Book List

<h2 style="text-align:center">အခန်း ၉၇</h2> <h2 style="text-align:center"> အချောဆုံးအလိုရှိတရားခံ... သူ ပြန်လာပြီ</h2> <h2 style="text-align:center">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“ကျွန်တော့်ကို သဘောကျတယ်ဆိုရင် Subscribe လုပ်ပြီး ခေါင်းလောင်းလေးကို နှိပ်ထားဖို့ မမေ့နဲ့ဦးနော်။ ကျွန်တော် ဂရစ်ဇလီပါ... အဟွတ် အဟွတ်...”</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဂရစ်ဇလီသည် ပြင်းထန်သောဒဏ်ရာရသည့်ကြားကပင် ပရိသတ်အတွက် နိဂုံးချုပ်စကားကို အားတင်းပြောဆိုလိုက်သည်။ ထို့နောက် ချန့်ချန့်၏ တွဲကူမှုဖြင့် ကုန်တိုက်ထဲမှ ထွက်လာခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ကျားမင်ရော။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကားပေါ်ရောက်မှ ချန့်ချန့်က တစ်ယောက်လိုနေသည်ကို သတိပြုမိသွားသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ကျားမင်အိမ်က ဒီနားမှာ မဟုတ်ဘူးလေ။ ငါတို့ကားနဲ့မဟုတ်ဘဲ သူ ဘယ်လိုပြန်မလဲ။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဂရစ်ဇလီက သူ့ရင်ဘတ်ကို ပွတ်ရင်း။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဟိုထူးဆန်းတဲ့ ဂါထာဆရာနဲ့ပဲ လိုက်သွားပြီ ထင်တယ်လေ။ မြန်မြန်... အိမ်ပြန်ပြီး ဗီဒီယိုကို Edit လုပ်ရအောင်။ ဒီတစ်ခါတော့ ဟိုဆွဲကြိုးချသေသူများအပုဒ်ကိုသေချာပေါက် ကျော်တက်နိုင်ရမယ်။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“နေဦး... ကျားမင်ကို အရင်မေးကြည့်လိုက်ဦးမယ်။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>ခဏအကြာတွင် အကြောင်းပြန်စာရသဖြင့် သူမ သက်ပြင်းချနိုင်သွားသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ကျားမင်က အဲဒီလူနဲ့ တကယ်ရှိနေတာပဲ။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“အေး... ဒါဆိုလည်း သွားကြစို့။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကားလေးသည် အမှောင်ထုထဲသို့ မောင်းနှင်ထွက်ခွာသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ တန်ဝမ်ကျဲသည် သူ၏နောက်ကနေ ထပ်ချပ်မကွာ လိုက်လာသော ကျားမင်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူ ရပ်လိုက်သည်နှင့် ကျားမင်သည် လန့်ဖျန့်သွားသော သမင်လေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ပုခုံးလေးတွန့်ကာ ရပ်သွားပြန်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ကျွန်မ အဲဒီအရာတွေကို မြင်နေရတာ... ရှင်... ရှင် ကျွန်မကို ကူညီပေးနိုင်မလား။” </p> <p> </p> <p> </p> <p>သူမကအားနာနာဖြင့် သာမေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူမ၏ မိဘများ ဆုံးပါးသွားပြီးကတည်းက သူမသည် အဒေါ်ဖြစ်သူနှင့် နေထိုင်ခဲ့ရသည်။ ဦးလေးဖြစ်သူ၏ ရိုက်နှက်မှုကို နေ့စဉ်နှင့်အမျှ ခံခဲ့ရသဖြင့် သူမတွင် လူကဲခတ်အလွန်တော်သော အာရုံတစ်ခု ရှိနေသည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူမကို မနှစ်မြို့လျှင် သို့မဟုတ် စိတ်ပျက်နေလျှင် သူမ ချက်ချင်း သိနိုင်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ယခုလည်း တန်ဝမ်ကျဲက သူမကို သိပ်ပြီး သဘောမကျကြောင်း သူမ ခံစားမိနေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“လွယ်ပါတယ်... ဘုရားကျောင်းတစ်ခုခုမှာ တပည့်ခံလိုက်ပြီး နတ်ဘုရားတွေရဲ့ အကာအကွယ်ကို တောင်းလိုက်ပေါ့။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျားမင်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ကျွန်မက ဒီအစွမ်းကို ဖျောက်ချင်တာပါ။ အဲဒါတွေကို ထပ်မမြင်ချင်တော့ဘူး။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“အဲဒါကတော့ ခက်လိမ့်မယ်။ မွေးရာပါပါလာတဲ့ အရာတွေကို စွန့်ပစ်ဖို့ဆိုတာ မလွယ်ဘူး။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ငါ့မျက်လုံးတွေက မေးရာပါမဟုတ်ဘူး။ငါတို့ မတူဘူး။ နင်ကတော့ ကံပါလာတာပဲဖြစ်မယ်။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူ ရှေ့သို့ ဆက်လျှောက်သွားသော်လည်း ကျားမင်က နောက်ကနေ ခပ်လှမ်းလှမ်းက လိုက်နေဆဲပင်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဘာပြောစရာရှိသေးလို့လဲ။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျားမင်က သတိထားပြီး ပြောရှာသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ကျွန်မက အငှားကားတားဖို့ လမ်းမကြီးပေါ် ထွက်မလို့ပါ။ ဒီလမ်းက အတူတူဖြစ်နေလို့ပါ။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>ငါးမိနစ်ခန့် ကြာပြီးနောက်...</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူတို့နှစ်ဦးသည် လမ်းဘေးတွင် ဆယ်မီတာခန့် ခွာရပ်နေကြသည်။ တိတ်ဆိတ်မှောင်မည်းနေသော လမ်းမပေါ်တွင် ကားတစ်စီးမျှ မရှိပေ။ ကျားမင်သည် ကြောက်ကြောက်လန့်လန့်ဖြင့် တန်ဝမ်ကျဲကို ခိုးခိုးကြည့်နေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဒီည ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်များက သူမကို အသေအလဲ ထိတ်လန့်စေခဲ့သည်။ သူမ၏ ခြေလှမ်းလေးများက တန်ဝမ်ကျဲအနီးသို့ တဖြည်းဖြည်း တိုးကပ်သွားသည်။ တန်ဝမ်ကျဲ လှည့်ကြည့်လိုက်လျှင်မူ ဘာမှမဖြစ်သလို ဟန်ဆောင်ကာ ရပ်နေပြန်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>နောက်ထပ် ငါးမိနစ်အကြာတွင်မူ...</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူတို့နှစ်ဦးကြား အကွာအဝေးမှာ ငါးမီတာသာ ရှိတော့သည်။ ကားကတော့ ပေါ်မလာသေးပေ။ ကျားမင်သည် သူမ၏ဖုန်းကို ထုတ်ကြည့်လိုက်သည်။ အိမ်ပြန်နောက်ကျလျှင် အဒေါ်ဖြစ်သူ စိတ်ပူနေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>နောက်ထပ် ငါးမိနစ်အကြာတွင်တော့...</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူတို့နှစ်ဦးသည် ခေါင်းချင်းဆိုင်ကာ ဖုန်းထဲက မြေပုံကို အတူတူ ကြည့်နေကြလေပြီ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဟူအန်း ဘုရားကျောင်း အဲဒါက အရမ်းဝေးတာပဲ။ လမ်းလျှောက်ရင် အနည်းဆုံး တစ်နာရီလောက် ကြာလိမ့်မယ်။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျားမင်က အံ့ဩတကြီး ကြည့်လိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ကီလိုမီတာ ၂၀ ကျော်ကို တစ်နာရီနဲ့ ရောက်မယ် ဟုတ်လား။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>ရှင်က ကမ္ဘာ့မာရသွန် ချန်ပီယံလား။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုစဉ် ဖုန်းထဲသို့ မက်ဆေ့ချ်တစ်ခု ဝင်လာသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဂရစ်ဇလီက ဒီည ဗီဒီယိုကို Edit လုပ်ပြီးသွားပြီ။ တစ်ကွက်ချင်းစီက လန်းတယ်လို့တော့ ပြောနေတာပဲ။ ဂရစ်ဇလီရဲ့ YouTube Channel မှာ သွားကြည့်လိုက်ဦးနော်။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျားမင်သည် တန်ဝမ်ကျဲကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သူမ မသိလိုက်ခင်မှာပင် သူမ၏ဖုန်းမှာ နာမည်တောင် မသိရသေးသောလူလက်ထဲ ရောက်နေလေပြီ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ရှင်... ဖုန်းမရှိဘူးလား။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“လောလောဆယ်တော့ မရှိသေးဘူး။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူသည် ဤကမ္ဘာသို့ ပြန်လာချိန်တွင် အဝတ်အစားပင် ပါမလာဘဲ ကြေးပြားမျက်နှာဖုံးတစ်ခုသာ ပါလာခြင်းဖြစ်သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ကုန်တိုက်ထဲတွင် အဝတ်အစားဟောင်း အချို့ကို ရှာတွေ့ခဲ့သဖြင့် လဲဝတ်ထားနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူသည် ဗီဒီယိုကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဂရစ်ဇလီ၏ကုန်တိုက်ပျက်ထဲက ကုလားထိုင်ဒေါ်ဒေါ်နဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ ဂါထာဆရာရဲ့ တိုက်ပွဲ။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>မတင်ရသေးခင်မှာပင် ကြည့်ရှုသူတစ်ထောင်ကျော်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ ဗီဒီယိုအောက်က မှတ်ချက် တွေကို သူ ဖတ်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒီမျက်နှာက ရင်းနှီးနေသလိုပဲ... တစ်နေရာရာမှာ မြင်ဖူးသလိုပဲ။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“နေဦး... ဒါ အခု အွန်လိုင်းမှာ ပေါက်နေတဲ့ အချောဆုံးတရားခံမဟုတ်လား။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>အချောဆုံး အလိုရှိတရားခံ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျားမင်၏ မျက်လုံးများ ပြူးသွားသည်။ သူမ အခုမှ မှတ်မိတော့သည်။ ကျောင်းမှာတုန်းက သူငယ်ချင်းတွေ ဝိုင်းပြောနေကြသည့် အချောဆုံး ကာမရာဇဝတ်ကောင်အကြောင်းကိုပေါ့။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သတင်းများအရ သူသည် သားအမိနှစ်ယောက်ကို ပြန်ပေးဆွဲပြီး ခုနစ်ရက်တိုင်တိုင် ပိတ်လှောင်ထားခဲ့သည်ဟု ဆိုသည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ရဲများက လိုက်လံဖမ်းဆီးသော်လည်း သူက အရိပ်အယောင်မပြဘဲ လွတ်မြောက်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အချို့သော မိန်းကလေးများကမူ သူက အရမ်းချောလွန်းသဖြင့် သူတို့ကိုယ်တိုင်ပင် ပြန်ပေးဆွဲခံချင်သည်ဟု နောက်ပြောင်ပြောဆိုကြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ရှင်... ရှင်က...”</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူမ ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“အချောဆုံး ဆိုတဲ့ အချက်ကိုတော့ ငါ လက်ခံပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အလိုရှိတရားခံဆိုတာကတော့ ဘယ်လိုဖြစ်ရတာလဲ။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူသည် အွန်လိုင်းတွင်အချောဆုံး အလိုရှိတရားခံဟူ၍ ရှာကြည့်လိုက်မှ အခြေအနေကို နားလည်သွားတော့သည်။ လီရုနန်သည် စိတ်ကျန်းမာရေးဆေးရုံသို့ ပို့ဆောင်ခံထားရပြီး ကလေးမလေး ချန်လဲ့ထုံမှာမူ မိသားစုတစ်ခုဆီ ရောက်သွားခဲ့ပြီမွေးခံရဖြစ်သည်။ သူ အလိုရှိတရားခံ ဖြစ်နေသည်မှလွဲ၍ အားလုံးကတော့ အဆင်ပြေနေပုံရသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဒါပေမဲ့ အခုတော့ သူ သွားလာလှုပ်ရှားရတာ ခက်ခဲတော့မည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ရဲစခန်း...