Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၁၀၂၅ </h2> <h2 style="text-align: center;">ကောင်းကင်ဘုံကိုးပါးဓား၏ လျှို့ဝှက်ချက်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p style="text-align:center"> </p> <p style="text-align:center"> </p> <p style="text-align:center"> </p> <p style="text-align:center"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လူတိုင်း၏အမြင်တွင် စုရီသည် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး စုတ်ပြတ်သတ်နေပြီး ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိထားသဖြင့် မည်သည့် အချိန်တွင်မဆို ပြိုလဲကျသွားနိုင်သည့် ပုံစံမျိုးဖြစ်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ရှေးခေတ်မျိုးနွယ်စုကြီးများမှ သေလွန်ဝိညာဉ်အချို့မှာမူ တိုက်ပွဲအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ရန်ပင် တာစူနေကြချေပြီ။</p> <p style="text-align:justify">ဤတိုက်ပွဲမှာ အဆုံးသတ်ရန် နီးကပ်နေပြီဖြစ်သောကြောင့် ယခုအချိန်သည် အခွင့်အရေးယူရန် အကောင်းဆုံးအချိန်ဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် မျက်စိတမှိတ်အတွင်း ဓားဖျားသည် ပန်းချီဆရာ၏ ရင်ဘတ်ထံ တိုက်ရိုက်ထိုးဖောက် သွားလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မထင်ထားခဲ့ချေ။</p> <p style="text-align:justify">၎င်းမှာ လျှပ်တပြက်အတွင်း ဖြစ်ပေါ်လာသော အံ့သြဖွယ်ရာ ပြင်းထန်သည့် တိုက်ကွက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ရန်ထောင်လင်၊ တံငါသည်နှင့် တျန်ကျောက်တို့သည် ချက်ချင်းမျက်နှာများ ပြောင်းလဲသွား၏။</p> <p style="text-align:justify">သူတို့သည် ဗီဇအသိအရ ထိတ်လန့်စွာဖြင့် နောက်သို့ အလျင်အမြန် ဆုတ်ခွာလိုက်သည်။ သူတို့သည် စုရီနှင့်အနီးဆုံးတွင် ရှိနေသော်မှ မည်သို့တိုက်ခိုက်လိုက်သည်ကို မသိခဲ့ချေ။</p> <p style="text-align:justify">“ မင်း ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">ပန်းချီဆရာခမျာ မျက်လုံးများ မယုံနိုင်ဖွယ် ပြူးကျယ်လာသည်။ သည့်နောက် စုရီကို စိုက်ကြည့်ကာ၊</p> <p style="text-align:justify">“ မင်းမှာ ဒီလို ဝှက်ဖဲမျိုးရှိနေရင် ဘာလို့ဒီလောက် ဒဏ်ရာအပြင်းအထန်ရတဲ့ အထိ စောင့်နေရတာလဲ။ ”</p> <p style="text-align:justify">-ဟု မေးမြန်းလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">“ ငါ မင်းကို စိတ်ပျက်အောင် ... လုပ်လိုက်မိလို့ တောင်းပန်ပါတယ် ငါ့အမှားပါ ငါ့မှာ ကစားချင်စိတ်များသွားတယ်။ ”</p> <p style="text-align:justify">“ ဟမ့် ... ကစားချင်စိတ်များသွားလို့လား။ ”</p> <p style="text-align:justify">ထိုအဖြေကို မမျှော်လင့်ထားသော ပန်းချီဆရာခမျာ အံကြိတ်လိုက်မိလေသည်။ ဤသည်မှာ မည်မျှယုတ္တိမဲ့သနည်း။ အဝေးမှ ပရိသတ်ကြီးသည်ပင် တိတ်ဆိတ်သွား၏။</p> <p style="text-align:justify">“ မင်း ... တကယ်ပဲ အမြဲတမ်း ငါ့ကို ဒီလိုမျိုးကစားနေခဲ့တာလား။ ”</p> <p style="text-align:justify">ပန်းချီဆရာ၏ အသံမှာ တဖြည်းဖြည်း အားနည်းလာပြီး သူ့အကြည့်များ မှိန်ဖျော့လာ ခဲ့သည်။ စုရီမှ ပြန်မဖြေချေ။</p> <p style="text-align:justify">ပန်းချီဆရာတစ်ယောက် အဖြေကို သိရှိသွားသည့်အလား နာကျည်းစွာပြုံးမိသည်။ အဆုံး၌ သက်ပြင်းချလျက်၊</p> <p style="text-align:justify">“ ငါ နားလည်သွားပြီ ... မင်းနဲ့ တစ်ခေတ်တည်းမှာ မွေးဖွားလာရတာဟာ တကယ့်ကို စိတ်ပျက်စရာကောင်းတယ် ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">“ ခရစ် ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">စကားဆုံးသည်နှင့် ပန်းချီဆရာ၏ ရုပ်ခန္ဓာကြီးသည် ချက်ချင်း အက်ကွဲသွားပြီး ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွား၏။ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဝိညာဉ်မှာ လုံးဝ ပျက်စီးသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤမြင်ကွင်းကြောင့် လူအုပ်ကြီးမှာ ဆူညံသွားပြီး ရှေးခေတ်မျိုးရိုးမှသေလွန်ဝိညာဉ် အချို့သည်ပင် လေးနက်သွားခဲ့၏။</p> <p style="text-align:justify">ထိုပန်းချီဆရာဟူသည် တစ်ချိန်က ကြယ်လွင်ပြင်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုးခဲ့သူဖြစ်ပြီး လူအများ၏ လေးစားခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ယနေ့တွင် လောကကြီးမှ အပြီးတိုင်ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်၏။ စုရီက ဝိုင်အိုးကို ထုတ်၍ ပင့်မြောက်ပြကာ၊</p> <p style="text-align:justify">“ ငါမင်းကို အမြဲတမ်းအထင်သေးခဲ့တာ မှန်ပေမယ့် ငါတို့တွေသိနေခဲ့တာကြာရှည်ပါပြီ ဒါကြောင့် မင်းအတွက် ငါ့ရဲ့ နောက်ဆုံး သေရည်တစ်ခွက်နဲ့ နှုတ်ဆက်ပါတယ်။ ”</p> <p style="text-align:justify">-ဟုဆိုပြီး ခေါင်းကိုမော့၍ သောက်ချလိုက်သည်။ ထို့နောက် တံငါသည်နှင့် ကျန်လူများဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လျက်၊</p> <p style="text-align:justify">“ ငါတို့ ဆက်ကြမလား။ ”</p> <p style="text-align:justify">-ဟု မေးမြန်းလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">“ သေချာပေါက် ဆက်တိုက်မယ်။ ”</p> <p style="text-align:justify">တျန်ကျောက်မှ အလွန်အမင်း တည်ငြိမ်လျက်ချက်ချင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ ရန်ထောင်လင်က ရှေ့သို့လှမ်းတက်ကာ၊</p> <p style="text-align:justify">“ ငါ ကြိုးစားပါရစေ။ ”</p> <p style="text-align:justify">-ဟု ဆိုလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">တစ်ဆက်တည်းမှာပင် ကြေးဝါဓားသေတ္တာကြီးကို ကိုင်လျက် စုရီထံ စိုက်ကြည့်ကာ၊</p> <p style="text-align:justify">“ ဒီသေတ္တာထဲမှာ ကောင်းကင်ဘုံကိုးပါးလို့ခေါ်တဲ့ ဓားတစ်လက် ရှိနေတယ်။ ”</p> <p style="text-align:justify">-ဟု ဆို​ပြီး သေတ္တာကိုဖွင့်ချလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ ချွင် ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">ကြည်လင်လှသော ဓားမြည်သံကြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားတွင် ရုတ်ချည်း ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့၏။</p> <p style="text-align:justify">ရိုးရှင်းပြီး သုံးပေခန့်ရှည်သော ဓားတစ်လက်သည် နှစ်ပေါင်းများစွာကို ဖြတ်ကျော်လာသည့်အလား ရှေးဟောင်း ရောင်ဝါများ ထုတ်ဖော်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤသည်မှာ ကောင်းကင်ဘုံကိုးပါး နန်းတော်သို့ဝင်ရောက်လိုကြသည့် တပည့်တိုင်း တာအိုကျိန်စာအဖြစ် သစ္စာပြုကြရသည့် ဓား ပေပင်။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ရန်ထောင်လင်မှ တစ်ပါး မည်သူမျှဤဓား၏အမည်နှင့် နောက်ခံကို မသိချေ။</p> <p style="text-align:justify">“ ချွင် ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">ရန်ထောင်လင်က ကောင်းကင်ဘုံ ကိုးပါးဓားကိုဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး ဓားသေတ္တာအား ဘေးသို့ ပစ်ချလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">“ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တွေတုန်းက အပ်ချုပ်သမားက ဒီဓားကိုယူပြီးတော့ အထဲမှာ လျှို့ဝှက်အမှတ်အသားတစ်ခုကို ချိပ်ပိတ် ပေးထားခဲ့တယ် ...</p> <p style="text-align:justify">... သူ့စကားအရတော့ ငါသာ ဒီဓားနဲ့ မင်းအပေါ်အသုံးပြုခဲ့မယ်ဆိုရင် မင်းအတွက် အန္တရာယ်ကြီးတစ်ခု ပေးနိုင်တယ်တဲ့။ ”</p> <p style="text-align:justify">စုရီမှ မျက်လုံးများ မှေးစင်းလျက် ဓားကို စိုက်ကြည့်လိုက်တော့သည်။ ရန်ထောင်လင်က တာအိုဥပဒေကို ဓားအတွင်းသို့ ထည့်သွင်းကာ စုရီထံသို့ ထိုးညွှန်ပြလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">“ သွား ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">ဓားချက်တစ်ချက်တည်းနှင့် ကြယ်တာရာ ကောင်းကင်ကြီးတစ်ခုလုံး ပြိုကျလာသကဲ့သို့ ရောင်ဝါများ အရပ်မျက်နှာအနှံ့ ဖုံးလွှမ်းသွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">“ ဝုန်း ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">စုရီသည်လည်း တုန့်ဆိုင်းခြင်းမရှိ သေမျိုးနယ်ပယ်ဓားဖြင့် သစ်ဆွေးတုံးကြီးကို ခုတ်ပိုင်းသကဲ့သို့ ဖြတ်တောက်ပစ်လိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ထိုဓားရောင်ဝါကြားမှ ချိပ်ပိတ်ထားသည့် စွမ်းအင်တစ်ခုပေါက်ကွဲ ထွက်လာခဲ့ပြီး သူ့အသိစိတ်ပင်လဲထဲ ပြေးဝင်လာတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ယင်းသည် နှင်းကဲ့သို့ ဖြူလွနေသော ဝတ်စုံဖြင့် ချစ်စရာကောင်းလှသည့် အမျိုးသမီး တစ်ဦး ဖြစ်ချေပြီ။</p> <p style="text-align:justify">ထိုသူကိုမြင်ချိန်၌ အသိစိတ်ပင်လယ်ရှိ ငရဲဘုံကိုးပါးဓားသည် ပြင်းစွာတုန်ခါလာသည်။ အဆုံးတွင် ရှန့်မူဘဝကို ချိပ်ပိတ်ထားသည့် နတ်သံကြိုးတုန်ခါလျက် ပေါက်ကွဲသွား၏။</p> <p