Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၈၃</h2> <h2 style="text-align: center;">အကြွေး</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ကျွန်မသာ ရှင့်နေရာမှာဆိုရင်လည်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ရွံရှာမိမှာပဲ" အိုင်ဗီ၏ စကားသံဟာ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေသော လေ့ကျင့်ရေးကွင်းအတွင်း ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး လေထုကို ပိုမို တင်းမာသွားစေသည်။</p> <p> </p> <p>"အိုင်ဗီ၊ မင်း အဲ့ဒီလိုမျိုး..." ဆိုင်းလပ်စ်က စကားစလိုက်သော်လည်း စက်ရုပ်တစ်ရုပ်ကဲ့သို့ အေးစက်တည်ငြိမ်စွာ ဆက်ပြောနေသော အိုင်ဗီကြောင့် စကားရပ်တန့်သွားရသည်။</p> <p> </p> <p>"ရှင် စိုးရိမ်တာကို ကျွန်မ နားလည်ပါတယ်၊ ကျွန်မက သူ့ကို အကြိမ်ကြိမ် ငြင်းပယ်ခဲ့ပေမဲ့ ရာဗင်ခရော့ဖ် မိသားစုက သူ့ကို အ အတစ်ယောက်လို အခွင့်အရေးယူနေတာကိုတော့ ဒီအတိုင်း ကြည့်နေခဲ့မိတယ်၊ သူ့ကို နာကျင်စေဖို့ ဘယ်တုန်းကမှ မရည်ရွယ်ခဲ့ပေမဲ့ နောက်ဆုံးတော့ ကျွန်မရဲ့ မိုက်မဲမှုတွေကပဲ သူ့ကို ဒုက္ခပေးခဲ့တာပါ"</p> <p> </p> <p>ဆိုင်းလပ်စ်၏ ပူနွေးစေးကပ်သော သွေးစက်များရဲ့ အထိအတွေ့ကို အိုင်ဗီ့ စိတ်ထဲမှာ ဖျောက်ဖျက်မရသော အမှတ်အသားတစ်ခုအဖြစ် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>တခြားသူတွေက သူမကို အရေးမစိုက်ဘဲ ပစ်ထားခြင်းကို သူမ ဘယ်တုန်းကမှ ဂရုမစိုက်ခဲ့ပါ။ သို့သော် အခန်းထဲတွင် သူမ တစ်ယောက်တည်း ရှိနေသည့် အချိန်တိုင်း၊ သူမနောက်သို့ အမြဲတစေ လိုက်ပါခဲ့ဖူးသော ကလေးငယ်တစ်ဦးကို သတိရမိစမြဲ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ငယ်စဉ်ဘဝမှသည် ဆယ်ကျော်သက်၊ အ့ကနေ အရွယ်ရောက်သည်အထိ သူဟာ သူမကဲ့ အနားမှာ အမြဲရှိနေခဲ့သည်။ သူမကို အလွန်အမင်း ချစ်မြတ်နိုးခဲ့သည်။ သူဟာ လူအများအတွက် မျှော်လင့်ချက် အလင်းတန်း ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း သူကိုယ်တိုင်ကမူ သူမ၏ အချစ်ကို ရရှိရန်သာ မျှော်လင့်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထက်မြက်တယ်။ ပါရမီ ရှိတယ်။ စွမ်ူဆောင်နိုင်တယ်။ အုပ်ချုပ်သူတစ်ဦးရဲ့ ပြည့်စုံသော ပုံစံမျိုး ရှိသည်။ သို့သော် သူ ဘယ်လို သေဆုံးသွားခဲ့ရတာလဲ။ သူမရဲ့မိုက်မဲမှုကြောင့်ပဲ။</p> <p> </p> <p>အမှောင်ထုက သူမကို ဝန်းရံထားချိန်မှာ သူ့ကို လွမ်းမိတိုင်း၊ သူမသာ အသိတရား ရှိခဲ့မည်ဆိုလျှင် အရာအားလုံးက ဘယ်လို ဖြစ်လာမလဲဟု  တွေးနေမိတတ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူ အသက်ရှင်နေနိုင်လောက်သလို၊ သူ့မိသားစုလည်း ပျော်ရွင်နေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့နှစ်ဦးမှာလည်း ပျော်ရွှင်စရာကောင်းသော စုံတွဲတစ်တွဲ ဖြစ်နေနိုင်သလို၊ ဘလက်သွန်း မိသားစုသည်လည်း ယခုကဲ့သို့ အထီးကျန်စွာနှင့် ဆင်းရဲဒုက္ခများစွာကို ခံစားရမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>သူမကို အနာကျင်စေဆုံး အချက်က ဘလက်သွန်း မိသားစုရဲ့ လက်ခံပေးမှုပင် ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် အိုင်ဗီ့ကို အပြစ်တင်ရန် တစ်ခါမှ ရောက်မလာခဲ့ကြ။</p> <p> </p> <p>ဖရီယာက သူမကို အပြစ်တင်ခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် သူမသည်ပင် အိုင်ဗီ့၏ အမှားမဟုတ်ကြောင်း လက်ခံသည့် စာတစ်စောင် ချန်ထားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဒါဟာ သူမရဲ့ အမှားဆိုတာ ထင်ရှားနေသော်လည်း သူတို့က သူမကို မဆူပူရက်ကြပေ။ အကြောင်းမှာ ထိုသို့ပြုမူခြင်းသည် ဆိုင်းလပ်စ် အလိုရှိသောအရာ ဖြစ်ကြောင်း သူတို့ နားလည်ထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူမ သူတို့ကို တောင်းပန်ရန်နှင့် ရှင်းပြရန် အကြွေးတင်နေခဲ့သည်။ သူတို့ရဲ့ အသက်များအတွက်လည်း အကြွေးတင်နေခဲ့သလို သူတို့၏ ဒေါသကို ခံယူရန်မှာ သူမ၏ တာဝန်သာ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"တာလီယာ၊ ကျွန်မ တောင်းပန်ပါတယ်၊ နောက်နောင်မှာ ဆိုင်းလပ်စ်က ကျွန်မကြောင့် ဘယ်တော့မှ အန္တရာယ် မကြုံစေရဘူးလို့ ကတိပေးပါတယ်၊ သူ့ကို ကျွန်မကိုယ်တိုင် ကာကွယ်သွားမှာပါ" အိုင်ဗီ၏ အသံမှာ သာမန်စကား ပြောနေသကဲ့သို့ပင် တည်ငြိမ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>တာလီယာသည် အိုင်ဗီကို စိုက်ကြည့်နေပြီးနောက် လှောင်ပြောင်သရော်သည့် ရယ်သံများ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။</p> <p>"ဟားဟား၊ ဟားဟား"</p> <p> </p> <p>"တာလီယာ" ဆိုင်းလပ်စ်က တားရန် ကြိုးစားသော်လည်း တာလီယာက ဂရုမစိုက်ဘဲ ဆက်၍ ရယ်မောနေသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ရယ်သံများ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး အိုင်ဗီကို လှောင်ပြောင်သော မျက်နှာထားဖြင့် ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဟိုး … အိုင်ဗီ၊ နင်က အခုတော့ စိတ်ပညာ‌ လေးနဲ့ပ့ ကစားတတ်နေပြီပေါ့၊ တကယ့်ကို ပါးနပ်တဲ့ လုပ်ရပ်ပဲ"</p> <p> </p> <p>"ကျွန်မ ဘာဂိမ်းမှ မကစားနေဘူး" အိုင်ဗီက တည်ငြိမ်သော်လည်း စူးရှသော လေသံဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် တာလီယာက သူမ စကားကို မကြားသကဲ့သို့ပင် ပို၍ ကျယ်လောင်စွာ ဆက်ပြောနေတော့သည်။ "ဟင်း... ဒီတစ်ခါရော နင်က ဘာကို မျက်စိကျနေပြန်တာလဲ၊ ဆိုင်းလပ်စ်ဆီက ရိက္ခာတွေလား၊ နင့်မှာ ရိက္ခာတွေ ကုန်နေပြီ မဟုတ်လား၊ ဒါမှမဟုတ် ကပ်ဘေးထဲမှာ နင့်ကို ကာကွယ်ပေးမယ့်သူ မရှိမှာ ကြောက်နေတာလား..."</p> <p> </p> <p>"အိုင်ဗီ၊ သူ့ကို ဂရုမစိုက်နဲ့၊ သွားကြစို့" ဆိုင်းလပ်စ်က အိုင်ဗီ၏ လက်ကို ဆွဲကာ ထွက်သွားရန် ကြိုးစားသော်လည်း အိုင်ဗီက မရွေ့ဘဲ တာလီယာကိုသာ စိုက်ကြည့်နေသည်။</p> <p> </p> <p>အိုင်ဗီ ထွက်မသွားသည်ကို မြင်သောအခါ တာလီယာက လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်ပြန်သည်။ "ဘာလဲ၊ အစော်ကား ခံရတာကို မနာတတ်ဘူးလား၊ ဒါမှမဟုတ် နင်က အနှိပ်စက်ခံရတာကို သဘောကျတဲ့သူလား"</p> <p> </p> <p>"ရှင်က ရှင့်မောင်လေးကို ကျွန်မက အသုံးမချတော့မှာ စိုးရိမ်နေတာပဲ"</p> <p> </p> <p>တာလီယာ၏ စကားထဲမှ ဆိုလိုရင်းကို အိုင်ဗီက လွယ်လွယ်ကူကူပင် ဖော်ထုတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>တာလီယာ၏ မျက်နှာထက်မှ အပြုံးများ တောင့်တင်းသွားပြီး ဆိုင်းလပ်စ်ပင် မှင်သက်သွားရသည်။ အိုင်ဗီက ဆက်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"မစိုးရိမ်ပါနဲ့၊ စစ်တပ်တစ်ခုလုံးကို ရေ‌သတ္တဝါတွေရော အသားတွေနဲ့ နေ့တိုင်း ကျွေးမွေးရင်တောင် နောက်ထပ် ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုစာလောက် လောက်ငတဲ့ ရိက္ခာတွေ ကျွန်မမှာ ရှိတယ်"</p> <p> </p> <p>တာလီယာ၏ မျက်နှာထက်မှ အပြုံးများ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ခါးသီးလှသော အသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဘာလဲ၊ ဒါဆိုရင် ဒီတစ်ခါ နင် ဘာကို လိုချင်နေတာလဲ၊ ပိုက်ဆံလား၊ ရွှေလား၊ ကာကွယ်မှုလား၊ အာဏာလား"</p> <p> </p> <p>"ဘယ်ဟာမှ မဟုတ်ဘူး" အိုင်ဗီက ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။ "ကျွန်မ တင်နေတဲ့ အကြွေးတွေကို ပြန်ဆပ်ဖို့ လာတာပါ၊ တာလီယာ၊ စစ်တပ်ဝင်းထဲကနေ အပြင်မထွက်ပါနဲ့၊ မကြာခင်မှာ ရှင့်ရဲ့ ဒုတိယမြောက် စွမ်းအားက နိုးထလာတော့မှာ၊ အဲ့ဒီအချိန်မှာ ရှင်က အရမ်းကို အားနည်းနေလိမ့်မယ်၊ အဲ့ဒီအချိန်က ရှင့်ရဲ့ စေ့စပ်ထားသူက တွေ့ဖို့ ခေါ်တဲ့ အချိန်နဲ့လည်း သွားတိုက်ဆိုင်နေလိမ့်မယ်"</p> <p> </p> <p>တိတ်ဆိတ်မှုက ကြာရှည်စွာ လွှမ်းမိုးသွားပြီးနောက် တာလီယာက စိန်ခေါ်သည့် လေသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"တကယ်လို့ ငါက အပြင်ထွက်ခဲ့ရင်ရော ဘာဖြစ်မလဲ"</p> <p> </p> <p>အိုင်ဗီ၏ မျက်မှောင်များ ကြုတ်သွားစဉ် ဆိုင်းလပ်စ်က ဝင်၍ ဆူလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"တာလီယာ၊ အရမ်း လွန်မလာနဲ့၊ သူက နင့်ကောင်းကျိုးအတွက် ပြောနေတာ၊ နားထောင်လိုက်ပါ"</p> <p> </p> <p>"ငါလည်း နင့်ကောင်းကျိုးအတွက် ဒီမိန်းကလေးနဲ့ ဝေးဝေးနေဖို့ ပြောခဲ့တာပဲလေ" တာလီယာက စူးစူးဝါးဝါး ပြန်ပြောလိုက်သည်။ "နင်တောင် ငါ့စကားကို မနားထောင်တာ၊ ငါက ဘာလို့ နားထောင်ရမှာလဲ"</p> <p> </p> <p>ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ဆိုင်းလပ်စ်ဟာ စိတ်ပျက်အားလျော့မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် တာလီယာအတွက် စိုးရိမ်နေသော်လည်း သူမကို နားထောင်လာအောင် အတင်းအကျပ် မလုပ်နိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် တာလီယာသည်လည်း တစ်လျှောက်လုံး ဘယ်လို ခံစားခဲ့ရမည်ကို ရုတ်တရက် နားလည်သွားပြီး သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အပြစ်မကင်းသလို