Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၁၀၂၆ </h2> <h2 style="text-align: center;">ရန်ငြိုးများ အဆုံးသတ်သွားခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ သူ့ကို သတ် ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">ကောင်းကင်ထက်တွင် ရန်ထောင်လင်တစ်ယောက် အော်ဟစ်လျက် ခုန်ဝင်လိုက်တော့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မြေကမ္ဘာနတ်ဘုရားများ တံဆိပ်တုံးကို အသုံးပြု၍ တံငါသည်မှ လိုက်ပါလာ၏။</p> <p style="text-align:justify">“ ချိုးနှိမ်ထား ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">တစ်ဖက်တွင် တျန်ကျောက်သည် ကျိုးပဲ့နေသောဓားကိုဝှေ့ယမ်းကာ ချဉ်းကပ် လာခဲ့ပြန်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သုံးဦးသား စုရီကို လက်စသပ်ရန် ရည်ရွယ်ထားချေ၏။ ထို့ကြောင့်သတ်ဖြတ်ခြင်း ရောင်ဝါများသည် လေဟာနယ်ကို ပိတ်ဆို့ ထားချေပြီ။</p> <p style="text-align:justify">စုရီအတွက် အလွန်အမင်း အန္တရာယ်ကြီးမားသော အခြေအနေဖြစ်သည်။ ရှောင်တိမ်းစရာနေရာပင် မရှိတော့ချေ။</p> <p style="text-align:justify">ထိုအခိုက်တွင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သေလွန် ဝိညာဉ်များသည် သည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ သူတို့၏ ရတနာများကို ထုတ်ယူလိုက်ကြပြီဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင် လွတ်မြောက်ရန် လမ်းစမရှိဟု ထင်ရသော စုရီ၏ မျက်လုံးများ၌ အေးစက်သောအလင်းများ လက်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">“ ဝှစ် ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">ကြောက်စရာကောင်းလှသော စွမ်းအင်လှိုင်းကြီးတစ်ခု သေမျိုးနယ်ပယ်ဓားမှ ပေါက်ကွဲလာပြီး လေဟာနယ်ကို အပေါက်ကြီး အဖြစ် ဆုတ်ဖြဲသွားခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ ခရစ် ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">“ ဝုန်း ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">ကောင်းကင်ဘုံကိုးပါးဓားသည် တစ်ချက်တည်းဖြင့် သည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ အော်မြည်သံပြုကာ ကျိုးကျသွားတော့၏။ ရန်ထောင်လင်သည်လည်း ရှောင်တိမ်းရန် အချိန်မရလိုက်ချေ။</p> <p style="text-align:justify">ထိုဓားချက်ကြောင့် နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားခဲ့ပြီး ရင်ဘတ်တွင် သွေးချင်းချင်း နီနေသော ပြတ်ရှရာကြီးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ အဟွတ် အဟွတ် ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">စုရီက ရပ်တန့်ခြင်းမရှိ ဓားကို နောက်တစ်ကြိမ် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြန်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် တျန်ကျောက်ဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify">“ ဘယ်လိုလုပ်ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ”</p> <p style="text-align:justify">တျန်ကျောက်ခမျာ ပါးစပ်နှင့် နှာခေါင်းမှ သွေးများပန်းထွက်လာခဲ့ပြီး အံ့အားသင့်မှုများ ပြည့်နှက်လျက် လွင့်ထွက်သွားရသည်။</p> <p style="text-align:justify">ရုတ်ချည်းဖြစ်သဖြင့် တံငါသည်ပင် ရှောင်တိမ်းရန် အချိန်မရလိုက်ချေ။ မြေကမ္ဘာ နတ်ဘုရားများ တံဆိပ်တုံးကြီးသည် လေထဲ၌ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲထွက်သွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">အကျိုးဆက်အနေဖြင့် မိုးကြိုးပစ် ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ သူသည်လည်း နောက်သို့ ယိမ်းယိုင်ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ရ၏။</p> <p style="text-align:justify">ကောင်းကင်ယံထက် ပြုတ်ကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားကာ မျက်နှာသည် လူသေကောင်ပမာ ဖြူဖျော့သွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">အခွင့်အရေးယူရန် အသင့်ပြင်နေသည့် သေလွန်ဝိညာဉ်များခမျာ ရပ်တန့် ထိတ်လန့် သွားကြတော့၏။</p> <p style="text-align:justify">“ ဘာတွေ ဖြစ်ကုန်တာလဲ။ ”</p> <p style="text-align:justify">စုရီတစ်ယောက် အခြေအနေကို မပြောင်းလဲနိုင်တော့ဟု ထင်ထားခဲ့ကြသဖြင့် ကျောက်ရုပ်များပမာ အေးခဲကုန်သည်။</p> <p style="text-align:justify">တစ်ဖက်လူ၏ ဒဏ်ရာများသည် အလွန် ပြင်းထန်လှသဖြင့် တခြားသူများသာဆိုသော် လဲကျသွားမည်ဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ယခုမူ ယခင်ကဲ့သို့ပင် စုရီသည် မတ်တပ်ရပ်နေဆဲဖြစ်ပြီး အကြည့်များမှာလည်း တည်ငြိမ်နေချေပြီ။</p> <p style="text-align:justify">ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးပြိုကျလျှင်ပင် သူ့ကိုအနည်းငယ်မျှ တုန်လှုပ်စေနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ဟုပင် ထင်မှားလာစေ၏။</p> <p style="text-align:justify">“ အရမ်း အစွမ်းထက်တယ်။ ”</p> <p style="text-align:justify">ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး သေမင်းတမန် တိတ်ဆိတ်သွားကာ လူတိုင်း၏ရင်ဘတ်ထဲတွင် ခံစားချက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ရသည်။</p> <p style="text-align:justify">အဝေးတစ်နေရာတွင်မူ ရန်ထောင်လင်၊ တျန်ကျောက်နှင့် တံငါသည်သည် မကြုံစဖူးပင် ကြီးမားသော ဖိအားကို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify">လေထုအလယ်တွင် စုရီမှာမူ သွေးစွန်းနေသောဝတ်ရုံစများ တဖျပ်ဖျပ် လွင့်မျောလျက် ရပ်နေ၏။</p> <p style="text-align:justify">ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများကို အရေးမစိုက်ဘဲ ဝိုင်အိုးထုတ်ယူကာ အဝေးရှိ ရန်ထောင်လင်ထံ ဂုဏ်ပြုလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ မင်းနဲ့ အပ်ချုပ်သမားဟာ တခြားသူတွေနဲ့မတူဘဲ တစ်မူထူးခြားတယ် ဆိုတာ ငါဝန်ခံပါတယ်။ ”</p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက် စကားခဏရပ်ကာ ဝိုင်ကို တစ်ငုံသောက်လိုက်လေသည်။ ရန်ထောင်လင်မှ ခံစားချက်ပေါင်းစုံ ရောယှက်နေသော အကြည့်ဖြင့်၊</p> <p style="text-align:justify">“ ဒီဘဝမှာ မင်းလိုလူမျိုးနဲ့ ရန်သူဖြစ်ခွင့်ရတာဟာ ငါ့အတွက်တော့ အကြီးမားဆုံး ကံကောင်းခြင်းပါပဲ။ ”</p> <p style="text-align:justify">-ဟု ဆိုလျက် တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်လာပြန်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသည် ထက်ရှသောဓားတစ်လက်အလား စူးရှလျက် သွေးနှင့်ချီများ လောင်မြိုက်လာခဲ့၏။</p> <p style="text-align:justify">ရန်ငြိုးကို အဆုံးသတ်ရန်အတွက် အသက်နှင့်ကျင့်ကြံမှုကိုဖျက်ဆီးကာ စုရီကို အတူခေါ်သွားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ချေပြီ။</p> <p style="text-align:justify">“ ဝုန်း... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">ထိုစဉ် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး ပြင်းစွာတုန်ခါလျက် လေဟာနယ်အက်ကွဲသွား တော့သည်။ လူတိုင်း၏ မျက်ဝန်းများသည် အလင်းကြောင့် ကျိန်းစပ်သွားရ၏။</p> <p style="text-align:justify">ရင်ထဲတွင်လည်း ဖိနှိပ်မှုဒဏ်ကြောင့် အသက်ရှူကျပ်သွားကြသည်။ ထိုဝေဝါးနေသော မြင်ကွင်းထဲတွင် ရန်ထောင်လင်းသည်သာ ဓားလူသားအဖြစ် ပျံသန်းနေသည်။</p> <p style="text-align:justify">“ နောက်ဆုံး ကြိုးစားမှုလား။ ”</p> <p style="text-align:justify">ထိုမြင်ကွင်းကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နေရသော စုရီမှခပ်တိုးတိုးသက်ပြင်းချကာ သူ့ဓားဖြင့် ဆီးကြိုခုတ်ပိုင်းချလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ ဝှစ် ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">“ ဘုန်း ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုလုံး အပိုင်းပိုင်းအပြတ်ပြတ် ပြိုကွဲထွက်သွားကာ ရန်ထောင်လင်ခန္ဓာကိုယ်မှ နတ်မီးတောက်များ တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်းသတ်သွား၏။</p> <p style="text-align:justify">“ ခရစ် ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရန်ထောင်လင်သည် စုရီနှင့်သုံးပေအကွာ၌ ရပ်တန့်သွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်သည် ကြွေထည်ကဲ့သို့ ချက်ချင်း ပြိုကွဲလာချေပြီ။</p> <p style="text-align:justify">ကြည့်ရှုနေသူများအားလုံး အံ့အားသင့်လွန်းသဖြင့် မျက်လုံးများပြူးကျယ် ကုန်တော့၏။</p> <p style="text-align:justify">နတ်ဝိညာဉ်အဆင့် တစ်စုံတစ်ဦးသည် အသက်နှင့်ကျင့်ကြံမှုကို ဖောက်ခွဲလိုသော်လည်း မအောင်မြင်ခဲ့ချေ။ မည်သို့သော ဥပဒေသည် ဤမျှ အစွမ်းထက်နေသနည်း။</p> <p style="text-align:justify">သူတို့အမြင်၌ ရန်ထောင်လင်သည် လေထဲရပ်တန့်နေကာ အရာခပ်သိမ်းဖျက်သိမ်း ခံလိုက်ရသည့်အလား စုရီနှင့်သုံးပေအကွာတွင် ပျက်စီးသွားခဲ့ချေသည်။</p> <p style="text-align:justify">“ မင်းမှာ တခြားပြောစရာရှိသေးလား။ ”</p> <p style="text-align:justify">စုရီက မေးလိုက်သည်။ ရန်ထောင်လင်မှ ခဏမျှတုံ့ဆိုင်းသွားပြီးမှ ခေါင်းကိုဖြည်းညှင်းစွာ ခါရမ်းပြတော့၏။</p> <p style="text-align:justify">သေခြင်းတရားနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် အရာအားလုံးသည် အရေးမပါဘဲ အချည်းနှီးသာ ဖြစ်ရချေမည်။</p> <p style="text-align:justify">“ ဒါဆို နှုတ်ဆက်ပါတယ် ငါလိုက်မပို့နိုင်တော့ဘူး။ ”</p> <p style="text-align:justify">စုရီက ဓားကိုဓားအိမ်ထဲသို့ ပြန်ထည့်လိုက်သည်။ ထိုခဏ ရန်ထောင်လင် ပုံရိပ်သည် လုံးဝဥဿုံပျက်ပြယ်သွားချေပြီ။</p> <p style="text-align:justify">အရှေ့ပိုင်းကြယ်လွင်ပြင်ကြီးကို နှစ်ပေါင်းများစွာ အုပ်စိုးခဲ့သော ကြယ်ဘီလူးကြီး တစ်ကောင်သည် ဤသို့ဇာတ်သိမ်း သွားခဲ့ရလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဒဏ္ဍာရီလာ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတစ်ဦး၏ နောက်ဆုံးအချိန်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် လူအုပ်ကြီး၏ရင်ထဲတွင် ခံစားချက်ပေါင်းစုံ ဝင်ရောက်လာတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ တာအိုကွမ်ကျူး ... ငါ့မှာ ဓားတစ်ချက်ရှိသေးတယ် လမ်းညွှန်ပေးပါဦး။ ”</p> <p style="text-align:justify">ရုတ်တရက် တျန်ကျောက်သည် ရောင်ဝါများပွင့်ထွက်လာပြီး ဝတ်ရုံစများ တဖျပ်ဖျပ်လွင့်မျောလာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">စုရီမှ ခေါင်းညိတ်ပြ၏။ တျန်ကျောက်က ကျိုးပဲ့နေသောဓားကို ဖွဖွလေးပွတ်သပ်လိုက်ပြီး ဘေးသို့ လွှင့်ပစ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုအချိန်တွင် သူ့ရောင်ဝါသည် အတားအဆီးတစ်ခုကို ဖောက်ထွင်းလိုက် သကဲ့သို့ သိသိသာသာ မြင့်တက်လာခဲ့၏။</p> <p style="text-align:justify">“ တိုက်ပွဲအတွင်းမှာ အဆင့်ချိုးဖြတ် လိုက်တာလား။ ”</p> <p style="text-align:justify">ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် လူအုပ်ကြီးထံမှ အာမေဋိတ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကနဦး နတ်ဝိညာဉ်အဆင့်မှသည် အလယ်အလတ် အဆင့်သို့ တက်လှမ်းနေချေ၏။</p> <p style="text-align:justify">ဤနယ်ပယ်တွင် တိုက်ပွဲအတွင်း အဆင့်ချိုးဖြတ်ရန်သည် မည်မျှခက်ခဲလှသည်ကို သူတို့ကဲ့သို့ သေလွန်ဝိညာဉ်များမှ သိရှိထားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">“ ဒီလိုအောင်မြင်မှုမျိုးရတဲ့အတွက် ငါမင်းကိုဂုဏ်ပြုပါတယ်။ ”</p> <p style="text-align:justify">စုရီက ဝိုင်အိုးကိုမြှောက်ကာ အဝေးမှ အရိုအသေပေးပြီးနောက် မော့ချလိုက်ပြန်သည်။ တျန်ကျောက်မှ ပြုံးလိုက်၏။ ဤတစ်ကြိမ်သည် သူ့အတွက် နောက်ဆုံးအကြိမ်ဖြစ်နိုင်သလို