Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၄၂၁)</h2> <h2 style="text-align: center;"> နတ်ဘုရားအငွေ့အသက် ၊ ငါ့နယ်မြေထဲမှာ လာသောင်းကျန်းနေတာလား</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>​လီယန်ချူ၏ ရှေ့ကတိုက်ပွဲကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော လှုပ်ခတ်မှုမှာ ကြီးမားလွန်းလှသဖြင့် ဝေမြို့အတွင်းရှိ ကျင့်ကြံသူအများအပြားကို ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>​ကိုယ်လုံးထွားကျိုင်းလှသော ဘီလူးကြီးတစ်ဦးကို ခေါ်ဆောင်လာသည့် လူငယ်သခင်လေးများရှိသလို၊ သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် ဖုန်းရွှေဆရာများနှင့် နန်းတွင်းဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသည့် မိန်းမလှများ၊ ထို့ပြင် သူစိမ်းမျက်နှာသစ် အများအပြားကိုလည်း တွေ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>​တောင်ကုန်းငယ်တစ်ခုပေါ်တွင်မူ ကိုယ်ဟန်တောင့်တင်းပြီး ထက်မြက်သော အကြည့်ရှိသည့် လူငယ်တစ်ဦး ရပ်နေသည်။</p> <p>သူ၏ မျက်ဝန်းအစုံမှာ ရွှေရောင်သန်းနေပြီး အရာအားလုံးကို ထိုးဖောက်မြင်နိုင်စွမ်း ရှိပုံရသည်။</p> <p> </p> <p>​ဗလာဖြစ်နေသော ပင်ခုန်းဘုန်းကြီးမှာ တစ်ခုခုကို အာရုံခံမိလိုက်သဖြင့် ထိုလူငယ်ရှိရာ တောင်ကုန်းဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ စိတ်ထဲတွင် လှုပ်ခတ်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သူပါ ဒီကို ရောက်လာတာလား</p> <p>ဝဖြိုးသော ဘုန်းကြီးမှာ အတော်လေး အံ့အားသင့်သွားမိသည်။</p> <p>ထိုလူငယ်မှာ တာ့ရှန်းကော် ဘုရားကျောင်းတွင် တရားကျင့်နေရမည့်သူ ဖြစ်သော်လည်း အဘယ်ကြောင့် အပြင်သို့ ရောက်နေသနည်း။</p> <p> </p> <p>​တာ့ရှန်းကော် ဘုရားကျောင်းမှ ကျဲ့ခုန်း ကိုယ်တော်မှာ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် မြင့်မားလှပြီး ကျင်းထင်ရှန်း နတ်ဘုရားနယ်မြေတွင် ကံထူးခဲ့သူဖြစ်ရာ ချန်နိုင်ငံ မဟာယာန ဗုဒ္ဓဘာသာလောက၏ မျိုးဆက်သစ်များထဲတွင် အတောက်ပဆုံး ပါရမီရှင်တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သည်။</p> <p> ထိုလူငယ်မှာ လူဝတ်ကြောင်တပည့်သာ ဖြစ်သော်လည်း မဟာယာန ဗုဒ္ဓတရားတော် ကျင့်ကြံမှုအပိုင်းတွင်မူ ကျဲ့ခုန်းကိုယ်တော် ထက်ပင် သာလွန်နိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>​ဝဖြိုးသော ဘုန်းကြီးမှာ လောကီအရေး ဂရုမစိုက်သည့် မိတ္တေယျဘုရားလောင်း  ကဲ့သို့ ပြုံးလိုက်မိသည်။</p> <p>ဒီတစ်ခေါက် နတ်ဘုရားနယ်မြေ ပွင့်လာခြင်းမှာ ပို၍ပင် ရှုပ်ထွေးတော့မည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​ရွှေရောင်မျက်ဝန်းနှင့် လူငယ်မှာ ထိုနေရာကို ခေတ္တမျှ ကြည့်ရှုပြီးနောက် ပြန်လည် ထွက်ခွာသွားသည်။</p> <p> </p> <p>"ချုံးချီ ( ရှေးဟောင်းသားရဲဆိုး) ရဲ့ အငွေ့အသက်လား  စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းတယ် "</p> <p> </p> <p>"ဝေမြို့ကို ရှေးဟောင်းသားရဲအရိုးတွေ ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့သူ ရောက်လာလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး"</p> <p> </p> <p>​သူ၏ မျက်ဝန်းများမှာ စဉ်းစားခန်း ဝင်နေပုံရသည်။</p> <p>ရှေးဟောင်းအင်အားစု တစ်ခုခုက လူများ ထိုနေရာသို့ ရောက်နေခြင်းလော သူက အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်ရာ အကြည့်များမှာ ဓားကဲ့သို့ ထက်ရှလှသည်။</p> <p>မည်သူပင် ရောက်လာပါစေ၊ ဒီတစ်ကြိမ် နတ်ဘုရားနယ်မြေ၏ ကံထူးမှုမှာ သေချာပေါက် သူ၏လက်ထဲသို့ ရောက်ရမည်သာ</p> <p>​ထိုအချိန်တွင် ထိုက်ဖင် တည်းခိုခန်း အတွင်း၌...</p> <p>​လီယန်ချူသည် လက်ဖက်ရည် သောက်နေလေသည်။</p> <p>အလှပဂေး ဆိုင်ရှင်မနှင့် အပြာရောင် ချည်သားဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားကာ နူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ယွန်းနျန်းတို့မှာ သူ၏ဘေးတွင် ထိုင်နေကြသည်။</p> <p>သုံးယောက်သားမှာ ရယ်ရယ်မောမောနှင့် ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင်။</p> <p> </p> <p>​"မကြာခင် ပြဿနာတစ်ခုခု တက်တော့မယ့်ပုံပဲ၊ ယွန်းနျန်းကို ရှင့်နောက်က လိုက်ခိုင်းလိုက်ပါလား"</p> <p> </p> <p>ဟု ဆိုင်ရှင်မက နူးညံ့စွာ ပြောသည်။</p> <p> </p> <p>ယွန်းနျန်း က ထိုစကားကို ကြားသော် လီယန်ချူကို ခိုးကြည့်လိုက်သည် ။</p> <p> </p> <p>​လီယန်ချူက ခေတ္တစဉ်းစားပြီးနောက်</p> <p> </p> <p>"မလိုပါဘူး၊ ယွန်းနျန်းကို ဒီမှာပဲ ကူညီဖို့ ထားခဲ့လိုက်ပါ"</p> <p> </p> <p>ဟု ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​မြောင်</p> <p> </p> <p>လီယန်ချူ၏ ခြေရင်းတွင် ထိုင်နေသော  ကျွေ့ဟွာက သူမ၏ အသံကို ထုတ်ဖော်လိုက်ရာ အမူအရာမှာ အနည်းငယ် မောက်မာနေပုံရသည်။</p> <p>သို့သော် သူမသည် ထိုမိန်းမနှစ်ယောက်နှင့် စကားပြောရန် ပျင်းရိနေသည်။</p> <p> လီယန်ချူကလည်း လူရှေ့တွင် ထူးထူးခြားခြား မလုပ်ရန် မှာထားသဖြင့် သူမ ငြိမ်နေခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​ဆိုင်ရှင်မမှာ ကြောင်ဝါကို ဘဝင်မကျသည့် အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဘာလဲ နင့်မှာ ကန့်ကွက်စရာ ရှိလို့လား "</p> <p> </p> <p>​ကြောင်ဝါလေးက သူမ၏ ခေါင်းကို ၄၅ ဒီဂရီ မော့ကာ ဆိုင်ရှင်မကို ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုထောင့်မှကြည့်လျှင် ဆိုင်ရှင်မ၏ မျက်နှာကို အနည်းငယ်သာ မြင်ရပြီး ကြီးမားလှသော အရာတစ်ခု (ရင်အစုံ) က သူမ၏ အမြင်အာရုံကို ပိတ်ဆို့ထားလေသည်။</p> <p> သူမသည် စားပွဲပေါ်သို့ ဝုန်းခနဲ ခုန်တက်လိုက်ပြီး ဆိုင်ရှင်မ ကို မကျေမနပ် ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ငါက တောင်စောင့်နတ်ဘုရားပဲ၊ သာမန်မိန်းမတစ်ယောက်ကို ကြောက်နေရမှာလား။</p> <p> </p> <p>ကျင့်ကြံမှုအောင်မြင်ထားသော မိစ္ဆာကြီးတစ်ဦးအနေဖြင့် သူမတွင် ကိုယ်ပိုင်မာန်မာန ရှိပေသည်။</p> <p>​ဆိုင်ရှင်မက လက်နှစ်ဖက်ကို ခါးထောက်ကာ လှပသော ဗာဒံစေ့မျက်ဝန်းများကို ပြူးကြည့်ရင်း  ကြောင်ဝါလေး၏ ခေါင်းကို လက်ခေါက်ဖြင့် တစ်ချက် ခေါက်ထည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> ကြောင်ဝါလေးမှာ အလွန်လျင်မြန်သူ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> တောင်စောင့်နတ်ဘုရားကျောင်းတွင် လီယန်ချူနှင့် တိုက်ခိုက်စဉ်က