ဖြစ်သွားရသည်။</p> <p> </p> <p>အိုင်ဗီကို ချစ်မြတ်နိုးမိခြင်းကြောင့် မဟုတ်ဘဲ တာလီယာကို လျစ်လျူရှုခဲ့မိခြင်းကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"အစ်မ စစ်တပ်ဝင်းထဲမှာ နေဖို့အတွက် ကျွန်တော် ဘာလုပ်ပေးရမလဲ" သူက စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်ရာ တာလီယာ ခဏတာ တုံ့ဆိုင်းသွားသည်။</p> <p> </p> <p>သူက ဘာလို့ အိုင်ဗီ့စကားကို နားမထောင်ရင် လောကကြီးတစ်ခုလုံး ပျက်စီးတော့မယ့်အတိုင်း လုပ်နေရတာလဲ၊ သူ မှန်ခဲ့တာ အန်ကယ်စတီဖင် ကိစ္စ တစ်ခုပဲ ရှိတာလေ၊ ဒါတွေအားလုံးက အိုင်ဗီက ကြိုတင် စီစဉ်ထားပြီး သူ့ကို ထပ်ပြီး လှည့်စားဖို့အတွက် အနာဂတ်ကို မြင်သယောင် ဟန်ဆောင်နေတာဆိုရင်ရော သူ မစဉ်းစားမိဘူးလား။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း သူမအပေါ် ဂရုစိုက်လှသော မောင်ဖြစ်သူ၏ လုပ်ရပ်ကြောင့် သူမ၏ ရင်ထဲတွင် နွေးထွေးမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>သူမ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများကို ဖုံးကွယ်လိုက်ပြီး အိုင်ဗီ့ဘက်သို့ လှည့်ကာ တွေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူ ပြောင်းလဲသွားပုံပဲ၊ ဒါပေမဲ့ သူ့ကို ကျွန်မ မယုံကြည်နိုင်သေးဘူး၊ သူ့မကို ငါ့မောင်လေးနဲ့ ခွဲထားတာ ပိုကောင်းလိမ့်မယ်၊ အခုခေတ်ရဲ့ ရက်စက်လှတဲ့ လက်တွေ့ဘဝနဲ့ ရင်ဆိုင်လိုက်ရရင် သူကတော့ ကြောက်လန့်ပြီး သူ့ရဲ့ အကြံအစည်တွေကို လက်လျှော့သွားမှာပဲ</p> <p> </p> <p>"နင် မဟုတ်ဘူး" တာလီယာက ပြုံးလိုက်သော်လည်း သူမ၏ မျက်ဝန်းများက အိုင်ဗီကိုသာ စိုက်ကြည့်နေသည်။</p> <p> "သူပဲ၊ ဟိုးအရင်တုန်းက အိုင်ဗီက ပါတီပွဲတက်ချင်လို့ဆိုပြီး အိုင်စလာက ဆိုင်းလပ်စ်ကို တစ်နာရီကြာအောင် ဒူးထောက်ခိုင်းခဲ့ဖူးတယ်၊ သူလည်း ဒူးထောက်ခဲ့တာပဲ၊ အခုတော့... အဲ့ဒီ အပြစ်ကို ပြန်ဆပ်ရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီ”</p> <p> </p> <p>ဒီ‌ ကောင်မလေးကတော့ ကျိန်းသေပေါက် ငြင်းမှာပဲ၊ ပိုဆိုးရင် ငိုတောင် ငိုဦးမယ်။</p> <p> </p> <p>"မဖြစ်ဘူး" ဆိုင်းလပ်စ်က ကန့်ကွက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ကျွန်မ သဘောတူပါတယ်" အိုင်ဗီ၏ အသံက ဆိုင်းလပ်စ်ထက် ပို၍ ကျယ်လောင်စွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>"စည်းကမ်းချက်က ဘာလဲ"</p> <p>တာလီယာက မျက်ခုံးပင့်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။ "ရိုးရိုးလေးပါ၊ အခု ဆင့်ကဲ့ပြောင်းလဲလာတဲ့ ဇမ်ဘီတွေရဲ့ ကိုယ်ထဲမှာ အမြူတေတွေ ရှိနေတယ်လို့ ငါ ကြားတယ်၊ အဲ့ဒါ အခု ၁၀၀၀ လိုချင်တယ်၊ နင်ကိုယ်တိုင် သွားသတ်ပြီး ခုနစ်ရက်အတွင်း ယူလာပေးနိုင်ရင်၊ တခြားသူဆီက မဝယ်ဘဲ နင်ကိုယ်တိုင် လုပ်နိုင်ရင်၊ ငါ နင့်စကားကို နားထောင်ပြီး ဒီနေရာကနေ မထွက်သွားဘဲ နေပေးမယ်"</p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save