ရှဲကျုံ၏ ကွက်လပ်လက်စွပ်ထဲတွင် တောင်တစ်လုံးကဲ့သို့ ပုံထားသော အဆင့်မြင့်သူတော်စင်ကျောက်တုံးများရှိသည်။ အထဲတွင် ရတနာများ အလွန် များပြားလွန်းသဖြင့် သွမ့်လင်းထျန် ခဏတာမျှ မိန်းမောသွားခဲ့သည်။ သူ သတိပြန်ဝင်လာသောအခါ ထောင့်တစ်နေရာတွင် ရှိနေသော အရာတစ်ခုက သူ၏ အာရုံကို ချက်ချင်း ဖမ်းစားသွားသည်။
၎င်းမှာ ထောင့်တစ်ပိုင်း ပဲ့နေသော ကျောက်ပြားတစ်ချပ် ဖြစ်သည်။
“နတ်ဆိုးချိပ်ပိတ်ကျောက်ပြား”
နတ်ဆိုးချိပ်ပိတ်ကျောက်ပြားကို မြင်သောအခါ သွမ့်လင်းထျန် အံ့သြဝမ်းသာဖြစ်သွားသည်။ ၎င်းမှာ သေချာပေါက် အံ့သြဝမ်းသာစရာကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ရှဲကျုံသည် သွမ့်လင်းထျန်ထံမှ နတ်ဆိုးချိပ်ပိတ်ကျောက်ပြားကို လုယူပြီးနောက် အမှောင်နယ်မြေဂိုဏ်း၏ ရွှေခြင်္သေ့ဘုရင်ထံသို့ မပေးဘဲနေမည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။
ငါ နတ်ဆိုးချိပ်ပိတ်ကျောက်ပြားကို ဒီလောက် လွယ်လွယ်ကူကူ ပြန်ရလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး.....
အတွေးတစ်ချက်ဖြင့် သွမ့်လင်းထျန်သည် နတ်ဆိုးချိပ်ပိတ်ကျောက်ပြားကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ညင်သာစွာ ကိုင်တွယ်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားနေသဖြင့် တည်ငြိမ်သွားရန် အချိန်အတော်ကြာ ယူလိုက်ရသည်။ ခဏအကြာတွင် သူ သတိပြန်ဝင်လာပြီး နတ်ဆိုးချိပ်ပိတ်ကျောက်ပြားကို ပြန်သိမ်းလိုက်သည်။
တကယ်လို့ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်တွေသာ သိုင်းတာအိုသူတော်စင်နယ်မြေကို တကယ် ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာခဲ့ရင် နတ်ဆိုးချိပ်ပိတ်ကျောက်ပြားက သူတို့ရဲ့ အိပ်မက်ဆိုး ဖြစ်လာလိမ့်မယ်.....
သွမ့်လင်းထျန်၏ မျက်လုံးများ လင်းလက်သွားပြီး စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်သည်။
အပယ်နှင်နယ်မြေ၊ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်များ တည်ရှိမှုနှင့် သိုင်းတာအိုသူတော်စင်နယ်မြေသို့ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်များ ထပ်မံ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာနိုင်ခြေ ရှိခြင်းတို့ကို သိရှိပြီးနောက် သွမ့်လင်းထျန်သည် ရှဲကျုံ လုယူသွားသော နတ်ဆိုးချိပ်ပိတ်ကျောက်ပြားကို အလွန် လွမ်းဆွတ်နေခဲ့သည်။ မိစ္ဆာများအပေါ် နတ်ဆိုးချိပ်ပိတ်ကျောက်ပြား၏ ဖိနှိပ်နိုင်စွမ်းမှာ သာမန် နတ်ဆိုးကျင့်ကြံသူများအပေါ် သက်ရောက်မှုထက် များစွာ ပိုမို အစွမ်းထက်လှသည်။
ဒါပေမဲ့ အကုန်လုံးက ခန့်မှန်းချက်တွေ သက်သက်ပဲ ဖြစ်ပြီး မိစ္ဆာမျိုးနွယ်တွေ သိုင်းတာအိုသူတော်စင်နယ်မြေကို မကျူးကျော်လာဖို့ပဲ ငါ ဆုတောင်းမိတယ်.....
