Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၈၃)</h2> <h2 style="text-align: center;">ရူးသွပ်ဖွယ်ရာ ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်မှုနှင့် အောင်ပွဲ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ရွှစ်...</p> <p> </p> <p>ဝမ်ရန်ပိုင်က ဦးစွာ စတင်တိုက်ခိုက်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>သူက ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်းတိုးလိုက်ရာ သူ၏လက်ထဲရှိ မြစိမ်းရောင် ဝါးတုတ်ပေါ်တွင် မြစိမ်းရောင် ချီအလွှာတစ်ခု စုစည်းလာသည်။</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်၏ဘေးတွင် ရေတွက်မရနိုင်လောက်အောင် သိပ်သည်းလှသော အစိမ်းရောင်အရိပ်များက နွယ်ပင်များအသွင် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ့ကို ရစ်ပတ်ကာ ဧရာမသားရဲကြီးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ရွှီနင်အား မျိုချလိုက်လေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်က လုံးဝ ထိတ်လန့်သွားခြင်း မရှိပေ။ အစိမ်းရောင်နွယ်ပင်များ သူ့ကို ရစ်ပတ်လိုက်သည့်အချိန်တွင် ရေစီးပမာဓားသိုင်းနှင့် ဖြာထွက်မီးလျှံဓားသိုင်းတို့၏ တံဆိပ်သင်္ကေတများ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး အစိမ်းရောင်နွယ်ပင်များကို အပိုင်းပိုင်းအစစ ဆုတ်ဖြဲပစ်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>‘စွမ်းအင်နှစ်မျိုးပေါင်းစပ်ထားတဲ့ လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်ကို ဒီအဆင့်အထိ ကျင့်ကြံထားတယ်ပေါ့’</p> <p> </p> <p>ဝမ်ရန်ပိုင်သည် ရွှီနင်၏ စွမ်းအားကို သဘောပေါက်သွားချေပြီ။</p> <p> </p> <p>သူသည် သစ်သားစွမ်းအင် လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်ကို အဋ္ဌမအဆင့်အထိ လေ့ကျင့်ထားသော်လည်း ရွှီနင်၏ လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်က ၎င်းကို အလွယ်တကူ ချေမှုန်းနိုင်ခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ ရွှီနင်က ထိုလျှို့ဝှက်နည်းစနစ်နှစ်ခုကို အနည်းဆုံး အဋ္ဌမအဆင့်အထိ လေ့ကျင့်ထားကြောင်း ပြသနေပေသည်။</p> <p> </p> <p>‘ဒီရွှီနင်ဆိုတဲ့လူက အလွန်ခက်ခဲတဲ့ စွမ်းအင်နှစ်မျိုးပေါင်းစပ် လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်ကို ကျင့်ကြံထားရုံတင်မကဘဲ စွမ်းအင်တစ်ခုစီရဲ့ လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်တွေကိုလည်း အဋ္ဌမအဆင့်အထိ လေ့ကျင့်ထားသေးတယ်။ သူ့မှာ စွမ်းအင်ဘယ်လောက်တောင် ရှိနေပြီး သူ့ပါရမီကရော ဘယ်လောက်တောင် ကြောက်စရာကောင်းနေတာလဲ’</p> <p> </p> <p>ဝမ်ရန်ပိုင်သည် တိုက်ခိုက်မှု ကျရှုံးသွားသော်လည်း ရပ်တန့်မနေခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>သူက ဝါးတုတ်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ စွမ်းအင်သဘာဝပါဝင်သော စစ်မှန်သည့်ချီများက ရွှီနင်ထံသို့ ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်က တိုက်ခိုက်မှုများကို