Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၈၈)</h2> <h2 style="text-align: center;">ဆေးဖော်စပ်နည်းအသစ်နှင့် စစ်ယင်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုည၌ ဖုန်းချန်ကောသည် ရွှီနင်နှင့် ရှန့်နန်ချွမ်းတို့အား ကြိုဆိုရန် သွေးတစ္ဆေဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲများကို ခေါ်ဆောင်လာခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>စားသောက်ပွဲ ကျင်းပပြီးနောက် နောက်တစ်နေ့သို့ ရောက်ရှိလာချေပြီ။</p> <p> </p> <p>“ညီအစ်ကိုရှန့်၊ ဆေးဆရာထောင်.. ညက ကောင်းကောင်း အနားယူဖြစ်ရဲ့လား”</p> <p> </p> <p>နောက်တစ်နေ့ နံနက်စောစောတွင် ဖုန်းချန်ကောသည် ဟွမ်ဇုံးရှောင့်ကို ခေါ်ဆောင်လာစေသည်။ သူသည် ရှန့်နန်ချွမ်းနှင့် ရွှီနင်တို့အားတွေ့ရန် မစောင့်ဆိုင်းနိုင်တော့ပေ။</p> <p> </p> <p>“ကောင်းပါတယ်”</p> <p> </p> <p>ရှန့်နန်ချွမ်းက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ ရွှီနင်မှာမူ သူ့ဘေး၌ ရပ်ကာ နောက်လိုက်တစ်ဦးအဖြစ် ဟန်ဆောင်နေလေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါဆိုရင် ဒီနေ့ ဆေးဖော်ဖို့ကိစ္စကရော ဘယ်လိုလဲ”</p> <p> </p> <p>ဖုန်းချန်ကောသည် မိစ္ဆာသွေးဆေးလုံးကို အမြန်ဆုံး ဖော်စပ်လိုနေသည်။ “မိစ္ဆာသွေးဆေးလုံးကို စောစောဖော်စပ်နိုင်လေ ကျုပ်စိတ်က စောစောအေးလေပဲ”</p> <p> </p> <p>“သေချာတာပေါ့”</p> <p> </p> <p>ရှန့်နန်ချွမ်းက ပြောလိုက်သည်။ “ကျုပ်က စောစောကတည်းက အဆင်သင့်ဖြစ်နေတာပါ။ မိစ္ဆာသွေးဆေးလုံးကို ဖော်စပ်နိုင်တာကလည်း ကျုပ်အတွက်တော့ လေ့ကျင့်မှုတစ်မျိုးပါပဲ။ တကယ်လို့ အောင်မြင်သွားရင် ကျုပ်လည်း ကြီးမားတဲ့ အောင်မြင်မှုတစ်ခုကို ရရှိသွားမှာပါ”</p> <p> </p> <p>ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဖုန်းချန်ကောက ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါဆိုရင် ခင်ဗျားတို့နှစ်ယောက်ကို ဆေးဖော်စပ်တဲ့အခန်းဆီ ကျုပ်ကိုယ်တိုင် လိုက်ပို့ပေးပါ့မယ်”</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ဖုန်းချန်ကောမှ ဦးဆောင်ကာ ရွှီနင်နှင့် ရှန့်နန်ချွမ်းတို့ကို မြေအောက်ဝင်ပေါက်တစ်ခုဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>“ခင်ဗျားတို့ မရောက်လာခင်ကတည်းက ဒီဆေးဖော်စပ်တဲ့အခန်းကို ကျုပ် ပြင်ဆင်ထားခဲ့တာပါ”</p> <p> </p> <p>ဖုန်းချန်ကောက ဆက်ပြောသည်။ “အကောင်းစား ဆေးမီးဖိုတွေ၊ ကျယ်ဝန်းတဲ့ အခန်းတွေနဲ့ လိုအပ်တဲ့ ပါဝင်ပစ္စည်းမျိုးစုံကို ပြင်ဆင်ပေးထားပါတယ်”</p> <p> </p> <p>“ဆေးဖော်စပ်တဲ့အခန်းက တိတ်ဆိတ်တဲ့အတွက် ခင်ဗျားတို့ရဲ့ လိုအပ်ချက်တွေနဲ့ ကိုက်ညီလောက်မှာပါ”</p> <p> </p> <p>ဖုန်းချန်ကောက သူတို့ကို ဆက်လက် ခေါ်ဆောင်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဇုံးရှောင့်.. တံခါးဖွင့်လိုက်”</p> <p> </p> <p>သူတို့သည် မြေအောက်လှေကားများမှတစ်ဆင့် ဆင်းလာခဲ့ကြပြီး ကျောက်တံခါးတစ်ခုရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။</p> <p> </p> <p>ဟွမ်ဇုံးရှောင့်က ရှေ့သို့ လှမ်းထွက်လိုက်သည်။ သူ၏ အစစ်အမှန်ချီစွမ်းအင်များ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာပြီး လေးလံသော ကျောက်တံခါးကြီးကို တွန်းဖွင့်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ကျောက်တံခါးကြီး ပွင့်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဆေးဘက်ဝင်ပစ္စည်းများ၏ ရနံ့နှင့် သွေးနံ့ပြင်းပြင်းတို့က သူတို့၏ နှာခေါင်းထဲသို့ ရိုက်ခတ်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“ကြွပါ”</p> <p> </p> <p>ဖုန်းချန်ကောက သူတို့နှစ်ဦးကို အထဲသို့ ခေါ်ဆောင်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဆေးဖော်စပ်ရာအခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် ရွှီနင်မှာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤနေရာမှာ အလွန်ကျယ်ဝန်းလှပြီး ဖုန်းချန်ကောနေထိုင်သည့် ကျောက်သားခန်းမကြီး၏ ထက်ဝက်ခန့်ပင် ရှိပေသည်။</p> <p> </p> <p>အခန်း၏အလယ်တွင် လူတစ်ရပ်စာခန့် မြင့်မားသော ဆေးမီးဖိုကြီးတစ်ခုရှိနေသည်။ ဆေးမီးဖိုအောက်တွင်လည်း လောင်စာအဖြစ် အသုံးပြုရန် အထူးသစ်တုံးများကို ထားရှိပေးထားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤသစ်တုံးများကို မီးရှို့လိုက်သောအခါ မွှေးကြိုင်သော မီးခိုးငွေ့များ ထွက်ပေါ်လာတတ်သည်။ ၎င်းက နှာခေါင်းကို မသက်မသာ မဖြစ်စေသည့်အပြင် ဆေးဆရာများကို လန်းဆန်းစေပြီး ဆေးဖော်စပ်ရာတွင် အာရုံစူးစိုက်မှုကို ထိန်းသိမ်းနိုင်ရန် အထောက်အကူ ပြုပေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤဆေးမီးဖိုနှင့် အပြင်အဆင်များမှာ ရွှီနင်၏ တာအိုလက်နက် ဆေးမီးဖိုလောက် မကောင်းမွန်သော်လည်း သာမန်ဆေးဆရာများ၏ အမြင်တွင်မူ ၎င်းသည် အဆင့်မြင့် ဆေးမီးဖိုကြီးတစ်ခု ဖြစ်နေပေပြီ။</p> <p> </p> <p>ဆေးမီးဖို၏ဘေးတွင် ကြီးမားသော ကျောက်စင်မြင့်တစ်ခု ရှိနေသည်။ ထိုကျောက်စင်မြင့်ပေါ်တွင် ဆေးဖော်စပ်ရန် ကုန်ကြမ်းများကို တင်ထားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ခန့်မှန်းခြေအရ ဆေးပင်ကုန်ကြမ်းအစုံပေါင်း တစ်ရာခန့် ရှိပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ကျောက်စင်မြင့်ဘေးတွင် ရေကန်တစ်ခု ရှိသော်လည်း ၎င်းအတွင်း၌ ကြည်လင်သောရေများ မရှိဘဲ နက်မှောင်သော သွေးများသာ ပြည့်နှက်နေသည်။</p> <p> </p> <p>ကန်ထဲရှိ သွေးများတွင် သားရဲတိရစ္ဆာန်အမျိုးမျိုး၏ သွေးများနှင့် လူသွေးများအပါအဝင် သွေးအမျိုးအစားများစွာ ရောနှောနေကြောင်း ရွှီနင် အနံ့ခံမိလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ကျောက်တံခါး ပွင့်သွားပြီးနောက် ရလိုက်သော သွေးနံ့များသည် ထိုကန်ထဲရှိ သွေးများထံမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ပြောင်းလဲသွားခြင်း မရှိသော်လည်း သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင်တော့ အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>“မိစ္ဆာသွေးဆေးလုံးအတွက် ကုန်ကြမ်းတွေအားလုံးက ဒီမှာပါပဲ”</p> <p> </p> <p>ဆေးဖော်စပ်ရာအခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် ဖုန်းချန်ကောသည် လေထုထဲမှ သွေးနံ့ကို ဦးစွာ ရှူရှိုက်လိုက်ပြီးနောက် ရှန့်နန်ချွမ်းနှင့် ရွှီနင်တို့အား ရှင်းပြလိုက်သည်။ “ဒီကန်ထဲက သွေးတွေကလည်း မိစ္ဆာသွေးဆေးလုံးအတွက် ပါဝင်ပစ္စည်းတွေထဲက တစ်ခုပါပဲ”</p> <p> </p> <p>“မိစ္ဆာသွေးဆေးလုံးရဲ့ ဖော်စပ်နည်းက ဒီမှာပါ”</p> <p> </p> <p>ဖုန်ချန်ကောက သားရဲအရေခွံစာလိပ်တစ်ခုကို ရှန့်နန်ချွမ်းထံ ကမ်းပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒီမိစ္ဆာသွေးဆေးလုံးကို ဖော်စပ်ရတာ အရမ်းခက်တယ်”</p> <p> </p> <p>ဖုန်းချန်ကောက ဆက်ပြောသည်။ “အချိန်တိုအတွင်းမှာ အောင်အောင်မြင်မြင် ဖော်စပ်နိုင်ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပါပဲ။ ဒါကြောင့် ဆေးဖော်တဲ့အခါမှာ အရမ်းကြီး ဖိအားမပေးပါနဲ့။ ဒီမှာ ဆေးပင်အစုံတစ်ရာရှိတယ်။ တကယ်လို့ အစုံတစ်ရာနဲ့မှ အောင်မြင်အောင် မဖော်စပ်နိုင်ဘူးဆိုရင် နောက်ထပ် ဆေးပင်တွေ ထပ်ပို့ပေးဖို့ လူလွှတ်လိုက်မယ်”</p> <p> </p> <p>“ကောင်းပါပြီ”</p> <p> </p> <p>ရှန့်နန်ချွမ်းက ပြန်ပြောလိုက်သည်။ “ဂိုဏ်းချုပ်ဖုန်း... စိတ်မပူပါနဲ့၊ ကျုပ်တို့ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပါ့မယ်”</p> <p> </p> <p>“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”</p> <p> </p> <p>ဖုန်ချန်ကောက ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏ဘေးမှ ဟွမ်ဇုံးရှောင့်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ “ဇုံးရှောင့်.. ဆေးဆရာရှန့်နဲ့ ဆေးဆရာထောင်တို့ ဒီအခန်းထဲမှာ ဆေးဖော်စပ်နေတဲ့အချိန် မင်းကိုယ်တိုင် တပည့်တချို့ကို ခေါ်ထားပြီး သူတို့ခိုင်းတာလုပ်ဖို့ ဒီမှာစောင့်နေပေးပါ”</p> <p> </p> <p>“နားလည်ပါပြီ”</p> <p> </p> <p>ဟွမ်ဇုံးရှောင့်က အလျင်အမြန် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ခိုင်းစရာရှိရင် သူတို့ကိုသာ ခိုင်းလိုက်ပါ”</p> <p> </p> <p>ဖုန်းချန်ကောက ပြောလိုက်သည်။ “ဆေးဖော်စပ်တာ.. အထူးသဖြင့် ရှုပ်ထွေးတဲ့ ဆေးတွေ ဖော်စပ်တာက သင့်တော်တဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခု လိုအပ်တယ်။ ကျုပ် ခင်ဗျားတို့နှစ်ယောက်ကို ဒီထက်ပိုပြီး အနှောင့်အယှက် မပေးတော့ဘူး။ ခင်ဗျားတို့ ဆေးဖော်စပ်တာ အမြန်ဆုံး ပြီးစီးဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်”</p> <p> </p> <p>ဖုန်းချန်ကောသည် ဟွမ်ဇုံးရှောင့်ကိုခေါ်ကာ ဆေးဖော်စပ်ရာအခန်းထဲမှ ထွက်ခွာသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဒုန်း.. ဒုန်း.. ဒုန်း..