Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၈၄၁</h2> <h2 style="text-align: center;">ဒါကို 'အဖွဲ့တွင်းစီမံခန့်ခွဲရေး'လို့ ခေါ်တယ်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"မစ္စတာရှောင်ခယ်.. ဒီလက်နက်ကို ကျုပ်တို့ ခဏလောက်ကြည့်လို့ရမလား"</p> <p> </p> <p>လူတိုင်းက စိတ်ဝင်တစားရှိနေကြပြီး အကယ်၍ လူသူကင်းဝေးသော နေရာ၌သာဖြစ်ပါက လူအုပ်လိုက် ဝိုင်းဝန်းလုယူကြပေလိမ့်မည်။ အဆင့်ခုနစ်သိုင်းလက်နက်၏ ဆွဲဆောင်မှုမှာ မည်သူမှမတွန်းလှန်နိုင်လောက်အောင် ပြင်းထန်လှပေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဤနေရာမှာ ပြပွဲကျင်းပရာ နယ်မြေဖြစ်သဖြင့် မည်သူကမှ ထိုကဲ့သို့သော ပြစ်မှုမျိုးကို မကျူးလွန်ရဲကြပေ။ ထို့ပြင် ဤလက်ရာကို ဖန်တီးခဲ့သည့် အဆင့်ခုနစ်အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်မှာလည်း ဤနေရာ၌ပင် ရှိနေချေသည်။ ကုန်ကြမ်းများ ရှိနေသရွေ့ အဆင့်ခုနစ်သိုင်းလက်နက်များကို ဆက်တိုက်သွန်းလုပ်နိုင်သူဖြစ်လေရာ မည်သည့်အရာက ပိုအရေးကြီးသည်ကို သူတို့ ကောင်းကောင်းနားလည်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>"စိတ်ကြိုက်ကြည့်နိုင်ပါတယ်"</p> <p> </p> <p>ရှောင်ခယ်သည် ထိုလူများ မိုက်မိုက်ကန်းကန်း မလုပ်ရဲကြောင်း သိနေသဖြင့် လက်နက်ကို ရက်ရက်ရောရော ကမ်းပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဝိုး... လက်ရာက အရမ်းပြောင်မြောက်တာပဲ။ ကုန်ကြမ်းတွေက တစ်သားတည်း ဖြစ်နေတာ။ တကယ့်ကို စံပြလက်ရာပါပဲ"</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်ပါရဲ့။ ဒီအက္ခရာခုနစ်ခုကလည်း တစ်ခုနဲ့တစ်ခု အံဝင်ခွင်ကျဖြစ်ပြီး စွမ်းအားတွေကို အဆင့်ဆင့်တိုးမြှင့်ပေးထားတာ.. ထွင်းထုထားတာတွေကလည်း အပြစ်ပြောစရာမရှိလောက်အောင် ပြီးပြည့်စုံနေရော"</p> <p> </p> <p>"နေပါဦး"</p> <p> </p> <p>'အိုင်ရီးလ်'ဟုခေါ်သော အဆင့်ခုနစ်သက်ရှိတစ်ယောက်က ရုတ်တရက် သတိပြုမိသွားသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီကုန်ကြမ်းတွေက အဆင့်ခုနစ်သိုင်းလက်နက် သွန်းလုပ်ဖို့အတွက် မသင့်တော်ဘူး မဟုတ်လား"</p> <p> </p> <p>"အိုင်လာသတ္တုစပ်၊ ဘာ့ဂ်မန်ဒါသတ္တုစပ်... ဒါတွေက အဆင့်ခြောက်လက်နက်တွေအတွက်သုံးတဲ့ စံသတ်မှတ်ချက်ကုန်ကြမ်းတွေမလား"</p> <p> </p> <p>"ဘာ.. ငါ့ကို ပြကြည့်စမ်းပါဦး"</p> <p> </p> <p>"တကယ်ကြီးဟ"</p> <p> </p> <p>"ဟားဟားဟား.. ခင်ဗျားတို့ ဆက်ကြည့်နေစရာ မလိုပါဘူး။ ဆရာကြီးက အဆင့်ခြောက်သိုင်းလက်နက် သွန်းလုပ်ဖို့အတွက် ရည်ရွယ်ထားတဲ့ ကုန်ကြမ်းတွေကို သုံးခဲ့တာပါ"</p> <p> </p> <p>ရှောင်ခယ်က