Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၂၆)</h2> <h2 style="text-align: center;">ဈေးတန်း၏ အေးချမ်းမှုကို ထိန်းသိမ်းခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>"နတ်သမီး မုန့်... နတ်သမီး ဈေးတန်းထဲမှာ ပြဿနာရှာတယ်လို့ တစ်ယောက်ယောက်က တိုင်တန်းထားပါတယ်။ ကျွန်ုပ်နဲ့အတူ လိုက်ခဲ့ပြီး စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုကို ပူးပေါင်းပေးပါ"</p> <p>ရွှေအမြုတေအဆင့် အကြီးအကဲသည် မုန့်ဝမ်ကို ကြည့်ကာ နူးညံ့သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ သို့သော် မုန့်ဝမ်ကမူ လိုက်လျောခြင်းမရှိဘဲ အေးစက်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။</p> <p>"အကြီးအကဲ... အချိန်ကိုက် ရောက်လာတာပဲ။ ကျွန်မလည်း အကြီးအကဲဆီကနေ တရားမျှတမှု တောင်းဆိုမလို့ပဲ"</p> <p>ရွှေအမြုတေအဆင့် အကြီးအကဲ၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် တင်းမာသွားပြီး မုန့်ဝမ်၏ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု မရှိခြင်းအပေါ် စိတ်ထဲမှ မကျေမနပ် ဖြစ်သွားသည်။</p> <p>သူက သူမအတွက် လွတ်လမ်းကို သိသိသာသာ ဖွင့်ပေးထားသော်လည်း တစ်ဖက်လူက လက်မခံခဲ့ချေ။</p> <p>သို့သော် သူ၏ကိုယ်ပိုင်အင်အားကို ပြန်လည်ချိန်ဆပြီးနောက် အတင်းအပြုံးဖြင့် ဆက်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"အို... နတ်သမီး မုန့်မှာ ဘယ်လို မတရားတာတွေ ရှိလို့လဲ........... ပြောပါ၊ ကျွန်ုပ် သေချာပေါက် တရားမျှတအောင် ဆောင်ရွက်ပေးပါ့မယ်"</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် မြေပြင်ပေါ်ရှိ သွေးကွက်များနှင့် ကြောက်လန့်တကြား တိတ်ဆိတ်နေသော ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကျင့်ကြံသူများကို တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အဓိပ္ပာယ်ပါသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။</p> <p>"ကျွန်မနဲ့ နတ်သားတော် ရွှမ်ကျီ လမ်းလျှောက်နေတုန်းမှာ ဒီလူတွေက ရိုင်းရိုင်းစိုင်းစိုင်း စော်ကားခဲ့ကြတယ်။ နားမခံသာတဲ့ စကားလုံးတွေ ပြောဆိုနေကြတာပါ။</p> <p>ဈေးတန်းထဲမှာ ကိုယ်ပိုင် အငြိုးအတေးနဲ့ တိုက်ခိုက်တာကို တားမြစ်ထားတာကို ထောက်ထားပြီး ကျွန်မက သူတို့ကို သနားလို့ ဈေးတန်းအပြင်ဘက်ကို 'ဖိတ်ခေါ်' ထုတ်လိုက်တာပါ။ နောက်ပြီး ဒီလို သန့်ရှင်းသပ်ရပ်တဲ့ ဈေးတန်းကြီးကို ဒီလို ပါးစပ်သရမ်းတဲ့သူတွေနဲ့ မညစ်ညမ်းစေချင်လို့ပါ"</p> <p> </p> <p>သူမသည် စကားကို ခေတ္တရပ်လိုက်ပြီး ရွှေအမြုတေအဆင့် အကြီးအကဲကို စိုက်ကြည့်ကာ စိန်ခေါ်သည့် လေသံဖြင့် "ကျွန်မ လုပ်ခဲ့တာတွေဟာ စည်းကမ်းနဲ့ ညီညွတ်ရဲ့လားလို့ သိချင်မိပါတယ်" ဟု မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ရွှေအမြုတေအဆင့် အကြီးအကဲသည် သူ၏ မုတ်ဆိတ်ကို အသာအယာ ပွတ်သပ်ရင်း အကျိုးအမြတ်ကို အမြန်တွက်ချက်လိုက်ကာ ရယ်မောလျက် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"စည်းကမ်းနဲ့ ညီတာပေါ့၊ ညီတာပေါ့........... နတ်သမီး မုန့်ဟာ ဈေးတန်းထဲမှာ တိုက်ခိုက်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘဲ ဒီလို ရိုင်းစိုင်းတဲ့သူတွေကို ဈေးတန်းအပြင်ဘက်ကို 'ဖိတ်ခေါ်' ထုတ်ပြီး ဈေးတန်းရဲ့ အေးချမ်းမှုကို ထိန်းသိမ်းပေးခဲ့တာကို အားလုံး မြင်ကြတာပဲ။ ဒီလုပ်ရပ်က အရမ်းကောင်းတယ်..........."