Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၈၆)</h2> <h2 style="text-align: center;">တာအိုနယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းခြင်း နည်းစနစ်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p>“တာအိုနယ်ပယ်ကို တက်လှမ်းနိုင်စေမယ့် မိစ္ဆာဆေးလုံးတစ်မျိုးကို ဖော်စပ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလား”</p> <p> </p> <p>မီရှင်းယယ်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“မင်း ဒါကို သူတို့ဆီကနေ သိခဲ့တာလား”</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်ပါတယ်”</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်က ပြောလိုက်သည်။ “ဟွမ်ဇုံးရှောင့်က အဲဒီမိစ္ဆာဆေးလုံးကို ဖော်စပ်ဖို့အတွက် ရှန့်နန်ချွမ်းလို့ခေါ်တဲ့ ဆေးဖော်စပ်သူတစ်ယောက်ကို ရှာဖို့ ယန်းရွှေပြည်နယ်ကို သွားခဲ့တာပါ”</p> <p> </p> <p>“အဲဒီမိစ္ဆာဆေးလုံးကို မိစ္ဆာသွေးဆေးလုံးလို့ ခေါ်ပြီး ဖုန်ချန်ကော ခရီးသွားနေတုန်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေတစ်ခုကနေ ဆေးနည်းကို ရခဲ့တာပါ။ ဒါ့အပြင် အဲဒီလျှို့ဝှက်နယ်မြေကနေ ပြန်ထွက်လာပြီးနောက်မှာ ဖုန်ချန်ကောဟာ အခုဆိုရင် တစ်ဝက်တစ်ပျက် တာအိုနယ်ပယ် အဆင့်ကို ရောက်နေပါပြီ”</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်က ထပ်လောင်းပြောကြားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“အဲဒီလိုလား...”</p> <p> </p> <p>မီရှင်းယယ်၏ အမူအရာမှာ အနည်းငယ် လေးနက်သွားသော်လည်း သူသည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ခြင်း မရှိပေ။ ရွှီနင်လည်း ဤအချက်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>‘ဂိုဏ်းချုပ်ဖုန်းရှိုး ပြောခဲ့သလိုပဲ ပြည်နယ်တစ်ခုစီမှာရှိတဲ့ ထိပ်တန်းဂိုဏ်းတွေရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်တွေက အတော်လေး နက်ရှိုင်းကြတာပဲ။ ယွဲ့လန်ဂိုဏ်းလည်း အတူတူပဲ ဖြစ်ရမယ်။ မဟုတ်ရင် ဆရာက တစ်ဝက်တစ်ပျက် တာအိုနယ်ပယ် အဆင့်ရှိတဲ့ ရန်သူရှိနေတာကို သိတာတောင် ဒီလောက် တည်ငြိမ်နေမှာ မဟုတ်ဘူး’</p> <p> </p> <p>ရွှီနင် တွေးလိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>“သူတို့ကို အထဲခေါ်လိုက်”</p> <p> </p> <p>ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် မီရှင်းယယ်က ရွှီနင်ကို ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဆရာ... ခဏလောက် စောင့်ပါဦး”</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်က ဆရာဖြစ်သူ၏ အမိန့်ကို ချက်ချင်း မလိုက်နာဘဲ “အဲဒါမတိုင်ခင် ကျွန်တော့်မှာ ဆရာ့ကို အရေးကြီးတဲ့ကိစ္စတစ်ခု ပြောစရာ ရှိပါသေးတယ်”</p> <p> </p> <p>ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“အရေးကြီးတဲ့ကိစ္စလား”</p> <p> </p> <p>မီရှင်းယယ်က မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် သူသည် ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့သော နယ်ပယ်တစ်ခုကို ဖြန့်ကြက်လိုက်ပြီး သူတို့နှစ်ဦးလုံးကို