Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၂၁)</h2> <h2 style="text-align: center;">သခင်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>အသက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသား၏ <strong>ဝိညာဉ်အမြုတေ</strong>ကို ဝါးမြိုပြီးနောက် အမည်းရောင် ကျောက်တုံးထူးမှာ သွေးကို ဝအင်အောင် သောက်ထားသည့် မိစ္ဆာကျောက်စိမ်းတစ်ခုကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရောင်အဝါများ တောက်ပလာသည်။</p> <p><strong>မုန့်ဝမ်</strong>သည် မလှမ်းမကမ်းရှိ ကျောက်တုံးကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။ ၎င်းအတွင်း၌ ပြင်းထန်သော စွမ်းအားတစ်ခု ကိန်းအောင်းနေပြီး <strong>တားမြစ်ချက် </strong>ကို ဖောက်ထွက်ရန် အသည်းအသန် ကြိုးစားနေသည်ကို သူမ ခံစားနေရသည်။</p> <p>"ဟီးဟီး... ဟုတ်တယ်၊ ဒီကျောက်တုံးထဲမှာ ပုန်းနေတာက ရှေးဟောင်း ထူးဆန်းတဲ့ ပိုးကောင်တွေထဲမှာ အဆင့် (၆) ရှိတဲ့ <strong>နက်ရှိုင်းသော မြူပိုး </strong>ပဲ..........."</p> <p>မုန့်ဝမ်၏ စိတ်ထဲတွင် နှလုံးစားပိုးကောင်၏ စိတ်လှုပ်ရှားနေသော အသံမှာ အနည်းငယ် တုန်ယင်လျက် ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>"ဒါမျိုးနေရာမှာ ပိတ်လှောင်ခံထားရလိမ့်မယ်လို့ ငါ လုံးဝ မထင်ထားဘူး..........."</p> <p>စကားပင် မဆုံးသေးမီမှာပင် အဝေးမှ ကျောက်တုံးထူးမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါလာတော့သည်။ အေးစက်ပြီး ရန်လိုသော <strong>ဝိညာဉ်အာရုံ </strong>တစ်ခုသည် ရှေးဟောင်းဆန်ပြီး ခန့်ညားသော ဖိအားများနှင့်အတူ မုန့်ဝမ်၏ အသိစိတ်ပင်လယ် ထဲသို့ တိုက်ရိုက် စီးဝင်လာသည်။</p> <p>"ယုတ်ညံ့တဲ့ <strong>လူသားမျိုးနွယ် </strong>... ငါ့ရဲ့ တားမြစ်ချက်ကို ချိုးဖျက်လိုက်တာ နင်လား..........."</p> <p>မုန့်ဝမ်က မျက်ခုံးတစ်ချက် မြှင့်လိုက်ပြီး သူမ၏ နှုတ်ခမ်းတွင် နောက်ပြောင်လိုသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာကာ ထိုကျောက်တုံးထူးကို စိတ်ဝင်တစား ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>"ငါက နင့်ရဲ့ တားမြစ်ချက်ကို ချိုးဖျက်ပေးခဲ့တာဆိုတော့ နင် ငါ့ကို အညံ့ခံသင့်တယ် မဟုတ်ဘူးလား..........."</p> <p>"အညံ့ခံရမယ်........... ဟားဟားဟားဟား..........."</p> <p>နက်ရှိုင်းသော မြူပိုးကောင်အမမှာ အကြီးမားဆုံး ဟာသတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရသည့်အလား ရယ်မောလိုက်ရာ သူမ၏ မောက်မာသော ရယ်သံမှာ မုန့်ဝမ်၏ အသိစိတ်ပင်လယ်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။</p> <p>"နင်လို <strong>အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် </strong>ကျင့်ကြံသူလေးက ငါ့ကို အညံ့ခံခိုင်းဖို့ စဉ်းစားနေတာလား........... ဒါက တကယ်ကို စိတ်ကူးယဉ်ဆန်လွန်းတယ်။ ဒီအရှင်သခင်က နေရာအနှံ့ ကျော်ကြားခဲ့တာ၊ <strong>ရွှေအမြုတေအဆင့် </strong> ကျင့်ကြံသူတွေတောင် ငါ့ကို အမွှေးတစ်ပင်တောင် မထိနိုင်ဘူး။ နင်လို အကောင်လေးက ငါ့သွားကြားညှပ်ဖို့တောင် မလောက်ဘူး..........."</p> <p>နက်ရှိုင်းသော မြူပိုးကောင်အမ၏ အသံမှာ လှောင်ပြောင်မှုနှင့် အထင်သေးမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ ဤလူသားကျင့်ကြံသူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်အရ သူမကို ကိုင်တွယ်နိုင်မည့် 'ယူရင်မြက်' ကို မရှာနိုင်သရွေ့ သူမကို မည်သို့မျှ ယှဉ်နိုင်မည်မဟုတ်ဟု တွေးနေမိသည်။</p> <p>"ဟုတ်လို့လား..........."</p> <p>မုန့်ဝမ်၏ အသံမှာ တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း သူမ၏ မျက်ဝန်းအနက်ပိုင်းတွင် သတိမထားမိနိုင်သော အလင်းတစ်ခု လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။</p> <p>"ငါ့လက်ထဲမှာ 'ယူရင်မြက်' ရှိနေခဲ့ရင်ကော..........."</p> <p>နက်ရှိုင်းသော မြူပိုးကောင်အမမှာ ထိတ်လန့်သွားပြီးနောက် သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ပြင်းထန်သော ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် စိုးရိမ်မှုများ ပြည့်နှက်သွားသည်။</p> <p>"ဟင့်... ဟင့်အင်း၊ မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ နင့်ဆီမှာ ယူရင်မြက် ရှိနေဖို့ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး..........."</p> <p>ယူရင်မြက်ဆိုသည်မှာ သူမ ဆင့်ခေါ်သော နက်ရှိုင်းသောမြူထုထဲတွင်သာ ပေါက်ရောက်သောအပင်ဖြစ်ပြီး ၎င်းမှာ 'ယူဝူပိုး' များကို သဘာဝအတိုင်း နှိမ်နင်းနိုင်သော ထူးဆန်းသည့် မြက်တစ်မျိုး ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော် ၎င်းတို့၏ 'ယူရင်' မျိုးနွယ်စုမှလွဲ၍ ယူရင်မြက်၏ အသုံးဝင်ပုံကို သိသူမှာ အလွန်နည်းပါးသည်။ ဤလူသားမျိုးနွယ်သည် သူမကို လှည့်စားရန် ကြိုးစားနေခြင်းသာ ဖြစ်ရမည်...........</p> <p>ထိုသို့တွေးလိုက်သောအခါ မြူပိုးကောင်အမမှာ သူမ၏ ထင်မြင်ချက်ကို ပို၍ ယုံကြည်သွားသည်။ ဤလူသားမျိုးနွယ်မှာ တကယ်ကို ကောက်ကျစ်တာပဲ၊ ငါတောင် အလိမ်ခံရတော့မလို့...........</p> <p>မမျှော်လင့်ဘဲ မုန့်ဝမ်သည် သူမကို လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာ ပြုံးပြလိုက်ပြီး <strong>သိုလှောင်အိတ် </strong>ထဲမှ ထူးဆန်းသော ပုံစံရှိပြီး အလင်းလက်နေသော မြက်တစ်ဆုပ်ကို အေးဆေးစွာ ထုတ်ယူလိုက်သည်။</p> <p>"ယူရင်မြက်ပဲ မဟုတ်လား........... နင် အဲဒါကို စားချင်တယ်ဆိုရင် အများကြီး ရှိသေးတယ်..........."</p> <p>၎င်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ နက်ရှိုင်းသော မြူပိုးကောင်အမ၏ ရင်ထဲတွင် တုန်လှုပ်သွားရသည်။ ဤလူသားတွင် ယူရင်မြက် တကယ်ရှိနေလိမ့်မည်ဟု သူမ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ချေ...........