</p> <p> </p> <p>ဟွမ်ဇုံးရှောင့်က ကျောက်တံခါးကြီးကို ပြန်လည်ပိတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ကြီးမားသော ဆေးဖော်စပ်ရာအခန်းထဲတွင် ရှန့်နန်ချွမ်းနှင့် ရွှီနင်တို့သာ ကျန်ရစ်ခဲ့တော့သည်။</p> <p> </p> <p>“သခင်လေးရွှီ...”</p> <p> </p> <p>ဖုန်ချန်ကော ထွက်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ရွှီနင်နှင့် ရှန့်နန်ချွမ်းတို့၏ အမူအရာများမှာ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒီမိစ္ဆာသွေးဆေးလုံးကို ကျုပ်တို့...”</p> <p> </p> <p>ရှန့်နန်ချွမ်းက ရွှီနင်ကို မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်က ချက်ချင်းပြန်မဖြေဘဲ ဆေးကုန်ကြမ်းများရှိရာသို့ လျှောက်သွားကာ သေချာစွာ ကြည့်မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>‘ဒီကုန်ကြမ်းတွေရဲ့ ဆေးဘက်ဝင်အာနိသင်တွေက အရမ်းပြင်းထန်ပြီး ဆေးဖော်စပ်တဲ့လုပ်ငန်းစဉ်အတွင်းမှာလည်း တည်ငြိမ်မှု မရှိနိုင်ဘူး’</p> <p> </p> <p>ရွှီနင် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ယေဘုယျအားဖြင့် ပြောရလျှင် မလိုအပ်ပါက မည်သည့်ဆေးလုံးမဆို ဤပါဝင်ပစ္စည်းများကို အသုံးပြုလေ့မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>တည်ငြိမ်မှုမရှိသော ကုန်ကြမ်းများကိုသာ အသုံးပြု၍ ဆေးဖော်စပ်ခြင်းမှာ ရွှီနင်၏ နားလည်နိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်နေလေသည်။</p> <p> </p> <p>ယခင်က သူရရှိခဲ့သော တာအိုနယ်ပယ် ဆေးပညာရှင်ကြီး၏ အမွေအနှစ်ထဲတွင် ထိုသို့သော အသိပညာမျိုး မရှိခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>‘မိစ္ဆာသွေးဆေးလုံး...’</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်၏မျက်နှာတွင် စဉ်းစားနေသော အမူအရာ ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် သူက ရှန့်နန်ချွမ်းအား ပြောလိုက်သည်။ “မိစ္ဆာသွေးဆေးလုံးရဲ့ ဖော်စပ်နည်းကို ကျွန်တော့်ဆီ ပေးပါ”</p> <p> </p> <p>ရှန့်နန်ချွမ်းက သားရဲအရေခွံစာလိပ်ကို ရွှီနင့်ထံ အလျင်အမြန် ကမ်းပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်က ယူလိုက်ပြီး သေချာစွာ ဖတ်ရှုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>‘ဒီဆေးဖော်စပ်တဲ့နည်းလမ်းက တော်တော်လေး ထူးခြားတာပဲ...’</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်၏ မျက်လုံးများ အရောင်တောက်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>မိစ္ဆာသွေးဆေးလုံးသည် မိစ္ဆာဆေးတစ်မျိုးဖြစ်ကြောင်း သိသာထင်ရှားသော်လည်း ၎င်း၏ ဖော်စပ်နည်းမှာ အလွန်ဆန်းသစ်လျက်ရှိသည်။ ယခင်က ရွှီနင်ရရှိခဲ့သော တာအိုနယ်ပယ် ဆေးပညာရှင်ကြီး၏ အမွေအနှစ်နှင့် လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားနေပေသည်။</p> <p> </p> <p>‘ငါခန့်မှန်းတာ မမှားဘူးဆိုရင် ဒီမိစ္ဆာသွေးဆေးလုံးနဲ့ သူ့ရဲ့ဖော်စပ်နည်းက ချောက်နက်ကြီးရဲ့ မြောက်ဘက် ပြည်နယ်ဆယ့်ခုနစ်ခုက ဒေသခံဆေးနည်း မဟုတ်ဘဲ အဆုံးမဲ့ပင်လယ်ချောက်ကမ်းပါး အပြင်ဘက်က တခြားနေရာတစ်ခုခုက လာတာဖြစ်ရမယ်...’