Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၁၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">သိုင်းဆရာကြီး အသစ် ခန့်အပ်ခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ယွင်ပြည်နယ်၏ သူရဲကောင်းကြီး</p> <p>ယန်ချင်းတုန်းက ချီထျန်းရှူး ထံတွင် တပည့်ခံလိုက်ခြင်းကို...</p> <p> </p> <p>သိုင်းပညာရှင် အများစုက မိုးပျံသကဲ့သို့ အာဏာရလာခြင်းဟု ရှုမြင်ကြလေသည်။ သူတို့ အားလုံးက ယန်ချင်းတုန်း ၏ ကံကောင်းမှုကို အံ့ဩကြသည်။ အရင်က သူမတွင် အဖေဖြစ်သူ ယန်ရှန်တုန်း ဟူသော အထောက်အပံ့ ရှိခဲ့ပြီး ယခု သူကွယ်လွန်သွားချိန်တွင် ပိုမိုအစွမ်းထက်သော နောက်ခံတစ်ခုကို သူမ ရရှိသွားခဲ့လေပြီ။</p> <p> </p> <p> ချီထျန်းရှူး ၏ တပည့် ဖြစ်လာခြင်း ဆိုသည်မှာ ထိပ်တန်း ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦးကို ဆရာအဖြစ် ရရှိခြင်းသာမက ချန်းလန်ဓားဂိုဏ်း ၏ ခေါင်းဆောင်ထံမှ တိုက်ရိုက် တပည့်တစ်ဦး ဖြစ်လာခြင်းလည်း ဖြစ်လေသည်။ သူမတွင် ချန်းလန်ဓားဂိုဏ်း ၏ လက္ခဏာ ရှိရုံသာမက ဒုတိယမျိုးဆက် တပည့်တစ်ဦးလည်း ဖြစ်ကာ မြင့်မားသော အဆင့်အတန်းနှင့် ဝါရင့်မှုကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး ချီထျန်းရှူး ၏ ကိုယ်တိုင် အသိအမှတ်ပြုမှုနှင့် လေ့ကျင့်သင်ကြားပေးမှုကိုလည်း ရရှိလေသည်။</p> <p> </p> <p>ပေးဆပ်ရမည့် အချစ် ဆိုသော တန်ဖိုးနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့လား..</p> <p> </p> <p>ရောက်ရှိနေသူ အားလုံးက တွေးလိုက်ကြသည်။</p> <p> "အဲ့ဒီအရာက မင်းကို ထမင်းကျွေးနိုင်လို့လား။ အဲ့ဒါက တန်ဖိုး တစ်ခုလို့တောင် ခေါ်လို့ရလို့လား"</p> <p> </p> <p>သို့သော် ရောက်ရှိနေသော ဂိုဏ်းအသီးသီးမှ လူများကတော့ ယန်ချင်းတုန်း သည် ကောလာဟလများအတိုင်း တကယ်ပဲ အချစ်ရူး ဖြစ်နေပါစေဟု တိတ်တဆိတ် မျှော်လင့်နေကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>အထူးသဖြင့် ဝူမိသားစုနှင့် ငါးပျံဂိုဏ်း ကဲ့သို့သော ထိပ်တန်း ဂိုဏ်းအချို့၏ ခေါင်းဆောင်များက ယွင်ပြည်နယ် သိုင်းလောက သည် ချန်းလန်ဓားဂိုဏ်း ၏ ကမ္ဘာကြီးအဖြစ် လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲနေပြီဖြစ်ကြောင်း ညည်းညူကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>ယွင်ပြည်နယ် ကို ချီထျန်းရှူး လွှမ်းမိုးခဲ့သည့် အချိန်မှစ၍ နှစ်ပေါင်း နှစ်ဆယ်နီးပါး အတွင်း ချန်းလန်ဓားဂိုဏ်း သည် နာမည်ဂုဏ်သတင်းနှင့် ဩဇာတိက္ကမ အပိုင်းတွင် အခြား ဂိုဏ်းကြီးများကို လုံးဝ လွှမ်းမိုးထားနိုင်ရုံသာမက လူအုပ်ထဲတွင် ထင်ရှားနေပြီး ၎င်း၏ နယ်မြေ ချဲ့ထွင်မှုမှာလည်း မယုံနိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်လှပေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်...</p> <p> </p> <p>ချန်းလန်ဓားဂိုဏ်း သည် လောကီနှင့် ကင်းကွာနေသော်လည်း ၎င်း၏ သာလွန်မှုမှာ အဓိကအားဖြင့် ၎င်း၏ ထိပ်တန်း ကျွမ်းကျင်သူများအပေါ်တွင် တည်ရှိလေသည်။ မကြာသေးမီ နှစ်များအတွင်း ရှန်ပုယွီနှင့် ရှန်ပိုင် တို့ကဲ့သို့သော ဒုတိယမျိုးဆက် တပည့်များ ပေါ်ထွက်လာမှုနှင့်အတူ အခြား ဂိုဏ်းများသည် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် နယ်မြေများတွင် ချန်းလန်ဓားဂိုဏ်း နှင့် အဆက်အသွယ် အချို့ ရှိလာကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>ယခုအခါ...</p> <p>ချီထျန်းရှူး က ယန်ချင်းတုန်းကို သူ၏ တပည့်အဖြစ် လက်ခံလိုက်ခြင်းနှင့်အတူ၊ လမင်းကိုးကွယ်ရာဂိုဏ်း ကို တစ်ယောက်တည်း အနိုင်ယူလိုက်သည့် အရှိန်အဟုန်ကို သယ်ဆောင်လာကာ၊ ယန်ချင်းတုန်း သည် ရှင်းရိမဟာမိတ်အဖွဲ့ ကို တာဝန်ယူမည်ဟု သူက ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး မည်သူကမျှ မကန့်ကွက်ရဲကြချေ။</p> <p> </p> <p>ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ယန်ချင်းတုန်း သည် ယန်ရှန်တုန်း ၏ တစ်ဦးတည်းသော သမီး ဖြစ်လေသည်။ ယခုအခါ ယန်ရှန်တုန်း မှာ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ခံလိုက်ရပြီး၊ ရှင်းရိမဟာမိတ်အဖွဲ့ မှာလည်း နျဲ့တုန်းလျို က လမင်းကိုးကွယ်ရာဂိုဏ်း နှင့် ပူးပေါင်းခဲ့သည့် အရှုပ်တော်ပုံထဲတွင် ပါဝင်နေသဖြင့် ပြိုလဲလုနီးပါး ဖြစ်နေလေသည်။ ဤအခြေအနေများအောက်တွင် တုန်းဖျင်ခရိုင် ရှိ ယန်ရှန်တုန်း ၏ ဩဇာလွှမ်းမိုးမှုကို အားကိုး၍ ယန်ချင်းတုန်း တစ်ယောက်တည်းကသာ ရှင်းရိမဟာမိတ်အဖွဲ့ ကို တည်ငြိမ်အောင် လုပ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ယန်ချင်းတုန်း သည် မဟာမိတ်အဖွဲ့ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာရန် အကောင်းဆုံး ကိုယ်စားလှယ် ဖြစ်ပြီး တုန်းဖျင်ခရိုင် ၏ သိုင်းလောကကို ပရမ်းပတာ မဖြစ်အောင် ထိန်းသိမ်းနိုင်မည့် တစ်ဦးတည်းသော သူလည်း ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ယန်ချင်းတုန်း သည်  တကယ်တော့ မြေခွေးမ တစ်ကောင် ဖြစ်နေပြီး ချန်းလန်ဓားဂိုဏ်း ခေါင်းဆောင် ၏ တပည့် ဖြစ်လာခဲ့လေပြီ။ ဤအချက်က ချန်းလန်ဓားဂိုဏ်း အား တုန်းဖျင်ခရိုင် တွင် တည်ရှိမှုတစ်ခု ထူထောင်ရန် တရားဝင် အကြောင်းပြချက် တစ်ခု ပေးလိုက်ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> သေချာသည်မှာ နာမည်ခံအားဖြင့်တော့ သူတို့သည် ယန်ချင်းတုန်း ကို ရှင်းရိမဟာမိတ်အဖွဲ့ တည်ငြိမ်အောင် ကူညီပေးမည်ဖြစ်ပြီး တုန်းဖျင်ခရိုင် တွင် ငြိမ်းချမ်းရေးနှင့် တည်ငြိမ်ရေးကို ထိန်းသိမ်းပေးမည် ဖြစ်သည်။ တကယ်တမ်းတွင်မူ ယန်ချင်းတုန်း သည် သင်္ကေတ တစ်ခု သက်သက်သာ ဖြစ်ပြီး၊ ရှင်းရိမဟာမိတ်အဖွဲ့ သည် ချန်းလန်ဓားဂိုဏ်း ၏ နောက်ခံ တစ်ခု ဖြစ်လာမည်ဖြစ်ကာ တုန်းဖျင်ခရိုင် သည် သူတို့၏ နယ်မြေ ဖြစ်လာတော့မည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ရုတ်တရက်...</p> <p> </p> <p>လူတိုင်းက ချင်းယန်ခရိုင် ကို မနေနိုင်ဘဲ တွေးမိသွားကြလေသည်။ ကြောင်မိစ္ဆာ အမှုတစ်ခုကြောင့် ဓားဂိုဏ်း လေးခု ပြိုလဲသွားခဲ့ပြီး ယခုအခါ ထိုနေရာမှာ ကမောက်ကမ ဖြစ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ အင်အားစု အသီးသီးနှင့် ဂိုဏ်းအသီးသီးက ဝင်ရောက် ပတ်သက်ချင်နေကြပြီး အားလုံးမှာ ထိုသို့ ပြုလုပ်ရန် အခွင့်အရေး ရှိနေကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဒါပေမဲ့ တုန်းဖျင်ခရိုင် မှာတော့ အဲ့ဒီ အခွင့်အရေး မရှိဘူးလေ..</p> <p> </p> <p>လူအများအပြားက ကူမော့ကို မနေနိုင်ဘဲ ကြည့်လိုက်ကြ၏။ သူတို့ အားလုံးက...