Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၄၅၆)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“အစွန်းရောက်ဧကရာဇ် ပြောင်းပြန်လှန်ခြင်း။”</p> <p> </p> <p>ဟုန်ယွိသည် ချန်ပီယံမြို့စားကို စစ်မေးနေစဉ် ကျိုးထိုက်ကျူက ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး ဝင်ရောက်နှောင့်ယှက်လိမ့်မည်ဟု လုံးဝ ထင်မထားခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>ချန်ပီယံမြို့စား၏ ဇာစ်မြစ်မှာ အမြဲတမ်း လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ပဟေဠိတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူပြောခဲ့သော ‘ကောင်းကင်အပြင်ဘက် ကမ္ဘာ’၊ သူပိုင်ဆိုင်သော အသိပညာများနှင့် အနာဂတ်တွင် ဖြစ်ပေါ်လာမည့် လူသားလမ်းစဉ်၏ အနာဂတ်အပြောင်းအလဲများ၊ ဤအရာအားလုံးသည် ယခုအခါ အဖြေရှာမရနိုင်သော ပဟေဠိများ ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ။</p> <p> </p> <p>သူနှင့် အချိန်အတော်ကြာအောင် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသော ပြိုင်ဘက်မှာ ‘အလင်းနှင့် အမှောင် မန္တလာ’ မဟာအစီအရင်၏ အတားအဆီးအတွင်း၌ ထိုကဲ့သို့ သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ ဟုန်ယွိသည် စိတ်ပေါ့ပါးသွားသလို ခံစားရသော်လည်း တစ်ဖက်တွင်မူ တစ်စုံတစ်ခု လိုအပ်နေသကဲ့သို့ အနည်းငယ် ဝမ်းနည်းမူကို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>တရားမျှတစွာ ပြောရလျှင် ချန်ပီယံမြို့စား ယန်အန်းသည် ထူးခြားသော နောက်ခံ နောက်ကြောင်း ရှိပြီး၊ ပြိုင်ဘက်ကင်း ကိုယ်ခံပညာ၊ ထူးချွန်သော ပါရမီနှင့် ကာကွယ်ပေး မည့် နတ်ဘုရားလက်နက်တို့ကိုပါ ပိုင်ဆိုင်ထားသူ ဖြစ်သည်။ သူသာ ဆက်ကြီးထွားနေ မည် ဆိုလျှင် အနာဂတ် လူသားမျိုးနွယ်၏ လမ်းစဉ်တွင် တောက်ပမည့်သူ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ကံမကောင်းစွာဖြင့် ထိုသူမှာ အလွန်အမင်း မာနကြီးပြီး တစ်ဖက်သားကို နှိမ်ချလိုစိတ် ပြင်းထန်လွန်းလှသည်။ အကယ်၍ သူသာ စိတ်ရှည်သည်းခံတတ်မည်ဆိုပါက သူ၏ အောင်မြင်မှုမှာ အတိုင်းအဆ ရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ယခုအခါ ဟုန်ယွိ လုပ်နိုင်သည့်အရာ ဘာမျှ မရှိတော့ပေ။ ‘အလင်းနှင့် အမှောင် မဟာအတားအဆီး’ ၏ သန့်စင်မှုကို ခံလိုက်ရပြီးနောက် ချန်ပီယံမြို့စား၏ မှတ်ဉာဏ် အားလုံးမှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် လုံးဝဥဿုံ သေဆုံးသွားပြီဖြစ်ရာ မေးခွန်းများ ထပ်မံမေးမြန်းရန်မှာ မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။ ထို့ပြင် ဟုန်ယွိတွင် မေးခွန်းမေးနေ ရန် အချိန်လည်း မရှိတော့ပါ။</p> <p> </p> <p>ကျိုးထိုက်ကျူ ထုတ်ဖော်လိုက်သော ‘အစွန်းရောက်ဧကရာဇ် ပြောင်းပြန်လှန်ခြင်း’ တိုက်ကွက်မှာ မိုင်ပေါင်းများစွာဝေးသော