Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း (၉၂)</h2> <h2 style="text-align: center;"> သိပ္ပံနည်းလည်းမကျဆန်းကြယ်တာ လည်းမဟုတ်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>တန်ဝမ်ကျဲသည် သူတစ်ပါး၏ ငယ်သူငယ်ချင်း ချစ်သူကို လုယူသည့် လူယုတ်မာနေရာတွင် အတင်းအဓမ္မ သရုပ်ဆောင်ခိုင်းခြင်း ခံလိုက်ရသော်လည်း နစ်နာသူဖြစ်သည့် ကျူးကောခုံဖိန်နှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် သူသည် တုံ့ဆိုင်းမနေခဲ့ပေ။ ထိုအစား သူသည်အလောင်းကောင်များ အရောင်းအဝယ်ကိစ္စကို တိုက်ရိုက်ပင် မေးမြန်းလိုက်သည်။သူသည် ထိုကြေးနီချပ်ဝတ်အလောင်းကောင် ကို ဝယ်ယူလိုခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“မဖြစ်နိုင်ဘူး။အဲဒီ အလောင်းကောင်က အလွန်ရှားပါးလှတဲ့ နမူနာပစ္စည်းပဲ။” </p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျူးကော့ခုံဖိန်ကတစ်ခွန်းတည်းနှင့် ငြင်းဆိုလိုက်သည်။ သူသည်အလောင်းကောင်များကို မိမိအသက်ကဲ့သို့ ချစ်မြတ်နိုးသူဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူ၏ ညီမလေးကို အိမ်ထောင်ချပေးလိုက်ရသည်မှာ တစ်ကြောင်း သူ၏ဇနီးမှာ သဝန်တိုတတ်သည့် ကျားမကြီးဖြစ်သဖြင့် သူသည် ညီမလေးနှင့် မည်သို့မျှ နီးစပ်ခွင့်မရှိသည်မှာလည်း တစ်ကြောင်းကြောင့် သူ သဘောတူနိုင်သော်လည်းသူ၏ အဖိုးတန်လှသောအလောင်းကောင်လေးကို ရောင်းချရန်တော့သူ လုံးဝ သဘောမတူနိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ရှင် အဲဒီ အလောင်းကောင်ကြောင့်ဘဲ ကံဆိုးမှုတွေနဲ့ ကြုံနေရတာ။ကျွန်မပဲ ဆုံးဖြတ်လိုက်မယ်။အဲဒါကို ဝမ်ကျဲ ကိုပဲ ပေးလိုက်ရအောင်”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>တန်ဝမ်ကျဲက လက်ကို အကြိမ်ကြိမ် ခါယမ်းကာ တရားသော လေသံဖြင့်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“မရပါဘူး... ကျွန်တော်က ပိုက်ဆံပေးဝယ်ရမှာပေါ့။ အလွန်ဆုံးရှိလှရင်တော့ လျှော့ဈေးပေါ့။ ၂၀ ရာခိုင်နှုန်းထက် ပိုတဲ့ဈေးကိုပဲ ကျွန်တော် လက်ခံနိုင်မယ်။ ပြီးတော့ တခြား အလောင်းကောင်တွေနဲ့ဖုတ်ကောင်တွေကိုလည်း အပိုထည့်ပေးလို့ ရပါတယ်။ ဒီထက်ပိုပြီး လျှော့ပေးမယ်ဆိုရင်တော့ ကျွန်တော် စိတ်ဆိုးမှာနော။ အဲဒါက သူစိမ်းဆန်လွန်းတယ်။ဪ... အစ်ကိုကျူးကော အစ်ကို့ဆီမှာ ချင်းမင်းဆက်ရဲ့ နံပါတ်တစ် ခွန်အားကြီးသူ ဖြစ်ခဲ့ဖူးတဲ့ အိပ်ပျော်နေတဲ့အလောင်းကောင်လည်း ရှိတယ်လို့ ကြားမိတယ်။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျူးကောခုံဖိန်က စိတ်ထဲမှ ကြိတ်တွေးလိုက်သည်။ဒီကောင်လေးကတော့ တကယ့်ကို အလိုရလောဘ ကြီးလှချေလား။</p> <p> </p> <p> </p> <p>စကားပြောရင်းနှင့်ပင် ကြေးနီချပ်ဝတ်အလောင်းကောင်၏ အရောင်းအဝယ်ကိစ္စမှာ အထမြောက်သွားတော့သည်။ ကျူးကောဝမ်ဟွေသည် တန်ဝမ်ကျဲက ပိုင်ရုံ့ရုံ့ကို မခေါ်သွားမှာ စိုးရိမ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။အကယ်၍ ပိုင်ရုံ့ရုံ့သာ သူတို့အိမ်တွင် ဆက်ရှိနေပါကသူတို့အိမ်ထောင်ရေးမှာ တကယ်ပင် အေးချမ်းမည်မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>တစ်ဖက်တွင်လည်း တန်ဝမ်ကျဲက ကျူးကောဝမ်ဟွေသည်သာ ဆုံးဖြတ်ချက်ချသူဖြစ်ကြောင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နေရသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျူးကောဝမ်ဟွေ၏ အမြင်တွင်မူ ထိုအလောင်းကောင်များသည် ကံဆိုးမှုကို ဆွဲဆောင်သည့် ညစ်ပတ်သော အရာများသာဖြစ်ပြီး အားလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း လွှင့်ပစ်လိုက်ချင်နေသူဖြစ်သည်။ သို့သော် ပိုင်ရုံ့ရုံ့ကို ပို့ဆောင်လိုက်ခြင်းနှင့် ကြေးနီချပ်ဝတ်အလောင်းကောင်ကို ရောင်းချလိုက်ခြင်းသည် ကျူးကောခုံဖိန်အတွက် အကန့်အသတ်သို့ ရောက်နေပြီဖြစ်ကြောင်း သူမ သိသည်။ သူမသည် ထပ်မံ၍ အတင်းအကျပ် မလုပ်ရဲတော့သဖြင့် ထန်ဝင်ကျဲ၏အမှိုက်သိမ်းသည့်အပြုအမူအပေါ် နှမြောတသဖြစ်ရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>နောက်တစ်ခါ အခွင့်အရေးရရင်တော့ ရှိသမျှအကုန်လုံးကို တန်ဝမ်ကျဲဆီကို အတင်းထိုးထည့်ပေးလိုက်မယ်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>တန်ဝမ်ကျဲသည် သူ၏ သေတ္တာကို ဖွင့်လိုက်သည်။ အထဲတွင် အဝတ်အစားများအပြင် ရွှေတုံးများ ငွေဒင်္ဂါးများနှင့် ငွေစက္ကူအထပ်လိုက် ပါရှိနေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဟွန်း မင်းမှာ ပိုက်ဆံအပုံလိုက်တွေ ရှိနေတော့ကော ဘာဖြစ်လဲ။ ကျူးကောခုံဖိန်က ပို၍ စိတ်တိုလာသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ကောင်လေး မင်း အဲဒီ ကြေးနီချပ်ဝတ် အလောင်းကောင်ကိိုဘာလုပ်မှာလဲ။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထန်ဝင်ကျဲက တရားသော လေသံဖြင့်</p> <p> </p> <p> </p> <p>“မိစ္ဆာတွေကို နှိမ်နင်းပြီး ဘေးရန်တွေကို ဖယ်ရှားဖို့ပါ။အကယ်၍ ဒီ နှစ်တစ်ထောင်သက်တမ်းရှိတဲ့ကြေးနီချပ်ဝတ် အလောင်းကောင်ကို တစ်ယောက်ယောက်ကများမတော်တဆ လွှတ်ပေးလိုက်မိရင် နေရာအနှံ့မှာ ပရမ်းပတာတွေ ဖြစ်ကုန်မှာပဲ။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော်က အဲဒါကို ဝယ်ယူဖျက်ဆီးပစ်ပြီးအနာဂတ်အတွက်အန္တရာယ်ကို အမြစ်ဖြတ်ချင်တာပါ။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရင်းနှင့်ပင် လမ်းတစ်လျှောက်တွင် အဆင့်မြှင့်တင်ရန် လိုအပ်သည့် ပစ္စည်းများကို စုဆောင်းသွားခြင်းမှာ အလွန်ပင် ကျိုးကြောင်းဆီလျော်လှသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဟင်း...ဟင်း”</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျူးကောခုံဖိန်ကအပြုံးတုလုပ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ငါ ကျူးကောခုံဖိန် ရှိနေသရွေ့ ဒီအလောင်းကောင်က ဘယ်လိုလုပ် လွတ်နိုင်မှာလဲ။ငါ မင်းကို အထင်သေးလို့ ပြောတာမဟုတ်ဘူးနော်။အဲဒီအလောင်းကောင်ရဲ့ ကျင့်ကြံဆင့်က အတော်လေး မြင့်တယ်။မင်း ဖျက်ဆီးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“အခုတော့ အစ်ကိုကြီးကအလောင်းကောင် မလွတ်ဘူးလို့ အာမခံနိုင်ပေမဲ့ နောက်ထပ် နှစ်တစ်ရာကြာရင်ရော နှစ်ငါးရာကြာရင်ရော အလောင်းကောင်က သက်တမ်းရင့်လေလေ ပိုသန်မာလေလေပဲ။ နောက်ဆုံး သူ လွတ်သွားတဲ့အခါ လူတွေ အများကြီး ဒုက္ခရောက်ကုန်လိမ့်မယ်။ အမြစ်ကနေ ဆွဲနုတ်လိုက်တာက ပိုကောင်းပါတယ်။ အဲဒီအလောင်းကောင်ကိုဖျက်ဆီးဖို့ကလည်း အရမ်းလွယ်ပါတယ် မိုးကြိုး  