</p> <p>သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p> "ဒီလူငယ်လေးက အဲ့ဒီလောက်လည်း မတော်ပါဘူး။ ဒုက္ခရောက်နေတဲ့ မိန်းမငယ်လေး တစ်ယောက်ကို သူ ကယ်ခဲ့တယ်၊ ဝေါ့နျူတောင် မှာ တရားမျှတစွာနဲ့ ကယ်တင်ခဲ့တယ်၊ ပြီးတော့ ဖုန်းမင်ကူးတို့ဆိပ် မှာလည်း လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းရှိတဲ့ စွမ်းအားတွေကို ပြသခဲ့တယ်၊ အဲ့ဒါတောင် သူက ကောင်မလေး တစ်ယောက်ကို မသိမ်းသွင်းနိုင်ခဲ့ဘူးလား။"</p> <p> </p> <p>"သူတို့ရဲ့ ဆက်ဆံရေးက အဲ့ဒီအဆင့်ကို ရောက်နေပြီဆိုတော့၊ သူက အဲ့ဒီ ကောင်မလေးကို ဖမ်းစားထားပြီး အချစ်အတွက် ဘာမဆို လုပ်ချင်စိတ် ပေါက်အောင် လုပ်ထားသင့်ပြီ မဟုတ်ဘူးလား"</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင်...</p> <p> </p> <p>ကူမော့ သည်လည်း ယန်ချင်းတုန်း က မဟာမိတ်အဖွဲ့ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာခြင်းနှင့် ချီထျန်းရှူး က တပည့် လက်ခံခြင်းတို့၏ နောက်ကွယ်ရှိ ပိုမို နက်ရှိုင်းသော အဓိပ္ပာယ်ကို အာရုံခံမိလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူ စိတ်ထဲ မထားခဲ့ပေ။</p> <p>ဤကိစ္စသည် သူနှင့် မည်သို့မျှ မသက်ဆိုင်ပေ။ သူသည် မည်သည့်ဂိုဏ်း၊ မည်သည့်အင်အားစုတွင်မှ မပါဝင်ဘဲ၊ စင်စစ်အားဖြင့် ပုအာစံအိမ်၏ အဖွဲ့ဝင်တစ်ယောက် သက်သက်သာဖြစ်ကာ မည်သည့်ဂိုဏ်း၏ အဖွဲ့ဝင်မှ မဟုတ်ပေ။ သိုင်းလောက မည်သို့ပင် ပြောင်းလဲသွားစေကာမူ သူ့အပေါ် မည်သည့်သက်ရောက်မှုမျှ ရှိမည်မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>ချီထျန်းရှူး တပည့်လက်ခံပြီးနောက် တရားစီရင်မှုမှာ နိဂုံးချုပ်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။ ယန်ချင်းတုန်းသည် နျဲ့တုန်းလျိုအား ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် ခေါင်းဖြတ်ကာ သူမဖခင်အတွက် ကလဲ့စားချေလိုက်လေသည်။ ထို့နောက် ချီထျန်းရှူးက လမင်းကိုးကွယ်ရာဂိုဏ်းအား လိုက်လံသတ်ဖြတ်ရန် ဂိုဏ်းအားလုံးကို ဖိတ်ခေါ်လိုက်ရာ၊ ၎င်းမှာ သိုင်းပြိုင်ပွဲကို ဆက်လက်ကျင်းပမည်ဟူသော သဘောပင်ဖြစ်သည်။ ကူမော့သည် ဤကိစ္စကို စိတ်မဝင်စားသောကြောင့် ဆင်ခြေတစ်ခုပေးကာ ထွက်လာခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>လမင်းကိုးကွယ်ရာဂိုဏ်း၏ ဌာနခွဲကို တိုက်ခိုက်ခြင်းမှာ ကြီးမားသော စစ်ဆင်ရေးတစ်ခု သေချာပေါက် ဖြစ်လာမည်ဖြစ်ပြီး၊ သူသည် မျက်မမြင်တစ်ယောက်ဖြစ်နေသဖြင့် ထိုကဲ့သို့ ပရမ်းပတာတိုက်ပွဲမျိုးနှင့် မကိုက်ညီဘဲ အလွယ်တကူ ဒဏ်ရာရနိုင်ပေသည်။ ထို့အပြင် ဤကိစ္စသည် တစ်ရက်၊ နှစ်ရက်နှင့် ဖြေရှင်း၍ရမည့် ကိစ္စမျိုး သေချာပေါက် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>လမင်းကိုးကွယ်ရာဂိုဏ်းသည် ကြီးမားသော ထိုးနှက်ချက်တစ်ခုကို ခံလိုက်ရပြီးနောက် သူတို့၏ ဌာနခွဲများသည် ထုံးစံအတိုင်း အုပ်စုငယ်လေးများခွဲကာ အရပ်မျက်နှာအသီးသီးသို့ လူစုကွဲသွားကြမည်မှာ သေချာလှသည်။ သူတို့သည် တောင်ပေါ်တွင်နေ၍ ဝိုင်းရံသုတ်သင်ခံရမည့်အချိန်ကို စောင့်နေကြမည် မဟုတ်ပေ။ သိုင်းဂိုဏ်းအသီးသီးက သိုင်းလောကတစ်ခုလုံးတွင် ကြီးမားသော လူရှာဖွေမှုကြီးတစ်ခုကို သေချာပေါက် စတင်ကြတော့မည်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့နောက်သို့ လိုက်နေမည့်အစား၊ ကူမော့အနေဖြင့် ရန်စန်းနျန်ကို စောင့်ကာ ထိုအလိုရှိရာဇဝတ်ကောင်များ၏ တည်နေရာကို စုံစမ်းခိုင်းခြင်းက ပို၍ကောင်းမွန်ပေသည်။ လမင်းကိုးကွယ်ရာဂိုဏ်းတွင် အဖွဲ့ဝင်များစွာ ရှိသော်လည်း၊ သူတို့ထံတွင် အလိုရှိရာဇဝတ်ကောင်များစွာ မရှိပေ။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ လမင်းကိုးကွယ်ရာဂိုဏ်းဝင် အများစုမှာ သိုင်းဂိုဏ်းတစ်ခု၏ တပည့်များ သက်သက်သာဖြစ်ပြီး၊ အားလုံးသည် အလိုရှိရာဇဝတ်ကောင်များ မဟုတ်ကြပေ။ သေချာသည်မှာ... အရေးအကြီးဆုံးအချက်အနေဖြင့် လူတိုင်းမှာ လူစုကွဲသွားကြပြီဖြစ်ရာ ကူမော့အနေဖြင့် တိုက်ပွဲတွင် ဝင်ပါရန်မှာ များစွာ အဓိပ္ပာယ်မရှိတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>နောက်ထပ် ကာလတစ်ခုအထိ တုန်းဖျင်ခရိုင်၏ သိုင်းလောကသည် အလွန်ပင် စည်ကားနေခဲ့သည်။ ကူမော့ ခန့်မှန်းထားသည့်အတိုင်းပင်၊ သိုင်းဂိုဏ်းအသီးသီးသည် လမင်းကိုးကွယ်ရာဂိုဏ်း၏ ကျားဖြူဌာနခွဲကို ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်ရန် ချီတက်သွားကြသောအခါ၊ ထိုနေရာတွင် လူသူကင်းမဲ့နေပြီး ကြီးမားသော မီးတောက်ကြီးတစ်ခုက အိမ်များအားလုံးကို လောင်ကျွမ်းနေသည်ကို တွေ့လိုက်ကြရသည်။ ထို့နောက် သိုင်းဂိုဏ်းများသည် မီးသတ်သမားများအဖြစ် ဆောင်ရွက်ခဲ့ကြရလေသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက်တွင်တော့ ကြီးမားသော လူရှာဖွေမှုကြီး စတင်ခဲ့လေသည်။ လမင်းကိုးကွယ်ရာဂိုဏ်းဝင်များ လူစုကွဲကာ ထွက်ပြေးကြရာ သိုင်းဂိုဏ်းအသီးသီးက လိုက်လံဖမ်းဆီးခဲ့ကြသည်။ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် တုန်းဖျင်ခရိုင်၏ သိုင်းလောကသည် သွေးထွက်သံယိုမှုများနှင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကူမော့သည် ချန်းဒန်မြို့လေးတွင် အချိန်အတော်ကြာ အနားယူနေခဲ့သည်။ သူသည် ပန်းကြွေချိုင့်ဝှမ်းတိုက်ပွဲ၌ ယန္တရားတစ်ထောင်သေတ္တာကြောင့် ဒဏ်ရာရခဲ့ပေသည်။ အားလုံးမှာ ဒဏ်ရာသေးသေးမွှားမွှားလေးများသာ ဖြစ်သော်လည်း အနည်းငယ်တော့ ဒုက္ခပေးနေဆဲဖြစ်သည်။ အဆိပ်သည် အလွန်တိုက်စားနိုင်စွမ်းရှိသောကြောင့် သူ၏အရေပြားများကို မီးလောင်ထားသကဲ့သို့ ပုပ်ဟက်သွားစေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ကျိုးယင်နတ်သိုင်းနှင့် မင်ယွီကျင့်စဉ်တို့ ရှိနေသောကြောင့် ထိုဒဏ်ရာသေးသေးမွှားမွှားလေးများမှာ များစွာ သက်ရောက်မှု မရှိလှပေ။ အဓိကပြဿနာမှာ ကူချူတုန်းလည်း ဒဏ်ရာရခဲ့သကဲ့သို့ ရန်စန်းနျန်၊ ထန်ပုရီ၊ အားချီနှင့် တခြားသူများလည်း ဒဏ်ရာရခဲ့ကြခြင်းဖြစ်သည်။ အခြေခံအားဖြင့် ထိုနေ့က ပန်းကြွေချိုင့်ဝှမ်းတွင် ရှိနေခဲ့သူတိုင်း ဒဏ်ရာအနည်းနှင့်အများ ရခဲ့ကြခြင်းပင်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုနေ့က တည်းခိုခန်း အခန်းထဲတွင် ရန်စန်းနျန်က သတင်းအချက်အလက် အစီရင်ခံစာ ဆယ်ခုကျော်ကို စားပွဲပေါ်တွင် တင်လိုက်ပြီး ကူမော့ကို ဖတ်ပြကာ ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"နင်တို့ မောင်နှမ နှစ်ယောက် ကိုယ်တိုင် ရွေးချယ်လို့ ရပါတယ်။ ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း တုန်းဖျင်ခရိုင် မှာ အလိုရှိရာဇဝတ်ကောင် တွေကို ရှာရတာ တော်တော်လေး လွယ်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ပြဿနာ တစ်ခုတော့ ရှိတယ်... အဲ့ဒါက အဲ့ဒီလူတွေ အားလုံးက သူတို့ အသက်အတွက် ထွက်ပြေးနေကြတာ၊ အချိန်ဆွဲမနေကြဘူး။ ငါတို့က တစ်ချိန်မှာ တစ်ယောက်ကိုပဲ ဖမ်းဖို့ အာရုံစိုက်နိုင်တယ်လို့ ပြောလို့ရတယ်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ တစ်ယောက်ကို ဖမ်းဖို့ အချိန်နည်းနည်း ဖြုန်းလိုက်ရင် တခြားသူတွေက ပျောက်သွားမှာလေ။ တုန်းဖျင်ခရိုင် ရဲ့ ပထဝီဝင် အနေအထားကို နင်တို့ အားလုံး သိကြပါတယ်၊ အဲ့ဒီမှာ တောင်တွေနဲ့ ချိုင့်ဝှမ်းတွေ ပြည့်နေတာလေ။ အဲ့ဒီလူတွေက သူတို့ကို တွေ့တာနဲ့ တောင်တွေထဲမှာ ပုန်းအောင်းသွားကြမှာ၊ သူတို့ကို ဖမ်းဖို့ အရမ်း ခက်ခဲသွားလိမ့်မယ်။"</p> <p> </p> <p>"အင်း၊ ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ်။"</p> <p>ကူမော့က ခေါင်းအသာညိတ်ကာ ပြောလိုက်၏။</p> <p>"လူဆိုးကြီးဆယ်ဦး ထဲက အဲ့ဒီ 'ကြိုးဆွဲချတစ္ဆေ' နဲ့ 'ငတ်မွတ်နေသောတစ္ဆေ' နှစ်ယောက်ကို သွားဖမ်းကြတာပေါ့။ သူတို့က အခု ဖိန်ကူခရိုင် နယ်မြေမှာ ရှိနေတယ်၊ အဲ့ဒါက လင်းကျန်းခရိုင် ကို ပြန်သွားတဲ့ လမ်းမှာ ငါတို့ ဖြတ်သွားရမယ့် နေရာပဲလေ။"</p> <p>ကူမော့က စနစ်၏ အသိပေးချက်များကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။</p> <p>[ ပစ်မှတ်အသစ်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိပါသည် ]</p> <p>[ အလိုရှိ ပစ်မှတ် - ကြိုးဆွဲချတစ္ဆေ ]</p> <p>[ တာဝန်အဆင့် - ကြယ်တစ်ပွင့် သို့မဟုတ် နှစ်ပွင့် ]</p> <p>[ တာဝန် ဆုလာဘ် - အမြင့်ဆုံးအဆင့် သစ်ခွသွေးကြောပိတ် လက်ကွက် ]</p> <p>[ ပစ်မှတ်အသစ်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိပါသည် ]</p> <p>[ အလိုရှိ ပစ်မှတ် - ငတ်မွတ်နေသောတစ္ဆေ ]</p> <p>[ တာဝန်အဆင့် - ကြယ်တစ်ပွင့် သို့မဟုတ် နှစ်ပွင့် ]</p> <p>[ တာဝန် ဆုလာဘ် - ကောင်းကင်ပိုးချည် ရတနာဝတ်စုံ ]</p> <p> </p> <p>ဤတာဝန် နှစ်ခုအတွက် ဆုလာဘ်များကို သူ အတော်လေး ကျေနပ်မိလေသည်။ သစ်ခွသွေးကြောပိတ် လက်ကွက် သည် မက်မွန်ပန်းကျွန်း မှ ဆင်းသက်လာခြင်းဖြစ်ပြီး အတော်လေး အဆင့်မြင့်သော သွေးကြောပိတ် နည်းစနစ် တစ်ခုဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>လက်ရှိ သူပိုင်ဆိုင်ထားသော သိုင်းပညာ အများစုနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် သစ်ခွသွေးကြောပိတ် လက်ကွက် မှာ အထူးတလည် ထူးချွန်ခြင်း မရှိသော်လည်း၊ သူသည် သွေးကြောပိတ် နည်းစနစ်များကို မသိသဖြင့် ၎င်းက သူ၏ ကျွမ်းကျင်မှု များစွာထဲမှ ကွက်လပ်တစ်ခုကို ဖြည့်ဆည်းပေးလေသည်။ ကြယ်နှစ်ပွင့်အဆင့် သိုင်းပညာသာ ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ တိုက်ကွက်ကို ကြွယ်ဝစေနိုင်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ဒုတိယ ပစ္စည်းဖြစ်သော ကောင်းကင်ပိုးချည် ရတနာဝတ်စုံ အတွက်လည်း ကူမော့ အတော်လေး ကျေနပ်မိလေသည်။ ကောင်းကင်ပိုးချည်နှင့် သတ္တုအမျိုးမျိုး ရောစပ်ကာ ပြုလုပ်ထားသဖြင့် ၎င်းသည် ဖောက်ထွင်း၍မရနိုင်သော ဂုဏ်သတ္တိများ ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး အလွန် မြင့်မားသော ကာကွယ်ရေးကို ပေးစွမ်းလေသည်။ ၎င်းသည် နူးညံ့ပြီး ပေါ့ပါးကာ ဓားများနှင့် အခြားသော အေးစက်သည့် လက်နက်များ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိရုံသာမက၊ အတွင်းအား တိုက်ခိုက်မှု အချို့ကိုလည်း ခံနိုင်ရည် ရှိလေသည်။ အချို့သော ကျွမ်းကျင်သူများ၏ အတွင်းအား ရိုက်ခတ်မှုကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ၎င်းသည် အကာကွယ် တစ်ခုအဖြစ် ဆောင်ရွက်ပေးနိုင်ပြီး ကာကွယ်ပေးနိုင်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤဝတ်စုံသည် ပျက်စီးမှုဒဏ်ကို လုံးဝ ကိုယ်ခံစွမ်းအား ရှိသည်တော့ မဟုတ်သော်လည်း ကြီးမားသော အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ ကာကွယ်မှု ပေးစွမ်းနိုင်လေသည်။ ၎င်းကို ကူချူတုန်းအား ပေးနိုင်မည်ဟု ကူမော့ တွေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ကူချူတုန်း၏ သိုင်းပညာမှာ သိုင်းလောကတွင် ထိပ်တန်းအဆင့်ဟု သတ်မှတ်ခံထားရပြီး၊ သူမတွင် ယန္တရားတစ်ထောင်သေတ္တာ လည်း ရှိနေသော်လည်း သိုင်းလောက ဆိုသည်မှာ အန္တရာယ်များလှရာ လျှို့ဝှက်ချက်များ ပိုများနေခြင်းက အမြဲတမ်း အကျိုးရှိလေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် ရန်စန်းနျန်က ကူမော့ကို သံသယအချို့ဖြင့် ကြည့်ကာ မေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"နင်က ဒီနှစ်ယောက်ကို တမင် ရွေးလိုက်တာလား၊ ဒါမှမဟုတ် တကယ်ပဲ ကြုံသလို ရွေးလိုက်တာလား။"</p> <p>ကူမော့က ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p>"အထူးတလည် အကြောင်းပြချက် တစ်ခုခု ရှိလို့လား။"</p> <p>ရန်စန်းနျန်က တခစ်ခစ် ရယ်မောလိုက်၏။</p> <p>"ကြည့်ရတာ နင်က တကယ်ပဲ ကြုံသလို ရွေးလိုက်တာပဲ။ ဒီနှစ်ယောက်ကို ဖမ်းပြီး တစ္ဆေပျံ ရဲ့ တည်နေရာကို ရှာဖွေဖို့ နင်က အဲ့ဒါကို သုံးချင်တယ်လို့ ငါ ထင်ခဲ့တာ။"</p> <p>ကူမော့ ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ကျွန်တော် ခဏလောက် အဲ့ဒါကို မစဉ်းစားမိလိုက်ဘူး။ တစ္ဆေပျံ က လူဆိုးကြီးဆယ်ဦး ရဲ့ ခေါင်းဆောင်လေ။"</p> <p>"အဲ့ဒါက ပုံမှန်ပါပဲ။"</p> <p>ရန်စန်းနျန်က ပြောလိုက်၏။</p> <p> "သိုင်းလောကမှာ တစ္ဆေပျံ ရဲ့ နာမည်ဂုဏ်သတင်းက တခြား လူဆိုး ကိုးယောက်ရဲ့ နာမည်ဂုဏ်သတင်း အားလုံး ပေါင်းထားတာထက် ပိုကြီးမားတယ်လေ။ သူတို့ အားလုံးက လူဆိုးကြီးဆယ်ဦး ထဲမှာ ပါဝင်တယ် ဆိုပေမယ့်၊ သိုင်းလောကက လူတွေက တစ္ဆေပျံ ကို လူဆိုးကြီးဆယ်ဦး နဲ့ သတိမထားမိဘဲ ခွဲခြားထားတတ်ကြတယ်။ အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ တစ္ဆေပျံ ကလည်း လူဆိုးကြီးဆယ်ဦး ထဲက တစ်ယောက် ဖြစ်တယ်ဆိုတာကို လူအများအပြား မေ့သွားကြလိမ့်မယ်။ ငါက နင် အဲ့ဒီ ငတ်မွတ်နေသောတစ္ဆေ နဲ့ ကြိုးဆွဲချတစ္ဆေ တို့ကနေတစ်ဆင့် တစ္ဆေပျံ ရဲ့ တည်နေရာကို ရှာချင်တယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ။"</p> <p> </p> <p>ကူမော့သည် တစ္ဆေပျံ ကို ရှာဖွေရန် အတော်လေး စိတ်ဝင်စားနေ၏။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ချန်ကွေ့ (တစ္ဆေပျံ) သည် လက်ရှိ ယွင်ပြည်နယ် တွင် ကျန်ရစ်နေသော တစ်ဦးတည်းသော ကြယ်ငါးပွင့်အဆင့် အလိုရှိရာဇဝတ်ကောင် ဖြစ်သည်။ မူလက နှစ်ဦး ရှိသော်လည်း ကျွီရှန်းယင် မှာ အသတ်ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ၎င်းမှာ တစ္ဆေပျံ ကို အတင်းအကျပ် လိုက်လံ ရှာဖွေရလောက်သည့် အတိုင်းအတာအထိတော့ မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>"ဒီနှစ်ယောက်ဆီကနေ တစ္ဆေပျံ ရဲ့ တည်နေရာကို ငါတို့ သိနိုင်မယ်ဆိုရင် အဲ့ဒါက ကောင်းတဲ့ အရာတစ်ခု ဖြစ်လာမှာပါ။"  </p> <p>ကူမော့က ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ရန်စန်းနျန်က ပြန်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အဲ့ဒါက တော်တော်လေး ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ တစ္ဆေပျံ က ဒီအကောင်းနဲ့ အဆိုး တိုက်ပွဲကြီး မှာ ပါဝင်ခဲ့တယ်၊ ဒါပေမဲ့ တခြား လူဆိုး ကိုးယောက်က တုန်းဖျင်ခရိုင် မှာ ပေါ်လာခဲ့ပေမယ့် ထိုက်အန်းခရိုင် မှာတော့ မပေါ်လာခဲ့ဘူးလေ။ သူတို့က တာဝန်တစ်ခုခုကို ထမ်းဆောင်နေတာ ဖြစ်ရမယ်။ အဲ့ဒီ လူဆိုး ကိုးယောက်ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း အမိန့်ပေးနိုင်တဲ့ သူဆိုလို့ တစ္ဆေပျံ တစ်ယောက်တည်းပဲ ရှိတယ်၊ ဒါကြောင့် သူတို့က တစ္ဆေပျံ ရဲ့ တည်နေရာကို တကယ် သိနေနိုင်ပါတယ်။"</p> <p> </p> <p>"တစ္ဆေပျံ တစ်ယောက်တည်းကပဲ သူတို့ကို အမိန့်ပေးနိုင်တာလား။ ရန်ထျန်းချီ တောင် မရဘူးလား။"</p> <p> ကူမော့က သံသယဖြင့် မေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"မရဘူး၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူတို့က လမင်းကိုးကွယ်ရာဂိုဏ်း ဝင်တွေ မဟုတ်လို့ပဲ။"</p> <p>ရန်စန်းနျန်က ရှင်းပြလေသည်။</p> <p> "ငါ သိသလောက်တော့ လူဆိုးဆယ်ဦး ထဲက ဘယ်သူကမှ လမင်းကိုးကွယ်ရာဂိုဏ်း ဝင်တွေ မဟုတ်ဘူး။ သူတို့က အကောင်းနဲ့ အဆိုး တိုက်ပွဲကြီး မှာ ပါဝင်လာရတဲ့ အကြောင်းရင်းက အကူအညီ ပေးဖို့ သက်သက်ပါပဲ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လမင်းကိုးကွယ်ရာဂိုဏ်း က သိုင်းလောကထဲက မိစ္ဆာဂိုဏ်း အများစုနဲ့ အရမ်း ရင်းနှီးတယ်လေ။ ဒါကြောင့် လူဆိုးဆယ်ဦး ထဲက တစ္ဆေပျံ တစ်ယောက်တည်းပဲ ထိုက်အန်းခရိုင် ကို လာခဲ့တာ၊ ကျန်တဲ့ ကိုးယောက်က မလာခဲ့ဘူး။ အကယ်၍ သူတို့က လမင်းကိုးကွယ်ရာဂိုဏ်း ဝင်တွေသာ ဆိုရင်၊ အကောင်းနဲ့ အဆိုး တိုက်ပွဲကြီး မှာ ပါဝင်မယ့်အစား တခြားအရာတွေ လုပ်ဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့မှာ မဟုတ်ဘူး။"</p> <p>ကူမော့က ခေါင်းအသာညိတ်လိုက်၏။</p> <p>ရန်စန်းနျန်က ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ငါ ခဏနေရင် ငတ်မွတ်နေသောတစ္ဆေ နဲ့ ကြိုးဆွဲချတစ္ဆေ တို့အကြောင်း သတင်းအချက်အလက်တွေ ပို့ပေးမယ်။ အဲ့ဒီနှစ်ယောက်ကို ကိုင်တွယ်ရတာ နင့်အတွက် လွယ်ကူတဲ့ ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်သင့်ပေမယ့် သတိထားတာက အမြဲတမ်း ပိုကောင်းပါတယ်။ သိုင်းလောကက လူတိုင်းမှာ သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် အထူးနည်းလမ်းတွေ ရှိကြတယ်လေ။ ပြီးတော့ ငါ့ရဲ့ လျှို့ဝှက် သတင်းပေးတွေဆီက သတင်းအချက်အလက်တွေ နင့်ဆီမှာ ရှိတယ် - အင်း... အဲ့ဒါက သိပ်အသုံးဝင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ နင့်ရဲ့ လက်ရှိ နာမည်ဂုဏ်သတင်းနဲ့ ဆိုရင်၊ ဖိန်ကူခရိုင် ကို ရောက်တာနဲ့ နင့်နာမည်ကို ပြောလိုက်ရုံနဲ့တင် လူအမျိုးမျိုးက နင့်အမိန့်ကို နာခံဖို့ အလုအယက် ကြိုးစားကြလိမ့်မယ်။"</p> <p> </p> <p>ကူမော့က တခစ်ခစ် ရယ်မောလိုက်၏။</p> <p>"အဲ့ဒီလောက်တော့ မရှုပ်ထွေးပါဘူး။"</p> <p> </p> <p>"နင်က အသက်အငယ်ဆုံး သိုင်းဆရာကြီး လေ၊ ယွင်ပြည်နယ် ရဲ့ သူရဲကောင်းကြီး။ ယွင်ပြည်နယ် ဆိုတဲ့ နာမည်က နင်ဟာ ယွင်ပြည်နယ် က တရားမျှတမှုရဲ့ ကိုယ်စားလှယ် ဖြစ်တယ်ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ၊ ဟုတ်ပြီလား။ သိုင်းလောကမှာ ဘယ်သူကများ နင့်ဆီက မျက်နှာသာ မလိုချင်ဘဲ နေမှာလဲ။"</p> <p>ရန်စန်းနျန်က ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ကူမော့က ခေါင်းအသာယမ်းကာ ပြန်ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"လူတိုင်းက ကျွန်တော့်ကို မြှောက်ပင့်နေကြတာပါ။ သိုင်းလောကမှာ နာမည်ကြီး သူရဲကောင်းတွေ အများကြီး ရှိပါတယ်။"</p> <p>"မတူဘူးလေ။"</p> <p> ရန်စန်းနျန်က ရှင်းပြသည်။</p> <p> "ဒီအကောင်းနဲ့ အဆိုး တိုက်ပွဲကြီး မှာ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် ချီထျန်းရှူး ကိုယ်တိုင်တောင် နင့်ကျေးဇူးကို တင်နေတယ်လို့ လူသိရှင်ကြား ကြေညာခဲ့တယ်လေ။ သူက အဲ့ဒီလို ပြောထားမှတော့ တရားမျှတတဲ့ သိုင်းလောကကို ကယ်တင်တဲ့ နေရာမှာ နင့်ရဲ့ အခန်းကဏ္ဍကို ယွင်ပြည်နယ် က ဘယ်ဂိုဏ်းက ငြင်းရဲမှာလဲ။</p> <p> </p> <p>အခုဆိုရင် သိုင်းလောက တစ်ခုလုံးမှာ ဝေါ့နျူတောင် က ယန်ချင်းတုန်း ကို နင် သူရဲကောင်းဆန်ဆန် ကယ်တင်ခဲ့တဲ့ အကြောင်းတွေ၊ ဖုန်းမင်ကူးတို့ဆိပ် မှာ ဂိုဏ်းကြီး ခြောက်ခုကို အနိုင်ယူခဲ့တဲ့ အကြောင်းတွေ၊ တရားမျှတတဲ့ သိုင်းလောကကို ဘေးဒုက္ခကနေ ကယ်တင်ခဲ့တဲ့ နျဲ့တုန်းလျို ကို ဖွင့်ချခဲ့တဲ့ အကြောင်းတွေ၊ ပြီးတော့ ပန်းကြွေချိုင့်ဝှမ်း မှာ လမင်းကိုးကွယ်ရာဂိုဏ်း ကို တစ်ယောက်တည်း အနိုင်ယူခဲ့တဲ့ သူရဲကောင်းဆန်တဲ့ လုပ်ရပ်တွေ အကြောင်းချည်းပဲ။ လူတိုင်းက နင်ဟာ တရားမျှတပြီး သူရဲကောင်းဆန်တယ်လို့ ပြောနေကြပြီး၊ ယွင်ပြည်နယ် ရဲ့ သူရဲကောင်းကြီး လို့ ခေါ်ဆိုဖို့ တကယ်ကို ထိုက်တန်ပါတယ်တဲ့။"</p> <p>ကူမော့က ပြောလိုက်၏။</p> <p>"အဲ့ဒါက အရမ်း အတုအယောင် ဆန်လွန်းတယ်..."</p> <p> </p> <p>ရန်စန်းနျန်က အသိဉာဏ်ရှိသော သူတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး ပြန်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"တခြား နည်းလမ်း မရှိဘူးလေ။ တရားမျှတတဲ့ ဂိုဏ်းတွေက ဒီတစ်ခါ နျဲ့တုန်းလျို ရဲ့ လှည့်စားတာကို ခံလိုက်ရတယ်။ သူတို့က ယန်ချင်းတုန်း နောက်ကို လိုက်ပြီး ဖုန်းမင်ကူးတို့ဆိပ် မှာ နင့်ကို ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်ခဲ့ကြတယ်။ အရှုပ်တော်ပုံက အရမ်း ကြီးမားလွန်းပြီး ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်မှုမှာ ရှုံးနိမ့်သွားတာက သူတို့အတွက် အရမ်း အရှက်ရစရာ ဖြစ်သွားတယ်။</p> <p> </p> <p>သူတို့ရဲ့ အရှက်ကို ဖုံးကွယ်ဖို့ နင်က အစွမ်းထက်တယ်ဆိုတာကို တမင် မြှင့်တင်ပေးရပြီး၊ နင့်ဇာတ်လမ်းကို သူရဲကောင်း ပုံပြင်တစ်ပုဒ်လို အမွှမ်းတင်ရတော့တာပေါ့။ သိုင်းလောက ရဲ့ အာရုံစိုက်မှုက နင့်ဆီ ပြောင်းသွားပြီး ဒီကိစ္စမှာ သူတို့ရဲ့ အခန်းကဏ္ဍက လျစ်လျူရှုခံရမှာဖြစ်လို့ သူတို့ သက်ဆိုင်ရာ ဂိုဏ်းတွေရဲ့ ပုံရိပ်ကို ကာကွယ်နိုင်မှာလေ။"</p> <p> </p> <p>ကူမော့က တခစ်ခစ် ရယ်မောလိုက်၏။</p> <p>သူတို့ နှစ်ဦးသည် အချိန်အနည်းငယ်ကြာအောင် စကားပြောပြီးနောက် ရန်စန်းနျန်က နှုတ်ဆက် ထွက်ခွာသွားလေသည်။ ကူချူတုန်းက ရန်စန်းနျန်ကို တံခါးအထိ လိုက်ပို့ပေးခဲ့သည်။ တည်းခိုခန်း အပြင်ဘက်တွင် ကူချူတုန်းက ရန်စန်းနျန်၏ လက်ကို ရုတ်တရက် ဖမ်းဆွဲကာ မေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"မမရန်... ကျွန်မ အကူအညီ တောင်းထားတဲ့ ကိစ္စ ဘယ်လိုနေပြီလဲ။"</p> <p> </p> <p>"နင့်အစ်ကိုရဲ့ မျက်လုံးတွေကို ကုဖို့ ရှားပါးပြီး တန်ဖိုးကြီးတဲ့ ဆေးဖက်ဝင် အပင်တွေ ရှာတာနဲ့ ချီမြောင်ရွှမ် ကို ဆက်သွယ်တဲ့ ကိစ္စကို ပြောတာလား။"</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်တယ်။"</p> <p> ကူချူတုန်းက ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်၏။</p> <p>"ကျွန်မတို့ဆီမှာ ပိုက်ဆံ လုံလောက်နေပြီ။"</p> <p>ရန်စန်းနျန်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p>"ချီမြောင်ရွှမ် ကို ငါ ဆက်သွယ်ပြီးပြီ၊ ငါတို့ဆီကို အကြောင်းပြန်စာ သိပ်မကြာခင် ရောက်လာလိမ့်မယ်။ ရှားပါးပြီး တန်ဖိုးကြီးတဲ့ ဆေးဖက်ဝင် အပင်တွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့ ငါ့ဆီမှာ သဲလွန်စ တချို့ ရှိတယ်။ ချီမြောင်ရွှမ် က စိတ်ဝင်စားတယ်လို့ လူသိရှင်ကြား ဝန်ခံထားတဲ့ ဆေးဖက်ဝင် အပင်တွေနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ သဲလွန်စ အနည်းငယ်ကို ငါ ရှာတွေ့ထားတယ်။ အများဆုံး သုံးလ အတွင်းမှာ တိကျတဲ့ သဲလွန်စတွေ ရသင့်တယ်၊ ဒါကြောင့် စိတ်မပူပါနဲ့ ညီမလေး။"</p> <p> </p> <p>"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် မမရန်။"</p> <p> ကူချူတုန်းက ကျေးဇူးတင်စွာဖြင့် ပြောလိုက်၏။</p> <p>"ဘာလို့ ဒီလောက် ယဉ်ကျေးနေတာလဲ။"</p> <p>"အဲ့ဒါအတွက်တင် မကဘူး၊ ဖုန်းမင်ကူးတို့ဆိပ် က အဲ့ဒီနေ့တုန်းက လူအများကြီးက ကျွန်မအစ်ကိုကို တိုက်ခိုက်နေတာတောင်၊ မမက ဘာမှ မတွန့်ဆုတ်ဘဲ ကျွန်မတို့ဘက်ကနေ ရပ်တည်ပေးခဲ့လို့ပါ။"</p> <p> ဟု ကူချူတုန်းက ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ရန်စန်းနျန်က တခစ်ခစ် ရယ်မောလိုက်ပြီး မေးလိုက်၏။</p> <p>"ငါတို့က သူငယ်ချင်းတွေ မဟုတ်ဘူးလား။"</p> <p>"ကျွန်မတို့က သူငယ်ချင်းကောင်းတွေပါ။" </p> <p>ကူချူတုန်းကကူချူတုန်းက လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ရန်စန်းနျန်က ညင်သာစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ရုတ်တရက် လက်ဆန့်ထုတ်ကာ ပြောလိုက်၏။</p> <p>"ဖက်ကြရအောင်။"</p> <p>"ဟင်။"</p> <p>ရန်စန်းနျန်က ကူချူတုန်းကို ဖက်လိုက်ပြီး သူမ၏ ပခုံးကို ညင်သာစွာ ပုတ်ကာ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ညီမလေး... အကယ်၍ တစ်နေ့နေ့ကျရင်... ငါပြောတာက အကယ်၍ နော်... ငါတို့ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ဘယ်တော့မှ ပြန်မတွေ့ရတော့ဘူး ဆိုရင်တောင် မင်း ငါ့ကို သတိရနေရမယ်နော်။"</p> <p> </p> <p>ကူချူတုန်းက သံသယများ ပြည့်နှက်စွာဖြင့် မော့ကြည့်ကာ မေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"မမရန်၊ ဘာလို့ အဲ့ဒီလို ပြောတာလဲ။ ကျွန်မတို့က ဘယ်လိုလုပ် ပြန်မတွေ့ရဘဲ နေမှာလဲ။"</p> <p>"အိုး..."</p> <p>ရန်စန်းနျန်က တခစ်ခစ် ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> "အကယ်၍ လို့ ငါ ပြောခဲ့တယ်လေ။ လောကကြီးက အရမ်း ကျယ်ပြောပြီး ကမောက်ကမတွေ များတော့ မနက်ဖြန် ဒါမှမဟုတ် အနာဂတ်ကို ဘယ်သူက ကြိုဟောနိုင်မှာလဲ။ ကောင်းပြီ... ငါ သွားတော့မယ်။ နင့်ဆီ သတင်းအချက်အလက်တွေ ယူလာပေးဖို့ နောက်မှ လူလွှတ်လိုက်မယ်။"</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ရန်စန်းနျန်က ကူချူတုန်းကို လွှတ်ပေးလိုက်ပြီး လှည့်ကာ လက်ဝှေ့ယမ်းပြပြီး တည်းခိုခန်းမှ ထွက်ခွာသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>တည်းခိုခန်း အပြင်ဘက်တွင် လေနှင့် နှင်းများ ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခတ်နေ၏။ အားချီက ရန်စန်းနျန် အနောက်မှ လိုက်ပါသွားလေသည်။ ခဏခန့် လမ်းလျှောက်ပြီးနောက် အားချီက ရုတ်တရက် စကားပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"သူဌေး... ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။ သခင်ကြီး ကူ တောင် မဖြေရှင်းနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားတဲ့ ကိစ္စတစ်ခုခုလား။"</p> <p> </p> <p>ရန်စန်းနျန်က မေးလိုက်၏။</p> <p>"ဘာလို့ အဲ့ဒီလို ပြောတာလဲ။"</p> <p>အားချီက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဘာလို့လဲဆိုတော့ သခင်ကြီး ကူ ကို ပုအာစံအိမ် ရဲ့ တစ်ဝက် ပေးမယ်ဆိုတာကို သူဌေး မပြောခဲ့လို့လေ။ အဲ့ဒါက သူဌေးနဲ့ မတူဘူး။ အဲ့ဒါက ဖြစ်နိုင်ခြေ တစ်ခုပဲ ရှိတယ် - ပုအာစံအိမ် ပျောက်ကွယ်သွားနိုင်တယ်လို့ သူဌေး ထင်နေလို့ပဲ။"</p> <p> </p> <p>ရန်စန်းနျန်က ခဏမျှ တွေးတောလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"အဲ့ဒီနေ့က ဖုန်းမင်ကူးတို့ဆိပ် ကနေ ထွက်လာပြီးနောက် ရထားလုံးထဲမှာ အိပ်နေတုန်း ငါ အိပ်မက်တစ်ခု မက်တယ်။ ငါ့အမေ အကြောင်း အိပ်မက်မက်တာ။ သူမ အကြောင်း အိပ်မက် မမက်တာ နှစ်အတော်ကြာပြီ။"</p> <p> </p> <p>အားချီမှာ တိတ်ဆိတ်စွာ ဆက်နေပြီး တိတ်ဆိတ်စွာ နားထောင်နေလေသည်။ ရန်စန်းနျန်က ဆက်ပြောသည်။</p> <p> </p> <p>"ပိုင်ချောင်ရှန်း အကြောင်းလည်း ငါ အိပ်မက်မက်တယ်။ သူက ငါ့ကို သတ်ဖို့အတွက် လှံရှည် တစ်လက်ကို ကိုင်ပြီး စစ်မြင်း တစ်ကောင်ကို စီးလာတယ်လို့ အိပ်မက်မက်တာ။ ငါ ပြေးတယ်၊ ငါ အသည်းအသန် ပြေးတယ်၊ ငါ မုန်းတယ်၊ ငါ့မှာ မုန်းတီးမှုတွေ ပြည့်နှက်နေတယ်၊ ပြီးတော့ ငါ ငယ်ငယ်တုန်းက နေခဲ့တဲ့ ဆင်းရဲသား ရပ်ကွက်ဆီကို ပြန်ပြေးသွားခဲ့တယ်။ ငါ့အမေက အဲ့ဒီမှာ ငါ့ကို စောင့်နေခဲ့ပြီး၊ ငါ သူမကို မုန်းတယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါ့အမေက ငါ့ကို ပိုင်ချောင်ရှန်း ကို မမုန်းဖို့ ပြောတယ်။</p> <p> </p> <p> ပိုင်ချောင်ရှန်း မှာ သူမရဲ့ အကြောင်းပြချက်တွေ ရှိတယ်လို့ သူမက ပြောခဲ့တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါ နားမလည်ခဲ့ဘူး၊ ငါ တကယ်ကို နားမလည်နိုင်ခဲ့ဘူး။ အဲ့ဒီနောက် အိပ်မက်က ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ ပိုင်ချောင်ရှန်း က ငါ့အမေကို ခေါ်ပြီး ငါနဲ့ ဝေးရာကို ထွက်သွားတာကို ငါ မြင်လိုက်ရတယ်၊ အရမ်း ဝေးကွာတဲ့ နေရာအထိ လျှောက်သွားကြတာ။ သူတို့က ရုတ်တရက် လှည့်ကြည့်ပြီး ငါ့ကို ကြည့်ကာ ပြုံးပြကြတယ်။ သူတို့က အရမ်း ချစ်ခင်ကြင်နာတတ်ပုံ ရတယ်။ အဲ့ဒီနောက် ငါ နိုးလာတယ်။"</p> <p> </p> <p>"သူဌေး... တစ်ခုခုကို အာရုံခံမိလို့လား။ ဒါမှမဟုတ် ပိုင်မိသားစု က သူဌေးကို တစ်ခုခု လုပ်တော့မလို့လား။"</p> <p> </p> <p>ရန်စန်းနျန်က ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ပိုင်ကျင်းချီ က ထိုက်အန်းခရိုင် မှာ ပေါ်လာတယ်။"</p> <p> </p> <p>"ဟင်။"</p> <p>အားချီ၏ မျက်နှာထား လေးနက်သွား၏။</p> <p>"ဒါဆို ပိုင်မိသားစု က သူဌေး ကို ဒါမှမဟုတ် ပုအာစံအိမ် ကို တစ်ခုခု လုပ်ချင်နေတာလား။"</p> <p> </p> <p>"ဖြစ်နိုင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါ အဲ့ဒီလို မခံစားရဘူး။"</p> <p>အားချီက ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါကြောင့် သူဌေး အဲ့ဒီ အိပ်မက်ကို မက်တာ မဆန်းပါဘူး။"</p> <p> </p> <p>"ဘာလို့ အဲ့ဒီလို ပြောတာလဲ။"</p> <p>ရန်စန်းနျန်က မေးလိုက်၏။</p> <p>အားချီက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူဌေးက ပိုင်မိသားစု အပေါ် မျှော်လင့်ချက် ထားနေတုန်းပဲလေ၊ ဒါမှမဟုတ် ပိုတိတိကျကျ ပြောရရင် ပိုင်ချောင်ရှန်း အပေါ် မျှော်လင့်ချက် ထားနေလို့ပါ။"</p> <p> </p> <p>ရန်စန်းနျန်က အသာပြုံးကာ ပြောလိုက်၏။</p> <p>"ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါ့အမေ သက်ရှိထင်ရှား ရှိနေတုန်းက ငါ့အဖေဟာ ကြီးကျယ်တဲ့ သူရဲကောင်း တစ်ယောက်လို့ အမြဲတမ်း ပြောခဲ့လို့ပဲ။"</p> <p> </p> <p>နောက်တစ်နေ့ နံနက်တွင် ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့ မြင်းစီး၍ ထွက်ခွာသွားကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>ကူမော့သည် မြင်းစီးတတ်ပေသည်။ သူသည် ကျိုးယင်နတ်သိုင်းကို ကျွမ်းကျင်ကတည်းက မြင်းစီးနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုအချိန်က သူသည် မျက်မမြင်ဖြစ်ရခြင်းကို အသားမကျသေးသဖြင့် မြင်းစီးရခြင်းမှာ အလွန် ဒုက္ခရောက်လှသည်။ နောက်ပိုင်းတွင် သူ၏ ကျွမ်းကျင်မှုများ ပိုမို နက်ရှိုင်းလာသည်နှင့်အမျှ၊ အထူးသဖြင့် မင်ယွီကျင့်စဉ်ကို ကျွမ်းကျင်ပြီးနောက် သူ၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းမှာ ပြောင်မြောက်လာသဖြင့် မြင်းစီးခြင်းမှာ လုံးဝ ပြဿနာ မဟုတ်တော့ပေ။ သူသည် လမ်းကြောင်းများကို မခွဲခြားနိုင်သဖြင့် တစ်ယောက်တည်း စီးရခြင်းမှာ အနည်းငယ် ဒုက္ခရောက်ရုံသာ ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူသည် အခြားသူများနှင့်အတူ ခရီးသွားနေသရွေ့ မြင်းစီးရန် ပြဿနာ မရှိပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူသည် ရထားလုံး စီးရသည်ကို ပိုနှစ်သက်သဖြင့် အမြဲတမ်း ရထားလုံးဖြင့်သာ ခရီးသွားလေ့ ရှိသည်။ သို့သော် ချန်းဒန်မြို့လေးတွင် ရထားလုံး တစ်စီး ရှာရန် မလွယ်ကူသလို၊ တုန်းဖျင်ခရိုင်တွင်လည်း မြင့်မားသော တောင်တန်းများ ပြည့်နှက်နေသဖြင့် ရထားလုံးများမှာ အလွန် အဆင်မပြေလှပေ။</p> <p> </p> <p>သူတို့နှစ်ဦး မြို့ထဲမှ ထွက်ခွာသွားပြီး မကြာမီမှာပင် မြို့တွင်းရှိ လမ်းကြားတစ်ခုမှ လူနှစ်ယောက် ဖြည်းညင်းစွာ ထွက်လာကြ၏။ ၎င်းတို့မှာ ရန်စန်းနျန်နှင့် ယန်ချင်းတုန်း တို့ပင်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ပြင်းထန်သော နှင်းမုန်တိုင်းကြီး တိုက်ခတ်နေပြီး ခဲရောင် ကောင်းကင်ကြီးမှ ငန်းမွေးကဲ့သို့ နှင်းပွင့်များ အပြင်းအထန် ကျဆင်းနေလေသည်။ အမိုးစွန်းများမှ ရေခဲချောင်းများ တွဲလောင်းကျနေပြီး အေးစက်စက် လင်းလက်နေ၏။ လမ်းများပေါ်တွင် လမ်းလျှောက်နေသူ နည်းပါးလှပြီး၊ သူတို့၏ ကုတ်အင်္ကျီများကို ထုပ်ပိုးကာ အလျင်စလို သွားလာနေကြလျက် ကြမ်းတမ်းသော ဆောင်းရာသီမှ လွတ်မြောက်ရန် အနွေးဓာတ်ကို ရှာဖွေနေကြလေသည်။ လရောင်ကဲ့သို့ ဖြူဖွေးသော ပိုးသားဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် ယန်ချင်းတုန်းသည် လမ်းထောင့်တွင် ကျော့ရှင်းစွာ ရပ်နေပြီး၊ သူမ၏ ဝတ်ရုံများက လေပြေထဲတွင် ညင်သာစွာ လွင့်ဝဲနေလေသည်။ သူမက အဝေးသို့ ငေးကြည့်နေပြီး ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့၏ ပုံရိပ်များ အဝေးတွင် လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ကြည့်နေလေသည်။</p> <p> </p> <p>ရန်စန်းနျန်က တခစ်ခစ် ရယ်မောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ဘာလို့ သွားမနှုတ်ဆက်တာလဲ။ ဒီကနေ သူတို့ ထွက်သွားတာကို ကြည့်နေရတာ ဘာအဓိပ္ပာယ် ရှိလို့လဲ။"</p> <p> </p> <p>ယန်ချင်းတုန်းက ခေါင်းအသာယမ်းကာ တခစ်ခစ် ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ကျွန်မတို့ တစ်နေ့နေ့ကျရင် ပြန်တွေ့ကြမှာပါ။ ဖြစ်နိုင်တာက အဲ့ဒီအချိန်ကျရင် ကျွန်မ ကိုယ်တိုင်လည်း သိုင်းဆရာကြီး တစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီလေ။ အဲ့ဒီအခါကျရင် သူတို့ကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းနဲ့ ရိုးရိုးသားသား နှုတ်ဆက်လို့ ရပြီပေါ့။ အခုလိုမျိုး မဟုတ်ဘဲ... အခုဆိုရင် နှုတ်ဆက်ဖို့တောင် ကျွန်မ သိမ်ငယ်စိတ် ဝင်နေမိတယ်။</p> <p> ကျွန်မကိုယ်ကျွန်မ တိုးတက်အောင် လုပ်ဖို့ပဲ အာရုံစိုက်သင့်တယ်။ ဟူး... သခင်မလေး ရန်... သခင်ကြီး ကူ ကို ကျွန်မ အရမ်း ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ အကယ်၍ သူ့ကျေးဇူးကို ပြန်ဆပ်ဖို့ အခွင့်အရေးသာ ရခဲ့ရင် ကျွန်မ အသက်ကိုတောင် ပေးဆပ်ရဲပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျေးဇူးတင်မှုကို အချစ်နဲ့ စိတ်ကူးယဥ်ဆန်ဆန် ဖော်ပြရမယ်လို့ ဘယ်သူမှ မပြောထားဘူး မဟုတ်လား။"</p> <p> </p> <p>ရန်စန်းနျန်က နှုတ်ခမ်းဆူကာ ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ပျင်းစရာကောင်းလိုက်တာ။ မျက်ရည်တွေနဲ့ နှုတ်ဆက်တာကို မြင်ရမယ်လို့ မျှော်လင့်ပြီး ကူမော့ ထွက်သွားတော့မယ် ဆိုတာကို ပြောပြဖို့ ငါက ဒီအထိ လာခဲ့ရတာလေ။ အခုတော့ ဒီလောက်ပဲလား။ မဟာမိတ်အဖွဲ့ ခေါင်းဆောင် ယန်... နင်က ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ခေါင်းရှင်းနေရတာလဲ။ အဲ့ဒါက တကယ်ကို အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး မဟုတ်လား။"</p> <p> </p> <p>"စိတ်ပျက်သွားစေတဲ့အတွက် တောင်းပန်ပါတယ်။"</p> <p>ဟု ယန်ချင်းတုန်းက ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ထားလိုက်ပါတော့၊ ငါ ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ။ နောင်ကျရင် ငါ့စီးပွားရေးကို ထောက်ပံ့ပေးဖို့ နင့်ကိုပဲ အားကိုးရတော့မှာပေါ့။ ငါ သွားတော့မယ်၊ မီးလှုံဖို့ ပြန်သွားတော့မယ်။"</p> <p> </p> <p>ရန်စန်းနျန်က လက်ပိုက်ကာ ဖြည်းညင်းစွာ ထွက်ခွာသွားလေသည်။ ယန်ချင်းတုန်းက လှည့်ကြည့်ကာ မြို့ပြင်ရှိ ပရမ်းပတာ ဖြစ်နေသော နှင်းများကို အချိန်အကြာကြီး ကြည့်လိုက်ပြီး အသာပြုံးလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>သုံးရက်အကြာတွင် ကူမော့နှင့် သူ၏ညီမ ကူချူတုန်းတို့သည် ဖိန်ကူခရိုင်သို့ ရောက်ရှိလာကြလေသည်။ ကူချူတုန်းက စာအုပ်သေတ္တာကြီးကို လွယ်ထားဆဲဖြစ်သော်လည်း ဤတစ်ကြိမ်တွင် ယန္တရားတစ်ထောင်သေတ္တာ နှင့် ဆောင်းဦးရေယဉ်ဓား တို့သာ ပါဝင်လေသည်။ အလိုရှိရာဇဝတ်ကောင်များ၏ ခေါင်းများကို ရန်စန်းနျန်က ပုအာစံအိမ်သို့ ပြန်ပို့ပေးခဲ့ပြီးဖြစ်ကာ မောင်နှမနှစ်ဦး ပြန်လာပြီး ငွေရေတွက်မည့် အချိန်ကိုသာ စောင့်နေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုနေ့ ညနေပိုင်းတွင် နှင်းတိတ်သွားစဉ် ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့သည် ဖိန်ကူခရိုင် အပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိလာကြလေသည်။ အဝေးမှနေ၍ မြို့တံခါးကို ပိတ်ဆို့ထားသော လူအုပ်ကြီးတစ်အုပ်ကို ကူချူတုန်း တွေ့လိုက်ရ၏။ သူတို့အားလုံးမှာ လက်နက်ကိုင်ဆောင်ထားသော သိုင်းပညာရှင်များ ဖြစ်ကြပြီး အနည်းဆုံး လူတစ်ရာခန့် ရှိလေသည်။</p> <p> </p> <p>"အစ်ကို... ရှေ့မှာ တစ်ခုခု ဖြစ်နေသလိုပဲ။ ကျွန်မတို့...."