style="text-align:justify">သူသည်လည်း နှင်းကဲ့သို့ ဖြူလွလွ ဝတ်စုံကိုဝတ်ဆင်ထားသော ခန့်ညားလှသည့် လူငယ်တစ်ဦး ဖြစ်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify">“ ရှန့်မူ ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">စုရီတစ်ယောက် ချက်ချင်းပင် လေးနက်သွားလေသည်။ ဤကောင်းကင်ဘုံ ကိုးပါးဓားအတွင်း ချိပ်ပိတ်ထားသောတံဆိပ်မှာ ရှန့်မူထံ ရည်ရွယ်ချေပြီ။</p> <p style="text-align:justify">ထိုအမှတ်အသားဖြင့် သတ္တမမြောက် နတ်သံကြိုးအတွင်းရှိ ရှန့်မူ၏မှတ်ဉာဏ်များကို နိုးထစေအောင် ပြုလုပ်ခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ သတ် ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">ထိုစဉ် ရန်ထောင်လင်း၊ တျန်ကျောက်နှင့် တံငါသည်သည် စုရီကို ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်လာပြီ ဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify">“ ဝုန်း ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">စုရီမှ ချက်ချင်း ခုခံလိုက်သော်လည်း နောက်သို့လွင့်ထွက်သွားကာ အတွင်းအင်္ဂါများ အကြီးအကျယ် ဒဏ်ရာရရှိသွားခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">များပြားလှသော ဒဏ်ရာများမှလည်း သွေးများ ရေတံခွန်ပမာ ပန်းထွက်လာတော့၏။ လူအုပ်ကြီးမှာ မှင်သပ်ကုန်သည်။ ကောင်းကင် ကိုးပါးဓားကို ထုတ်လိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် စုရီတစ်ယောက် ငေးငိုင်သွားချေပြီ။</p> <p style="text-align:justify">“ ဒါက သံသယဖြစ်စရာ မလိုပါဘူး ... ကောင်းကင်ဘုံကိုးပါးဓားထဲမှာ စိတ်ဝိညာဉ်ကို တိုက်ခိုက်နိုင်တဲ့ စွမ်းအား ရှိနေပုံရတယ်။ ”</p> <p style="text-align:justify">ကြည့်ရှုသူ အများအပြားမှ ဤအချက်ကိုသတိပြုမိကြသဖြင့် စိတ်လှုပ်ရှား လာတော့သည်။ သည်အဆင့်တိုက်ပွဲတွင် ယခု ကဲ့သို့ ငေးငိုင်သွားခြင်းသည် ကြီးစွာသော အားနည်းချက်ဖြစ်လာပေမည်။</p> <p style="text-align:justify">ရန်ထောင်လင်တို့သည်လည်း တိုက်ခိုက်မှုအောင်မြင်ခဲ့သဖြင့် ရပ်တန့်မနေဘဲ တဟုန်ထိုးလိုက်ပါ တိုက်ခိုက်လိုက်ကြ၏။</p> <p style="text-align:justify">“ ကလန် ... ကလန် ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">စုရီခမျာ အကြည့်များ ရှုပ်ထွေးနေ သော်လည်း ထိုတိုက်ခိုက်မှုများကို ခုခံကာကွယ် နေရတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ့အသိစိတ် ပင်လယ်အတွင်း၌ ပြောင်းလဲမှုများ ဆက်တိုက် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့၏။</p> <p style="text-align:justify">“ ကျောက်စိမ်းနှင်းဆီလေး ... မင်း ငါ့ဆီလိုက်လာတာလား။ ”</p> <p style="text-align:justify">ရှန့်မူတစ်ယောက် အဖြူရောင်ဝတ်ရုံနှင့် အမျိုးသမီးကိုကြည့်ပြီး အံ့အားသင့်ခြင်း၊ ဝမ်းမြောက်ခြင်းနှင့် စိတ်လှုပ်ရှားခြင်းများ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ရသည်။</p> <p