Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၁၀၃၁ </h2> <h2 style="text-align: center;">စစ်မှန်သော ဝင်စားခြင်းဥပဒေဒိုမိန်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p style="text-align:center"> </p> <p style="text-align:center"> </p> <p style="text-align:center"> </p> <p style="text-align:center"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">စုရီသည် ယခင်ဘဝဖြစ်စေ၊ လက်ရှိဘဝ၌ဖြစ်စေ ပြင်ပအင်အားစုများကို အသုံးပြုရသည်ကို အမြဲတမ်း မနှစ်သက်သူဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ပြိုင်ဘက်များက သူတို့၏ အစွမ်းအထက်ဆုံး လူသတ်ဝှက်ဖဲများကို ထုတ်သုံးလာကြသည့်အခါ ထိန်ချန်ထားစရာ မလိုတော့ချေ။</p> <p style="text-align:justify">ရုတ်တရက် အတိုင်းအဆမရှိ ပြင်းထန်သောနတ်ဝိညာဉ်ရတနာ ခြောက်ပါးမှာ သူ့ထံသို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဝင်ရောက်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">“ ကလန် ... ကလန် ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">ယင်းကြောင့် စုရီသည်လည်း ရှေးဟောင်းနီလာရောင် ဓားအလင်းများ ထုတ်ဖော်ပြီး ပြန်လည် ခုခံလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤဓားစွမ်းအားသည် ရှေးကျပြီး လေးလံလှကာ မဖော်ပြနိုင်သော စွမ်းအင် တစ်ခုပါရှိနေ၏။</p> <p style="text-align:justify">ကောင်းကင်ဘုံ ကိုးပါးကို တုန်လှုပ်စေနိုင်သည့် အထွတ်အထိပ်စွမ်းအား ပေပင်။ ငရဲဘုံကိုးပါးဓားရောင်ဝါဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify">တုံ့ယွီအဆင့်တွင် ငရဲဘုံကိုးပါးဓားရောင်ဝါကို ကောင်းစွာ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းရှိနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း ရုတ်ချည်း သတိပြုမိလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုစွမ်းအားသည် တစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းပင် မပြည့်သေးသော်လည်း  ယခင်ထက်ပိုရင်းနှီး ပြင်းထန်သော ခံစားချက်မျိုး ပေးစွမ်း၏။</p> <p style="text-align:justify">အလိုရှိပါက ဓားဦးညွှန်ရာအရပ်တွင် ကောင်းကင်သည်လည်း မတားဆီးနိုင်၊ မြေပြင် သည်လည်း မဖိနှိပ်နိုင်ချေ။</p> <p style="text-align:justify">နတ်ဘုရားနှင့် မိစ္ဆာများသည်ပင် ပြာအဖြစ်သို့ ကွယ်ပျောက်သွားရမည်ဟု ခံစား လာနေရသည်။</p> <p style="text-align:justify">“ ကလန် ... ကလန် ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">ဓားမြည်သံများ ဆူညံနေပြီး ပြေးဝင်လာနေကြသော ထိုနတ်ဝိညာဉ် ရတနာ ခြောက်ပါးကို စုရီမှ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်နေ၏။</p> <p style="text-align:justify">မျက်စိတမှိတ်အတွင်းမှာပင် ထိုကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြား စွမ်းအင် စီးကြောင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ ဝုန်း ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">နေမင်းကြီးတစ်စင်း ပေါက်ကွဲသကဲ့သို့ အဖျက်စွမ်းအားများသည် မိုင်ပေါင်းထောင်ချီ ပြန့်နှံ့သွားချေပြီ။</p> <p style="text-align:justify">အချိန်အတော်ကြာမှသာ ကောင်းကင်ထက်မှ အလင်းများ တဖြည်းဖြည်း မှိန်ဖျော့သွားခဲ့ပြီး လေလှိုင်းများမှာ ပြန်လည်ငြိမ်သက်သွားခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ ပြီးသွားပြီလား ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">လူအများအပြားသည် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်လျက် ပြန်ကြည့်ကြ၏။ ဤသို့သော ကမ္ဘာပျက်ကပ်ပမာ ပြင်းထန်သည့် ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်မှုအတွင်း နယ်ပဘ်ဘုရင် မည်သူမဆို သေဆုံးသွားရမည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ နှမြောစရာပဲ၊ ဒီတိုက်ပွဲအတွင်း ငါတို့ဂိုဏ်းရဲ့ နတ်ဝိညာဉ်အဆင့်သေလွန်ဝိညာဉ် ကိုးပါးသေဆုံးသွားခဲ့ရတယ် ...</p> <p style="text-align:justify">... ဒါပေမဲ့ စုရီဆိုတဲ့ ကောင်လေးကို ငါတို့ဖမ်းနိုင်မယ်ဆိုရင်တော့ ဒါဟာ ထိုက်တန် လွန်းပါတယ်။ ”</p> <p style="text-align:justify">တစ်စုံတစ်ယောက်မှ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်ဆိုလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ အကယ်၍ သူ သေသွားခဲ့ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ ”</p> <p style="text-align:justify">သူ့ဘေးမှလူက စိုးရိမ်တကြီး မေးသည်။</p> <p style="text-align:justify">“ ဒါဆိုရင်တော့ သူ့ရဲ့ အလောင်းနဲ့ အကြွင်းအကျန်ပစ္စည်းတွေ စုဆောင်းပြီးတော့ လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်တစ်ခုနဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲကနေ စွမ်းအားတွေကို သန့်စင်ယူရမှာပေါ့ ငါတို့ရဲ့ နည်းလမ်းတွေနဲ့ဆိုရင် ဝင်းစားခြင်းဥပဒေကို သေချာပေါက် ဆွဲထုတ်ယူနိုင်မှာပါ။ ”</p> <p style="text-align:justify">သူတို့စကားပြောနေစဉ် လူအုပ်ကြီးသည် တစ်စုံတစ်ရာကိုသတိပြုမိခဲ့သဖြင့် မျက်နှာများ ရုတ်ချည်းပြောင်းလဲသွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ပျက်စီးယိုယွင်းနေသော တိုက်ပွဲလေဟာနယ်ထဲတွင် လူတစ်ဦးသည် တည်ငြိမ်စွာ ရပ်နေခဲ့ချေပြီ။</p> <p style="text-align:justify">ထိုသူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ဓားရည်ရွယ်ချက်သည် ရေလှိုင်းများပမာ ဆူပွက်နေပြီး ဝတ်စုံသည် သွေးရောင်များ စွန်းထင်းလျက် စုတ်ပြဲနေ၏။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် သူ့ကိုယ်ဟန်သည် ယခင်အတိုင်း ရတနာဓားတစ်လက်ပမာ ထောင်မတ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤအခိုက်တွင် ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး သေမင်းတမန်မျှတိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ပြီး လူတိုင်း တုန်လှုပ်သွားကြ၏။</p> <p style="text-align:justify">“ သူ အသက်ရှင်နေသေးတယ်။ ”</p> <p style="text-align:justify">လူတိုင်း၏ ရင်ထဲတွင် အေးစက်သွားပြီး အောက်ခြေမရှိသော ချောက်နက်ကြီးအတွင်းသို့ ပြုတ်ကျသွားအလား ခံစားလာရကုန်သည်။</p> <p style="text-align:justify">စုရီသည် အသက်ရှင်နေရုံသာမက အနည်းငယ်မျှပင် ထိခိုက်ဒဏ်ရာရခြင်း မရှိချေ။ လူတိုင်းအတွက် မှင်သပ်သွားစေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် သေလွန် ဝိညာဉ် ခြောက်ဦးသည် အစွမ်းအထက်ဆုံးဝှက်ဖဲများကို