Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၁၀၂၈ </h2> <h2 style="text-align: center;">ရန်မီးကို တစ်ဖက်သို့ လွှဲပြောင်းအပ်ခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">စုရီထံသို့ ဝင်ရောက်လာသူသည် အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသားတစ်ဦး ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူက ရောင်ဝါကိုဖုံးကွယ်ထားပြီး ကမ္ဘာမြေနှင့် လုံးဝတစ်သားတည်း ဖြစ်နေကာ တိုက်ခတ်သွားသော လေပြင်းလေညင်းအလား ထင်မှားရစေ၏။</p> <p style="text-align:justify">ဤကဲ့သို့သော တိုက်ခိုက်မှုမျိုးသည် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ရာ၌ အမြင့်ဆုံးစွမ်းရည်ပင်။ အလွန်ကြောက်စရာကောင်း၏။</p> <p style="text-align:justify">သူသည် နတ်ဝိညာဉ်များကြားတွင် မည်သူမျှသတိမထားမိအောင် ပုန်းကွယ်၍ ရောက်ရှိလာခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">လက်ချောင်းဆယ်ချောင်းသည် ချိတ်များသဖွယ်တောက်ပသော အလင်းများ ယှက်နွယ်လာကာ လေထုကို ဖြတ်သန်း သွားတော့၏။</p> <p style="text-align:justify">“ ဝှစ် ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">တိမ်တိုက်များမှ နဂါးကြီးတစ်ကောင် ထွက်ပေါ်လာသကဲ့သို့ ငွေရောင်လက်သည်းများ ဖွင့်လျက် ကုပ်ဆွဲလာခြင်းဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify">ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အဝေးမှ လူအုပ်ကြီးသည် သတိဝင်လာပြီး ဟန့်တားရန် ပြင်လိုက်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">တစ်ဖက်တွင် စုရီသည် ထိုနေရာ၌ပင် မလှုပ်မယှက် ရပ်နေလျက်ဖြင့် ပြိုင်ဘက်၏ ရုပ်သွင်ကို သဲသဲကွဲကွဲ မြင်တွေ့နေရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> ထိုအနက်ဝတ် အမျိုးသား၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှား နေမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify">“ ဝုန်း ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">ထိုလူက သူနှင့် သုံးကိုက်အကွာသို့ ရောက်ရှိလာသည့်အခါ မမြင်နိုင်သော နံရံကြီး တစ်ချပ်ထံတိုက်မိသွားသကဲ့သို့ ယိမ်းယိုင်ပြီး ဆုတ်ခွာသွားခဲ့လေသည်။</p> <p style="text-align:justify">အရှိန်မှာ ပြင်းထန်လှသဖြင့် မြေပြင်ပေါ် ပြုတ်ကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့ကာ မျက်စိထဲတွင် ကြယ်တာရာများ လှည့်လည်သွားတော့၏။</p> <p style="text-align:justify">“ နတ်ဝိညာဉ်အဆင့်ကို တက်လှမ်းထား ပြီးတာတောင် ဒီလိုချောင်းမြောင်း တိုက်ခိုက်တဲ့ နည်းလမ်းတွေကို သုံးနေတုန်းပဲလား တကယ့်ကို ရွံစရာပဲ။ ”</p> <p style="text-align:justify">စုရီက မှတ်ချက်ပေးလိုက်၏။ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးကို ဥပဒေစည်းမျဉ်းဖြင့် ပိတ်ဆို့ထားပြီးဖြစ်သည်။ မည်သူမဆို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာပါက ဤသို့ အရှက်ရပေလိမ့်မည်။</p> <p style="text-align:justify">အနက်ရောင်ဝတ် အမျိုးသားမှာ ထိတ်လန့်သွားပြီး ချက်ချင်းလှည့်၍ပြေးရန် ပြင်လိုက်တော့သည်။ သို့သော် ဓားအလင်း ပြေးဝင်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရ၏။</p> <p style="text-align:justify">“ ရွှပ် ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">အနက်ဝတ် အမျိုးသားခမျာ ဦးခေါင်း လေထဲသို့လွင့်ပျံသွားခဲ့ရပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကြီးသည် အမှုန်အဖြစ်ပြောင်းလဲသွားတော့၏။ ကနဦး နတ်ဝိညာဉ်အဆင့် တစ်စုံတစ်ဦးသည် ဤမျှ လွယ်ကူစွာ အဆုံးသတ်သွားချေပြီ။</p> <p style="text-align:justify">သူသည် တံငါသည်၊ ပန်းချီဆရာ၊ ရန်‌ထောင်လင်၊ တျန်ကျောက်တို့နှင့် ကျင့်ကြံမှု အဆင့်ခြင်း တူသော်လည်း ခွန်အားခြင်း မတူချေ။</p> <p style="text-align:justify">သွေးချင်းချင်းနီသွားသော မြင်ကွင်းက အဝေးမှလူအုပ်ကြီးကို မျက်နှာများပြောင်းလဲ သွားစေခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤမျှပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများ ခံစားနေရသည့်တိုင် ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် ရန်သူကို သတ်ပစ်နိုင်နေသည်မှာ ဘီလူး ဆန်ချေပြီ။</p> <p style="text-align:justify">“ ဒီလူ တကယ်ပဲ ဒဏ်ရာရရဲ့လား။ ”</p> <p style="text-align:justify">လူတိုင်းထိုအတွေးဝင်လာသည်။ သို့သော် စုရီသည် ခန္ဓာကိုယ် အနည်းငယ် ယိမ်းယိုင်ကာ နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ သွေးများ စီးကျလာခဲ့သည်ကို မြင်လိုက်ရ၏။ ယင်းကြောင့် ဝိုင်းရံထားသော လူအုပ်ကြီးမှာ မျက်ဝန်းများလက်ကုန်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ ဂျိန်း ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">“ ဝင်စားသူ ... မကြာခင်က မင်းဟာ နတ်ဆိုးပင်လယ်မှာ ငါ့ရဲ့ရှမိသားစုဝင်တွေကို သတ်ခဲ့တာ မှတ်မိသေးလား ဒီနေ့တော့ မင်း သွေးကြွေး ပြန်ဆပ်ရမယ်။ ”</p> <p style="text-align:justify">ထိုစဉ် မိုးခြိမ်းသံကြီးနှင့်အတူ ကာကွယ်သူရှေးဟောင်း ရှမျိုးနွယ်စုဝင် အဖိုးကြီးတစ်ဦး ပြေးထွက်လာ၏။</p> <p style="text-align:justify">ဤသည်မှာ ရှရိုထင်ဖြစ်သည်။ သူ့ထံမှ လူသတ်ငွေ့များ လှိုင်လှိုင် ထွက်ပေါ်နေသည်။ တစ်ဆက်တည်းမှာပင် ရွှေရောင်မိုးကြိုးလှံများ ဆင်းခေါ်ကာ ထိုးသွင်းလိုက်တော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ သွား ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">ရွှေရောင်မိုးကြိုးလှံများသည် မိုးရေစက်များပမာ စုရီထံပြေးဝင်ကုန်သည်။ ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် ကျန်းထျန်းချွမ်သည်လည်း ရပ်ကြည့်မနေနိုင်တော့ချေ။</p> <p style="text-align:justify">“ အားလုံး အတူတူ တိုက်ကြ။ ”</p> <p