style="text-align:justify">သံသယဖြစ်စရာ မလိုချေ။ ဤအမျိုးသမီးပုံရိပ်သည် သူ့ချစ်သူအမျိုးသမီး ဖြစ်ချေပြီ။</p> <p style="text-align:justify">ယင်းသည် စုရီကို အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်သွားစေသည်။ ဤလူမိုက်သည် သူ့ကိုသတ်ခဲ့သော အမျိုးသမီးအကြောင်း တချိန်လုံး စဉ်းစားနေပုံရ၏။</p> <p style="text-align:justify">“ ဝှစ် ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">ထို့ကြောင့် ဇာတိဓမ္မပုံရိပ်အဖြစ် အသိစိတ်ပင်လယ်ထဲ ဝင်ရောက်လိုက်ကာ၊</p> <p style="text-align:justify">“ အဲ့ဒီပုံရိပ်ယောင်ကို သတ်ပစ်လိုက် ဒီနေ့တိုက်ပွဲပြီးရင် ငါမင်းကို အရာအားလုံး ရှင်းပြပေးမယ်။ ”</p> <p style="text-align:justify">-ဟု ပြောကြားလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ရှန့်မူတစ်ယောက် ငေးကြောင်သွားသည်။ ထိုအချိန်တွင် ပုံရိပ်ယောင်က စုရီထံညွှန်ပြကာ၊</p> <p style="text-align:justify">“ ရှန့်မူ ... သူက မင်းရဲ့ဒုတိယဘဝပဲ နင်သူ့ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ကို သိမ်းပိုက်နိုင်မယ်ဆိုရင် ငါနဲ့ ပြန်တွေ့နိုင်ပါလိမ့်မယ်။ ”</p> <p style="text-align:justify">-ဟု ပြောကြားလာ၏။</p> <p style="text-align:justify">သူမစကားကြောင့် ရှန့်မူခမျာ ရှုပ်ထွေးသောအကြည့်များဖြင့် တိတ်ဆိတ် သွားလေသည်။ စုရီမှ ထိုပုံရိပ်ယောင်ကို ဖျက်ဆီးရန် ကြိုးစားလိုက်တော့၏။</p> <p style="text-align:justify">“ မလုပ်နဲ့ ... ဒီပုံရိပ်က ငါမသေခင် ချန်ထားခဲ့တဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်အပိုင်းအစတစ်ခုပဲ ကျေးဇူးပြုပြီး သနားညှာတာပေးပါ။ ”</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် အသိစိတ်ပင်လယ်ပြင်ကြီး တစ်ခုလုံးပြင်းစွာ တုန်ခါလာစဉ် ရှန့်မူပုံရိပ်သည် သူ့ရှေ့သို့ ချက်ချင်းရောက်ရှိလာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">စုရီမှာ ခေါင်းကိုက်သွားသည်။ သူသည် ရန်ထောင်လင်တို့နှင့် ပြင်ပတွင် တိုက်ခိုက်နေရ သဖြင့် အချိန်မဖြုန်းနိုင်ချေ။</p> <p style="text-align:justify">အကယ်၍ ဤပုံရိပ်ယောင်ကို မဖျက်ဆီးပစ်ပါက ရှန့်မူ၏ တာအိုအမှတ်အသား အမျိုးသမီးသည် မခန့်မှန်းနိုင်သောရလာဒ်ကို ယူဆောင်လာပေမည်။</p> <p style="text-align:justify">ဥပမာအားဖြင့် သူ တိုက်ပွဲအပေါ် အာရု့စိုက်နေစဉ် အသိစိတ်ပင်လယ်ပြင်ကြီးကို သိမ်းပိုက်ကာ ရုပ်ခန္ဓာထံ ထိန်းချုပ်လာနိုင်၏။</p> <p style="text-align:justify">“ မင်းငါ့ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ကို သိမ်းပိုက်ဖို့ ကြံရွယ်နေတာလား။ ”</p> <p style="text-align:justify">စုရီက ရှန့်မူကို မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ မဟုတ်ဘူး။ ”</p> <p style="text-align:justify">ရှန့်မူမှ ချက်ချင်း ပြန်ဖြေ၏။</p> <p style="text-align:justify">“ ဒါဆို အဲ့ဒီအမျိုးသမီးက မင်းကို