</p> <p>"မဖြစ်နိုင်တာ........... အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ နင်က ယူရင်မြက်ရဲ့ အသုံးဝင်ပုံကို ဘယ်လိုလုပ် သိနေတာလဲ......................"</p> <p>မြူပိုးကောင်အမသည် မယုံကြည်နိုင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူမ၏ အသံထဲတွင် ထိတ်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။</p> <p>"အဲဒါ နင် သိဖို့ မလိုပါဘူး" မုန့်ဝမ်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သော်လည်း သူမ၏ လက်မှာ လျော့ရဲမသွားချေ။ သူမသည် ယူရင်မြက်ထဲသို့ အခြေခံစွမ်းအင် များ ထည့်သွင်းလိုက်ရာ ၎င်း၏ ရနံ့များမှာ ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။</p> <p>"လိမ္မာတဲ့ ပိုးကောင်လေး လုပ်ပြီး ငါ့ရဲ့ သန့်စင်ခြင်းကို အသာတကြည် ခံလိုက်ပါ"</p> <p>ယူရင်မြက်၏ ဆေးစွမ်းများ တဖြည်းဖြည်း သက်ရောက်လာသည်နှင့်အမျှ နက်ရှိုင်းသော မြူပိုးကောင်အမမှာ အသည်းအသန် ရုန်းကန်နေတော့သည်။</p> <p>သူမ၏ ဂုဏ်ယူရသော စွမ်းအားများမှာ တဖြည်းဖြည်း လျော့နည်းလာသည်ကို မြင်နေရသော်လည်း တားဆီးရန် အင်အား မရှိချေ။</p> <p>"ဟင့်အင်း... ငါ အညံ့မခံဘူး........."</p> <p>မြူပိုးကောင်အမ၏ အသံမှာ တဖြည်းဖြည်း အားနည်းလာသော်လည်း သူမ၏ စိတ်ဓာတ်မှာ အလွန် ခိုင်မာနေဆဲဖြစ်ကာ အညံ့ခံရန် ငြင်းဆန်နေသည်။</p> <p>နှလုံးစားပိုးက စိုးရိမ်တကြီး ပြောလိုက်သည်။ "သခင်... ဒီမြူပိုးကောင်အမက ကျင့်ကြံသူ ဘယ်နှယောက်ရဲ့ ဝိညာဉ်အမြုတေတွေကို ဝါးမြိုထားလဲ မသိဘူး။ သူမရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားက တအားများနေတော့ စောစောက ကျွန်တော်တို့ စုဆောင်းထားတဲ့ ယူရင်မြက်တွေက မလောက်တော့ဘူး ထင်တယ်"</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် စောစောက ချောက်ထဲတွင် ယူရင်မြက်ကို တွေ့စဉ်က စပ်စုလိုသော စိတ်ဖြင့်သာ အနည်းငယ် စုဆောင်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရာ ယခုအခါ အကုန်နီးပါး ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော် ယူရင်မြက်က မြူပိုးကောင်အမ၏ စွမ်းအားကို နှိမ်နင်းနိုင်သည်ဟု သိလိုက်ရမှတော့ သူမသည် ယခင် ချောက်ထဲသို့ ပြန်သွားပြီး ထပ်မံ စုဆောင်းရုံသာ ရှိတော့သည်။</p> <p>သူမသည် ရွှမ်ကျီကို ကြည့်ကာ လိုက်ခဲ့ရန် အချက်ပြပြီးနောက် ချောက်ကမ္ဘား၏ အပြင်ဘက်သို့ မဆိုင်းမတွ လျှောက်သွားတော့သည်။ မြူပိုးကောင်အမ၏ စွမ်းအားမှာ ကန့်သတ်ခံထားရသောကြောင့် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်၊ ချောက်ထဲမှ အမည်းရောင်မြူထုမှာ ကျဲပါးသွားပြီး မြင်ကွင်းမှာ တဖြည်းဖြည်း ရှင်းလင်းလာသည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် လမ်းကြောင်းကို ကျွမ်းကျင်စွာပင် သူမ ယခင်က ယူရင်မြက် တွေ့ခဲ့သည့် နေရာသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ သူမသည် ငုံ့လိုက်ပြီး ယူရင်မြက် တစ်ပင်ကို ဂရုတစိုက် ဆွတ်ယူလိုက်ကာ သူမ၏ လက်သည်းဖြင့် နုနယ်သော အရွက်စိမ်းလေးကို ဆိတ်လိုက်သည်။</p> <p>စိမ်းမြမြ အရည်များမှာ ပင်စည်တစ်လျှောက် စီးကျလာပြီး ထူးဆန်းပြီး အေးမြသော ရနံ့တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာကာ အနည်းငယ် ကျုံ့သွားသော အမည်းရောင် ကျောက်တုံးထူးပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။</p> <p>"ရပ်စမ်း........... ရပ်လိုက်တော့..........." နက်ရှိုင်းသော မြူပိုးကောင်အမမှာ ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p>"ဒီ ညစ်ပတ်တဲ့ အရာတွေကို ငါ့ဆီကနေ အမြန် ဖယ်ထုတ်ပေးပါ၊ အမြန်... အား—..........."</p> <p>မုန့်ဝမ်က သူမကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ကျောက်တုံးထူး၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ယူရင်မြက်အရည်များကို ဆက်လက် လိမ်းကျံနေသည်။ စိမ်းမြမြ အရည်များမှာ ကျောက်တုံးအတွင်းသို့ လျင်မြန်စွာ စိမ့်ဝင်သွားပြီး ကျောက်တုံးမှာ အနည်းငယ် တုန်ခါလျက် ပို၍ ကျုံ့သွားပြန်သည်။</p> <p>ယူရင်မြက်၏ အာနိသင်ကြောင့် မြူပိုးကောင်အမ၏ စွမ်းအားမှာ တဖြည်းဖြည်း အားနည်းသွားပြီး သူမ၏ အော်ဟစ်သံများမှာလည်း တိုးသွားရာမှ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားသည်အထိ မုန့်ဝမ် ခံစားနေရသည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် လက်ထဲမှ ကျောက်တုံးကို သေချာ စစ်ဆေးလိုက်ရာ မြူပိုးကောင်အမမှာ အလွန် အားနည်းနေပြီဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုလိုက်သည်။</p> <p>ထို့နောက်မှ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ အခြေခံစွမ်းအင်များကို လည်ပတ်စေကာ ကျောက်တုံးအတွင်းသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း စိမ့်ဝင်စေပြီး မြူပိုးကောင်အမကို စတင် သန့်စင်လိုက်တော့သည်။</p> <p>မြူပိုးကောင်အမမှာ အလွန် မကျေမနပ် ဖြစ်နေသည်။ ဤလူသားသည် ယူရင်မြက်ကို သုံးပြီး သူမ၏ အင်အားကို ကန့်သတ်လိုက်ခြင်းမှာ တကယ်ကို မတရား လိမ်ညာခြင်းပင်...........</p> <p>သို့သော် သေခြင်းနှင့် အညံ့ခံခြင်း ကြားတွင် သူမသည် နောက်ဆုံး၌ ခေါင်းငုံ့ရန် ရွေးချယ်လိုက်ရတော့သည်။</p> <p>"ကျွန်မကို ချမ်းသာပေးပါ... ကျွန်မ အညံ့ခံပါတယ်........." မြူပိုးကောင်အမ၏ အားနည်းသောအသံမှာ မုန့်ဝမ်၏ အသိစိတ်ပင်လယ်ထဲတွင် မကျေမနပ်မှုနှင့် အကူအညီမဲ့မှုများဖြင့် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ "ကျွန်မ အညံ့ခံဖို့ အသင့်ပါပဲ၊ ကျွန်မရဲ့ အသက်ကိုပဲ ချမ်းသာပေးပါ........."