တစ်ပြိုင်နက်တည်းထုတ်သုံးခဲ့ခြင်းပေပင်။</p> <p style="text-align:justify">၎င်းမှ ထုတ်လွှတ်လိုက်သော အဖျက်စွမ်းအားသည် လက်ရှိခေတ်မည်သည့် ကျင့်ကြံသူကိုမဆို သေစေနိုင်သည့် ခြိမ်းခြောက်မှုကြီးဖြစ်စေ၏။</p> <p style="text-align:justify">“ မဖြစ်နိုင်ဘူး ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">လူတိုင်းလက်ဖဝါးများ တုန်ယင်လျက် ယုံကြည်ရန် ငြင်းဆန်ကုန်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">“ သူ ဘယ်လိုလုပ် အသက်ရှင် နေသေးတာလဲ ဒီလိုမျိုး ကမ္ဘာပျက်ကပ်ဘေးကို ပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတောင် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ”</p> <p style="text-align:justify">ပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် အဖိုးကြီးတစ်ယောက်သည် မျက်နှာပျက်ယွင်း လာကာ အံ့သြဒေါသထွက်နေတော့၏။</p> <p style="text-align:justify">ဤစုရီ၏ကျင့်ကြံမှုသည် မည်မျှပင် ယုတ္တိမရှိအောင် အစွမ်းထက်ပါစေ စစ်မှန်သော ပေါင်စည်းခြင်းအဆင့် မဟုတ်ချေ။</p> <p style="text-align:justify">ထို့ကြောင့် အထက်ပါ တိုက်ပွဲတွင် အနည်းငယ်မျှ ထိခိုက်ဒဏ်ရာမရဘဲ အသက်ရှင် နိုင်ခဲ့ခြင်းသည် ကြောက်စရာကောင်းလှသည့် ဝှက်ဖဲတစ်ခုခုကို ထုတ်သုံးလိုက်ခြင်း ဖြစ်ရပေမည်။</p> <p style="text-align:justify">“ မင်းတို့မှာ နောက်ထပ် ဝှက်ဖဲတွေ ရှိရင် အခုထုတ်ပြနိုင်တယ်။ ”</p> <p style="text-align:justify">လေထုလယ်ရပ်နေသော စုရီသည် သေမျိုးနယ်ပယ်ဓားဖြင့် လူတိုင်းထံ ညွှန်ပြပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောကြားလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် သေလွန် ဝိညာဉ်များသည် တိုက်ပွဲဆန္ဒများစတင်ကာ ယိမ်းယိုင်လာပြီဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify">“ ပြန်ဆုတ် ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">အနက်ရောင်ဝတ် အသက်လတ်ပိုင်း အရွယ် အမျိုးသားသည် သူ့အဖွဲ့ဝင်များကို ပြတ်သားစွာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုအမိန့်က အခြားသူများကို သတိဝင် သွားစေခဲ့၏။ ထို့ကြောင့် အခြားသောအင်အားစု ပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် ခေါင်းဆောင်များလည်း သူ့နည်းတူ လက်လျှော့ကုန်တော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ လူတိုင်း မြန်မြန် ပြန်ဆုတ် ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">တစ်ဖွဲ့ပြီးတစ်ဖွဲ့ ချက်ချင်းဆုတ်ခွာရန် ပြင်ဆင်ကြသည့် မြင်ကွင်းများကြောင့် စုရီက လှောင်ပြုံးများ ပြုံးပြလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">“ ငါတို့အားလုံး ဝှက်ဖဲတွေ ထုတ်ပြခဲ့ကြပြီးပြီပဲ မင်းတို့ကို အသက်ရှင်လျက် ထွက်သွားခွင့်ပြုလိုက်မယ်ဆိုရင် ငါ စုရီက အသုံးမကျရာ ရောက်သွားလိမ့်မယ်။ ”</p> <p style="text-align:justify">စကားသံ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် စုရီသည် သူ့အင်္ကျီလက်ကိုလွှဲကာ စတင်တိုက်ခိုက်လိုက်တော့၏။</p> <p style="text-align:justify">“ ချွင် ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">ဝင်စားခြင်း ဥပဒေသည် ယခင်ထက် ပြင်းပျစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဤတစ်ကြိမ်၌ ငရဲဘုံကိုးပါးဓားရောင်ဝါကို ပေါင်းစပ်ထား၏။</p> <p style="text-align:justify">“ ဝူး ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">အရပ်မျက်နှာအားလုံးရှိ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးသည် ပြင်းစွာတုန်ခါ သွားခဲ့ပြီး ပြိုကျပျက်စီးကုန်သည်။</p> <p style="text-align:justify">တောက်ပနေသော နေမင်း​ကြီးသည် ရုတ်ချည်းမှောင်မည်းနေသည့် ထာဝရညထံသို့ ဆင်းသက်သွားတော့၏။</p> <p style="text-align:justify">မွေးဖွားခြင်း၊ သွေ့ရော်ခြင်း-ဖွံဖြိုးခြင်း၊ သေလွန်ခြင်း၊ သန့်စင်ခြင်းနှင့် အဆုံးသတ် စသည့်ဥပဒေများသည် ဝင်စားခြင်းစက်ဝန်း အဖြစ် ပြတ်ထင်စွာ မျောပါလာသည်။</p> <p style="text-align:justify">“ ဒါက ဘာကြီးလဲ ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">အဝေးသို့ ထွက်ပြေးနေကြသော သေလွန်ဝိညာဉ်များသည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ် သွားကြပြီး ချက်ချင်းရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ ငါတို့ ပိတ်မိကုန်ပြီ။ ”</p> <p style="text-align:justify">လူတိုင်း ဝင်စားခြင်းသံသရာဖြင့် ဖန်တီးထားသော အနက်ရောင်ကမ္ဘာအတွင်း၌ ကျရောက်နေကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ကြ၏။</p> <p style="text-align:justify">ကျက်သရေရှိပြီး ခမ်းနားလှသော ဝင်စားခြင်းရေကန်၊ ဝင်စားခြင်း ပလက်ဖောင်း နှင့် အဝါရောင်နွေဦးနန်းတော် စသည့် ပုံရိပ်များကို တဖျပ်ဖျပ်မြင်လာရသည်။</p> <p style="text-align:justify">ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံး အနက်ရောင် မီးလျှံများတောက်လောင်နေသကဲ့သို့ အဆုံးမရှိ မှောင်မိုက်သောအရပ်ကြီးပေပင်။</p> <p style="text-align:justify">တိတ်ဆိတ်ခြင်း၊ သေဆုံးခြင်းနှင့် ထာဝရငြိမ်သက်ခြင်း အငွေ့အသက်များသာ ကြီးစိုးပြည့်နှက်နေ၏။</p> <p style="text-align:justify">ဝင်စားခြင်းရေကန်သည် ထူးဆန်းသော ရောင်ဝါများဖြင့် နတ်အလင်းများတောက်ပပြီး နာကျည်းခြင်းပင်လယ်တွင် မိစ္ဆာဝိညာဉ်များ အဆုံးမရှိမျောပါနေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဝင်စားခြင်းသစ်ပင်သည် ကောင်းကင်ဘုံကိုးပါးနှင့် ချိတ်ဆက်ကာ ကမ္ဘာ တစ်သောင်းကို ဆက်သွယ်ပေးထားသော တံခါးပေါက်များပွင့်လာခဲ့၏။</p> <p style="text-align:justify">ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ရှေးခေတ် ဂိုဏ်းကြီးများမှ သေလွန်ဝိညာဉ်များဖြစ်စေ၊ လက်ရှိခေတ်၏ ကျွမ်းကျင်သူများဖြစ်စေ အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်သွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">မြင်ကွင်းသည် ကြီးစိုးပြီး စိတ်ပျက်အားငယ်စေကာ ခွန်အားမဲ့မှုများကို အဆုံးမဲ့ပေးစွမ်းနေချေ၏။</p> <p style="text-align:justify">ဤကမ္ဘာကြီးအတွင်း သက်ရှိအားလုံးသည် အချိန်မရွေး ဖုန်မှုန့်များအဖြစ် ပျက်ပြယ်သွားနိုင် ပေမည်။</p> <p style="text-align:justify">စုယီကိုယ်တိုင်သည်လည်း ဤသို့သော မြင်ကွင်းမျိုးကို ပထမဆုံးအကြိမ်မြင်ဖူးခြင်း ဖြစ်သောကြောင့် အံ့အားသင့် သွားခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ငရဲဘုံကိုးပါးဓား၏ အရှိန်အဝါကို