လွှမ်းခြုံလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဆရာ... ဆရာ့မှာ ယွမ်ရှန်းဂိုဏ်းနဲ့ ပတ်သက်မှုတချို့ ရှိတယ်မလား”</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်သည် ဖုန်းရှိုး၏စာကို ပေးရန် အသင့်ပြင်ထားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်တယ်... ငါ ငယ်ငယ်တုန်းက ယွမ်ရှန်းဂိုဏ်းက ဝူလန်ချုံနဲ့ မိတ်ဆွေဟောင်းတွေ ဖြစ်ခဲ့ကြတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ အဆက်အသွယ်မလုပ်ဖြစ်တာ ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီ” မီရှင်းယယ်က အတိတ်ကို ပြန်လည်အောက်မေ့နေသည့် ပုံစံမျိုးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဆရာ... ကျွန်တော်က ကျွန်တော့်ဇာတိဖြစ်တဲ့ ဖေးယွင်ပြည်နယ်ကို ပြန်တုန်းက ယွမ်ရှန်းဂိုဏ်းကို သွားလည်ခဲ့ပါတယ်”</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်က ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>“အော်... မင်းက ဖေးယွင်ပြည်နယ်ကလာတာကိုး”</p> <p> </p> <p>အမှန်စင်စစ် ရွှီနင် ယွဲ့လန်ဂိုဏ်းသို့ ဝင်ရောက်စဉ်ကတည်းက သူ၏ နောက်ကြောင်းရာဇဝင်ကို စုံစမ်းစစ်ဆေးပြီးသား ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ရွှီနင်၏ နောက်ကြောင်းမှာ ချွင်းလင်ခရိုင်ရှိ အရိပ်လကိုယ်ခံပညာခန်းမမှ ဖြစ်ကြောင်း ကျိဖုန်းပြည်နယ်၏ မှတ်တမ်းများတွင် ဖော်ပြထားသည်။ မီရှင်းယယ်သည် ရွှီနင်၏ အတိတ်ကို သိပ်ဂရုမစိုက်သလို ရွှီနင်ကလည်း အစပြု၍ မပြောခဲ့သဖြင့် သူ မမေးမြန်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်ပါတယ်... ကျွန်တော်က မူလက ဖေးယွင်ပြည်နယ်ကပါ။ ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ တိုက်ဆိုင်မှုတွေရှိခဲ့လို့ ကျိဖုန်းပြည်နယ်ကို ရောက်လာခဲ့ပြီး အခက်အခဲတချို့ကို ကျော်ဖြတ်ပြီးမှ ဂိုဏ်းထဲကို ဝင်လာခဲ့တာပါ”</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်သည် သူ ကျိဖုန်းပြည်နယ်သို့ ရောက်ရှိလာရသည့် အသေးစိတ်အကြောင်းရင်းကိုတော့ မပြောပြခဲ့ပေ။ မဟုတ်ပါက သူ ဖန်းကျဲ့နှင့် ပေါင့်ချုံးဟွားတို့ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည့်ကိစ္စမှာ ပေါ်ပေါက်သွားပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>“ဒီတစ်ခါ ယွမ်ရှန်းဂိုဏ်းကို သွားလည်တုန်းက ဂိုဏ်းချုပ်ဖုန်းရှိုးနဲ့ ဆရာ့ရဲ့ မိတ်ဆွေဟောင်း ဝူလန်ချုံတို့ကို တွေ့ခဲ့ပါတယ်။ မပြန်ခင်မှာ ဂိုဏ်းချုပ်ဖုန်းရှိုးက ဆရာ့အတွက် စာတစ်စောင် ရေးပေးလိုက်သလို မှတ်ဉာဏ်ပုံဆောင်ခဲတစ်ခုကိုလည်း ပေးခဲ့ပါတယ်”</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်သည် စာနှင့် မှတ်ဉာဏ်ပုံဆောင်ခဲကို မီရှင်းယယ်ထံ ကမ်းပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>မီရှင်းယယ်မှာ အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသည်။ သူသည် ယွမ်ရှန်းဂိုဏ်းနှင့် အဆက်အသွယ် သိပ်မရှိခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် ဖုန်းရှိုးက သူ့ထံသို့ စာတစ်စောင် ပို့လိမ့်မည်ဟု မီရှင်းယယ် လုံးဝ ထင်မထားခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>မီရှင်းယယ်သည် စာကိုဖွင့်ကာ ဖြည်းညင်းစွာ ဖတ်လိုက်သည်။ အစပိုင်းတွင် မီရှင်းယယ်၏ အမူအရာမှာ တည်ငြိမ်နေသော်လည်း ဖတ်ရင်းဖတ်ရင်းဖြင့် သူ၏မျက်နှာမှာ ပိုမို လေးနက်လာလေသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် စာကို သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် မီရှင်းယယ်သည် မှတ်ဉာဏ်ပုံဆောင်ခဲကို ဖွင့်ကာ ပါဝင်သည့် အကြောင်းအရာများကို ကြည့်ရှုလိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တစ်လျှောက်လုံးတွင် ရွှီနင်သည် ဘေးမှရပ်ကာ သူ့ကို အနှောင့်အယှက် မပေးဘဲ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒီလိုကိစ္စမျိုး ဖြစ်နေတာကိုး...”</p> <p> </p> <p>မှတ်ဉာဏ်ပုံဆောင်ခဲ၏ အကြောင်းအရာများကို သိရှိသွားပြီးနောက် မီရှင်းယယ်မှာ မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်နေပုံရလေသည်။</p> <p> </p> <p>“ရွှီနင်... ဂိုဏ်းချုပ်ဖုန်းရှိုး မင်းကတစ်ဆင့် ပေးလိုက်တဲ့ သတင်းကို မင်းရော သိရဲ့လား” မီရှင်းယယ်က ရွှီနင်ကို မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“အကြမ်းဖျင်းတော့ သိပါတယ်” ရွှီနင်က အမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒီကိစ္စက အရမ်းအရေးကြီးတဲ့အတွက် ဘယ်သူ့ကိုမှ မပေါက်ကြားစေနဲ့” ဖုန်းရှိုးနှင့် ဝူလန်ချုံတို့က ရွှီနင်ကို ယခင်က သတိပေးခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ မီရှင်းယယ်က ထပ်မံ သတိပေးနေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>“ကျွန်တော် သိပါတယ် ဆရာ” ရွှီနင်က ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ရွှီနင်... ငါ အပြင်သွားစရာ ရှိတယ်”</p> <p> </p> <p>မီရှင်းယယ်က မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် အကူအညီတောင်းရန် သွားသည်လော သို့မဟုတ် သတင်းအချက်အလက်ကို အတည်ပြုရန် သွားသည်လောဆိုသည်ကိုမူ ရွှီနင် မသိပေ။</p> <p> </p> <p>“ဆရာ... ဖုန်ချန်ကောကို ဘယ်လို ကိုင်တွယ်ရမလဲ”</p> <p>ရွှီနင်က အမြန်မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဟွမ်ဇုံးရှောင့်နှင့် ရှန့်နန်ချွမ်းတို့မှာ တံခါးဝတွင် ရပ်နေကြဆဲ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>“ခုနကတော့ ငါ သူ့ကို ရှင်းထုတ်ပစ်ဖို့ ဂိုဏ်းက စီနီယာတစ်ယောက်ကို သွားရှာမလို့ပဲ။ ဒါပေမဲ့ အခုက အဲဒါထက် ပိုအရေးကြီးတဲ့ကိစ္စ ရှိနေပြီ။ ဖုန်ချန်ကောရဲ့ကိစ္စကို ခဏ ဆိုင်းငံ့ထားရမယ်...”</p> <p> </p> <p>မီရှင်းယယ်က ဆက်ပြောလိုက်သည်။ “မင်းပဲ သူတို့ကို ခေါ်လာတာဆိုတော့ မင်းဘာသာပဲ ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့”</p> <p> </p> <p>“ကျွန်တော်ဘာသာ ဆုံးဖြတ်ရမှာလား” ရွှီနင်သည် ခေတ္တမျှ တွန့်ဆုတ်သွားပြီးမှ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် နှုတ်ခမ်းကို စေ့လိုက်ပြီး ခေတ္တရပ်ကာ ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။ “ဆရာ... တစ်ဝက်တစ်ပျက် တာအိုနယ်ပယ် အဆင့်က ဘယ်လောက်တောင် သန်မာတာလဲ”</p> <p> </p> <p>“တစ်ဝက်တစ်ပျက် တာအိုနယ်ပယ်ဆိုတာ နာမည်တစ်ခု သက်သက်ပါပဲ။ သူတို့က ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ်ရဲ့ ကိုးဆင့်မြောက်ဖြစ်တဲ့ အစစ်အမှန်ပိုင်နက်နယ်ပယ်အဆင့် သိုင်းပညာရှင်တွေပါပဲ” မီရှင်းယယ်က ရွှီနင်ကို ရှင်းပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“သူတို့က တာအိုနယ်ပယ်ကို တက်လှမ်းနိုင်မယ့် နည်းလမ်းကို သိထားပြီး တာအိုနယ်ပယ်ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တချို့ကို နားလည်ထားတာပဲ ရှိသေးတာ။ တကယ့် တာအိုနယ်ပယ် အရှင်သခင်တစ်ယောက် ဖြစ်ဖို့တော့ အများကြီး လိုသေးတယ်။ တကယ်လို့ အစစ်အမှန်ပိုင်နက်နယ်ပယ်အဆင့် သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်က တာအိုလက်နက်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားမယ်ဆိုရင် တစ်ဝက်တစ်ပျက် တာအိုနယ်ပယ်အဆင့်ရှိသူနဲ့ ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါ အသာမရရင်တောင် ရှုံးနိမ့်မှာ မဟုတ်ဘူး”</p> <p> </p> <p>“ဘာလဲ... မင်းက အစစ်အမှန်စိတ်ဆန္ဒနယ်ပယ်ကိုပဲ ရောက်သေးတာကို တာအိုနယ်ပယ် တစ်ဝက်တစ်ပျက် ဖြစ်ဖို့ကို စဉ်းစားနေပြီလား” မီရှင်းယယ်က ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ကျွန်တော် သိချင်ရုံသက်သက်ပါ” ရွှီနင်သည် တာအိုနယ်ပယ်နှင့် ပတ်သက်ပြီး သိရှိထားသည်မှာ အလွန်ပင် နည်းပါးလှသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါ မင်းအတွက်”</p> <p> </p> <p>မီရှင်းယယ်က နောက်ထပ် မှတ်ဉာဏ်ပုံဆောင်ခဲတစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ ရွှီနင်အား ကမ်းပေးလိုက်သည်။ “ဒါက တာအိုနယ်ပယ်ကို တက်လှမ်းနိုင်မယ့် နည်းလမ်းပဲ”</p> <p> </p> <p>“ဒါက...”</p> <p> </p> <p>မီရှင်းယယ်က တာအိုနယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းမည့် နည်းလမ်းကို ဤမျှ လွယ်လွယ်ကူကူ ပေးလိမ့်မည်ဟု ရွှီနင် ထင်မထားခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>ယခင်က သူ လူသားနယ်ပယ်တွင် ရှိစဉ်အခါက ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်ကို ရရှိရန်အတွက် များစွာ ကြိုးစားခဲ့ရသည်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက များစွာ ကွာခြားလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဆရာ” ရွှီနင်က အမြန် ကျေးဇူးတင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ငါ ဒီမှတ်ဉာဏ်ပုံဆောင်ခဲကို သတ်မှတ်ချက်တချို့ လုပ်ထားတယ်။ မင်း အစစ်အမှန်ပိုင်နက်နယ်ပယ်ကို မရောက်မချင်း အထဲက အကြောင်းအရာတွေကို ဖတ်လို့ရမှာ မဟုတ်ဘူး”</p> <p> </p> <p>မီရှင်းယယ်က ဆက်ပြောသည်။ “ငါ အခုလို လုပ်ထားရတဲ့ အကြောင်းရင်းက မင်းကို အချိန်မတိုင်ခင် စိတ်အာရုံ မပျံ့လွင့်စေချင်လို့ပဲ။ အရင်က ယွဲ့လန်ဂိုဏ်းမှာ ပုံစံတူ ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ရှိခဲ့ဖူးတယ်။ ပါရမီရှင် တပည့်တချို့ဟာ အစစ်အမှန်ပိုင်နက်နယ်ပယ်ကို မရောက်ခင် တာအိုနယ်ပယ်ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို သိဖို့ ကြိုးစားခဲ့ကြလို့ သူတို့ရဲ့ ကျင့်စဉ်တွေ ပျက်စီးကုန်ပြီး အချိန်နဲ့ စွမ်းအင်တွေ အများကြီး ဖြုန်းတီးခဲ့ရဖူးတယ်”</p> <p> </p> <p>“မင်းက ပါရမီရှိလေလေ ပိုပြီး မာန်မာနကြီးလေလေ ဖြစ်တတ်တယ်။ ရွှီနင်... မင်းလည်း အဲဒီလို အမှားမျိုး မလုပ်ပါနဲ့” မီရှင်းယယ်သည် ရွှီနင်၏ အဆင့်တက်နှုန်း မြန်ဆန်နေသဖြင့် အလျင်စလို မလုပ်ဘဲ စိတ်အေးအေးထားရန် သတိပေးလိုနေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဆရာ့ရဲ့ ဆုံးမမှုကို ကျွန်တော် အမြဲ မှတ်ထားပါ့မယ်” ရွှီနင်သည် မီရှင်းယယ်၏ စေတနာကို နားလည်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ငါ သွားတော့မယ်”</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်၏ မေးခွန်းများကို ဖြေကြားပြီးနောက် မီရှင်းယယ်သည် ဂိုဏ်းချုပ်တောင်ထိပ်မှ အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားတော့သည်။ သူ တံခါးဖွင့်ထွက်သွားချိန်တွင် ဟွမ်ဇုံးရှောင့်နှင့် ရှန့်နန်ချွမ်းတို့ကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ သူတို့နှစ်ဦးမှာ ရင်တုန်သွားရတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ကံကောင်းသည်မှာ မီရှင်းယယ်က ချက်ချင်း ထွက်သွားသဖြင့် သူတို့နှစ်ဦးမှာ အသက်ဘေးမှ သီသီလေး လွတ်မြောက်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>‘ဆရာက ခုနကပြောတဲ့ ဂိုဏ်းက စီနီယာတစ်ယောက်ကို သွားရှာတာ ဖြစ်ရမယ်...’ အခန်းထဲတွင် ရွှီနင်မှာ မထွက်ခွာသေးဘဲ ကျန်ရှိနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>‘ဆရာကတောင် စီနီယာလို့ ခေါ်ပြီး အကြံဉာဏ်တောင်းရတယ်ဆိုရင် အဲဒီလူက အနည်းဆုံးတော့ တစ်ဝက်တစ်ပျက် တာအိုနယ်ပယ် အဆင့်ရှိသူ ဖြစ်ရမယ်။ ဂိုဏ်းရဲ့ အကြီးအကဲတွေနဲ့ အရင်ဂိုဏ်းချုပ်ဟောင်းတွေ အများကြီးကတော့ အရိပ်ထဲမှာ ပုန်းကွယ်နေကြပုံပဲ။ သူတို့တွေက ဂိုဏ်းရဲ့ အဓိက အင်အားစုတွေပဲ’</p> <p>ရွှီနင်သည် နောက်ဆုံးတွင် သဘောပေါက်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>‘ဒီတာအိုနယ်ပယ် နည်းစနစ်ကတော့...’ ရွှီနင်သည် မှတ်ဉာဏ်ပုံဆောင်ခဲအတွင်းရှိ အကြောင်းအရာများကို သိရှိရန် ကြိုးစားကြည့်လိုက်ရာ အတားအဆီးတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုအတားအဆီးမှာ အတော်လေး ကြံ့ခိုင်သဖြင့် ချိုးဖျက်ရန် ခက်ခဲလှသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ရွှီနင် စမ်းသပ်ကြည့်ပြီးနောက် အကယ်၍ သူသာ အတင်းအကျပ် ချိုးဖျက်လိုပါက လုပ်ဆောင်နိုင်ကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် အစစ်အမှန်စိတ်ဆန္ဒနယ်ပယ်တွင် ရှိနေသော်လည်း အရည်အသွေးနှစ်မျိုးပါဝင်သော လျှို့ဝှက်ကျမ်းစာကို ကျင့်ကြံထားပြီး ရှစ်ဆင့်မြောက် လျှို့ဝှက်နည်းစနစ် လေးမျိုးကိုလည်း တတ်မြောက်ထားသူ ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ စွမ်းအားဖြင့်ဆိုလျှင် သာမန် အစစ်အမှန်ပိုင်နက်နယ်ပယ်အဆင့် သိုင်းပညာရှင်များကိုပင် အနိုင်ယူနိုင်ပေသည်။ ထို့ကြောင့် ရွှီနင်သည် ဤတာအိုနယ်ပယ် နည်းစနစ်ကို ယခုပင် ကြည့်ရှုနိုင်စွမ်း ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် မီရှင်းယယ်က သတိပေးထားသဖြင့် ရွှီနင်သည် သိချင်ရုံသက်သက်ဖြင့် မလုပ်ဆောင်တော့ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>‘ဟွမ်ဇုံးရှောင့်နဲ့ ရှန့်နန်ချွမ်းကိုတော့ ငါကိုယ်တိုင်ပဲ ကိုင်တွယ်ရတော့မယ်...’ ရွှီနင်သည် တံခါးအပြင်ဘက်မှ လူနှစ်ဦးကို စဉ်းစားလိုက်ရင်း သူ၏ ရွေးချယ်စရာများကို ချိန်ဆပြီးနောက် အခန်းထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“ခုနက ငါ့ဆရာကို တွေ့လိုက်တယ်မလား”</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်က သူတို့နှစ်ဦးကို မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“တွေ့... တွေ့ပါတယ်” ဟွမ်ဇုံးရှောင့်နှင့် ရှန့်နန်ချွမ်းတို့က အမြန် ပြန်ဖြေကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>အထူးသဖြင့် ဟွမ်ဇုံးရှောင့်မှာ မီရှင်းယယ်၏ အကြည့်ကို ပြန်စဉ်းစားမိတိုင်း ထိတ်လန့်နေဆဲပင်။</p> <p> </p> <p>မီရှင်းယယ်သည် သူ၏ တစ်ဝက်တစ်ပျက် တာအိုနယ်ပယ်အဆင့်ရှိသော ဂိုဏ်းချုပ်ထက်ပင် ပိုမို သန်မာသည်ဟု သူ ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>“ငါ့ဆရာက မင်းတို့နှစ်ယောက်ကို အပြစ်ပေးဖို့ ငါ့ကို ပြောသွားတယ်” ရွှီနင်က ခေါင်းကို ကုတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“သခင်လေးရွှီ... ကျွန်တော်တို့ကို ဘယ်လိုလုပ်ဖို့ စိတ်ကူးထားလဲဟင်” သူတို့နှစ်ဦးမှာ ရွှီနင်ကို သတိထားကာ ကြည့်လိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>“မင်းတို့နှစ်ယောက်လုံးက သွေးတစ္ဆေဂိုဏ်းနဲ့ ရင်းနှီးတဲ့ ပတ်သက်မှု ရှိကြသလို ယွဲ့လန်ဂိုဏ်းရဲ့ ရန်သူတွေလည်း ဖြစ်နေကြတာ။ ငါ မင်းတို့ကို ဘယ်လိုလုပ်သင့်တယ်လို့ ထင်လဲ”</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်၏ စကားကြောင့် သူတို့နှစ်ဦးလုံး ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ ရွှီနင်က သူတို့၏ အသက်ကို ယူလိုနေခြင်းမှာ ထင်ရှားလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ သူ၏ တန်ဖိုးကို မပြနိုင်ပါက ယွဲ့လန်ဂိုဏ်းထဲမှ အသက်ရှင်လျက် ပြန်ထွက်သွားနိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း ဟွမ်ဇုံးရှောင့် သိလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“သခင်လေးရွှီ...”</p> <p> </p> <p>ဟွမ်ဇုံးရှောင့်သည် ခေတ္တမျှ ဝေခွဲမရဖြစ်နေပြီးမှ ပြတ်သားသော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“ကျွန်တော့်မှာ အကြံပြုချက်တစ်ခု ရှိပါတယ်”</p> <p> </p> <p>“ပြောလေ” ရွှီနင်က ဟွမ်ဇုံးရှောင့်ကို စိတ်ဝင်တစား ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ကျွန်တော်တို့ ဂိုဏ်းချုပ်ဖုန်းချန်ကောက လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲကနေ ရတနာတွေ အများကြီး ရခဲ့ပါတယ်။ တကယ်လို့ ကျွန်တော့်ကို ပြန်လွှတ်ပေးမယ်ဆိုရင် အဲဒီရတနာတွေကို ရအောင် ကျွန်တော် အတတ်နိုင်ဆုံး ကူညီပါ့မယ်”</p> <p> </p> <p>“တကယ်လို့ ကျွန်တော့်ကို မယုံဘူးဆိုရင် ကျွန်တော့်ကို အဆိပ်ဆေးတိုက်ထားလို့ ရပါတယ်။ အကုန်ပြီးသွားမှ ဖြေဆေး ပေးပါ”</p> <p> </p> <p>သူသည် ရွှီနင် အထင်လွဲမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် အစပြုကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“အော်...”