အဲ့ဒီလိုလုပ်ဖို့ ခိုင်းလာရင်ရော။ ”</p> <p style="text-align:justify">ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ရှန်မူခမျာ အဖြေမပေးနိုင်တော့ဘဲ ရှုပ်ထွေးသွားသည်။ စုရီက စကားအပို မပြောတော့ဘဲ ငရဲဘုံကိုးပါး ဓားရောင်ဝါဖြင့် အမျိုးသမီးပုံရိပ်အပေါ် ချုပ်နှောင်ပစ်လိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">“ မင်း ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">ရှန့်မူတစ်ယောက် အကြီးအကျယ် ဒေါသထွက်သွားသည်။ သို့သော် စုရီသည် ဂရုမစိုက်ဘဲ၊</p> <p style="text-align:justify">“ သတိရပါ ... ငါက မင်းပဲ ... မင်းကလည်းငါပဲ ... အခုငါတို့တွေရန်သူတွေကို ရင်ဆိုင်နေရတယ် မင်းထပ်ပြီး နှောင့်ယှက် ဦးမယ်ဆိုရင် ငါတို့နှစ်ယောက်စလုံး သေသွားလိမ့်မယ်။ ”</p> <p style="text-align:justify">-ဟု သတိပေးလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက် စုရီသည် အသိစိတ် ပင်လယ်အတွင်းမှ ချက်ချင်းထွက်ခွာလာ ခဲ့လေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ရှန့်မူတစ်ယောက် ရုတ်ချည်း တောင့်တင်းအေးခဲသွားပြီးနောက် လုံးဝပင် တိတ်ဆိတ်သွားချေပြီ။</p> <p style="text-align:justify">“ ဘန်း ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">ထိုအချိန်တွင် စုရီတစ်ယောက် ပြိုင်ဘက်သုံးဦး၏ တိုက်ခိုက်မှုများထိမှန်ကာ နောက်တစ်ကြိမ် လွင့်ထွက်သွားပြန်၏။</p> <p style="text-align:justify">“ အဟွတ် အဟွတ် ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">သွေးချောင်းဆိုးလျက် နှုတ်ခမ်းမှ သွေးများစီးကျလာသည်။ သို့တိုင် သုတ်ဖယ်ရန် အချိန်မရှိဘဲ ရန်ထောင်လင်၊ တံငါသည်နှင့် တျန်ကျောက်တို့၏ အဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်မှု အပေါ် ဆုတ်ခွာပေးနေရသည်။</p> <p style="text-align:justify">ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ စုတ်ပြတ်သတ်နေပြီး ဒဏ်ရာများသည်လည်း ပိုမို ဆိုးရွားလာခဲ့၏။ ဤမြင်ကွင်းက ကြည့်ရှုနေသူများကို အသက်ရှူရန် မေ့လျော့သွားစေသည်။</p> <p style="text-align:justify">“ အချိန်မီတိုက်ခိုက်ဖို့ ပြင်ဆင်ထား ဘယ်လိုနည်းနဲ့ပဲ ဖြစ်ဖြစ် ... အဲဒီဝင်စားသူကို ငါတို့မိအောင်ဖမ်းဆီးရမယ်။ ”</p> <p style="text-align:justify">ရှေးခေတ်မျိုးနွယ်စု၏ သေလွန်ဝိညာဉ်များသည် ဝင်ရောက်လုယက် တိုက်ခိုက်နိုင်ရန် အသင့်ပြင်လာကုန်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ သတိထား သူတို့လှုပ်ရှားတာနဲ့ နောက်မကျစေနဲ့။ ”</p> <p style="text-align:justify">တစ်ဖက်တွင် လက်ရှိခေတ်၏ နတ်ဝိညာဉ်အဆင့် အဖိုးကြီးများသည်လည်း အချင်းချင်း ဆက်သွယ်လိုက်ကြ၏။</p> <p style="text-align:justify">သူတို့အမြင်အရ ဤတိုက်ပွဲတွင် မည်သူအနိုင်ရသည်မှာ အရေးမကြီးတော့ချေ။ အရေးကြီးသည်မှာ ဝင်စားခြင်းဥပဒေကို မည်သူ ရယူနိုင်သည်ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save