Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၈၄၂</h2> <h2 style="text-align: center;">ဘာဂရုလဲ.. ငါ့ကိုပါ အပ်ပေးဦး</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"အုပ်စုတွင်းစီမံခန့်ခွဲမှုတဲ့လား.. တော်တော်လေး အထင်ကြီးစရာကောင်းတာပဲ"</p> <p> </p> <p>ဤသို့သော အသုံးအနှုန်းအသစ်ကို အိုင်ရင်း ပထမဆုံးအကြိမ် ကြားဖူးခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>"အစ်ကိုကျန်း.. အဲ့ဒါက ဘာလဲဆိုတာ ကျွန်တော့်ကို ပြောပြလို့ရလားဟင်... သိုင်းကျမ်းစာအုပ်လိုမျိုးလား"</p> <p> </p> <p>"မင်း ဖြည်းဖြည်းချင်း နားလည်လာမှာပါ"</p> <p> </p> <p>ကျန်းမုန့်လောင်သည် "မက်ဂါချက်"ဟုခေါ်သော ဆော့ဖ်ဝဲတစ်ခုကို ဒေါင်းလုတ်ဆွဲပြီးသွားပြီဖြစ်၏။ ဤဆော့ဖ်ဝဲအတွင်းရှိ အဖွဲ့များမှာ အဖွဲ့ဝင်အရေအတွက် ကန့်သတ်ချက်မရှိဘဲ သီအိုရီအရ လူပေါင်း မည်မျှပင်ဖြစ်စေ ထည့်သွင်းနိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် ဤအဖွဲ့များသည် စကြဝဠာကွန်ရက်မှတစ်ဆင့် ဆုံရပ်နယ်မြေတစ်ခုကို ဖန်တီးနိုင်ပြီး အဖွဲ့ဝင်များမှာ အွန်လိုင်းကတစ်ဆင့် သီးသန့်တွေ့ဆုံပွဲများပင် ကျင်းပနိုင်ကြသည်။ ကမ္ဘာသူကမ္ဘာသားများ တွေးမိသောအရာဖြစ်စေ၊ မတွေးမိသောအရာပင်ဖြစ်စေ အရာအားလုံးကို ဤနေရာတွင် လက်တွေ့အကောင်အထည်ဖော်ထားပြီးဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>"ကဲ... အဖွဲ့တော့ဖွဲ့လိုက်ပြီ"</p> <p> </p> <p>ကျန်းမုန့်လောင်က ဆိုလေသည်။</p> <p> </p> <p>"ငါ မင်းကို အက်ဒမင်ခန့်ထားတယ်။ ဒါမှ နောက်ပိုင်း စီမံခန့်ခွဲတဲ့နေရာမှာ မင်း ကူညီလို့ရမှာ"</p> <p> </p> <p>"ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် ဘယ်လိုစီမံခန့်ခွဲရမှန်း မသိဘူးလေ"</p> <p> </p> <p>အိုင်းရင်းအနေနှင့် အုပ်စုတွင်းစီမံခန့်ခွဲမှုအကြောင်း မည်သို့နားလည်နိုင်မည်နည်း။ ဤနေရာရှိ လူတိုင်းမှာ အရှိန်အဝါကြီးမားသူများဖြစ်လေရာ သူ့စကားမှာ အလေးအနက်ရှိမည်မဟုတ်ချေ။ မည်သူက သူ့ကို ဂရုစိုက်မည်နည်း။</p> <p> </p> <p>"မင်း ဒီအတိုင်း စောင့်ကြည့်နေလိုက်စမ်းပါ"</p> <p> </p> <p>ကျန်းမုန့်လောင်က အော်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အားလုံးပဲ... ခဏလောက် ငြိမ်ပေးကြပါ"</p> <p> </p> <p>ကျန်းမုန့်လောင် စကားပြောလိုက်သည်နှင့် အဆင့်ခြောက်နှင့် အဆင့်ခုနစ်သက်ရှိများအားလုံး ချက်ချင်းတိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။ ဆရာသခင့်မှာ တစ်ခုခုကြေညာစရာရှိပုံရသဖြင့် သူတို့ သေချာနားထောင်ရပေမည်။</p> <p> </p> <p>"လူတိုင်းက ကျွန်တော်နဲ့ သူငယ်ချင်းဖြစ်ချင်ကြတယ်ဆိုတာ သိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ လူတွေက အရမ်းများလွန်းတော့ ကျွန်တော့်မှာ အချိန်ဘယ်လောက်ပဲရှိရှိ လူတိုင်းကို တစ်ယောက်ချင်းစီ စကားပြန်ပြောပေးဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူးလေ"</p> <p> </p> <p>ကျန်းမုန့်လောင်က ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါကြောင့် ကျွန်တော် 'မက်ဂါချက်'အဖွဲ့တစ်ခု ဖွဲ့လိုက်တယ်။ စိတ်ဝင်စားတဲ့သူတွေက ကျွန်တော့်ညီလေးကတစ်ဆင့် အဖွဲ့ထဲဝင်ဖို့ လျှောက်ထားနိုင်ပါတယ်"</p> <p> </p> <p>"မက်ဂါချက်လား"</p> <p> </p> <p>ဤအဆင့်မြင့်သက်ရှိများမှာ ငြီးငွေ့ဖွယ်ကောင်းသော ကျင့်ကြံခြင်းကာလများတွင်သာ အချိန်ကုန်ဆုံးလေ့ရှိပြီး အခြားသူများနှင့် ဆက်သွယ်မှုနည်းပါးလှလေရာ ဤကဲ့သို့သောအရာများကို အသုံးပြုသူအများစုမှာ စကြဝဠာမျိုးနွယ်စုများရှိ လူငယ်များ သို့မဟုတ် ခေတ်မီသော လူကြီးပိုင်းအချို့သာ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>"ဘယ်သူဒေါင်းလုတ်ဆွဲပြီးပြီလဲ.. ဘယ်လိုဒေါင်းလုတ်ဆွဲရမလဲဆိုတာ ဘယ်သူသိလဲ"</p> <p> </p> <p>"အဲ့ဒါက ဘာလဲ။ ငါ့ကို ဘယ်လိုဒေါင်းလုတ်ဆွဲရမလဲဆိုတာ တစ်ယောက်ယောက် သင်ပေးနိုင်မလား"</p> <p> </p> <p>"သင်ပေးတဲ့လူကို စကြဝဠာဒင်္ဂါးပြား၁၀ဘီလီယံပေးမယ်"</p> <p> </p> <p>"ငါက၂၀ဘီလီယံ ပေးမယ်"</p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p>"တကယ်ကြီးလား"</p> <p> </p> <p>အိုင်းရင်းတို့တစ်သိုက်ခမျာ ထိုအရှင်သခင်များကို ကြည့်ရင်း မှင်တက်နေကြသည်။ သူတို့ ဤကဲ့သို့သော မြင်ကွင်းမျိုး တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးခဲ့ပေ။ သာမန်ဆော့ဖ်ဝဲတစ်ခုကို ထည့်သွင်းရန်အတွက် ဤမျှများပြားသော အဖိုးအခကို ပေးနေကြလေသလော။</p> <p> </p> <p>"ကျွန်မ လုပ်ပေးနိုင်ပါတယ်။ ကျွန်မ ဒေါင်းလုတ်ဆွဲပြီးသားပါ"</p> <p> </p> <p>လူမှုဆက်ဆံရေးတွင် ကျွမ်းကျင်ဟန်တူသော ရှာဇီနာသည် အဆင့်ခြောက်နှင့် အဆင့်ခုနစ်သက်ရှိများ၏ရှေ့တွင်ပင် ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိဘဲ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤသည်မှာ ပိုက်ဆံရှာရန် အခွင့်အရေးတစ်ခုပင် မဟုတ်ပါလော။ ပိုက်ဆံနှင့် အသက်။ ဘယ်အရာက