Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၈၄၄</h2> <h2 style="text-align: center;">ခင်ဗျားတို့က အဆင့်ငါးမျိုးနွယ်စုကလား</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ကြယ်ဆယ်ပွင့်လား။ ဝိုး... တကယ့် သူဌေးကြီးပဲ"</p> <p> </p> <p>ကျန်းမုန့်လောင်မှာ ထိုပုဂ္ဂိုလ်၏ ရက်ရောမှုအပေါ် မအံ့သြဘဲ မနေနိုင်ပေ။ အဖွဲ့ထဲရှိ စကြဝဠာအင်ပါယာအုပ်ချုပ်သူများတွင်ပင် စုစုပေါင်းပိုင်ဆိုင်မှု ကြယ်ဆယ်လုံး မရှိကြသော်ငြား ဤပုဂ္ဂိုလ်မှာမူ အမှန်တကယ် သုံးစွဲဝံ့ပေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီပိုင်ဆိုင်မှုမျိုးနဲ့ဆိုရင် အဆင့်ရှစ်သက်ရှိတွေထဲမှာတောင် သူဌေးစာရင်းဝင်တယ်"</p> <p> </p> <p>အိုင်ရင်းက ဆို၏။</p> <p> </p> <p>"ဒါပေမဲ့ အဆင့်ရှစ်သက်ရှိတွေဆိုတာ အစ်ကိုနဲ့ တန်းတူရည်တူမိတ်ဆွေဖွဲ့ဖို့ အရည်အချင်း ပြည့်မီတဲ့သူတွေပါပဲ"</p> <p> </p> <p>"ပိုက်ဆံယူပြီး အဖွဲ့ထဲထည့်လိုက်တော့။ ဟားဟားဟား"</p> <p> </p> <p>ပိုက်ဆံရပေါက်ရလမ်းကို ငြင်းဆန်သူမှာ အရူးပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ကျန်းမုန့်လောင်လည်း ထိုလူ့ကို အဖွဲ့ထဲသို့ ချက်ချင်းထည့်ရန် အိုင်းရင်းကို ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>မကြာခင်မှာပင် ကျန်းမုန့်လောင်သည် ထိုအဆင့်ရှစ်သက်ရှိထံမှ သူငယ်ချင်းအဖြစ် တောင်းခံလွှာတစ်ခုကို လက်ခံရရှိခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>"ဂါယာစကြဝဠာအင်ပါယာတဲ့။ နာမည်ကတော့ အလန်းစားပဲ"</p> <p> </p> <p>ကျန်းမုန့်လောင်လည်း အပ်နှံလွှာထဲရှိ အချက်အလက်များကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီလူက ဂါယာဆိုတဲ့ နာမည်ကိုတောင် သုံးထားတာပဲ"</p> <p> </p> <p>ကမ္ဘာမြေတွင်မူ ဂါယာဆိုသည်မှာ ကမ္ဘာမြေစောင့်နတ်သမီး၏ နာမည်ဖြစ်ပြီး ဒဏ္ဍာရီများတွင် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဖြစ်တည်မှုတစ်ခုပင်။ စကြဝဠာမျိုးနွယ်စုများတွင်မူ ဤနာမည်က မည်သည့်အရာကို ကိုယ်စားပြုကြောင်း မသိရသေးပေ။</p> <p> </p> <p>"သူက ဂါယာအင်ပါယာရဲ့ ဘုရင်လား"</p> <p> </p> <p>ထိုနာမည်ကို ကြားလိုက်သည်နှင့် အိုင်းရင်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။</p> <p> </p> <p>"မင်း ဒီလူ့ကို သိလို့လား"</p> <p> </p> <p>"သူကတော့ ကျွန်တော့်ကို မသိပေမဲ့ ဒီစကြဝဠာထဲမှာ သူ့ကိုမသိတဲ့လူ ရှိမယ်မထင်ဘူး"</p> <p> </p> <p>အိုင်းရင်းက ဆိုချေသည်။</p> <p> </p> <p>"စစ်သေနင်္ဂဗျူဟာကျောင်းတော်အကြောင်း ကြားဖူးလား"</p> <p> </p> <p>ကျန်းမုန့်လောင် ခေါင်းခါပြလိုက်၏။ သူသည် "ထူးရှယ်နတ်ဘုရားကျောင်းတော်"ကိုသာ သိပေသည်။ ကမ္ဘာပေါ်တွင်လည်း စစ်တက္ကသိုလ်များရှိသော်ငြား ဤစစ်သေနင်္ဂဗျူဟာကျောင်းတော်နှင့်မူ လားလားမျှ မသက်ဆိုင်ကြောင်း သိသာလှ၏။</p> <p> </p> <p>"စကြဝဠာထဲမှာ ကျောင်းတွေအများကြီး ရှိတယ်လေ။ အစ်ကို နားလည်မှာပါ။ တချို့က ယဉ်ကျေးမှု၊ တချို့က နက္ခတ္တဗေဒ၊ တချို့က စက်မှုနည်းပညာတွေကို သင်ကြားပေးကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ 'စစ်သေနင်္ဂဗျူဟာကျောင်းတော်'ကတော့ သိုင်းပညာရှင်တွေကို သီးသန့်လေ့ကျင့်ပေးတဲ့နေရာပဲ"</p> <p> </p> <p>"စကြဝဠာသိုင်းပညာရှင်များအသင်းနဲ့ ဘာကွာတာလဲ"</p> <p> </p> <p>ကျန်းမုန့်လောင်က ဆက်မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"စကြဝဠာသိုင်းပညာရှင်များအသင်းကတော့ အောင်မြင်ပြီးသားပညာရှင်တွေ စုပေါင်းပြီး ပညာဖလှယ်ကြတဲ့ နေရာမျိုးပေါ့။ ကျောင်းတော်ကတော့ ပညာသင်ယူနေသူတွေအတွက်ပါပဲ။ တကယ်တမ်းကျတော့ ဒီနှစ်ခုကြားမှာ ထွေထွေထူးထူး ကွာခြားချက်တော့ မရှိပါဘူး"</p> <p> </p> <p>"ဒီဂါယာဘုရင်ကတော့ တကယ့်'ဇော်'ပဲ။ သူက အဆင့်ရှစ်သက်ရှိတွေထဲမှာ အစွမ်းအထက်ဆုံး မဟုတ်နိုင်ပေမဲ့ သိုင်းပညာမှာတော့ ထိပ်ဆုံးပဲလို့ ပြောလို့ရတယ်။ သူ တိုက်ခဲ့သမျှ တိုက်ပွဲတွေမှာ သိုင်းနည်းစနစ်တစ်ခုတည်းကို နှစ်ကြိမ်ဆက်တိုက်သုံးတာတောင် မရှိဘူးလို့ ပြောကြတယ်"</p> <p> </p> <p>"ဪ... သိုင်းရူးပေါ့"</p> <p> </p> <p>"သိုင်းပညာတင် မဟုတ်ဘူး။ စစ်ပွဲကိုပါ ရူးသွပ်တာ"</p> <p> </p> <p>အိုင်းရင်းက ရှင်းပြသည်။</p> <p> </p> <p>"စကြဝဠာထဲမှာဖြစ်သမျှ စစ်ပွဲဆယ်ခုမှာ ငါးခုလောက်က တိုက်ရိုက်ဖြစ်စေ သွယ်ဝိုက်ဖြစ်စေ သူ့ကြောင့်ဖြစ်ရတာပဲ။ သူက ပေါင်းရသင်းရလွယ်တဲ့လူတော့ မဟုတ်ဘူး"</p> <p> </p> <p>"နားလည်ပြီ"</p> <p> </p> <p>ကျန်းမုန့်လောင်သည် ဂါယာအမည်ရှိ ထိုလူ၏ သူငယ်ချင်းအဖြစ် တောင်းခံလွှာကို ချက်ချင်းလက်ခံလိုက်သည်။ အဖွဲ့အတွင်း အစွမ်းထက်သူ များပြားလာလေလေ သူ ပိုစိတ်လှုပ်ရှားလာလေလေပင်။ ဤကဲ့သို့သော အဆင့်ရှစ်သက်ရှိမျိုးမှာ နောက်ပိုင်းတွင် တစ်ချိန်ချိန်၌ အသုံးတည့်လာမည်မှာ မြေကြီးလက်ခတ်မလွဲပေ။</p> <p> </p> <p>"ဂါယာစကြဝဠာအင်ပါယာအရှင်ဘုရင်.. အဖွဲ့ထဲ ဝင်လာပြီလား"</p> <p> </p> <p>"အမလေး... ဆရာသခင်ရဲ့ သြဇာအာဏာကတော့ မယုံနိုင်စရာပဲ"</p> <p> </p> <p>"ဘုရားရေ... ဒီအဖွဲ့ထဲမှာ လူကြီးလူကောင်းတွေချည်းပဲ။ အဆင့်ခြောက်သက်ရှိဖြစ်တဲ့ ကျွန်တော်တောင် စကားမပြောရဲတော့ဘူး။ အထင်သေးခံရမှာ ကြောက်လို့"</p> <p> </p> <p>ဂါယာဝင်ရောက်လာခြင်းကား အဖွဲ့တစ်ခုလုံးကို ဆူညံသွားစေခဲ့ပြီး အချို့မှာမူ သူနှင့် နီးစပ်ခွင့်ရရန် ကြိုးစားကြသလို အချို့လည်း ဖော်လံဖားလုပ်နေကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>အခြားသူများနှယ် ဂါယာကလည်း သူငယ်ချင်းအဖြစ် အပ်နှံကာ နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် သူ့ဆက်သွယ်ရေးစာမျက်နှာတွင် တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့လေသည်။ နှစ်ပေါင်း သန်းနှင့်ချီ၍ နေထိုင်လာကြသော ဤလူကြီးပိုင်းများမှာ အတွေ့အကြုံရင့်ကျက်သူများ ဖြစ်ကြလေရာ ဤအဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်ကို လက်နက်သွန်းလုပ်ခိုင်းရန်မှာ ချက်ချင်းမဖြစ်နိုင်ကြောင်း သူတို့ ကောင်းကောင်းသိထားကြသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူ၏ ကြယ်ဆယ်ပွင့်တန် စာအိတ်နီမှာ ဆရာသခင်၏ စိတ်ထဲတွင် စွဲထင်ကျန်ရစ်စေမည်ဖြစ်ပြီး အခွင့်အရေးရလာသည့်အခါ သူသည် အခြားသူများထက် ဦးစားပေးအဆင့် ပိုမြင့်လိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်ထားသည်။</p> <p> </p> <p>"အိုင်းရင်း.. အဖွဲ့ထဲမှာ ကြေညာချက်တစ်ခု ထုတ်ပေးပါဦး။ နောက်ပိုင်းဆိုရင် အဖွဲ့ထဲဝင်မယ့် အသင်းဝင်ကြေးကို ဆယ်ဆတိုးလိုက်ပြီလို့"</p> <p> </p> <p>"ဟင်..."</p> <p> </p> <p>အိုင်းရင်းခမျာ မှင်တက်သွားချေသည်။ တစ်နှစ်လျှင် စကြဝဠာဒင်္ဂါးပြား၁၀ထရီလီယံဆိုသည်မှာ ဓားပြတိုက်နေခြင်း မဟုတ်ပါလော။</p> <p> </p> <p>"စိတ်မပူပါနဲ့။ မကြာခင် ဘယ်သူမှ မကန့်ကွက်ဘဲ လိုလိုလားလားနဲ့ ပေးကြလိမ့်မယ်"</p> <p> </p> <p>ကျန်းမုန့်လောင်က ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီအဖွဲ့ထဲက လူတိုင်းက ငါတို့ရဲ့ အရင်းအမြစ်တွေပဲလေ။ စဉ်းစားကြည့်။ သာမန်အဆင့်ခြောက်သက်ရှိတစ်ယောက်က အဆင့်ရှစ်သက်ရှိတွေရဲ့ရှေ့မှာ စကားပြောခွင့်ရှိပါ့မလား"</p> <p> </p> <p>အိုင်းရင်း ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်သည်။ သူကိုယ်တိုင် ထိုအဆင့်ကို မရောက်သေးသော်လည်း အဆင့်ခြောက်သက်ရှိတစ်ဦးသည် အဆင့်ရှစ်သက်ရှိများရှေ့တွင် ရှိနေရခြင်းမှာလည်း သူ အဆင့်ခြောက်သက်ရှိများရှေ့၌ ရှိနေသလိုဖြစ်လိမ့်မည်ဟု အိုင်းရင်း တွက်ဆလိုက်သည်။ စကားပြောရန် မဆိုထားနှင့်။ တစ်ဖက်လူက လှည့်ပင်ကြည့်မည်မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>"ဒါပေမဲ့ ငါ့အဖွဲ့ထဲမှာတော့ တစ်နှစ်ကို တစ်ဆယ်ထရီလီယံသုံးလိုက်တာနဲ့ အဆင့်ရှစ်သက်ရှိတွေနဲ့ သူငယ်ချင်းဖြစ်ခွင့်ရမယ့် အခွင့်အရေး ရှိသွားပြီလေ။ မတန်ဘူးလား"</p> <p> </p> <p>"နားလည်ပြီ"</p> <p> </p> <p>ဘေးနားရှိ ရှာယန်နာက ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>"ဆရာသခင်က စကြဝဠာအရှင်သခင်တွေနဲ့ ဆက်သွယ်ဖို့တင် အဖွဲ့ဖွဲ့တာမဟုတ်ဘဲ သူတို့ရဲ့အရင်းအမြစ်တွေနဲ့ ကွန်ရက်တွေကို နောက်ထပ်'ကုန်ပစ္စည်း'တစ်ခုအနေနဲ့ ပြောင်းလဲလိုက်တာပဲ"</p> <p> </p> <p>"မင်းရဲ့ကောင်မလေးက ထက်မြက်သားပဲ"</p> <p> </p> <p>ကျန်းမုန့်လောင်က ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ပြီးတော့ ပစ္စည်းက ရှားမှ တန်ဖိုးတက်တာလေ။ တစ်နှစ်ကို အဖွဲ့ဝင်ခွင့်နေရာတစ်ရာဖွင့်ပေးမယ်။ အဲ့ဒီအခါကျရင် အဲဒီနေရာကိုရဖို့ သူတို့ လုယက်ကြလိမ့်မယ်"</p> <p> </p> <p>"ဒါက အစ်ကိုပြောတဲ့... အင်း... 'အုပ်စုတွင်းစီမံခန့်ခွဲမှု'လို့ ခေါ်တာလား"</p> <p> </p> <p>အိုင်းရင်းသည် ဤလုပ်ငန်းစဉ်၏ အနှစ်သာရကို စတင်မြင်ယောင်လာသည်။</p> <p> </p> <p>"မင်း သင်ယူစရာတွေ အများကြီးကျန်သေးတယ်"</p> <p> </p> <p>ကျန်းမုန့်လောင်က ဆိုလေ၏။</p> <p> </p> <p>"ငါတို့ မရောက်သေးဘူးလား။ ပျံသန်းလာတာ တော်တော်တောင်ကြာနေပြီ"</p> <p> </p> <p>ထိုအထက်တန်းလွှာများ စုဝေးရာ ဂြိုဟ်များသို့ သွားရောက်ရန်မှာ နေရာရွှေ့ပြောင်း၍ မရသဖြင့် အထူးသီးသန့် အာကာသယာဉ်ကို စီးနင်းရသည်။ ထို့ပြင် ထိုဂြိုဟ်များပေါ်သို့ တရားဝင် ဝင်ရောက်ရန်အတွက် လူတိုင်း၌ 'အမှတ်အသား' ပါရှိရမည်ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>"ရောက်တော့မယ်။ ဟိုဘက်က ခရမ်းရောင်ဂြိုဟ်ပဲ"</p> <p> </p> <p>"ဒါကို ဂြိုဟ်လို့ခေါ်တာလား"</p> <p> </p> <p>ကျန်းမုန့်လောင် ခရမ်းရောင်ဂြိုဟ်လေးကို မြင်လိုက်ရသည်။ ၎င်း၏အချင်းမှာ ကမ္ဘာမြေ၏ ဆယ်ပုံတစ်ပုံခန့်သာ ရှိဟန်တူပြီး ခရမ်းစွဲကျောက်နှင့် တူညီကာ အလင်းဖောက်နိုင်ပြီး အလွန်မြင့်မြတ်ခန့်ညားလှသော အသွင်ကို ဆောင်နေပေသည်။</p> <p> </p> <p>"အဲ့ဒါကလည်း လူလုပ်ကြယ်တစ်ခုပဲလေ"</p> <p> </p> <p>အိုင်းရင်းက မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အဲ့ဒီခရမ်းရောင်ပစ္စည်းတွေကို 'အင်ပါယာသလင်းကျောက်'လို့ ခေါ်တယ်။ အဆင့်သုံးနဲ့ အထက်ရှိတဲ့ မျိုးနွယ်စုအရှင်သခင် အများစုက သူတို့ရဲ့နေအိမ်နဲ့ နန်းတော်တွေကို ဆောက်ဖို့ ဒီရှားပါးကျောက်ကို သုံးကြတာများတယ်။ တချို့အဆင့်ငါးမျိုးနွယ်စုရဲ့ အုပ်ချုပ်သူတွေဆိုရင် နန်းတော်တစ်ခုလုံးကိုတောင် ဒီပစ္စည်းနဲ့ဆောက်ကြတာ"</p> <p> </p> <p>"ဒီကျောက်က အဖိုးတန်လို့လား"</p> <p> </p> <p>"သူက အရမ်းမာကျောတယ်လေ။ အဆင့်ငါးအခြေခံအာကာသသင်္ဘောတွေရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကိုတောင် ခံနိုင်ရည်ရှိတယ်။ ထွက်နှုန်းကလည်း အရမ်းနည်းတော့ စပေါ်ကတည်းက အထက်တန်းလွှာတွေရဲ့ ပြယုဂ် ဖြစ်လာတာပဲ"</p> <p> </p> <p>"ဒါဆို စိန်တွေလိုမျိုး ကြော်ငြာကောင်းလို့ နာမည်ကြီးတာပေါ့"</p> <p> </p> <p>ကျန်းမုန့်လောင်သည် ၎င်း၏မာကျောမှုကို စိတ်မဝင်စားပေ။ သတ္တုစပ်အများစုမှာ ဤအရာထက် ပိုမိုမာကျောနိုင်သည်ဖြစ်ရာ ၎င်းမှာ ဟိတ်ဟန်ထုတ်ရန်အတွက်သာ ဖြစ်မည်ဟု တွက်ဆလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီလောက်ကြီးတဲ့ အင်ပါယာသလင်းကျောက်ဆိုရင် ကုန်ကျစရိတ်တင် ကြယ်ငါးပွင့်ကျော်လောက် ရှိမယ်"</p> <p> </p> <p>အိုင်ရင်းက ခန့်မှန်းလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ဝိုး... အဆင့်ငါးမျိုးနွယ်စုငါးရာရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုတွေကို ဒီဂြိုဟ်သေးသေးလေးထဲမှာ ပုံအောထားတာပဲ။ အဲဒါကြောင့် သူဌေးကြီးတွေပဲ သွားခွင့်ရှိတာ မဆန်းပါဘူးလေ.."</p> <p> </p> <p>"ရှာယန်နာ ရှာဇီနာ"</p> <p> </p> <p>သူတို့ ဆင်းလိုက်သည်နှင့် အနောက်ဘက်မှ တစ်စုံတစ်ယောက်က ညီအစ်မနှစ်ယောက်၏ နာမည်ကို လှမ်းခေါ်လိုက်ခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>ကျန်းမုန့်လောင် လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ သူတို့နှင့်ရွယ်တူခန့်ရှိသော လူငယ်တစ်ယောက်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထို့ပြင် အိုင်ရင်းအပေါ် ထားရှိသော သူ့အကြည့်မှာ ရန်လိုမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါက ရုပ်ရှင်တွေထဲကလို 'အချစ်ပြိုင်ဘက်'ဆိုတဲ့ အခြေအနေမျိုးလား"</p> <p> </p> <p>ကျန်းမုန့်လောင်က တိုးတိုးလေး ကပ်မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>အိုင်းရင်းက