style="text-align:justify">နတ်ဝိညာဉ်အဆင့် ဓားတစ်လက်ကို ထုတ်ယူကာ ကောင်းကင်ပေါ် ခုန်တက်လာ ခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">အဝါရောင်နွေဦး အင်မော်တယ်တောင်မှ လုချန်ထင်က လေထဲဖြည်းညှင်းစွာ လှမ်းတက် လာသည်။ သို့သော် သူ့အဟုန်သည် ကျန်းထျန်းချွမ်ထက် နောက်ကျခြင်း မရှိချေ။</p> <p style="text-align:justify">ခြေဖဝါးအောက်တွင် အလောင်း တောင်များနှင့် သွေးပင်လယ်ကြီးများသည် လမ်းခင်းကျောက်များအလား ထွက်ပေါ်လာ၏။ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားတစ်ပါး စစ်ထွက်လာသကဲ့သို့ ပေပင်။</p> <p style="text-align:justify">“ ဟားဟားဟား ဒါဆိုရင် ဘယ်သူက စုရီဆိုတဲ့ကောင်လေးကို အရင်ဆုံး ဖမ်းနိုင်မလဲ ဆိုတာ ပြိုင်ကြရအောင်။ ”</p> <p style="text-align:justify">ရဲရင့်သော ရယ်မောသံကြီးနှင့်အတူ တောင်ပိုင်းမီးလျှံနယ်မြေမှ အနက်ရောင်ဝတ် အသက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားသည်လည်း လက်ထဲတွင် ငွေရောင်လှံကြီးကိုင်ဆွဲကာ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">မျက်စိတမှိတ်အတွင်းမှာပင် ရှေးခေတ် မျိုးနွယ်များဖြစ်သည့် ပုံရိပ်ယောင်အင်မော်တယ် ဓားခန်းမ၊ ကြက်သွေးရောင်မြို့တော်ဂိုဏ်းနှင့် အနန္တဝိညာဉ် အင်မော်တယ်တောင်တန်းတို့၏ ပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် သေလွန်ဝိညာဉ်များ ခုန်ပျံလာတော့၏။</p> <p style="text-align:justify">ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးမှာ လှုပ်ခတ်သွားခဲ့ရပြီး ကြောက်စရာကောင်းသော တာအိုဥပဒေစဉ်းမျဉ်းများ လွှမ်းခြုံကုန်သည်။</p> <p style="text-align:justify">အမျိုးမျိုးသော ရတနာများသည် နတ်အလင်းတန်းများကို ထုတ်လွှတ်လျက်ဖြင့် အဖျက်စွမ်းအားများ အပြိုင်ထုတ်ဖော်နေ၏။</p> <p style="text-align:justify"> ယင်းသည် မိစ္ဆာများနှင့် နတ်ဘုရားများ စစ်ပွဲကြီးဆင်နွှဲနေသလို ကြောက်စရာကောင်း ချေပြီ။</p> <p style="text-align:justify">“ ဝုန်း ... ဝုန်း ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">“ ဝှစ် ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">တစ်ဆက်တည်းမှာပင် ဥပဒေများ၏ စွမ်းအားကြောင့် ခရမ်းရောင်တိမ်တောင်သည် အစိတ်အစိတ် အမွှာမွှာပေါက်ကွဲနေသဖြင့် စုရီမှ မျှားတစ်စင်းအလား ကောင်းကင်ပေါ် တစ်ဟုန်ထိုးခုန်တက်သွားရတော့၏။</p> <p style="text-align:justify">“ သတ် ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">အင်အားစုအသီးသီးမှ ပေါင်းစည်းခြင်း အဆင့် ကျင့်ကြံသူများသည် ရေထဲမှငါးအလား ဖြစ်စဉ်များဆင့်ခေါ်ကာ လိုက်ပါလာ၏။</p> <p style="text-align:justify">ကောင်းကင်ကြီး တစ်ခုလုံး ဖရိုဖရဲ ဖြစ်သွားလေသည်။ စုရီမှ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ခြင်း မပြုချေ။ အလင်းပျံသန်းခြင်း ဥပဒေနိယာမကို အသုံးပြုကာ အဆက်မပြတ် ရှောင်တိမ်း နေခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤမြင်ကွင်းသည် ငါးအုပ်ကြီးကြား ပြေးလွှားနေရသော ပုစွန်ဆိတ်လေးတစ်ကောင် နှင့်ပင် တူနေသည်။ အလွန်ပင် သနားစရာ ကောင်းနေ၏။</p> <p style="text-align:justify">“ ဝင်စားသူ ... မင်းစောစောက မာနကြီးပြခဲ့တာမဟုတ်လား အခုဘာလို့များ ခွေးတစ်ကောင်လို ပြေးနေရတာလဲ။ ”</p> <p style="text-align:justify">“ ဟားဟားဟား ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">တစ်စုံတစ်ယောက်မှ အော်ဟစ်မေးမြန်းလိုက်ရာ ရယ်မောသံများ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူက စုရီရှေ့တွင် ပိတ်ဆို့လျက် လက်ထဲရှိဧရာမပေါင်တူကြီးကို လွှဲရမ်းကာ ရိုက်ချလိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အခြားသော အရပ်မျက်နှာအသီးသီးမှ သေလွန်ဝိညာဉ်များ သည်လည်း ဆုတ်ခွာရန်လမ်းကြောင်းတိုင်းကို လိုက်လံပိတ်ဆို့နေတော့၏။</p> <p style="text-align:justify">“ ဝှစ် ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် စုရီသည် လူအုပ်ကြီးမှ ရိပ်ခနဲပျောက်ကွယ်ကာ ပေါင်တူကြီးသည် စုရီကိုနောက်ကျောမှ ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်သော ပုံရိပ်ယောင်အင်မော်တယ်ဓားခန်းမမှ လူ၏ ရင်ဘတ်ပေါ် ထိမှန်သွားလေသည်‌။</p> <p style="text-align:justify">“ ဘုန်း ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">“ မင်း ... ဝေါ့ ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify"><strong>ပုံရိပ်ယောင်အင်မော်တယ် ဓားခန်းမမှ</strong> ကျင့်ကြံသူခမျာ မျက်လုံးများပြူးကျယ်လျက် သွေးအန်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">“ မင်း ဘယ်လိုတောင် ချုံခိုတိုက်ဝံ့လဲ ... လျှို့ဝှက်ကောင်းကင် အင်မော်တယ်ဂိုဏ်းက လူယုတ်မာတွေကို သတ် ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">ပေါင်တူကိုင်ထားသော အနက်ဝတ်လူခမျာ မျက်လုံးပြူးလျက် ချက်ချင်းဖြေရှင်းရန်ကြိုးစား သော်လည်း မအောင်မြင်ချေ။ သေစေနိုင်သော တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုမှာ သူ့ထံကျရောက်လာပြီ ဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify">“ <strong>ပုံရိပ်ယောင်အင်မော်တယ် ဓားခန်းမက အကြောင်းပြချက်ရှာပြီး ငါတို့ကို ခိုးဝင်တိုက်ချင် နေတာပဲ ... သူတို့ကို သတ်။ ”</strong></p> <p style="text-align:justify">ဤနည်းဖြင့် လေထုအလယ်တွင် အင်အားစုများကြား အကြီးအကျယ် ရှုပ်ထွေး သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ မင်းငါ့ကို တိုက်ရဲလား ... အဟွတ် အဟွတ် ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">“ သောက်ကျိုးနည်း ကောင်တွေ အကုန်သတ်ပစ်ကြ။ ”</p> <p style="text-align:justify">“ သတ်ကြစမ်း ... အဲ့ဒီပုံရိပ်ယောင် အင်မော်တယ်ဓားခန်းမရဲ့ ... အသုံးမကျတဲ့ ကောင်တွေကို