Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၁၉)</h2> <h2 style="text-align: center;">စေတနာကောင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>စစ်သားများနှင့် သာမန်လူများကြား အကြီးမားဆုံး ကွာခြားချက်မှာ အမိန့်များကို လုံးဝ နာခံခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤသံချပ်ကာမြင်းသည်တော် ၃၆ ဦး ၏ တပ်ဖွဲ့ကို ဦးဆောင်လာသူမှာ မန်ချင်းခုန်း ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းလှပေသည်။ ထို့ကြောင့် မန်ချင်းခုန်း က စကားပြောလိုက်သည်နှင့် သံချပ်ကာ မြင်းသည်တော်များက လိုက်နာကြပြီး၊ သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုများက ပြီးပြည့်စုံစွာ တညီတညွတ်တည်း ဖြစ်နေကာ အားလုံး ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားကြလေသည်။ တွန့်ဆုတ်မှု သို့မဟုတ် နှောင့်နှေးမှု လုံးဝ မရှိခဲ့ဘဲ အမိန့်က သူတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် နက်ရှိုင်းစွာ အမြစ်တွယ်နေပြီး အလိုအလျောက် တုံ့ပြန်မှုတစ်ခု ဖြစ်လာသကဲ့သို့ ပင်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ယန္တရားတစ်ထောင်သေတ္တာ ကို ကိုင်ဆောင်ထားသော ကူမော့က အေးစက်စက် နှာမှုတ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ခင်ဗျားတို့က လိုချင်တဲ့ အချိန် လာပြီး လိုချင်တဲ့ အချိန် ပြန်သွားချင်နေတာလား။ အဲ့ဒီလောက်တော့ မလွယ်ဘူး ထင်တယ်။ ဒီနေ့ ရှင်းလင်းတဲ့ သဘောတူညီချက် တစ်ခု မရရင် ဘယ်သူမှ ထွက်သွားလို့ မရဘူး။"</p> <p> </p> <p>နှင်းများအလား ဖြူဖွေးနေသော မန်ချင်းခုန်း ၏ ဆံပင်ဖြူများ အနည်းငယ် တုန်ခါသွားလေသည်။ သူ၏ မျက်နှာမှာ ပိန်ချိုင့်နေပြီး အချိန်ကာလက ချန်ထားရစ်ခဲ့သော အရေးအကြောင်းများက သူ၏ မျက်လုံးထဲမှ ထက်မြက်မှုကို မဖုံးကွယ်နိုင်ခဲ့ပေ။ သူ၏ ကိုယ်ဟန်အနေအထားမှာ ထင်းရှူးပင် တစ်ပင်အလား မတ်မတ် ရပ်တည်နေပြီး သိုင်းဆရာကြီး တစ်ယောက်၏ အငွေ့အသက်ကို ထုတ်လွှတ်နေလေသည်။ သူ၏ ရိုးရှင်းသော ဝတ်ရုံများက လေထဲတွင် အနည်းငယ် လွင့်ခတ်နေပြီး သူ၏ အမူအရာမှာ တည်ငြိမ်အေးဆေးနေလေသည်။</p> <p> </p> <p>"သိုင်းသူရဲကောင်း ကူ၊ မင်းက ကွမ်ယန် မြို့စားအိမ်တော် နဲ့ သေရေးရှင်ရေး ရန်သူတွေ တကယ် ဖြစ်ချင်နေတဲ့ ပုံမပေါ်ပါဘူး။ ငါတို့က ပြေလည်အောင် ဖြေရှင်းချင်ရုံ သက်သက်ပါ။ မင်းလက်ထဲမှာ ယန္တရားတစ်ထောင်သေတ္တာ ရှိနေတော့ ဒီက သံချပ်ကာ တပ်ဖွဲ့ရဲ့ အစိတ်အပိုင်း တစ်ခုကို မင်း သေချာပေါက် ချန်ထားနိုင်မယ် ဆိုတာကို ငါ ယုံကြည်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အနာဂတ်အတွက်ကျတော့ရော။ မင်းက တတိယ သခင်မလေး ရဲ့ ဘေးမှာ အမြဲတမ်း ရှိနေပေးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလေ။ ပြီးတော့ မင်းလည်း ကွမ်ယန် မြို့စားအိမ်တော် နဲ့ နေ့တိုင်း သေရေးရှင်ရေး တိုက်ခိုက်မနေချင်ဘူး မဟုတ်လား။</p> <p> </p> <p>"ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် ငါတို့က တတိယ သခင်မလေး ကို ခေါ်သွားချင်ရုံ သက်သက်ပါ။ သိုင်းသူရဲကောင်း ကူ... မင်းနဲ့ သေတပန်သက်တဆုံး ရန်သူတွေ မဖြစ်ချင်ပါဘူး။ ကွမ်ယန် မြို့စားအိမ်တော် နဲ့ မင်း ရန်သူဖြစ်ဖို့ မလိုအပ်သလို၊ ငါတို့ကလည်း မင်းနဲ့ ရန်သူဖြစ်ဖို့ မလိုအပ်ပါဘူး။ ပြဿနာကို ငြိမ်းငြိမ်းချမ်းချမ်း ဖြေရှင်းတာက အကောင်းဆုံးပါပဲ။"</p> <p>"ခင်ဗျားက ဘာလုပ်ချင်တာလဲ။"</p> <p>ကူမော့က မေးလိုက်၏။</p> <p>မန်ချင်းခုန်းက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ရိုးရှင်းပါတယ်။ ငါတို့ အားလုံးက သိုင်းလောက က လူတွေပဲဆိုတော့ စည်းကမ်းတွေအတိုင်း လုပ်ကြတာပေါ့။ ငါတို့ တစ်ယောက်ချင်း ယှဉ်တိုက်ကြမယ်။ အကယ်၍ ငါ နိုင်ရင်၊ ဘာမှ ထပ်ပြောစရာ မလိုတော့ဘူး၊ ငါက တတိယ သခင်မလေး ကို ခေါ်သွားမယ်။ အကယ်၍ မင်း နိုင်ရင်၊ အခုကစပြီး တတိယ သခင်မလေး က ကွမ်ယန် မြို့စားအိမ်တော် နဲ့ ဘာပတ်သက်မှုမှ မရှိတော့ဘူး၊ ပြီးတော့ ကွမ်ယန် မြို့စားအိမ်တော် က ဘယ်သူကမှ သူမကို လာနှောင့်ယှက်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး။ ဘယ်လိုလဲ။"</p> <p> </p> <p>ကူချူတုန်းက ချက်ချင်း ဆဲရေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"အရှက်မရှိတဲ့ အဘိုးကြီး။ ငါ့အစ်ကိုက အခုလေးတင် တိုက်ပွဲကြီး တစ်ခု ဆင်နွှဲထားရတာလေ။ ခင်ဗျားက သိုင်းလောက တစ်ခုလုံးမှာ နာမည်ကြီးတဲ့ သိုင်းဆရာကြီး တစ်ယောက် ဖြစ်ပြီးတော့၊ ဒီလိုမျိုး အခက်အခဲ ဖြစ်နေတဲ့ သူတစ်ယောက်ကို အခွင့်ကောင်းယူတာ၊ အတင်းအဖျင်း ပြောခံရမှာကို မကြောက်ဘူးလား။"</p> <p>မန်ချင်းခုန်းက ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြန်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"စိတ်မပူပါနဲ့ သခင်မလေး ကူ။ သိုင်းသူရဲကောင်း ကူ ကို ပြန်လည် အားမွေးဖို့ အချိန်ပေးလို့ ရပါတယ်။ ငါ စိတ်ရှည်လက်ရှည် စောင့်ပါ့မယ်။ ငါ ဒီမှာ ရှိနေသရွေ့၊ သိုင်းသူရဲကောင်း ကူ ရဲ့ အနားယူမှုကို ဘယ်သူမှ မနှောင့်ယှက်စေရဘူးလို့ ငါ အာမခံနိုင်ပါတယ်။ ဘယ်လိုလဲ။"</p> <p>ကူမော့က မန်ချင်းခုန်း ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ခင်ဗျားက အဲ့ဒီ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ချနိုင်လို့လား။"</p> <p>"သေချာတာပေါ့။ ငါ မန်ချင်းခုန်း က ကတိပေးပြီးရင် ဘယ်တော့မှ မဖျက်ပါဘူး။"</p> <p>ကူမော့က သဘောတူသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းအသာညိတ်လိုက်လေသည်။</p> <p>လက်ရှိ အခြေအနေအရ မန်ချင်းခုန်း ၏ အကြံပြုချက်မှာ အကောင်းဆုံး ဖြေရှင်းချက် ပင်ဖြစ်သည်။ မန်ချင်းခုန်း ပြောသကဲ့သို့ပင် သူက ကွမ်ယန် မြို့စားအိမ်တော် ကဲ့သို့သော အစွမ်းထက်သည့် ရန်သူကို မဆွဲဆောင်ချင်သလို၊ ကွမ်ယန် မြို့စားအိမ်တော် ကလည်း သူ့ကို ရန်မစချင်ပေ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူသည် တိုက်ရိုက် ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်မှုတွင် ကွမ်ယန် မြို့စားအိမ်တော် ကို အနိုင်မယူနိုင်သော်လည်း၊ အကယ်၍ သိုင်းဆရာကြီး တစ်ယောက်ကသာ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ရန် ပုန်းအောင်းနေမည်ဆိုပါက ကွမ်ယန် မြို့စားအိမ်တော် မှာ ပရမ်းပတာ ဖြစ်သွားမည်မှာ သေချာလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>ကူမော့က သူ၏ အကြံပြုချက်ကို သဘောတူလိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ...</p> <p>မန်ချင်းခုန်းက နှုတ်ဆက်သည့်အနေဖြင့် လက်ပူးဆုပ်လိုက်လေသည်။</p> <p>ထိုအချိန်တွင် သံချပ်ကာ စစ်သားများက သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုကို ပြီးဆုံးသွားကြပြီး၊ အုပ်စုလေးများခွဲကာ ပြီးပြည့်စုံသော ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုဖြင့် ကူမော့၏ ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာရရှိသွားသည့် သူတို့၏ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များကို သတိထားကာ မယူလိုက်ကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ တည်ငြိမ်ပြီး အတွေ့အကြုံရှိကာ အနည်းငယ်မျှပင် ပြာယာခတ်ခြင်း မရှိဘဲ၊ သူတို့သည် ရှင်ခြင်းနှင့်သေခြင်းကို အချိန်အကြာကြီးကတည်းက ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီး သူတို့၏ လုပ်ရပ်များမှာ သတ်မှတ်ထားသော စစ်ရေး စည်းမျဉ်းများကိုသာ လိုက်နာနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေလေသည်။</p> <p> </p> <p>လုပ်ငန်းစဉ် တစ်ခုလုံးတွင် သံချပ်ကာ စစ်သားများက မည်သည့် အမုန်းတရားမျှ မပြသခဲ့သလို၊ သူတို့၏ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များ ထိခိုက်သေဆုံးမှုကြောင့် သေရေးရှင်ရေး တိုက်ခိုက်ရန် စိတ်လိုက်မာန်ပါ ရွေးချယ်ခြင်းလည်း မပြုခဲ့ကြချေ။ သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ အေးစက်နေပြီး မျက်လုံးများက ပြတ်သားနေကာ စကားတစ်ခွန်းမျှ မဟဘဲ သူတို့၏ အမိန့်များကို တိတ်ဆိတ်စွာ ဆောင်ရွက်ခဲ့ကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက်  သူတို့၏ စစ်မြင်းများကို စည်းစနစ်ကျသော ခြေလှမ်းများဖြင့် အနောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားကြရာ၊ သူတို့၏ လေးလံပြီး အစွမ်းထက်သော ခြေသံများက လူသူကင်းမဲ့နေသော စစ်မြေပြင်ကို ပဲ့တင်ထပ်သွားစေပြီး၊ သူတို့ ဘယ်တုန်းကမှ မရှိခဲ့သကဲ့သို့ ညဉ့်ယံထဲသို့ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် ပုအာစံအိမ် ၏ အပြင်ဘက်၌...</p> <p>သိုင်းပညာရှင်များ၊ တံခါးခြောက်ချပ် မှ အဖွဲ့ဝင်များနှင့် အစိုးရ အရာရှိ အများအပြား အပါအဝင် အသိုင်းအဝိုင်း အမျိုးမျိုးမှ လူအများအပြား စုဝေးရောက်ရှိနေကြလေသည်။ ထိုလူများသည် သံချပ်ကာမြင်းသည်တော် ၃၆ ဦး ပေါ်လာချိန်တွင် ဤနေရာသို့ ရောက်လာခဲ့ကြခြင်းဖြစ်ပြီး သူတို့၏ အရေအတွက်မှာ တဖြည်းဖြည်း တိုးပွားလာနေလေသည်။</p> <p> </p> <p>ယခုအခါ...</p> <p>စောင့်ကြည့်နေသော လူအုပ်ကြီးမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် ဆူပွက်နေကြလေသည်။</p> <p>သိုင်းဆရာကြီး နှစ်ဦးကြားမှ တစ်ယောက်ချင်း တိုက်ပွဲ - ဤသည်မှာ မည်သည့်နေရာတွင်မဆို သိုင်းလောကကို တုန်လှုပ်သွားစေမည့် ကြီးမားသော အဖြစ်အပျက် တစ်ခုဖြစ်ပြီး ယနေ့တွင် ဤမျှလောက် ရုတ်တရက် ဖြစ်ပျက်လာခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>လူအများအပြားက သူတို့၏ သူငယ်ချင်းများနှင့် အသိမိတ်ဆွေများထံသို့ သတင်းများ ပေးပို့ရန် အလျင်စလို လုပ်ဆောင်နေကြလေသည်။</p> <p>၎င်းမှာ ရှားပါးသော သိုင်းလောက အဖြစ်အပျက် တစ်ခုဖြစ်ပြီး...</p> <p>အထူးသဖြင့် သိုင်းပညာရှင်များ အတွက် ဤကဲ့သို့သော မြင်ကွင်းမျိုးကို မျက်မြင်တွေ့ခွင့် ရခြင်းမှာ တန်ဖိုးဖြတ်၍မရနိုင်သော အခွင့်အရေး တစ်ခု ဖြစ်လေသည်။</p> <p>သို့သော် မည်သူကမျှ အရမ်း မနီးကပ်ရဲကြပေ။</p> <p>အပြင်ဘက်တွင် လူအုပ်ကြီး လှုပ်လှုပ်ရှားရှား ဖြစ်နေသော်လည်း...