</p> <p> </p> <p> </p> <p>ညဆိုင်းတာဝန်ကျနေသော ရဲအရာရှိတစ်ဦးသည် ဖုန်းကြည့်နေရင်း သရဲရှာဖွေရေး ဗီဒီယိုတစ်ခုကို နှိပ်ကြည့်မိသွားသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဘာတွေ ကြည့်နေတာလဲ။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>ရဲအရာရှိက မတ်မတ်ထိုင်လိုက်ပြီး။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဒီဗီဒီယိုအောက်က ကွန်မန့်တွေမှာ ဒီလူက အလိုရှိတရားခံနဲ့ တူတယ်လို့ ပြောနေကြတယ်။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“အလိုရှိတရားခံ...”</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူတို့နှစ်ဦး ဗီဒီယိုထဲက တန်ဝမ်ကျဲ၏ မျက်နှာနှင့် မှတ်တမ်းထဲက ပုံကို တိုက်စစ်ကြည့်လိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“တကယ်ပဲ သူပဲ။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုင်ကျုံးမြို့...</p> <p> </p> <p> </p> <p>လူမှုဝန်ထမ်း လီရှူးဖန် သည် ညဖက်အထိ အလုပ်ရှုပ်နေဆဲဖြစ်သည်။ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တစ်ဦးက သူမအနားသို့ တိုးကပ်လာပြီး။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဟေး... ဟိုတစ်လောက ဖြစ်သွားတဲ့ သက်ငယ်မုဒိန်းအမှုတွဲကို မှတ်မိလား။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဘယ်တစ်ခုလဲ။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>လီရှူးဖန်းက မေးသည်။ သူမတွင် ထိုကဲ့သို့ အမှုတွဲများစွာ ရှိနေသည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဟို... အချောဆုံး အလိုရှိတရားခံဆိုတဲ့လူလေ... သားအမိနှစ်ယောက်ကို ခုနစ်ရက် ပိတ်လှောင်ထားတဲ့လူ။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>လီရှူးဖန်းက ခဏရပ်သွားပြီး။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“သူ့ကို ဖမ်းမိပြီလား။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“တစ်ယောက်ယောက်က သူ့ကို ကင်မရာထဲမှာ အမှတ်မထင် ရိုက်မိသွားတယ်လေ။ အခုတော့ အဲဒီလူက ဂါထာမန္တန်တွေ တတ်တယ်လို့တောင် ပြောနေကြတာ။ ရဲတွေ ဝိုင်းထားတဲ့ကြားကနေ မှန်တွေအပြည့်ရှိတဲ့ အခန်းထဲကနေ အရိပ်အယောင်မရှိ ပျောက်သွားတာတဲ့။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>တစ်ဖက်တွင်မူ အလုပ်သိမ်း၍ အိပ်ရန်ပြင်နေသော ချွမ်ဟုန်  သည် လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များဆီမှ မက်ဆေ့ချ်များစွာ ရောက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူ ဗီဒီယိုကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည့်အခါတွင်မူ...</p> <p> </p> <p> </p> <p>“အာကျဲ ...”</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူ့မျက်နှာမှာ အံ့ဩမှင်သက်သွားသည်။ ဆရာကြီး အာချင်းပြောခဲ့သလိုပင်။တန်ဝမ်ကျဲသည် လူတွေကို ဒုက္ခပေးနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ မကောင်းဆိုးဝါးတွေကို တကယ်တိုက်ခိုက်နေခြင်း ဖြစ်မည်ဟု သူ ယုံကြည်သွားသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>အခုတော့... သူ ပြန်လာခဲ့ပြီ။</p> <div> <p> </p> </div> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:center">***</p>


Save