သွမ့်လင်းထျန် စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။
အကယ်၍ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်များသာ သိုင်းတာအိုသူတော်စင်နယ်မြေကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာခဲ့ပါက အောက်ပိုင်းပြည်နယ်မှာ လတ်တလောတွင် ငရဲပြည်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေမည်ဟု ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ၏ မိသားစုနှင့် သူငယ်ချင်းများမှာ သေချာပေါက် ထိခိုက်နစ်နာမည် ဖြစ်သည်။
ပြန်သွားရမဲ့ အချိန်ရောက်ပြီ.....
အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက်ရှူလိုက်ပြီးနောက် သွမ့်လင်းထျန် သတိပြန်ဝင်လာသည်။ နေသူတော်စင်စွမ်းအင်များ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ရှဲကျုံ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အပိုင်းပိုင်းအစစ ဖြစ်သွားအောင် ဖျက်ဆီးလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် ဒုစရိုက်မြို့တော်သို့ ပြန်သွားလိုက်သည်။
ဒုစရိုက်မြို့တော်သို့ ပြန်သွားရာ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် သွမ့်လင်းထျန်သည် သူ၏ လူသားပုံစံသို့ ပြန်ပြောင်းလိုက်သည်။ ယင်းအပြင် သူ၏ ရုပ်သွင်အသစ်ကိုလည်း အသုံးပြုရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူ၏ ရုပ်သွင်အသစ်မှာ ချောမောခြင်း မရှိပေ။ ၎င်းမှာ အလွန် သာမန်ဆန်သော မျက်နှာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ လူအုပ်ထဲတွင် သေချာပေါက် ထင်ရှားနေမည် မဟုတ်ပေ။
အမှောင်နယ်မြေဂိုဏ်းက ရွှေခြင်္သေ့ဘုရင်က ရှဲကျုံ သေသွားတာကို သိလောက်ပြီဆိုတာ ငါ သေချာတယ်... သူ အခု ဒုစရိုက်မြို့တော်ကို လာနေလောက်ပြီ.....
ဤကောက်ချက်ချရန် သွမ့်လင်းထျန်အတွက် မခက်ခဲပေ။ သို့သော်လည်း သူ ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိပေ။ သူ၏ ရုပ်ဖျက်နည်းစနစ်အပေါ် သူ အလွန် ယုံကြည်ချက် ရှိသည်။ သူ ရွှေခြင်္သေ့ဘုရင်၏ အရှေ့တွင် ရပ်နေလျှင်တောင်မှ ရှဲကျုံကို သတ်ခဲ့သူမှာ သူဖြစ်ကြောင်း ရွှေခြင်္သေ့ဘုရင် သိမည် မဟုတ်ဟု သူ သေချာသည်။
ဒါပေမဲ့ ရွှေခြင်္သေ့ဘုရင်က အကြီးစားကြေးမုံပုံရိပ်အဆောင်စာရွက်ကနေတစ်ဆင့် ငါ့ရဲ့ မျက်နှာအမှန်ကို သိသွားလိမ့်မယ်.....
သွမ့်လင်းထျန် အနည်းငယ် စိုးရိမ်စွာဖြင့် စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။
ရှဲကျုံ သူ့ထံမှ နတ်ဆိုးချိပ်ပိတ်ကျောက်ပြားကို လုယူသွားစဉ်က ထိုအကြောင်းကို အမှောင်နယ်မြေဂိုဏ်း၏ ဦးသျှောင်လေးပါးထဲမှ တစ်ပါးဖြစ်သည့် သူ၏ ဖခင်ဖြစ်သူကို သေချာပေါက် ပြောပြခဲ့ကြောင်း သွမ့်လင်းထျန် ယုံကြည်သည်။ သူသည် လက်ကိုးချောင်းနဂါးစစ်သည်တော် ဖြစ်ကြောင်းကို ရွှေခြင်္သေ့ဘုရင် သိထားရန် အတော်လေး ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိသည်။ ထို့ပြင် ရွှေခြင်္သေ့ဘုရင်သည် အဓိကကြေးမုံပုံရိပ်အဆောင်စာရွက်မှတစ်ဆင့် သူ၏ အစစ်အမှန် မျက်နှာကိုလည်း သိသွားမည် ဖြစ်သည်။
အထက်ပိုင်းပြည်နယ်က ပြည်နယ်အချင်းချင်းပို့ဆောင်ရေးအစီအရင်တွေ လောလောဆယ် အခုလို ဆက်ပျက်စီးနေဖို့ပဲ မျှော်လင့်ရတော့မယ်... မဟုတ်ရင် ရွှေခြင်္သေ့ဘုရင်က သူ့သားအတွက် လက်စားချေဖို့ ငါ့ရဲ့ မိသားစုကို သွားရှာလိမ့်မယ်.....