သုံးလိုက်ရုံပဲ။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“မင်းပြောတာက လက်တစ်လုံးခြား ဆင်ခြေတွေလိုပဲ။ဒါပေမဲ့ မင်းပြောသလိုပဲ ဒါက နောက်ထပ် နှစ်ပေါင်း ရာချီကြာဦးမှာပါ။ ငါ့ရဲ့ ကျူးကောမိသားစုမှာ မျိုးဆက် ၁၈ ဆက်ရှိပြီး တစ်ဆက်ထက် တစ်ဆက် ပိုတော်ကြတယ်။ ကြေးနီချပ်ဝတ် အလောင်းကောင်လောက်ကတော့ ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဒီအလောင်းကောင်က လူတွေအများကြီးကို သတ်ခဲ့ပြီးပြီ။ ရှားပါးတဲ့ နမူနာပစ္စည်းဖြစ်နေရုံနဲ့ ဘာလို့ ကာကွယ်ပေးနေရမှာလဲ။လူကို ကိုက်တဲ့ခွေးဆိုရင် သတ်ပစ်ရမှာပဲ။လူကို သတ်ထားတဲ့ အလောင်းကောင်ကိုကျတော့ ဘာလို့ ရှားပါးနေလို့ဆိုပြီး အသက်ချမ်းသာပေးထားရမှာလဲ။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>အကယ်၍ ကျူးကောခုံဖိန်တွင် ထိုအလောင်းကောင်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းရှိလျှင် တစ်မျိုးပေါ  သို့သော် အဖြစ်မှန်မှာ သူကိုယ်တိုင်ပင် ထိုသရဲကောင်၏ နှိပ်စက်မှုကို ခံနေရခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>အကယ်၍ ဤအလောင်းသာ ဦးလေးကျိုးလက်ထဲတွင် ရှိနေပါက တန်ဝမ်ကျဲသည် ဤကဲ့သို့ ဆင်ခြေများဖြင့် ငြင်းခုံရလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူတို့နှစ်ဦး အခြေအတင် ဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ကျူးကောဝမ်ဟွေက ချက်ချင်း ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ငါ ပြောပြီးပြီလေ ရောင်းမယ်။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဤကြေးနီချပ်ဝတ် အလောင်းကောင်သည် ကျူးကောခုံဖိန်အတွက် နိမိတ်မကောင်းသော အရာဖြစ်သည်ကို သူမ မြင်နေရသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။ အရင်ကတော့ သူ့ကို ဒုက္ခရောက်စေချင်၍ လွှတ်ထားခဲ့သော်လည်း ယခု တန်ဝမ်ကျဲက ပိုင်ရုံ့ရုံ့ကို ခေါ်သွားပေးခြင်းဖြင့် အများကြီး ကူညီပေးခဲ့၍သူမအနေနှင့် ပြဿနာနှစ်ခုလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဖြေရှင်းပေးလိုက်ခြင်းက ပိုကောင်းသည်ဟု တွေးမိသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျူးကောဝမ်ဟွေသည် သူမ၏ခင်ပွန်းနားသို့ သွားကာ သူ၏နားရွက်ကို ဆွဲလိမ်ပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“လူဝကြီး ရှင် အလုပ်မရတာ ခုနစ်လလောက် ရှိပြီမဟုတ်လား။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ငါက...” </p> <p> </p> <p>ကျူးကောခုံဖိန်မျက်နှာပျက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူ့ဇနီး၏ ဗေဒင်ဟောခန်းက နေ့တိုင်း ပိုက်ဆံတွေ အပုံလိုက် ရနေသော်လည်း သူ၏အလောင်းကောင်ဖမ်းသည့် အလုပ်မှာမူ အကြိမ်ကြိမ် ရှုံးနိမ့်နေခဲ့သည်။ လက်ရှိတွင် သူသည် ဇနီးဖြစ်သူကို အားကိုးနေရသော်လည်း သူ၏ တီထွင်မှုများအတွက်မူ ပိုက်ဆံအများကြီး... အများကြီး လိုအပ်သေးသည်။ နိုင်ငံခြားလုပ် မီးစက်များနှင့် အမျိုးမျိုးသော သွင်းကုန်ပစ္စည်းများကို ပင်လယ်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ မှာယူရသဖြင့် ဈေးနှုန်းများမှာ အလွန်ကြီးမြင့်လှသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ကောင်းကင်အောက်ကပထမဆုံးမြက်တဲရှင်က