Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၃၆၅)</h2> <h2 style="text-align: center;">တာအိုရဲဘော် ဝေလငါးနီ ထွက်ပြေးသွားခြင်း၊ ဘေးဒုက္ခကို အလွယ်တကူ ဖြတ်ကျော်ခြင်း (၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>တစ်နည်းအားဖြင့် ဆိုရလျှင်၊ ဤပင်လယ်ပြင်ဒေသသည် ရွှေအမြုတေ ဇန်ရန် တစ်ဦး၏ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှုကို မရရှိတော့ချေ။</p> <p> </p> <p>ဤထုတ်ဖော်ပြောဆိုမှုက ထိုဒေသရှိ ကျင့်ကြံသူများကို တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>အခြားသူများ မထွက်ပြေးရသေးမီမှာပင်၊ တာအိုရဲဘော် ဝေလငါးနီက စတင် ထွက်ပြေးသွားလိမ့်မည်ဟု မည်သူကမျှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ကြချေ။</p> <p> </p> <p>လောလောဆယ်တွင် ဤရွှေအမြုတေ ဇန်ရန် နှစ်ဦး၏ သွားရာလမ်းကို မည်သူကမျှ မသိရှိကြပေ။</p> <p> </p> <p>ကျင့်ကြံသူ အများအပြားသည် သူတို့၏ အနာဂတ်နှင့် ပတ်သက်၍ မသေချာမရေရာမှုများ၊ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြ၏။</p> <p> </p> <p>"ဟားဟား၊ ငါတို့ စောစောစီးစီးကတည်းက ထွက်သွားသင့်တယ်လို့ ငါပြောခဲ့တယ် မဟုတ်လား။"</p> <p> </p> <p>"မင်းတို့တွေ မထွက်သွားသေးခင်၊ ရွှေအမြုတေ ဇန်ရန်တွေက အရင် ထွက်ပြေးသွားလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူက ထင်မှာလဲ။"</p> <p> </p> <p>"ဒီခေတ်ကြီးမှာ လူတွေက သစ္စာဆိုတာ နည်းနည်းလေးတောင် မရှိကြတော့ဘူး။"</p> <p> </p> <p>သတင်းကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် အသွင်သောင်းပြောင်း ဆေးမီးဖိုက လှောင်ပြောင်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ ၎င်းတွင်သာ အစာအိမ် ရှိနေမည်ဆိုပါက၊ ဗိုက်နာလာသည်အထိ ရယ်မောနေမည်မှာ အသေအချာပင်။</p> <p> </p> <p>"မင်းက ဘာသိလို့လဲ။ တာအိုရဲဘော် ဝေလငါးနီ ထွက်သွားတာက တကယ်တော့ ကောင်းတဲ့ကိစ္စတစ်ခု၊ ကြီးမားတဲ့ ကိစ္စတစ်ခုပဲ။"</p> <p> </p> <p>ကျန်းဖန်၏ မျက်လုံးများက အရောင်လက်သွားသော်လည်း၊ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး အလွန်အမင်း ဝမ်းသာပျော်ရွှင်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>နိမိတ်ဖတ်အင်းက သူ့ကို အဘယ့်ကြောင့် မထွက်သွားဘဲ ဤနေရာတွင် ဆက်နေရန် အကြံပေးခဲ့သည်ကို သူ နောက်ဆုံးတွင် သူ နားလည်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ယခု ပြန်လည် စဉ်းစားကြည့်ပါက၊ မီးကြေးနီကျွန်းပေါ်တွင် ဆက်နေခြင်းက အမှန်တကယ်ပင် အကောင်းဆုံးနှင့် အလုံခြုံဆုံး ရွေးချယ်မှုပင် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>"ကြီးမားတဲ့ ကိစ္စတစ်ခု၊ ဘာလို့လဲ။"</p> <p> </p> <p>အသွင်သောင်းပြောင်း ဆေးမီးဖိုသည် နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ရွှေအမြုတေ ဇန်ရန် တစ်ဦးသည် ရွှေအမြုတေ အင်အားစုတစ်ခုမှ ထွက်ခွာသွားချိန်တွင် ထိုအင်အားစုမှာ ပြိုကွဲသွားလေ့ရှိရာ၊ ၎င်းက မည်သို့လုပ် ကောင်းသောကိစ္စ ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။</p> <p> </p> <p>၎င်းသည် လုံးဝကို မှင်တက်သွားပြီး ၎င်း၏ နောက်ကွယ်ရှိ လျှို့ဝှက်ချက်များကို နားမလည်နိုင်ခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>"အကယ်၍ ရွှေအမြုတေ ဇန်ရန်သာ တကယ် ထွက်ပြေးသွားတာဆိုရင်တော့ ကောင်းတဲ့ကိစ္စ မဟုတ်ဘူးပေါ့။"</p> <p> </p> <p>"ဒါပေမယ့် တာအိုရဲဘော် ဝေလငါးနီ က ကွာခြားတယ်၊ သူက ဒီတိုင်း ထွက်ပြေးသွားတာ မဟုတ်ဘူး၊ မဟာဗျူဟာမြောက် ဆုတ်ခွာသွားတာ။"</p> <p> </p> <p>"ပြီးတော့ သူက ယွမ်ယင်း ဝိညာဉ်ပစ္စည်း တစ်ခုနဲ့အတူ ထွက်ပြေးသွားတာလေ။"</p> <p> </p> <p>"ကျင့်ကြံခြင်းလောကလို ကျယ်ဝန်းလှတဲ့ နေရာကြီးမှာ၊ တာအိုရဲဘော် ဝေလငါးနီ ဘယ်ကိုသွားမလဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိနိုင်ဘူး။ သူတို့ ရှာချင်ရင်တောင် ရှာတွေ့နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။"</p> <p> </p> <p>"တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရရင် တာအိုရဲဘော် ဝေလငါးနီ နဲ့ သူရဲ့အဖွဲ့က အခုအချိန်မှာ အလွန်တရာ ဘေးကင်းလုံခြုံနေမှာ၊ အခြား ရွှေအမြုတေ ဇန်ရန်တွေရဲ့ ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်ခံရမယ့် အန္တရာယ်လည်း မရှိတော့ဘူး။"</p> <p> </p> <p>"တကယ်တမ်းတော့ သူတို့က ယွမ်ယင်း ဝိညာဉ်ပစ္စည်းကို ရရှိထားပြီး ဖြစ်တဲ့အတွက်၊ အနာဂတ်မှာ ယွမ်ယင်း အဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်မယ့် အခွင့်အရေးတောင် ရှိနေသေးတယ်။"</p> <p> </p> <p>"ယွမ်ယင်း ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး ဖြစ်လာတာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက်၊ သူတို့က ရိလင် ကျွန်းစုမှာရှိတဲ့ ရွှေအမြုတေ ဇန်ရန် အားလုံးရဲ့ အထက်မှာ ရပ်တည်နိုင်တော့မှာပဲ။"</p> <p> </p> <p>ကျန်းဖန်က လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ဒါက ဖြစ်နိုင်ခြေ တစ်ခုပဲလေ။</p> <p> </p> <p>"ယွမ်ယင်း ဝိညာဉ်ပစ္စည်း ရှိနေရင်တောင်မှ၊ သူတို့ ယွမ်ယင်းအဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်မလား ဆိုတာက မသေချာသေးပါဘူး။"</p> <p> </p> <p>အသွင်သောင်းပြောင်း ဆေးမီးဖိုသည် အတော်လေး နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေဆဲပင်။</p> <p> </p> <p>"အမှန်ပဲ၊ ဒါက ဖြစ်နိုင်ခြေ တစ်ခုမျှသာပါ။"</p> <p> </p> <p>"ဒါပေမယ့် အဲဒါက လုံလောက်နေပြီလေ။"</p> <p> </p> <p>"ရွှေအမြုတေ ဇန်ရန်တွေ အနေနဲ့ဆိုရင် သူတို့အားလုံးက ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲတဲ့ မြေခွေးအိုကြီးတွေ မဟုတ်ဘူးလား။"</p> <p> </p> <p>"သူတို့က သူတို့ကိုယ်တိုင်ကိုသာမက သူတို့ရဲ့ မိသားစုတွေနဲ့ သူတို့ နောက်ကွယ်က အင်အားစုတွေကိုပါ ကိုယ်စားပြုနေကြတာ။"</p> <p> </p> <p>"တာအိုရဲဘော် ဝေလငါးနီ နဲ့ ယွီရော့လင်တို့ ယွမ်ယင်းအဆင့်ကို မတက်လှမ်းနိုင်ဘူး ဆိုတဲ့အပေါ်မှာ ဘယ်သူကမှ လောင်းကြေးထပ်ရဲမှာ မဟုတ်ဘူး။"</p> <p> </p> <p>"အကယ်၍ သူတို့သာ အောင်မြင်သွားရင်၊ သူတို့တွေ လုံးဝ ပျက်စီးသွားရလိမ့်မယ်။"</p> <p> </p> <p>"ဒါကြောင့် သူတို့ လောင်းကြေးထပ်စရာ မလိုဘူး။ အခြေအနေတွေ ဘယ်လို ဖြစ်လာမလဲဆိုတာကို တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်နေရုံပဲ။"</p> <p> </p> <p>ကျန်းဖန်က ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ငါ နားလည်သွားပြီ။"</p> <p> </p> <p>"ရွှေအမြုတေ အင်အားစုတွေအတွက် ဝေလငါးနီကျွန်း ပင်လယ်ပြင်ဒေသက တကယ်တော့ ဘာမှမဟုတ်ဘူးပဲ။"</p> <p> </p> <p>"အနည်းဆုံးတော့ ဒါက ရွှေအမြုတေ ဇန်ရန် တစ်ယောက်အတွက် မဖြစ်မနေ လိုအပ်တဲ့ တန်ဖိုးဖြတ်မရတဲ့ ရတနာတစ်ခုတော့ မဟုတ်ဘူး။"</p> <p> </p> <p>"ဒီပင်လယ်ပြင်ဒေသက ကျွန်းတွေကို သူတို့ ရသွားရင်တောင်မှ၊ ဒါက အပိုဆုလောက်ပဲ ဖြစ်ပြီး ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ နည်းနည်း ပိုရလာရုံလောက်ပဲ ရှိမှာ။"</p> <p> </p> <p>"ဒီလို ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲတဲ့ ရွှေအမြုတေ ဇန်ရန် အိုကြီးတွေဟာ ဒီလောက် အသေးအဖွဲ အကျိုးအမြတ်လေးတွေအတွက်နဲ့ အနာဂတ်က ယွမ်ယင်း ကျင့်ကြံသူတွေကို ရန်စမိနိုင်တဲ့ ကြီးမားတဲ့ အန္တရာယ်ကို ယူစရာ အကြောင်းမရှိဘူး။"</p> <p> </p> <p>"ဒီတော့ တာအိုရဲဘော် ဝေလငါးနီ နဲ့ သူ့အဖွဲ့ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက်ပိုင်းမှာ၊ ဝေလငါးနီကျွန်း ပင်လယ်ပြင်ဒေသက အနာဂတ်မှာ တကယ်တော့ ပိုပြီး ဘေးကင်းလုံခြုံသွားနိုင်တယ်။"</p> <p> </p> <p>အသွင်သောင်းပြောင်း ဆေးမီးဖိုသည် ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>၎င်းသည် သခင်ဖြစ်သူကို လေးစားစွာ ကြည့်လိုက်မိသည်။ ဤကိစ္စ၏ နောက်ကွယ်တွင် ဤမျှ အမြော်အမြင် ကြီးမားသော အတွေးအခေါ်များ ရှိနေလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>တာအိုရဲဘော် ဝေလငါးနီနှင့် ယွီရော့လင်တို့ ထွက်ခွာသွားခြင်းက ဤပင်လယ်ပြင်ဒေသကို ပိုမို ဘေးကင်းလုံခြုံသွားစေမည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အနည်းဆုံးတော့ ၎င်းက ထိုရွှေအမြုတေ ဇန်ရန်များကို ဤနေရာသို့ မကျူးကျော်လာရဲအောင် ဟန့်တားပေးနိုင်မည် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>တစ်ခါတစ်ရံတွင် နောက်တစ်လှမ်း ဆုတ်လိုက်ခြင်းက တကယ်တော့ အင်အားကို ခိုင်မာအောင် တည်ဆောက်ခြင်း၊ ပြိုင်ဘက်ကို ခြိမ်းခြောက်ခြင်းနှင့် သူတို့ကို မဆင်မခြင် လှုပ်ရှားရန် တွန့်ဆုတ်သွားစေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"သေချာတာပေါ့၊ အဲဒါကြောင့် ငါက ဒီတစ်ကြိမ်မှာ ဝေလငါးနီကျွန်း ပင်လယ်ပြင်ဒေသကို ဘေးကင်းတယ်လို့ ပြောခဲ့တာ။"</p> <p> </p> <p>ကျန်းဖန် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>နိမိတ်ဖတ်အင်းထံမှ သတင်းစကားမှာ လုံးဝကို မှန်ကန်ကြောင်း သက်သေပြနိုင်ခဲ့ပြီဟု သူ ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>အပြောင်းအလဲ အားလုံးကို ရင်ဆိုင်ဖြေရှင်းရန် မပြောင်းမလဲဘဲ ဆက်နေခြင်းက အမှန်ကန်ဆုံး ရွေးချယ်မှုပင် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ ဤသတင်းကို ကြားပြီးနောက် လူတစ်ယောက်သည် ထိတ်လန့်တကြား ထွက်ပြေးသွားမည်ဆိုပါက၊ ၎င်းက သူတို့ကို ဘေးဒုက္ခထဲသို့သာ တွန်းပို့သွားလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဝေလငါးနီကျွန်းကို သစ္စာဖောက်ပြီး ဘက်ပြောင်းသွားခြင်းကို ဆိုထားနှင့်ဦး၊ ထိုသည်က သေလမ်းကို ရှာနေခြင်းပင် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>သေချာသည်မှာ ဤကဲ့သို့သော ခန့်မှန်းချက်သည် ရာခိုင်နှုန်းပြည့် မှန်ကန်နေမည် မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p>မဆင်မခြင် ပြုမူတတ်သော ရွှေအမြုတေ ဇန်ရန် အချို့က ဝေလငါးနီကျွန်းသို့ လာရောက်ကာ ဤပင်လယ်ပြင်ဒေသကို သိမ်းပိုက်ရန် ကြိုးစားမည့် အခွင့်အရေး အမြဲတမ်း ရှိနေပေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဤသည်မှာ ဖြစ်တန်စွမ်း အလွန်နည်းပါးသော ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>လူ့သဘာဝဆိုသည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ရှုပ်ထွေးလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဤကဲ့သို့ ဖြစ်တန်စွမ်း အလွန်နည်းပါးသော ဖြစ်ရပ်မျိုး ဖြစ်ပေါ်လာမည် မဟုတ်ကြောင်း နိမိတ်ဖတ်အင်းက သူ့ကို အသိပေးထားပြီး ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>မီးကြေးနီကျွန်းပေါ်တွင် ဆက်လက် နေထိုင်ခြင်းက နှိုင်းယှဉ်ချက်အရ ဘေးကင်းလုံခြုံပုံ ရပေသည်။</p> <p> </p> <p>"မေးစရာရှိတာက တာအိုရဲဘော် ဝေလငါးနီ ရဲ့ ခြိမ်းခြောက်နိုင်စွမ်းက ဘယ်လောက်ကြာကြာ ခံနိုင်မလဲ ဆိုတာပဲ။"</p> <p> </p> <p>အသွင်သောင်းပြောင်း ဆေးမီးဖိုက ဤမျက်မြင်မရသော ခြိမ်းခြောက်နိုင်စွမ်းမှာ အချိန်အကြာကြီး