အသုံးပြုလျက် ဝင်စားခြင်းသံသရာစက်ဝန်းကို လှည့်ပတ်လိုက်ခြင်းသည် စစ်မှန်သော <strong>ဝင်စားခြင်းဒိုမိန်းကို</strong> ရရှိလာစေချေပြီ။  </p> <p style="text-align:justify">ဤဒိုမိန်းသည် ရှေးဟောင်း မရဏကမ္ဘာကြီးနှင့် ဆင်ချေ၏။ အနားသတ်မှာ အဆုံးမဲ့ အမှောင်ထုအတွင်း ပျောက်ကွယ်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify">အလွန်ပင် အံ့သြဖွယ်ရာ ကောင်းလှ၏။ ငရဲဘုံကိုးပါးဓားသည် သူ့ကိုယ်ပိုင် ဝင်စားခြင်း ဒိုမိန်းတစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားပုံရသည်။</p> <p style="text-align:justify">မဟုတ်ပါက ဝင်စားခြင်းဥပဒေနှင့် ပေါင်းစပ်အသုံးပြုရုံဖြင့် ဤအပြောင်းအလဲများ ဖြစ်ပေါ်လာမည်မဟုတ်ချေ။</p> <p style="text-align:justify">“ မြန်မြန် ထွက်ပြေးကြ ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">မှောင်မည်းနေသော ကမ္ဘာကြီးအတွင်းမှ တစ်စုံတစ်ယောက်သည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာ အော်ဟစ်လိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">“ ဘယ်ကိုထွက်ပြေးရမှာလဲ ပြေးစရာလမ်းမရှိတော့ဘူး မင်းကြိုးစား ကြည့်နိုင်တယ်။ ”</p> <p style="text-align:justify">သူ့ဘေးမှ တစ်စုံတစ်ယောက်က စိတ်ဓာတ်လုံးဝပြိုလဲသွားပြီး မျှော်လင့်ချက်မဲ့စွာ တုန့်ပြန်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤကမ္ဘာကြီးအတွင်း ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးသည် ထာဝရ သံသရာစက်ဝန်းအတွင်း၌ ကျရောက်နေသည်။ လွတ်မြောက်ရာလမ်းစ လုံးဝမရှိတော့ချေ။</p> <p style="text-align:justify">“ ငါ ... ငါ အညံ့ခံပါတယ်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး သနားညှာတာပေးပါ။ ”</p> <p style="text-align:justify">ကျန်းထျန်းချွမ်၏ မျက်နှာသည် လူသေတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ဖြူဖျော့နေပြီး တုန်လှုပ်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ ငါ အာမခံပါတယ်၊ ဒီနေ့ပြီးရင် ငါတို့ကျန်းမိသားစုဟာ မင်းနဲ့ဘယ်တော့မှ ရန်သူ မဖြစ်တော့ပါဘူး။ ”</p> <p style="text-align:justify">သူသည် နတ်ဝိညာဉ်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ရန် နှစ်ပေါင်းသိန်းဂဏန်းခန့် ကျင့်ကြံစောင့်ဆိုင်းခဲ့ရ၏။ ယင်းသည် ယခုကဲ့သို့ အဆုံးသတ်ရန်မဟုတ်ခဲ့ချေ။</p> <p style="text-align:justify">ရက်စက်လှသော ဤကမ္ဘာကြီးတွင် ခေါင်းဆောင်မရှိသော မိသားစုတစ်ခုသည် ခဏချင်းပျောက်ကွယ်သွားနိုင်၏။</p> <p style="text-align:justify">“ ဝင်စားသူ ... ဒီအခြေအနေမှာ မင်းတစ်လှမ်းလောက် နောက်ဆုတ်ပေးနိုင်ရင် ငါတို့အားလုံး အခုပဲ ထွက်သွားပေးပါ့မယ်။ ”</p> <p style="text-align:justify">ထိုအချိန်တွင် မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းထံမှ အစက်အပျောက်များ တရွေ့ရွေ့ကြီးထွားလာပြီး ဟန့်တားသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">စစ်မှန်သော ဝင်စားခြင်း ဒိုမိန်းအတွင်း ပိတ်မိနေသောလူအုပ်သည် ပြင်ပသို့မမြင်နိုင်ဘဲ ထိုအသံကိုသာ ကြားလိုက်ရ၏။</p> <p style="text-align:justify">ထို့ကြောင့် တစ်စုံတစ်ယောက်သည် သူတို့ကိုလာရောက်ကယ်တင်နေပြီ ဖြစ်ကြောင်း