အတောက်ပဆုံးလည်းဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ တာအိုကွမ်ကျူးကြောင့်သာ ဒီအတားအဆီးကို ငါ ဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့တာပါ။ ”</p> <p style="text-align:justify">စကားဆုံးသည်နှင့် တျန်ကျောက်က လေထဲသို့ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းတက်လာသည်။ အမူအရာသည် အပူအပင်ကင်းသော နတ်ဘုရား တစ်ပါးကဲ့သို့ တည်ငြိမ်နေ၏။</p> <p style="text-align:justify">“ သတိထား ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">သူ့လက်ချောင်းများကို ဓားကဲ့သို့ အသုံးပြုကာ ကျင့်ကြံမှုအကုန်အစင်သွန်းလျက် တိုက်ခိုက်လိုက်တော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ ရွှပ် ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">ပြိုင်ဘက်ကင်း ဓားအလင်းတစ်လက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံး မှောင်မိုက် သွား၏။</p> <p style="text-align:justify">ဤဓားချက်သည် အာရုံခြောက်ပါးကို ပိတ်ဆို့ကာ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ဖျက်ဆီးနိုင်သည်။ ယင်းသည် သူ့တစ်ဘဝလုံးစာ ကျင့်ကြံမှုများ သွန်းလောင်းထား၏။</p> <p style="text-align:justify">ဤဘဝတွင် ပြီးပြည့်စုံသော ဓားချက် တစ်ချက်ပေပင်။ ယနေ့၌ ထုတ်ဖော်ခွင့်ရလိုက် သဖြင့် နောင်တမရှိသေနိုင်ပြီဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">တစ်စုံတစ်ယောက်အတွက် ထိုသို့သော အခွင့်အရေးမျိုးရရှိရန်သည် ထိုက်တန်လှသည့် ပြိုင်ဘက်ရှိရန်လိုချေပြီ။</p> <p style="text-align:justify">“ ဝှစ် ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">စုရီက ဓားကိုအသုံးမပြုတော့ဘဲ ညာဘက်လက်ဖြင့်တံဆိပ်တစ်ခု ထုတ်ဖော်ကာ လေဟာနယ်ကို ကိုးကြိမ်တိုင်တိုင် ပုတ်ခတ် ပစ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ထို့ကြောင့် တျန်ကျောက်၏ အစွမ်းထက်လှသော ထိုဓားစွမ်းအင်များသည် သုံးပေအကွာတွင် ပိတ်ဆို့ခြင်းခံလိုက်ရပြီး တစ်လက်မပင် တိုးမရတော့ချေ။</p> <p style="text-align:justify">“ တကယ်ပဲ ပြိုင်ဘက်ကင်းနေတာလား။ ”</p> <p style="text-align:justify">တျန်ကျောက်ခမျာ စိတ်ပျက်သွားပြီး တဖြည်းဖြည်းပျက်ပြယ်နေသော ဓားအလင်းထံ ပြန်ကြည့်ကာ၊</p> <p style="text-align:justify">“ ငါ့တစ်ဘဝစာလုံးရဲ့ အနှစ်သာရတွေစုစည်းထားတဲ့ အပြင်ထန်ဆုံး ဓားချက်က မင်းအင်္ကျီကိုတောင် မထိဖူးလား ဘယ်လောက်အထိ ရက်စက်လိုက်တဲ့ အမှန်တရားလဲ။ ”</p> <p style="text-align:justify">-ဟု ခါးသီးစွာ ညည်းတွားလိုက်သည်။ စုရီမှခေါင်းရမ်းပြလျက်၊</p> <p style="text-align:justify">“ မင်းရဲ့ဓားဟာ တကယ်ကို ရက်စက်ပြင်းထန်ပါတယ် လွန်ခဲ့တဲ့လကဆိုရင် ဒီဓားကိုခုခံဖို့ ငါအစွမ်းကုန်ကြိုးစားရလိမ့်မယ်။”</p> <p style="text-align:justify">-ဟု ဝန်ခံလိုက်တော့သည်။ တျန်ကျောက်မှ စုရီကိုပြန်ကြည့်ကာ၊</p> <p