Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၂၅)</h2> <h2 style="text-align: center;">ဈေးတန်းအတွင်းမှ လူသတ်မှု</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>ဤကြွက်မှာ သာမန်ကြွက်များထက် အနည်းငယ် ပိုကြီးပြီး ၎င်း၏ အမွှေးအမျှင်များမှာ သံအပ်များကဲ့သို့ ထောင်မတ်နေသည်။</p> <p>နီရဲနေသော မျက်လုံးအစုံမှာ သွေးဆာနေသည့် အရောင်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေကာ ချွန်ထက်သော လက်သည်းများမှာလည်း အေးစက်သော အလင်းတန်းများ တလက်လက် တောက်ပနေသဖြင့် ကြည့်ရသူကို ကြက်သီးထစေသည်။</p> <p>၎င်းသည် မုန့်ဝမ်၏ ခြေရင်းတွင် ဟိုမှသည်မှ လျှောက်သွားရင်း တစ်ခါတစ်ရံ စူးရှသော အော်သံလေးများ ထုတ်ဖော်ကာ သူမအပေါ် ချစ်ခင်မှုကို ပြသနေသည်။</p> <p>ယခင်က ဆင့်ခေါ်ခဲ့သော အခြေခံစွမ်းအင်အဆင့် ပထမ သို့မဟုတ် ဒုတိယအလွှာ ရှိသည့် သွေးဝိညာဉ်များနှင့် မတူဘဲ ယခု သွေးဝိညာဉ်မှာ ပိုမို ထင်ရှားပီပြင်ပြီး အမှန်တကယ် အသက်ရှင်နေသော သတ္တဝါတစ်ကောင်ကဲ့သို့ပင်။</p> <p>၎င်း၏ အရှိန်အဝါမှာလည်း ပိုမို အစွမ်းထက်လာပြီး <strong>အခြေခံစွမ်းအင်အဆင့် နဝမအလွှာ</strong> သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် ခြေရင်းရှိ သွေးဝိညာဉ်ကို ကြည့်ကာ ဖြူဖျော့သော မျက်နှာပေါ်တွင် ကျေနပ်သည့် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။</p> <p>ဆယ်ရက်ကျော်ကြာ ပြင်းထန်သော ကျင့်ကြံမှုအပြီးတွင် သူမသည် 'သွေးဝိညာဉ်ဆင့်ခေါ်ခြင်း' ကျင့်စဉ်ကို <strong>အဆင့်နိမ့်အောင်မြင်ခြင်း</strong> အခြေအနေသို့ နောက်ဆုံး၌ ရောက်ရှိအောင် ကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ယခု သူမဆင့်ခေါ်သော သွေးဝိညာဉ်များသည် ပိုမို ထင်ရှားပြီး အစွမ်းထက်လာရုံသာမက တည်ရှိနေနိုင်သည့် အချိန်မှာလည်း ပိုမို ကြာမြင့်လာသည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် ဖြည်းညှင်းစွာ ထရပ်လိုက်ပြီး တောင့်တင်းနေသော ခန္ဓာကိုယ်ကို အကြောဆန့်ကာ အခန်းအတွင်းရှိ သွေးနံ့များကို ဖယ်ရှားရန် လေအရှိန်တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။</p> <p>သူမ အခန်းအပြင်သို့ ထွက်လိုက်သည်နှင့် ဘေးခန်းတံခါးမှာလည်း ပွင့်လာပြီး ရွှမ်ကျီ ထွက်လာကာ မုန့်ဝမ်၏ နောက်မှ တိတ်တဆိတ် လိုက်ပါလာသည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် ရွှမ်ကျီကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ကာ သူသည် သူမထံတွင် ပစ္စည်းတစ်ခု ထားခဲ့ပြီး သူမဘက်မှ ပြန်ပေးရန် မေ့လျော့နေသည်ကို ရုတ်တရက် သတိရသွားသည်။</p> <p>စိတ်အာရုံတစ်ခုနှင့်အတူ သူမသည် သွေးပင်လယ်အတွင်းမှ <strong>ပုတီးတစ်ကုံး</strong> ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။</p> <p>ဤပုတီးကုံးမှာ မူလက ဖြူစင်သန့်ရှင်းပြီး နူးညံ့သော မဟာယာနဗုဒ္ဓအလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော် ယခုအချိန်တွင်မူ ပုတီးကုံးအတွင်းရှိ ငြိမ်းချမ်းသော အရှိန်အဝါများမှာ ကွယ်ပျောက်သွားသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ပြီး သန့်ရှင်းသော ပုတီးစေ့များသည် သွေးစွမ်းအင်များဖြင့် စွန်းထင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>၎င်း၏နေရာတွင် ရင်တထိတ်ထိတ် ဖြစ်စေသော သွေးစွမ်းအားများဖြင့် အစားထိုးဝင်ရောက်လာကာ ဤပုတီးကုံးမှာ သွေးလက်နက်တစ်ခုအဖြစ် သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်က သွေးရောင်လွှမ်းနေသော ပုတီးကုံးကို ရွှမ်ကျီထံ ကမ်းပေးလိုက်ပြီး "ရော့... ဒါ နင့်ကို ပြန်ပေးတာ" ဟု ဆိုလိုက်သည်။</p> <p>ရွှမ်ကျီသည် အသွင်သဏ္ဌာန် ပြောင်းလဲသွားသော ပုတီးကုံးကို အချိန်အတော်ကြာ စူးစိုက်ကြည့်နေပြီးနောက် တိတ်တဆိတ်ပင် လှမ်းယူလိုက်သည်။</p> <p>"သွားကြစို့၊ ဈေးတန်းကို သွားကြည့်ရအောင်။"</p> <p>မုန့်ဝမ်က ပြောပြီးနောက် ဈေးတန်းရှိရာသို့ ဦးဆောင်ထွက်ခွာခဲ့သည်။ ရွှမ်ကျီကလည်း အသံတိတ်ပြီး တည်ငြိမ်သော ခြေလှမ်းများဖြင့် နောက်မှ ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်ပါလာသည်။</p> <p>ဈေးတန်းသို့ သွားရာလမ်းတွင် မုန့်ဝမ်သည် ရွှမ်ကျီနှင့် ပထမဆုံး စတင်ဆုံတွေ့ခဲ့ပုံကို ပြန်လည် အမှတ်ရနေမိသည်။</p> <p>ထိုစဉ်က သူသည် ပုတီးကို ကိုင်ဆောင်ကာ တရားဒေသနာများ ရွတ်ဆိုရင်း လမ်းမှားရောက်နေသော သူမကဲ့သို့ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို လမ်းမှန်သို့ ပြောင်းလဲပေးရန် စိတ်အားထက်သန်ခဲ့သည်။</p> <p>သို့သော် နောက်ဆုံးတွင်မူ သူကိုယ်တိုင်ပင် သူမ၏ ဘေးနားတွင် မဟာယာနဗုဒ္ဓတရားတော်ကို စွန့်ခွာခဲ့ရသော မိစ္ဆာတစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များတွင် လှောင်ပြောင်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ မိစ္ဆာတစ်ဦးက လူကို လမ်းမပြောင်းနိုင်ဘူးလို့ ဘယ်သူပြောသလဲ...........</p> <p>ဈေးတန်းမှာ အရင်အတိုင်းပင် လူသူထူထပ်ပြီး ဆူညံလျက် ရှိသည်။</p> <p>မျက်စိရှင်သော ကျင့်ကြံသူအချို့က ရွှမ်ကျီကို မှတ်မိသွားကြသဖြင့် လူအုပ်ကြားတွင် တိုးတိုးတိတ်တိတ် ဆွေးနွေးမှုများ ပျံ့နှံ့သွားသည်။</p> <p>"ဒါ ရွှမ်ဟူကျောင်းတော်က နတ်သားတော် ရွှမ်ကျီ မဟုတ်ဘူးလား........... သူက ဘာလို့ ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်းက မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်နဲ့ ရောနှောနေတာလဲ..........."</p> <p>"သူ တကယ်ပဲ ကျဆုံးသွားပြီပဲ........... မဟာယာနဗုဒ္ဓဘာသာရဲ့ နတ်သားတော်တစ်ယောက်က မိစ္ဆာတစ်ယောက်နဲ့ အတူရှိနေတာဟာ မဟာယာနဗုဒ္ဓသာသနာအတွက် အရှက်ရစရာပဲ..........."</p> <p>"အဲဒီ မိစ္ဆာမက ဘယ်သူလဲ........... သူမရဲ့ အရှိန်အဝါကို ကြည့်ရတာ လူအတော်များများကို သတ်ခဲ့ပုံပဲ"</p> <p>မုန့်ဝမ်ထံမှ ဘာတုံ့ပြန်မှုမျှ မရှိသည်ကို မြင်သောအခါ ဆွေးနွေးသံများမှာ ပို၍ ကျယ်လောင်လာသည်။</p> <p>အချို့ဆိုလျှင် သူမ၏ နှာခေါင်းကို လက်ညှိုးထိုးကာ ဆဲရေးတိုင်းထွာလာကြသည်။</p> <p>"မိစ္ဆာမ... နင်က နတ်သားတော် ရွှမ်ကျီကို ဘယ်လိုများ လှည့်စားထားတာလဲ........... နင်ဟာ အကြိမ်တစ်သောင်း သေသင့်တဲ့သူပဲ..........."