</p> <p>ကူမော့မှာမူ ၎င်းတို့ကို မကြားသကဲ့သို့ ရှိနေလေသည်။ သူက လက်လှမ်းလိုက်ရာ ဆောင်းဦးရေယဉ်ဓား က သူ၏ လက်ထဲသို့ ကျရောက်လာပြီး ဦးညွှတ်ကာ ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"စလိုက်ကြရအောင်။"</p> <p>မန်ချင်းခုန်းက အသံဩဩဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"သိုင်းသူရဲကောင်း ကူ အရင် ပြန်လည် အားမမွေးတော့ဘူးလား။"</p> <p>"မလိုပါဘူး။" </p> <p>ကူမော့ကကူမော့က ပြန်ပြောလိုက်၏။</p> <p> "ကျွန်တော်က အတွင်းအား ကျင့်ကြံတဲ့ နေရာမှာ အထူးကျွမ်းကျင်ဆိုတာကို သိုင်းလောကက လူတိုင်း သိပါတယ်။"</p> <p>မန်ချင်းခုန်းက ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"တကယ်တော့ ဖုန်းမင်ကူးတို့ဆိပ် တိုက်ပွဲမှာ သိုင်းသူရဲကောင်း ကူ က လူတစ်ထောင်ကို တစ်ယောက်တည်း အနိုင်ယူခဲ့ပြီး၊ အနားတောင် မယူဘဲ ပန်းကြွေချိုင့်ဝှမ်း မှာ လမင်းကိုးကွယ်ရာဂိုဏ်း ကို တစ်ယောက်တည်း ဖြိုခွင်းနိုင်ခဲ့တာပဲလေ။ ခဗျားရဲ့ စွမ်းရည်က သမိုင်းတစ်လျှောက်မှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းပါပဲ။ ကျွန်တော်က အရင် စတင် တိုက်ခိုက်ခွင့် ပြုပါရစေ။"</p> <p>မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် မန်ချင်းခုန်း ၏ လက်ထဲရှိ ဓားရှည်မှ ကြည်လင်သော အသံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာရာ၊ အေးစက်သော ရေကန်ထဲသို့ ကျောက်စိမ်းများ ကျသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး အမိုးစွန်းများပေါ်ရှိ ကြေးခေါင်းလောင်းများကို တချွင်ချွင် မြည်သွားစေလေသည်။</p> <p> </p> <p>ကူမော့၏ သူငယ်အိမ်များ အနည်းငယ် ကျဉ်းသွား၏။ ပြိုင်ဘက်၏ ဝတ်ရုံလက်စွပ်ထဲမှ မရေမတွက်နိုင်သော ဓားစွမ်းအင်များ လိမ့်ဆင်းလာပြီး ကောင်းကင်တစ်ခုလုံး ပြည့်နှက်နေသော ပိုးစုန်းကြူးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>မဟုတ်ဘူး၊ အဲ့ဒါတွေက ပိုးစုန်းကြူးတွေ မဟုတ်ဘူး၊ အဲ့ဒါက ဒြပ်ရှိတဲ့ ပုံသဏ္ဌာန် အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတဲ့ ဓားအနှစ်သာရ တွေပဲ....</p> <p>"ဓားတစ်သောင်း ပေါင်းစည်းခြင်း က တကယ်ကို နာမည်နဲ့ လိုက်ဖက်တာပဲ။"</p> <p> </p> <p>ကူမော့က စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်ပြီး သူ၏ ဓားရှည်ကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်လေသည်။ တူကူးဓားကိုးကွက် သည် "တိုက်ကွက်မရှိခြင်း" ကို အလေးပေးသဖြင့် သူက လှုပ်ရှားခြင်း မပြုခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>မန်ချင်းခုန်း ၏ ကျယ်ဝန်းသော ဝတ်ရုံလက်စွပ်များက လွင့်ခတ်သွားပြီး သူက အရင် တိုက်ခိုက်လိုက်ရာ၊ ပြောင်းပြန်လှန်ထားသော နဂါးငွေ့တန်း ဂလက်ဆီ တစ်ခုအလား ဓားစွမ်းအင် ရာပေါင်းများစွာကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး၊ လှေကားထစ်များ၏ တစ်ဖက်တစ်ချက်စီရှိ နှစ်တစ်ရာသက်တမ်းရှိ ထင်းရှူးပင်များနှင့် ဆိုက်ပရပ်စ်ပင်များပေါ်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော ဓားရာများကို မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ချန်ရစ်ခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>ကူမော့က သူ၏ ဓားရှည်ဖြင့် တန်ပြန်တိုက်ခိုက်လိုက်ရာ၊ အလျားလိုက် သုံးလက်မ ခုတ်ပိုင်းလိုက်ပြီး ဓားစွမ်းအင် နှစ်ခုကြားတွင် တိတိကျကျ ဝင်ရောက်သွားလေသည်။</p> <p>ကူမော့၏ ပုံရိပ်က ရေဆန်ကို ဆန်တက်နေသော ငါးတစ်ကောင်အလား ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားသွားပြီး၊ သူ၏ သံဓားမှ အလင်းရောင် အကွေးအဝိုက်က ဓားစွမ်းအင် မြစ်ကြီးကို နှစ်ပိုင်း တကယ် ခွဲပစ်လိုက်လေသည်။</p> <p>မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင်...</p> <p>ပုံရိပ်နှစ်ခုမှာ ရောယှက်သွားကြလေသည်။ မန်ချင်းခုန်း ၏ ဓားစွမ်းအင်က တစ်ခါတစ်ရံ ကြီးမားသော မြစ်ကြီးတစ်စင်းအလား လိမ့်ဆင်းလာပြီး၊ တစ်ခါတစ်ရံ မိုးဖွဲလေးများအလား ကျဆင်းလာသော်လည်း၊ ကူမော့ကမူ အရေးကြီးသော အခိုက်အတန့်တွင် ထိုခဏတာ ဟာကွက်ကို အမြဲတမ်း ရှာတွေ့နိုင်ခဲ့လေသည်။ ဓားစွမ်းအင်နှင့် သံဓား ထိခိုက်သံမှာ ငှက်ပျောဖက်များပေါ်သို့ ကျဆင်းလာသော မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းသံအလား တဖြည်းဖြည်း ဖြစ်လာပြီး၊ အပြာရောင် ကျောက်ပြား လှေကားထစ်များပေါ်တွင် မီးပွားများ လွင့်စင်နေကာ၊ ဓားစွမ်းအင်က သုံးလက်မ အနက်ရှိသော မြောင်းများကိုပင် ထွန်ယက်ထားခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>တိုက်ပွဲက ထင်ယွီ မဏ္ဍပ် ကို ကျော်လွန်သွားချိန်တွင် မန်ချင်းခုန်း က ရုတ်တရက် အော်ဟစ်သံရှည်ကြီး တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်လေသည်။</p> <p>အမိုးစွန်းများမှ ကျဆင်းလာသော မိုးပေါက်များမှာ ရေခဲချွန်များအဖြစ် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏ ဓား ချိန်ရွယ်ရာ နေရာတိုင်းတွင် မရေမတွက်နိုင်သော ရေခဲအလင်းတန်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ကူမော့၏ ဆောင်းဦးရေယဉ်ဓား က  လျင်မြန်စွာ တိုက်ခိုက်လိုက်ရာ၊ အမှတ်တစ်ခုစီတိုင်းက စွမ်းအင်လှိုင်းတစ်ခုနှင့်အတူ ပေါက်ကွဲသွားလေသည်။ ရေခဲချွန်များမှာ လေထဲတွင် ကြည်လင်သော အမှုန့်များအဖြစ် ကြေမွသွားပြီး ဓားအလင်းရောင်ထဲတွင် သက်တံ့ အရောင်များကို ရောင်ပြန်ဟပ်နေလေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဘယ်လောက်တောင် ပြောင်မြောက်တဲ့ ကြိုတင် မှန်းဆမှုလဲ။"</p> <p>မန်ချင်းခုန်းက ရယ်မောလိုက်လေသည်။ သူသည် တူကူးဓားကိုးကွက် ကို မသိသော်လည်း ထို ဓားသိုင်းမှာ ပြောင်မြောက်လှပေသည်။ ဤအပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်မှုအပြီးတွင် တူကူးဓားကိုးကွက် ၏ အနှစ်သာရကို သူ သဘာဝကျကျပင် နားလည်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p> ကူမော့သည်လည်း ဓားတစ်သောင်း ပေါင်းစည်းခြင်း ကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်တွေ့ရပြီးနောက်၊ ၎င်း၏ အနှစ်သာရမှာ ချီ ကို ပုံသဏ္ဌာန်အဖြစ် ပြောင်းလဲခြင်းနှင့် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စွမ်းအားကို ငှားရမ်းခြင်းတွင် တည်ရှိကြောင်း နားလည်သွားသကဲ့သို့ ပင်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>နောက်တစ်ခဏမှာပင် မန်ချင်းခုန်း ၏ ဓားက နောက်တစ်ကြိမ် တိုက်ခိုက်လာရာ၊ ဤဓားစွမ်းအင်မှာ ပုစဉ်းရင်ကွဲ အတောင်ပံအလား ပါးလွှာပြီး ၎င်း၏ လှုပ်ရှားမှုတွင် ဖီးနစ်ငှက်၏ အော်သံ ပါဝင်နေလေသည်။ ကူမော့သည် သူ၏ မျက်စိရှေ့ရှိ ဓားအလင်းရောင် လိမ့်ဆင်းလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး၊ မီးဖီးနစ်ငှက် ကိုးကောင်က သူတို့၏ အတောင်ပံများကို ဖြန့်ကာ အောက်သို့ ဆင်းသက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေလေသည်။</p> <p> </p> <p>သံဓားက အရှိန်အဟုန်ဖြင့် စက်ဝိုင်းတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်ရာ၊ ပြိုင်ဘက်၏ အင်အားကို သူတို့အပေါ် ပြန်လည် အသုံးပြုခြင်း ဆိုသည့် "ဓားဖြိုခွင်းခြင်း ပုံစံ" ၏ အနှစ်သာရကို ပြီးပြည့်စုံစွာ ပုံဖော်ထားလေသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့ နှစ်ဦးသည် မြင့်မားသော အဆောက်အအုံ၏ စဉ့်ရည်သုတ် အမိုးကြွေပြားများပေါ်တွင် ခုန်ပျံနေကြပြီး၊ သူတို့၏ ဓားစွမ်းအင်များ ဖြတ်သန်းသွားစဉ် ခေါင်မိုးများ ပေါက်ကွဲသွားကာ မရေမတွက်နိုင်သော အမိုးကြွေပြားများ နေရာအနှံ့ လွင့်စင်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့၏ ဓားရှည်များ ထိခိုက်မိကြပြီး ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်ပွားကာ၊ သူတို့၏ ဓားသိုင်းများက ထက်မြက်ပြီး သူတို့၏ စစ်မှန်သောချီ များက လျှံကျနေလေသည်။</p> <p> </p> <p>မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ပြင်းထန်သော ဓားစွမ်းအင် လှိုင်းတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး၊ နားကွဲမတတ် ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ ခေါင်မိုးများ ပေါက်ကွဲသွားကာ အုတ်များနှင့် အမိုးကြွေပြားများ နေရာအနှံ့ လွင့်စင်သွားလေသည်။ ကူမော့နှင့် မန်ချင်းခုန်း တို့သည် လျှပ်စီးအလား လျင်မြန်သော ပုံရိပ်များဖြင့်...</p> <p>အပျက်အစီးများကို သယ်ဆောင်ကာ အတူတကွ ပြုတ်ကျလာကြလေသည်။ လေထဲတွင် သူတို့၏ ဓားရှည်များ နောက်တစ်ကြိမ် ထိခိုက်မိကြပြန်သည်။ တစ်ခဏမျှ သတ္တုချင်း ထိခိုက်သံများမှာ နားကွဲမတတ် ဖြစ်နေပြီး ပြင်းထန်သော စွမ်းအင်လှိုင်းက တိုင်ဖွန်းမုန်တိုင်း တစ်ခုအလား ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သစ်ပင်များကို အရိုင်းအစိုင်းလို လှုပ်ရမ်းသွားစေလေသည်။</p> <p> </p> <p>ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲအပြီးတွင် သူတို့ နှစ်ဦး ခွဲခွာသွားကြပြီး ဥက္ကာပျံများအလား မြေပြင်သို့ လွင့်ပျံသွားကြလေသည်။</p> <p>ကူမော့၏ ခြေထောက်များ မြေပြင်ကို ထိတွေ့လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်မှာပင် သူက သူ၏ ဓားကို ပြတ်သားစွာ စွန့်ပစ်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ လက်များက နေရာယူရန် လျင်မြန်စွာ မြင့်တက်လာကာ သူ၏ လက်ချောင်းထိပ်များတွင် ထက်မြက်သော ဓားစွမ်းအင်များ စုစည်းလာပြီး မရီဒါန်းခြောက်သွယ်နတ်ဘုရားဓား ကို ထုတ်လွှတ်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်ကာ မန်ချင်းခုန်း ကို မမြင်ရသော ဓားဝင်္ကပါဖြင့် တိုက်ရိုက်တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>"နေဦး။"</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်မှာပင် မန်ချင်းခုန်း က သူ၏ ဓားကို ရုတ်တရက် ဓားအိမ်ထဲ ပြန်ထည့်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ အတွင်းအားကို လျှို့ဝှက် အသံလွှင့်ချက် တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"သိုင်းသူရဲကောင်း ကူ... ဒီလောက်ဆို ရပါပြီ။ ဒီနေ့ ကျွန်တော်တို့ ဒီကို လာခဲ့တာက တတိယ သခင်မလေး ကို တကယ် အတင်းအကျပ် ခေါ်သွားဖို့ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒီဟန်ပြပွဲလေး လုပ်ဖို့ သက်သက်ပါ။"</p> <p> </p> <p>"ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ။"</p> <p>ကူမော့က နားမလည်နိုင်စွာ မေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>မန်ချင်းခုန်း က စာတစ်စောင်ကို ထုတ်ယူကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ဒါကို ခဏနေရင် တတိယ သခင်မလေး ကို ပေးဖို့ ခင်ဗျားကို အကူအညီ တောင်းပါရစေ။ ဒီနေ့ကစပြီး တတိယ သခင်မလေး ဟာ ပိုင်မိသားစု နဲ့ တကယ်ကို အဆက်အသွယ် ပြတ်သွားပါပြီ။"</p> <p> </p> <p>ကူမော့မှာ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားလေသည်။</p> <p>မန်ချင်းခုန်း က ရှင်းပြလေသည်။</p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော့် မြို့စား က လူကောင်းလား၊ လူဆိုးလား ဆိုတာကို ဆုံးဖြတ်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ အစိုးရပိုင်း ဆိုတာ အဲ့ဒီလိုပါပဲ။ အရင် ဧကရာဇ်ကြီး သက်ရှိထင်ရှား ရှိစဉ်တုန်းက အင်အားကြီးတဲ့ မျိုးနွယ်စုတွေကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ဓားတစ်လက် လိုအပ်ခဲ့တာလေ။ အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက မြို့စား ဟာ နိုင်ငံတော်ရဲ့ နယ်စပ်တွေကို ကာကွယ်ပေးတဲ့ သူရဲကောင်း တစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ လက်ရှိ ဧကရာဇ် နန်းတက်လာတဲ့အခါ၊ သူက အင်အားကြီးတဲ့ မျိုးနွယ်စုတွေကို ချွေးသိပ်ဖို့ လိုအပ်လာတယ်ဆိုတော့ မြို့စား က သဘာဝကျကျပဲ စွန့်ပစ်ခံလိုက်ရတာပေါ့။</p> <p> </p> <p>သူက နာမည်ဆိုးနဲ့ ကျော်ကြားတဲ့ သေဒဏ်ပေးသူ၊ သစ္စာဖောက်ပြီး အကျင့်ပျက်ခြစားတဲ့ အရာရှိ တစ်ယောက် ဖြစ်လာခဲ့တယ်။ နန်းတွင်း ဆိုတာ အဲ့ဒီလိုပါပဲ၊ အကောင်းနဲ့ အဆိုး ဆိုတာ မရှိပါဘူး။ မြို့စား က သူ အရာရှိကောင်း တစ်ယောက် ဖြစ်ချင်သလား၊ အရာရှိဆိုး တစ်ယောက် ဖြစ်ချင်သလား ဆိုတာကို ဘယ်တုန်းကမှ မစဉ်းစားခဲ့ပါဘူး။</p> <p> </p> <p>"ဒါပေမဲ့ မြို့စား က တကယ်တော့ ဖခင်ကောင်း တစ်ယောက် ဖြစ်ချင်ခဲ့တာပါ။</p> <p> </p> <p>"သူ ဖခင်ကောင်း တစ်ယောက် ဖြစ်ခွင့် မရခဲ့တာက တတိယ သခင်မလေး ပိုင်မိသားစု ကို ပြန်ရောက်လာတာက ပူးပေါင်းကြံစည်မှု တစ်ခု ဖြစ်နေလို့ပါ၊ ပြီးတော့ တတိယ သခင်မလေး မွေးဖွားလာတာ ကိုယ်တိုင်ကတောင် ပူးပေါင်းကြံစည်မှု တစ်ခု ဖြစ်နေလို့ပါ။"</p> <p> </p> <p>"လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာက...မြို့စား မင်းဆွေမင်းမျိုး မဖြစ်လာခင်မှာ ရန်သူတစ်ယောက်က တတိယ သခင်မလေး ရဲ့ အမေကို အကွက်ဆင်ခဲ့တယ်၊ တကယ်တော့ သူက မြို့စား မြင်မြင်ချင်း ချစ်မိသွားတဲ့ အမျိုးသမီး ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူက အသုံးချခံရပြီး အကွက်ဆင်ခံရလို့ မြို့စား နဲ့ ခဏတာ ဇာတ်လမ်းလေး ဖြစ်သွားခဲ့တယ်။ သူရဲ့ အမေက မြို့စား က သူကို အဓမ္မပြုကျင့်တယ်လို့ အထင်လွဲပြီး သူ့ကို တရားစွဲခဲ့တယ်"</p> <p> </p> <p>"အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက မြို့စား က လုံးဝ ပျက်စီးလုနီးပါး ဖြစ်သွားပြီး သေလုနီးပါး ဖြစ်သွားပေမယ့် ကျေးဇူးရှင် တစ်ယောက်က သူ့ကို ကယ်တင်ခဲ့တယ်။ တတိယ သခင်မလေး ရဲ့ အမေက ဘာအကြောင်းကြောင့်မှန်း မသိဘဲ အဲ့ဒီည ပြီးနောက်မှာ တတိယ သခင်မလေး ကို ကိုယ်ဝန်ရသွားပြီး မွေးဖွားခဲ့တယ်၊ ပြီးတော့ အဲ့ဒါကို မြို့စား ကိုတောင် အသိမပေးဘဲ လျှို့ဝှက်ထားခဲ့တယ်"</p> <p> </p> <p>"လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်အနည်းငယ် အထိတော့... မြို့စား ရဲ့ နိုင်ငံရေး ရန်သူတွေက သူ့ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ကြိုးစားရင်း အတိတ်ကို တူးဆွပြီး တတိယ သခင်မလေး ရဲ့ တည်ရှိမှုကို ရှာတွေ့သွားခဲ့တယ်။ အဲ့ဒီအခါမှသာ မြို့စား က သူ့မှာ အိမ်နဲ့ ဝေးရာမှာ နေထိုင်နေတဲ့ သမီးတစ်ယောက် ရှိနေမှန်း သိလိုက်ရတယ်"</p> <p> </p> <p>"သူက တတိယ သခင်မလေး ကို ပိုင်မိသားစု ဆီ ခေါ်လာဖို့ ချက်ချင်း လူလွှတ်လိုက်တာက သူကို ကာကွယ်ဖို့ပါ၊ ဒါပေမဲ့ သူအပေါ် အေးစက်ပြီး မနှစ်မြို့တဲ့ ဟန်ပြတာကလည်း ကာကွယ်မှု တစ်မျိုးပါပဲ။ ကွမ်ယန် မြို့စားအိမ်တော် က ပြိုလဲလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီး၊ မြို့စား က ငယ်ငယ်ကတည်းက ဒုက္ခများစွာ ခံစားခဲ့ရတဲ့ တတိယ သခင်မလေး ကို စံအိမ် ပြိုကျလာတဲ့အခါ ဆက်ပြီး ဒုက္ခမခံစားစေချင်ခဲ့ပါဘူး"</p> <p> </p> <p>"ဒါကြောင့် တတိယ သခင်မလေး ကို ပိုင်မိသားစု ဆီ ပြန်ခေါ်လာပြီးနောက်၊ မြို့စား က သူကို မိသားစု ဆွေစဉ်မျိုးဆက် စာရင်းမှာ မထည့်ဖို့ တားမြစ်ခဲ့ပြီး၊ သူ သိုင်းပညာနဲ့ စာပေ သင်ယူနိုင်ဖို့ ကံကောင်းတဲ့ အခွင့်အရေး အမျိုးမျိုးကို ဖန်တီးပေးခဲ့ကာ၊ နောက်ဆုံးမှာ သူကို မိသားစုကနေ နှင်ထုတ်ပြီး လင်ကျန်းခရိုင် ကို ပြည်နှင်ဒဏ် ပေးဖို့ အခွင့်အရေးကို ရှာတွေ့ခဲ့တယ်။ ဒီအရာအားလုံးက တတိယ သခင်မလေး မှာ လွတ်လပ်စွာ ရပ်တည်နိုင်တဲ့ စွမ်းရည် ရှိစေဖို့နဲ့ ပိုင်မိသားစု နဲ့ အဆက်အသွယ် ဖြတ်ဖို့ သေချာအောင် လုပ်ခဲ့တာပါ"</p> <p> </p> <p>ကူမော့ ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားပြီး ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ဒါဆို လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်အနည်းငယ်က ရန်စန်းနျန် မှာ အစွမ်းထက်တဲ့ နောက်ခံတွေ ရှိတယ်လို့ သိုင်းလောကမှာ ထွက်နေတဲ့ ကောလာဟလတွေက တကယ်တော့ ပိုင်မိသားစု က တိတ်တဆိတ် သဘောတူထားတာပေါ့။"</p> <p>မန်ချင်းခုန်း က ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"မဟုတ်ရင် အာဏာကို အသုံးချဖို့က အဲ့ဒီလောက် မလွယ်ပါဘူး။ အဲ့ဒါတွေ အားလုံးက မြို့စား က တတိယ သခင်မလေး ရဲ့ စွမ်းရည်တွေကို မြှင့်တင်ပေးဖို့ တခြား နည်းလမ်း တစ်ခုကို သုံးခဲ့တာပါ။ ဒါကြောင့် အချိန်ကျလာတဲ့အခါ သူက တတိယ သခင်မလေး ရဲ့ ဝိုင်ဆိုင်ကို ပြန်သိမ်းလိုက်တယ်၊ အဲ့ဒါ အားလုံးက ခွဲထွက်ရတာ ပိုလွယ်ကူအောင် လုပ်ဖို့ပါ။"</p> <p>ကူမော့က မေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ဒါဆို ဒီနေ့ အဖြစ်အပျက်တွေကလည်း ခွဲထွက်ခြင်းရဲ့ အစိတ်အပိုင်း တစ်ခုပေါ့။"</p> <p>မန်ချင်းခုန်း က ခေါင်းညိတ်ကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"မြို့စားအိမ်တော် က ဖျက်သိမ်းခံရတော့မှာ ဆိုတော့ ခွဲထွက်မှုက သေချာဖို့ လိုတယ်လေ။ အရင်က လျှို့ဝှက် ခွဲထွက်မှု ဖြစ်ခဲ့ပေမယ့် အခုတော့ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း