နားလည်လိုက်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် စုရီ၏ အမြင်အာရုံအတွင်း၌မူ အဝေးမှ ကြောက်စရာကောင်းလှသော လူအချို့ ပျံသန်းလာနေသည်ကို မြင်တွေ့နေရ၏။</p> <p style="text-align:justify">လူပေါင်း ဆယ်ဂဏန်းကျော် ရှိနေပြီး အမျိုးသား၊ အမျိုးသမီးများပါဝင်ကာ ရောင်ဝါကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ရန်အတွက် အမျိုးမျိုးသော ရတနာများကို အသုံးပြုထားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဖူမျိုးနွယ်မှ ဖူတာ့လီသည် အနက်ရောင် ကောင်းကင်ဖုံးကွယ်ထီးကို ထုတ်ဆောင်းလျက် ထိုအုပ်စုကို ဦးဆောင်လာ၏။</p> <p style="text-align:justify">ထို့ပြင် မုချင်းချောင်၏နောက်လိုက် တောင်ဖြိုမိစ္ဆာဘုရင်လီကျုံးသည် သူနှင့်အတူ လိုက်ပါလာ၏။</p> <p style="text-align:justify">အခြားသောလူများသည် စီုရအတွက် မျက်နှာစိမ်းများဖြစ်ကြပြီး အဆင့်အတန်းနှင့် ဂုဏ်ပုဒ်များအရ ဖူတာ့လီနှင့် လီကျုံးတို့ထက် မနိမ့်ကျနိုင်သည်မှာ အသေအချာပေပင်။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ဤလူအုပ်စုကြီးသည် ထိုသို့မှောင်မည်းနေသော ဝင်စားခြင်းသံသရာ ဒိုမိန်းကိုစစ်ဆေးလျက်ဖြင့် ရပ်တန့်ကုန်၏။</p> <p style="text-align:justify">ထိုဒိုမိန်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ရန် မည်သူမျှယုံကြည်ချက်မရှိချေ။ ယင်းအစား ကြောက်ရွံ့ခြင်းနှင့် သတိထားခြင်းများသာ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ ဟားဟားဟား ... အရင်တုန်းက မင်းတို့တွေဘာလို့ ထွက်မလာကြတာလဲ အခု ငါဒီလူတွေကို သတ်ခါနီးမှပေါ်လာပြီး တားဆီးဖို့ ကြိုးစားနေတာ ရယ်စရာ မကောင်းဘူးလား။ ”</p> <p style="text-align:justify">စုရီမှ လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ ဟမ့် ... စုရီ ... ၊ မင်းငါတို့ကို ကျေးဇူးတင်သင့်တယ် ငါတို့သာလက်ဦးမှုယူပြီး တိုက်ခိုက်ခဲ့မယ်ဆိုရင် မင်းအသက်ရှင်နိုင်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး။ ”</p> <p style="text-align:justify">ပုညှက်ညှက်နှင့် ပိန်ခြောက်ခြောက် အဘိုးကြီးတစ်ဦးက မျက်နှာမည်းမှောင်လျက် တုန့်ပြန်အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူ့ထံမှ လူသတ် အငွေ့အသက်များ လှိုင်လှိုင်ထွက်ပေါ်နေ၏။</p> <p style="text-align:justify">သူ့ကျောပေါ်တွင် ဓားသေတ္တာကို လွယ်ထားပြီး လက်ထဲ၌ ဘူးသီးခြောက်ကြီး တစ်လုံးကိုင်ထားကာ တာအိုအလင်းလွှာဖြင့် သူ့ကိုယ်သူကာကွယ်ထားချေပြီ။</p> <p style="text-align:justify">“ မင်းက ဘယ်သူလဲ။ ”</p> <p style="text-align:justify">“ ငါက လျှို့ဝှက်ကောင်းကင် အင်မော်တယ်ဂိုဏ်းကပဲ။ ”</p> <p style="text-align:justify">ပုညှက်ညှက် အဘိုးကြီးက သူ့မူလကိုဖုံးကွယ် မထားခဲ့ချေ။ ခပ်ပြတ်ပြတ် ပြန်ဖြေ၏။ ထို့နောက် အကြည့်များ အေးစက်လျက်၊</p> <p style="text-align:justify">“ မင်းသာ အခုလက်လျှော့လိုက်ရင် ဒီနေ့အကြောင်းအရာတွေဟာ ဒီမှာပဲအဆုံးသတ် သွားလိမ့်မယ် မဟုတ်ရင်တော့ ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">-ဟု ခြိမ်းခြောက်ရန် ပြင်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ ဝုန်း ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် သူ့ စကားမဆုံးခင်မှာတင် စုရီလက်ထဲရှိဓားသည် ချက်ချင်းလှုပ်ရှားသွား တော့၏။ ဝင်စားခြင်းဒိုမိန်းအတွင်းမှ အဖြူဝတ် အဘိုးကြီးတစ်ဦး ရုတ်တရက်ပေါက်ကွဲ ကွယ်ပျောက်သွား‌လေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤမြင်ကွင်းကြောင့် အထဲတွင် ပိတ်မိနေသော အခြားသူများမှာ စိတ်ဓာတ်များ လုံးဝ ပြိုလဲသွားတော့၏။</p> <p style="text-align:justify">လက်ရှိအချိန်၌ သူတို့သည် လှောင်အိမ်အတွင်းပိတ်နေသော သိုးသူငယ် များသာ ဖြစ်နေချေသည်။</p> <p style="text-align:justify">တစ်ဖက်လူ၏ အလိုရှိသလို သတ်ဖြတ်ခြင်းခံယူရမည့် သားကောင်များနှင့် မခြားတော့ချေ။</p> <p style="text-align:justify">“ ဒီလူက မင်းရဲ့ဂိုဏ်းက နောက်ဆုံးတစ်ယောက်ပဲ သူသေသွားပြီ မင်းမှာ ဘာပြောစရာရှိသေးလဲ။ ”</p> <p style="text-align:justify">“ မင်း ... စုရီ၊ မင်းမောက်မာမနေနဲ့ သူတို့အားလုံးသေခဲ့ရင် မိုးအောက်မြေပြင်မှာ မင်းအတွက်ခိုလှုံစရာ နေရာလုံးဝမရှိစေရဘူးလို့ ငါအာမခံတယ်။ ”</p> <p style="text-align:justify">ပုညှက်ညှက် အဘိုးကြီးခမျာ အကြီးအကျယ်ဒေါသထွက်သွားပြီး သတ်ဖြတ် လိုခြင်း ရောင်ဝါများ ပွင့်ထွက်လာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">တစ်ဖက်တွင် အနက်ရောင် ကောင်းကင်ဖုံးကွယ်ထီးကို ဆောင်းထားသော ဖူတာ့လီမှ ဝင့်ကြွားသည့်အသွင်ဖြင့်၊</p> <p style="text-align:justify">“ စုရီ ... မင်းသာ အခြေအနေကို နားလည်ရင် တစ်လှမ်းလောက် နောက်ဆုတ်ပြီး အဲ့ဒီလူတွေကိုလွှတ်ပေးလိုက်ပါ ငါတို့ဒီမှာတင် ရပ်လိုက်မယ် မဟုတ်ရင်တော့ ဒီနေ့ဟာ မင်းရဲ့နောက်ဆုံးနေ့ပဲ။ ”</p> <p style="text-align:justify">-ဟု ပြောကြားလာ၏။</p> <p style="text-align:justify">“ မှန်တယ် ... သူတို့ကို လွှတ်ပေးရင် မင်းကိုထွက်ခွာခွင့်ပြုမယ်။”</p> <p style="text-align:justify">အခြားသူများသည်လည်း အလျင်အမြန်ကတိပေးလာကြ၏။ လီကျုံး တစ်ဦးတည်းသာလျှင် ခဏမျှတွန့်ဆုတ်နေပြီး အဆုံး၌၊</p> <p style="text-align:justify">“ မေ့လိုက်ပါ ... ဒီနေ့ရှုပ်ထွေးလှတဲ့ ကိစ္စရပ်တွေထဲမှာ ငါ ပါဝင်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး။ ”</p> <p style="text-align:justify">-ဟု ဆိုလျက် တိတ်ဆိတ်စွာ နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤအရာက အခြားသူများကို မျက်မှောင်ကြုတ်သွားစေသော်လည်း မည်သည့် စကားမျှ မဆို​ခဲ့ကြချေ။</p> <p style="text-align:justify">“ ကောင်းပြီ ဒါဆိုရင်မင်းတို့တွေမှာ အရည်အချင်းတွေရှိလား ငါကြည့်ချင်တယ်။ ”</p> <p style="text-align:justify">စကားဆုံးသည်နှင့် စုရီမှ ဝင်စားခြင်း ဒိုမိန်းကို ထိန်းချုပ်လျက် ပြင်းစွာတုန်ခါစေပြီး ဖောက်ခွဲပစ်လိုက်တော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ ဝုန်း ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">“ ဘန်း ... ဘန်း ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">အထဲတွင် ပိတ်မိနေသော ကောင်းကင်ဘုံနယ်ပယ် ပညာရှင်ပေါင်း (၆၀) ကျော်သည် တုံ့ပြန်ရန်ပင် အချိန်မရလိုက်ချေ။</p> <p style="text-align:justify">ပုရွက်ဆိတ်များအလား ဝိညာဉ်အပိုင်းအစပင် မကျန်အောင်ပြာအဖြစ် လုံးဝကွယ်ပျောက်သွားတော့၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save