style="text-align:justify">“ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ”</p> <p style="text-align:justify">-ဟု ပြုံးပြလိုက်၏။ ဤသည်မှာ နှစ်သိမ့်ခြင်းပင်လော၊ အမှန်တရားပင်လော မသိချင်တော့ချေ။</p> <p style="text-align:justify">ထိုစဉ် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကြီးသည် ချက်ချင်းအိုမင်းရင့်ရော်လာပြီး အဆုံးတွင်အမှုန် အဖြစ် ပြောင်းလဲလွင့်စင်သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူသည် စုရီလက်၌ သေဆုံးမည့်အစား ဂုဏ်သိက္ခာအပေါ် ထိန်းသိမ်းရန် ကိုယ့်ကိုယ်ကို အဆုံးသတ်လိုက်ခြင်းပေပင်။</p> <p style="text-align:justify">တံငါသည်တစ်ဦးတည်းသာ ကျန်ရစ်ခဲ့တော့သည်။ သူသည်လည်း မျက်နှာ၌ ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက်များ ထင်ဟပ်နေ၏။</p> <p style="text-align:justify">“ တံငါသည် ... မင်းဘဝမှာ ငါ့ကို အသတ်ချင်ဆုံးဆိုတာ ငါသိတယ် ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းရဲ့ကြိုးစားမှုတွေဟာ လေးစား ထိုက်ပါတယ်။ ”</p> <p style="text-align:justify">စုရီက နောက်ဆုံးသော ဂုဏ်ပြုဟန်လုပ်ပြကာ ဝိုင်အိုးကိုမော့သောက် ချလိုက်သည်။ တံငါသည်မှ သက်ပြင်းချ၏။</p> <p style="text-align:justify">“ မင်းရဲ့ဒဏ်ရာတွေက အရမ်းပြင်းတယ် ခွေးအိုကြီးတွေဝိုင်းရံထားတဲ့ကြားကနေ ဒီကနေ့ မင်းလွတ်မြောက်နိုင်မယ်ထင်လား။ ”</p> <p style="text-align:justify">စုရီမှ ပြုံးသည်။ ထို့နောက်၊</p> <p style="text-align:justify">“ ဒီနေ့ ငါ့ရန်သူတွေအားလုံးကို သတ်ပစ်ဖို့အတွက် ငါထွက်လာတာ ထွက်ပြေးဖို့ ထွက်လာတာ မဟုတ်ဘူး။ ”</p> <p style="text-align:justify">-ဟု ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ ထိုအဖြေကြောင့် တံငါသည်ခမျာ ကူကယ်ရာမဲ့စွာ ခေါင်းညိတ်၏။</p> <p style="text-align:justify">“ ငါသိတယ်၊ ဒါကြောင့်လည်း ... ငါ့ဘဝမှာအလေးစားဆုံးနဲ့ အသတ်ချင်ဆုံး လူက မင်းတစ်ယောက်ပဲ ဖြစ်နေရတာ။ ”</p> <p style="text-align:justify">စကားဆုံးသည်နှင့် နတ်မီးတောက်များ လောင်ကျွမ်းလျက် ရုတ်ချည်းပြာကျသွားသည်။ တျန်ကျောက်၏ ဓားချက်နှင့် ရန်ထောင်လင်၏ အသေခံဖောက်ကွဲမှုသည် မအောင်မြင်ကြောင်း တွေ့ရှိပြီးနောက်တွင် သူ့ကိုယ်သူသတ်သေရန် ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ပန်းချီဆရာ၊ ရန်ထောင်လင်၊ တျန်ကျောက်နှင့် တံငါသည်တို့သည် တစ်ခေတ် တစ်ခါက ဒဏ္ဍာရီလာ ကြယ်ဘီလူးကြီး လေးပါးပေပင်။</p> <p style="text-align:justify">အရှေ့ဘက်ကြယ်လွင်ပြင်တွင် ပထမတန်းစား ဒဏ္ဍာရီများဖြစ်၏။ ရှေးခေတ် သေလွန်ဝိညာဉ်များပင် မလေးမစား မဆက်ဆံဝံ့ချေ။</p> <p style="text-align:justify">ယခုမူ ယနေ့တွင် ဤလောကကြီးမှ အပြီးတိုင်ပျောက်ကွယ်သွားချေပြီ။ သွေးများ အလိမ်းလိမ်းဖြင့် လူငယ်တစ်ယောက်တည်းသာ လေထုအလယ် ရပ်ကျန်ရစ်တော့၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save