Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၃၇၀)</h2> <h2 style="text-align: center;">ဘေးဒုက္ခကို အောင်မြင်စွာ ဖြတ်ကျော်ခြင်း၊ ကံဆိုးခြင်း လုံးဝ မကျရောက်လာပါ (၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် ဝရမ်းပြေး တစ်ဦးအနေဖြင့် တည်ငြိမ်သော ပိုင်နက်နယ်မြေ တစ်ခု ရှိရန်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ချေ။ ရွှမ်ကောင်းကင် ဓားဂိုဏ်း၏ လိုက်လံဖမ်းဆီးမှုကို ရှောင်ရှားရန် နေရာအနှံ့ ထွက်ပြေးနေရုံသာ တတ်နိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ တစ်နေရာတည်းတွင် အခြေချရန်အထိ ရဲတင်းပါက၊ သေချာပေါက် လိုက်လံသတ်ဖြတ်ခြင်း ခံရမည် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဤကဲ့သို့သော ဝရမ်းပြေး ရွှေအမြုတေ ဇန်ရန်သည် ဤသာမန် တစ်ကိုယ်တော် ကျင့်ကြံသူများ အတွက် အမှန်တကယ်ပင် ကြီးမားသော ခြိမ်းခြောက်မှုကြီး တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တစ်ဖက်လူတွင် ပိုင်နက်နယ်မြေ မရှိသလို ဝရမ်းပြေး တစ်ဦးလည်း ဖြစ်နေသောကြောင့် သူတို့သည် မည်သည့်အရာကိုမျှ ကြောက်ရွံ့နေမည် မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p>"ဒါပေမယ့် တိုက်ပွဲက ဒီလောက် ပြင်းထန်နေတာ၊ အဲဒီ ငါးမန်းနက်ကျွန်း သင်္ဘောပေါ်မှာ ရွှေအမြုတေ ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်များ ပါနေလို့လား။"</p> <p> </p> <p>တစ်စုံတစ်ယောက်က စုံစမ်းမေးမြန်းလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း ကျင့်ကြံသူများသာဆိုပါက၊ ဤမျှ ကြီးမားသော လှုပ်ခတ်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေရန် မဖြစ်နိုင်ချေ။</p> <p> </p> <p>ကြီးမြတ်သော ရွှေအမြုတေ ဇန်ရန် နှစ်ဦး တိုက်ခိုက်ခြင်းကသာ ဤကဲ့သို့သော နောက်ဆက်တွဲ ဂယက်များကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်၏။</p> <p> </p> <p>"အမှန်ပဲ၊ ငါးမန်းနက်ကျွန်းက ရွှေအမြုတေ ဇန်ရန် တစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ ဆရာကြီး ဇီယွီကို ဖုံးကွယ် ခေါ်ဆောင်လာခဲ့တာ။"</p> <p> </p> <p>"မူလကတော့ တခြား ဘေးဒုက္ခ ကျင့်ကြံသူတွေကို ကာကွယ်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာ၊ ဒါပေမယ့် မမျှော်လင့်ဘဲ သွေးနီမိစ္ဆာကို သွားဆွမိသလို ဖြစ်သွားတာပဲ။"</p> <p> </p> <p>"ခုနက လှိုင်းဂယက်တွေ အကြီးအကျယ် ထသွားတာက ဆရာကြီး ဇီယွီ နဲ့ သွေးနီမိစ္ဆာ တို့ရဲ့ တိုက်ပွဲကြောင့် ဖြစ်လာတာ။"</p> <p> </p> <p>အခြားလူတစ်ယောက်က ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဆရာကြီး ဇီယွီ ဖြစ်နေတာကိုး၊ သူက ဒီလောက် အစွမ်းထက်တာ သွေးနီမိစ္ဆာကို တားဆီးနိုင်တာ မဆန်းပါဘူး။"</p> <p> </p> <p>ကျင့်ကြံသူ အများအပြား ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားကြ၏။</p> <p> </p> <p>ငါးမန်းနက်ကျွန်းတွင် စုစုပေါင်း ရွှေအမြုတေ ဇန်ရန် ငါးဦး ရှိကြောင်း လူသိများပြီး၊ အစွမ်းအထက်ဆုံးမှာ တာအိုရဲဘော် ငါးမန်းနက်ဖြစ်ကာ၊ သူ၏နောက်တွင် ဆရာကြီး ဇီယွီ ရှိပေသည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ဖက်လူသည် ဤပင်လယ်ပြင်ဒေသတွင် တောက်ပသော မှတ်တမ်းတစ်ခုကို ချန်ထားရစ်ခဲ့သူ ဖြစ်ရာ၊ သွေးနီမိစ္ဆာကို ခုခံနိုင်ခြင်းမှာ ထူးဆန်းသော ကိစ္စမဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p>"အခုတော့ ကြည့်စရာ ပွဲကောင်းတစ်ပွဲ ရပြီ။"</p> <p> </p> <p>"သွေးနီမိစ္ဆာက နာမည်ကြီးတာ မှန်ပေမယ့်၊ ဆရာကြီး ဇီယွီ ကိုလည်း လျှော့တွက်လို့ မရဘူး။"</p> <p> </p> <p>"ဒီနာမည်ဆိုးနဲ့ ကျော်ကြားတဲ့ ဝရမ်းပြေးကို ဆရာကြီး ဇီယွီ က ဖမ်းဆီးနိုင်ကောင်း ဖမ်းဆီးနိုင်လိမ့်မယ်။"</p> <p> </p> <p>"ထွက်သွားတဲ့ သင်္ဘောတွေအတွက်တော့ နှမြောစရာပဲ။"</p> <p> </p> <p>"ရွှေအမြုတေ ဇန်ရန်တွေရဲ့ တိုက်ပွဲအောက်မှာ၊ အဲဒီကျင့်ကြံသူတွေ ဘေးဒုက္ခနဲ့ ရင်ဆိုင်ရဖို့ များတယ်။"</p> <p> </p> <p>တစ်စုံတစ်ယောက်က လွန်စွာ သနားစာနာစွာဖြင့် မှတ်ချက်ချလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ထွက်ခွာသွားသော သင်္ဘောများပေါ်ရှိ ထိုကျင့်ကြံသူများအတွက် ၎င်းမှာ လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားသော ဘေးဒုက္ခတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>မူလက သူတို့သည် မိမိတို့၏ အိမ်များသို့ ဘေးကင်းစွာ ပြန်ရောက်နိုင်မည် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ရွှေအမြုတေ ဇန်ရန်များ၏ ပစ်မှတ်ထားခြင်းကို ခံရလိမ့်မည်ဟု မည်သူက စိတ်ကူးယဉ်ကြည့်နိုင်မည်နည်း။</p> <p> </p> <p>ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူတို့သည် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ရန် အခွင့်အရေး အလွန်နည်းပါးသည်ဟု ဆိုရမည်ပင်။</p> <p> </p> <p>သေချာသည်မှာ ဆရာကြီး ဇီယွီ သာ မရှိပါက၊ သေချာပေါက် သေဆုံးရမည် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>"အသက်ရှင်ဖို့ အခွင့်အရေး နည်းတာ မဟုတ်ဘူး၊ သေဒဏ်ပေးခံရသလို ဖြစ်နေတာ။"</p> <p> </p> <p>"ဒီဘေးဒုက္ခက သွေးနီမိစ္ဆာ တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ဘူးလို့ ကြားတယ်။"</p> <p> </p> <p>"သွေးနီမိစ္ဆာက အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်ရှိတဲ့ တစ်ကိုယ်တော် ကျင့်ကြံသူ အယောက်တစ်ရာကျော်ကိုလည်း ခေါ်လာသေးတယ်။"</p> <p> </p> <p>"ဒီအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း