</p> <p> </p> <p>ရွှီနင် ခန့်မှန်းလိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>ရွှီနင် ဆက်ခံရရှိခဲ့သော တာအိုနယ်ပယ် ဆေးပညာရှင်ကြီး၏ အမွေအနှစ်သည် ချောက်နက်ကြီး၏မြောက်ဘက် ပြည်နယ်ဆယ့်ခုနစ်ခုလုံးရှိ အဓိကဆေးဖော်စပ်နည်းများနှင့် ဆင့်ပွားဆေးဖော်စပ်နည်းများကို အခြေခံအားဖြင့် လွှမ်းခြုံထားလေသည်။ ဒေသခံ ဆေးဖော်စပ်နည်း တစ်ခုဖြစ်နေသရွေ့ အသက်ဆေးကျမ်း၏ အကူအညီဖြင့် ရွှီနင် အလွယ်တကူ အတုယူဖော်စပ်နိုင်သည်ဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဤဖော်စပ်နည်းမှာ ဒေသခံနည်းလမ်းများနှင့် လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်နေသည်။ ယခုလို ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာခြင်းကြောင့် ၎င်းသည် ပြည်နယ်ဆယ့်ခုနစ်ခု ပြင်ပမှလာခြင်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>‘တာအိုနယ်ပယ် ဆေးပညာရှင်ကြီးရဲ့ ဆေးကျမ်းထဲမှာ မိစ္ဆာသွေးဆေးလုံးကို မတွေ့ရတာ အံ့ဩစရာတော့ မဟုတ်ဘူးပဲ။ ဒါကြောင့်ကိုး...’</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်၏ သံသယများ ရှင်းလင်းသွားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“ရှန့်နန်ချွမ်း.. ခင်ဗျားလည်း မိစ္ဆာသွေးဆေးလုံးရဲ့ ဖော်စပ်နည်းကို တွေ့ပြီးပြီပဲ။ ခင်ဗျား ဘယ်လိုထင်လဲ”</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်က ရှန့်နန်ချွမ်းကို မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ရှန့်နန်ချွမ်းက သေချာစွာ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။ “ဒီဖော်စပ်နည်းက အရမ်း ရှုပ်ထွေးပြီး ပြင်းထန်လွန်းတယ်။ ကျုပ် အရင်က တစ်ခါမှ မကြားဖူးဘူး... ဖုန်းချန်ကောသာ ဒါကို ကျုပ်ဆီ မပေးခဲ့ရင် အတွေ့အကြုံမရှိတဲ့ ဆေးဆရာပေါက်စတစ်ယောက်ရဲ့ ရမ်းသန်းစမ်းသပ်မှုလို့တောင် ထင်မိမှာပဲ...”</p> <p> </p> <p>ရှန့်နန်ချွမ်း၏ ဆေးပညာနားလည်မှုမှာ ရွှီနင်ထက် များစွာ နိမ့်ကျနေသည်။ ရွှီနင်သည် ဤရှုပ်ထွေးမှုများ၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို သိမြင်ပြီးဖြစ်သော်လည်း ရှန့်နန်ချွမ်းမှာမူ ၎င်း၏ အနှစ်သာရကို နားမလည်နိုင်သေးချေ။</p> <p> </p> <p>‘ငါ ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ...’</p> <p> </p> <p>ရှန့်နန်ချွမ်း၏ စကားများက ရွှီနင်၏ ခန့်မှန်းချက်အတွက် သက်သေအထောက်အထားတစ်ခု ဖြစ်လာစေသည်။</p> <p> </p> <p>‘မိစ္ဆာသွေးဆေးလုံးရဲ့ ဆေးညွှန်းနဲ့ ဖော်စပ်နည်းကို ဖုန်ချန်ကောက လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲကနေ ရခဲ့တာ သေချာတယ်...’</p> <p> </p> <p>ရွှီနင် စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်မိသည်။ ‘ဒီလိုသာဆိုရင် အဲဒီလျှို့ဝှက်နယ်မြေက သားရဲနတ်ဆိုးကျမ်းကို ချန်ထားခဲ့တဲ့ သားရဲထိန်းကျောင်းသူလိုပဲ ပြင်ပလူတစ်ယောက်ယောက်က ချန်ထားခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်တယ်...’