ရင်ဆိုင်ရန် ရေစီးပမာဓားသိုင်းနှင့် ဖြာထွက်မီးလျှံဓားသိုင်းတို့ကို ဆက်လက် အသုံးပြုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>စင်မြင့်အောက်၌…</p> <p> </p> <p>“ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုဝမ်ရန်က အရှိန်အဟုန်တွေ ပြည့်နှက်နေတာပဲ။ ယွဲ့လန်ဂိုဏ်းရဲ့ အတွင်းစည်းတပည့်ကို လုံးဝ ဖိနှိပ်ထားနိုင်တယ်”</p> <p> </p> <p>“မဆိုးဘူး။ ဖေးယွင်ပြည်နယ်က ပါရမီရှင်တွေက ကျိဖုန်းပြည်နယ်က လူတွေထက် ပိုသန်မာတယ်လို့ ထင်ရတယ်”</p> <p> </p> <p>ဤအချိန်တစ်လျှောက်လုံး ရွှီနင်သည် ဦးဆောင်တိုက်ခိုက်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။ တိုက်ခိုက်မှုများကိုသာ ခံစစ်ဖြင့် ရင်ဆိုင်နေခဲ့သည်။ အပြင်လူတစ်ယောက်၏ အမြင်တွင် သူသည် အရေးနိမ့်နေပုံပေါ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>“မဟုတ်ဘူး။ အစကနေ အဆုံးအထိ အဲဒီလူက ဘယ်တုန်းကမှ ဦးဆောင်မတိုက်ခိုက်ခဲ့ဘူး။ သူက ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုဝမ်ရန်ရဲ့ သိုင်းကွက်တွေအားလုံးကို ဘာအားစိုက်ထုတ်မှုမှ မပါဘဲ ခုခံပိတ်ဆို့နိုင်ခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့် ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုဝမ်ရန်အတွက်တော့ ဒီတိုက်ပွဲက သေချာပေါက် ခက်ခဲလိမ့်မယ်”</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် အမြင်စူးရှသူအချို့က တစ်စုံတစ်ခုကို သတိထားမိသွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ရန်ပိုင်၏ တိုက်ခိုက်မှုသည် ပြင်းထန်သော မုန်တိုင်းတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော်လည်း ရွှီနင်ကမူ တည်ငြိမ်အေးဆေးစွာပင် ခုခံနိုင်စွမ်း ရှိနေပေသည်။</p> <p> </p> <p>ရွှစ်...</p> <p> </p> <p>ဝမ်ရန်ပိုင် ထပ်မံတိုက်ခိုက်လာသော်လည်း ရွှီနင်က အလွယ်တကူ ထပ်မံခုခံလိုက်ပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>“အစ်ကိုဝမ်ရန်ရဲ့ သိုင်းကွက်တွေက ကြမ်းတမ်းပေမယ့် ခင်ဗျားရဲ့ နည်းလမ်းတွေက အရမ်းအားနည်းနေသေးတယ်”</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်က ရယ်မောလိုက်သည်။ “အစစ်အမှန်စိတ်ဆန္ဒရဲ့ အကူအညီနဲ့တောင်မှ ခင်ဗျားရဲ့ သစ်သားစွမ်းအင် ရစ်ပတ်မှုသဘာဝက လုံလောက်မှု မရှိသေးဘူး”</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်သည် ဝမ်ရန်ပိုင်အပေါ် မည်သည့်သနားညှာတာမှုမျှ မပြသခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ရန်ပိုင်ကလည်း ပြန်လည်ချေပခြင်း မရှိချေ။</p> <p> </p> <p>“အစ်ကိုဝမ်ရန်... ကျွန်တော့်ရဲ့ သိုင်းကွက်ကို ကြည့်လိုက်ဦး”</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်၏ အရှိန်အဝါများ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် သူ၏အရှိန်အဝါများကို တမင်တကာ ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းထားခဲ့သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ အစွပ်ချွတ်ထားသော ဓားတစ်လက်ကဲ့သို့ ထိုနေရာ၌ မားမားမတ်မတ် ရပ်နေလေသည်။</p> <p> </p> <p>ရှေ့တန်းမှ တပည့်များသည် ရေတွက်မရနိုင်သော ဓားအလင်းတန်းများ၏ ဖုံးလွှမ်းခြင်းကို ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး မျက်စိပင် မဖွင့်နိုင်တော့ချေ။</p> <p> </p> <p>ရွှစ်... ရွှစ်... ရွှစ်...</p> <p> </p> <p>ရေစီးပမာဓားသိုင်းနှင့် ဖြာထွက်မီးလျှံဓားသိုင်းတို့၏ ဓားတံဆိပ်သင်္ကေတများသည် လက်ဆုပ်လက်ကိုင်ပြနိုင်လောက်အောင် ထင်ရှားလာသည်။ ဓားများ၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ထူးဆန်းသော ပုံစံများ စီးဆင်းနေပြီး ၎င်းတို့ကို အစစ်အမှန်စိတ်ဆန္ဒများဖြင့် ပိုမိုအားဖြည့်ပေးနေလေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဟား...”</p> <p> </p> <p>ရွှီနင် အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>အနီရောင်နှင့် အပြာရောင် ရောယှက်နေသော ဓားမိုးရေစက်များသည် ကောင်းကင်ယံမှ ရုတ်တရက် ကျဆင်းလာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>‘ဘယ်လောက်တောင် ပြင်းထန်တဲ့ ဖိအားကြီးလဲ’</p> <p> </p> <p>ဝမ်ရန်ပိုင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် မြစိမ်းရောင် အလွှာပါးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် အစွမ်းကုန် ရှောင်တိမ်းရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း များပြားလှသော ဓားတံဆိပ်သင်္ကေတများ၏ ထိမှန်မှုကို ခံလိုက်ရဆဲပင်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ မြစိမ်းရောင်အလွှာပါးသည် အချိန်မရွေး ကွဲအက်သွားတော့မည့်အလား တဖျပ်ဖျပ် တောက်ပနေလေသည်။</p> <p> </p> <p>‘ရွှီနင်ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ချီနဲ့ သဘာဝစွမ်းအင်တွေက အရမ်းသန်မာလွန်းတယ်’</p> <p> </p> <p>ဝူလန်ချုံသည် မတ်မတ်ထိုင်လိုက်ပြီး စင်မြင့်ဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ “ဒီလောက်စွမ်းအားကြီးတဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးနည်းစနစ်ကို ပင်ပန်းနွမ်းနယ်တဲ့ အရိပ်အယောင်မပြဘဲ အသုံးပြုနိုင်တာကို ကြည့်ရင် သူ့ရဲ့အခြေခံက အစစ်အမှန်ပိုင်နက်နယ်ပယ်က သိုင်းပညာရှင်တချို့နဲ့တောင် ယှဉ်နိုင်တယ်”</p> <p> </p> <p>“မှန်တယ်”</p> <p> </p> <p>ဖုန်းရှိုးက ချီးကျူးလိုက်သည်။ “သူသာ တာအိုလက်နက်ကို အသုံးပြုမယ်ဆိုရင် ငါနဲ့တိုက်ခိုက်ရင်တောင်မှ ငါ အသာစီးရနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး”</p> <p> </p> <p>“ဖေးယွင်ပြည်နယ်က ပါရမီရှင်တွေက ကျိဖုန်းပြည်နယ်မှာ ပြုစုပျိုးထောင်ထားတဲ့ ပါရမီရှင်တွေနဲ့ မယှဉ်နိုင်ဘူးလို့ ဆိုလိုတာလား”</p> <p> </p> <p>ဝူလန်ချုံမှာ အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားပုံရလေသည်။</p> <p> </p> <p>“ညီမဝူ... မလောပါနဲ့။ ရွှီနင်ရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်က ထူးချွန်ပေမယ့် ဝမ်ရန်ပိုင်လည်း ရှုံးချင်မှ ရှုံးမှာပါ”</p> <p> </p> <p>ဖုန်းရှိုး ပြုံးလိုက်သည်။ “ဝမ်ရန်ပိုင်ဆီမှာ ဝှက်ဖဲတစ်ခု ရှိနေသေးတယ်”</p> <p> </p> <p>“အို...”