</p> <p>မုန့်ဝမ်၏ နှုတ်ခမ်းများ အနည်းငယ် တွန့်ရုံ ပြုံးလိုက်ပြီး သူမသည် မြူပိုးကောင်အမ၏ ဝိညာဉ်အာရုံ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာတွင် ကျေးကျွန်တံဆိပ် တစ်ခု ခတ်နှိပ်လိုက်သည်။</p> <p>တံဆိပ်ခတ်နှိပ်မှု ပြီးဆုံးသွားသည်နှင့် မုန့်ဝမ်နှင့် မြူပိုးကောင်အမအကြားတွင် သိမ်မွေ့သော ဆက်နွှယ်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ သူမ အလိုရှိလျှင် မြူပိုးကောင်အမ၏ အသက်ကို အလွယ်တကူ ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>"သခင်........." မြူပိုးကောင်အမ၏ အသံတွင် တုန်ယင်မှုနှင့် ကြောက်ရွံ့ရိုသေမှုများ ပါဝင်နေသည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် မျက်လုံးများကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖွင့်လိုက်ပြီး လက်ထဲမှ ကျောက်တုံးထူးကို အသာအယာ ပွတ်သပ်လိုက်သည်။</p> <p>ကျောက်တုံးအတွင်းရှိ ဝိညာဉ်အာရုံ၏ ပိုင်ရှင်မှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်နေသည်။</p> <p>"နင် ငါ့ကို သခင်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုပြီးမှတော့ နင် လိမ္မာသရွေ့ ငါ နင့်ကို အသက်ရှင်ဖို့ လမ်းပေးမှာပါ"</p> <p>"ဟုတ်ကဲ့ပါ သခင်" မြူပိုးကောင်အမ၏ အနည်းငယ် ကျေးဇူးတင်သောအသံ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် သူမက အနည်းငယ် ခက်ခဲစွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"သခင်... ကျွန်မ အခု အရမ်း အားနည်းနေလို့ ပိုးကောင်သွင်းခံထားရတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ဘူး။ ပိုးကောင် လုံးဝ အမြစ်မတွယ်သေးတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေက......... မကြာခင်မှာ ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားတော့မယ်"</p> <p>"ငါ သိပြီ"</p> <p>မုန့်ဝမ်၏ ကိုယ်ဟန်မှာ ဝေဝါးသွားပြီး ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုအဖြစ် ကျောက်တံခါးဆီသို့ အပြင်းနှင်လိုက်သည်။</p> <p>ရွှမ်ကျီသည်လည်း အမည်းရောင် အရိပ်တစ်ခုအလား မုန့်ဝမ်၏ နောက်မှ တိတ်တဆိတ် လိုက်ပါလာသည်။</p> <p>ကျောက်တံခါးနောက်ကွယ်ရှိ ကမ္ဘာသို့ ပြန်လည် ဝင်ရောက်လိုက်သောအခါ ကျောက်နံရံများတွင် မြှုပ်နှံထားသော အပြာရောင် အလင်းပေးကျောက်တုံးများကို ထပ်မံ မြင်တွေ့ရသည်။</p> <p>မြူပိုးကောင်အမက အမြန် သတိပေးလိုက်သည်။ "သခင်... ဒီကျောက်တုံးတွေက ကျွန်မရဲ့ ပိုးဥတွေပါ။ သူတို့တွေ အကောင်ပေါက်လာရင် နက်ရှိုင်းသောမြူ လောက်ကောင်တွေ ဖြစ်လာပြီး သူတပါးကို ကပ်ပါးပြုနိုင်တဲ့ စွမ်းရည်ရှိလို့ အသုံးဝင်ပါလိမ့်မယ်"</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် ခေတ္တ ရပ်တန့်ကာ အပြာရောင် ကျောက်တုံးများကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီး အေးဆေးစွာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p>"ဒါတွေက နင် ပင်ပင်ပန်းပန်း မွေးထားတဲ့ ပိုးဥတွေဆိုမှတော့ နင်ပဲ သိမ်းထားလိုက်တော့"</p> <p>"ဟုတ်ကဲ့ပါ၊ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်"</p> <p>ပိုးဥများကို သိမ်းဆည်းပြီးနောက် မြူပိုးကောင်အမ၏ အမူအရာမှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save