</p> <p> </p> <p>ထိုသို့တွေးမိသောအခါ ရွှီနင်၏ စိတ်ဓာတ်များ တက်ကြွလာတော့သည်။ သူသည် သားရဲနတ်ဆိုးကျမ်းမှ အကျိုးအမြတ်များစွာကို ရရှိခဲ့ဖူးသည်။</p> <p> </p> <p>ဤလျှို့ဝှက်နယ်မြေမှသာ ထပ်မံရရှိနိုင်မည်ဆိုပါက သူသည် သေချာပေါက် တာအိုနယ်ပယ်သို့ ချိုးဖောက်ဝင်ရောက်နိုင်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ ရွှီနင်သာ ထိုပြင်ပမှ ဆေးဖော်စပ်နည်းကို ရရှိနိုင်မည်ဆိုပါက သူ၏ အနာဂတ်တိုးတက်မှုအတွက် များစွာ အထောက်အကူ ဖြစ်စေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>“ရှန့်နန်ချွမ်း.. ဒီမိစ္ဆာသွေးဆေးလုံးကို စပြီး ဖော်စပ်လိုက်တော့...”</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်က ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် သားရဲအရေခွံစာလိပ်ကို ရှန့်နန်ချွမ်းထံ ပြန်ပေးလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ဖုန်ချန်ကောထံမှ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ တည်နေရာကို မည်သို့ရှာဖွေရမည်နည်းဆိုသည်ကို ရွှီနင် စဉ်းစားနေမိချေပြီ။</p> <p> </p> <p>“နားလည်ပါပြီ”</p> <p> </p> <p>ရှန့်နန်ချွမ်းသည် ရွှီနင် မည်သည့်အရာအား တွေးနေမှန်း မသိသော်လည်း ရွှီနင်၏ အမိန့်ကိုသာ နာခံလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် ဆေးညွှန်းနှင့် ဖော်စပ်နည်းအတိုင်း တသွေမတိမ်း လိုက်နာခဲ့သည်။ သူသည် ဆေးပင်များကို ထည့်လိုက်ပြီး ဆေးမီးဖိုအောက်ရှိ အထူးသစ်တုံးများကို မီးမွှေးကာ မိစ္ဆာသွေးဆေးလုံးကို စတင်ဖော်စပ်လေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်ကမူ ဘေးတွင်ရပ်ကာ မိစ္ဆာသွေးဆေးလုံး ဖော်စပ်သည့် လုပ်ငန်းစဉ်ကို အာရုံခံနေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤသို့လုပ်ဆောင်ရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းတစ်ခုမှာ ဆေးပညာအပေါ် သူ၏နားလည်မှုကို ပိုမိုနက်ရှိုင်းစေရန်ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ခုမှာ မိစ္ဆာသွေးဆေးလုံးကို သူ တစ်ခုခု လုပ်နိုင်ခြင်း ရှိမရှိ ကြည့်ရှုရန် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ သူသာ မိစ္ဆာသွေးဆေးလုံးထဲတွင် လျှို့ဝှက်ပစ္စည်းတစ်ခုကို ထည့်သွင်းနိုင်မည်ဆိုပါက ဖုန်းချန်ကောအား ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန်နှင့် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ တည်နေရာကို ဖော်ထုတ်ရန် များစွာ လွယ်ကူသွားပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>…</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်မှာပင်…</p> <p> </p> <p>သွေးတစ္ဆေဂိုဏ်း အပြင်ဘက် တောင်ကြားတစ်ခုထဲတွင် လူသုံးယောက်သည် စူးစမ်းရှာဖွေနေကြသည်။</p> <p> </p> <p>ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူမှာ မိန်းမလှလေးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူမတွင် ကျော့ရှင်းလှပသော