</p> <p> </p> <p>ဝူလန်ချုံမှာ မျှော်လင့်တကြီး ဖြစ်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>စင်မြင့်အောက်၌…</p> <p> </p> <p>“ဘာဖြစ်သွားတာလဲ။ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုဝမ်ရန်က ဘာလို့ ရုတ်တရက်ကြီး အသာစီးမရတော့တာလဲ”</p> <p> </p> <p>“ရွှီနင်အတွက်တော့ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုဝမ်ရန်ကို ခုခံဖို့က လွယ်ကူခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့် ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုဝမ်ရန်ကကျတော့ သူ့ရဲ့ ဓားမိုးကို မခုခံနိုင်ဘူးဖြစ်နေတယ်။ ဖေးယွင်ပြည်နယ်ရဲ့ နံပါတ်တစ် အမာခံတပည့်က ဒီလောက်တောင် အားနည်းနေတာလား”</p> <p> </p> <p>“…”</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် ဝမ်ရန်ပိုင်သည်လည်း စင်မြင့်အောက်မှ ဆွေးနွေးပြောဆိုသံများကို ကြားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ကြမ်းတမ်းသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာလေသည်။</p> <p> </p> <p>“ငါ ဒါကို ဝှက်ဖဲအနေနဲ့ သိမ်းထားချင်ခဲ့တာ။ ဒါပေမယ့် အခုတော့ ထုတ်သုံးရုံကလွဲပြီး ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ဘူး”</p> <p> </p> <p>ဝမ်ရန်ပိုင်က ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ နှလုံးသားဆီမှ အစိမ်းရောင်အလင်းတန်းများ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာပြီး ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့သို့ ပျံ့နှံ့သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဒိုင်း...</p> <p> </p> <p>သူက လက်ကိုမြှောက်လိုက်ရာ အစိမ်းရောင်လှိုင်းတစ်ခု ပြန့်ထွက်သွားပြီး ရေတွက်မရနိုင်သော ဓားတံဆိပ်သင်္ကေတများကို လုံးဝ ချေမှုန်းပစ်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ဝမ်ရန်ပိုင်၏ မျက်လုံးများတွင် အစိမ်းရောင်အလင်းများ ပြည့်နှက်သွားလေသည်။ သူ၏ အစစ်အမှန်ချီများ မြင့်တက်လာကာ အပေါ်ပိုင်းဝတ်စုံကို စုတ်ဖြဲပစ်လိုက်ပြီး ကြံ့ခိုင်သန်စွမ်းသော ကြွက်သားများကို ဖော်ပြလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ဂျွတ်... ဂျွတ်... ဂျွတ်...</p> <p> </p> <p>ဝမ်ရန်ပိုင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ ကြွက်သားများမှာ တင်းမာလာပြီး အရိုးများည်လည်း အချင်းချင်း ပွတ်တိုက်သွားကာ သူ၏ အရေပြားပေါ်တွင် ပုံစံများ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။</p> <p> </p> <p>သစ်သားစွမ်းအင်၏ အစစ်အမှန်စိတ်ဆန္ဒကို သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်အပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် အသုံးချလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>‘ဘယ်လောက်တောင် သန်မာတဲ့ သက်စောင့်စွမ်းအင်လဲ’</p> <p> </p> <p>ဤကဲ့သို့သော နည်းစနစ်မျိုးကို ရွှီနင် ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးခြင်းပင်။ ‘သူက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်တစ်ခုလို အသုံးပြုနေတာပဲ။ ဒါက ငါ့ရဲ့ အရိုးမီးလျှံသမထကျင့်စဉ်ထက်တောင် ပိုပြီး အစွန်းရောက်သေးတယ်’</p> <p> </p> <p>“အစ်ကိုရွှီ... ဂရုစိုက်ပါ”</p> <p> </p> <p>ဝမ်ရန်ပိုင်က ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဘုန်း...</p> <p> </p> <p>ဝမ်ရန်ပိုင်သည် ချက်ချင်းပင် ရှေ့သို့ တိုးထွက်သွားပြီး အရိပ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>သူက ညာဘက်လက်သီးကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ နှလုံးသားဆီမှ သဘာဝစွမ်းအင်များက လက်မောင်းတစ်လျှောက် အဆက်မပြတ် စီးဆင်းသွားပြီး လက်သီးတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဒိုင်း...</p> <p> </p> <p>ဝမ်ရန်ပိုင်၏ အမြန်နှုန်းမှာ မြန်ဆန်လွန်းလှသဖြင့် ရွှီနင်မှာ အချိန်မီ မရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>ရွှီနင် လွင့်စင်ထွက်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>‘မိုက်တယ်...’</p> <p> </p> <p>လေထဲသို့ လွင့်စင်သွားသော ရွှီနင်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် နာကျင်သည့် အမူအရာမရှိဘဲ သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် အလင်းပေါက်နေသော မီးလျှံကဲ့သို့ အနီရောင် သံချပ်ကာတစ်ခုက ရွှီနင်၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>အရိုးမီးလျှံသမထကျင့်စဉ်၏ ကာကွယ်နိုင်စွမ်းကို အပြည့်အဝ ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>‘ဝမ်ရန်ပိုင်ရဲ့ သိုင်းကွက်က သစ်သားစွမ်းအင်ရဲ့ သက်စောင့်စွမ်းအားကို တိုက်ရိုက်လှုံ့ဆော်ပေးပြီး သူ့ရဲ့ သက်စောင့်စွမ်းအင်နဲ့ အားအင်တွေကို တိုးပွားစေတာပဲ’</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ ရင်ဆိုင်လိုက်ပြီးနောက်တွင် ရွှီနင် သဘောပေါက်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>‘ဒီအခြေအနေမှာ ဝမ်ရန်ပိုင်ရဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်က ပိုမိုကြံ့ခိုင်လာပြီး သူ့ရဲ့ သဘာဝစွမ်းအင်နဲ့ အစစ်အမှန်ချီကလည်း သိသိသာသာ အားကောင်းလာတယ်။ ဒါက အစစ်အမှန်စိတ်ဆန္ဒနယ်ပယ်ရဲ့ ကန့်သတ်ချက်တွေကိုတောင် ကျော်လွန်သွားပြီ’</p> <p> </p> <p>‘ဒါပေမယ့် ဒီလိုစွမ်းအားကြီးတဲ့ နည်းစနစ်မှာ အားနည်းချက်တစ်ခုတော့ သေချာပေါက် ရှိရမယ်...’</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်က မတ်မတ်ပြန်ရပ်လိုက်ပြီး သူ၏ လက်သီးပေါ်တွင် မှေးမှိန်သော အပြာရောင်အလွှာပါးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>‘သူ့ရဲ့ အားနည်းချက်က အချိန်အကြာကြီး ထိန်းသိမ်းမထားနိုင်တာပဲ။ သူ အားအင်ကုန်ခမ်းသွားတာနဲ့ အဆုံးသတ်သွားမှာပဲ’</p> <p> </p> <p>ဂျွတ်...