ရွှေခြင်္သေ့ဘုရင်သည် လက်စားချေရန်အတွက် အောက်ပိုင်းပြည်နယ်ရှိ သူ၏ မိသားစုကို သွားရှာမည်ကို သွမ့်လင်းထျန် သံသယမဝင်ပေ။
................
သွမ့်လင်းထျန် မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ရှဲကျုံ သေဆုံးသွားသောအခါ ဒုစရိုက်မြို့တော်အနီးရှိ သစ်တောတစ်ခုအတွင်း တည်ရှိသော အမှောင်နယ်မြေဂိုဏ်း၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာမှ လောကကြီး တုန်ဟည်းသွားစေသည့် ခြင်္သေ့ဟိန်းသံတစ်သီ ထွက်ပေါ်လာသည်။
“ကျုံအာ”
ထိုခြင်္သေ့ဟိန်းသံထဲတွင် ဒေါသများကို ကြားနိုင်သည်။
ဝုန်း...
အမှောင်နယ်မြေဂိုဏ်း၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာရှိ ဧရာမ စံအိမ်ကြီးတစ်ခု၏ ဘေးဘက် အခန်းတစ်ခန်းသည် ကျယ်လောင်သော အသံကြီးတစ်ခုနှင့်အတူ ပျက်စီးသွားသည်။ ဖုန်မှုန့်များ လွင့်စင်လာစဉ် အရပ်ရှည်ပြီး တောင့်တင်းသော လူတစ်ယောက် အခန်းထဲတွင် ရပ်နေသည်ကို မြင်တွေ့နိုင်သည်။
သူသည် အရပ် နှစ်မီတာ မြင့်သော အဘိုးအိုတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူ၏ ဆံပင်များမှာ ခြင်္သေ့လည်ဆံမွေးကဲ့သို့ ဖြူဖွေးပြီး ရှည်လျားသည်။ ယင်းအပြင် သူ၏ မျက်ခုံးများမှာ ထူထဲပြီး ကြမ်းတမ်းကာ ဝိုင်းစက်နေသော သူ၏ မျက်လုံးများက ဒေါသထွက်နေပုံရသည်။ သူ၏ မျက်နှာကို ဖြူဖွေးပြီး တွန့်လိမ်နေသော မုတ်ဆိတ်မွေးများက ဖုံးလွှမ်းထားသည်။ သူထံမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ သတ်ဖြတ်ချင်စိတ်များ ထွက်ပေါ်လာစဉ် သူသည် လေထုထဲတွင် ရပ်နေသည်။ သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုပင်လျှင် ရပ်တန့်သွားသည့်အလား ထင်ရသည်။
ဤအဘိုးအိုမှာ အခြားသူ မဟုတ် အမှောင်နယ်မြေဂိုဏ်း၏ ဦးသျှောင်လေးပါးထဲမှ တစ်ပါးဖြစ်သော ရွှေခြင်္သေ့ဘုရင် ဖြစ်သည်။ သူသည် အမှောင်နယ်မြေဂိုဏ်း၏ အသန်မာဆုံး စွမ်းအားရှင်များထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ စိန့်ကောင်းကင် သတ္တမပုံစံသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။
စိန့်ကောင်းကင် သတ္တမပုံစံကို ကောင်းကင်အန်တုပုံစံဟုလည်း လူသိများသည်။ အကယ်၍ မတော်တဆမှုများ မရှိပါက ထိုကဲ့သို့လူများသည် သေဆုံးမည် မဟုတ်ပေ။
သဘာဝကျကျပင် ရွှေခြင်္သေ့ဘုရင် ဆိုသည်မှာ ဂုဏ်ပုဒ်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ ထိုဦးသျှောင်တွင် နာမည်တစ်ခု ရှိသည်။ သူ၏ နာမည်မှာ ရှဲခန်ရွှန်း ဖြစ်သည်။
“ကျုံအာ... ကျုံအာ...”