</p> <p> </p> <p>ဟွမ်ဇုံးရှောင့်က ဤသို့ အကြံပြုလိမ့်မည်ဟု ရွှီနင် ထင်မထားခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>သူသည် ဟွမ်ဇုံးရှောင့်ကို စနောက်လိုသော်လည်း ရုတ်တရက် အတွေးတစ်ခု ဝင်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>‘ဖုန်းချန်ကောက လျှို့ဝှက်နယ်မြေကနေ ပြန်ထွက်လာပြီးနောက်မှာ တစ်ဝက်တစ်ပျက် တာအိုနယ်ပယ်အဆင့်ကို ရောက်သွားသလို တာအိုနယ်ပယ်ကို တက်လှမ်းနိုင်မယ့် နည်းလမ်းကိုလည်း ရခဲ့တယ်။ အဲဒီနည်းလမ်းက မိစ္ဆာသွေးဆေးလုံးကို ဖော်စပ်ရတာ ဖြစ်တဲ့အတွက် ပြင်ပအကူအညီလို့ ယူဆလို့ရပေမဲ့ အဲဒီလျှို့ဝှက်နယ်မြေမှာ အရင်းအမြစ်တွေ အများကြီးရှိတယ်ဆိုတာတော့ ထင်ရှားနေတာပဲ’</p> <p> </p> <p>‘တကယ်လို့ သူ ရခဲ့တာတွေကိုသာ ငါ ရမယ်ဆိုရင် အစစ်အမှန်ပိုင်နက်နယ်ပယ်ကို အလွယ်တကူ တက်လှမ်းနိုင်မှာပဲ’ ရွှီနင်သည် အနည်းငယ် စိတ်ဝင်စားသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>‘ဒါပေမဲ့...’ ရွှီနင် ထပ်မံ စဉ်းစားလိုက်ပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>‘လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲကနေ ရနိုင်တာတွေထက် ဖုန်ချန်ကောနဲ့ နီးနီးကပ်ကပ်နေပြီး လျှို့ဝှက်နယ်မြေရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကိုသာ သိရမယ်ဆိုရင် ငါ ပိုပြီး ရနိုင်သလို တာအိုနယ်ပယ်ရဲ့ တံခါးဝကိုတောင် ထိနိုင်လိမ့်မယ်’</p> <p> </p> <p>‘အခု ဟွမ်ဇုံးရှောင့်နဲ့ ရှန့်နန်ချွမ်းတို့က ငါ့လက်ထဲမှာဆိုတော့ ဒါက အခွင့်အရေးကောင်းတစ်ခုပဲ’ ရွှီနင်သည် လျှို့ဝှက်နယ်မြေကြီးတစ်ခု၏ အကျိုးကျေးဇူးကို ယခင်က ခံစားဖူးသဖြင့် ချက်ချင်းပင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>‘တကယ်လို့ သူတို့ရဲ့ အထောက်အထားကို သုံးပြီး သွေးတစ္ဆေဂိုဏ်းထဲကို ခိုးဝင်နိုင်မယ်ဆိုရင် ငါ တစ်ခုခုတော့ ရနိုင်မှာပဲ...’</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်၏ ဆေးဖော်စပ်မှုအတတ်မှာ အလွန် မြင့်မားလှသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် အဆင့်မြင့် အသက်ရှူဝှက်ဆေးလုံးများ သို့မဟုတ် ရုပ်ဖျက်ဆေးလုံးများကို ဖော်စပ်ရန်မှာ သူ့အတွက် မခက်ခဲပေ။</p> <p> </p> <p>“ဟွမ်ဇုံးရှောင့်...”</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်သည် သူ၏ အစီအစဉ်ကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် စတင်ပြင်ဆင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“သွေးတစ္ဆေဂိုဏ်းရဲ့ ဖွဲ့စည်းပုံနဲ့ အရေးကြီးတဲ့ အဖွဲ့ဝင်တွေရဲ့ အကြောင်းကို ငါ့ကို အသေးစိတ် ပြောပြစမ်း”</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်ကဲ့ပါ”</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်က စိတ်ဝင်တစား ရှိနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ဟွမ်ဇုံးရှောင့်မှာ အားတက်သွားကာ အလျင်အမြန်ပင် ရှင်းပြလိုက်တော့သည်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save