</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်က ခြေဆောင့်နင်းလိုက်ရာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ပင့်ကူအိမ်သဏ္ဌာန် အက်ကွဲကြောင်းများ ပေါ်လာလေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒီရေလက်သီး”</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်က သူကျွမ်းကျင်ထားသော ဝိသေသလက္ခဏာ အများအပြားကို တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပေါင်းစပ်လိုက်ပြီး သူ့လက်ထဲရှိ လက်သီးတံဆိပ်သင်္ကေတကို လွှမ်းခြုံလိုက်သည်။ ဝမ်ရန်ပိုင် သူ့ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့သကဲ့သို့ပင် သူကလည်း ပြန်လည်တုံ့ပြန်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဘုန်း...</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်က ဝမ်ရန်ပိုင်ကို လက်သီးတစ်လုံး ပြန်လည် ပစ်သွင်းလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ရန်ပိုင်၏ တုံ့ပြန်မှုက အနည်းငယ် နှေးကွေးသွားသဖြင့် ရွှီနင်၏ လက်သီးချက် ထိမှန်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“ကောင်းတယ်”</p> <p> </p> <p>ဝမ်ရန်ပိုင်က လက်သီးချက်ကို ခံလိုက်ရသော်လည်း လုံးဝ ထိခိုက်မှုမရှိချေ။ သူသည် အလွယ်တကူပင် ပြန်လည် ခုန်ထလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူယခုလေးတင် ရရှိခဲ့သော ဒဏ်ရာကို အစိမ်းရောင်အလင်းက လွှမ်းခြုံသွားပြီး မျက်စိဖြင့် မြင်တွေ့နိုင်လောက်အောင် လျင်မြန်သော နှုန်းဖြင့် ကုသပေးနေလေသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့နှစ်ဦး တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် သူတို့သည် လက်သီးချင်းဖလှယ်ရင်း ပုံရိပ်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အပြာရောင် လက်သီးအရိပ်များနှင့် အစိမ်းရောင် လက်သီးအရိပ်များမှာ အချင်းချင်း ရိုက်ခတ်သွားကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ မြန်ဆန်လွန်းလှသဖြင့် စင်မြင့်အောက်မှ တပည့်များမှာ ရှင်းလင်းစွာ မမြင်တွေ့နိုင်ကြတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>သူတို့သည် ချီလှိုင်းများ၏ ရိုက်ခတ်မှုကိုပင် ခံလိုက်ရပြီး အားနည်းသူများမှာ ပါးစပ်ထောင့်မှ သွေးများပင် စီးကျနေလေပြီ။</p> <p> </p> <p>“မကောင်းတော့ဘူး”</p> <p> </p> <p>တာဝန်ခံ အကြီးအကဲက ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အခြားအကြီးအကဲများနှင့် အလျင်အမြန် ပူးပေါင်းလိုက်ပြီး စင်မြင့်တစ်ခုလုံးကို ချိတ်ပိတ်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်နှင့် ဝမ်ရန်ပိုင်တို့၏ ရိုက်ခတ်မှု အရှိန်အဟုန်အား သာမန်တပည့်များမှာ မခံနိုင်ကြပေ။</p> <p> </p> <p>“ဘယ်လောက်တောင် အံ့သြစရာကောင်းလိုက်လဲ”</p> <p> </p> <p>“ဒီမျိုးဆက်သစ်တွေက ငါတို့ကို လုံးဝ ကျော်တက်သွားကြပြီပဲ”</p> <p> </p> <p>“…”</p> <p> </p> <p>အောက်ဘက်ရှိ တပည့်အများစုမှာ တိုက်ပွဲကို ရှင်းလင်းစွာ မမြင်ရသော်လည်း အမြင့်ဆုံးပွဲကြည့်စင်ပေါ်မှ တံဆိပ်တော်နယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်များကမူ မြင်တွေ့နိုင်ကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့နှစ်ဦး လက်သီးများ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်နှင့် အစစ်အမှန်ချီ၊ အစစ်အမှန်စိတ်ဆန္ဒနှင့် သဘာဝစွမ်းအင်တို့၏ ပေါင်းစပ်မှုက