တစ်ကိုယ်တော် ကျင့်ကြံသူ အများစုက ရွှမ်ကောင်းကင် ဓားဂိုဏ်းရဲ့ အလိုရှိနေတဲ့ ရာဇဝတ်ကောင်တွေချည်းပဲ။"</p> <p> </p> <p>"သူတို့မှာ သွားစရာ နေရာမရှိလို့ သွေးနီမိစ္ဆာ နဲ့အတူ ထွက်လာရတာ။"</p> <p> </p> <p>"ဒီတစ်ကြိမ် သူတို့ သွေးနီမိစ္ဆာ နောက်ကို လိုက်လာတာက အကျိုးအမြတ်တစ်ခု ရဖို့အတွက်ပဲ။"</p> <p> </p> <p>"ဒါကြောင့် ထွက်ခွာသွားတဲ့ သင်္ဘော အများအပြားဟာ ဒီအဖွဲ့ရဲ့ ကြားဖြတ် တိုက်ခိုက်တာကို ခံလိုက်ရတယ်။"</p> <p> </p> <p>အခြား ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးက လေးနက်စွာ ပြောလိုက်ပြီး၊ ငါးနဂါးကျွန်းမှ ထွက်ခွာသွားသော ကျင့်ကြံသူ အများစုမှာ သေချာပေါက် သေဆုံးရမည်ဖြစ်ကြောင်း ညွှန်ပြလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဤဘေးဒုက္ခ အဖွဲ့သည် ယခင်နှင့် လုံးဝ ကွာခြားလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>ယခင်က ကြုံတွေ့ရသော ဘေးဒုက္ခများမှာ စွမ်းအား အနည်းငယ်သာရှိသည့် ပြန့်ကျဲနေသော အင်အားစုများသာ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဘေးဒုက္ခသည် တပ်ဖွဲ့တစ်ခု ဖြစ်ပြီး၊ ရွှေအမြုတေ အင်အားစု တစ်ခု၏ အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်မှုနှင့် ညီမျှနေပေသည်။</p> <p> </p> <p>ငါးနဂါးကျွန်းမှ ထွက်ခွာသွားသော ထိုကျင့်ကြံသူများကို မည်သို့သော ကံကြမ္မာက စောင့်ကြိုနေမည်ကို စိတ်ကူးကြည့်၍ ရနိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါဆိုးတာပဲ၊ အဲဒီလိုဆိုရင် ငါတို့ ဘာလုပ်သင့်လဲ။"</p> <p> </p> <p>ကျင့်ကြံသူ အများအပြား၏ မျက်နှာအမူအရာများ အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>"ဒါက စိုးရိမ်စရာ ကိစ္စမဟုတ်ပါဘူး။"</p> <p> </p> <p>"သွေးနီမိစ္ဆာက အစွမ်းထက်တာ မှန်ပေမယ့်၊ ငါတို့ ရိလင် ကျွန်းစုကိုလည်း လွယ်လွယ်နဲ့ အထင်သေးလို့ မရဘူး။"</p> <p> </p> <p>"အထူးသဖြင့် ငါးနဂါးကျွန်းပေါ်က ရွှေအမြုတေ ငါးယောက်က ဒီအတိုင်း လက်ပိုက်ကြည့်နေကြမှာ မဟုတ်ဘူး။"</p> <p> </p> <p>"ငါတို့ ငါးနဂါးကျွန်းပေါ်မှာ ခဏလောက် ပုန်းနေသရွေ့၊ အကြပ်အတည်းက သဘာဝကျကျ ပြေလည်သွားမှာပါ။"</p> <p> </p> <p>ထိုကျင့်ကြံသူက လေးနက်စွာ ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"အဲဒီလိုဆိုရင်တော့ ငါတို့ စိတ်အေးရပြီ။"</p> <p> </p> <p>ကျင့်ကြံသူ အများအပြား စိတ်အေးသွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့သည်လည်း အလွန် ကံကောင်းခဲ့ကြ၏၊ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူတို့သည် ငါးနဂါးကျွန်းမှ အလျင်စလို ထွက်မသွားခဲ့ကြချေ။</p> <p> </p> <p>မဟုတ်ပါက ထိုဘေးဒုက္ခ အဖွဲ့နှင့် ဆုံတွေ့ရပြီး