ရယ်မောလျက် ပြောလေ၏။</p> <p> </p> <p>"အခု ဆရာကြီးက ဘယ်လောက်တောင် အစွမ်းထက်တယ်ဆိုတာ ခင်ဗျားတို့ နားလည်ကြပြီမလား"</p> <p> </p> <p>ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ကျန်းမုန့်လောင်အပေါ် ထားသော အားလုံး၏အကြည့်မှာ ဆယ်ဆမက ပိုပြင်းထန်လာသည်။</p> <p> </p> <p>စကြဝဠာအတွင်း၌ အဆင့်ခုနစ်အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်များမှာ အများကြီးမရှိသော်လည်း အနည်းငယ်မျှသာရှိသည်တော့ မဟုတ်ပေ။ သို့သော် အဆင့်ခြောက်ကုန်ကြမ်းများဖြင့် အဆင့်ခုနစ်သိုင်းလက်နက်ကို သွန်းလုပ်နိုင်ခြင်းမှာမူ တစ်ခါမှမကြားဖူးချေ။ အစဉ်အလာကို ချိုးဖျက်နိုင်ခဲ့သည့် ပထမဆုံးသော အောင်မြင်မှုပင်။</p> <p> </p> <p>ဤအချက်ကပင် ထိုလူငယ်ပညာရှင်၏ အဂ္ဂိရတ်ပညာမှာ မည်မျှအထိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းကြောင်း သွယ်ဝိုက်၍ ပြသနေသည်။</p> <p> </p> <p>အထူးသဖြင့် နှစ်ပေါင်းသိန်းနှင့်ချီ၍ စုဆောင်းလာခဲ့သော အဆင့်ခုနစ်သိုင်းလက်နက်ကုန်ကြမ်းများကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် အိုင်ရီးလ်အတွက်မူ ပိုထူးခြားလေသည်။ သူသည် ဤဆရာကြီးက သူ့ကုန်ကြမ်းများကို အသုံးပြု၍ အဆင့်ရှစ်သိုင်းလက်နက်တစ်ခုကို သွန်းလုပ်ပေးနိုင်မလားဟုပင် စိတ်ကူးယဉ်နေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"ဆရာကြီး.. ကျွန်တော့်ကိုယ်ကျွန်တော် မိတ်ဆက်ပါရစေ။ ကျွန်တော်က လိုင်ခွန်စကြဝဠာအင်ပါယာရဲ့အရှင်သခင် အိုင်ရီးလ်ပါ။ အခုလိုတွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်"</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်ကဲ့.. ခင်ဗျားအကြောင်းတွေကို ကြားထားပါတယ်"</p> <p> </p> <p>ကျန်းမုန့်လောင်က ပြုံးလျက် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ခင်ဗျားက မိုးကြိုးနဲ့လျှပ်စစ်နိယာမတွေကို အထူးနားလည်ထားတာပဲ။ တကယ်လို့ ခင်ဗျားသာ ကျွန်တော်တို့ဂြိုဟ်က 'Thor' ရုပ်ရှင်မှာ သရုပ်ဆောင်မယ်ဆိုရင် အထူးပြုလုပ်ချက်တွေတောင် လိုမှာမဟုတ်ဘူး"</p> <p> </p> <p>အိုင်ရင်းမှာမူ ကျန်းမုန့်လောင်၏ နောက်ဆုံးစကားကို နားမလည်သော်လည်း ၎င်းမှာ အရေးမကြီးပါပေ။</p> <p> </p> <p>"ဆရာကြီး.. ဒီပြပွဲပြီးရင် ဘာလုပ်ဖို့ အစီအစဉ်ရှိလဲဗျ"</p> <p> </p> <p>"အင်း..."</p> <p> </p> <p>ကျန်းမုန့်လောင် ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်သည်။ ကမ္ဘာဂြိုဟ်သို့ စစ်သင်္ဘောတချို့ ပြန်လည်ပို့ဆောင်ရန်မှလွဲ၍ အခြား အစီအစဉ်ရှိပုံမရပေ။</p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော့်မှာ သီးသန့်အစီအစဉ်ရယ်တော့ မရှိသေးပါဘူး"</p> <p> </p> <p>အိုင်ရီးလ်၏ မျက်နှာမှာ ဝမ်းသာရိပ်သမ်းသွားလေသည်။ ဤကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်များမှာ ပုံမှန်အားဖြင့် စကြဝဠာအင်ပါယာ အရှင်သခင်များစွာက ဖိတ်ကြားရန် တန်းစီစောင့်ဆိုင်းနေကြသဖြင့် အချိန်ဇယားမှာ အမြဲပြည့်နေတတ်ပေသည်။ သို့သော် ဤပုဂ္ဂိုလ်က အစီအစဉ်မရှိဟု ဆိုလိုက်သည် မဟုတ်ပါလော။</p> <p> </p> <p>အခြားစကြဝဠာအင်ပါယာ အရှင်သခင်များလည်း ခဏမျှ ကြောင်အသွားကြချေသည်။ အိုင်ရီးလ်က အခွင့်အရေးကို လက်ဦးအောင် အရယူလိုက်နိုင်သဖြင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်သာ အပြစ်တင်နေကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"အချိန်ရမယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ လိုင်ခွန်စကြဝဠာအင်ပါယာကို လာရောက်လည်ပတ်ဖို့ ဖိတ်ခေါ်ချင်ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ဆီမှာ ယဉ်ကျေးမှုကြွယ်ဝသလို လှပတဲ့ ရှုခင်းတွေလည်း အများကြီးရှိပါတယ်" </p> <p> </p> <p>အိုင်ရီးလ်က အဆိုပြုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အခြေအနေကြည့်ရဦးမှာပေါ့.. အချိန်ရရင်တော့ သွားကြည့်ပါ့မယ်"</p> <p> </p> <p>ကျန်းမုန့်လောင်က ထူးခြားဆန်းပြားသော စကြဝဠာမျိုးနွယ်စုများကို စိတ်ဝင်တစားဖြင့် ဖြေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဝမ်းသာဖို့ကောင်းလိုက်တာ"</p> <p> </p> <p>အိုင်ရီးလ်၏ ပျော်ရွှင်မှုကား ဖုံးကွယ်၍မရပေ။ ကျန်းမုန့်လောင်သာ သူ့မျိုးနွယ်စုသို့ လာရောက်လည်ပတ်လျှင် သူ့ထံမှ အကူအညီရရှိရန် အခွင့်အလမ်းရှိလာမည်ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>"ဒီမြေခွေးအိုကြီး"</p> <p> </p> <p>"အားကျလိုက်တာ"</p> <p> </p> <p>"မနာလိုဖြစ်နေပါပြီ"</p> <p> </p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p> </p> <p>ရုတ်ခြည်းပင် တစ်စုံတစ်ယောက်က အဝေးရှိ အိုင်ရင်းနှင့် အခြားလူများကို သတိပြုမိသွားသည်။</p> <p> </p> <p>စကြဝဠာအင်ပါယာအရှင်သခင်များကလည်း အဆင့်အတန်းအမျိုးမျိုး ကွဲပြားကြလေရာ အချို့အင်ပါယာများမှာ 'အမြွှာဝေလငါး'စကြဝဠာအင်ပါယာနှင့် အရွယ်အစား တူညီကြသော်လည်း အချို့မှာမူ အင်ပါယာပေါင်း ဒါဇင်နှင့်ချီ၍ သို့မဟုတ် ရာနှင့်ချီ၍ အုပ်ချုပ်ထားကြသဖြင့် သြဇာအာဏာချင်း မတူညီကြပေ။</p> <p> </p> <p>အဆင့်ခုနစ်အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်တစ်ဦး၏ ရှေ့မှောက်တွင်မူ သူတို့သည် စကားပြောရန်ပင် မထိုက်တန်ဘူးဟု မှတ်ယူကြသော်လည်း ဆရာကြီးထံသို့ တိုက်ရိုက် ချဉ်းကပ်ရန်တော့ မလိုအပ်ပါပေ။</p> <p> </p> <p>ဤလူငယ်များမှာ ဆရာကြီး၏သူငယ်ချင်းများ ဖြစ်ကြလေရာ အကယ်၍ သူတို့ကိုသာ စည်းရုံးနိုင်လျှင် ဆရာကြီးထံတွင် စကားကောင်းပြောပေးနိုင်လိမ့်မည်ဖြစ်၏။ ၎င်းမှာ အောင်မြင်နိုင်သည့် အစီအစဉ်တစ်ခု ဖြစ်နိုင်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအတွေးဖြင့် ထိုလူတစ်သိုက်မှာ အိုင်းရင်းတို့ထံသို့ လျှောက်လှမ်းလာကြ၏။</p> <p> </p> <p>အာဏာစက်များလွှမ်းခြုံနေသော ဤအဆင့်ခြောက်သက်ရှိများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အိုင်းရင်း၏ ခြေထောက်များမှာ အနည်းငယ် တုန်ယင်လာပြီး ရှာယန်နာ ညီအစ်မနှစ်ယောက်လည်း ထိတ်လန့်သွားချေသည်။</p> <p> </p> <p>"မင်းတို့က ဆရာကြီးရဲ့ သူငယ်ချင်းတွေလား"</p> <p> </p> <p>စကြဝဠာအင်ပါယာ အရှင်သခင်တစ်ယောက်က ရှေ့သို့ကိုင်း၍ မေးလိုက်သည်။ သူ့မျက်နှာမှာ ဖော်ရွေမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး သာမန်လူများကို မောင်းထုတ်စဉ်က ရှိခဲ့သည့် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အမူအရာမျိုး လုံးဝမရှိတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>အိုင်းရင်းကလည်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဆရာကြီးရဲ့ သူငယ်ချင်းဆိုတော့ မင်းတို့သုံးယောက်မှာလည်း ထူးခြားတဲ့ အရည်အချင်းတွေရှိမှာ သေချာတယ်။ ငါက ဂိုယာစကြဝဠာအင်ပါယာရဲ့ အုပ်ချုပ်သူ တီမူဂေးပါ"</p> <p> </p> <p>"ဗျာ... ဟယ်လို"</p> <p> </p> <p>စကြဝဠာအင်ပါယာအရှင်သခင်တစ်ဦးက သူ့ကို ဤကဲ့သို့သောအမူအရာဖြင့် စကားပြောလာလိမ့်မည်ဟု အိုင်းရင်း လုံးဝမတွေးဖူးခဲ့ပေ။ အဆင့်နှစ်မျိုးနွယ်စုပေါင်းဆယ်ခု​ကျော်၏ အရှင်သခင် ဖြစ်လာခဲ့သော်လည်း အိုင်းရင်းမှာ လက်ရှိအခြေအနေကို လိုက်မမီနိုင်သေးပေ။</p> <p> </p> <p>တီမူဂေးက ဖောက်ထွင်းမြင်ရသော သလင်းဖန်သားကတ်တစ်ခုကို ကမ်းပေးလေသည်။ ၎င်းမှာ ကမ္ဘာပေါ်ရှိ ချက်လက်မှတ်နှင့်တူပြီး စကြဝဠာဘဏ်ခွဲများရှိသည့် မည်သည့်နေရာတွင်မဆို ငွေသားဖြင့် လဲလှယ်နိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါက စကြဝဠာဒင်္ဂါးပြား၁၀ဘီလီယံပါ။ ဒါက ငါ့စေတနာမို့ လက်ခံပေးပါ"</p> <p> </p> <p>"အဟွတ် အဟွတ်"</p> <p> </p> <p>အိုင်းရင်းမှာ အံ့သြလွန်းသဖြင့် ချောင်းပင် ဆိုးလိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>စကြဝဠာဒင်္ဂါး၁၀ဘီလီယံတဲ့လား။ နဂါးငွေ့တန်းဂလက်ဆီတစ်ခုလုံး၏ တန်ဖိုးမှာပင် ၁၀ဘီလီယံမရှိပါချေ။</p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော် လက်မခံနိုင်ပါဘူး"</p> <p> </p> <p>အိုင်းရင်းက