စီနီယာများစွာကို အံ့အားသင့်သွားစေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်နှင့် ဝမ်ရန်ပိုင်တို့သည် မည်သူကမျှ ရှောင်တိမ်းခြင်းမရှိဘဲ မျက်နှာချင်းဆိုင် ရင်ဆိုင်နေကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>ရူးသွပ်ဖွယ်ရာ ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် သူတို့နှစ်ဦးလုံး ဆက်တိုက် ဒဏ်ရာရလိုက်၊ ပြန်လည်သက်သာလာလိုက် ဖြစ်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ရန်ပိုင်က သူ၏ သက်စောင့်စွမ်းအားကို အသုံးပြုပြီး ရွှီနင်ကမူ အရိုးမီးလျှံသမထကျင့်စဉ်၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြုနေလေသည်။</p> <p> </p> <p>‘သူ့ကန့်သတ်ချက်ကို ရောက်ခါနီးပြီပဲ’</p> <p> </p> <p>အချိန်များ ကုန်လွန်လာသည်နှင့်အမျှ ဝမ်ရန်ပိုင်၏ တိုက်ခိုက်မှုများ အားနည်းလာသည်ကို ရွှီနင် ရုတ်တရက် သတိပြုမိလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသည့် အရိပ်အယောင်များ ပြသနေလေပြီ။</p> <p> </p> <p>ထင်ထားသည့်အတိုင်းပင် သိုင်းကွက်အနည်းငယ်အကြာတွင် ဝမ်ရန်ပိုင်၏ အစွမ်းများမှာ လျော့ကျသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သိုင်းကွက် ဆယ်ဂဏန်းခန့်အကြာတွင် ဝမ်ရန်ပိုင်သည် ရွှီနင်၏ လှုပ်ရှားမှုများကို လိုက်မမီတော့ချေ။</p> <p> </p> <p>နောက်ထပ် သိုင်းကွက် ဆယ်ဂဏန်းခန့်အကြာတွင်မူ ဝမ်ရန်ပိုင်သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ မကျမီ လွင့်ထွက်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် ခက်ခက်ခဲခဲ ပြန်ထလာသော်လည်း လက်သီးတစ်ချက်ကြောင့် ထပ်မံ လဲကျသွားရပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ရန်ပိုင် ပြန်မထနိုင်တော့သည်အထိ ထပ်ခါတလဲလဲ လဲကျနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အစိမ်းရောင် ပုံစံများမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူ၏ ဒဏ်ရာများသည်လည်း အလိုအလျောက် ပြန်မကောင်းလာတော့ပေ။ သူ၏ အရှိန်အဝါများလည်း မှေးမှိန်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“အစ်ကိုရွှီက အရမ်းအံ့သြဖို့ ကောင်းတာပဲ... ကျွန်တော် ရှက်မိပါတယ်”</p> <p> </p> <p>ဝမ်ရန်ပိုင်သည် မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲကျနေပြီး အသက်ပြင်းပြင်း ရှူနေရလေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ ရှုံးနိမ့်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း သူ့ကိုယ်သူ ကောင်းစွာ သိရှိနေလေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဝမ်ရန်ပိုင်သည် ဖိအားများကို မခံစားရပေ။ ဤတိုက်ပွဲအတွက် သူ ကျေနပ်နေလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ်သို့ အဆင့်တက်ပြီးကတည်းက ဤမျှ အကြိတ်အနယ်တိုက်ခိုက်ရသော တိုက်ပွဲမျိုးကို မကြုံတွေ့ရသည်မှာ အတော်လေး ကြာမြင့်နေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>“အစ်ကိုဝမ်ရန်က သဘောကောင်းလွန်းနေပါပြီ”</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်ကမူ အားအင်များ ပြည့်ဝနေဆဲပင်။ သူက ဆေးလုံးနှစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ ဝမ်ရန်ပိုင်အား စားသုံးရန် ပေးလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>လက်ရှိ ဝမ်ရန်ပိုင်မှာ လုံးဝ မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ချေ။</p> <p> </p> <p>“အနိုင်ရရှိသူ... ရွှီနင်”</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် တာဝန်ခံ အကြီးအကဲက ရလဒ်ကို ကြေညာလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ပရိသတ်များမှာ တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>စင်မြင့်အောက်မှ တပည့်များမှာ တိုက်ပွဲကို ရှင်းလင်းစွာ မမြင်တွေ့ခဲ့ရပေ။ ဝမ်ရန်ပိုင်တစ်ယောက် ရွှီနင်၏ ထိုးကြိတ်မှုကြောင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ အကြိမ်ကြိမ် လဲကျပြီး ပြန်မထနိုင်သည်ကိုသာ သူတို့ မြင်တွေ့ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ယွမ်ရှန်းဂိုဏ်း တပည့်များ၏ မျှော်လင့်ချက်ဖြစ်သော ဝမ်ရန်ပိုင်မှာ ရှုံးနိမ့်သွားသော်လည်း မည်သူကမျှ  စိတ်ပျက်မသွားခဲ့ကြပေ။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ရန်ပိုင် အားနည်းနေခြင်းမဟုတ်ဘဲ ရွှီနင်က အလွန်သန်မာနေခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူတို့ သဘောပေါက်သွားကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>“သူ ရှုံးသွားခဲ့တာပဲ...”</p> <p> </p> <p>ဝူလန်ချုံ သက်ပြင်းချလိုက်သော်လည်း သိပ်တော့ စိတ်ပျက်မသွားခဲ့ပေ။ “ဒါပေမယ့် ဝမ်ရန်ပိုင်ရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်က ဟိုးအရင်တုန်းက နင့်ရဲ့စွမ်းဆောင်ရည်ထက် မလျော့ပါဘူး”</p> <p> </p> <p>“အဲဒါတော့ အမှန်ပဲ”</p> <p> </p> <p>ဖုန်းရှိုးက ပြောလိုက်သည်။ “ဒီတစ်ခါ ဝမ်ရန်ပိုင် ရှုံးသွားတာက ဆိုးရွားတဲ့ကိစ္စတော့ မဟုတ်လောက်ပါဘူး။ ဂိုဏ်းက တပည့်တွေအားလုံးက မောက်မာကြပြီး သူတို့ကိုယ်သူတို့ ထူးကဲတယ်လို့ ထင်နေကြတာ။ အခု ကျိဖုန်းပြည်နယ်မှာ ကြီးပြင်းလာတဲ့ သိုင်းပညာရှင် ရွှီနင်က ဝမ်ရန်ပိုင်ကို အနိုင်ယူသွားတာဆိုတော့ သူတို့အတွက် ကြီးမားတဲ့ ထိုးနှက်ချက်တစ်ခု ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။ အနည်းဆုံးတော့ ဖေးယွင်ပြည်နယ်ရဲ့ အပြင်ဘက်မှာ စွမ်းအားကြီးတဲ့လူတွေ အများကြီးရှိတယ်ဆိုတာ သူတို့ သိသွားစေတာပေါ့”</p> <p> </p> <p>“ညီမဝူ...”</p> <p> </p> <p>ဖုန်းရှိုးသည် ဝူလန်ချုံကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏အသံကို ဝူလန်ချုံ၏ နားထဲသို့သာ ကြားနိုင်အောင် ပြောင်းလဲလိုက်သည်။ “ဒီအခြေအနေမှာ ရွှီနင်က နယ်မြေနှစ်ခုကြားက ဆက်သွယ်ရေးပေါင်းကူးတစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။ ငါတို့ သူနဲ့ နောက်မှ သွားဆွေးနွေးကြတာပေါ့”</p> <p> </p> <p>“ကောင်းပြီ”</p> <p> </p> <p>ဝူလန်ချုံ ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ခေါင်းညိတ်လိုက်လေတော့သည်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save