ထိုအချိန်တွင် ရွှေခြင်္သေ့ဘုရင် ရှဲခန်ရွှန်းသည် သူ၏ လက်ဖဝါးထဲရှိ အရာတစ်ခုကို ကြည့်ရင်း ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်နေသည်။ သူ၏ လက်ဖဝါးထဲတွင် ဖုန်မှုန့်ပုံလေး တစ်ခု ရှိနေသည်။ ၎င်းမှာ ကွဲကြေသွားသော ဝိညာဉ်ပုလဲတစ်ခု၏ အကြွင်းအကျန်များ ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။ သူ၏ သား အသတ်ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။
ရှဲခန်ရွှန်းသည် သူ၏ လက်ကို အမြန် မြှောက်လိုက်ရာ သူ၏ လက်ထဲတွင် တာအိုအဆောင်စာရွက်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ၎င်းမှာ အဓိကကြေးမုံပုံရိပ်အဆောင်၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုဖြစ်သော အကြီးစားကြေးမုံပုံရိပ်အဆောင်စာရွက် ဖြစ်သည်။ ဤအကြီးစားကြေးမုံပုံရိပ်အဆောင်စာရွက်မှာ သူ၏သား ရှဲကျုံ သယ်ဆောင်သွားသော အသေးစားကြေးမုံပုံရိပ်အဆောင်စာရွက်နှင့် အစုံလိုက် ဖြစ်သည်။
ရှဲခန်ရွှန်းသည် အကြီးစားကြေးမုံပုံရိပ်အဆောင်စာရွက်ကို ဆုတ်ဖြဲလိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးရှေ့တွင် မြင်ကွင်းတစ်ခု စတင် ပေါ်လာသည်။ သူ၏သား ရှဲကျုံနှင့် ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံ၀တ် လူငယ်တစ်ဦးကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။ ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ ကြွက်သားများ စတင် ရွေ့လျားသွားပြီးနောက် အခြား မျက်နှာတစ်ခုအဖြစ် အသွင်ပြောင်းသွားသည်ကို သူ ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ရှဲကျုံနှင့် ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်တို့၏ နှုတ်ခမ်းလှုပ်ရှားမှုများကို ဖတ်ရှုခြင်းဖြင့် ဘာတွေဖြစ်နေလဲဆိုတာကို သူ အကြမ်းဖျင်း ခန့်မှန်းနိုင်သည်။
သူက ငါ့သား နတ်ဆိုးချိပ်ပိတ်ကျောက်ပြား လုခဲ့တဲ့ အောက်ပိုင်းပြည်နယ်က လူလား.....
ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်သည် သိုင်းတာအိုသူတော်စင်နယ်မြေ အောက်ပိုင်းပြည်နယ်ရှိ အဇူရာတိမ်ရဲတိုက်၏ ရဲတိုက်သခင်လေး ဖြစ်ကြောင်း ရှဲခန်ရွှန်း သိလိုက်သည်။ သူ၏ နာမည်မှာ သွမ့်လင်းထျန် ဖြစ်သည်။ သူ၏သားသည် အဓိပတိသူတော်စင်လက်နက်တစ်ခုဖြစ်သော နတ်ဆိုးချိပ်ပိတ်ကျောက်ပြားကို သွမ့်လင်းထျန်ထံမှ လုယူခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သွမ့်လင်းထျန်လား... မီးပူဇော်ခြင်းဂိုဏ်းမှာ နာမည်ကြီးလာတဲ့ သွမ့်လင်းထျန်ဆိုတဲ့ ပါရမီရှင် တစ်ယောက် ရှိတယ်မလား.....