ခန္ဓာကိုယ်အချိုးအစား ရှိပြီး သူမ၏မျက်လုံးများထဲတွင် ဆွဲဆောင်မှုတစ်ခု ကိန်းအောင်းနေသည်။ သူမ၏ အေးစက်စက် အမူအရာသာ မရှိပါက အမျိုးသားပေါင်း ထောင်သောင်းချီကို သေချာပေါက် ဆွဲဆောင်နိုင်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>သူမ၏ နောက်တွင် ရုပ်ရည်သွင်ပြင်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်အချိုးအစား တူညီသည့် ညီအစ်မနှစ်ယောက်ရှိလေသည်။ </p> <p>ခေါင်းဆောင်အမျိုးသမီးနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက သူတို့၏ အမူအရာများမှာ  ပိုမိုနူးညံ့သိမ်မွေ့နေလေသည်။</p> <p> </p> <p>“အစ်မကြီးစစ်ယင်.. သွေးတစ္ဆေဂိုဏ်းရဲ့ နယ်မြေထဲကိုလာပြီး သူတို့စခန်းကို ဖျက်ဆီးပစ်ဖို့ဆိုတာ နည်းနည်းလေး အန္တရာယ်မများလွန်းဘူးလား”</p> <p> </p> <p>ညီအစ်မနှစ်ယောက်ထဲမှ တစ်ယောက်က အစ်မကြီးစစ်ယင်ကို မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုစကားကို ကြားသောအခါ စစ်ယင်က ပြန်ပြောလိုက်သည်။ “သွေးတစ္ဆေဂိုဏ်းက နေရာအနှံ့ ပျံ့နှံ့နေတာဆိုတော့ သူတို့ကိုရှာတွေ့ဖို့ဆိုတာ အရမ်းခက်တယ်။ ဒီတစ်ကြိမ် သူတို့စခန်းကို ရှာတွေ့ဖို့ဆိုတာ ငါတို့အတွက် မလွယ်ကူခဲ့ဘူး။ တကယ်လို့ ငါတို့သာ ဒီအခွင့်အရေးကို လက်လွှတ်လိုက်ပြီး သူတို့စခန်းကို နေရာပြောင်းသွားအောင် အချိန်ပေးလိုက်မိရင် ဘယ်အချိန်မှ သူတို့ကို ပြန်ရှာတွေ့နိုင်မလဲဆိုတာ မသိနိုင်တော့ဘူး”</p> <p> </p> <p>“ကျန်းယီယီ၊ ကျန်းလုလု.. နင်တို့နှစ်ယောက် အရမ်းကြီး စိုးရိမ်မနေပါနဲ့”</p> <p> </p> <p>သူတို့နှစ်ဦး အနည်းငယ် စိုးရိမ်နေသေးသည်ကို မြင်သောအခါ စစ်ယင်က ဆက်ပြောလိုက်သည်။ “သွေးတစ္ဆေဂိုဏ်းက နာမည်ကြီးပေမယ့် ဂိုဏ်းရဲ့ တကယ့်အင်အားက သိပ်မကြီးဘူး။ သွေးတစ္ဆေဂိုဏ်းမှာဆိုရင် သူတို့ရဲ့ဂိုဏ်းချုပ် ဖုးန်ချန်ကော တစ်ယောက်တည်းကသာ အစစ်အမှန်ပိုင်နက်နယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်တာပါ။ ဒါပေမဲ့ အခု ငါကလည်း အစစ်အမှန်ပိုင်နက်နယ်ပယ်ကို ရောက်နေပြီဖြစ်သလို ဆရာ့ဆီကနေ တာအိုလက်နက်တစ်ခုကိုလည်း ရထားပြီးပြီလေ”</p> <p> </p> <p>“ငါ့တစ်ယောက်တည်းနဲ့တင် သွေးတစ္ဆေဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်ဖို့ဆိုတာ မခက်ခဲဘူး။ ငါ နင်တို့နှစ်ယောက်ကို ခေါ်လာတာက အဲဒီကောင်လေးတွေ ထွက်ပြေးမသွားအောင် တားဆီးဖို့အတွက်ပဲ။ တိုက်ပွဲမှာ ပါဝင်ခိုင်းဖို့ မဟုတ်ပါဘူး။ နင်တို့ စိတ်ချလက်ချ နေလို့ရတယ်”</p> <p> </p> <p>စစ်ယင်က ထိုသို့ပြောလိုက်ချိန်တွင် သူမ၏ လေသံမှာ ပြတ်သားနေပြီး တရားမျှတမှုအပေါ် ခိုင်မာသော ယုံကြည်ချက်များ ပြည့်နှက်နေလေသည်။</p> <p> </p> <p>ချန်းမြောင်ဂိုဏ်း၏ နံပါတ်တစ် အဓိကတပည့်တစ်ဦးအနေဖြင့် စစ်ယင်သည် မိစ္ဆာဂိုဏ်းများကို ရှင်းလင်းဖယ်ရှားခြင်းဖြင့် သိုင်းလောက၏ စည်းမျဉ်းကို ထိန်းသိမ်းရန် သူမ၏ တာဝန်တစ်ခုအဖြစ် အမြဲတမ်း မှတ်ယူထားခဲ့လေသည်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save