ရှင့်ကိုပြဿနာလာရှာဦးမယ်လို့ ကြားတယ်။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“မင်း ဘယ်လိုသိတာလဲ။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ရှင့်ညီမလေး ခုနက ပြောပြတာ။ အကယ်၍ ရှင် ဒီအလောင်းကောင်ကို မဖယ်ရှားနိုင်ရင်ကကောင်းကင်အောက်ကပထမဆုံးမြက်တဲရှင်ကို ရှင် ရင်ဆိုင်နိုင်ပါ့မလား။” </p> <p> </p> <p> </p> <p>သူမသည်သူမ၏ ခင်ပွန်းက မျက်နှာကို ပြပြီး အထက်တန်းလွှာ မိသားစုဖြစ်ကြောင်း အမြဲ ကြွားဝါတတ်သည်ကို သိသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>လူတစ်ယောက်သည် မိမိတွင် မရှိသော အရာကိုသာ ပို၍ ကြွားဝါတတ်စမြဲပင်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကြေးနီချပ်ဝတ်အလောင်းကောင်သည် သူ၏ညီမလေးထက် ပိုအရေးကြီးသော်လည်းပထမဆုံးမြက်တဲရှင်ကို အနိုင်ရရှိခြင်းက ထိုအလောင်းကောင်ထက်ပင် ပို၍ အရေးကြီးနေသည်။သူသည် ပထမဆုံးမြက်တဲရှင်ကို နိုင်ရန်အတွက်ဆိုလျှင် သရဲပူးခံရပြီး အသက်တိုသွားမည်ကိုပင် ဝန်လေးမည့်သူ မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>တန်ဝမ်ကျဲက ကျူးကောမိသားစု၏ အလောင်းကောင်ပိတ်လှောင်ကက်ကို ဖောက်ထွင်းပြီးအခမဲ့ ယူဆောင်ရန် စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင်ထိုလင်မယား၏ဆွေးနွေးမှု ပြီးဆုံးသွားကြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူတို့က တိုးတိုးလေး ပြောနေကြခြင်းဖြစ်ပြီး သူကလည်း နားထောင်ရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိသော်လည်း သူ၏ နားမှာ အလွန်စူးရှလွန်းသဖြင့် သူတို့ သတ်မှတ်ထားသည့် အနိမ့်ဆုံးဈေးကိုပင် ကြားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဒေါ်လာ ၂,၀၀၀ တဲ့လား။အဲဒီလောက်ထိ ဈေးပေါနေတာက ဆရာတန်ကို အထင်သေးရာ မကျဘူးလား။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဒါဆို ဒေါ်လာ ၂,၀၀၀ ရဲ့ ၂၀ ရာခိုင်နှုန်းက ဘယ်လောက်ဖြစ်မလဲ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ကောင်းပြီ၊ ငါ ရောင်းမယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်း အဲဒါကို မဖျက်ဆီးဘဲ အမှတ်တရအနေနဲ့ပဲ သိမ်းထားလို့ မရဘူးလား။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>စကားစပိုင်းတွင် မာနကြီးနေသော်လည်းနောက်ပိုင်းတွင်မူ တောင်းပန်တိုးလျှိုးသည့် အသံ ဖြစ်သွားသည်။ အလောင်းကောင်များ စုဆောင်းရသည်ကို ဝါသနာပါသူတစ်ဦးအတွက် ဤအလောင်းကောင်သည် သူ၏ အဖိုးတန်ဆုံး အရုပ်နှင့် တူသည်။ ထိုအရုပ်က လူသတ်ခဲ့ဖူးလျှင်တောင် သူ၏အတွက်တော့ ရတနာတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>တန်ဝမ်ကျဲက တရားသော လေသံဖြင့် ငြင်းဆိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ကျွန်တော့်ရဲ့ စိတ်က မိစ္ဆာနှိမ်နင်းဖို့ပဲ ဆုံးဖြတ်ထားတာ။ စိတ်မကောင်းပါဘူး။မရပါဘူး။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျူးကောခုံဖိန်က ထပ်ပြောချင်သေးသော်လည်း သူ့ဇနီး၏ လက်ချောင်းများက သူ၏နားရွက်ကို ဆွဲလိမ်ထားပြီးဖြစ်ရာ သူသည် ချက်ချင်းပင် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်ရင်း