Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၂၃)</h2> <h2 style="text-align: center;">ရှေးဟောင်း ထူးဆန်းသော ပိုးကောင်...........</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>လီဖော်တျန်းသည် ဤစကားကို ကြားသောအခါ မယုံကြည်နိုင်ဟန်ဖြင့် ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြီး "မဖြစ်နိုင်တာ........... လူတစ်ယောက်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး မိစ္ဆာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားမှာလဲ..........." ဟု ဆိုလိုက်သည်။</p> <p>"မုန့်ဝမ် ပြောတာ အမှန်ပါပဲ။"</p> <p>နုပျိုသော အသံရှင် ကျင်းချန်းသည် အနည်းငယ် ဦးညွှတ်လိုက်သည်။ သူ၏အသံမှာ နက်ရှိုင်းပြီး ဆွဲဆောင်မှု ရှိလှသည်။</p> <p>"အကြီးအကဲကို တင်ပြပါတယ်၊ ဒီတပည့် ကိုယ်တိုင်လည်း ထာဝရစိတ်ဝိညာဉ်ဂိုဏ်းက နတ်သားတော် ရှောင်ရိဟာ မြူထုထဲမှာ မိစ္ဆာအဖြစ် ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားတာကို မြင်တွေ့ခဲ့ရပါတယ်။</p> <p>ဒီတပည့်တင် မကပါဘူး၊ ရွှေတိမ်တိုက်ဂိုဏ်းက နတ်သမီး မုရွှယ်ယန်၊ ရွှန်ထျန်းဓားဂိုဏ်းက လီရွှမ်ရိနဲ့ လင်းချင်းယွဲ့တို့အပြင် အခြားသူတွေလည်း ဒါကို မြင်တွေ့ခဲ့ကြပါတယ်"</p> <p>အကြီးအကဲများသည် မုရွှယ်ယန်ကို မသိမသာ လှမ်းကြည့်လိုက်ကြရာ သူမက ဖြူဖျော့သော မျက်နှာဖြင့် ခေါင်းကို အနည်းငယ် ငြိမ့်ပြလိုက်သည်။</p> <p>"ဟုတ်ပါတယ်၊ ဒီလို ထူးဆန်းတဲ့ ဖြစ်ရပ်မျိုး ဖြစ်ပျက်ခဲ့လို့ပဲ ကျွန်မနဲ့ လင်းချင်းယွဲ့တို့ သဘောထား ကွဲလွဲခဲ့ကြတာပါ။ သူမက ဒီနေရာကနေ အမြန်ဆုံး ထွက်ခွာဖို့ တိုက်တွန်းခဲ့တာပါ"</p> <p>အကြီးအကဲများသည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ပြန်လည် ကြည့်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အံ့သြမှုနှင့် သံသယများ ပြည့်နှက်နေသည်။</p> <p>နောက်ဆုံးတွင် အကြီးအကဲ ရွှမ်ကျီဇီက မငြင်းဆန်နိုင်သော အရှိန်အဝါဖြင့် ဖြည်းညှင်းစွာ စကားဆိုလိုက်သည်။</p> <p>"ဒီကိစ္စက သေးငယ်တဲ့ ကိစ္စမဟုတ်ဘူး။ နတ်သားတော်တွေနဲ့ နတ်သမီးတွေ အားလုံး မိမိတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းဂူတွေကို ပြန်ပြီး ခေတ္တ အနားယူကြပါ။ ငါတို့ ဒီကိစ္စကို သေချာ စုံစမ်းစစ်ဆေးပြီးရင် မင်းတို့ကို ရှင်းပြပေးမယ်......."</p> <p>အကြီးအကဲ ချင်ကျန်းရှန်းကလည်း သဘောတူညီစွာဖြင့် ခေါင်းငြိမ့်လိုက်ပြီး "ဟုတ်တယ်၊ အားလုံး အရင်ပြန်ကြတော့။ လျှောက်မသွားကြနဲ့ဦး။ တစ်ခုခု ထူးခြားတာ တွေ့ရင် ချက်ချင်း လာတင်ပြကြ" ဟု ပြောလိုက်သည်။</p> <p>သူ၏ အကြည့်မှာ လေးနက်နေပြီး အားလုံးကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သော်လည်း မုန့်ဝမ်ကိုမူ သီးသန့် အကြည့်မျိုး