</p> <p>မိမိကိုယ်ကို တရားသောလမ်းကို လိုက်သူဟု ယူဆထားသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက မုန့်ဝမ်ကို လက်ညှိုးထိုးကာ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p>"မိစ္ဆာမ... နင် သေချာပေါက် ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျမှာပဲ..........." ဟု နောက်တစ်ဦးကလည်း ဝိုင်းဝန်း ကဲ့ရဲ့လိုက်ကြသည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် နောက်ဆုံး၌ ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး သူမကို စွပ်စွဲနေသူများကို တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>သူမ၏ အကြည့်နှင့် ဆုံသွားသော ကျင့်ကြံသူ အများစုမှာ သူမ၏ အာရုံစိုက်မှုကို မခံရစေရန် သတိကြီးစွာဖြင့် လည်ပင်းကို ကျုံ့ထားလိုက်ကြသည်။</p> <p>သို့သော် သေမှာကြောက်ဘဲ ပြန်လည် စိုက်ကြည့်ရဲသူ အချို့လည်း ရှိသေးသည်။</p> <p>"ဘာကို ကြောက်နေကြတာလဲ........... ဒါက ဈေးတန်းပဲ၊ သူမ ဘာမှ လုပ်ရဲမှာ မဟုတ်ဘူး..........."</p> <p>"ဟုတ်တယ်၊ ဈေးတန်းထဲမှာ တိုက်ခိုက်တာကို တားမြစ်ထားတာပဲ။ သူမသာ တစ်ခုခု လုပ်ရဲရင် စည်ကမ်းထိန်းသိမ်းရေးအဖွဲ့ က သူမကို အပြင်ထုတ်ပစ်လိမ့်မယ်..........."</p> <p>မုန့်ဝမ်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူမသည် ညာဘက်လက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ အားကောင်းသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ချက်ချင်း စုစည်းသွားပြီး ပြင်းထန်သော ဟာရီကိန်းမုန်တိုင်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။</p> <p>ထိုမုန်တိုင်းသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါများဖြင့် သူမကို ဆဲဆိုနေသော ကျင့်ကြံသူများထံသို့ တိုက်ခတ်သွားတော့သည်။</p> <p>"အား..........."</p> <p>ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုကျင့်ကြံသူများသည် ကြိုးပြတ်သွားသော စွန်များကဲ့သို့ မုန်တိုင်းနှင့်အတူ လွင့်ပါသွားပြီး ဈေးတန်းအပြင်ဘက်သို့ ပြင်းထန်စွာ လွင့်စင်သွားကြသည်။</p> <p>အားလုံး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြန်ကျလာချိန်တွင်မူ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များ ကြေမွသွားပြီး အသက်ရှူရပ်တန့်သွားကြပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်က သက်ပြင်းတစ်ချက် အသာအယာ ချလိုက်ပြီး— "သူတို့ရဲ့ ဆဲဆိုမှုတွေက အသစ်အဆန်း မရှိတော့ဘူး။ ဒီလို နည်းလမ်းဟောင်းတွေပဲ သုံးနေတာ နားထောင်ရတာ ပျင်းစရာကောင်းတယ်" ဟု ဆိုလိုက်သည်။</p> <p>စည်ကားနေသော ဈေးတန်းမှာ ချက်ချင်းပင် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ မုန့်ဝမ်၏ ပြတ်သားသော လုပ်ရပ်ကြောင့် အားလုံးမှာ မှင်တက်သွားကြသည်။</p> <p>ဈေးတန်းထဲတွင် တိုက်ခိုက်ခြင်းကို တားမြစ်ထားသဖြင့် သူမသည် လူများကို ဈေးတန်းအပြင်သို့ လေဖြင့် မှုတ်ထုတ်လိုက်ပြီးမှ သတ်ပစ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ဘေးမှ ကြည့်နေသော ကျင့်ကြံသူများမှာ မျက်လုံးအပြူးသား၊ ပါးစပ်အဟောင်းသားနှင့် ဘာအသံမျှ မထွက်နိုင်တော့ချေ။</p> <p>ကြောက်ရွံ့မှုများမှာ ကပ်ရောဂါတစ်ခုကဲ့သို့ လူအုပ်ကြားတွင် လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားသည်။</p> <p>အတန်ကြာမှ တစ်ဦးက တံတွေးကို ခက်ခက်ခဲခဲ မျိုချရင်း တုန်တုန်ရင်ရင်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "သူမ... သူမ လူအများကြီးကို တကယ် သတ်ပစ်လိုက်တာပဲ။</p> <p>အဲဒီလူတွေက ဈေးတန်းအပြင်မှာ သေသွားတာ ဆိုပေမဲ့ သူမက ဈေးတန်းထဲကနေ လုပ်ဆောင်ခဲ့တာပဲ..."</p> <p>နောက်တစ်ဦးကလည်း တိုးတိုးလေး ထောက်ခံလိုက်သည်— "ဒါက စည်းကမ်းနဲ့ မညီဘူး........... သူမက ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်းရဲ့ နတ်သမီး ဖြစ်နေရင်တောင် အပြစ်ပေးခံရမှာပဲ..........."</p> <p>"ခုနက ဆူညံသံတွေကြောင့် စည်ကမ်းထိန်းသိမ်းရေးအဖွဲ့ သိသွားလောက်ပြီ... သူတို့ အခုချက်ချင်း ရောက်လာတော့မှာ..........."</p> <p>ထိုစကားသံများမှာ မုန့်ဝမ်၏ နားထဲသို့ ရောက်ရှိလာသော်လည်း သူမ၏ အမူအရာမှာ တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်ပြီး စည်ကမ်းထိန်းသိမ်းရေးအဖွဲ့ များ ရောက်လာမည်ကို စောင့်ဆိုင်းနေသည့်အလားပင်။</p> <p>မကြာမီမှာပင် ဝတ်စုံတူ ဝတ်ဆင်ထားသော လူအတော်များများမှာ ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာပြီး ဈေးတန်းအလယ်တွင် ရပ်လိုက်ကြသည်။ သူတို့၏ ခါးတွင် စည်ကမ်းထိန်းသိမ်းရေးအဖွဲ့  ဖြစ်ကြောင်း ပြသသည့် အဆောင်များ ချိတ်ဆွဲထားသည်။</p> <p>စည်ကမ်းထိန်းသိမ်းရေးအဖွဲ့  ရောက်လာသောအခါ ပြဿနာရှာသူမှာ မုန့်ဝမ် ဖြစ်နေသည်ကို မြင်လျှင် သူတို့၏ စိတ်များ လေးလံသွားကြသည်။</p> <p>မကြာသေးမီ ရက်များအတွင်းက ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်းမှ မိစ္ဆာခေါင်းဆောင် အချို့၏ လုပ်ရပ်များမှာ ပျံ့နှံ့နေခဲ့သည်။</p> <p>ဤမုန့်ဝမ်သည် ရွှေတိမ်တိုက်ဂိုဏ်းနှင့် ကောင်းကင်မိုးကြိုးဂိုဏ်းမှ နတ်သားတော်များကိုပင် သတ်ရဲသူ ဖြစ်သဖြင့် ဈေးတန်းထဲတွင် ဤကဲ့သို့ လုပ်ဆောင်ခြင်းမှာ သူမအတွက် ထူးဆန်းလှသည် မဟုတ်ချေ။</p> <p>ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူ စည်ကမ်းထိန်းသိမ်းရေးအဖွဲ့  ဗိုလ်ကြီးက သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ပြီး အတင်းအကြပ် ပြုံးလျက် မုန့်ဝမ်အား လက်အုပ်ချီ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။</p> <p>"နတ်သားတော် မုန့်... ဒီနေ့ ကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့..."