အမြန်ငြင်းဆိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"နည်းတယ်လို့ထင်လို့လား"</p> <p> </p> <p>တီမူဂေးက စဉ်းစားလိုက်သည်။ ဆရာကြီး၏ သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်အတွက်ဆိုလျှင် ဆယ်ဘီလီယံမှာ နည်းနေနိုင်သည်ဟု သူ တွေးလိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>အဆင့်ခုနစ်အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်တစ်ဦးအတွက်မူ ကြယ်ပေါင်းဒါဇင်နှင့်ချီ၍ သို့မဟုတ် ရာနှင့်ချီ၍ အလွယ်တကူ ရှာဖွေနိုင်သည်ဖြစ်ရာ ဤဆယ်ဘီလီယံမှာ စင်စစ်နည်းပါးလှသည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် နောက်ထပ်သလင်းဖန်သားကတ်တစ်ခုကို ထုတ်လိုက်ပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါက စကြဝဠာဒင်္ဂါး၅၀ဘီလီယံပါ။ ငါက မင်းနဲ့ မိတ်ဆွေဖြစ်ချင်လို့လေ"</p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော့်မှာ ခင်ဗျားနဲ့ သူငယ်ချင်းဖြစ်ဖို့ ဘာအရည်အချင်းရှိလို့လဲဗျာ"</p> <p> </p> <p>အိုင်းရင်းခမျာ မှင်တက်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော်က သာမန်အဆင့်နှစ်မျိုးနွယ်စုရဲ့ အရှင်သခင်သက်သက်ပါပဲ။ ခင်ဗျားနဲ့ ရင်းနှီးပါတယ်လို့တောင် ကျွန်တော် မပြောရဲပါဘူး"</p> <p> </p> <p>"ဘာဖြစ်လဲ"</p> <p> </p> <p>အဆင့်ခုနစ်အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်တစ်ဦးက အဆင့်နှစ်မျိုးနွယ်စုအရှင်သခင်တစ်ဦးနှင့် သူငယ်ချင်းဖြစ်နေခြင်းမှာ ထူးဆန်းနေသော်လည်း ဤသည်မှာ အိုင်းရင်း၏ အရေးပါမှုကို မထိခိုက်စေပေ။</p> <p> </p> <p>"မင်းက ဆရာကြီးနဲ့တောင် သူငယ်ချင်းဖြစ်နိုင်တယ်ဆိုရင် ငါနဲ့လည်း သူငယ်ချင်းဖြစ်ဖို့ အရည်အချင်းပြည့်မီပါတယ်"</p> <p> </p> <p>"ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို မကူညီနိုင်တာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်နော်"</p> <p> </p> <p>"ကောင်လေး.. အဲ့လိုပြောဖို့ မလိုပါဘူး။ ငါက ဘာရည်ရွယ်ချက်မှမရှိဘဲ စိတ်ရင်းနဲ့ မိတ်ဆွေဖွဲ့ချင်တာပါ"</p> <p> </p> <p>တီမူဂေးက အကြင်နာတရားများ ယိုဖိတ်နေသော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ့အတွက်မူ ကျန်းမုန့်လောင်နှင့် ချက်ချင်း မရင်းနှီးရလျှင်ပင် အလျင်မလိုကြပေ။ စိတ်ရှည်သည်းခံမှုက အကျိုးကျေးဇူးကို ဖြစ်ထွန်းစေမည်ဖြစ်လေရာ ကြိုးစားမှုကလည်း အရာထင်လာလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ကျန်းမုန့်လောင်၏ဘေးနားတွင် လူအမြောက်အများဝိုင်းအုံလာပြီး နောက်ထပ်လူအယောက်နှစ်ရာသုံးရာခန့် ထပ်ရောက်လာသည်။ ဤသည်မှာ စကြဝဠာအင်ပါယာအရှင်သခင်များ၏ စုဝေးပွဲကြီးတစ်ခုအလားပင်။</p> <p> </p> <p>"အိုင်းရင်း