</p> <p>သူက ပြောရင်းနှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ စည်ကမ်းထိန်းသိမ်းရေးအဖွဲ့ ကို နောက်ထပ် စကားမပြောရန် မျက်စိမှိတ်ပြလိုက်သည်။</p> <p>စည်ကမ်းထိန်းသိမ်းရေးအဖွဲ့ သည် မကျေမနပ် ဖြစ်နေသော်လည်း မုန့်ဝမ်၏ စွမ်းအားနှင့် အကြီးအကဲ၏ သဘောထားကြောင့် ဒေါသကို မျိုသိပ်ကာ ခေါင်းငုံ့ပြီး တိတ်ဆိတ်နေကြရတော့သည်။</p> <p>ဘေးမှ ကြည့်နေသော ကျင့်ကြံသူများမှာမူ ဆူညံသွားကြသည်။ မုန့်ဝမ် လူသတ်သည်ကို သူတို့ ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ခဲ့ရပါလျက် ယခုအခါ ရွှေအမြုတေအဆင့် အကြီးအကဲက အမှန်ကို အမှားလုပ်ကာ "ဈေးတန်း၏ အေးချမ်းမှုကို ထိန်းသိမ်းခြင်း" ဟု ပြောနေသည်မှာ သိသိသာသာ လိမ်ညာနေခြင်းပင်။</p> <p>"ဒါက အရမ်း မတရားတာပဲ........... သူမက လူသတ်ခဲ့တာကို ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး ဈေးတန်း အေးချမ်းအောင် လုပ်တာ ဖြစ်သွားရတာလဲ..........." ဟု ကျင့်ကြံသူ လူငယ်တစ်ဦးက မကျေမနပ် ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p>"ရှူး........... တိုးတိုးနေစမ်း........... မင်း သေချင်လို့လား......................" ဘေးရှိ အဘိုးအိုက မုန့်ဝမ် ကြားသွားမည် စိုးသဖြင့် သူ၏ ပါးစပ်ကို အမြန်ပိတ်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ထိတ်လန့်တကြား ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>ဈေးတန်းအတွင်းရှိ လေထုမှာ ထူးဆန်းပြီး ဖိနှိပ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ အားလုံးက မကျေမနပ် ဖြစ်နေကြသော်လည်း ရင်ဖွင့်စရာ နေရာမရှိသဖြင့် ဒေါသများကိုသာ ရင်ထဲမှာ ဖိသိပ်ထားကြရသည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် အားလုံး၏ အမူအရာများကို ကြည့်ကာ အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ ဤလောကတွင် ခွန်အားကြီးသူကသာ အခွင့်အရေးရသည်ဟူသော အချက်ကို ယခုအထိ နားမလည်သေးပါက ဤကျင့်ကြံသူများ တစ်သက်လုံး ကျင့်ကြံခြင်းလောက၏ အောက်ခြေတွင်သာ ရုန်းကန်နေရသည်မှာ မဆန်းတော့ချေ။</p> <p>သူမသည် အကြီးအကဲဘက်သို့ လှည့်ကာ— "ကျွန်မအတွက် တရားမျှတအောင် ဆောင်ရွက်ပေးလို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အကြီးအကဲ။ တခြား ကိစ္စမရှိရင်တော့ ကျွန်မ သွားပါဦးမယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ဟဲဟဲ... သေးငယ်တဲ့ ကိစ္စပါပဲ။ အားရင်တော့ လက်ဖက်ရည် သောက်ဖို့ ကြွခဲ့ပါဦး"</p> <p>မုန့်ဝမ်နှင့် ရွှမ်ကျီ ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ပြီးနောက် ရွှေအမြုတေအဆင့် အကြီးအကဲက ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။ သူနှင့် အကြည့်ချင်း ဆုံသူတိုင်းမှာ ချက်ချင်း ခေါင်းငုံ့သွားကြသည်။</p> <p>ဟဲ... ဒီလူတွေက ကြောက်ရတာကို သိသားပဲ။ ဒါဆို ဘာလို့ မိစ္ဆာမ မုန့်ဝမ်ကို ရင်ဆိုင်တဲ့အခါကျမှ အဲဒီလောက်တောင် ယုံကြည်မှုတွေ ရှိနေကြတာလဲ........... ဈေးတန်းက သူတို့ကို သတ္တိတွေ ပေးထားလို့လား...........