တစ်ယောက်မကျန်သတ်။ ”</p> <p style="text-align:justify">ထိုမြင်ကွင်းကို အဝေးမှနေပြီးကြည့်ကာ စုရီတစ်ယောက်ပြုံးလိုက်သည်။ ဤလူများသည် ဦးခေါင်းမဲ့ယင်ကောင်များလို ဆူညံချေပြီ။</p> <p style="text-align:justify">နတ်ဝိညာဉ်အဆင့် တစ်ရာကျော် ဖြစ်သော်လည်း သူတို့ရင်ထဲ၌အကြံအစည်များ ပြည့်နှက်နေကြသည်။ အခွင့်အရေးရပါက လုပ်ကြံလိုကြသည်မှာ သဘာဝပေပင်။</p> <p style="text-align:justify">တစ်ယောက်မှ စပြီး တစ်ရာဆိုသလို မြေပြင်တွင် ဤရှုပ်ထွေးလှသော စစ်ပွဲကြီးမှာ ပြင်းစွာမြင့်တက်လာပြီဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ သေလိုက်တော့ လူယုတ်မာ ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">ထိုစဉ် တစ်စုံတစ်ဦးသည် သူ့မျက်ကွယ်အရပ်မှနေပြီး ခိုးဝင်တိုက်ခိုက်လာ ပြန်၏။ စုရီက ပြုံးလျက် သူနှင့် (၃)ပေခန့် အလိုတွင် အခြားတစ်ဖက်သို့ ရွေ့ပြောင်း လိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify">“ ဘုန်း ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">“ အဟွတ် ... အဟွတ် ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">“ ဟမ့် ... မင်းငါ့ကို ခိုးဝင်တိုက်ခိုက်ရဲတယ်လား ကြက်သွေးရောင် မြို့တော်ဂိုဏ်းက ကောင်တွေကို အရှင်မထားနဲ့ သတ် ... သတ် ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">စုရီ ရှောင်တိမ်းရာ အရပ်တိုင်းတွင် ပဋိပက္ခများ သေချာပေါက် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ ဟမ့် ... အဖိုးကြီး မင်းဘာလို့ ငါ့ အနန္တဝိညာဉ် အင်မော်တယ်တောင်တန်းရဲ့ နတ်ဝိညာဉ်အဆင့် ဂျူနီယာတစ်ယောက်ကို ထိုးနှက်နေရတာလဲ မင်းမရှက်ဘူးလား။ ”</p> <p style="text-align:justify">“ မင်းလို ... ပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် အဖိုးကြီးကတောင် ငါ့ဂိုဏ်းရဲ့ ဂျူနီယာတွေကို ရိုက်နှက်နေတာ ငါမြင်တယ် ဒါဆိုဘာလို့ ငါလည်းမလုပ်ဝံ့ရမှာလဲ။ ”</p> <p style="text-align:justify">“ ခွေးအိုကြီး မင်းဆင်ခြေက မလုံလောက်ဘူး ... ငါဘယ်မှာမင်းရဲ့ဂျူနီယာကို ရိုက်နှက်လို့လဲ အဲဒါ ... လျှို့ဝှက်ကောင်းကင် အင်မော်တယ်ဂိုဏ်းက အဖိုးကြီးရိုက်နေတာ။ ”</p> <p style="text-align:justify">“ ဟမ် ... အဲဒီ လူယုတ်မာက အခွင့်အရေးယူနေတာလား သေခါနီးအဖိုးကြီး မြေခွေးလိုကောက်ကျစ်တယ် သူ့ဂျူနီယာတွေကို ပြန်ရိုက်ပစ်ကြစမ်း။ ”</p> <p style="text-align:justify">“ ဒါပေမယ့် ... မင်းငါ့ဂျူနီယာကို ရိုက်နှက်ခဲ့တယ် ငါလည်းပြန်ရိုက်နှက်ရမှ ကျေနပ်နိုင်မယ် လာခဲ့ ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">“ မင်း ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">အထူးသဖြင့် ပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် အဖိုးကြီးများသည် တိုက်ပွဲအပေါ် မထိန်းချုပ် နိုင်တော့သဖြင့် အချင်းချင်း ဆဲရေးတိုင်းထွာ တိုက်ခိုက်ကုန်တော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ ဖြန်း ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">“ ဘယ်တိရစ္ဆာန်မသားက ငါ့ကို ပါးရိုက်လိုက်တာလဲ အခုရှေ့ကိုထွက်လာခဲ့စမ်း မင်းဖင်ကိုပိတ်ကန်ပစ်မယ်။ ”</p> <p style="text-align:justify">“ ဘုန်း ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">“ ဟမ့် ... ဘာလို့ ငါ့ဖင်ကိုလာကန်ရတာလဲ မင်းကိုပါးရိုက်သွားတာ ငါမဟုတ်ဘူး။ ”</p> <p style="text-align:justify">“ မဟုတ်လည်း ကန်တယ်ကွာ ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">“ ဒါဆို ... ငါလည်းရိုက်တယ်ကွာ။ ”</p> <p style="text-align:justify">“ ဖြန်း ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">လုချန်ထင်သည်ပင် ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်ခြင်း ခံလိုက်ရပြီး သူ့ တင်ပါးကို မီးတောက်တစ်ခု ထိမှန်သွား၏။</p> <p style="text-align:justify">“ ဘယ်ကောင် ... ငါ့ဖင်ကို မီးစနဲ့ထိုးတာလဲ။ ”</p> <p style="text-align:justify">နတ်မီးတောက်သည် ဘောင်းဘီကို လောင်ကျွမ်းလျက် တင်ပါးဖြူဖြူများ ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာစေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ယင်းကြောင့် မျက်နှာမည်းမှောင်လျက် မြင်မြင်သမျှ လူတိုင်းကို ရိုက်နှက်လိုက်တော့၏။ အထူးသဖြင့် သူ့တင်ပါးထံ မတော်တဆ အကြည့်များ ရောက်ရှိလာသူများကို ပို၍မုန်းတီးစွာရိုက်နှက်နေခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ အားလုံးရပ်ကြစမ်း ... ဘယ်သူက ငါတို့ရှမျိုးနွယ်ကို ထပ်ပြီး တိုက်ခိုက်ဝံ့လဲ ငါ့ကို အပြစ်မတင်နဲ့ ... အား ... သောက်ကျိုးနည်း ဘယ်သူ လျှပ်စီးအဆောင်နဲ့ ငါ့ညီလေးကို ပစ်လိုက်တာလဲ ...။ ”</p> <p style="text-align:justify">အခြေအနေမှာ အလွန်အမင်း ရှုပ်ထွေးနေကြောင်း သတိပြုမိလိုက်ကြသည့် အဖိုးကြီးအချို့သည် ဝင်ရောက်ဖျန်ဖြေရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း အရှုပ်အထွေးအတွင်း ရစ်ငင်ပါရှိသွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤအတိုင်းဆက်သွားပါက မည်သူ့မျှ အကျိုးမရှိကြောင်း သိရှိသော်မှ ချောင်းမြောင်း ရိုက်နှက်ခံရသဖြင့် ဒေါသများမထိန်းနိုင်ခဲ့ချေ။  </p> <p style="text-align:justify">“ သောက်ကျိုးနည်းကောင် မင်းက အော်ဟစ်နေရဲသေးတယ်ပေါ့လေ စောစောက ငါ့တင်ပါးကို ဓားနဲ့ထိုးလိုက်တာ မင်းပဲ မဟုတ်လား သေလိုက်စမ်း။ ”</p> <p style="text-align:justify">“ ဖြန်း ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">“ မင်း ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">လုချန်ထင်က သူ့ဘေးမှ အဖိုးကြီးရှကို လှည့်ကာ ပါးရိုက်ချလိုက်သည်။ ထိုအခါမှစ၍ ဖျန်ဖြေရန် ကြိုးစားမှုများသည် အချည်းနှီး ဖြစ်သွားခဲ့ရတော့၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save