်စပ်တွင် ရပ်နေရသကဲ့သို့ ခံစားနေရ၏။</p> <p style="text-align:justify">သစ်သီးကို စားပြီးနောက် ဖူရှောင်ကွမ်းက သူ၏ မူလအသွင်သဏ္ဌာန်သို့ ပြန်ပြောင်းလိုက်ပြီး အာရုဏ်ဦး အလင်းစက်ထဲသို့ ပျံသန်းဝင်ရောက်ကာ အချိန်ရေစီးကြောင်းထဲတွင် စိမ်လျက် စွမ်းအင်များကို သန့်စင်ရန် အာရုံစိုက်လိုက်ပြီး ထိုအထဲတွင် တဖြည်းဖြည်း နစ်မြောသွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူက အိပ်မောမကျတကျ ဖြစ်နေစဉ် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က ရေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ၏။ ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာချိန်တွင် သူက မိုးရေဖြစ်ပြီး မြေကြီးပေါ်သို့ ရောက်သောအခါ စမ်းချောင်းဖြစ်သွားကာ ဆက်လက် စီးဆင်းသွားချိန်တွင် ရေမှုန်ရေမွှားလေးများ ဖြစ်သွားပြီး အောက်သို့ ထိုးဆင်းသွားချိန်တွင် ရေတံခွန်ဖြစ်သွားကာ မြေနိမ့်ပိုင်းတွင် နားခိုချိန်၌ ရေကန် ဖြစ်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဖူရှောင်ကွမ်းက ရေနှင့် ဤမျှလောက် နီးကပ်စွာ တစ်ခါမှ မခံစားခဲ့ရဖူးပေ။</p> <p style="text-align:justify">ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူ၏ စိတ်ဆန္ဒက ခိုင်မာလှရာ ထိုငေးမောမှုထဲမှ ကြည်လင်ပြတ်သားမှု တစ်မျှင်ကို မကြာမီ ရှာတွေ့သွား၏။ သူက ဤတစ်ဝက်တစ်ပျက် နိုးကြားနေသော အခြေအနေကို အသုံးပြု၍ လင်းကျယ်သစ်သီး၏ အကူအညီဖြင့် ရေဓာတ်နည်းစနစ် သုံးခုကို ပေါင်းစပ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">အရင်းအမြစ်တစ်ခုတည်းမှလာသော နည်းစနစ်များကို မဆိုထားနှင့် ရေက အရာအားလုံးကိုပင် လက်ခံနိုင်စွမ်း ရှိသည် မဟုတ်ပါလော။ အနည်းငယ် အခက်အခဲများ ရှိခဲ့သော်လည်း ပေါင်းစပ်မှုက ချောမွေ့စွာ ပြီးဆုံးသွား၏။</p> <p style="text-align:justify">ဤအဆင့်တွင် နတ်ဘုရားစွမ်းရည်က ကနဦး ပုံသဏ္ဌာန် ပေါ်လာပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော်လည်း ဖူရှောင်ကွမ်းက စိတ်မချသေးပေ။ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာက ပို၍ပင် တည်ကြည်လေးနက်လာ၏။ နောက်ဆက်တွဲက အရေးအကြီးဆုံး အပိုင်းဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">အချိန်သည်လည်း ရေတစ်မျိုးပင်ဖြစ်ပြီး သစ်သီး၏ အကျိုးကျေးဇူး အချို့ကို ဝေမျှခံစားနိုင်ကာ အောင်မြင်နိုင်ခြေကို မြင့်တက်စေနိုင်သဖြင့် သံပူတုန်း ရိုက်သည့်အနေဖြင့် သူက အချိန်ရေစီးကြောင်း နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ကို အသုံးပြုလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ပထမဦးစွာ သူက မွေးကင်းစ ရေဓာတ်နည်းစနစ်ကို ထိတွေ့ရန် အချိန်ရေစီးကြောင်း