Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၈၄၃</h2> <h2 style="text-align: center;">ငါတို့က အထက်တန်းလွှာတွေပဲ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျန်းမုန့်လောင်သည် တစ်ခဏအတွင်း ကြွယ်ဝချမ်းသာသွားသလို အိုင်းရင်း၊ ရှာဇီနာနှင့် ရှာယာနာညီအစ်မတို့လည်း ကံထူးသွားကြလေသည်။ သူတို့၏ လက်ရှိပိုင်ဆိုင်မှုမှာ အဆင့်ငါးမျိုးနွယ်စုဖြစ်သည့် 'အမြွှာဝေလငါး'စကြဝဠာအင်ပါယာ၏ အရှင်သခင်ထက်ပင် သာလွန်နေပြီဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>အထူးသဖြင့် အက်ဒမင်အဆင့်အတန်း ရရှိထားသော အိုင်းရင်းမှာ ပိုက်ဆံများကို မရပ်မနားသဲ့ယူနေရသည်။ အဖွဲ့ထဲသို့ ဝင်ရောက်လိုသူများမှာ အိုင်းရင်းက လောဘပိုတက်လာမည်ကို မစိုးရိမ်ကြဘဲ ပိုက်ဆံလက်မခံမည်ကိုသာ စိတ်ပူနေကြသည်။</p> <p> </p> <p>'Giant Signal'ဆက်သွယ်ရေးစနစ်တွင် ငွေသားအပြင် ဂြိုဟ်များ၊ သတ္တုတွင်းများ၊ ကုမ္ပဏီများနှင့် အခြားပိုင်ဆိုင်မှုများ စသည့် စကြဝဠာမဟာမိတ်အဖွဲ့က အသိအမှတ်ပြုထားသည့် မည်သည့်အရာကိုမဆို 'စာအိတ်နီ'အနေနှင့် တိုက်ရိုက်ပေးပို့နိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>ကျန်းမုန့်လောင် ဆွဲသီးကို သွန်းလုပ်နေစဉ်အတွင်း အိုင်းရင်း၏ 'Giant Signal'မှာ ပေါက်ကွဲထွက်မတတ်ဖြစ်နေချေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဟေး... ညီလေး ငါက အိုဇာမျိုးနွယ်စုရဲ့အရှင်သခင်ပါ။ ဆရာသခင်ရဲ့ အဖွဲ့ထဲကို ဝင်ချင်လို့ ငါ့ရဲ့လျှောက်လွှာကို အတည်ပြုပေးလို့ရမလား။ မင်းကို အဆင့်လေးမျိုးနွယ်စု၁၀ခုပေးမယ်လေ"</p> <p> </p> <p>(Giant Signalစာအိတ်နီ: မျိုးနွယ်စု လွှဲပြောင်းခြင်း သဘောတူညီချက် - လက်မှတ်ထိုးရန် စောင့်ဆိုင်းဆဲ)</p> <p> </p> <p>"ညီလေး... မင်းက ဆရာသခင်ရဲ့ သူငယ်ချင်းလို့ ကြားတယ်။ ငါ့သူငယ်ချင်းက မိတ်ဆက်ပေးလို့ အဖွဲ့ထဲဝင်ဖို့ လျှောက်ထားပြီးပြီ။ ငါ့ကို အတည်ပြုပေးပါဦးနော်"</p> <p> </p> <p>(Giant Signalစာအိတ်နီ: စကြဝဠာဒင်္ဂါးပြား၁၀၀ဘီလီယံ - လက်ခံရန် စောင့်ဆိုင်းဆဲ။</p> <p>မှတ်ချက် - ကျေးဇူးပြုပြီး အတည်ပြုပေးပါ။ တောင်းဆိုပါတယ်ကွာ)</p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p> </p> <p>အိုင်းရင်း၏ 'Giant Signal'မက်ဆေ့ခ်ျများမှာ ၉၉၉+ ကျော်လွန်သွားခဲ့ချေပြီ။ ယခင်က အရှိန်အဝါအကြီးဆုံး သူ့သူငယ်ချင်းမှာ အဆင့်သုံးအရှင်သခင်၏ သားတစ်ယောက်မျှသာ။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ယခုမူ သူ့မိတ်ဆွေစာရင်းတွင် အဆင့်ခြောက်နှင့် အဆင့်ခုနစ်သက်ရှိပေါင်း