Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၈၂</h2> <h2 style="text-align: center;">တာလီယာနှင့် တွေ့ဆုံခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သူ့ရဲ့ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်မှုက အိုင်ဗီ့ ရင်ကို ထိုးနှက်နေသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။ တစ်ခါတစ်ရံမှာ အလိုက်သိလွန်းတဲ့ ကလေးတွေက ပိုပြီး သနားစရာကောင်းတယ်။ ဆိုင်းလပ်စ်ရဲ့ အလိုက်သိလှတဲ့ ပုံစံကြောင့် အိုင်ဗီ သူမကိုယ်သူမ လူမဆန်သူတစ်ဦးကဲ့သို့ပင် ထင်မှတ်လာမိသည်။</p> <p> </p> <p>နင်ကလည်း အ အပဲ၊ သူက နင့်ဘေးမှာ အိပ်ချင်ရုံတင် ပြောတာကို၊ ဒါက အရမ်းလွန်သွားတဲ့ တောင်းဆိုမှု မဟုတ်ပါဘူးဟာ သူမရဲ့ စိတ်ထဲမှ အသံက သူမကို ကျိန်ဆဲနေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သူမ နှုတ်ခမ်း‌လေးကိုက်ကာ ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချလိုက်ပြီး သတ္တိမွေးရင်း ဆိုင်းလပ်စ်ရဲ့ အင်္ကျီလက်ကို ဆွဲလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူ သူမကို အာရုံစိုက်လာသည့်အခါ အိုင်ဗီက မျက်လုံးကို စုံမှိတ်ကာ စကားလုံးများကို အမြန်ပင် ပြောချလိုက်တော့သည်။</p> <p>"ကျွန်မဒီနေ့ကစပြီးရှင့်အခန်းထဲမှာပဲလာအိပ်မယ်"</p> <p> </p> <p>"ဘယ်လို‌ ပြောလိုက်တယ်" အိုင်ဗီ၏ အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာသော စကားလုံးများကို ဆိုင်းလပ်စ် နားမလည်နိုင်ဘဲ မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>အိုင်ဗီ၏ မျက်နှာတစ်ခုလုံး နီမြန်းသွားပြီး နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်ကာ ပြန်ပြောလိုက်ရသည်။ "ဒီနေ့ကစပြီး ရှင့်အခန်းထဲမှာပဲ ကျွန်မ လာအိပ်ပါ့မယ်လို့"</p> <p>ထိုစကားကြောင့် ဆိုင်းလပ်စ်၏ စိတ်ထဲတွင် တစ်ခုခု ပေါက်ကွဲသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ အိုင်ဗီက သဘောတူလိုက်တာလား။ ဒီလောက် လွယ်လွယ်လေးနဲ့လေ။ သူမဆီက 'ဟုတ်ကဲ့' ဆိုတဲ့ အဖြေရဖို့ တစ်လ နှစ်လလောက် ဂျီတိုက်ရဦးမည်ဟု သူ မှန်းထားခဲ့သော်လည်း အခုတော့။</p> <p> </p> <p>ဆိုင်းလပ်စ်ရဲ့ ရင်ထဲ ဝမ်းသာအားရမှုတို့ကြောင့် တုန်နေရသည်။ အိုင်ဗီ့ဆီက ထိုစကားကို ထပ်ခါထပ်ခါ ကြားချင်မိသော်လည်း နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မေးလိုက်လျှင် သူမ စိတ်ပြောင်းသွားမှာကိုလဲ သူ စိုးရိမ်မိသည်။</p> <p> </p> <p>"ကောင်းပြီလေ၊ ဒါဆိုရင် မင်းရဲ့ အဝတ်အစားတွေနဲ့ အသုံးအဆောင် ပစ္စည်းအားလုံးကို ကိုယ့်အခန်းထဲ အခုပဲ ရွှေ့လိုက်တော့မယ်" ဆိုင်းလပ်စ်က မိုးရွာတုန်းရေခံလိုက်ဆိုသလို အခွင့်အရေးကို လက်လွှတ်မခံဘဲ အမြန်ပင် စီစဉ်တော့သည်။ ရလဒ်ကောင်းရဖို့ဆိုလျှင် ပြတ်သားဖို့ လိုတယ်လေ။</p> <p> </p> <p>အိုင်ဗီဟ ဆိုင်းလပ်စ်ရဲ့ စကားကြောင့် ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားရသည်။ "ဒါပေမဲ့... ရှင်ပြောတော့... ရှင့်ဘေးမှာ အိပ်ပေးရုံတင်ဆို... ဘာလို့ ကျွန်မ အဝတ်အစားတွေကိုပါ ရှင့်အခန်းထဲ ရွှေ့ရမှာလဲ"</p> <p> </p> <p>ဆိုင်းလပ်စ်က ခပ်တိုးတိုး ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။ "မင်း ကိုယ့်အခန်းထဲမှာ အိပ်ရင် နိုးလာတဲ့အခါ ရေချိုးခန်း သုံးချင်တာမျိုး ရှိမှာပေါ့၊ အဲ့ဒီအခါ အဝတ်အစားလဲဖို့ မင်းအခန်းကို မင်း ပြန်သွားနေရရင် အလုပ်ရှုပ်နေမှာ စိုးလို့ပါ၊ ဒါကြောင့်..."</p> <p> </p> <p>"မဖြစ်ဘူး" အိုင်ဗီက ပြတ်ပြတ်သားသား ငြင်းဆိုလိုက်သည်။ သူမရဲ့ ကံဆိုးမှုများက ဘယ်အချိန်မှာ ထ‌ဖောက်လာမလဲကို မသိနိုင်လို့ ဆိုင်းလပ်စ်နှင့် အနီးကပ် ရှိနေလျှင် သူ့ကိုပါ ထိခိုက်မည်ကို သူမ စိုးရိမ်မိသည်။</p> <p> </p> <p>ဆိုင်းလပ်စ်လဲ စကားများများ ထပ်မပြောမိအောင် ထိန်းလိုက်သည်။ အိုင်ဗီက သူ့ကို ခြေတစ်လှမ်း အနီးကပ် ခွင့်ပြုလိုက်ပြီ ဖြစ်သဖြင့် ကျန်‌နေသော ခရီးကို သူ ဖြည်းဖြည်းချင်း နီးကပ်သွားနိုင်အောင် လိမ္မာပါးနပ်စွာ ကြိုးစားရပေမည်။</p> <p> </p> <p>အတွေးများထဲ သာယာရင်း သူ သဘောတူလိုက်သည်။ "ကောင်းပြီ၊ မင်း စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်မယ်ဆိုရင် ကိုယ် အတင်းအကျပ် မလုပ်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့... ညတိုင်း ကိုယ့်ဆီ လာဖို့တော့ မမေ့နဲ့နော်၊ ကိုယ်က..."</p> <p>သူသည် စကားကို အဆုံးထိ မပြောဘဲ ကိုယ်ကို အနည်းငယ် ယိုင်နဲ့ပြလိုက်ရာ အိုင်ဗီမှာ ထိတ်လန့်သွားပြီး ကတိပေးလိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>"လာမှာပါ" သူမ၏ အသံတွင် စိုးရိမ်မှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး ဆိုင်းလပ်စ်ကိုလည်း တွဲကူပေးထားသည်။ သူရဲ့ နွေးတေးတေး အသက်ရှူသံများဟာ သူမ လည်ပင်းနားသို့ ကျရောက်လာသောအခါ သူမရဲ့ ပါးပြင်များ နီမြန်းလာရသည်။</p> <p> </p> <p>ဆိုင်းလပ်စ်လဲ ကိုယ်ကို ပြန်တည့်ရန် ကြိုးစားလိုက်စဉ် သူ နွေးထွေးသော နှုတ်ခမ်းများက သူမရဲ့ နုနယ်သော ရွှေလည်တိုင်ကို မတော်တဆ နမ်းမိလိုက်သည်။ ထိုအခါ အိုင်ဗီ သူမရဲ့ နှုတ်ဖျားမှ ထွက်ပေါ်လာသော ညည်းညူသံကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>"အွမ်းးး" ထိုသာယာသော ညည်းတွဲသံလေးဟာ တိတ်ဆိတ်နေသော ဧည့်ခန်းအတွင်း ပဲ့တင်ထပ်သွားရာ အိုင်ဗီမှာ အလွန်အမင်း ရှက်ရွံ့သွားပြီး မျက်နှာတစ်ခုလုံး ခရမ်းချဉ်သီးလိုပဲ ရှက်သွေးများဖြာလျက်။</p> <p> </p> <p>တောက်စ် ဘယ်လောက်တောင် ချိုလိုက်သလဲ၊ သူ့ရဲ့ ညည်းသံလေးလေးက ဒီထက်ပိုပြီး ကြားချင်မိတယ် သူ တွေးလိုက်ရင်း ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြင့် ထွက်ပြေးသွားသော အိုင်ဗီ၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်နေမိသည်။</p> <p> </p> <p>သူမကို လှမ်းတားပြီး ထိုအသံလေးက ဘယ်လောက်တောင် သာယာကြောင်းနှင့် သူ ဘယ်လောက် နှစ်သက်ကြောင်း ပြောပြချင်သော်လည်း ထိုသို့ပြောလိုက်လျှင် သူမ ပို၍ ရှက်သွားမည်ကို သူ သိနေသည်။</p> <p>အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ အိုင်ဗီသည် သူမကိုယ်သူမ ပြန်လည် ဆူပူနေမိသည်။</p> <p> </p> <p>ဆိုင်းလပ်စ်ရှေ့မှာ အဲ့ဒီလို အသံမျိုး…အဲ့လိုအသံမျိုးဘယ်လိုလုပ် ထွက်သွားရတာလဲ၊ သူကတော့ ငါ့ကို တကယ်ပဲ အရှက်မရှိတဲ့ မိန်းကလေးလို့ ထင်သွားမှာ သေချာတယ်'</p> <p>အောင့်သက်သက်နဲ့ မနက်စာ စားချိန် ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် သူတို့နှစ်ဦး အခန်းထဲမှ ထွက်လာခဲ့ကြသည်။ ဆိုင်းလပ်စ်ကသာ စကားလမ်းကြောင်းကို အစဖော်ပြီး ပုံမှန်အတိုင်း စကားပြောနေသော်လည်း အိုင်ဗီကမူ တိတ်ဆိတ်နေမိသည်။</p> <p>အိုင်ဗီသည် ပုံမှန်အတိုင်း ဖြစ်အောင် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားနေသော်လည်း သူမ သိသိသာသာကြီး ပုံစံပိက်နေသည်။ သူမရဲ့ ဖြူဝင်းသော အသားအရေကြောင့် နီမြန်းနေသော ပါးပြင်များမှာ ပို၍ ထင်ရှားနေသည်။</p> <p> </p> <p>ဆိုင်းလပ်စ်က အပြင်ပန်းတွင် မပြသော်လည်း စိတ်ထဲမှာတော့ အတော်လေး ဘဝင်ခိုက်နေလေရဲ့။</p> <p> </p> <p>ဒီနေ့တော့ သူမရဲ့ မျက်နှာလေးဟာ ရဲနေတယ်၊ မနက်ဖြန်ကျရင်တော့ သူမရဲ့ တစ်ကိုယ်လုံး ရဲတက်သွားအောင်... အို... ဘယ်လောက်တောင် လှလိုက်တဲ့ မြင်ကွင်းဖြစ်မလဲ။</p> <p> </p> <p>တကယ်လို့သာ ဆိုင်းလပ်စ် ဘာတွေ တွေးနေသလဲဆိုတာကို အိုင်ဗီ သိသွားလျှင်တော့ သူမ သူ့ကို စိတ်ဆိုးမာန်ဆိုးဖြင့် မျက်နှာလွှဲထားမှာ သေချာပါသည်။</p> <p> </p> <p>စစ်ရေးလေ့ကျင့်ကွင်းသို့ ရောက်သောအခါ ဆိုင်းလပ်စ်က သီးသန့် လေ့ကျင့်ရေးကွင်းတစ်ခုသို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။ ထိုနေရာသို့ အိုင်ဗီ ဝင်လိုက်သည်နှင့် သူမ၏ အသက်ရှူသံများ ရပ်တန့်သွားရသည်။</p> <p> </p> <p>ရှေ့တွင် မြင်တွေ့လိုက်ရသော မြင်ကွင်းမှာ လွန်စွာ ဆွဲဆောင်မှု ရှိလှသည်။ စူးရှသော အစိမ်းရောင်မျက်ဝန်းများနှင့် ရွှေအိုရောင် ဆံနွယ်ပိုင်ရှင် အလှနတ်ဘုရားမတစ်ဦးသည် သူမ၏ ခြေကန်ချက်နှင့် လက်သီးထိုးချက်များကို လေ့ကျင့်နေသည်။</p> <p> </p> <p>သူမ၏ မျက်နှာပေါ်မှ ချွေးစက်များက သူမကို ပို၍ တောက်ပစေပြီး ကြွက်သားအနည်းငယ်ရှိသော သွယ်လျသည့် ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း လျင်မြန်ဖြတ်လတ်စွာ လှုပ်ရှားနေသည်။</p> <p> </p> <p>"တော်တော်လှတာပဲ" အိုင်ဗီ၏ နှုတ်ဖျားမှ စကားလုံးများ မရည်ရွယ်ဘဲ ထွက်ကျသွားရာ ထိုအလှပဂေးမှာ လေ့ကျင့်မှုကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ရောက်ရှိလာသူ နှစ်ဦးကို အာရုံစိုက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>တာလီယာက ဆိုင်းလပ်စ်ကို ယဉ်ကျေးစွာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး အိုင်ဗီရဲ့ တည်ရှိမှုကိုတော့ လုံးဝ လျစ်လျူရှုကာ ခုံတန်းဆီသို့ လျှောက်သွားပြီး သဘက်ကို ယူလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူမ ချွေးများကို သုတ်ကာ အသက်ရှူနှုန်းကို ထိန်းညှိပြီးနောက် ရေသောက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူမ၏ အေးစက်တည်ငြိမ်သော ပုံစံကို ပြန်လည် ရရှိသွားသည့်အခါမှ မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဘာကိစ္စလဲ" သူမက ဆိုင်းလပ်စ်ကို ကြည့်ပြီး မေးနေသော်လည်း ထိုမေးခွန်းမှာ အိုင်ဗီကို ရည်ရွယ်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အိုင်ဗီက သူမအပေါ် ထားရှိသော တာလီယာ၏ အေးစက်မှုကို ကျင့်သားရနေပါပြီ။ ကိုယ့်ရဲ့ မောင်လေးအပေါ် အမြဲတမ်း အခွင့်အရေးယူတတ်သော မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကို ဘယ်သူက ကြည်ဖြူမှာလဲ။</p> <p> </p> <p>"ရှင့်ရဲ့ စေ့စပ်ထားတဲ့သူက တွေ့ဖို့ ပြောလာရင် ငြင်းလိုက်ပါ" အိုင်ဗီ့ စကားလုံးများမှာ တည်ငြိမ်အောင် အတင်းအကျပ် ထိန်းထားရသည်။</p> <p> </p> <p>တာလီယာကို သူမ၏ စကားအား ယုံကြည်စေချင်သဖြင့် ထိုအေးစက်လှသော အလှပဂေးလေးရဲ့ ဖိအားများကြားတွင် သူမ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပြောဆိုလိုက်ခြင်းသာ။</p> <p> </p> <p>လေထုမှာ ပို၍ လေးလံသွားပြီး တာလီယာက လှောင်ပြုံးဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။</p> <p>"ဘာလဲ၊ နင်က ငါ့ကိုပါ နင့်ရဲ့ မာယာတွေနဲ့ သိမ်းသွင်းဦးမလို့လား၊ ငါ့ကို ချစ်တဲ့သူကို လျစ်လျူရှုခိုင်းပြီး နင်ကတော့ သူ့ဆီကနေ အခွင့်အရေးပဲ ဆက်ယူနေမယ်ပေါ့ ဟုတ်လား"</p> <p> </p> <p>အိုင်ဗီ၏ မျက်နှာ ဖြူဖျော့သွားပြီး ဆိုင်းလပ်စ်၏ မျက်နှာမှာမူ ခက်ထန်သွား တာလီယာကို ခပ်တင်းတင်း မျက်နှာထားဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"တာလီယာ၊ စကားပြောတာ ဆင်ခြင်"</p> <p> </p> <p>"နင်ကတော့ ခွေးတစ်ကောင်လို လာဟောင်မနေနဲ့" တာလီယာက ဆိုင်းလပ်စ်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဆူပူလိုက်သည်။ "ဒီမိန်းကလေးကို စွန့်လွှတ်ဖို့ နင့်ကို ငါ ပြောခဲ့တာ ကြာလှပြီ၊ ငယ်ငယ်ကတည်းက သူက ပြဿနာတွေပဲ ပေးနေတာ..."</p> <p> </p> <p>"တော်တော့" ဆိုင်းလပ်စ်က ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ အိုင်ဗီနှင့် ပတ်သက်ပြီး မကောင်းပြောသည်ကို သူ ဘယ်လိုမှ သည်းမခံနိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p>တာလီယာက မျက်လုံးလှန်ပြလိုက်ကာ အိုင်ဗီ ငိုတော့မည်ဟု မျှော်လင့်ပြီး ကြည့်လိုက်သော်လည်း အိုင်ဗီမှာ တိတ်ဆိတ်နေဆဲပင်။ သူမက တာလီယာကို အမှန်တရားအား လက်ခံထားသူတစ်ဦးကဲ့သို့ စိုက်ကြည့်နေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဘာလဲ၊ နောက်မှ သွားငိုပြဖို့ ကြံနေတာလား၊ အိုင်ဗီ၊ တစ်ခါတစ်လေကျရင် နင့်ကို ငါ တကယ်ပဲ ရွံတယ်..."</p> <p> </p> <p>"တောင်းပန်ပါတယ်" အိုင်ဗီက စကားဖြတ်ပြောလိုက်သည်။ သူမ၏ လေသံမှာ တည်ငြိမ်နေသည်။ ထိုသို့ ရုတ်တရက် တောင်းပန်မှုကြောင့် တာလီယာ အံ့အားသင့်သွားပြီး ပြန်လည် မချေပနိုင်ခင်မှာပင် အိုင်ဗီက ဆက်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ရှင် ကျွန်မကို ရွံတယ်ဆိုတာ သိပါတယ်၊ အဲ့ဒီအတွက်လည်း ရှင့်ကို ကျွန်မ အပြစ်မတင်ပါဘူး"</p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save