</p> <p> </p> <p>ကူချူတုန်း စကားမဆုံးခင်မှာပင် ထိုအဖွဲ့က သူတို့ထံသို့ ပြေးဝင်လာကြလေသည်။ အဝေးမှနေ၍ အနက်ရောင်ဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်တစ်ဦးက ရှေ့ဆုံးမှ အော်ပြောလိုက်သည်ကို သူတို့ ကြားလိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>"အဲ့ဒါ ယွင်ပြည်နယ် ရဲ့ သူရဲကောင်းကြီး ကူမော့ လား။ ကျွန်တော်တို့ ခင်ဗျားကို စောင့်နေတာ ကြာလှပြီဗျာ။"</p> <p> </p> <p>မြင်းပေါ်တွင် ထိုင်နေသော ကူမော့မှာ အမူအရာ မပြောင်းလဲဘဲ တိတ်ဆိတ်နေ၏။ ကူချူတုန်းက မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ခင်ဗျားတို့က ဘယ်သူတွေလဲ။ ဘာရည်ရွယ်ချက် ရှိလို့လဲ။"</p> <p>အနက်ရောင် ဝတ်ရုံနှင့် လူငယ်က အလောတကြီး လက်ပူးဆုပ်ကာ ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ဖုန်းမင်ကူးတို့ဆိပ် မှာ ကျွမ်းကျင်သူ သုံးယောက်ကို အနိုင်ယူခဲ့တဲ့ သူရဲကောင်းမလေး ကူချူတုန်း ဖြစ်မယ်လို့ ကျွန်တော် ယူဆပါတယ်။ ကျွန်တော်က ဖိန်ကူခရိုင် က လျိုမိသားစု က လျိုကျန်းယွင် ပါ။ သိုင်းလောကက ကျွန်တော့် သူငယ်ချင်းတွေက ကျွန်တော့်ကို 'အရိပ်မဲ့လက်' ဆိုတဲ့ နာမည်ပြောင်ကို သဘောကောင်းစွာနဲ့ ပေးထားကြပါတယ်။"</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် လျိုကျန်းယွင်၏ ဘေးတွင် ရပ်နေသော အခြားလူများကလည်း ရှေ့ထွက်လာကာ "တောင်ပိုင်းကို ငြိမ်းချမ်းစေတဲ့ ဓားတစ်လက်"၊ "ကောင်းကင်ကို ထိတဲ့ လက်တစ်ဖက်"၊ "တောရိုင်းလေ လက်သီး" စသည့် နာမည်များဖြင့် သူတို့ကိုယ်သူတို့ မိတ်ဆက်ကြလေသည်။ အသက်ကြီးသူများမှာ အသက် ငါးဆယ် သို့မဟုတ် ခြောက်ဆယ်ခန့် ရှိကြပြီး အငယ်များမှာ နှစ်ဆယ်ကျော် အရွယ်များ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့၏ နာမည် တစ်ခုစီတိုင်းက အလွန် ခန့်ညားပြီး အစွမ်းထက်ပုံ ပေါက်နေကာ သူတို့၏ အနောက်တွင် တပည့်များ သို့မဟုတ် လက်အောက်ငယ်သား အများအပြား လိုက်ပါလာသဖြင့် အတော်လေး ထူးခြားပုံ ပေါက်နေလေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ကူချူတုန်းက သူတို့ထဲမှ တစ်ယောက်ကိုမျှ မကြားဖူးခဲ့ပေ။ သို့သော်လည်း သူမက ယဉ်ကျေးစွာ လက်ပူးဆုပ်ကာ ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ကျွန်မ ကြားဖူးပါတယ်ရှင်။ ကျွန်မအစ်ကို ကို လာတွေ့ကြတာ ဘာကိစ္စများ ရှိလို့လဲဆိုတာ မေးလို့ ရမလား။"</p> <p> </p> <p>လျိုကျန်းယွင်က အလောတကြီး ပြန်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော်တို့ အားလုံးက သိုင်းလောကသားတွေပါ။ ယွင်ပြည်နယ် ရဲ့ သူရဲကောင်းကြီး က ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဖိန်ကူခရိုင် ကို ဖြတ်သွားမယ်လို့ ကြားရလို့ ကျွန်တော်တို့ အရမ်း ဝမ်းသာသွားပြီး လေးစားမှု ပြသဖို့နဲ့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ချီးကျူးမှုကို ဖော်ပြဖို့ အတူတူ လာခဲ့ကြတာပါ။ သူရဲကောင်းကြီး ကူ ကို တွေ့ခွင့်ရတာ တကယ်ကို ဘဝသုံးဆက်စာ ကောင်းချီး တစ်ခုပါပဲ။"</p> <p> </p> <p>ကူမော့က သိပ်ပြီး တုံ့ပြန်မှု မရှိသော်လည်း ဤမြှောက်ပင့်စကားများကြောင့် ကူချူတုန်းက အတော်လေး စိတ်လှုပ်ရှားသွားလေသည်။ အရင်တုန်းက သူမသည် ကူမော့နှင့်အတူ အစောင့်အရှောက် တာဝန်များတွင် လိုက်ပါခဲ့ပြီး အစောင့်အရှောက် အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် လင်းကျန်းယွဲ့ တစ်နိုင်ငံလုံး လှည့်လည်သွားလာနေသည်ကို ကြည့်ကာ၊ သူ့ကို သိသော လူတိုင်းကို မြင်တွေ့ရသောအခါ သူမက အလွန် ဂုဏ်ယူပြီး အားကျခဲ့ရလေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တုန်းက တစ်နေ့နေ့ကျရင် သူမ၏ အစ်ကို သည်လည်း သိုင်းလောကတွင် ဤမျှလောက် နာမည်ကြီးလာလိမ့်မည်ဟု သူမ အမြဲတမ်း စိတ်ကူးယဉ်ခဲ့ဖူးလေသည်။ သူမ မည်သည့်နေရာသို့ပင် သွားစေကာမူ သူမ၏ နာမည်ကို ပြောလိုက်ရုံဖြင့် "အိုး... မင်းကိုး။" ဟူသော အံ့ဩသံများ ထွက်လာပြီး "မင်းအကြောင်း အများကြီး ကြားဖူးပါတယ်" ဟူသော စကားများကို ကြားရပေမည်။ တစ်နေ့နေ့တွင် သူမသည် စိမ်းသက်သော နေရာတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာပြီး ဒေသခံ သိုင်းပညာရှင် အားလုံးက လာရောက် အရိုအသေပေးကာ၊ ဤမျှလောက် ကြီးကျယ်ခမ်းနားစွာဖြင့် အေးခဲနေသော ရာသီဥတုတွင် စောင့်ဆိုင်းနေကြလိမ့်မည်ဟု သူမ တစ်ခါမှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဖူးပေ။</p> <p> </p> <p>ယခုမှသာလျှင် ဖုန်းမင်ကူးတို့ဆိပ် နှင့် ပန်းကြွေချိုင့်ဝှမ်း တိုက်ပွဲများ အပြီးတွင် သူမ၏အစ်ကို၏ သိုင်းလောကရှိ အဆင့်အတန်းမှာ အမြင့်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်ကာ၊ နာမည်ကိုပင် ပြောစရာ မလိုဘဲ အသိအမှတ်ပြုခံရသည့် အဆင့်အထိ ရောက်ရှိသွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း သူမ နားလည်လာသကဲ့သို့ ရှိလေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်မှာပင် ကူမော့က စကားပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ဂိုဏ်းချုပ်ဟယ် က ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ဖိန်ကူခရိုင် က မဟုတ်လား။"</p> <p> </p> <p>ကူမော့၏ စကားများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လျိုကျန်းယွင် နှင့် သူ၏ အဖွဲ့မှာ တက်ကြွသွားပြီး အကြောင်းပြချက် မရှိဘဲ စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြလေသည်။ လျိုကျန်းယွင်က စကားထစ်ကာ ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်..ဟုတ်ပါတယ် သခင်ကြီး ကူ- ဟယ် မိသားစု ရဲ့ ခေါင်းဆောင် က ကျွန်တော်တို့... ကျွန်တော်တို့ ဖိန်ကူခရိုင် ရဲ့ နံပါတ်တစ်- နံပါတ်တစ် ကျွမ်းကျင်သူ ပါ။ သူကလည်း လမင်းကိုးကွယ်ရာဂိုဏ်း ကို တိုက်ခိုက်မယ့် စစ်ဆင်ရေးမှာ ပါဝင်ဖို့ ဖိတ်ခေါ်ချက်ကို လက်ခံခဲ့ပြီး၊ အခုထိ ပြန်မလာသေးပါဘူး။ သခင်ကြီး ကူ၊ ခင်ဗျား သူ့ကို သိလို့လား။"</p> <p> </p> <p>ကူမော့ မြင်းပေါ်မှ ဆင်းလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"သူက ပန်းကြွေချိုင့်ဝှမ်း မှာ ဒဏ်ရာရသွားပြီး အခု ချန်းတန်မြို့လေး မှာ ပြန်လည် နာလန်ထူဖို့ နားနေပါတယ်။ ကျွန်တော် သူနဲ့ စကားပြောဖူးတယ်၊ သူက တော်တော်လေး သင့်တော်တဲ့ သူတစ်ယောက်လို ပါပဲ။ ကျွန်တော် မလာခင်မှာ သူက ကျွန်တော့်ကို အထူးတလည် လာရှာပြီး၊ ကျွန်တော် ဖိန်ကူခရိုင် ကို ရောက်လာပြီ ဆိုမှတော့ ဟယ် မိသားစု စံအိမ်မှာ နားလို့ရတယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်။"</p> <p> </p> <p>လျိုကျန်းယွင်၏ မျက်နှာ နီရဲသွားပြီး ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် သခင်ကြီး ကူ... ဟယ် မိသားစု ရဲ့ ခေါင်းဆောင် က ကျွန်တော့် ယောက်ဖ ပါ။"</p> <p> </p> <p>"ယောက်ဖ ဟုတ်လား။"</p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော်တို့က ဆွေမျိုးတွေပါ၊ ဒါပေမဲ့...