ထောင်ဂဏန်းအထိ ရှိနေပြီး အားလုံးနီးပါးကလည်း သူထံသို့ စာအိတ်နီများ ပေးပို့ထားကြသည်။</p> <p> </p> <p>အချို့စာအိတ်နီများကို မဖွင့်ရသေးသဖြင့် အမြန်ဆုံးလက်ခံပေးရန် ထိုလူများက အပူတပြင်း လှမ်းပြောနေကြသည်။</p> <p> </p> <p>"အစ်ကိုကျန်း.. ဒီလူတွေအားလုံးကို ထည့်လိုက်ရမလား"</p> <p> </p> <p>"အဆင့်ငါးမျိုးနွယ်စုပိုင်ရှင်တွေ ဒါမှမဟုတ် အဆင့်ခြောက်နဲ့အထက်ရှိတဲ့လူတွေဆိုရင် ထည့်လိုက်လို့ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ လူတိုင်း စည်းကမ်းလိုက်နာမှရမယ်။ မလိုက်နာရင်တော့ ကန်သာထုတ်ပစ်လိုက်"</p> <p> </p> <p>ကျန်းမုန့်လောင်ကတော့ မည်သူ့မျက်နှာမှ ထောက်ထားနေမည်မဟုတ်ချေ။ အကူအညီလာတောင်းနေသူမှာ သူမဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>အိုင်းရင်းက စာအိတ်နီများကို နှိပ်ရလွန်းသဖြင့် လက်ချောင်းများပင် ကြွက်တက်မတတ်ဖြစ်နေသော်လည်း တစ်ဝက်ခန့်သာ နှိပ်ရသေးသည်။ ထိုတစ်ဝက်ထဲမှ ငွေသားသီးသန့်ကပင် ကြယ်တစ်လုံးနီးပါးရှိပြီး သူ့ပိုင်ဆိုင်မှုတွင် အဆင့်လေးမျိုးနွယ်စုရာဂဏန်းနှင့် အခြားဓနဥစ္စာများစွာ ပါဝင်နေပြီဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ယခုတွင်မူ သူသည် အဆင့်ငါးမျိုးနွယ်စု ပိုင်ရှင်တစ်ဦးထက်ပင် ပိုမိုကြွယ်ဝသွားပြီ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>"အစ်ကိုကျန်း.. ခဏနေရင် ဒီပစ္စည်းတွေအားလုံးကို အစ်ကို့ဆီလွှဲပေးပါ့မယ်"</p> <p> </p> <p>အိုင်းရင်းသည် သူကိုယ်တိုင် ဘာမှမလုပ်ဘဲ ဤမျှများပြားသော ပစ္စည်းများကို လက်ခံရန် ဝန်လေးနေသဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ငါတို့ညီအစ်ကိုတွေကြားမှာ ဒါတွေက အရေးမကြီးပါဘူး"</p> <p> </p> <p>ကျန်းမုန့်လောင်က ထိုအရာများကို ယူရန် စိတ်မကူးထားပေ။</p> <p> </p> <p>"ဒါတွေက မင်းကို ပေးထားတာ။ ငါ့ကို ပေးတာမဟုတ်ဘူး။ ပြီးတော့ ပြောရရင် ဒါတွေက အများဆုံးရှိမှ ကြယ်လေးနည်းနည်းပဲ တန်တာ။ ငါ စိတ်မဝင်စားဘူး"</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ကျန်းမုန့်လောင်က နှစ်စက္ကန့်ခန့် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>အိုင်းရင်းတို့တစ်သိုက်ခမျာ ကျန်းမုန့်လောင် တစ်ခုခုဖြစ်သွားသည်ဟု ထင်မှတ်ကာ ကြည့်နေကြစဉ်မှာပင် ကျန်းမုန့်လောင်က ဆက်ပြောလာ၏။</p> <p> </p> <p>"ကဲ... မင်း အခုလေးတင် ရလိုက်တဲ့ ပိုက်ဆံတွေကို ငါ ရှာပြီးသွားပြီ"</p> <p> </p> <p>အိုင်းရင်းခမျာ ရယ်ရအခက်ငိုရအခက် ဖြစ်သွားရသည်။ ဤသည်မှာ ဒဏ္ဍာရီလာ စွမ်းအားရှင်များ၏ စွမ်းရည်မျိုးလော။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ကျန်းမုန့်လောင်၏ ငွေရှာနိုင်စွမ်းကိုမူ သူကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီးဖြစ်ရာ စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း ကြယ်တစ်လုံးရှာနိုင်သည်မှာ သူ့အတွက်တော့ အသေးအဖွဲမျှသာ ဖြစ်သဖြင့် အိုင်ရင်းလည်း ဆက်ငြင်းမနေတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>"ဒါပေမဲ့ ဒီအသင်းဝင်ကြေးတွေကိုတော့ ကျွန်တော် မယူနိုင်ဘူးနော်"</p> <p> </p> <p>အဖွဲ့ဝင်ကား ထောင်ပေါင်းများစွာရှိလေရာ စုစုပေါင်း စကြဝဠာဒင်္ဂါးပြားထရီလီယံပေါင်းများစွာအထိ ရှိနေလေသည်။ ဥပမာဏမှာ ကြယ်ဒါဇင်ပေါင်းများစွာနှင့် ညီမျှသော ငွေသားပမာဏပင်။</p> <p> </p> <p>"မင်း နည်းနည်းယူထားလိုက်ပါ"</p> <p> </p> <p>ကျန်းမုန့်လောင်က ကိုးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းကိုသာယူရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ကျန်တဲ့ဟာကိုတော့ အဖွဲ့ကို စီမံခန့်ခွဲတဲ့အတွက် မင်းရဲ့လုပ်အားခအဖြစ် ယူထားလိုက်။ နောက်ကျရင် အဖွဲ့တွင်းစီမံခန့်ခွဲမှုအကြောင်း စာအုပ်တစ်အုပ်ကို ငါပေးမယ်။ မင်းရဲ့ တစ်ခုတည်းသော ရည်မှန်းချက်က အဖွဲ့ဝင်တွေဆီက တစ်ပြားမကျန် ညှစ်ထုတ်ဖို့ပဲ"</p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p>ကျန်းမုန့်လောင်နှင့် သိကျွမ်းခဲ့သည်မှာ နာရီအနည်းငယ်သာ ရှိသေးသော်ငြား ရှာယန်နာ တို့ညီအစ်မ၏ လောကအမြင်မှာ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရလေပြီ။ အိုင်းရင်း၏ သူငယ်ချင်းမှာ ဤမျှအထိ စွမ်းဆောင်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူတို့ လုံးဝမထင်မှတ်ထားခဲ့ကြချေ။</p> <p> </p> <p>အဆင့်ငါးမျိုးနွယ်စုပိုင်ရှင် ထောင်ပေါင်းများစွာမှာ သူနှင့် ဆက်သွယ်ခွင့်ရရန် ငွေကြေးအမြောက်အမြား အကုန်အကျခံပြီး အလုအယက် ကြိုးစားနေကြသည်။</p> <p> </p> <p>အိုင်းရင်း၏ လက်ရှိအဆင့်အတန်းအရ သူနှင့် ရှာယန်နာတို့၏ ချစ်မှုရေးရာကို မည်သည့်ပြင်ပအင်အားစုကမှ ဟန့်တားနိုင်တော့မည်မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>"ဆရာသခင်... ကျွန်မတို့ အမြင်ကျဉ်းမြောင်းခဲ့မိတဲ့အတွက် တောင်းပန်ပါတယ်။ ဆရာသခင့်အပေါ် မရိုမသေလုပ်ခဲ့မိတာတွေကို ခွင့်လွှတ်ပေးပါ"</p> <p> </p> <p>"ရပါတယ်။ မင်းတို့က အိုင်းရင်းရဲ့ သူငယ်ချင်းတွေပဲလေ။ အိုင်ရင်းရဲ့ သူငယ်ချင်းဆိုတာ ငါ့သူငယ်ချင်းပဲပေါ့။ သာမန်သူငယ်ချင်းတွေတောင် မဟုတ်ဘူး"</p> <p> </p> <p>ကျန်းမုန့်လောင်က ရယ်မောလျက် ဆိုလေ၏။</p> <p> </p> <p>"အိုင်းရင်း... မင်းလည်း မြန်မြန်လုပ်ဦး။ ယောက်ျားကောင်းဆိုတာ အချိန်မဆွဲရဘူးကွ"</p> <p> </p> <p>အိုင်ရင်းခမျာ ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြင့် စကားလမ်းကြောင်း လွှဲလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အစ်ကိုကျန်း.. အစ်ကို့ကို အဂ္ဂိရတ်ပညာ ဘယ်သူသင်ပေးတာလဲ"</p> <p> </p> <p>"ငါ မပြောရသေးဘူးလား။ ငါတို့ဂြိုဟ်မှာ ကိုးနှစ်တာမသင်မနေရပညာရေးစနစ် ရှိတယ်လေ။ ဒါက အဲ့ဒီမှာ မသင်မနေရ ဘာသာရပ်တစ်ခုပဲ။ အဲ့ဒီကိုးနှစ်တာပညာရေးကို မီတဲ့လူမှန်သမျှ ငါတို့ဂြိုဟ်က လူတိုင်း လုပ်တတ်ကြတယ်"</p> <p> </p> <p>"မယုံနိုင်စရာပဲ"</p> <p> </p> <p>အိုင်းရင်းခမျာ အံ့သြသွားလေသည်။ နည်းပညာအဆင့်အတန်း နိမ့်ပါးသော မျိုးနွယ်စုတစ်ခုက ဤမျှမြင့်မားသော သက်ရှိအဆင့်အတန်းနှင့် အဆင့်မြင့်အဂ္ဂိရတ်ပညာမျိုး ရှိနေသည်မှာ ထူးဆန်းလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါဆို အခု အစ်ကိုက ဘယ်အဆင့် အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်လဲ"</p> <p> </p> <p>"အဲ့ဒါတော့ ငါလည်း သေချာမသိဘူး"</p> <p> </p> <p>ကျန်းမုန့်လောင် ခေါင်းတကုတ်ကုတ်ဖြင့် ဆက်ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"အဆင့်ခုနစ်အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်စံနှုန်းကို ရောက်မရောက် စမ်းကြည့်တာ။ ငါ့အဆင့်က အဲ့ဒီထက်အများကြီး ပိုမြင့်နေပုံရတယ်။ ကုန်ကြမ်းတွေသာ ကောင်းမယ်ဆိုရင် အဆင့်၈နဲ့ အဆင့်၉လက်နက်တွေ သွန်းလုပ်ဖို့ဆိုတာ ပြဿနာမဟုတ်ဘူး"</p> <p> </p> <p>"အဆင့်၈နဲ့၉ ဟုတ်လား"</p> <p> </p> <p>အဆင့်ခုနစ်အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်မျှဖြင့် မလုံလောက်သေးဘူးလား။ ယခုမူ ကျန်းမုန့်လောင်က အဆင့်ရှစ်နှင့် အဆင့်ကိုးလက်နက်များကိုပါ သွန်းလုပ်နိုင်သည်ဟု ပြောလာပြန်လေပြီ။</p> <p> </p> <p>ယနေ့အချိန်အထိ တရားဝင်ထုတ်ပြန်ထားသော အဆင့်ရှစ်အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်မှာ အယောက်နှစ်ရာအောက်သာ ရှိပြီး အဆင့်ကိုးမှာမူ ရှစ်ဦးသာရှိ၏။ သို့ဖြစ်လေရာ ကျန်းမုန့်လောင်မှာ မည်သို့သော မကောင်းဆိုးဝါးမျိုးလဲ။</p> <p> </p> <p>ကျန်းမုန့်လောင်၏စကားကို သူတို့ လုံးဝ မသံသယဖြစ်ကြပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အဆင့်ရှစ်အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် တစ်ဦးပင်လျှင် အဆင့်ခုနစ်လက်နက်တစ်ခုကို