မပေးခဲ့ချေ။</p> <p>သို့သော် သူ၏ မြေးဖြစ်သူ အသတ်ခံရမှုအတွက် နာကျည်းမှုကိုမူ အလွယ်တကူ ဖျောက်ပစ်မည် မဟုတ်သည်မှာ သေချာလှသည်။</p> <p>ရှောင်ရိ၊ ဟွာလီ၊ လီဖော်တျန်းနှင့် အခြားသူများမှာ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားကြသည်။ အနည်းငယ် မကျေနပ်ကြသော်လည်း အကြီးအကဲများ၏ ညွှန်ကြားချက်ကိုသာ နာခံလိုက်ကြရသည်။</p> <p>"ဟုတ်ကဲ့ပါ၊ ဒါဆို ကျွန်တော်တို့ အရင် ပြန်ပါတော့မယ်"</p> <p>အားလုံး ထွက်သွားပြီးနောက် ကျောက်ခန်းမအတွင်း၌ အကြီးအကဲများသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ အတန်ကြာ ဆွေးနွေးပြီးနောက် အကြီးအကဲများသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အမှတ်အသားများကို ဂရုတစိုက် စတင် စစ်ဆေးကြတော့သည်။</p> <p>ရွှမ်ကျီဇီသည် မီးရှူးတိုင်ကဲ့သို့ စူးရှသော အကြည့်ဖြင့် ဘယ်အရာကိုမျှ လွတ်မသွားစေဘဲ ဖြည်းဖြည်းချင်း လမ်းလျှောက်နေသည်။</p> <p>သူသည် လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ ကျောက်နံရံပေါ်တွင် ကျန်ရှိနေသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လှိုင်းများကို အသာအယာ ထိတွေ့ကြည့်ရင်း တစ်ခုခုကို စဉ်းစားနေသကဲ့သို့ မျက်မှောင်ကို တင်းကြပ်စွာ ကြုတ်ထားသည်။</p> <p>နတ်သမီးဝူမုံ့ကမူ ကြမ်းပြင်ပေါ်မှ ကျိုးပဲ့နေသော ကျောက်စအချို့ကို ကောက်ယူကာ တွေးတောဟန်ဖြင့် ဂရုတစိုက် စစ်ဆေးနေသည်။</p> <p>"ဒီမှာ ကျန်ခဲ့တဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လှိုင်းတွေက နည်းနည်း ထူးဆန်းနေတယ်။ ငါတို့ သိကျွမ်းထားတဲ့ စွမ်းအားမျိုး မဟုတ်ပုံပဲ"</p> <p>အကြီးအကဲ ရွှမ်ကျီဇီက သံသယဖြစ်ဖွယ် အသံဖြင့် ပထမဆုံး စကားစလိုက်သည်။ "အဲဒီ တပည့်တွေသာ အလိမ်အညာ မပြောဘူးဆိုရင် ဒီမှာ ပေါ်လာခဲ့တာက ဒဏ္ဍာရီထဲက..."</p> <p>သူ စကားကို အဆုံးမသတ်သော်လည်း သူ၏ မျက်နှာမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ တစ်ခုခုကို တွေးမိသည့်အလား ပို၍ လေးနက်လာသည်။</p> <p>ချင်ကျန်းရှန်းက ခေါင်းခါယမ်းကာ သူ၏ စကားကို ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။ "အဲဒါ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ အဲဒီအရာက အရမ်းကို ရှားပါးလွန်းတယ်၊ ပေါ်လာတိုင်းလည်း ဘေးဒုက္ခတွေ ကြုံရတတ်တယ်။ ဆုံးဖြတ်ချက် မချခင် ငါတို့ ထပ်ပြီး စောင့်ကြည့်သင့်တယ်"</p> <p>အားလုံးသည် အချိန်အတော်ကြာအောင် စေ့စေ့စပ်စပ် ဆက်လက် ရှာဖွေကြသည်။ ကျောက်ခန်းမ၏ ကြမ်းပြင်မှသည် နံရံများ၊ ထို့နောက် မျက်နှာကြက်အထိ တစ်နေရာမကျန် အသေးစိတ် ကြည့်ရှုကြသည်။</p> <p>အချိန်ကုန်လွန်လာသည်နှင့်အမျှ သူတို့၏ အမူအရာမှာ ပို၍ မှောင်မှောင်မှိုင်းမှိုင်း ဖြစ်လာပြီး စိတ်ထဲတွင်လည်း မသက်မသာ ဖြစ်မှုများ ပိုမို ပြင်းထန်လာသည်။</p> <p>"ဒီအမှတ်အသားတွေ... ဒီလှိုင်းတွေ..."