ဟင်းလင်းပြင် လေဟာနယ်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံ သွားခဲ့သည်။ ထိုဟင်းလင်းပြင်အတွင်း၌ အချိန်ကာလများ ပြောင်းပြန်စီးဆင်းပြီး ပုံပျက်သွားသည့် ခံစားချက်မှာ ဟုန်ယွိ၏ စိတ်ထဲသို့ ချက်ချင်း ရိုက်ခတ်လာသည်။ သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်အတွေးစ အားလုံးမှာ ပြင်းထန်သော အချိန်နောက်ပြန်လှည့်မှုဒဏ်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ အချိန်ကာလက လျင်မြန်စွာ နောက်ပြန်စီးဆင်းသွားသည်။</p> <p> </p> <p>ရုတ်တရက်၊ သန့်စင်ခြင်း ခံထားရသော ချန်ပီယံမြို့စား၏ အသိစိတ်မှာ နောက်တစ်ကြိမ် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါလာပြန်သည်။ ၎င်းပေါ်ရှိ ဝိညာဉ်အမှတ်အသားမှာ ဝိုးတဝါး တုန်ခါနေ ပြီး ချန်ပီယံမြို့စား၏ ဝိညာဉ်မှာ ပြန်လည် နိုးထလာသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>“ငါ ဒါကို လက်မခံနိုင်ဘူး။ ငါ့ခန္ဓာကိုယ်၊ ငါ့မိန်းမတွေ...”</p> <p> </p> <p>ဘာမျှမရှိသလို ဖြစ်နေသော်လည်း မှတ်ဉာဏ်တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော အသံမှာ ထိုအသိစိတ်အတွင်းမှ ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>“ချန်ပီယံမြို့စား... မင်း သေသွားပြီ။ ဘယ်သူမှ အချိန်မြစ်ရေကို နောက်ပြန်မစီးစေနိုင်ဘူး။ ဒါက ခေတ္တဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ လှည့်စားမှုတစ်ခုပဲ။ မင်းရဲ့လမ်းကို မင်းသွားတော့။ မင်းရဲ့ ဇနီးနဲ့ သားသမီးတွေကို ငါ ကောင်းကောင်း စောင့်ရှောက်ပေးပါ့မယ်။” ဟုန်ယွိသည် ဤမြင်ကွင်း ကို မြင်သည့်အခါ ပြုံးလိုက်မိသည်။ ဤသည်မှာ ‘အစွန်းရောက်ဧကရာဇ် ပြောင်းပြန် လှန်ခြင်း’ တိုက်ကွက်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ပုံရိပ်ယောင်မျှသာ ဖြစ်ကြောင်း သူ သိသည်။</p> <p> </p> <p>ကျိုးထိုက်ကျူ၏ ပြင်းထန်သော အသိစိတ်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ ‘အစွန်းရောက် ဧကရာဇ် ပြောင်းပြန်လှန်ခြင်း’ ကြောင့် ပျောက်ကွယ်လုနီးပါး ဖြစ်နေသော ချန်ပီယံမြို့စား ၏ ဝိညာဉ်အမှတ်အသားမှာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်လည် ပုံပေါ်လာခဲ့သည်။ သို့သော် ၎င်းမှာ လှည့်စားမှု ပုံရိပ်ယောင် သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ ချန်ပီယံမြို့စား သေဆုံးခါနီး အချိန်တွင် ဖြစ်ပေါ်လာသော ပြင်းထန်သည့် မကျေနပ်ချက် အာဃာတသာ ဖြစ်သည်။ ထိုအာဃာတမှာ ပျောက်ကွယ်လုဆဲဆဲမှာ ကျိုးထိုက်ကျူ၏ ကျင့်စဉ်ကြောင့် ခေတ္တ ရပ်တန့်သွားခြင်းဖြစ်ရာ ဟုန်ယွိက ကြားလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဟုန်ယွိ၏ နောက်ဆုံးစကားများမှာ ချန်ပီယံမြို့စား၏ စရိုက်ကို ဦးတည်ကာ ထိုအာဃာတ ကို လုံးဝ ချေမှုန်းပစ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခုမှစ၍ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးအကြားတွင် ချန်ပီယံမြို့စား၏ အတွေးစ အစအနပင် ကျန်တော့မည် မဟုတ်ပေ။ သူ၏ အာဃာတပင် လျှင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ အာဃာတပင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်ရာ ဆုံးရှုံးသွားသော အရာမှာ မည်သည့်အခါမျှ ပြန်မလာနိုင်တော့ပေ။ ယန်နတ်ဘုရားအဆင့် အရှင်သခင်တစ်ဦးပင်လျှင် ချန်ပီယံမြို့စားကို ကယ်တင်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ပါ။</p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p>ဒိုင်း... ဒိုင်း... ဒိုင်း…။</p> <p> </p> <p>ဟုန်ယွိ၏ စကားကို နားလည်သွားသည့်အလား ချန်ပီယံမြို့စား၏ အတွေးစများမှာ နောက်တစ်ကြိမ် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီးနောက် မျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ ပုံပျက်ပန်းပျက် ဖြစ်နေသော အရာများအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားပြီး စစ်မှန်သော ပုံဆောင်ခဲအသွင် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။ ဟုန်ယွိသည် အဆင့်လေး မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ကျော်ဖြတ်ထား သော အတွေးစပေါင်း ၁၆,၃၃၅ ခုစလုံးကို သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ‘ဗုဒ္ဓဓမ္မခန္ဓာ’ သည် ဖန်ဟွမ်အသက်ဝိညာဉ်ဓားကို ပြင်းထန်စွာ ဝှေ့ယမ်းကာ ကျိုးထိုက်ကျူ ထုတ်ဖော်ထားသော ‘ပြောင်းပြန်လှန်ခြင်း’ ၏ ဗဟိုချက်သို့ တစ်ကိုယ်လုံးရှိ စွမ်းအားများကို အသုံးပြု၍ ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ဓားအလင်းတန်းမှာ တစ်ချက်တည်း စုစည်းမနေဘဲ ပြန့်ကျဲနေသော အနေအထားဖြင့် ပေါ်လာသည်။ မိုင်ပေါင်းများစွာ ရှည်လျားကျယ်ပြန့်သော ဓားအလင်းတန်းမှာ တိမ်တိုက် တစ်ခုကဲ့သို့ ပြန့်ကားသွားပြီး ဟင်းလင်းပြင် လေဟာနယ်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့ သည်။</p> <p> </p> <p>နောက်ပြန်စီးဆင်းစပြုနေသော အချိန်ကာလမှာ ဓားအလင်းတန်း၏ ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် ချက်ချင်းပင် ပျက်စီးသွားပြီး ဟင်းလင်းပြင်ကြီးမှာ မူလအတိုင်း ကြည်လင်သွားတော့ သည်။</p> <p> </p> <p>“မင်းလက်ထဲမှာ ဖန်ဟွမ်အသက်ဝိညာဉ်ဓား ရှိနေတာလား။ မင်း တကယ်ပဲ ချန်ပီယံ မြို့စားကို သတ်လိုက်ပြီလား။ ဘယ်လို သတ်လိုက်တာလဲ။ သူ့မှာ ဖန်ဟွမ်အသက်ဝိညာဉ် ဓား ရှိနေတာတောင် မင်း သူ့ကို သတ်နိုင်ခဲ့တာလား။”</p> <p> </p> <p>ကျိုးထိုက်ကျူ၏ ‘အစွန်းရောက်ဧကရာဇ် ပြောင်းပြန်လှန်ခြင်း’ တိုက်ကွက်မှာ ပျက်စီး သွားခဲ့ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အဝေးတစ်နေရာတွင် ရပ်တန့်သွားသည်။ ကြီးမားလှသော ‘အဝီစိပလ္လင်’ မှာ တောင်တစ်လုံးခန့် ကြီးမားသည့် နီညိုရောင် သံဥက္ကာခဲကြီးတစ်ခုပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“သူက ကံကြမ္မာကျောက်စိမ်းခန္ဓာကို ကျင့်ကြံထားပြီး ဖန်ဟွမ်အသက်ဝိညာဉ်ဓားကို ဆုပ်ကိုင်ထားနိုင်ပေမဲ့ ဓားရဲ့အဖိုးတန်ဆုံးအရာက ၎င်းရဲ့ ‘ဝိညာဉ်စွမ်းအား’ ပဲ။ ဝိညာဉ် စွမ်းအား မပါရင် ဒီဓားဟာ သတ်ဖြတ်ဖို့အတွက် အစွမ်းထက်တဲ့ ကိရိယာတစ်ခုထက် မပိုဘူး။”</p> <p> </p> <p>ဟုန်ယွိသည် ကျိုးထိုက်ကျူကို စိုက်ကြည့်ရင်း အသာအယာ ပြုံးလိုက်သည်။ သူသည် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သော်လည်း ထပ်မံ မတိုက်ခိုက်တော့ပေ။ ‘ဗုဒ္ဓဓမ္မခန္ဓာ’ မှာ သူ၏ အနားသို့ ပြန်လာပြီး မရေမတွက်နိုင်သော အတွေးစများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စီးဝင်သွားသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဖန်ဟွမ်အသက်ဝိညာဉ်ဓား မှာ သူ၏လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤနတ်ဘုရားဓားကို ကိုယ်တိုင် ဆုပ်ကိုင်ထားရသဖြင့် ဟုန်ယွိသည် ပြင်းထန်သော ယုံကြည်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ ဓားကိုယ်ထည်ရှိ နိယာမများနှင့် ဆက်နွယ်နေ သည့် ခံစားချက်မျိုးပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဓားကို ဆုပ်ကိုင်ထားစဉ်မှာပင် ဓားကို ပြုလုပ်ထားသော ပစ္စည်းမှာ သူ၏ စိတ်ကူးထက် များစွာ ကျော်လွန်နေကြောင်း ဟုန်ယွိ တွေ့ရှိလိုက်သည်။ ၎င်းကို မည်သည့်အရာဖြင့် ပြုလုပ်ထားကြောင်း သူ မသိပေ။ ၎င်းမှာ ‘အတွေးစ’ တစ်ခုနှင့် တူသော်လည်း အတွေးစ မဟုတ်ပြန်ပေ။</p> <p> </p> <p>“ဟွန့်၊ ဟုန်ယွိ... မင်း ဒီတစ်ကြိမ်တော့ ကံကောင်းသွားတယ်။ ဖန်ဟွမ်အသက်ဝိညာဉ်ဓား ကို မင်း ထိန်းချုပ်ခွင့် ရသွားတယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်း မှတ်ထားပါ၊ ဒီဓားရှိနေရင်တောင် မင်းက ယန်နတ်ဘုရား မဟုတ်သေးဘူး။ ဒါက ယန်နတ်ဘုရားတစ်ပါးရဲ့ လက်နက်တစ်ခုပဲ။ အဆင့် ၇ မိုးကြိုးကပ်ဘေး ပညာရှင်တစ်ယောက်က ဒါကို အချိန်မရွေး လုယူသွားနိုင် တယ်။ ငါ အဆင့် ၇ မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ကျော်ဖြတ်ပြီးရင် မင်းဆီလာပြီး စာရင်းရှင်းမယ်။ အခု ငါက အဆင့်ခြောက် မိုးကြိုးကပ်ဘေးရဲ့ အထွတ်အထိပ်မှာ ရှိနေပြီ၊ အဆင့် ၇ ကို ဖြတ်ကျော်နိုင်ဖို့ ခြေတစ်လှမ်းပဲ လိုတော့တယ်။ စောင့်နေလိုက်ဦး...”</p> <p> </p> <p>ကျိုးထိုက်ကျူ ပြောနေစဉ်မှာပင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လှုပ်ရှားသွားသည်။ ရုတ်တရက် လွန်း ပုံစံ အလင်းတန်းတစ်ခုက သူ့ကို ပတ်ခွေသွားသည်။ ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးမှာ ထိုအလင်း ရိပ်များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူ ပျောက်ကွယ်သွားတော့ သည်။ ကျိုးထိုက်ကျူသည် လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းရုံဖြင့် ရက်ကန်းလွန်းပုံစံ မှော်ရတနာ ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်ကို မြင်သည့်အခါ ၎င်းမှာ အလွန်ပင် အစွမ်းထက်သော ရှေးဦး ရတနာ ဖြစ်သည့် ‘ပုံရိပ်ယောင်နတ်ဘုရားလွန်း’ ဖြစ်ကြောင်း ဟုန်ယွိ သိလိုက်သည်။ ၎င်းကို အသုံးပြုလိုက်သည်နှင့် ကောင်းကင်ယံတွင် လွန်းပျံယာဉ်ပုံရိပ်များစွာ ပေါ်လာပြီး စစ်မှန်သော ကိုယ်ထည်မှာ မည်သည့်အရာမှန်း မသိနိုင်တော့ပေ။</p> <p> </p> <p>ယခင်က သူသည် ချန်ဧကရာဇ် ယန်ဖန်နှင့် တွေ့စဉ်ကလည်း ဤရတနာကို အသုံးပြု၍ ထွက်ပြေးခဲ့ဖူးသည်။ ယန်ဖန်၏ မဟာလေဟာနယ်လက်ဝါးကပင် သူ့ကို ဘာမှ မလုပ်နိုင်ခဲ့ ပေ။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဟုန်ယွိသည် ဤမျှ ရည်မှန်းချက်ကြီးပြီး ရက်စက်သောသူကို အလွယ်တကူ ထွက်ပြေးခွင့် ပေးပါ့မလား။</p> <p> </p> <p>တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပင် ဖန်ဟွမ်အသက်ဝိညာဉ်ဓားမှာ သူ၏လက်ထဲသို့ ရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ဤပြိုင်ဘက်ကင်း နတ်ဘုရားဓား၏ စွမ်းအားကို သူ စမ်းသပ်ကြည့်ချင်သည်။ ထို့ကြောင့် ဟုန်ယွိသည် ဓားကို မြှောက်လိုက်ပြီး သူ၏ စိတ်အာရုံဖြင့် ဓားကို ဆက်သွယ် လိုက်သည်။ ထို့နောက် ပျံသန်းနေသော လွန်းယာဉ်ပျံ အရိပ်များဆီသို့ ရုတ်တရက် ခုတ်ပိုင်းလိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>ချက်ချင်းပင် သက်တံ့ရှည်ကြီးများကဲ့သို့သော ရွှေရောင်အလင်းတန်း အများအပြားသည် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ အဆုံးမရှိသော စကြာဝဠာ၏ အစွန်းအဖျားအထိ ပျံသန်း သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဒိုင်း... ဒိုင်း... ဒိုင်း…</p> <p> </p> <p>လွန်းယာဉ်ပျံအရိပ်များမှာ သက်တံကဲ့သို့သော ရွှေရောင်ဓားအလင်းအောက်တွင် အားလုံး ပေါက်ကွဲသွားကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အဝေးရှိ ကောင်းကင်ယံ၌ လက်မခန့်သာရှိပြီး မမြင်နိုင်လုနီး ပါးဖြစ်သော ရက်ကန်းလွန်းပုံစံ အမှောင်အလင်းတန်းတစ်ခုသာ ရွေ့လျားနေသည်ကို တွေ့ရသည်။ ၎င်းမှာ လွန်းယာဉ်ပျံ၏ အစစ်အမှန် ကိုယ်ထည် ဖြစ်ကြောင်း သိသာလှသည်။</p> <p> </p> <p>“ဖန်ဟွမ်အသက်ဝိညာဉ်ဓားက ဒီလောက်တောင် အစွမ်းထက်တာလား။ ဒီဧကရာဇ်က ဒီဓားကို ကျိန်းသေပေါက် ရအောင်ယူရမယ်။”</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်ယံ၌ ပြန့်ကျဲနေသော လွန်းယာဉ်ပျံအရိပ်များ အားလုံး အရှင်းဖျောက်ခံလိုက်ရ သည်ကို မြင်သောအခါ၊ ‘ပုံရိပ်ယောင်နတ်ဘုရားလွန်း’၏ အစစ်အမှန် ကိုယ်ထည်အတွင်းမှ ဟောက်အော်သံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းသည် ဟင်းလင်းပြင်ကို ချက်ချင်း ဆွဲဖြဲပြီး အတွင်းသို့ တိုးဝင်ကာ ပုန်းအောင်းသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သက်တံရောင် ဓားစွမ်းအင်ကလည်း ၎င်း၏နောက်သို့ ဟင်းလင်းပြင်အတွင်းအထိ ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်ပါသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဖန်ဟွမ်အသက်ဝိညာဉ်ဓား၏ ဓားစွမ်းအင်မှာ ဟင်းလင်းပြင် လေဟာနယ်ကိုပါ ဆွဲဖြဲ၍ ရန်သူကို အဝေးအထိ လိုက်လံသတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>ယခင်က ဟုန်ယွိနှင့် ချန်ပီယံမြို့စားတို့ တိုက်ခိုက်စဉ်ကလည်း ဤသို့ ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည်။ ထိုစဉ်က ဟုန်ယွိသည် ‘စကြာဝဠာအိတ်’ ကို အသုံးပြု၍ တည်နေရာရွှေ့ပြောင်း ထွက်ပြေး ခဲ့သော်လည်း ဓားစွမ်းအင်မှာ သူ့နောက်သို့ လိုက်လံတိုက်ခိုက်လာခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် စစ်နတ်ဘုရားကိုယ်ပွား ပေါင်း တစ်ရာကျော်ကို အသုံးပြုပြီးမှသာ ထိုဓားစွမ်းအင် ကို အောင်မြင်စွာ ခုခံနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုစဉ်က ဓားစွမ်းအင်မှာ ယခု ဟုန်ယွိ ထုတ်ဖော်လိုက်သော စွမ်းအား၏ ရာခိုင်နှုန်း တစ်ပုံမျှသာ ရှိသေးသည်။</p> <p> </p> <p>ဓားစွမ်းအင်မှာ ‘ပုံရိပ်ယောင်နတ်ဘုရားလွန်း’ နောက်သို့ လိုက်ပါကာ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဆွဲဖြဲဝင်ရောက်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ ဟုန်ယွိသည် လိုက်လံခြင်း မပြုတော့ပေ။ ထိုအစား သူသည် မူလလာခဲ့သော လမ်းကြောင်းအတိုင်း ပြန်လည် ခုန်ထွက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>‘ရှေးဟောင်းရာရှိုမွန်’ ကို ယွမ်ရှန်းရှန်း၊ ချီလင်နှင့် အခြားသူများက ဖိနှိပ်ထားဆဲ ဖြစ်သည်။ သူသည် ကျိုးထိုက်ကျူအား လိုက်လံတိုက်ခိုက်မှုကို ခေတ္တ ရပ်နားလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အလွန်ပါးနပ်လှသော ဤဘိုးဘေးကြီးမှာ ဟုန်ယွိ၏ လက်ရှိအစွမ်းကို သိသွားပြီးနောက် အမှောင်ထဲတွင် ကျိန်းသေ ပုန်းအောင်းနေတော့မည် ဖြစ်သော်လည်း၊ ၎င်းမှာ ရှေးဟောင်း ရာရှိုမွန်၏ အရေးကြီးမှုနှင့် ယှဉ်လျှင် အလျင်စလို လုပ်ဆောင်ရမည့် ကိစ္စမဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>... ...</p> <p> </p> <p>ဟုန်ယွိသည် အရှိန်အကုန်မြှင့်၍ မူလနေရာသို့ ပြန်လည် ပျံသန်းလာခဲ့သည်။ သူ၏ အတွေးစများကို လောင်ကျွမ်းစေပြီး ‘ငရဲနတ်ဘုရားထွက်ပြေးခြင်း’ ပညာကို အသုံးပြုကာ ၁၅ မိနစ်ခန့် အကြာကြီး ပျံသန်းပြီးနောက်တွင်မှ ဟင်းလင်းပြင် လေဟာနယ်မုန်တိုင်း၏ အစွန်းသို့ ချဉ်းကပ်လာနိုင်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ပျံသန်းနေစဉ်မှာပင် ဖန်ဟွမ်အသက်ဝိညာဉ်ဓားအတွင်းမှ ပေါက်ကွဲသံများ အစီအရီ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဒိုင်း.. ဒိုင်း.. ဒိုင်း.. အကြိမ်ပေါင်း ရာနှင့်ချီ၊ ထောင်နှင့်ချီ၍ အသံများ မြည်ဟည်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ ဓားစွမ်းအင် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါနေသကဲ့သို့ပင်။</p> <p> </p> <p>ဟုန်ယွိသည် သူ၏ အတွေးစများကို အမြန်စုစည်းကာ ဖန်ဟွမ်အသက်ဝိညာဉ်ဓား အတွင်း သို့ ပေးပို့လိုက်သည်။ ထိုအခါ ပုံရိပ်တစ်ခုကို ဝိုးတဝါး မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>အမည်မသိသော ဟင်းလင်းပြင် လေဟာနယ်တစ်ခုအတွင်း၌ ကျိုးထိုက်ကျူသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး 'သွေးနီရောင် ကမ္ဘာဦး ကြေးသွန်း ခန္ဓာ' ကိုယ်ပွားငယ်လေး များကို ဆက်တိုက် ဖန်တီးကာ လိုက်ပါလာသော ဓားစွမ်းအင်နှင့် ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက် နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူ၏ အတွေးစများမှာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ကြေမွပျက်ဆီး နေရသည်။</p> <p> </p> <p>ကျိုးထိုက်ကျူ၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ပြီး သနားစရာကောင်းသော မျက်နှာမှာ ဖန်ဟွမ် အသက်ဝိညာဉ်ဓား အတွင်း၌ အထင်အရှား ပေါ်လွင်နေသည်။</p> <p> </p> <p>နောက်ဆုံးတွင် ပြင်းထန်သော အတွေးစပေါင်း သုံးလေးထောင်ခန့် ကုန်ဆုံးသွားပြီး နောက်မှသာ ဓားစွမ်းအင်မှာ လေနှင့်အတူ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဓားစွမ်းအင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် ဖန်ဟွမ်အသက်ဝိညာဉ်ဓား အတွင်းရှိ မြင်ကွင်း မှာ ဝေဝါးသွားပြီး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ကျိုးထိုက်ကျူ၏ လှုပ်ရှားမှုများကို ဆက်လက် မသိရှိနိုင်တော့ပေ။</p> <p> </p> <p>“ဒီဓားက တကယ်ပဲ ဒီလောက်တောင် အစွမ်းထက်တာလား။ အဆင့်ခြောက် မိုးကြိုး ကပ်ဘေး အထွတ်အထိပ် ပညာရှင်တစ်ယောက်တောင် ဓားစွမ်းအင် တစ်ချက်တည်းနဲ့ အသက်လု ထွက်ပြေးနေရတယ်။”</p> <p> </p> <p>ဟုန်ယွိက ဆိုသည်။ “ကံကောင်းလို့ ငါက ကောင်းကင်အလင်းဦးချို နတ်ဘုရားချပ်ဝတ်ကို ဝတ်ထားတာ။ ဓားစွမ်းအင်တစ်ခုတည်းနဲ့တော့ ဒီချပ်ဝတ်ကို မဖောက်နိုင်ဘူး။ မဟုတ်ရင် ငါလည်း ကျိုးထိုက်ကျူလိုပဲ ဒီဓားစွမ်းအင်ကြောင့် အပိုင်းပိုင်း ဖြစ်သွားမှာပဲ။”</p> <p> </p> <p>ကျိုးထိုက်ကျူ၏ ပုံရိပ် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ဟုန်ယွိသည် သူ၏ရှေ့တွင် ပြင်းထန်သော မှော်စွမ်းအား ရိုက်ခတ်မှုနှင့်အတူ သင်းပျံ့သော ရနံ့တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းမှာ ယွမ်ရှန်းရှန်းနှင့် အခြားသူများက ‘ရှေးဦးရာရှိုမွန်’ ကို ဖိနှိပ်ထားစဉ် ၎င်းကို လာရောက်လုယူသူများနှင့် တိုက်ခိုက်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>မရေမတွက်နိုင်သော ဥက္ကာခဲများမှာ ကွဲကြေနေပြီး နေရာအနှံ့တွင် မှော်ရတနာများ၏ အလင်းတန်းများကို မြင်တွေ့နေရတော့သည်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save