</p> <p>"ဒီနေ့ ကိစ္စက နားလည်မှု လွဲတာသက်သက်ပါပဲ။"</p> <p>မုန့်ဝမ်၏ အသံမှာ အေးစက်နေပြီး ဗိုလ်ကြီး၏ စကားကို ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>သူမသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ တုန်ရင်နေသော ကျင့်ကြံသူများထံသို့ အကြည့်ရောက်သွားပြီး နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် လှောင်ပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။</p> <p>"ဒီလူတွေက ရိုင်းရိုင်းစိုင်းစိုင်း ပြောဆိုနေပြီး ကျွန်မနဲ့ နတ်သားတော် ရွှမ်ကျီကို စွပ်စွဲပုတ်ခတ်နေကြတာ။ ကျွန်မက အနည်းငယ်ပဲ အပြစ်ပေးလိုက်တာပါ။ ကျွန်မ ဘာအမှား လုပ်မိလို့လဲ..........."</p> <p>ဗိုလ်ကြီး၏ နဖူးပေါ်တွင် ချွေးအေးများ စိုစွတ်လာသည်။ ဤသည်မှာ အနည်းငယ် အပြစ်ပေးခြင်း မဟုတ်ဘဲ သက်သေဖျောက်ရန် လူသတ်ခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။</p> <p>ဈေးတန်းထဲတွင် ကိုယ်ပိုင် အငြိုးအတေးဖြင့် တိုက်ခိုက်ခြင်းကို တားမြစ်ထားပြီး ချိုးဖောက်သူများကို ပြင်းထန်စွာ အပြစ်ပေးလေ့ရှိသည်၊ လူသတ်မှုဆိုလျှင် ပို၍ပင် ဆိုဖွယ်ရာ မရှိချေ။</p> <p>သို့သော် မုန့်ဝမ်၏ စွမ်းအားနှင့် နောက်ခံကို သိထားသဖြင့် သူ ဘာမှ ထပ်မပြောရဲတော့ချေ။ သူသည် စိတ်တင်းထားပြီး— "နတ်သမီး မုန့်... ဈေးတန်းထဲမှာ တိုက်ခိုက်တာကို တားမြစ်ထားပါတယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုကို ပူးပေါင်းပေးပါ" ဟု ပြောလိုက်ရသည်။</p> <p>"စုံစမ်းစစ်ဆေးမယ်..........."</p> <p>မုန့်ဝမ်က သူ့ကို ပြုံးစစဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီး "ဘယ်လို စုံစမ်းစစ်ဆေးမှာလဲ..........." ဟု မေးလိုက်သည်။</p> <p>ဗိုလ်ကြီးမှာ ခေတ္တမျှ စကားမပြောနိုင် ဖြစ်သွားသည်။ သူက မုန့်ဝမ်ကို တကယ်ပဲ ဖမ်းဆီးနိုင်မည် မဟုတ်သည်မှာ သေချာလှသည်။ သူ အကျပ်ရိုက်နေစဉ်မှာပင် ကောင်းကင်ယံမှ နက်ရှိုင်းသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်— "ဘာတွေ ဆူညံနေတာလဲ..........."</p> <p>ရွှေရောင်ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော အဘိုးအိုတစ်ဦးမှာ ဖြည်းညှင်းစွာ ဆင်းသက်လာသည်။ သူသည် ဆံပင်ဖြူသော်လည်း နုပျိုသော မျက်နှာ ရှိကာ ထူးခြားသော အရှိန်အဝါ ရှိပြီး အစွမ်းထက်သော <strong>ရွှေအမြုတေအဆင့်</strong> ဖိအားများကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။</p> <p>သူသည် စည်ကမ်းထိန်းသိမ်းရေးအဖွဲ့ မှ ရွှေအမြုတေအဆင့် အကြီးအကဲ တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး ဗိုလ်ကြီးထံမှ လျှို့ဝှက် ပေးပို့လိုက်သော သတင်းကြောင့် ချက်ချင်း ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>သူ မရောက်လာမီက သေးငယ်သော ကိစ္စတစ်ခုအတွက် သူ့ကို ကိုယ်တိုင် ကိုယ်ကျ လာခိုင်းရသလားဟု မကျေမနပ် ဖြစ်နေခဲ့သော်လည်း မုန့်ဝမ်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါတွင်မူ ထိုမကျေနပ်မှုများမှာ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။</p> <p>ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်းက မုန့်ဝမ် ဖြစ်နေတာကိုး။ ဒီကိစ္စကိုတော့ သတိထားပြီး ကိုင်တွယ်ဖို့ လိုအပ်ပေလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save