</p> <p>အကြီးအကဲ ရွှမ်ကျီဇီက တိုးညှင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p>သူသည် ထောင့်တစ်နေရာရှိ ကျိုးပဲ့နေသော ပိုးကောင်အတောင်ပံ တစ်ခုကို ညွှန်ပြလိုက်ပြီး— "တရားခံက ဒါဖြစ်ဖို့ အလားအလာ အများဆုံးပဲ" ဟု ဆိုလိုက်သည်။</p> <p>အကြီးအကဲ ချင်ကျန်းရှန်းသည် ထိုပိုးတောင်ပံကို မြင်သောအခါ မျက်နှာမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားပြီး</p> <p>"မင်း ပြောချင်တာက... 'နက်ရှိုင်းသော မြူပိုးကောင်အမ' လား..........." ဟု မေးလိုက်သည်။</p> <p>အကြီးအကဲ ရွှမ်ကျီဇီက အသံများ အနည်းငယ် တုန်ရင်နေလျက် ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်ကာ "ဆယ်ပုံ ကိုးပုံလောက်ကတော့ ဟုတ်နေပြီ။</p> <p>ဒီ နက်ရှိုင်းသော မြူပိုးကောင်အမရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းဟာ ရွှေအမြုတေအဆင့်ကိုတောင် ရောက်နေပုံရတယ်..........." ဟု ပြောလိုက်သည်။</p> <p>အားလုံး၏ အမူအရာမှာ တည်ကြည်လေးနက်သွားကြသည်။</p> <p>ဤမျှ စွမ်းအားကြီးသော နက်ရှိုင်းသော မြူပိုးကောင်အမ ရှိနေသည်မှာ ဂိုဏ်းအသီးသီးမှ ဂရုတစိုက် ပြုစုပျိုးထောင်ထားသော နတ်သားတော်များနှင့် နတ်သမီးများ ဤနေရာ၌ အသက်ဆုံးရှုံးလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရခြင်းမှာ မထူးဆန်းတော့ချေ။</p> <p>သူတို့ကိုယ်တိုင် ဝင်ရောက် ဖြေရှင်းလျှင်ပင် ပေါ့ဆမိပါက ပြင်းထန်သော ထိုးနှက်ချက်ကို ခံစားရနိုင်ပေသည်။</p> <p>နက်ရှိုင်းသော မြူပိုးကောင်အမ ကိုယ်တိုင်မှာ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအား မရှိသော်လည်း သူမ ပေါက်ဖွားပေးလိုက်သော လောက်ကောင်များသည် ကျင့်ကြံသူများကို ကပ်ပါးပြုခြင်းဖြင့် ရုပ်သေးရုပ်များကဲ့သို့ တိတ်တဆိတ် ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။</p> <p>ထို့ပြင် ထိုလောက်ကောင်များ၏ ကပ်ပါးပြုပုံမှာ အလွန် လျှို့ဝှက်လှသဖြင့် ခံရသူများသည် မိမိတို့ ကပ်ပါးပြုခံလိုက်ရမှန်းကိုပင် သတိမထားမိတတ်ကြချေ။</p> <p>အကယ်၍ သူတို့သာ အခြေအနေကို ရိပ်မိပြီး မြူထုများကို ဖယ်ရှားကာ ဤနေရာသို့ အချိန်မီ ဝင်မလာခဲ့လျှင်၊</p> <p>နက်ရှိုင်းသော မြူပိုးကောင်အမကို ခြောက်လှန့် မမောင်းထုတ်နိုင်ခဲ့လျှင် နတ်သားတော်နှင့် နတ်သမီး အားလုံးမှာ အကုန်အစင် သုတ်သင်ခံရပေလိမ့်မည်။</p> <p>ဤအချက်ကို တွေးမိသောအခါ ရွှမ်ကျီဇီမှာ ကျောချမ်းသွားပြီး လက်ဖဝါးထဲတွင်လည်း ချွေးအေးများ စိုစွတ်လာတော့သည်။</p> <p>အခြားသူများလည်း ဤအချက်ကို သတိပြုမိသွားကြပြီး— "ဘယ်လောက်တောင် ကံကောင်းလိုက်သလဲ........... ငါတို့ အဘိုးကြီးတွေ အချိန်မီ ရောက်လာလို့ တော်သေးတာ၊ မဟုတ်ရင်တော့ ဘေးဒုက္ခကြီး ဆိုက်တော့မှာပဲ" ဟု မအောင့်နိုင်ဘဲ ရေရွတ်လိုက်ကြသည်။</p> <p>"မှန်ပါတယ်၊ ဒီ နက်ရှိုင်းသော မြူပိုးကောင်အမဟာ ရှေးဟောင်း ထူးဆန်းသော ပိုးကောင်စာရင်းဝင် ဖြစ်ထိုက်ပါတယ်။ တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းလွန်းတယ်..........."