စွမ်းရည်ကို အသုံးပြုလိုက်၏။ သူတို့ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သွားပြီး နောက်တစ်ခုက ရှေ့တစ်ခုကို မငြင်းဆန်တော့သည့် အချိန်ရောက်မှသာ သူက အချိန်တာအို လမ်းစဉ်ကို ထိုမှတစ်ဆင့် ဂရုတစိုက် လမ်းကြောင်းပေးလိုက်ပြီး အချိန် ဓမ္မအနှစ်သာရကို ဖြည့်သွင်းလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">…</p> <p style="text-align:justify">ဓားနတ်ဘုရားတောင်တန်းရှိ ညှိုးနွမ်းနေသော သစ်ပင်များနှင့် မြေပြင်ကို ဖုံးလွှမ်းနေသော နှင်းခဲများ…</p> <p style="text-align:justify">တာအိုမဟာမိတ်အဖွဲ့မှ သံတမန်ကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ လိုက်ပို့ပြီးနောက် ဓားနတ်ဘုရား ဟန်ယင်းက ဓားမေးမြန်းခြင်း ခန်းမသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဆည်းဆာနေရောင်က သူ၏ အရိပ်ကို ခန်းမထဲသို့ ထိုးကျစေ၏။ တစ်ချိန်က ထင်းရှူးပင်ကဲ့သို့ မတ်မတ်ရပ်တည်ခဲ့ဖူးသော်လည်း ယခုတော့ သူက အနည်းငယ် ခါးကိုင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။ ဆည်းဆာနေမင်း၏ အလင်းရောင်က သူ၏ ကလေးတစ်ယောက်လို မျက်နှာပေါ်တွင် ထွင်းထုထားသော အရေးအကြောင်းငယ်လေးများကိုပင် ဖော်ပြနေ၏။</p> <p style="text-align:justify">ဧည့်ခံပွဲကို ဦးဆောင်ခဲ့သော အရှင်သခင် လီဖုန်းက အရင်မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဆရာ... အခြေအနေ ဘယ်လိုရှိလဲ”</p> <p style="text-align:justify">ဟန်ယင်းက သက်ပြင်းချလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">“ဗဟိုတာအိုမဟာမိတ်အဖွဲ့နဲ့ မိစ္ဆာဘုရင် တချို့က သဘောတူလိုက်ကြတယ်… ဓားနတ်ဘုရားတောင်တန်းက ယွီတောင်တန်းရဲ့ ဒေါသကို ပြေလျော့စေဖို့ လဝက်အတွင်း ဒီကိစ္စကို ဖြေရှင်းပေးရမယ်တဲ့… မဟုတ်ရင် လူမျိုးစုနှစ်ခုကြားမှာ စစ်ပွဲစတင်တာနဲ့ ငါတို့က မိစ္ဆာတွေရဲ့ ကလဲ့စားချေမှုအတွက် ပထမဆုံး ပစ်မှတ်ဖြစ်လာလိမ့်မယ်… ငါတို့ တောင့်ခံနိုင်ရင်တောင်မှ လူသား သတ်ဖြတ်ရေး တပ်မတော်ရဲ့ ရှေ့တန်းတပ်ဦးအဖြစ် ထားခံရမှာပဲ… သေချာပေါက် သေရမယ့်လမ်းပေါ့”</p> <p style="text-align:justify">ဓားနတ်ဘုရားတောင်တန်းမှ အကြီးအကဲများက ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">လီဖုန်း၏ မျက်နှာက မည်းမှောင်သွား၏။</p> <p style="text-align:justify">“ဦးလေးကို ဂိုဏ်းကနေ ထုတ်ပစ်လိုက်ပြီလို့ ဆရာ ပြောထားတယ် မဟုတ်ဘူးလား”</p> <p style="text-align:justify">ဓားနတ်ဘုရား ဟန်ယင်းက ခေါင်းခါလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“အလကားပဲ… ဝမ်မုသစ်တောက ဦးဆောင်ပြီး အဲဒီမိစ္ဆာဘုရင်တွေက ပါးပါးနပ်နပ်နဲ့ သေချာ ပြင်ဆင်ထားကြတာ… လီရှုက