ငါ့ကိုလာကူပါဦး"</p> <p> </p> <p>ကျန်းမုန့်လောင်က သူ့ကို အမြန်လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ကယ်တင်ရှင်ရောက်လာသလို ခံစားလိုက်ရသော အိုင်းရင်းသည် မိနစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် စကြဝဠာဒင်္ဂါးပြားထရီလီယံနှင့်ချီ၍ ရရှိထားပြီးဖြစ်၏။ ယခုမူ သူ့ကြွယ်ဝချမ်းသာမှုမှာ လာနီယာကီးယားရှိ အဆင့်လေးမျိုးနွယ်စု အရှင်သခင်ထက်ပင် ကျော်လွန်နေပြီဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ရှာယန်နာညီအစ်မနှစ်ယောက်လည်း ငြင်းပယ်၍မရသော လက်ဆောင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ယောက်က ငါးရာဘီလီယံပေးလျှင် နောက်တစ်ယောက်က ခြောက်ရာဘီလီယံဖြင့် ပြန်တုံ့ပြန်ကြသည်။ တစ်ယောက်က ရတနာတစ်ခု ပေးလျှင် နောက်တစ်ယောက်က နှစ်ခုပေးကြသည်။ ရူးသွပ်ဖွယ်ကောင်းသော ဤပေးကမ်းမှုကြီးမှာ အံ့မခန်းပါပင်။</p> <p> </p> <p>"အစ်ကိုကျန်း.. ဘာဖြစ်လို့လဲ"</p> <p> </p> <p>"အိုင်းရင်း စကြဝဠာမျိုးနွယ်စုတွေမှာ သုံးတဲ့ လူမှုကွန်ရက်အက်ပလီကေးရှင်းရှိလား"</p> <p> </p> <p>ကျန်းမုန့်လောင်က မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"စကြဝဠာတစ်ခုလုံးမှာသုံးတဲ့ အရာမျိုးကို လိုချင်တာ"</p> <p> </p> <p>"ရှိတာပေါ့"</p> <p> </p> <p>အိုင်ရင်းက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"'စကြဝဠာမက်ဆင်ဂျာ'လို့ခေါ်တဲ့ အက်ပ်တစ်ခုရှိတယ်။ အဲ့ဒါကို စကြဝဠာဆက်သွယ်ရေးကုမ္ပဏီက ထုတ်ထားတာ။ လူတိုင်းနီးပါး သုံးကြတယ်"</p> <p> </p> <p>"အဲ့ဒီမှာ အဖွဲ့ဖွဲ့လို့ရလား"</p> <p> </p> <p>"အဖွဲ့..ဖွဲ့မယ် ဟုတ်လား"</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်တယ်လေ။ လူတိုင်း တစ်နေရာတည်းမှာ စုပြီး စကားပြောကြ၊ အာပေါင်အာရင်းသန်သန် ဆွေးနွေးကြဖို့ပေါ့"</p> <p> </p> <p>"ရတာပေါ့။ အဲ့ဒါက အခြေခံ လုပ်ဆောင်ချက်ပဲလေ။ ဒါပေမဲ့ လူတွေက တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် တိုက်ရိုက်ဆက်သွယ်ကြတာပဲများတော့ အစ်ကို့ရဲ့ တောင်းဆိုချက်က..."</p> <p> </p> <p>"မင်း နားမလည်သေးပါဘူး"</p> <p> </p> <p>ကျန်းမုန့်လောင်က တိုးတိုးလေး ကပ်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီလူတွေကို မြင်လား။ သူတို့အားလုံး ပေါင်းလိုက်ရင် ကြီးမားတဲ့အင်အားနဲ့ စည်းစိမ်ဥစ္စာတွေ ဖြစ်လာမှာလေ။ ဒါကို ငါတို့ဂြိုဟ်မှာ 'အုပ်စုတွင်းစီမံခန့်ခွဲရေး'လို့ ခေါ်တယ်"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>*******************</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save