ပိုအရေးကြီးသလဲ။</p> <p> </p> <p>သူ(မ) စကားပြောလိုက်သည်နှင့် ကျန်းမုန့်လောင်ကလွဲ၍ သူ(မ)သည် လူအုပ်အတွင်းရှိ အရေးပါဆုံးပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်လာလေသည်။</p> <p> </p> <p>"ညီမလေး.. ငါ့ကို မြန်မြန်သင်ပေးပါ။ ဘယ်ကဒေါင်းလုတ်ဆွဲရမလဲ"</p> <p> </p> <p>"ဟားဟားဟား.. ဒီလောက်လွယ်တာလား။ မိန်းကလေး... မင်းကို ငါ ပိုက်ဆံလွှဲလိုက်ပြီနော်"</p> <p> </p> <p>အဆင့်ခြောက်သက်ရှိတစ်ယောက်က ဒေါင်းလုတ်ဆွဲပြီးသွားသောအခါ ကျေကျေနပ်နပ်ဖြင့် ပိုက်ဆံကို ချက်ချင်းလွှဲပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>အဆင့်ငါးမျိုးနွယ်စုများရှိ အရှင်သခင်များပါ ဤပြပွဲသို့ လာရောက်ကြခြင်းဖြစ်လေရာ တစ်ဦးစီတွင် ပစ္စည်းဝယ်ယူရန်အတွက် ငွေကြေးအမြောက်အမြား အသင့်ရှိနေကြသည်။ တစ်ဦးချင်းစီတွင်ရှိသော ငွေကြေးစီးဆင်းမှုမှာ ထရီလီယံပေါင်းများစွာမှ သူတို့၏မျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံးကို ပေါင်နှံထားသည့်တိုင်အောင် ကြယ်ပေါင်းများစွာ ချမ်းသာကြွယ်ဝသူများပင်။</p> <p> </p> <p>သူတို့အတွက်မူ စကြဝဠာဒင်္ဂါးပြားဘီလီယံအနည်းငယ်မှာ ပြောပလောက်သည့် ပမာဏ မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>"မြန်မြန်လုပ်။ ငါ့အလှည့်ရောက်ပြီ"</p> <p> </p> <p>"ညီမလေး.. ငါ ၅၀၀ဘီလီယံပေးမယ်။ ငါ့ကို အရင်ကူညီပေးပါလား"</p> <p> </p> <p>"ငါက ၆၀၀ဘီလီယံ"</p> <p> </p> <p>"ငါက ၈၀၀ဘီလီယံပေးမယ်"</p> <p> </p> <p>ဆရာသခင်က ဘယ်အချိန်ပြန်မလဲဆိုသည်ကို မသိနိုင်သဖြင့် သူတို့ခမျာ မက်ဂါချက်အဖွဲ့ထဲသို့ ဝင်ခွင့်မရမည်ကို စိုးရိမ်နေကြသည်။ ထို့ကြောင့် ဆရာကြီးနှင့် ပိုမိုနီးစပ်ခွင့်ရရန် ပထမဆုံးဖြစ်အောင် အလုအယက် ကြိုးစားနေကြခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>"မဖြစ်နိုင်တာ"</p> <p> </p> <p>အိုင်းရင်း၏ပါးစပ်မှာ မရပ်မနား တုန်ယင်နေချေသည်။ ဤကဲ့သို့ အခြေအနေမျိုးမှာ အမှန်တကယ် ဖြစ်နိုင်ပါသလား။</p> <p> </p> <p>ဒေါင်းလုတ်ဆွဲပြီးသည်နှင့် အရှင်သခင်များမှာ ကျန်းမုန့်လောင်၏အဖွဲ့ထဲသို့ ဝင်ရန် ချက်ချင်း လျှောက်ထားကြသော်လည်း ကျန်းမုန့်လောင်က အက်ဒမင်သာလျှင် အဖွဲ့ဝင်အသစ်များကို လက်ခံနိုင်ရန် ကန့်သတ်ထားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>"အက်ဒမင်ရေ.. ဘယ်သူက အက်ဒမင်လဲ။ ဆရာသခင်... ကျွန်တော်တို့ကို လက်ခံပေးပါဦး"</p> <p> </p> <p>"ဪ... ကျွန်တော်က အက်ဒမင်တာဝန်ကို ကျွန်တော့်သူငယ်ချင်းဆီ လွှဲထားတာပါ။ ကျွန်တော်က အရမ်းအလုပ်များတော့ အဖွဲ့ကိုစီမံခန့်ခွဲဖို့ အချိန်မရှိဘူးလေ"</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်ပါတယ်။ ဟုတ်ပါတယ်...  ဆရာသခင်က ဒီလောက်အလုပ်များတာ။ ဒီလို သာမန်ကိစ္စလေးတွေကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အချိန်ပေးနိုင်မှာလဲ"</p> <p> </p> <p>"ညီလေး... ငါ့ကို လက်ခံပေးလို့ရမလား။ ငါက ကိုဒီယာပါ။ ခဏလောက် ကြည့်ပေးပါဦး"</p> <p> </p> <p>"ညီလေး.. ငါ့မှာ အဆင့်ငါးမျိုးနွယ်စုတစ်ခုရှိတယ်။ စိတ်ဝင်စားလား.. ငါ့ကိုတန်းစီတဲ့နေရာက ကျော်လို့ရအောင် ကူညီပေးပါ့လား။ ငါ အဖွဲ့ထဲကို အရင်ရောက်ချင်လို့ပါ"</p> <p> </p> <p>အိုင်းရင်းခမျာ ရုတ်တရက်ဝင်ရောက်လာသော ပိုက်ဆံများကြောင့် ခေါင်းပင် မူးနောက်လာသည်။ အချို့လူများမှာ အဆင့်ငါးမျိုးနွယ်စုတစ်ခုကိုပင် လာဘ်ထိုးငွေအဖြစ် ထုတ်သုံးလာကြသည်။</p> <p> </p> <p>"အဟမ်း.. အဟမ်း"</p> <p> </p> <p>ကျန်းမုန့်လောင်က ချောင်းဟန့်၍ ဆိုလိုက်ချေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါနဲ့... အဖွဲ့ထဲဝင်တာက အလကားတော့ မဟုတ်ဘူးနော်။ အဖွဲ့ထဲမှာ ဆက်နေချင်တဲ့လူတိုင်းက တစ်နှစ်ကို အသင်းဝင်ကြေး စကြဝဠာဒင်္ဂါးပြားတစ်ထရီလီယံ ပေးရမယ်"</p> <p> </p> <p>"တစ်ထရီလီယံလား"</p> <p> </p> <p>များပြားလှသော ဤပမာဏကြောင့် လူတိုင်း မှင်တက်သွားကြသည်။ အချိန်ကား လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးတတ်ပြီး နှစ်ပေါင်းတစ်ရာဆိုသည်မှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကုန်ဆုံးသွားနိုင်သည်။ ဤပမာဏမှာ အဆင့်ငါးမျိုးနွယ်စုတစ်ခု၏ ပိုင်ဆိုင်မှုနှင့် ညီမျှပေသည်။</p> <p> </p> <p>အဖွဲ့တစ်ခုထဲ ဝင်ရန်အတွက် ဤမျှများပြားလှသော အဖိုးအခကို ပေးရခြင်းမှာ အလွန်များလွန်းသည်ဟု ထင်စရာရှိသည်။</p> <p> </p> <p>"ခင်ဗျားတို့အားလုံး ကျွန်တော် ခေါင်းပုံဖြတ်နေတယ်လို့ ထင်နေကြတာ မဟုတ်လား"</p> <p> </p> <p>လူတိုင်း ထိုသို့ထင်နေကြသော်လည်း မည်သူကမှ အသံထွက်၍ မပြောရဲကြပေ။</p> <p> </p> <p>"အဖွဲ့ဝင်တွေအနေနဲ့တော့ အကျိုးခံစားခွင့်တွေရှိတာပေါ့"</p> <p> </p> <p>ကျန်းမုန့်လောင်က ဆို၏။</p> <p> </p> <p>"အဖွဲ့ဝင်တွေထဲကနေ တစ်နှစ်မှာ လူဆယ်ယောက်ကို ကံစမ်းမဲဖောက်ပြီး ရွေးချယ်သွားမှာပါ။ သူတို့အတွက် သိုင်းလက်နက်တွေကို ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် အခမဲ့သွန်းလုပ်ပေးသွားမယ်"</p> <p> </p> <p>"အခမဲ့လား"</p> <p> </p> <p>"တစ်နှစ်ကို ဆယ်ယောက်တောင်လား"</p> <p> </p> <p>"ငါ ဝင်မယ်။ ငါ ဝင်မယ်"</p> <p> </p> <p>"မင်းတို့ထဲက တစ်ယောက်ယောက် ဝင်ခွင့်ရရင် ငါ့ကိုပါ ဆွဲထည့်ပေးကြဦး"</p> <p> </p> <p>ဤသတင်းမှာ ဗုံးတစ်လုံး ပေါက်ကွဲလိုက်သလိုပင်။</p> <p> </p> <p>ဒါက ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ။ တစ်နှစ်ကို အခွင့်အရေး အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ရှိနေခြင်းဖြစ်ပြီး သူတို့ကိုယ်တိုင် မလိုအပ်လျှင်ပင် အခြားသူများကို ပြန်လည်ရောင်းချနိုင်သည် မဟုတ်ပါလော။</p> <p> </p> <p>အဆင့်ခြောက်နည်းစနစ်များဖြင့် အဆင့်ခုနစ်သိုင်းလက်နက်များကို သွန်းလုပ်နိုင်သော အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်၏ လက်ရာမှာ အဖိုးမဖြတ်နိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့် သူတို့လည်း ဤဆရာသခင်မှာ အဆင့်ရှစ်လက်နက်များကိုပင် သွန်းလုပ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု ခန့်မှန်းနေကြသည်။</p> <p> </p> <p>အဆင့်ရှစ်အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်တစ်ဦးကို ဖိတ်ခေါ်ရန်အတွက် ကနဦးကုန်ကျစရိတ်မှာတင် ကြယ်ထောင်ပေါင်းများစွာရှိသည်ဖြစ်ရာ ထိုပမာဏနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် တစ်နှစ်လျှင် တစ်ထရီလီယံဆိုသည်မှာ အလွန်ဈေးပေါလှသည်။</p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော် ဝင်မယ်။ ကျွန်တော် အသင်းဝင်ဖြစ်ချင်တယ်"</p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော်လည်း အသင်းဝင်ဖြစ်ချင်ပါတယ်"</p> <p> </p> <p>"ကောင်းပြီ။ ကောင်းပြီ။ အသင်းဝင်ဖြစ်ချင်တဲ့လူတွေက အဖွဲ့အက်ဒမင်ဖြစ်တဲ့ ကျွန်တော့်သူငယ်ချင်းအိုင်းရင်းကို ဆက်သွယ်ကြပါ။ အရင်ဆုံး ဂရုထဲကိုဝင်။ ပြီးမှ အသင်းဝင်ဖြစ်ဖို့ လုပ်ကြပါ"</p> <p> </p> <p>အရှိန်အဝါကြီးမားသူများ၏ စိတ်အားထက်သန်သော တုံ့ပြန်မှုများအကြား ကျန်းမုန့်လောင်မှာ ကျေကျေနပ်နပ်ပြုံးလိုက်လေ၏။ နောင်တွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကို ရန်စရဲလျှင် အဖွဲ့ထဲတွင် စကားတစ်ခွန်းပြောလိုက်ရုံဖြင့် အဆင့်ခြောက်နှင့် အဆင့်ခုနစ်သက်ရှိ ရာပေါင်းများစွာက သူ၏သစ္စာအရှိဆုံး အခမဲ့အစောင့်အရှောက်များ ဖြစ်လာကြပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>အဖွဲ့ဝင်ကိစ္စများ ပြီးစီးသွားသောအခါ ကျန်းမုန့်လောင်နှင့် သူ့သူငယ်ချင်းများလည်း ချက်ချင်းပြန်သွားခဲ့ကြသည်။ သူတို့ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း ဖုံးကွယ်ရန်အတွက် ဆွဲသီးတစ်ခုကို ကိုယ်တိုင်သွန်းလုပ်ခဲ့ပြီး ထိုအရာကိုအသုံးပြု၍ ရုပ်ရည်ကို အနည်းငယ် ပြောင်းလဲလိုက်သဖြင့် မည်သူကမှ သူတို့ကို မှတ်မိနိုင်တော့မည်မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>သို့သော် အဆင့်ခြောက်နှင့်အထက်ရှိသော သက်ရှိများ၏ အသိုင်းအဝိုင်းတွင်မူ ဤသတင်းမှာ ရောင်ခြည်ဖြာထွက်သည့်နှယ် လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဘာ..  ဒီပြပွဲမှာ အဆင့်ခုနစ်အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်တစ်ယောက် ရှိနေတာလား။ ပြီးတော့ သူက ရှောင်ခယ်အတွက် အဆင့်ခုနစ်လက်နက်ကို အခမဲ့သွန်းလုပ်ပေးခဲ့တယ်ပေါ့"</p> <p> </p> <p>"ဒီကောင်တော့ ကံထူးတာပဲ။  အဲ့ဒါကို တစ်ဆင့်ပြန်ရောင်းရင်တောင် ကြယ်ထောင်ပေါင်းများစွာရမှာ"</p> <p> </p> <p>"သူက အဖွဲ့တောင် ဖွဲ့ထားတာလား။ အဖွဲ့ဝင်တွေကို အခမဲ့လက်နက်တွေ လုပ်ပေးဦးမှာတဲ့လား။ အသင်းဝင်ကြေးက တစ်နှစ်ကို တစ်ထရီလီယံပဲ ရှိတာပေါ့။ မြန်မြန်ပြောစမ်း။ အဲ့ဒါ ဘာဆော့ဖ်ဝဲလဲ။ ငါ အခုချက်ချင်း ဒေါင်းလုတ်ဆွဲလိုက်မယ်"</p> <p> </p> <p>"ဆရာသခင်က အဖွဲ့ထဲမှာ ရှိနေတာလား။ ဘယ်အဖွဲ့လဲ။ ငါ့ကို မြန်မြန်ဆွဲထည့်ပေးကြပါဦး"</p> <p> </p> <p>ထိုထိပ်သီးပုဂ္ဂိုလ်များမှာ ဤအဖွဲ့ကို ရှာဖွေရန် နည်းလမ်းမျိုးစုံကို အသုံးပြုခဲ့ကြလေရာ လျှောက်ထားသူအရေအတွက်ကား မူလ နှစ်ရာသုံးရာမှသည် ခုနစ်ရာရှစ်ရာ၊ ထို့နောက် လူပေါင်းနှစ်ထောင်သုံးထောင်အထိ တိုးလာခဲ့သည်။ ဤအရေအတွက်မှာ ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ဆက်လက်တိုးပွားနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>"ဆရာသခင်က ငါ့ကို ဘာလို့အတည်မပြုပေးသေးတာလဲ"</p> <p> </p> <p>"ငတုံး.. ဆရာသခင်က ဒီလိုသာမန်ကိစ္စတွေကို ကိုယ်တိုင်လုပ်ပါ့မလား။ သူက စီမံခန့်ခွဲတာကို သူ့သူငယ်ချင်းဆီ လွှဲထားတာ။ ဟဲဟဲ... ငါကတော့ သူ့သူငယ်ချင်းရဲ့ မက်ဂါချက်ကို အပ်ထားပြီးပြီ"</p> <p> </p> <p>"ငါ မင်းကို အဆင့်လေးမျိုးနွယ်စုဆယ်ခု ပေးမယ်။ ဆရာသခင့်သူငယ်ချင်းရဲ့ မက်ဂါချက်ကို ငါ့ဆီပို့ပေးစမ်းပါ"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>*****************</p> <p> </p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save