လုပ်ဖို့ လိုလာပြီ။</p> <p> </p> <p>"အခု ကိစ္စတွေက ပေါ်လာပြီဆိုတော့၊ နောက်ပိုင်း သခင်မလေး ရန် ကို ဒုက္ခပေးချင်တဲ့ ဘယ်သူ့အတွက်မဆို ဒါက ဆင်ခြေကောင်း တစ်ခု ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။"</p> <p>ကူမော့က အသံဩဩဖြင့် ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"အကယ်၍ နန်းတွင်းက တစ်ယောက်ယောက်က သခင်မလေး ရန် ကို တကယ် အရေးယူဖို့ ပြတ်သားစွာ ဆုံးဖြတ်ထားတယ်ဆိုရင်၊ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ အဲ့ဒီ ခွဲထွက်မှု ဆိုတာက အသုံးမဝင်ပါဘူး။"</p> <p> </p> <p>မန်ချင်းခုန်း က ပြန်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"နန်းတွင်းမှာ သူ့စည်းကမ်းနဲ့သူ ရှိပါတယ်။ ဒီလောက် အဆင့်ရှိတဲ့ ခွဲထွက်မှုက လုံလောက်ပါတယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကွမ်ယန် မြို့စားအိမ်တော် တစ်ခုတည်းပဲ ရှင်းလင်းခံရတာ၊ အဖွဲ့အစည်း တစ်ခုလုံး မဟုတ်ပါဘူး။ မျက်နှာသာ မရတဲ့၊ စာရင်း မသွင်းထားတဲ့၊ ပြီးတော့ အတင်းအကျပ် ပေးအပ်ခံရလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့တဲ့ တရားမဝင် သမီး တစ်ယောက် အတွက်နဲ့ ဘယ်သူကများ အတင်းအဖျင်း ပြောခံရမယ့် အန္တရာယ်ကို ယူမှာလဲ။"</p> <p> </p> <p>"ကောင်းပြီလေ။"</p> <p> ကူမော့သည် နန်းတွင်း၏ စည်းကမ်းများကို တကယ်ပဲ နားမလည်ခဲ့ပေ။</p> <p>မန်ချင်းခုန်း က ဆက်ပြောသည်။</p> <p>"မြို့စား တကယ် စိုးရိမ်နေတာက သိုင်းလောက ပါ၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူ့မှာ ရန်သူတွေ အများကြီး ရှိနေသလို၊ တတိယ သခင်မလေး မှာလည်း ရန်သူတွေ ရှိနေလို့ပါ။ သူ ကျဆုံးသွားပြီးတဲ့နောက် သိုင်းပညာရှင်တွေက တတိယ သခင်မလေး နောက်ကို လိုက်လာမှာကို သူ ကြောက်နေတာပါ။"</p> <p>ကူမော့ ရုတ်တရက် အကြံဉာဏ် တစ်ခု ရသွားပြီး ပြောလိုက်၏။</p> <p>"ဒါဆို ကျွန်တော်လည်း ဒီအစီအစဉ်ရဲ့ အစိတ်အပိုင်း တစ်ခုပေါ့။"</p> <p> </p> <p>မန်ချင်းခုန်း က ခေါင်းညိတ်ကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p>"ဝေါ့နျူတောင် က မင်း ယန်ချင်းတုန်း နဲ့ တွေ့ဖို့ တမင် စီစဉ်ထားတာပါ။"</p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော်က ယန်ချင်းတုန်း ကို ကယ်မယ်ဆိုတာ ခင်ဗျား အဲ့ဒီလောက်တောင် သေချာနေတာလား။"</p> <p>ကူမော့က အံ့အားသင့်စွာ မေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>မန်ချင်းခုန်း က ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"သိုင်းလောကမှာ၊ ယွင်ပြည်နယ် ရဲ့ သူရဲကောင်းကြီး ကူမော့ က မကောင်းမှုကို မုန်းတီးပြီး ကောင်းကင်ဘုံလို တရားမျှတတယ်၊ ဘယ်လူယုတ်မာကိုမှ အပြစ်မပေးဘဲ လွှတ်မပေးဘူး ဆိုတာကို ဘယ်သူက မသိဘဲ နေမှာလဲ။"</p> <p> </p> <p>ကူမော့: "..."</p> <p>ဒီကောလာဟလကို ဘယ်သူက ဖြန့်လိုက်တာလဲ။ သူက သေချာပေါက် အဲ့ဒီလို လူမျိုး မဟုတ်ဘူး...</p> <p> </p> <p>မန်ချင်းခုန်း က ဆက်ပြောသည်။</p> <p>"မူလက မင်းကို နာမည်ကြီးအောင် လျှို့ဝှက် ကူညီပေးဖို့ ငါတို့ စီစဉ်ထားခဲ့တာ။ တတိယ သခင်မလေး ရဲ့ စရိုက်နဲ့ဆိုရင် ဖုန်းမင်ကူးတို့ဆိပ် ကိစ္စမှာ မင်းကို ကျေးဇူးတင်နေပြီး စွန့်ပစ်မှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ငါတို့ သိခဲ့တယ်။ မင်းကို ထွက်ပြေးဖို့ တိတ်တဆိတ် ကူညီပေးဖို့ ငါတို့ စီစဉ်ထားခဲ့တယ်၊ ဒါပေမဲ့...</p> <p>"မင်းက ဖုန်းမင်ကူးတို့ဆိပ် ကို ဖြတ်ကျော်သွားလိမ့်မယ်လို့ ငါတို့ လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး။ အဲ့ဒီနောက်ပိုင်း ငါတို့ ဝင်ပါစရာ လုံးဝ မလိုတော့ဘူး။ ငါတို့ရဲ့ ရည်မှန်းချက်က တတိယ သခင်မလေး ကို မင်းနာမည်နဲ့ အကာအကွယ် ပေးနိုင်အောင် မင်းကို နာမည်ကြီးလာအောင် ကူညီပေးဖို့ပါ။ ဒါပေမဲ့ မင်းကို နာမည်ကြီးအောင် လုပ်ပေးဖို့တောင် မလိုတော့ပါဘူး၊ ယွင်ပြည်နယ် ရဲ့ သူရဲကောင်းကြီး၊ သိုင်းဆရာကြီး ဆိုတဲ့ မင်းရဲ့ ခေါင်းစဉ်က လုံးဝကို လုံလောက်နေပါပြီ။"</p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော် တတိယ သခင်မလေး ကို ကာကွယ်ပေးခဲ့တယ်။</p> <p>"ဒီနေ့အတွက်ကျတော့၊ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ တိုက်ပွဲက သိုင်းဆရာကြီး နှစ်ယောက်ကြားမှာ တတိယ သခင်မလေးက ပိုင်မိသားစု နဲ့ ဘာပတ်သက်မှုမှ မရှိတော့ဘူးဆိုတဲ့ သဘောတူညီချက် တစ်ခုကို တည်ဆောက်နိုင်ခဲ့တယ်။ ဘယ်သူမှ သူကို လာမနှောင့်ယှက်သင့်တော့ဘူး။ ပြီးတော့ ဒီနေ့ ပြီးသွားရင် သူရဲ့ လက္ခဏာ ပေါ်သွားလိမ့်မယ်။ သူက မြို့စားအိမ်တော် ရဲ့ အနိုင်ကျင့်မှုကြောင့် မျှော်လင့်ချက်မဲ့တဲ့ အခြေအနေထိ ရောက်ခဲ့ရတယ်ဆိုတာကို လူတိုင်း သိသွားကြပြီ။</p> <p>သူတို့က မြို့စား ကို မုန်းလေ၊ သူအပေါ် ပိုပြီး စာနာမှု ရှိလေ ဖြစ်ပြီး၊ သူ့ကို ရန်ငြိုးထားဖို့ အလားအလာ ပိုနည်းသွားမှာပါ။ အရင်က မြို့စား ရဲ့ အကြီးမားဆုံး စိုးရိမ်မှုက မြို့စားအိမ်တော် ကျဆုံးသွားပြီးတဲ့နောက် တတိယ သခင်မလေး မှာ အားကိုးစရာ မရှိတော့ဘဲ အနိုင်ကျင့်ခံရဖို့ လွယ်ကူသွားမှာကိုပါ။ ဒါပေမဲ့ မင်း ပေါ်လာတာက သူနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ စိုးရိမ်မှုတွေကို လုံးဝ ပြေပျောက်သွားစေခဲ့ပါတယ်။"</p> <p> </p> <p>ကူမော့က