ရှဲခန်ရွှန်း၏ မျက်နှာထား ချက်ချင်း မည်းမှောင်သွားသည်။ သူ၏သား နတ်ဆိုးချိပ်ပိတ်ကျောက်ပြားကို လုယူခဲ့သော အောက်ပိုင်းပြည်နယ်မှ လူမှာ မကြာသေးမီက နာမည်ကြီးလာသော မီးပူဇော်ခြင်းဂိုဏ်း၏ ဒုတိယအသန်မာဆုံး ပါရမီရှင် ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။
သူတို့ နှစ်ယောက်စလုံးက လူတစ်ယောက်တည်း ဖြစ်နေတာကိုး...
မမျှော်လင့်ထားတဲ့အရာပဲ.....
ရှဲခန်ရွှန်းသည် ပေါ်လာသော မြင်ကွင်းကို ဆက်လက် ကြည့်ရှုနေသည်။ သူ၏သားသည် ခရမ်းရောင်မုရတု ကောင်းကင်မိုးကြိုးအဆောင်စာရွက်ကို အသုံးပြုရန် ကြိုးစားစဉ် မည်ကဲ့သို့ သတ်ဖြတ်ခံလိုက်ရသည်ကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။
ရှဲခန်ရွှန်း၏ မျက်နှာထား ပိုမို ခက်ထန်သွားသည်။ သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အပူချိန်မှာ ဒီဂရီအနည်းငယ် ကျဆင်းသွားသည့်အလား ခံစားလိုက်ရသည်။ နောက်တစ်ခဏတွင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော သတ်ဖြတ်ချင်စိတ်များ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ သူ့ရင်ထဲတွင် လက်စားချေလိုစိတ်များ လောင်ကျွမ်းနေသည်။
ဒီဓားက ကမ္ပည်းတစ်ထောင်သူတော်စင်လက်နက်ထက် အများကြီး ပိုအစွမ်းထက်တယ်... အဲဒါက အရမ်း မြန်လွန်းလို့ ကြေးမုံပုံရိပ်အဆောင်စာရွက်တောင် သူ့ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေကို သေချာ မဖမ်းနိုင်ခဲ့ဘူး... အဲဒါက မဟာသူတော်စင်လက်နက်ဆယ်ခုထဲက အဓိပတိသူတော်စင်လက်နက်တစ်ခုဖြစ်တဲ့ ခြေရာမဲ့ဓား ဖြစ်ရမယ်.....
ရှဲခန်ရွှန်း သူ့ကိုယ်သူ တည်ငြိမ်စေရန် အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှိုက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ မြင်တွေ့ခဲ့သော မြင်ကွင်းကို စတင် ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာလိုက်သည်။ ထိုမြင်ကွင်းကို သူ၏ တစ်ဘ၀လုံး သူ ဘယ်တော့မှ မေ့နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
ခဏအကြာတွင် နောက်ဆုံး၌ သွမ့်လင်းထျန် အသုံးပြုခဲ့သော ဓားမှာ တကယ်သာမန်မဟုတ်ကြောင်း ရှဲခန်ရွှန်း သေချာသွားသည်။ ၎င်းသည် မဟာသူတော်စင်လက်နက်ဆယ်ခုထဲမှ ဓားနှစ်လက်အနက် တစ်လက်ဖြစ်သော ခြေရာမဲ့ဓား ဖြစ်ရမည်။
အဲဒါက ခြေရာမဲ့ တိုက်ခိုက်မှုတွေကြောင့် ကျော်ကြားတဲ့ ခြေရာမဲ့ဓား ဖြစ်ရမယ်.....