အညံ့ခံလိုက်ရတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>လူတစ်စုသည် ကျူးကော့မိသားစု၏ သရဲပိတ်လှောင်ကက်ဆီသို့ သွားကြသည်။ နေ့ခင်းကြောင်တောင်ဖြစ်ပြီး နေရောင်ခြည်ရသော နေရာဖြစ်သောကြောင့် ထိုနေရာမှာ အနည်းငယ် အေးစိမ့်နေရုံသာရှိပြီး ထူးခြားမှု မရှိပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကြေးနီချပ်ဝတ်အလောင်းကောင်သည် နေရောင်အောက်တွင် ရပ်နေပြီး ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ မကောင်းသောအငွေ့အသက်များထွက်ပေါ်နေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ရင်ဘတ်ထိုး နံသာဖြူတိုင်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“မိုးမခခက်။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ရွှေမှန်။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“အဆုတ်ထိုး နံသာဖြူတိုင်။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ကြိုးနီ။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ကြက်သွေးစိမ်ထားသော ခေါင်းတလားမှ သံတိုင်များ။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>တန်ဝမ်ကျဲသည် သရဲကောင်ကို ပတ်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အဆက်မပြတ် လှုပ်ရှားနေသော နှာခေါင်းနှင့် ဖွင့်ရန် ကြိုးစားနေသည့်လက်များကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ဤအလောင်းကောင်မှာ တကယ်ပင် ဝိညာဉ်ဝင်နေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဖုတ်ကောင်များသည် မျက်စိမမြင်ရပေ သူတို့သည် အသက်ရှူသံနောက်ကိုသာ အလိုအလျောက် လိုက်တတ်ကြသည်။ အကယ်၍ဖုတ်ကောင်နှင့် ရင်ဆိုင်ရပါက အသက်အောင့်ထားခြင်းဖြင့် လွတ်မြောက်နိုင်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော် ဒီဖုတ်ကောင်မှာမူ သိသိသာသာ ကွဲပြားသည်။ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်သော သရဲအငွေ့အသက်များသည် နေရောင်ခြည်ကို ခုခံရန် အကာအကွယ်တစ်ခုအဖြစ် တည်ရှိနေသည်။ မိုးကြိုးပစ်မှသာ ၎င်းကို ဖျက်ဆီးနိုင်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>၎င်းသည် ရုပ်ဆိုးသော်လည်း ခန့်ညားသည့်ပုံစံရှိပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမှုကြားမှ ထူးခြားသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားတစ်ခု ထွက်ပေါ်နေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“တကယ့်ကို ရှားပါးတဲ့ နမူနာပစ္စည်းပဲ။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဒါပေါ့။” </p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျူးကောခုံဖိန်ကဂုဏ်ယူစွာ ခေါင်းညိမ့်လိုက်စဉ်မှာပင် ထန်ဝင်ကျဲက ရုတ်တရက် အစီအရင်တစ်ခု စတင်ပြင်ဆင်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည် ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“မင်း ဘာလုပ်နေတာလဲ။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>တန်ဝမ်ကျဲက ပုံမှန်အတိုင်းပင်</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> “အစီအရင် ပြင်နေတာပါ။ မိုးကြိုးခေါ်ယူခြင်း အစီအရင်လေ နောက်ထပ် ရှုပ်ထွေးမှုတွေ မဖြစ်အောင်လို့ပါ။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျူးကော့ခုံဖိန်မှာ လန့်သွားသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“နေဦး။ငါ့ရဲ့ သရဲပိတ်လှောင်ကက်ထဲမှာ မိုးကြိုးခေါ်မလို့လား။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>တန်ဝမ်ကျဲက စိတ်ထဲတွင် နှမြောတသ ဖြစ်သွားမိသည်။အရာအားလုံးကို တစ်ခါတည်း အမြစ်ဖြတ်ပစ်မည့် သူ၏ အစီအစဉ်ကို ရိပ်မိသွားကြပြီ။ သူသည် ကျူးကောခုံဖိန် မရိပ်မိခင်မှာပင် မိုးကြိုးတစ်ချက်ဖြင့် ဤသရဲပိတ်လှောင်ကက်တစ်ခုလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန် တကယ် စဉ်းစားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>အဆိုးဆုံးဖြစ်လှလျှင်တော့ ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုများအတွက် သူ လျော်ကြေးပေးလိုက်ရုံပင်။ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူ ရိပ်မိသွားသဖြင့် အမူအရာမပျက် ဆက်လုပ်၍ မရတော့ပေကျူးကောခုံဖိန်၏ ကူညီမှု ဖြင့် သူတို့နှစ်ဦးသည် ကြေးနီချပ်ဝတ် အလောင်းကောင်ကို ပိတ်လှောင်ကက်ထဲမှ ဖြည်းဖြည်းချင်း ဆွဲထုတ်လာခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>လူတစ်စုသည် ကွင်းပြင်တစ်ခုတွင် မိုးကြိုးခေါ်ယူခြင်း အစီအရင်ကို ပြင်ဆင်လိုက်ပြီးသရဲကောင်ကိုအစီအရင်၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ထားလိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ရာသီဥတုက ဒီလောက်တောင် ကောင်းနေတာလား။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထန်ဝင်ကျဲကကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဒါက အခက်အခဲ ဖြစ်စေသည်။ သူ၏ စွမ်းရည်မှာ မပြည့်စုံသေးသဖြင့် မိုးကြိုးခေါ်ယူခြင်း အစီအရင်သည် ရာသီဥတုအပေါ်တွင်သာ မူတည်နေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျူးကောခုံဖိန်ကလည်း ထိုပြဿနာကို မြင်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဒီတိုင်းစောင့်နေတော့မှာလာ။ မင်းမှာ ထူးခြားတဲ့ နည်းလမ်းရှိမယ်လို့ ငါထင်ခဲ့တာ။ နောက်ရက်တွေမှာလည်း မိုးရွာမှာ မဟုတ်ဘူး။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>တန်ဝမ်ကျဲသည် ဂုဏ်ယူနေသော အမူအရာကို မြင်သဖြင့် မေးလိုက်သည် ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“အစ်ကိုကြီးကျူးကောမှာ မိုးကြိုးခေါ်ဖို့ နည်းလမ်းရှိလို့လား။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“နည်းလမ်းရှိတယ်လို့တော့ မဟုတ်ပါဘူး။ဒါပေမဲ့ ငါ့မှာ ပြုပြင်မွမ်းမံထားတဲ့ ဝိညာဉ်အာရုံ စိတ်ကူးယဉ် မီးစက် နဲ့ မိုးကြိုးအချက်ပြ ဖမ်းစက်ရှိတယ်။ အဲဒါတွေက ကူညီပေးနိုင်လိမ့်မယ်။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဒါဆိုရင် ကျေးဇူးပြုပြီး အစ်ကိုကျူးကောကျွန်တော့်ကို ကူညီပေးပါဦး။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဒါက ပြောရတာ လွယ်ပေမဲ့...”