စကြဝဠာအချိန်နှစ်နာရီအတွင်း သွန်းလုပ်နိုင်ခြင်းမရှိသောကြောင့်ပင်။</p> <p> </p> <p>"မင်းတို့လိုချင်ရင် ငါ လုပ်ပေးလို့ရတယ်နော်"</p> <p> </p> <p>ကျန်းမုန့်လောင်က ယဉ်ကျေးစွာ ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>"ထားလိုက်ပါတော့ဗျာ။ ကျွန်တော်တို့မှာ အဲ့ဒီလောက်ကောင်းတဲ့ ကုန်ကြမ်းတွေ ဝယ်ဖို့ ပိုက်ဆံမရှိပါဘူး။ ပြီးတော့ အဆင့်သုံးတို့ အဆင့်လေးတို့လို လက်နက်တွေကို အစ်ကိုကျန်းကို သွန်းလုပ်ခိုင်းတာက အစ်ကို့ကို စော်ကားသလို ဖြစ်နေလိမ့်မယ်။ ကျွန်တော် ကျင့်ကြံရေးမှာပဲ အာရုံစိုက်လိုက်တာ ပိုကောင်းပါတယ်"</p> <p> </p> <p>အိုင်းရင်းက သူ့အဆင့်အတန်းနှင့် ကိုက်ညီအောင်သာ တွေးတောတတ်သူ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါဆို အခု ငါတို့ ဘယ်သွားကြမလဲ"</p> <p> </p> <p>လမ်းတစ်လျှောက် နေရာတိုင်းတွင် ကျန်းမုန့်လောင်အကြောင်းကိုသာ ပြောဆိုနေကြသော်လည်း သူတို့၏ရုပ်ရည်နှင့် အရှိန်အဝါကို ပြောင်းလဲထားသဖြင့် မည်သူကမှ မမှတ်မိကြပေ။</p> <p> </p> <p>"အဆင့်ငါးမျိုးနွယ်စု တိုက်လေယာဉ်တွေ ဝယ်လို့ရမယ့်နေရာရှိလား။ ငါ အဲဒါတွေ အများကြီးလိုချင်လို့"</p> <p> </p> <p>ကျန်းမုန့်လောင်က မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ရှိတော့ရှိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ခဏလောက်တော့ စောင့်ရမယ်"</p> <p> </p> <p>အိုင်းရင်းက ဆို၏။</p> <p> </p> <p>"အဲ့ဒီပစ္စည်းတွေက ကုန်စည်ပြပွဲမှာ အဓိကရောင်းတဲ့ ပစ္စည်းတွေဆိုတော့ ပြပွဲတရားဝင်စတာနဲ့ အစ်ကို ရွေးရတာတောင် လက်မလည်ဘဲနေလိမ့်မယ်"</p> <p> </p> <p>"ဒါပေမဲ့ ပြပွဲစဖို့ ရက်တွေအများကြီး လိုသေးတာကို"</p> <p> </p> <p>ကျန်းမုန့်လောင်ခမျာ အားမလိုအားမရဖြစ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>"တခြားပစ္စည်းဝယ်ချင်တယ်ဆိုရင်တော့ လမ်းဘေးဈေးသည်လေးတွေ ဆိုင်ဖွင့်ထားတဲ့ ဂြိုဟ်တွေ ရှိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီမှာ တန်ဖိုးကြီးတာတွေ တစ်ခုမှမရှိပါဘူး။ အလိမ်ခံရဖို့လည်း များတယ်။ အစ်ကို့စည်းစိမ်နဲ့ဆိုရင် အဲ့ဒါတွေကို စိတ်ဝင်စားမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ကျွန်တော်ထင်တယ်"</p> <p> </p> <p>"ဘာပျော်စရာရှိလို့လဲ.."