ခံမည်မဟုတ်ဟု ခံစားနေရ၏။</p> <p> </p> <p>မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ အကယ်၍ တာအိုရဲဘော် ဝေလငါးနီသာ အချိန်အတော်ကြာသည့်အထိ ပေါ်မလာပါက၊ အခြား ရွှေအမြုတေ ဇန်ရန်များသည် သူ့ကို ကြောက်ရွံ့နေတော့မည် မဟုတ်ဘဲ၊ သူ ယွမ်ယင်းအဆင့်ကို မတက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ဘူးဟုပင် တွေးထင်သွားနိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ယွမ်ယင်းအဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန်မှာ သဘာဝအားဖြင့် အလွန်တရာ ခက်ခဲလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>နှစ်တစ်ထောင် အတွင်းမှာပင် ဤအဆုံးအစမဲ့ ပင်လယ်ပြင်ဒေသမှ ယွမ်ယင်း ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ခြင်း မရှိချေ။</p> <p> </p> <p>ဤသည်က ယွမ်ယင်း ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး ဖြစ်လာရန် အမှန်တကယ် မည်မျှ ခက်ခဲကြောင်းကို ပြသနေပေသည်။</p> <p> </p> <p>"ငါမသိဘူး၊ ဒါပေမယ့် အနည်းဆုံးတော့ ဆယ်နှစ်လောက်တော့ ခံနိုင်ပါတယ်။"</p> <p> </p> <p>"ပြီးတော့ ဆယ်နှစ်လောက် တည်ငြိမ်မှုကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်တာက ငါ့အတွက် လုံးဝကို လုံလောက်ပါတယ်။"</p> <p> </p> <p>ကျန်းဖန် ပြုံးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>တာအိုရဲဘော် ဝေလငါးနီနှင့် ယွီရော့လင်တို့ ပျောက်ဆုံးသွားခြင်းက ထိုရွှေအမြုတေ အင်အားစုများကို အချိန်အကြာကြီး ဟန့်တားထားနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ သူတို့တွင် ဆယ်နှစ်အချိန် ရှိမည်ဆိုပါက လုံးဝကို လုံလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူ၏ ကျင့်ကြံမှု အမြန်နှုန်းအရ ဆိုရလျှင်၊ ဆယ်နှစ်အတွင်း သူသည် ရွှေအမြုတေအဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ကောင်း တက်လှမ်းနိုင်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်ကျလျှင် တာအိုရဲဘော် ဝေလငါးနီ ပြန်မလာသေးလျှင်တောင် သူသည် အခြား ရွှေအမြုတေ အင်အားစုများကို ကြောက်ရွံ့နေတော့မည် မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p>အဆုံးတွင် သူသည် တာအိုရဲဘော် ဝေလငါးနီ၏ မူလနေရာကိုပင် အစားထိုးကာ ဤပင်လယ်ပြင်ဒေသရှိ ရွှေအမြုတေ အင်အားစု၏ သခင်အသစ် ဖြစ်လာနိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>"အမှန်ပဲ။"</p> <p> </p> <p>အသွင်သောင်းပြောင်း ဆေးမီးဖိုသည် ဤအချက်ကို သဘောတူကြောင်း ပြသသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်မိ၏။</p> <p> </p> <p>အခြား ကျင့်ကြံသူများအတွက် ဆယ်နှစ်ဆိုသော အချိန်မှာ ဘာမှမဟုတ်ဘဲ မျက်စိတစ်မှိတ်မျှသာ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ၎င်း၏ သခင်အတွက်မူ ထိုအချိန်အတွင်း ကိစ္စများစွာ ဖြစ်ပျက်သွားနိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ယခုအခါ ၎င်း၏ သခင်သည် တည်ငြိမ်သော ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် ကျင့်ကြံရန် အချိန်ကိုသာ လိုအပ်နေခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>လောလောဆယ်တွင် ဤနေရာ၌ ဆက်နေပြီး ကျင့်ကြံခြင်းက အမှန်တကယ်ပင် အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှု ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ရွှမ်ကောင်းကင် ဓားဂိုဏ်း နှင့် ရှန်နုံးဂိုဏ်းတို့သည် စစ်ပွဲဆင်နွှဲနေကြဆဲဖြစ်ပြီး၊ ကုန်းတွင်းပိုင်းတွင် ပဋိပက္ခများ ပြင်းထန်နေဆဲ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ရိလင် ကျွန်းစု၏ ပင်လယ်ပြင်ဒေသမှာ အနည်းငယ် ပို၍ ဘေးကင်းလုံခြုံနေပြီး၊ အနည်းဆုံးတော့ ပရမ်းပတာဖြစ်မှုများနှင့် ပဋိပက္ခများကို လျော့နည်းစွာ ခံစားနေရပေသည်။</p> <p> </p> <p>…</p> <p> </p> <p>နောက်ထပ် ရက်အနည်းငယ် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဝေလငါးနီကျွန်း ပင်လယ်ပြင်ဒေသမှာ မည်သည့် စစ်ပွဲမျှ ဖြစ်ပွားခြင်း မရှိဘဲ ဆက်လက် ငြိမ်းချမ်းနေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ထိုရွှေအမြုတေ အင်အားစုများသည် မျက်ကန်းများဖြစ်နေပြီး တာအိုရဲဘော် ဝေလငါးနီ ထွက်ခွာသွားသည့် သတင်းကို လုံးဝ သတိမထားမိကြသည့်အလား ဖြစ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့သည် မည်သည့်အရာမျှ မဖြစ်ပျက်ခဲ့သကဲ့သို့ ပြုမူနေကြ၏။</p> <p> </p> <p>ဤပင်လယ်ပြင်ဒေသရှိ ကျင့်ကြံသူများသည် အစပိုင်းတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှု အချို့ကို ခံစားခဲ့ကြရသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဤအခြေအနေကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် သူတို့သည် စိတ်အေးလာကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။ အစောပိုင်းတုန်းက ငါတကယ်ကို လန့်သွားတာ။ ယွမ်ယင်း ဝိညာဉ်ပစ္စည်း သတင်း ပြန့်သွားပြီးတဲ့နောက်၊ ငါးမန်းနက်ကျွန်းနဲ့ ငါးနဂါးကျွန်းက ရွှေအမြုတေ အင်အားစုတွေ စစ်တပ်ကြီးတွေနဲ့ ချီတက်လာလိမ့်မယ်လို့ ငါထင်ခဲ့တာ၊ ဒါပေမယ့် ဘာမှ ဖြစ်မလာဘူးပဲ။"</p> <p> </p> <p>"ဟီးဟီး၊ ငါသိရသလောက်တော့ အစပိုင်းတုန်းက အဲဒီရွှေအမြုတေ ဇန်ရန်တွေက တကယ်ပဲ လာချင်ခဲ့ကြတာ၊ အချင်းချင်း မဟာမိတ်တောင် ဖွဲ့ခဲ့ကြသေးတယ်။ ဒါပေမယ့် တာအိုရဲဘော် ဝေလငါးနီ က ဒီတိုင်း ထွက်သွားလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူက ထင်မှာလဲ။ အဲဒါက အဲဒီရွှေအမြုတေ ဇန်ရန်တွေကို လုံးဝ မှင်တက်သွားစေတာပဲ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ တာအိုရဲဘော် ဝေလငါးနီ ကို မရှာတွေ့နိုင်ရင် သူတို့ရဲ့ ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်ရေး အစီအစဉ်ကလည်း အချည်းနှီး ဖြစ်သွားတာပဲလေ။"</p> <p> </p> <p>"အချည်းနှီးဖြစ်သွားရုံတင် မကဘူး၊ အကယ်၍ တာအိုရဲဘော် ဝေလငါးနီ သာ အနာဂတ်မှာ ယွမ်ယင်းအဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်ပြီး ပြန်လာခဲ့မယ်ဆိုရင်၊ အဲဒီရွှေအမြုတေ ဇန်ရန်တွေက ဝေလငါးနီကျွန်း အင်အားစုကို တကယ်ပဲ ဖြေရှင်းဖို့ ကြိုးစားခဲ့မယ်ဆိုရင် သူတို့ဟာ သေခန်းပြတ် ရန်သူတွေ ဖြစ်သွားပြီး သေချာပေါက် အသတ်ခံရမှာပဲ။"</p> <p> </p> <p>"အဲဒီရွှေအမြုတေ အင်အားစုတွေက မျက်ကန်းတွေလို ဟန်ဆောင်နေကြပြီး ငါတို့ ဝေလငါးနီကျွန်း ပင်လယ်ပြင်ဒေသကို မတိုက်ခိုက်ရဲတာ မဆန်းပါဘူး။ တာအိုရဲဘော် ဝေလငါးနီ ရဲ့ ယွမ်ယင်းအဆင့် တက်လှမ်းနိုင်မယ့် အလားအလာကို စိုးရိမ်နေကြလို့ ဖြစ်ရမယ်။"</p> <p> </p> <p>"သူတို့ စိုးရိမ်နေတာက တာအိုရဲဘော် ဝေလငါးနီ တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်လောက်ဘူး၊ ယွီရော့လင် ရဲ့ အနာဂတ် ယွမ်ယင်းအဆင့် တက်လှမ်းနိုင်မယ့် အလားအလာကိုလည်း စိုးရိမ်နေကြတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။"</p> <p> </p> <p>"ဒါကြောင့် လောလောဆယ်ပြောရရင် ငါတို့ ပင်လယ်ပြင်ဒေသက နှိုင်းယှဉ်ချက်အရတော့ ဘေးကင်းလုံခြုံနေပါသေးတယ်။"</p> <p> </p> <p>တစ်ကိုယ်တော် ကျင့်ကြံသူ အများအပြားသည် အပြင်းအထန် ဆွေးနွေးပြောဆိုနေခဲ့ကြ၏။</p> <p> </p> <p>တာအိုရဲဘော် ဝေလငါးနီ ထွက်ပြေးသွားပြီးနောက် ထိုရွှေအမြုတေ အင်အားစုများ အဘယ်ကြောင့် မလာရဲကြသနည်း ဆိုသည်ကို သူတို့ ယခု နားလည်သွားကြပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ အမည်းရောင် အိုးက အိုးမည်းကို မည်းသည်ဟု ပြောနေခြင်းနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ လူ့နှလုံးသားမှာ ရှုပ်ထွေးလှပြီး သူတို့သည် အနာဂတ်တွင် ကလဲ့စားချေခံရမည်ကို သတိထားနေစဉ်အတွင်း မဆင်မခြင် ပြဿနာရှာမည် မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဤအချိန်အတောအတွင်း ကျန်းဖန်သည် မီးကြေးနီကျွန်းပေါ်တွင် အေးချမ်းစွာ ကျင့်ကြံနေစဉ်၊ တာအိုရဲဘော် ဝေလငါးနီ၏ တပည့်ကြီးဖြစ်သူ ယာယီ ကျွန်းသခင် ကောင်းရွေ့ထံမှ ဆွေးနွေးမှုတစ်ခုအတွက် ခေါ်ယူခြင်းကို ခံလိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>သူ စဉ်းစားကြည့်ပြီး ပြဿနာ မရှိနိုင်ဘူးဟု ဆုံးဖြတ်ကာ ဝေလငါးနီကျွန်းသို့ ထွက်ခွာသွားခဲ့တော့သည်။</p> <p> </p> <p>…….</p> <p>***</p> <p> </p>


Save