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ကျွန်တော် ပိုပေးပါ့မယ် ဒါက လာဘ်ထိုးတာ မဟုတ်ပါဘူး။ တကယ်တော့ ကျွန်တော်က သိပ္ပံပညာနဲ့ မှော်ပစ္စည်းတွေကို ပေါင်းစပ်ထားတဲ့ သုတေသနလုပ်ငန်းတွေကို အရမ်းစိတ်ဝင်စားလို့ပါ။ ဒါကို သုတေသန ရန်ပုံငွေအနေနဲ့ပဲ သတ်မှတ်လိုက်ရအောင်။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>ပိုက်ဆံ ပိုပေးခြင်းသည်လည်း အနုပညာတစ်ရပ်ပင်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“မင်း တကယ် စိတ်ဝင်စားတာလား။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဒါပေါ့။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူတို့နှစ်ဦး အတူတူ ဝိညာဉ်အာရုံ စိတ်ကူးယဉ် မီးစက်နှင့် မိုးကြိုးအချက်ပြ ဖမ်းစက်တို့ကို သယ်ထုတ်လာခဲ့ကြသည်။ ထန်ဝင်ကျဲ၏ ခွန်အားမှာ ကြီးမားလှသဖြင့် သူ တစ်ယောက်တည်းလည်း အလွယ်တကူ သယ်နိုင်သော်လည်း ကျူးကောခုံဖိန်ကို ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခွင့် ပေးသည့်အနေဖြင့် သူ အတော်လေး အားလျှော့ထားပေးခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>နေရာတွင် တပ်ဆင်နေစဉ်အတွင်း သူတို့နှစ်ဦးသည် သိပ္ပံပညာအကြောင်းကို ဆွေးနွေးနေကြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>တန်ဝမ်ကျဲသည် မှော်ပစ္စည်းများနှင့် သိပ္ပံပညာအကြောင်း အများကြီး မသိသော်လည်း ကျူးကောခုံဖိန်နှင့် စကားပြော၍ အဆင်ပြေနေသည်။ </p> <p> </p> <p> </p> <p>မှော်ပစ္စည်းများကိုခေတ်မီနည်းပညာသုံး ပစ္စည်းများအဖြစ် ပြုပြင်မွမ်းမံခြင်းမှာ တကယ့်ကို ထူးခြားသော စိတ်ကူးတစ်ခုပင်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>အဝေးမှ ကြည့်နေကြသော ကျူးကောဝမ်ဟွေနှင့် အခြားလူများမှာမူ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်မိကြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“သူတို့နှစ်ယောက် ဆက်ဆံရေးက ဘယ်လိုလုပ် ရုတ်တရက်ကြီး ဒီလောက် ကောင်းသွားရတာလဲ။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျူးကော့ရှောင်မင်ကသာ</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ကျွန်တော် နားလည်ပြီ ထင်တယ်။”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သူ၏ အမေ ဒေါ်လေးနှင့် ညီမဖြစ်သူတို့က သူ့ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကြည့်လိုက်ကြသဖြင့် ကျူးကောရှောင်မင်က လေသံပျော့ပျော့ဖြင့်</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ကျွန်တော် အများကြီးတော့ နားမလည်သေးဘူး ထင်တယ်”</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျူးကောခုံဖိန်၏ လက်လှည့်မီးစက်မှာ တန်ဝမ်ကျဲအတွက်မူ အတော်လေး ယုတ္တိမရှိသလို ဖြစ်နေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>လက်လှည့်မီးစက်တစ်ခုက တကယ်ပင် တည်ငြိမ်သော လျှပ်စီးကြောင်းကို ထုတ်ပေးနိုင်ပြီး လူ သုံးငါးယောက်စာ အရွယ်အစားရှိသော စက်ကြီးတစ်လုံးကို နှိုးနိုင်သည်မှာ မည်သည်ကြောင့်နည်း။</p> <p> </p> <p> </p> <p>စွမ်းအင်တည်မြဲမှု နိယာမကိုရော ခွေးကျွေးလိုက်ပြီလား။</p> <p> </p> <p> </p> <div> <p>ဒါဟာ သိပ္ပံနည်းကျလည်းမကျ၊ ဆန်းကြယ်တာလည်း မဟုတ်ပါ။</p> </div> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save