အသက်ရှင်ရန် အခွင့်အရေး အလွန်နည်းပါးသွားမည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါက ကြီးမားတဲ့ ဘေးဒုက္ခရဲ့ နိမိတ်လက္ခဏာပဲလား။"</p> <p> </p> <p>"ရွှေအမြုတေ ဘေးဒုက္ခ ကျင့်ကြံသူတွေနဲ့ မမျှော်လင့်ဘဲ ဆုံတွေ့ရတာ။"</p> <p> </p> <p>ဤစကားများကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ကျန်းဖန်၏ မျက်လုံးများက အရောင်လက်သွား၏။</p> <p> </p> <p>ဤဖြစ်ရပ်ကို သူ ကြိုတင် ခန့်မှန်းထားခဲ့သော်ငြားလည်း၊ တကယ်တမ်း ဖြစ်လာချိန်တွင် သူ အံ့သြနေမိဆဲပင်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ သူသာ ရွေးချယ်မှု မှားယွင်းခဲ့ပါက၊ သူသည်လည်း ရွှေအမြုတေ ဘေးဒုက္ခ ကျင့်ကြံသူများနှင့် ဆုံတွေ့ရနိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်ကျလျှင် ဘာတွေဖြစ်လာမည်ကို ပြောရန် ခက်ခဲလှ၏။</p> <p> </p> <p>အဆင့် (၂) ဝိညာဉ်ဆေးလုံး ဝယ်ရန် အပြင်ထွက်လာရုံမျှဖြင့် ဤကဲ့သို့သော ဖြစ်ရပ်မျိုးနှင့် ဆုံတွေ့ရလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဤအရာသည် သူ၏ ကံကြမ္မာဇာတာကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာရခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ကျန်းဖန် နားလည်ထား၏။</p> <p> </p> <p>'ကောင်းကင်နှင့်အမျှ ကံကောင်းခြင်းများ' ဆိုသည့် သူ၏ ကံကြမ္မာဇာတာသည် သူ့ထံသို့ လွှမ်းမိုးနိုင်လောက်သော ကံကြမ္မာကောင်းများနှင့် မရေမတွက်နိုင်သော အခွင့်အရေးများကို အမှန်တကယ် ယူဆောင်လာပေးသော်ငြားလည်း၊ ဘေးဒုက္ခ အမျိုးမျိုးကလည်း နောက်မှ လိုက်ပါလာတတ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤသည်ကိုပင် ကံကောင်းခြင်းနှင့် ကံဆိုးခြင်း အပြန်အလှန် ရစ်ပတ်နေခြင်းဟု ခေါ်ဆိုကြ၏။</p> <p> </p> <p>ဘေးဒုက္ခများနှင့် အခွင့်အရေးများမှာ အတူတကွ ယှဉ်တွဲနေသည့် ဖြစ်ရပ်များပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>များသောအားဖြင့် အကြီးမားဆုံးသော အခွင့်အရေးများသည် အကြီးမားဆုံးသော ဘေးဒုက္ခများမှ မွေးဖွားလာတတ်ကြ၏။</p> <p> </p> <p>ဤသည်မှာလည်း ရှောင်လွှဲ၍ မရနိုင်ချေ။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် တစ်နည်းအားဖြင့် သူသည် ကံဆိုးစေတတ်သူ တစ်ဦးနှင့် တူနေပြီး၊ သူသွားရာ နေရာတိုင်းတွင် ဘေးဒုက္ခများ မကြာခဏ ဖြစ်ပေါ်လေ့ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>မဟုတ်ပေ၊ ဤကဲ့သို့တော့ ပြော၍ မရနိုင်ချေ။</p> <p> </p> <p>ကျန်းဖန် မရှိလျှင်တောင်မှ၊ ဤဘေးဒုက္ခများသည် ပေါ်ပေါက်လာမည်သာဖြစ်ပြီး၊ ဖြစ်သင့်ဖြစ်ထိုက်သည်များ ဖြစ်လာမည်သာဟု ခန့်မှန်းရပေသည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် ဤဘေးဒုက္ခများ၏ ကံကြမ္မာဆီသို့ ဆွဲဆောင်ခံလိုက်ရရုံမျှသာ ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းက သူ့ကို ရိလင် ကျွန်းစုသို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>"အကယ်၍ ငါ ညနေစောင်းမှ ထွက်သွားရင် အခွင့်အရေးတွေ ရှိနိုင်တယ်။"</p> <p> </p> <p>"ပြီးတော့ အဲ့ဒါက ကံကောင်းခြင်း နိမိတ်တစ်ခုလည်း ဖြစ်တယ်။"</p> <p> </p> <p>"ဘယ်လို အခွင့်အရေးမျိုး ဖြစ်မလဲဆိုတာ သိချင်မိသားပဲ။"</p> <p> </p> <p>ကျန်းဖန်သည် သူ၏ မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး အလွန် သိချင်စိတ် ပြင်းပြနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ထင်ရှားသည်မှာ မတူညီသော အချိန်ကို ရွေးချယ်ထွက်ခွာခြင်းက မတူညီသော ရလဒ်များကို ဖြစ်ပေါ်စေခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>မွန်းတည့်ချိန်တွင် ထွက်ခွာခြင်းက နိမိတ်ဆိုးတစ်ခုဖြစ်ပြီး သေရေးရှင်ရေး ဘေးဒုက္ခ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ညနေစောင်းတွင် ထွက်ခွာခြင်းကမူ ကံကောင်းခြင်းဖြစ်ပြီး အခွင့်အရေးများကို ယူဆောင်လာပေး၏။</p> <p> </p> <p>အတွေးတစ်ချက်တည်းကပင် ကောင်းကင်နှင့် ငရဲကို ခွဲခြားပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူ အချိန်အကြာကြီး မစဉ်းစားနေခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>မကြာမီ နေဝင်သွားသည်နှင့် ညနေစောင်း အချိန်သို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ဤအချိန်တွင် ငါးနဂါးကျွန်းပေါ်ရှိ ကျင့်ကြံသူ အများစုမှာ ထွက်မသွားရဲကြတော့ချေ။</p> <p> </p> <p>အခြေခံအားဖြင့် သူတို့သည် ကျွန်းပေါ်တွင်သာ ဆက်နေကြပြီး၊ ရွှေအမြုတေ ဇန်ရန်များ၏ တိုက်ပွဲ အနိုင်အရှုံး ပေါ်လာမည်ကို တိတ်တဆိတ် စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။</p> <p> </p> <p>အနိုင်အရှုံး မပေါ်မီ အကယ်၍ သူတို့ ထွက်သွားပါက၊ ၎င်းမှာ သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် သေလမ်းကို ရှာနေခြင်းသာ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ဝှစ်</p> <p> </p> <p>သို့သော် ကျန်းဖန်ကမူ ကွာခြားသည်။ သူ၏ ပုံရိပ်သည် လှုပ်ရှားသွားပြီး သူ၏ အရှိန်အဝါများကို ဖုံးကွယ်ကာ ငါးနဂါးကျွန်းမှ တိတ်တဆိတ် ထွက်ခွာသွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>နိမိတ်ဖတ်အင်းက အကြံပြုထားသည့် ဦးတည်ရာအတိုင်း လိုက်ကာ သူသည် အရှေ့တောင်ဘက်သို့ ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>လမ်းတစ်လျှောက်တွင် သူသည် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးတစ်ယောက်ကိုမျှ မတွေ့ခဲ့ရသလောက်ပင်။</p> <p> </p> <p>ပင်လယ်ပြင်ကြီးမှာ အဆုံးအစမရှိ ကျယ်ပြောလှပုံရ၏။</p> <p> </p> <p>တစ်ခါတစ်ရံတွင် ပင်လယ်ပြင်ပေါ်၌ သင်္ဘောအကျိုးအပဲ့များနှင့် သွေးအများအပြားကိုသာ တွေ့မြင်ရပေသည်။</p> <p> </p> <p>ပင်လယ်ပြင်ပေါ်တွင် ရေပေါ်ပေါ်နေသော ရုပ်အလောင်းများကိုပင် တွေ့မြင်ရ၏။</p> <p> </p> <p>ဤတိုက်ပွဲမှာ အလွန် ပြင်းထန်ပုံရပြီး ပတ်ဝန်းကျင် ကီလိုမီတာ ရာနှင့်ချီ၍ သက်ရောက်မှု ရှိခဲ့သည်မှာ ထင်ရှားသည်။</p> <p> </p> <p>ကံကောင်း၍ ဤသည်မှာ ပင်လယ်ပြင် ဖြစ်နေခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ ကုန်းတွင်းပိုင်းတွင်သာ ဆိုပါက တောင်တန်း မည်မျှ ပျက်စီးသွားမည်ကို မည်သူက သိနိုင်မည်နည်း။</p> <p> </p> <p>သူ ကီလိုမီတာ မည်မျှ ပျံသန်းခဲ့သည်ကို မသိချေ။</p> <p> </p> <p>ရုတ်တရက် ကျန်းဖန်သည် အဝေးရှိ လူသူကင်းမဲ့သော ကျွန်းတစ်ကျွန်းသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>နိမိတ်ဖတ်အင်းက ညွှန်ပြနေသော အခွင့်အရေးမှာ ဤလူသူကင်းမဲ့သော ကျွန်းပေါ်တွင် ရှိရမည်ဟု သူ အလိုလို သိလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဝှစ်</p> <p> </p> <p>ချက်ချင်းပင် ကျန်းဖန်၏ ပုံရိပ်သည် လှုပ်ရှားသွားပြီး၊ သူ၏ အထွတ်အထိပ် ပြီးပြည့်စုံသည့်အဆင့် အရှိန်အဝါ ဖုံးကွယ်အင်းက သူ၏ အရှိန်အဝါ အားလုံးကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ကာ တောင်တစ်လုံးပေါ်သို့ တိတ်တဆိတ် ဆင်းသက်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>အနီးအနားတွင် အနက်ရောင် ဝတ်ရုံများကို ဝတ်ဆင်ထားသော အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း ကျင့်ကြံသူ တစ်စုကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့သည် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များနှင့် ကြမ်းကြုတ်သော အရှိန်အဝါများဖြင့် ဝန်းရံနေပြီး လူပေါင်းမရေမတွက်နိုင်အောင် သတ်ဖြတ်ထားသည့် သွေးများ စွန်းထင်းနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေ၏။</p> <p> </p> <p>မြေပြင်ပေါ်တွင် တွင်းချိုင့်များ ပြည့်နှက်နေပြီး ကျောက်တုံးများ ပြန့်ကျဲနေသည်။</p> <p> </p> <p>သံသယဖြစ်စရာမလိုပါ။ ဤအနက်ရောင် ဝတ်ရုံများဖြင့် အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း ကျင့်ကြံသူများသည် သွေးနီမိစ္ဆာ၏ လက်အောက်ငယ်သားများ ဖြစ်ကြ၏။</p> <p> </p> <p>သူတို့သည် အခြား အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း ကျင့်ကြံသူများကို ဤလူသူကင်းမဲ့သော ကျွန်းအထိ တစ်လမ်းလုံး လိုက်လံ ဖမ်းဆီးလာခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲတစ်ခုအပြီးတွင် သူတို့သည် နောက်ဆုံး၌ ကျောက်နက်ကျွန်းမှ ကျင့်ကြံသူ အားလုံးကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ကြ၏။</p> <p> </p> <p>သူတို့ အတော်လေး ဒဏ်ရာရထားသော်ငြားလည်း၊ အားလုံးက တန်ကြေးရှိလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဟားဟား၊ သူတို့က တောသား ကျင့်ကြံသူတွေ ဖြစ်ရမယ်။"</p> <p> </p> <p>"ဒီလောက် စွမ်းအားလေးနဲ့ ငါတို့ကို ယှဉ်ဖို့ ကြိုးစားသေးတယ်၊ သူတို့ သေလမ်း သူတို့ရှာတာပဲ။"</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်တယ်မလား။ သူတို့ အတော်ကြာအောင် ထွက်ပြေးနေခဲ့ပေမယ့် ငါတို့က သူတို့အားလုံးကို သတ်ပစ်နိုင်ခဲ့တာပဲလေ။"</p> <p> </p> <p>"သခင် သွေးနီ ရဲ့ အစီအစဉ်က ဒီတစ်ကြိမ်မှာ လုံးဝကို ပြီးပြည့်စုံတာပဲ။ သင်္ဘောတွေ အများကြီးကို ဝင်စီးနိုင်ခဲ့တော့ ငါတို့ တကယ်ကို ချမ်းသာသွားပြီ။"</p> <p> </p> <p>"ဒါပေမယ့် သခင် သွေးနီ က ရွှေအမြုတေ တချို့ရဲ့ ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်တာကို ခံနေရပုံပဲ။ ငါတို့ အဲဒါကို ဘယ်လို ဖြေရှင်းသင့်လဲ။"</p> <p> </p> <p>"စိုးရိမ်စရာ မလိုပါဘူး၊ ရွှေအမြုတေ နည်းနည်းလောက်က ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။ အရင်တုန်းက သခင် သွေးနီ က ရွှမ်ကောင်းကင် ဓားဂိုဏ်းက ရွှေအမြုတေတွေရဲ့ ဝိုင်းရံတာကို ခံရတုန်းကတောင် လွယ်လွယ်လေး ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့တာ။ ဒီ ရိလင် ကျွန်းစုက ရွှေအမြုတေတွေက သခင် သွေးနီ ကို တစ်ခုခု လုပ်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ မင်းထင်နေလား။"</p> <p> </p> <p>"အမှန်ပဲ။ အခု ငါတို့ရဲ့ အရေးကြီးဆုံး တာဝန်က ဒီရတနာတွေ အားလုံးကို ယူဖို့ပဲ။ ရွှမ်ကောင်းကင် ဓားဂိုဏ်းရဲ့ လိုက်လံဖမ်းဆီးတာကို ခံနေရတာ အတော်ကြာပြီဆိုတော့ ငါတို့ရဲ့ အရင်းအမြစ်တွေ အားလုံး ကုန်ခမ်းနေပြီ။ အခုတော့ နောက်ဆုံးမှာ ပြန်လည် ဖြည့်တင်းနိုင်ပြီ။"</p> <p> </p> <p>"ဒီပင်လယ်ပြင်ဒေသက ငါတို့ရဲ့ ပရဒိသုဘုံပဲလို့ ငါထင်တယ်။ ဒီကျင့်ကြံသူတွေ ဒီလောက် အားနည်းမှန်း သိခဲ့ရင် ငါ အစောကြီးကတည်းက စပြီး သတ်ဖြတ်နေခဲ့မှာ။ နောက်ပိုင်းကျရင် တခြားကျွန်းတွေက ကျင့်ကြံသူတွေကိုလည်း ငါတို့ အခွင့်အရေးယူပြီး ဝင်စီးကောင်း ဝင်စီးနိုင်တယ်။"</p> <p> </p> <p>"ဝေလငါးနီကျွန်း ပင်လယ်ပြင်ဒေသက ကောင်းတယ်လို့ ကြားတယ်၊ သူတို့ရဲ့ ရွှေအမြုတေ ဇန်ရန်တွေက ထွက်ပြေးသွားကြပြီဆိုတော့ အဲဒီမှာ ရတနာတချို့ လုယက်ပြီး ငါတို့ ချမ်းသာအောင် လုပ်လို့ရနိုင်တယ်။"</p> <p> </p> <p>အနက်ရောင်ဝတ် အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း ကျင့်ကြံသူ အများအပြားသည် အချင်းချင်း ဆွေးနွေးပြောဆိုနေကြပြီး တစ်ယောက်စီတိုင်းသည် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်နေကြ၏။</p> <p> </p> <p>…….</p> <p>***</p> <p> </p>


Save