</p> <p>အကြီးအကဲမှာ မကျေမနပ် ဖြစ်သွားသည်။ သူကိုယ်တိုင်ပင် မုန့်ဝမ်ကို သေချာပေါက် အနိုင်ယူနိုင်သည်ဟု မပြောရဲချေ။</p> <p>ဒီလူတွေက ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်းရဲ့ နတ်သမီးဟာ ဘယ်လောက်တောင် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ တည်ရှိမှုလဲဆိုတာ မသိကြဘူးထင်တယ်။ သူက အမိန့်ပေးသည့် လေသံဖြင့် အေးအေးဆေးဆေး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ဈေးတန်း စည်းကမ်းချက်ထဲမှာ တစ်ခု ထပ်တိုးလိုက်— အခြားသူများကို စွပ်စွဲပုတ်ခတ်ခြင်း၊ ဆဲဆိုစော်ကားခြင်း မပြုရ၊ ချိုးဖောက်ပါက မိမိဘာသာ တာဝန်ယူရမည်..........."</p> <p>ထိုအသံမှာ မကျယ်သော်လည်း ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူတိုင်း ကြားနိုင်ရန် လုံလောက်သည်။</p> <p>အရေးယူရေးအဖွဲ့ ဗိုလ်ကြီး၏ စိတ်များ လေးလံသွားပြီး အမြန်ပင် နာခံပါမည်ဟု ဆိုကာ အကြီးအကဲ ထွက်ခွာသွားသည်ကို အရိုအသေပေးလျက် စောင့်ကြိုနေတော့သည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်နှင့် ရွှမ်ကျီတို့သည် တိတ်ဆိတ်စွာ လမ်းလျှောက်လာရင်း ဈေးတန်းအတွင်းရှိ ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်းမှ ဖွင့်လှစ်ထားသော ဆိုင်သို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားကြသည်။</p> <p>နီရဲနေသော တံခါးမကြီး၏ အထက်တွင် <strong>"</strong><strong>ရွှမ်ယင်ရတနာခန်းမ"</strong> ဟု ရွှေရောင်စာလုံးကြီး လေးလုံးဖြင့် ရေးထိုးထားသော ဆိုင်းဘုတ်မှာ နေရောင်အောက်တွင် တလက်လက် တောက်ပနေသည်။</p> <p>အတွင်းသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် အမျိုးမျိုးသော ဝိညာဉ်ဆေးများနှင့် မှော်လက်နက်များ၏ ထူးခြားသော ရနံ့များမှာ သူတို့ထံသို့ လွင့်ပျံ့လာသည်။ မုန့်ဝမ်က မျက်ခုံးကို အနည်းငယ် ပင့်လိုက်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်ပတ် စစ်ဆေးလိုက်သည်။</p> <p>ဈေးတန်းက ပိုပြီး စည်ကားလာသည်နှင့်အမျှ ယခင်က ရိုးရှင်းသော ဆိုင်လေးမှာ ယခုအခါ ပိုမို ခမ်းနားလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ခန်းမမှာ ကျယ်ဝန်းလင်းထိုင်နေပြီး အဆင့်နိမ့် အဆောင်များနှင့် ဆေးလုံးများမှသည် အဆင့်မြင့် မှော်လက်နက်များနှင့် ကုန်ကြမ်းများအထိ ပစ္စည်းမျိုးစုံကို စနစ်တကျ ခင်းကျင်းပြသထားသည်။</p> <p> ဆိုင်ဝန်ထမ်း အတော်များများမှာလည်း ဝယ်သူများကို လိုလေသေးမရှိ ဝန်ဆောင်မှု ပေးနေကြသည်။</p> <p>မုန့်ဝမ် ဝင်လာသည်ကို မြင်လျှင် ဝမ်းဗိုက်ရွှဲရွှဲနှင့် အရပ်ပုပု ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် ခရီးဦးကြို ပြုလိုက်သည်။</p> <p>"နတ်သမီး... ဒီကို ဘာကိစ္စနဲ့ ကြွလာတာလဲ..........."</p> <p>ဤလူမှာ ယခင်က မုန့်ဝမ်အတွက် သတင်းများ စုဆောင်းပေးခဲ့သော <strong>ဝူတာဟန်</strong> ပင် ဖြစ်သည်။ ဝူတာဟန်သည် သတင်းနားစွင့်သူ ဖြစ်သဖြင့် လွန်ခဲ့သော ခေတ္တခဏက ဈေးတန်းတွင် ဘာဖြစ်ခဲ့သည်ကို ကြားသိထားပြီး ဖြစ်သည်။ သူသည် ဤပြတ်သားလွန်းလှသော သွေးလမ်းစဉ် နတ်သမီးအပေါ် ပို၍ပင် သတိကြီးစွာဖြင့် အရိုအသေ ပေးလိုက်သည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်က သူမလာရခြင်း အကြောင်းရင်းကို ပြောပြလိုက်သည်— "ဂိုဏ်းရဲ့ နေရာကို ခဏလောက် ငှားချင်လို့......"</p> <p>"အို... နတ်သမီးက ဘာလုပ်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားလို့လဲ..........." ဟု ဝူတာဟန်က မေးလိုက်သည်။</p> <p>"ကျွန်မက ကျင့်ကြံသူတွေ အချင်းချင်း အတွေ့အကြုံတွေ မျှဝေဖို့နဲ့ ပစ္စည်းတွေ လဲလှယ်ဖို့အတွက် <strong>လေလံပွဲ</strong> လေးတစ်ခု လုပ်ဖို့ စီစဉ်ထားလို့ပါ"</p> <p>၎င်းကို ကြားသောအခါ ဝူတာဟန်က စိတ်ထဲမှ တွက်ချက်လိုက်သည်။ လေလံပွဲတစ်ခုသာ စည်ကားအောင် လုပ်နိုင်လျှင် ရွှမ်ယင်ရတနာခန်းမ၏ နာမည်နှင့် စီးပွားရေးအတွက် များစွာ အကျိုးရှိပေလိမ့်မည်။</p> <p>သို့သော် ဝူတာဟန်က လက်နှစ်ဖက်ကို ပွတ်ရင်း သတိပေးသည့် လေသံဖြင့်—</p> <p>"နတ်သမီးလည်း သိတဲ့အတိုင်း လေလံပွဲတစ်ခု အောင်မြင်ဖို့နဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေ အများကြီး လာဖို့ဆိုရင် ထိုက်တန်တဲ့ ရတနာအချို့ကို ထုတ်ပြနိုင်ဖို့ လိုအပ်ပါတယ်"</p> <p>မုန့်ဝမ်က ထိုစကားကို ကြားသောအခါ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အဓိပ္ပာယ်ပါသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူမသည် အေးအေးဆေးဆေးပင် သူမ၏ သိုလှောင်အိတ်ထဲမှ <strong>ကျောက်စိမ်းပြား</strong> တစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ စားပွဲပေါ်သို့ တင်လိုက်သည်။</p> <p>"ဒီပစ္စည်းတွေကရော လုံလောက်တဲ့ အလေးချိန် ရှိရဲ့လားလို့ သိချင်မိတယ်"</p> <p>ဝူတာဟန်က ကျောက်စိမ်းပြားကို ကောက်ယူကာ သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံဖြင့် စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ရာ အတွင်းရှိ အချက်အလက်များကြောင့် ချက်ချင်းပင် မှင်တက်သွားတော့သည်။</p> <p>လူခေါင်းခွံခန့် အရွယ်အစားရှိသော <strong>ရေခဲဥက္ကာခဲ</strong>၊ ရွှေတိမ်တိုက်ဂိုဏ်း၏ ထူးခြားသော <strong>တိမ်တိုက်မယ်ပန်း</strong> နှင့် နာမည်ကျော် <strong>မိုးကြိုးနဂါးလှံ</strong>... ဝူတာဟန်မှာ တံတွေးကို ခက်ခက်ခဲခဲ မျိုချလိုက်ရသည်။ ရေခဲဥက္ကာခဲနှင့် အခြားပစ္စည်းများ၏ အောက်တွင်လည်း အခြားသော ရှားပါးရတနာများစွာ ရှိနေသဖြင့် သူသည် ထိတ်လန့်သလို၊ ရင်လည်း ခုန်နေမိသည်။</p> <p>သူသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူကာ စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထားပြီး ကျောက်စိမ်းပြားကို စားပွဲပေါ်သို့ ဂရုတစိုက် ပြန်တင်လိုက်သည်။</p> <p>သူသည် မုန့်ဝမ်ကို အရိုအသေပေးရင်း၊ တစ်ဖက်တွင်လည်း ဖော်မပြနိုင်သော ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>"နတ်သမီး... ဒါတွေက... ဒီရတနာတွေက အရမ်း တန်ဖိုးကြီးလွန်းမနေဘူးလား..........."</p> <p>ဝူတာဟန်၏ အသံမှာ အနည်းငယ် တုန်ရင်နေသည်။ ဤရတနာများသာ အပြင်သို့ ပျံ့နှံ့သွားပါက မည်မျှအထိ ဟိုးလေးတကျော် ဖြစ်သွားမည်ကို သူ ကောင်းကောင်း သိသည်။</p> <p>"နင်က ရွှေတိမ်တိုက်ဂိုဏ်းနဲ့ ကောင်းကင်မိုးကြိုးဂိုဏ်းက လူတွေ လာပြီး ပြဿနာရှာမှာကို ကြောက်နေတာ မဟုတ်လား..........."</p> <p>မုန့်ဝမ်က ဝူတာဟန်၏ အတွေးကို ဖောက်ထွင်းသိမြင်ဟန်ဖြင့် ပြုံးစစဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save