ယွီတောင်တန်းထဲကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ချိန်မှာ ဓားနတ်ဘုရားတောင်တန်းရဲ့ တပည့်ဖြစ်နေတုန်းပဲဆိုပြီး 'ဓားနတ်ဘုရားတောင်တန်းရဲ့ ညံ့ဖျင်းတဲ့ သွန်သင်မှုက ကပ်ဘေးတစ်ခုကို ဖြစ်စေလုနီးပါးပဲ' ဆိုတာကို အကြောင်းပြပြီး ရှင်းလင်းချက် တောင်းနေကြတယ်”</p> <p style="text-align:justify">လီဖုန်းက အံ့အားသင့်သွား၏။</p> <p style="text-align:justify">“ယွီတောင်တန်း မိစ္ဆာဘုရင်က ဝမ်မုသစ်တောနဲ့ ပတ်သက်နေတာလား”</p> <p style="text-align:justify">ဓားနတ်ဘုရား ဟန်ယင်းက တည်ကြည်လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဖြစ်နိုင်ခြေ အရမ်းများတယ်… လူသားတွေအပေါ် ထားရှိတဲ့ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုရဲ့ ရပ်တည်ချက်က အုပ်စုသုံးခု ကွဲနေတယ်လေ... ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးသမားတွေက အတော်လေး ဖော်ရွေကြတယ်… ရှီယဲ့တောင်ကြားနဲ့ တောင်ကုန်းစိမ်းတို့က ဦးဆောင်ပြီး လူသားတွေနဲ့ ပေါင်းစည်းဖို့ ထောက်ခံကြတယ်”</p> <p style="text-align:justify">“ရှေးရိုးစွဲသမားတွေကတော့ ရန်လိုကြတယ်… သားရဲသောင်းချီတောင်တန်းနဲ့ ကောင်းကင်မြေကြီး ချောက်ကမ်းပါးတို့က ဦးဆောင်တယ်… ဝမ်မုသစ်တောကတော့ ကြားနေဖြစ်ပြီး သူတို့ဖာသာ သီးသန့်နေရတာကို ပိုနှစ်သက်ကြတယ်”</p> <p style="text-align:justify">“အတိတ်တုန်းက ဗဟိုနယ်မြေ လူသားနဲ့ မိစ္ဆာ စစ်ပွဲတွေ အများစုက သားရဲသောင်းချီတောင်တန်းနဲ့ ကောင်းကင်မြေကြီး ချောက်ကမ်းပါးတို့ သွေးထိုးလှုံ့ဆော်ခဲ့တာချည်းပဲ… အပစ်အခတ် ရပ်စဲပြီးကတည်းက သူတို့က စစ်ပွဲပြန်စဖို့ ရည်ရွယ်ပြီး ပြဿနာတွေ ခဏခဏ ဖန်တီးလေ့ရှိကြတယ်”</p> <p style="text-align:justify">“ဒါပေမဲ့ အခုလို ပြီးပြည့်စုံတဲ့ အခွင့်အရေးမျိုး ရနေတာတောင် သူတို့က ငြိမ်နေကြပြီး လုံးဝ မျှော်လင့်မထားတဲ့ ဝမ်မုသစ်တောက ရှေ့ထွက်လာတယ်… ဆက်စပ်မှု မရှိဘူးဆိုတာကို ငါ လုံးဝ မယုံနိုင်ဘူး”</p> <p style="text-align:justify">လီဖုန်းကလည်း စဉ်းစားကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“အဲဒီ ယွီတောင်တန်း မိစ္ဆာဘုရင်က ဝါးမိစ္ဆာ တစ်ကောင်ပဲ… တကယ်ကို ဝမ်မုသစ်တောက လာတာဖြစ်ပုံရတယ်”</p> <p style="text-align:justify">ခေတ္တရပ်နားပြီးနောက် သူက ထပ်မေးလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">“ဆရာ... ဘိုးဘေးကြီးက ဘာပြောသေးလဲ”</p> <p style="text-align:justify">သူ၏ တပည့်က မည်သည့် ဘိုးဘေးကို ဆိုလိုကြောင်း ဓားနတ်ဘုရား ဟန်ယင်းက သိနေ၏။</p> <p style="text-align:justify">ဓားနတ်ဘုရားတောင်တန်းက နှစ်ပေါင်း သုံးထောင်တိုင်တိုင် ရပ်တည်လာခဲ့ပြီး ဘိုးဘေးအများအပြား ရှိသော်လည်း ဓားနတ်ဘုရားတောင်တန်းကို စတင်တည်ထောင်ခဲ့သော အရှင်သခင်ကြီး တစ်ပါးတည်းကသာ ဝမ်မုသစ်တောကို ပြန်လည်စဉ်းစားလာအောင် လုပ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။</p> <p style="text-align:justify">သူက ခေါင်းခါလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">“ဘိုးဘေးကြီးက ဓားနတ်ဘုရားတောင်တန်းကို ငြိမ်ငြိမ်နေဖို့ အမိန့်ပေးထားတယ်… ယွီတောင်တန်းက ယင်ဆန်းဂိုဏ်းနဲ့ အသူရာ သရဲဘုရင်ကိုလည်း စော်ကားထားသေးတယ်… သူတို့ရဲ့ ကလဲ့စားချေချင်တဲ့ သဘာဝအရဆိုရင် ယွီတောင်တန်း ဒုက္ခရောက်မှာပဲ… ငါတို့က တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်နေပြီး အချိန်ကျရင် မိစ္ဆာတွေကို ဝင်တိုက်မယ်”</p> <p style="text-align:justify">လီဖုန်းမှာ နားလည်သွား၏။</p> <p style="text-align:justify">ဟန်ယင်းက ဆက်ပြောသည်။</p> <p style="text-align:justify">“ပြင်ဆင်မှုတွေ ပြီးပြီလား”</p> <p style="text-align:justify">“အကုန် အဆင်သင့်ဖြစ်ပါပြီ”</p> <p style="text-align:justify">“ဒါဆို သွားတော့… ဓားနတ်ဘုရားတောင်တန်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ကိုယ်တိုင် လာရောက်တောင်းပန်တာက အဲဒီ ယွီတောင်တန်း ပါရမီရှင်တွေအတွက် မျက်နှာသာ အများကြီး ပေးရာရောက်တယ်… မာနမကြီးဖို့ သတိထား… ခဏလောက် အလျှော့ပေးရတာ ဘာမှမဟုတ်ဘူး… ဓားသမားတွေက ကိုယ့်ရဲ့ ဓားသွားကို ထုတ်ပြဖို့တင်မကဘဲ အိမ်ထဲ ပြန်ထည့်ဖို့ကိုလည်း သင်ယူရမယ်”</p> <p style="text-align:justify">“ဒီယွီတောင်တန်း ခရီးစဉ်ကို မင်းရဲ့ ဓားအတွက် သွေးကျောက်တုံးတစ်ခုလို သဘောထားလိုက်… အဲဒါဆိုရင် အရှက်ကွဲတယ်လို့ ခံစားရမှာ မဟုတ်တော့ဘူး… ဓားကို အိမ်ထဲကနေ နောက်တစ်ကြိမ် ဆွဲထုတ်မယ့်နေ့ဟာ ယွီတောင်တန်းကြီး သွေးရောင်လွှမ်းမယ့်အချိန်ပဲ”</p> <p style="text-align:justify">လီဖုန်းက တည်ကြည်လေးနက်စွာ ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">“ဆရာ့ရဲ့ သွန်သင်မှုကို တပည့် မှတ်သားထားပါ့မယ်”</p> <p style="text-align:justify">လီဖုန်းက သူ၏ အဖွဲ့ကို ဦးဆောင်၍ ထိုညမှာပင် ထွက်ခွာသွားသည်။ သေချာသည်ကတော့ ဤသည်မှာ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုကို ပြသရန်အတွက် တမင်ပြုလုပ်ထားသော ပြကွက်တစ်ခုသာ ဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify">ဘိုးဘေးခန်းမထဲတွင် ဖယောင်းတိုင်မီးများ လင်းထိန်နေသည်။ ဓားနတ်ဘုရား ဟန်ယင်း တစ်ယောက်တည်းသာ အတွင်း၌ ရှိနေပြီး ဝမ်းနည်းပူဆွေးစွာဖြင့် ရင်ဘတ်ကို ထုနေ၏။</p> <p style="text-align:justify">“အရှက်ရစရာပဲ”</p> <p style="text-align:justify">“ဘိုးဘေးကြီး... တပည့်မှာ အပြစ်ရှိပါတယ်”</p> <p