</p> <p>"အားလုံးပဲ........... နက်ရှိုင်းသော မြူပိုးကောင်အမဟာ ရှေးဟောင်း ထူးဆန်းသော ပိုးကောင်စာရင်းမှာ နံပါတ် (၆) ချိတ်တဲ့ ပိုးကောင်ပဲ။</p> <p>အကယ်၍ နက်ရှိုင်းသော မြူပိုးကောင်အမ ပေါ်လာတာကို ကမ္ဘာပေါ်က ကျင့်ကြံသူတွေ သိသွားရင် ကျင့်ကြံခြင်းလောကမှာ သွေးချောင်းစီးတဲ့ မုန်တိုင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်လာမှာ သေချာတယ်။</p> <p> ဒါကြောင့် ဒီကိစ္စကို လူသိရှင်ကြား မဖြစ်စေရဘူး" ဟု အကြီးအကဲ ရွှမ်ကျီဇီက လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"နက်ရှိုင်းသော မြူပိုးကောင်အမရဲ့ တည်နေရာဟာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ပြီး ဖမ်းဆီးဖို့လည်း အရမ်း ခက်ခဲပါတယ်။ သတင်းသာ ပေါက်ကြားသွားရင် ဘယ်နှစ်ဖွဲ့လောက် ဒီကိစ္စထဲ ပါဝင်လာပြီး အခြေအနေကို ရှုပ်ထွေးအောင် လုပ်မလဲ မသိနိုင်ဘူး"</p> <p>"ရွှမ်ကျီဇီ ပြောတာ ယုတ္တိရှိပါတယ်" ဟု နတ်သမီးဝူမုံ့က သဘောတူလိုက်ပြီး "ဒီကိစ္စမှာ ပါဝင်ခဲ့တဲ့ နတ်သားတော်တွေနဲ့ နတ်သမီးတွေကလွဲရင် ကျန်တဲ့သူ ဘယ်သူ့ကိုမှ စကားတစ်လုံးတောင် မဟစေနဲ့" ဟု ဆိုလိုက်သည်။</p> <p>အကြီးအကဲများသည် သဘောတူညီမှု ရယူကာ ဤကိစ္စကို တင်းကြပ်စွာ လျှို့ဝှက်ထားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။</p> <p>မိမိတို့ ဂိုဏ်းစခန်းများသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ အကြီးအကဲများသည် နတ်သားတော်နှင့် နတ်သမီးများကို ချက်ချင်း ခေါ်ယူကာ လေးလေးနက်နက် မှာကြားလိုက်ကြသည်။</p> <p>နတ်သမီးဝူမုံ့သည် ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်း စခန်းသို့ ပြန်ရောက်လာပြီးနောက် မုန့်ဝမ်၊ ချင်းယွီ၊ လီဖော်တျန်းနှင့် ရွှမ်ကျီ တို့ကိုလည်း ထိုကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ အသိပေးလိုက်သည်။</p> <p>"နက်ရှိုင်းသော မြူပိုးကောင်အမကို ခြောက်လှန့် မောင်းထုတ်လိုက်ပြီဆိုတော့ နင်တို့ အများကြီး စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ဘူး။ ဒီကာလအတွင်းမှာ အားလုံး ပင်ပန်းခဲ့ကြပြီ။ အခုတော့ အချိန်အတန်ကြာ ကောင်းကောင်း အနားယူလိုက်ကြဦး။ အပျင်းပြေချင်ရင် ဈေးတန်းကို သွားလို့ရတယ်၊ တစ်ခါတလေ ရတနာတွေတောင် တွေ့ချင်တွေ့နိုင်တယ်"</p> <p>နတ်သမီးဝူမုံ့ ထွက်သွားပြီးနောက် လီဖော်တျန်းသည် စိတ်မရှည်စွာဖြင့် သူမ၏ ဆံပင်များကို ဖွလိုက်ကာ ညည်းတွားလိုက်သည်။</p> <p>"ဒါက တကယ်ကို ထူးဆန်းတာပဲ။ ငါတို့ လေးယောက်ထဲမှာ ဘာလို့ ငါတစ်ယောက်တည်းပဲ အဲဒီ နက်ရှိုင်းသော မြူပိုးကောင်အမရဲ့ ပစ်မှတ်ထားတာ ခံရတာလဲ........... ဒီခံစားချက်က တကယ်ကို စိတ်ပျက်စရာကောင်းတယ်..........."</p> <p>သူမသည် လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်ရာ လက်ဆစ်သံများပင် ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>အတော်ကြာမှ စိတ်ထဲရှိ ဒေါသများကို ဖိနှိပ်လိုက်ပြီး ချင်းယွီနှင့် မုန့်ဝမ်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>"ဈေးတန်းကို ကျင့်ကြံသူတွေ အများကြီး ရောက်နေကြတယ်၊ ပစ္စည်းကောင်းတွေ အများကြီး ရှိတယ်လို့လည်း ကြားတယ်။ နင်တို့နှစ်ယောက် သွားကြမလား..........."</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် ဤစကားကို ကြားသော်လည်း မျက်တောင်ပင် မခတ်ဘဲ ငြင်းဆိုလိုက်သည်။ "မသွားတော့ဘူး၊ ငါ နည်းနည်း ပင်ပန်းနေလို့ အနားယူချင်တယ်"</p> <p>ချင်းယွီကလည်း ခေါင်းခါပြကာ "ဈေးတန်းမှာ လူတွေ အရမ်းများတယ်၊ ငါလည်း အဲဒီ ဆူညံသံတွေထဲ မဝင်ချင်ဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ရွှမ်ကျီကလည်း ဘာမှ မပြောသော်လည်း သူလည်း သွားမည်မဟုတ်သည်မှာ သိသာလှသည်။</p> <p>လီဖော်တျန်းက နှုတ်ခမ်းဆူလိုက်ပြီး ချင်းယွီကို လှောင်ပြောင်သည့် လေသံဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>"ချင်းယွီ... နင်က ဘယ်တုန်းက မုန့်ဝမ်ရဲ့ အရိပ် ဖြစ်သွားတာလဲ........... သူမ မသွားတော့ နင်လည်း မသွားဘူးပေါ့........... ပျင်းစရာကြီး........... ထားလိုက်တော့၊ ငါပဲ တစ်ယောက်တည်း သွားတော့မယ်"</p> <p>သူမ စကားပြောပြီးသည်နှင့် သူတို့ကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ အခန်းထဲမှ အပြင်သို့ လှမ်းထွက်သွားတော့သည်။</p> <p>လီဖော်တျန်း ထွက်သွားပြီးနောက် အခန်းထဲ၌ ချက်ချင်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်။</p> <p>ချင်းယွီသည် မုန့်ဝမ်ကို နက်နဲသော လေသံဖြင့် ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။</p> <p>"မုန့်ဝမ်... ငါ ပုံရိပ်ယောင်အတတ်ကို သုံးနေတုန်းက နင်နဲ့ ရွှမ်ကျီက ငါ့ကို ပစ်ထားခဲ့ပြီး ဘယ်ကို သွားနေကြတာလဲ..........."</p> <p>မုန့်ဝမ်က သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ပြီး အနည်းငယ် စိတ်မကောင်းဖြစ်ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ငါတို့ ကျောက်ခန်းမထဲက ထွက်လိုက်တာနဲ့ ကိုးကွေ့တစ်ပတ် အစီအရင် ထဲမှာ ပိတ်မိသွားတာပဲ။ အထဲမှာ လမ်းတွေ အကြိမ်ကြိမ် မှားပြီး အတော်လေး ဒုက္ခရောက်ခဲ့ရလို့ နောက်ထပ် စွန့်စားပြီး ဘာမှ မလုပ်ရဲတော့တာ………"</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save