ခါးသက်သက်ပြုံးလျက် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါကတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ သူက ရှာယန်နာရဲ့ အစ်ကိုပါ။ အန်ဒရိုမီဒါမျိုးနွယ်စုရဲ့ တော်ဝင်မိသားစုဝင်တစ်ယောက်ပေါ့"</p> <p> </p> <p>"ဪ... ယောက်ဖလောင်းပေါ့"</p> <p> </p> <p>ကျန်းမုန့်လောင်မှာ ထိုလူငယ်၏ရုပ်ရည်က ညီအစ်မနှစ်ယောက်နှင့် ဆင်တူနေကြောင်း သတိပြုမိသွားသည်။</p> <p> </p> <p>"လာပြန်ပြီ.. ဒီဂလက်ဆီမျိုးနွယ်စုကကောင်ပဲလား"</p> <p> </p> <p>ထိုလူငယ်က အိုင်းရင်းထံသို့ ဒေါသတကြီး လျှောက်လှမ်းလာသည်။</p> <p> </p> <p>"ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက်က ငါ သတိပေးခဲ့ပြီးပြီလေ။ မင်း ရှာယန်နာ့ကို ကယ်ခဲ့တယ်ဆိုပေမယ့် မင်းရဲ့အဆင့်အတန်းက သူ့ကို ပိုးပန်းဖို့ မထိုက်တန်ဘူးလို့။ မင်း ငါ့စကားကို တစ်ဖက်နားကဝင်ပြီး တစ်ဖက်နားကထုတ်ပစ်လိုက်တာလား"</p> <p> </p> <p>"ဟေ့ ကိုယ့်လူ"</p> <p> </p> <p>ကျန်းမုန့်လောင်က ထိုလူငယ်၏စကားကို ဖြတ်ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>"မင်း အခု ဘာပြောလိုက်တာလဲ။ သူက မင်းညီမကို ပိုးပန်းဖို့ မထိုက်တန်ဘူး ဟုတ်လား"</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်တယ်လေ"</p> <p> </p> <p>ထိုလူငယ်က ကျန်းမုန့်လောင်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"သူ့မှာ ဘာအဆင့်အတန်းရှိလို့လဲ။ ငါတို့ မိသားစုက ဘယ်လိုအဆင့်အတန်းမျိုးမို့လို့လဲ"</p> <p> </p> <p>"ခင်ဗျားတို့က အဆင့်ငါးမျိုးနွယ်စုကလား"</p> <p> </p> <p>ကျန်းမုန့်လောင်က သိလျက်နှင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"မင်းက ဘယ်သူလဲ"</p> <p> </p> <p>ကျန်းမုန့်လောင်က အဆင့်ငါးမျိုးနွယ်စုအကြောင်း ပြောလိုက်သဖြင့် ထိုလူငယ်၏ စိတ်ထဲတွင် တစ်ခုခုထူးဆန်းသွားသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>"ငါ ဘယ်သူလဲဆိုတာ အရေးမကြီးပါဘူး။ဒါပေမဲ့ ငါ့ညီလေးမှာ အဆင့်လေးမျိုးနွယ်စုတွေအများကြီးရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုတွေနဲ့ စကြဝဠာဒင်္ဂါးပြားထရီလီယံပေါင်းများစွာ ရှိတယ်။ ငါ့အထင်တော့ သာမန်အဆင့်ငါးမျိုးနွယ်စုက မင်းသမီးတစ်ပါးနဲ့ဆိုရင် သူက တော်တော်သင့်တော်နေပြီ မဟုတ်ဘူးလား"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>***************</p> <p> </p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save