style="text-align:justify">…</p> <p style="text-align:justify">ဘီယွင်ရေကန်၊ မြစိမ်းရောင်ကျွန်း…</p> <p style="text-align:justify">မဏ္ဍပ်များနှင့် ပန်းခင်းများကြားတွင် စမ်းချောင်းများက တသွင်သွင် စီးဆင်းနေသည်။</p> <p style="text-align:justify">အသစ်မွမ်းမံထားသော ဝါးမျှော်စင်ထဲတွင် ယွီဝမ် မိစ္ဆာဘုရင်မက သစ်သားဘီးတစ်ချောင်းကို ကိုင်ဆောင်လျက် ယွီလီ၏ အနက်ရောင် ဆံပင်များကို ဂရုတစိုက် ဖြီးသင်ပေးနေပြီး မိန်းမသား မိစ္ဆာတစ်ကောင် ဖြစ်ပါလျက် ပေါ့ပေါ့ဆဆ နေထိုင်တတ်လွန်းသည်ဟု ဆူပူနေ၏။</p> <p style="text-align:justify">ယွီလီ စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်လာသောအခါ မိစ္ဆာဘုရင်မက အပြင်ဘက်ရှိ လခြမ်းကွေးလေးကို မြင်သွားပြီး စကားလမ်းကြောင်း လွှဲလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ငါ့တွက်ချက်မှုအရ ဓားနတ်ဘုရားတောင်တန်းက အခုလောက်ဆို လူလွှတ်သင့်ပြီ”</p> <p style="text-align:justify">ယွီလီက သူမ၏ အာရုံကို လွှဲပြောင်းလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">သူမက ဓားနတ်ဘုရား ဟန်ကွမ်နှင့် သူ၏ တပည့်အကြောင်းကို တွေးမိသောအခါ ရွံရှာသွားပြီး သူမ၏ လက်က ဝိုင်အိုးဆီသို့ အလိုအလျောက် ရောက်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဖြန်း…</p> <p style="text-align:justify">ဖြူဝင်းသော လက်တစ်ဖက်က သူမ၏ လက်မောင်းကို ညင်သာစွာ ရိုက်လိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">“အရက် အများကြီး သောက်တာ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိခိုက်စေတယ်… လျှော့သောက်”</p> <p style="text-align:justify">“ငါသောက်တဲ့ ဝိညာဉ်ဝိုင်တိုင်းက သူ့ဟာနဲ့သူ အသုံးဝင်တယ်”</p> <p style="text-align:justify">“ဒါတောင်မှ အလွန်အကျွံ မသောက်ရဘူး”</p> <p style="text-align:justify">ယွီလီ “…”</p> <p style="text-align:justify">ငါ နင့်ကို ဝါးလုံးနဲ့ တကယ် ရိုက်ချင်နေပြီ…</p> <p style="text-align:justify">“နင် ဘယ်တော့ ပြန်မှာလဲ”</p> <p style="text-align:justify">“သုံးနှစ်ကနေ ငါးနှစ်လောက်နေပြီးမှ ပြန်ဖို့ စဉ်းစားထားတယ်”</p> <p style="text-align:justify">ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ယွီလီက သူမ၏ ဆံထုံးထဲမှ ကျောက်စိမ်းဆံထိုးကို ချက်ချင်း ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် မကျေနပ်သည့် အမူအရာဖြင့် ထရပ်လိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော်လည်း ယွီဝမ် မိစ္ဆာဘုရင်မက သူမကို ပြန်ဖိချလိုက်ပြီး ယွီလီ၏ နဖူးကို သွယ်လျသော လက်ချောင်းဖြင့် ခေါက်ကာ ဆူပူလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“အသည်းနှလုံး မရှိတဲ့ ကောင်မစုတ်လေး… ငါ့ကို ဒီလောက်တောင် အမြန် ပြန်စေချင်နေတာလား”</p> <p style="text-align:justify">“နင် ဒီမှာ ရှိနေရင် ငါ စိတ်မချမ်းသာဘူး”</p> <p style="text-align:justify">ယွီလီ၏ မူဝါဒက အမှန်အတိုင်း ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောခြင်းပင်။</p> <p style="text-align:justify">ယွီဝမ် မိစ္ဆာဘုရင်မက အကူအညီမဲ့စွာ ပြုံးလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">“နတ်သစ်ပင်ရဲ့ အရွက်တွေက ငါ့ကို ဝမ်မုသစ်တောနဲ့ အဲဒီလောက် အကြာကြီး ခွဲနေခွင့် ပြုမယ်လို့ နင် ထင်နေတာလား… အများဆုံး သုံးလနေရင် ငါ ပြန်ရမှာပဲ”</p> <p style="text-align:justify">ယွီလီကို ကြည့်ရင်း သူမက ဂုဏ်ယူစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“မိစ္ဆာဘုရင်မ တစ်ပါး ဖြစ်လာတာက ငါ့ရဲ့ အလားအလာတွေကို ကုန်ဆုံးသွားစေပြီ… ဒီဘဝမှာ ဓမ္မနယ်ပယ်ရဲ့ အဋ္ဌမမြောက် ကောင်းကင်ဘုံကို ရောက်ဖို့ မျှော်လင့်ချက် မရှိတော့ဘူး… ဒါပေမဲ့ နင့်မှာ အခွင့်အရေး ရှိသေးတယ်… အဋ္ဌမမြောက် ကောင်းကင်ဘုံကို လှမ်းတက်နိုင်တာနဲ့ နင့်ရဲ့ သံကြိုးတွေကို ချိုးဖျက်ပြီး ဗဟိုနယ်မြေ တစ်ခုလုံးကို လွတ်လွတ်လပ်လပ် ခရီးသွားနိုင်ပြီ”</p> <p style="text-align:justify">ယွီလီက ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာဖြင့် ကြေညာလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">“သေချာတာပေါ့… ဒီဘုရင်မက တစ်နေ့ကျရင် မိစ္ဆာတွေကြားမှာ ကောင်းကင်ဘုံကိုးခုအထိ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ရမယ်”</p> <p style="text-align:justify">မိစ္ဆာနှစ်ကောင်က နောက်ထပ် အချိန်အတော်ကြာအောင် စကားပြောပြီးနောက် ယွီဝမ်က ထွက်ခွာသွား၏။</p> <p style="text-align:justify">သူမက ရေကန်စပ်သို့ လမ်းလျှောက်သွားကာ ရေထဲတွင် ထင်ဟပ်နေသော လခြမ်းကွေးလေးကို ငေးကြည့်လျက် ကျေနပ်မှုနှင့် လွမ်းဆွတ်မှုများ ရောယှက်နေသော ခံစားချက်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“နင် နောက်ဆုံးတော့ ကြီးပြင်းလာခဲ့ပြီပဲ… နောက်ကြောင်း ပြန်လှည့်လို့ မရတော့ဘူး”</p> <p style="text-align:justify">ခုနစ်ရက် အကြာ…</p> <p style="text-align:justify">အန်းလဲ့လမ်းကြား၊ နွေဦးနှင့် ဆောင်းဦး ဂူသင်္ချိုင်း…</p> <p style="text-align:justify">ဖူရှောင်ကွမ်း၏ အင်းဆက်ခန္ဓာကိုယ်က တုန်ရီသွားပြီး အာရုဏ်ဦး အလင်းစက်ထဲတွင် အချိန်စွမ်းအားများက လှိုင်းလုံးများပမာ မြင့်တက်လိုက် ကျဆင်းလိုက် ဖြစ်နေတော့၏။</p> <p style="text-align:justify">…</p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save