</p> <p> </p> <p>ကျန်းမုန့်လောင်က စိတ်မရှည်လေဟန်ဖြင့် မေးမြန်းလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"လူတွေက ဘာလို့ ဒီလောက်စောစောလာကြတာလဲ"</p> <p> </p> <p>"ဟဲဟဲ... အစ်ကို မသိသေးလို့ပါ"</p> <p> </p> <p>အိုင်ရင်းက ရယ်မောလျက် ဆိုလာလေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီကုန်စည်ပြပွဲမှာ ကုန်သွယ်မှုအပြင် အရေးကြီးတဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ရှိသေးတယ်"</p> <p> </p> <p>"ငါ့ကိုသိချင်အောင် လာဆွမနေနဲ့။ မြန်မြန်ပြော"</p> <p> </p> <p>"မိတ်ဆွေဖွဲ့တာလေ"</p> <p> </p> <p>အိုင်းရင်းက ဆို၏။</p> <p> </p> <p>"ဒီပြပွဲကို လာတဲ့လူတွေထဲမှာ ကျွန်တော်တို့လိုလူတွေက ဆယ်ပုံတစ်ပုံလောက်ပဲ ရှိတာ။ ကျန်တဲ့လူတွေအားလုံးက သူဌေးတွေနဲ့ အထက်တန်းလွှာတွေချည်းပဲ"</p> <p> </p> <p>"သူဌေးတွေနဲ့ အထက်တန်းလွှာတွေလား"</p> <p> </p> <p>ကျန်းမုန့်လောင်က ဘေးနားရှိ လူတစ်ယောက်ကို လက်ညှိုးထိုးပြပြီး ​ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ဒီလူတွေက သူဌေးတို့ အထက်တန်းလွှာတို့နဲ့လည်း မတူပါဘူး"</p> <p> </p> <p>"ဒါက ကုန်စည်ပြပွဲရဲ့ အပြင်ဘက်ဧရိယာမို့လို့ပါ"</p> <p> </p> <p>အိုင်းရင်းက ရှင်းပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဗဟိုနားမှာတော့ ပွဲစီစဉ်သူတွေက စကြဝဠာအထက်တန်းလွှာတွေ မိတ်ဆွေဖွဲ့ဖို့အတွက် သီးသန့်နေရာတွေ ပြင်ဆင်ပေးထားတယ်။ အဲ့ဒီကိုဝင်ဖို့အတွက် သတ်မှတ်ချက်က အရမ်းမြင့်တာ။ အနည်းဆုံး အဆင့်သုံးအရှင်သခင် အဆင့်အတန်းရှိရမယ့်အပြင် အဲဒါနဲ့ညီမျှတဲ့ ကြွယ်ဝချမ်းသာမှုလည်း ရှိရမယ်"</p> <p> </p> <p>အိုင်းရင်းက သူ့ကိုယ်သူလက်ညှိုးထိုးပြပြီး ဆက်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော်တို့လို လူမျိုးတွေကတော့ အရင်က အဲ့လိုနေရာတွေကို ဝင်ခွင့်မရခဲ့ဘူး"</p> <p> </p> <p>"အဲ့ဒါကို အတိတ်မှာပဲ ထားခဲ့လိုက်"</p> <p> </p> <p>ကျန်းမုန့်လောင်က အိုင်းရင်း၏ပခုံးကို ပုတ်၍ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အခုတော့ ငါတို့တွေ ခေါင်းမော့ရင်ကော့ပြီး ဝင်သွားကြမယ်။ ဘယ်သူက ငါတို့ကို တားရဲမလဲဆိုတာ ကြည့်ရသေးတာပေါ့။ ငါတို့ကမှ တကယ့်အထက်တန်းလွှာတွေပဲ"</p> <p> </p> <p>"ဘာဖြစ်လို့လဲ"</p> <p> </p> <p>အိုင်းရင်း ခဏမျှမှင်တက်သွားသည်ကို ကျန်းမုန့်လောင် သတိပြုမိသည်။</p> <p> </p> <p>"အစ်ကိုကျန်း... အဆင့်ရှစ်သက်ရှိတစ်ယောက်က အဖွဲ့ထဲဝင်ချင်လို့တဲ့။ ကျွန်တော့်ဆီကို ကြယ်ဆယ်ပွင့်တန် စာအိတ်နီတစ်ခု အခုလေးတင်ပို့လိုက်တယ်"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>****************</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save