အသံဩဩဖြင့် ပြောလိုက်၏။</p> <p>"ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့ ရန်စန်းနျန် က အဆိပ်သောက်လိုက်တယ်လေ။"</p> <p> </p> <p>"အဆိပ်ကို ကျွန်တော် အရင်ကတည်းက ပြောင်းထားပြီးပါပြီ။" မန်ချင်းခုန်း က ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> "အဲ့ဒါက အဆိပ် ဖြစ်နေတုန်းပါပဲ၊ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒါက သေချင်ယောင်ဆောင်တာကိုပဲ ဖြစ်စေလိမ့်မယ်။ အကယ်၍ မင်းက ဒီနေ့ ထွက်သွားပြီး ပြန်မလာဘူးဆိုရင်၊ တတိယ သခင်မလေး ကို သေချင်ယောင်ဆောင်ခိုင်းပြီး ငါက သူကို ခေါ်သွားမယ်လို့ စိတ်ကူးခဲ့တာပါ။ အဲ့ဒီအချိန်ကစပြီး သူက အမည်မသိ ဘဝနဲ့ နေထိုင်ရတော့မှာ၊ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒါက သူ နေရောင်အောက်မှာ ဘယ်တော့မှ ပြန်မနေနိုင်တော့ဘူး ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်လည်း ဖြစ်သွားမှာပါ။"</p> <p> </p> <p>ကူမော့က ခဏမျှ တွေးတောလိုက်ပြီး မေးလိုက်၏။</p> <p>"ဆုန့်ကျွင်းရှီး မိသားစု ရဲ့ ရထားလုံးက ဈေးမြို့လေး ကို ဖြတ်သွားတုန်း ပျက်သွားတာက ခင်ဗျားရဲ့ အစီအစဉ်လား။</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်ပါတယ်။"</p> <p>မန်ချင်းခုန်း က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p>"မင်းကို လမ်းပြပေးခဲ့တဲ့ ကုန်သည်အဖွဲ့ အပါအဝင် အဲ့ဒီမှာ ငါတို့ လူတွေ တကယ် ရှိနေခဲ့တာပါ။ မင်းက ဆုန့်ကျွင်းရှီး နဲ့ သေချာပေါက် တွေ့ရမယ်လို့ ငါ အာမခံနိုင်ပေမယ့်၊ လင်ကျန်းမြို့ ကို မင်း သေချာပေါက် ပြန်လာမယ်လို့တော့ ငါ အာမမခံနိုင်ခဲ့ဘူး။"</p> <p> </p> <p>ကူမော့က တိတ်ဆိတ်နေလေသည်။</p> <p>"သိုင်းသူရဲကောင်း ကူ... တောင်းပန်ပါတယ်။ မင်းကို အကွက်ဆင်ခဲ့တဲ့ ဒီကိစ္စက တတိယ သခင်မလေး နဲ့ ဘာမှ မသက်ဆိုင်ပါဘူး။ မင်း သူကို အပြစ်မတင်ဘူးလို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။"</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ပြောပြီးနောက် မန်ချင်းခုန်း က သူ၏ ဓားကို မြှောက်ကာ ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"သိုင်းသူရဲကောင်း ကူ... ကျွန်တော့်ဆီမှာ 'ဓားတစ်သောင်း ပေါင်းစည်းခြင်း' ဆိုတဲ့ တကယ့် တိုက်ကွက်တစ်ခု ရှိပါသေးတယ်။"</p> <p>မန်ချင်းခုန်း စကားဆုံးသည်နှင့် သူ၏ ဓားပေါ်ရှိ စစ်မှန်သောချီ က မြွေတစ်ကောင်အလား လှုပ်ရှားသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ခန်းမဆောင် အတွင်း ဓားစွမ်းအင်များ ကြက်ခြေခတ် ဖြစ်သွားပြီး မရေမတွက်နိုင်သော ထက်မြက်သည့် ဓားများက စူးရှစွာ မြည်ဟည်းလျက် ဖြတ်သန်းသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေလေသည်။ ယခင်က မှိန်ပျပျ ဖြစ်နေသော ခန်းမဆောင်မှာ ယခုအခါ လိမ့်ဆင်းလာသော ဓားစွမ်းအင်များကြောင့် လင်းထိန်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>မန်ချင်းခုန်း က လှည့်ပတ်လိုက်ရာ သူ၏ ဓားရှည်မှာ မျက်စိကျိန်းမတတ် တောက်ပသော ဓားဘီး တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။ မရေမတွက်နိုင်သော ဓားအလင်းရောင်များက သူ၏ ပတ်လည်တွင် ရူးသွပ်စွာ စုစည်းလာကြပြီး ကြယ်များက သူတို့၏ နေရာများသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာသကဲ့သို့ ဖြစ်နေလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤဓားအလင်းရောင်များက ရောယှက်ပြီး ထိခိုက်မိကြရာ "တရွှီရွှီ" မြည်သံများကို ထုတ်လွှတ်နေပြီး တစ်ခုစီတိုင်းတွင် တောင်များကို ခွဲကာ ကျောက်တုံးများကို ကြေမွစေနိုင်သော စွမ်းအားများ ပါဝင်နေလေသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ခန်းမဆောင် အတွင်းရှိ စားပွဲများ၊ ကုလားထိုင်များနှင့် မျက်နှာပြင်များ အားလုံးမှာ မမြင်ရသော ဓားစွမ်းအင်ကြောင့် အပိုင်းအစများအဖြစ် ခုတ်ပိုင်းခံလိုက်ရပြီး နေရာအနှံ့ လွင့်စင်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဓားပေါင်းများစွာက တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပေါင်းစည်းသွားပြီး လေထဲတွင် ဝဲလွင့်နေသော ဧရာမ အလင်းဓားကြီး တစ်လက်အဖြစ် စုစည်းသွားကာ၊ ၎င်း၏ ဓားသွားက ကြည်လင်နေပြီး ၎င်း၏ အလင်းရောင်က မျက်စိကျိန်းမတတ် တောက်ပနေသဖြင့် မြင်ရသူတိုင်းကို မှင်သက်သွားစေလေသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ကူမော့ လုံးဝ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားစေမည့် အရာမှာ...</p> <p>အလင်းဓား က မန်ချင်းခုန်း ၏ ရင်ဘတ်ကို ဖောက်ထွင်းသွားခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။</p> <p>ကူမော့၏ အတွေ့အကြုံအရ အနည်းငယ် သွေဖည်သွားပါက မန်ချင်းခုန်း ၏ နှလုံးကို ဖောက်ထွင်းသွားမည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>မန်ချင်းခုန်း က သွေးတစ်လုတ် အန်ထုတ်လိုက်ပြီး ယိမ်းယိုင်သွားကာ လဲကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားလေသည်။ သူက စိတ်ဓာတ်ကျစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"သိုင်းသူရဲကောင်း ကူ... ဒါကို တောင်းပန်မှု တစ်ခုလို့ သတ်မှတ်ပေးပါ။"</p> <p>ကူမော့: "....."</p> <p>တောင်းပန်တာလား။ ကျုပ်က ခင်ဗျားကို အပြစ်တင်ခဲ့လို့လား...</p> <p>ဝေါ့နျူတောင် ကနေ ပို့လိုက်တဲ့ အလိုရှိရာဇဝတ်ကောင် အရေအတွက် နည်းလွန်းတယ်လို့ အပြစ်တင်ခဲ့လို့လား....