သူ့မိန်းမ နဲ့ ကျွန်တော်က ဘေးဘိုး တစ်ယောက်တည်းကနေ ဆင်းသက်လာတာပါ။"</p> <p> လျိုကျန်းယွင် က ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> "သခင်ကြီး ကူ က သူ့ကို သိနေမှတော့၊ သခင်ကြီး ကူ... ခင်ဗျားရဲ့ အမိန့်တွေကို ကျွန်တော့်ကို တိုက်ရိုက် ပြောလို့ ရပါတယ်။"</p> <p>ကူမော့က အသာပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"မိစ္ဆာ ကျွမ်းကျင်သူ နှစ်ယောက် ဖိန်ကူခရိုင် ကို ရောက်နေတယ်လို့ ကျွန်တော် ကြားတယ်။ သူတို့က လူဆိုးကြီးဆယ်ဦး ထဲက ကြိုးဆွဲချတစ္ဆေ နဲ့ ငတ်မွတ်နေသောတစ္ဆေ တို့ပဲ။ ကျွန်တော်က သူတို့ကို လိုက်လံ ဖမ်းဆီးဖို့ အထူးတလည် လာခဲ့တာပါ။"</p> <p> </p> <p>"သခင်ကြီး ကူ က တကယ်ကို မကောင်းမှုကို မုန်းတီးပြီး သူရဲကောင်းဆန်တဲ့ လူတစ်ယောက်ပါပဲ။"</p> <p> </p> <p>"သခင်ကြီး ကူ၊ ဒီနှစ်ယောက် ဘယ်မှာရှိလဲဆိုတာကို ကျွန်တော်တို့ သေချာပေါက် ရှာဖွေပေးပါ့မယ်။"</p> <p> </p> <p>"သခင်ကြီး ကူ က သိုင်းဆရာကြီး လို့ ခေါ်ဖို့ တကယ်ကို ထိုက်တန်ပါတယ်။ သူက သိုင်းလောက အတွက် ကောင်းချီး တစ်ခုပါပဲ။"</p> <p> </p> <p>လူတစ်စုက ကူမော့ကို အဆက်မပြတ် မြှောက်ပင့်နေကြရာ သူ့ကို အနည်းငယ် အနေရခက်သွားစေလေသည်။ သူသည် မြို့ထဲသို့ အမြန်ဝင်ချင်သဖြင့် သူ၏ မြင်းကို အလောတကြီး ဆွဲခေါ်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော် ကူညီပါရစေ သခင်ကြီး ကူ။ ကျေးဇူးပြုပြီး မြင်းပေါ် ပြန်တက်ပါ၊ ခင်ဗျားအတွက် ကျွန်တော် ဆွဲပေးပါ့မယ်။"</p> <p> လျိုကျန်းယွင်က သူ၏ ထက်မြက်သော မျက်လုံးများဖြင့် ဇက်ကြိုးကို ချက်ချင်း ယူလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ယွင်ပြည်နယ် ရဲ့ သူရဲကောင်းကြီး ပီသပါပေတယ်၊ ခင်ဗျားရဲ့ မြင်းတောင်မှ ထူးခြားပြီး ခန့်ညားလိုက်တာဗျာ။"</p> <p> </p> <p>ကူမော့: "..."</p> <p> </p> <p>သိပ်မကြာခင်မှာပင် ကူမော့သည် သိုင်းလောကမှ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်စု၏ ဝန်းရံမှုဖြင့် မြို့ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားလေသည်။ သူ့ကို လျိုဥယျာဉ်ဟုခေါ်သော စံအိမ်တစ်ခုသို့ ဖိတ်ခေါ်ခဲ့ပြီး ၎င်းမှာ လျိုကျန်းယွင်၏ အိမ်ဖြစ်ကာ ထိုနေရာတွင် အလွန် ခမ်းနားသော နေ့လယ်စာ တစ်နပ်ကို စားသုံးခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>သိုင်းလောကမှ ပုဂ္ဂိုလ်များ အားလုံးက သူ့ကို အဖော်ပြုပေးရန် လျိုမိသားစု၏ အိမ်တွင် နေခဲ့ကြပြီး ကြီးမားသော ဧည့်ဝတ်ကျေပွန်မှုကို ပြသကြလေသည်။ ကူမော့မှာ သူတို့၏ ဧည့်ဝတ်ကျေပွန်မှုကြောင့် အလွန် အနေရခက်သွားသဖြင့်၊ ခရီးပန်းလာ၍ အနားယူချင်ကြောင်း ပြောလိုက်လေသည်။ လျိုကျန်းယွင်က သူ၏ အတွက် ခမ်းနားထည်ဝါခြံဝင်းတစ်ခုကို ချက်ချင်း စီစဉ်ပေးလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>အိမ်ထဲသို့ ဝင်ပြီးနောက် ကူချူတုန်းက လက်ဖက်ရည် တစ်ခွက် ငဲ့ပေးရင်း ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"အစ်ကို... သိုင်းလောကမှာ အစ်ကို့ရဲ့ နာမည်ဂုဏ်သတင်းနဲ့ အဆင့်အတန်းက အခု အရမ်း မြင့်နေပြီနော်။ နောက်ပိုင်း အစ်ကို ဘယ်သွားသွား ဒီလိုမျိုး နွေးနွေးထွေးထွေး ကြိုဆိုခံရမှာလား။ ဝိုး... သိုင်းဆရာကြီး။ ယွင်ပြည်နယ် ရဲ့ သူရဲကောင်းကြီး။ ဒီခေါင်းစဉ်က အရင် 'မျက်မမြင်ကူ' ဆိုတာထက် အဆတစ်သန်းလောက် ပိုနားထောင်လို့ ကောင်းတယ်။ သိုင်းဆရာကြီး ကူ၊ ယွင်ပြည်နယ် ရဲ့ သူရဲကောင်းကြီး၊ ဟဲဟဲ... ဂိုဏ်းကြီးတွေ အားလုံးက အစ်ကို့နာမည်ကို သိုင်းဆရာကြီး အဖြစ် နေရာအနှံ့ ဖြန့်ဝေနေကြပြီး ယွင်ပြည်နယ် ရဲ့ သူရဲကောင်းကြီး လို့ ရိုသေလေးစားစွာ ခေါ်နေကြတယ်လို့ ချန်းဒန်မြို့လေး မှာ မမရန် ပြောတာ ကျွန်မ ကြားခဲ့တယ်။ အစ်ကို ဒီလောက် အံ့ဩစရာကောင်းမှန်း ကျွန်မ မသိခဲ့ဘူး။"</p> <p> </p> <p>ကူမော့က အသာပြုံးကာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"မင်း အရမ်း တွေးနေတာပါ။ ငါ့ရဲ့ နာမည်ဂုဏ်သတင်း ကြောင့်မို့လို့ ဒီဒေသခံ သိုင်းအင်အားစုတွေဆီကနေ ဒီလို ဆက်ဆံခံရဖို့ ထိုက်တန်တယ်လို့ မင်း တကယ် ထင်နေတာလား။ လေးစားမှုနဲ့ စိတ်အားထက်သန်မှုကတော့ ပုံမှန်ပါပဲ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သိုင်းလောကက လူတွေက သိုင်းပညာ မြင့်မားတဲ့ သူတွေကို လေးစားကြတာပဲလေ။ ဒါပေမဲ့ ဒီ ဖိန်ကူခရိုင် က လူတွေက နည်းနည်း အရမ်းစိတ်အားထက်သန်လွန်းနေတယ်လို့ မင်း မထင်ဘူးလား၊ သာမန်ထက်တောင် နည်းနည်း ပိုလွန်းနေသလိုပဲ။"</p> <p> </p> <p>"ဟင်"</p> <p>ကူချူတုန်းက ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်၏။</p> <p> "အဲ့ဒီအကြောင်းကို ကျွန်မ တကယ် မတွေးမိခဲ့ဘူး။ ယွင်ပြည်နယ် ရဲ့ သူရဲကောင်းကြီး ဆိုတဲ့ အစ်ကို့ရဲ့ နာမည်ဂုဏ်သတင်းက အရမ်း ကြီးမားနေလို့ပဲလို့ ကျွန်မ ထင်ခဲ့တာ။ အစ်ကို၊ သူတို့က မကောင်းတဲ့ အကြံအစည်တွေ ရှိနေနိုင်လို့လား။"</p> <p> </p> <p>ကူမော့က ခေါင်းယမ်းကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ငါ မသိဘူး။ အဲ့ဒီလိုတော့ မထင်ပါဘူး။ ငါ ဝင်လာတုန်းက ဘာအဆိပ်မှ ဒါမှမဟုတ် အဲ့ဒီလိုမျိုး ဘာမှ မတွေ့ခဲ့ဘူး၊ ပြီးတော့ ချုံခိုတိုက်ခိုက်ဖို့ ပုန်းနေတဲ့ လူသတ်သမားတွေကိုလည်း မတွေ့ခဲ့ပါဘူး။"</p> <p> </p> <p>ကူမော့၏ လက်ရှိ အတွင်းအားဖြင့်သာ ဆိုလျှင် သူသာ အလိုရှိပါက ပေ နှစ်ရာ ပတ်လည်အတွင်းရှိ ကြွေကျနေသော ပန်းပွင့်များနှင့် သစ်ရွက်များကိုပင် အာရုံခံနိုင်စွမ်း ရှိလေသည်။ သူ အထဲဝင်လာစဉ်ကတည်းက စံအိမ်ကို စစ်ဆေးခဲ့ပြီးဖြစ်ကာ စံအိမ်ထဲတွင် လူသိပ်မရှိကြောင်းနှင့် သိုင်းပညာ တတ်ကျွမ်းသူများ ပို၍ပင် နည်းပါးကြောင်း သူ သေချာ သိလေသည်။ လူအများစုမှာ စားသောက်ပြီး အချင်းချင်း မြှောက်ပင့်နေကြသော အုပ်စုထဲတွင်သာ စုစည်းနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သေချာသည်မှာ အကယ်၍ ထိုအုပ်စုက ကူမော့ကို ချုံခိုတိုက်ခိုက်ရန် ရည်ရွယ်ထားမည်ဆိုပါက ၎င်းမှာ တကယ်ကို မမျှော်လင့်ထားသောအရာ ဖြစ်လာမည်ဖြစ်ပြီး၊ သူတို့၏ သတ္တိကို ကူမော့ အံ့ဩချီးကျူးရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ကူမော့က ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ဒီညတော့ ဒီမှာပဲ နေကြတာပေါ့။ ဖိန်ကူခရိုင် က သူတို့ရဲ့ နယ်မြေလေ။ တကယ်လို့ သူတို့မှာ တကယ်ပဲ နောက်ကွယ်က ရည်ရွယ်ချက်တွေ ရှိနေရင် ငါတို့ တခြား တစ်နေရာကို သွားလို့ ရပါတယ်။ တခြား ဘာမှ မဖြစ်ဘူးဆိုရင် မနက်ဖြန် မနက်ကျရင် ပုအာစံအိမ် က အဲ့ဒီ သတင်းပေးကို သွားရှာပြီး ငတ်မွတ်နေသောတစ္ဆေ နဲ့ ကြိုးဆွဲချတစ္ဆေ တို့ရဲ့ တည်နေရာကို စုံစမ်းကြတာပေါ့။"</p> <p>***</p> <p> </p>


Save