သူ၏ သတ်ဖြတ်ချင်စိတ်များ ပိုမို ပြင်းထန်လာစဉ် ရှဲခန်ရွှန်း စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများထဲရှိ ဒေါသတရားများမှာ အရာအားလုံးကို လောင်ကျွမ်းပစ်တော့မည့်အလား ထင်ရသည်။
“ကျုံအာ... စိတ်မပူပါနဲ့... အဖေ သွမ့်လင်းထျန်ကို အခု သွားရှာမယ်... ငါ မင်းအတွက် လက်စားချေဖို့ သူ့ကို သတ်ပစ်မယ်”
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဆူညံသံများကို ကြားပြီးနောက် လူများစွာသည် ရှဲခန်ရွှန်း၏ နေအိမ်သို့ ပျံသန်းလာခဲ့ကြသည်။ သို့သော်လည်း သူတို့ ရောက်လာသောအခါ သူ့ကို လုံးဝ မတွေ့ရတော့ပေ။
ရှဲခန်ရွှန်းသည် အမှောင်နယ်မြေဂိုဏ်းမှ ထွက်ခွာသွားပြီး ဒုစရိုက်မြို့တော်သို့ သွားနေပြီ ဖြစ်သည်။
ဒုစရိုက်မြို့တော်သို့ ရှဲခန်ရွှန်း ခရီးသွားနေစဉ် သူ၏ ဒေါသမီးတောက်များက ပိုမို ပြင်းထန်လာပြီး လျော့ကျသွားမည့် အရိပ်အယောင် လုံးဝ မရှိပေ။ သူ၏ အမြင်တွင် သွမ့်လင်းထျန်မှာ သေလူ တစ်ယောက် ဖြစ်သည်။
“သွမ့်လင်းထျန်... မင်းက ငါ့သားကို သတ်ရဲတယ်ပေါ့... မင်းရဲ့ အသက်နဲ့ မင်း ပြန်ပေးဆပ်ရမယ်”
ဒုစရိုက်မြို့တော်.....
အမှောင်နယ်မြေဂိုဏ်း၏ ဦးသျှောင်လေးပါးထဲမှ တစ်ပါးဖြစ်သော ရွှေခြင်္သေ့ဘုရင်သည် ဒုစရိုက်မြို့တော်သို့ ရောက်လာတော့မည်ဟု ခန့်မှန်းထားသော သွမ့်လင်းထျန်သည် ဒုစရိုက်မြို့တော်သို့ ပြန်ရောက်ပြီးနောက် တည်းခိုရန် အခြား တည်းခိုခန်းတစ်ခုကို ရှာဖွေလိုက်သည်။
“အကြီးအကဲဟော်... အကြီးအကဲဆီမှာ လူတစ်ယောက်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် အရွယ်အစားကို ပြောင်းလဲပေးနိုင်တဲ့ လျှို့ဝှက်နည်းစနစ် တစ်ခုခုများရှိလား”
နေထိုင်ဖို့ အဆင်ပြေသွားပြီးနောက် သွမ့်လင်းထျန်က အကြီးအကဲဟော်ကို ချက်ချင်း မေးလိုက်သည်။ သူသည် သူ၏ မျက်နှာကို အပြစ်အနာအဆာ မရှိအောင် အလွန် ကောင်းမွန်စွာ ရုပ်ပြောင်းနိုင်သော်လည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အရွယ်အစားကိုမူ ပြောင်းလဲနိုင်ခြင်း မရှိပေ။
အကယ်၍ အမှောင်နယ်မြေဂိုဏ်းမှ ရွှေခြင်္သေ့ဘုရင်သာ အကြီးစားကြေးမုံပုံရိပ်အဆောင်စာရွက်မှတစ်ဆင့် မြင်တွေ့ခဲ့ရသော မြင်ကွင်းကြောင့် သူ၏ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ကို မှတ်မိနေပါက သွမ့်လင်းထျန်ကို သူ မှတ်မိသွားနိုင်သည်။
ခန္ဓာကိုယ် အရွယ်အစား တူညီသော လူများစွာ ရှိသော်လည်း ရွှေခြင်္သေ့ဘုရင် ရူးသွပ်သွားပြီး သွမ့်လင်းထျန်နှင့် ခန္ဓာကိုယ် အရွယ်အစား တူညီသော လူတိုင်းကို မသတ်ပစ်ဘူးဟု မည်သူ ပြောနိုင်မည်နည်း...
တစ်ယောက်ကို မတော်တဆ လွတ်သွားတာထက် သတိထားပြီး လူတစ်ထောင်ကို သတ်ပစ်တာက ပိုကောင်းတယ်....ဆိုသော ဆိုရိုးစကား တစ်ခုတောင် ရှိသေးသည်။
***