</p> <p>ဒီအဘိုးကြီးက ပုံမှန်ပဲလို့ ငါ ထင်ခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ ဓားသိုင်း ကျင့်ကြံတဲ့ သူတွေထဲက ဘယ်သူမှ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေ မကောင်းကြဘူးပဲ...</p> <p>ဘယ်လို ပုံမှန်လူကများ အကြောင်းပြချက် မရှိဘဲ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဓားနဲ့ ထိုးမှာလဲ...</p> <p>မန်ချင်းခုန်း က သူ၏ ရင်ဘတ်ကို ကိုင်ထားပြီး မျက်နှာ ဖြူရော်ကာ မေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"အကယ်၍ ဒီ 'ဓားတစ်သောင်း ပေါင်းစည်းခြင်း' နည်းစနစ်ကိုသာ ရန်သူကို ဆန့်ကျင်ဖို့ တကယ် အသုံးပြုခဲ့မယ် ဆိုရင် သိုင်းသူရဲကောင်း ကူ က ဘယ်လို ရင်ဆိုင်မလဲ။"</p> <p>ကူမော့က ခဏမျှ တွေးတောလိုက်ပြီး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p>"နည်းလမ်း လေးခု ရှိတယ်။</p> <p>"ပထမတစ်ခုက မရီဒါန်းခြောက်သွယ်နတ်ဘုရားဓား ကို သုံးပြီး မမြင်ရတဲ့ ဓားဝင်္ကပါနဲ့ ဖြိုခွင်းမယ်။ ဒုတိယတစ်ခုက ဓားပျံရှောင်ကူး  ကို သုံးမယ်။ တတိယတစ်ခုက မင်ယွီကျင့်စဉ် နဲ့ ကျိုးယင်နတ်သိုင်း ကို သုံးပြီး ကာကွယ်ရေး စစ်မှန်သောချီ ကို ထုတ်လုပ်ကာ ခုခံမယ်။ စတုတ္ထတစ်ခုက နေမင်းစစ်မှန်သောချီ ရဲ့ နေမင်းစစ်မှန်သောချီ ကို သုံးပြီး ဓားစွမ်းအင်ကို တိုက်ရိုက် ဖျက်ဆီးပစ်မယ်။"</p> <p> </p> <p>မန်ချင်းခုန်း ၏ မျက်နှာ တင်းမာသွားပြီးနောက် အနည်းငယ် စိတ်ဓာတ်ကျသွားပုံ ပေါ်ကာ ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"သိုင်းသူရဲကောင်းကြီး ကူ... အနာဂတ်မှာ မင်းက ဒီခေတ်ရဲ့ နံပါတ်တစ် သူရဲကောင်း တကယ် ဖြစ်လာနိုင်ပါတယ်။"</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ပြောပြီးနောက် မန်ချင်းခုန်း က ဓားရှည်ကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဆွဲကာ ကျန်လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ရင်ဘတ်ကို ကိုင်ထားရင်း ဖြည်းညင်းစွာ ထွက်ခွာသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင်...</p> <p>ပုအာစံအိမ် ၏ အပြင်ဘက်၌ လူအုပ်ကြီး စုဝေးနေပြီ ဖြစ်သည်။ ကူမော့နှင့် မန်ချင်းခုန်း တို့ စံအိမ်ထဲသို့ ဝင်သွားပြီးနောက် အစောပိုင်းက အဝေးမှ စောင့်ကြည့်နေခဲ့ကြသူများမှာ မနေနိုင်ဘဲ အနားသို့ ပြေးသွားခဲ့ကြပြီး၊ မန်ချင်းခုန်း က ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများဖြင့် ထွက်လာသည်ကိုသာ တွေ့လိုက်ရလေသည်။</p> <p>မန်ချင်းခုန်း ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရပြီး ကူမော့ အသတ်ခံလိုက်ရသလားဟု လူတိုင်း တွေးတောနေစဉ်မှာပင်၊ မန်ချင်းခုန်း က ဖြည်းညင်းစွာ စကားပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ငါ ရှုံးသွားပြီ။ အခုကစပြီး သခင်မလေး ရန် ကို ငါတို့ ဘယ်တော့မှ လာမနှောင့်ယှက်တော့ဘူး။"</p> <p>ချက်ချင်းပင် ဆူညံပွက်လောရိုက်မှု တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာလေသည်။</p> <p>အသစ်ခန့်အပ်ခံရသော သိုင်းဆရာကြီး နှင့် ယွင်ပြည်နယ် ၏ သူရဲကောင်းကြီး ၏ ဩဇာတိက္ကမမှာ ဆက်လက် မြင့်တက်လာနေလေသည်။</p> <p> </p> <p>မန်ချင်းခုန်း က သူ၏ လက်ထဲရှိ ဓားရှည်ကို မြှောက်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မစွန့်လွှတ်ချင်မှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး ကူချူတုန်းကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်၏။</p> <p>"ဒီဓားကို လင်ရှီး လို့ ခေါ်တယ်၊ ဟင်းလင်းပြင်ပြင်ပ က အေးစက်တဲ့ သံမဏိ နဲ့ ဖန်တီးထားတာပါ။ ဒါက ငါတို့ ခေတ်ရဲ့ နာမည်ကြီး ဓားတစ်လက်ဖြစ်ပြီး၊ ငါနဲ့အတူ ရှိနေတာ သုံးဆယ့်ငါးနှစ် ရှိပြီ။ ဒီနေ့ ဒီဓားက သိုင်းသူရဲကောင်း ကူ ဆီကနေ ငါ့အသက်ကို ဝယ်ဖို့ ငါ့ရဲ့ ပေးချေမှုပဲ။ သူရဲကောင်းမလေး ကူ... ကျေးဇူးပြုပြီး လက်ခံပေးပါ။"</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ပြောပြီးနောက် မန်ချင်းခုန်း က လင်ရှီး ဓားကို ကူချူတုန်းထံသို့ ပစ်ပေးလိုက်ပြီး သွေးထွက်နေဆဲဖြစ်သော သူ၏ ရင်ဘတ်ကို ကိုင်ကာ အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားလေသည်။</p> <p>ထိုအချိန်တွင်...</p> <p>ကူမော့က ပုအာစံအိမ် ထဲမှ ဖြည်းညင်းစွာ ထွက်လာခဲ့လေသည်။</p> <p>ချက်ချင်းပင် လူအုပ်ကြီးထံမှ အံ့ဩချီးကျူးသံများ ထွက်ပေါ်လာ၏။ ကူမော့ထံသို့ ဦးတည်လာသော အကြည့်များတွင် အံ့အားသင့်မှု၊ လေးစားမှုနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုများပင် ပါဝင်နေလေသည်။</p> <p> </p> <p>"အစ်ကို" ကူချူတုန်းက ယန္တရားတစ်ထောင်သေတ္တာ ကို သူမ၏ စာအုပ်သေတ္တာထဲ ပြန်ထည့်လိုက်ပြီး လင်ရှီး ဓားကို ဖက်ကာ အပြေးအလွှား ရောက်လာပြီး မေးလိုက်၏။</p> <p> "အစ်ကို... ဒဏ်ရာရသွားသေးလား။"</p> <p>ကူမော့က ခေါင်းယမ်းကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"သခင်မလေး ရန်... အတူတူ ပြန်သွားကြစို့။"</p> <p> </p> <p>စံအိမ် အပြင်ဘက်ရှိ သိုင်းပညာရှင်များ အားလုံး လူစုကွဲသွားကြပြီး...</p> <p>ညကောင်းကင်ယံအောက်တွင် ကူမော့နှင့် အခြား နှစ်ဦးမှာ အဝေးတွင် တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားကြလေတော့သည်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save