အရှိန်အဟုန်အပိုင်းတွင် သူမက လီယန်ချူကိုပင် အသာစီးရခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>​သို့သော် ထိုကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက် ပြည့်ဖြိုးလှသော ရင့်ကျက်သည့် အမျိုးသမီး၏ လက်ချောင်းကို သူမ မရှောင်နိုင်ခဲ့သည်မှာ အံ့သြစရာပင်။</p> <p>ခေါင်းကို အချက်ကောင်းကောင်း ခံလိုက်ရလေပြီ</p> <p> </p> <p>​မြောင်</p> <p> </p> <p>သုမ ဒေါသထွက်သွားပြီး ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ပြေးဝင်သွားတော့သည်။</p> <p>သို့သော် သူမ လုံးဝ မထင်မှတ်ထားသည်မှာ... ဆိုင်ရှင်မ က လက်ချောင်းဖြင့် ခပ်ဖွဖွလေး တောက်လိုက်ရုံဖြင့် သူမကို လွင့်ထွက်သွားစေခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>​ဆိုင်ရှင်မက ခါးထောက်ကာ ဒေါသတကြီး အော်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"နင်က ပုန်ကန်ချင်နေတာလား  ငါ့နယ်မြေထဲမှာ လာသောင်းကျန်းရဲတယ်ပေါ့လေ "</p> <p> </p> <p>​ကြောင်ဝါ မှာ ကြောင်အမ်းသွား  ဒီမိန်းမက တကယ်ကို ကြမ်းတာပါလား  ပြီးတော့ သူမ၏လက်ကို ဘာကြောင့်  မရှောင်နိုင်ရတာလဲ  ဂုဏ်သိက္ခာရှိ၊ အစွမ်းရှိ၊ နောက်ခံရှိပြီး အလွန်တော်လှသော မိစ္ဆာကြီးတစ်ဦးအနေဖြင့် ထိုကဲ့သို့ အဖြစ်မျိုးကို ကျွေ့ဟွာ ခွင့်မပြုနိုင်ချေ။</p> <p>သူမ ပြန်ချရမည်</p> <p> </p> <p>​ကြောင်များ၏ လှုပ်ရှားမှုမှာ အလွန်လျင်မြန်လှရာ သာမန်လူများအတွက် ပုံရိပ်ယောင်သာ မြင်ရတတ်သော်လည်း ကျင့်ကြံမှု မြင့်မားသော မိစ္ဆာကြီးအတွက်မူ ပို၍ပင် ဆိုဖွယ်ရာ မရှိချေ။</p> <p> သို့သော် မိနစ်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်တွင်မူ ကျွေ့ဟွာတစ်ယောက် ဆိုင်ရှင်မ၏ ကြက်မွေးသုတ်တံဖြင့် လိုက်ရိုက်ခြင်းကို ခံရကာ တည်းခိုခန်းတစ်ခုလုံး ပတ်ပြေးနေရတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် အလွန်အံ့သြနေမိသည်။</p> <p>ဒီမိန်းမက တကယ်ကို ဘယ်လိုလူလဲ နောက်ထပ် တစ်မိနစ်ခန့် ကြာသောအခါ အရိုက်ခံရလွန်းသဖြင့် ကျွေ့ဟွာမှာ လက်လျှော့ အရှုံးပေးလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p> ဆိုင်ရှင်မ ၏ ပြည့်ဖြိုးလှသော ရင်ခွင်ထဲတွင် ချော့မြှူပွတ်သပ်ခြင်းကို ခံယူလိုက်ရမှသာ ဆိုင်ရှင်မ က ကျေနပ်သော အပြုံးဖြင့် လွှတ်ပေးလိုက်တော့သည်။</p> <p>​ယွန်းနျန်း ကမူ ထိုမြင်ကွင်းကို ရိုးအီနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> ကျွေ့ဟွာ မှာ ထိုးထွင်းသိမြင်နိုင်စွမ်း ရှိသည့် မိစ္ဆာကြီး ဖြစ်သော်လည်း အချို့သော အရာများတွင်မူ သူမ၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းက ယွန်းနျန်း ကို မမီချေ။</p> <p>ယွန်းနျန်း မှာ ဆိုင်ရှင်မ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမှုကို စောစောစီးစီးကတည်းက သိရှိထားပြီးသား ဖြစ်သည်။</p> <p>ထိုက်ဖင် တည်းခိုခန်းမှာ ငြိမ်ငြိမ်လေး အလုပ်လုပ်နေရတာက ပိုအေးချမ်းသည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>​မူလက သူမသည် လီယန်ချူ၏ ခြေထောက်ကို ဖက်တွယ်ထားချင်ခဲ့သော်လည်း ထိုက်ဖင် တည်းခိုခန်းသို့ ရောက်လာပြီးနောက် ကမ္ဘာသစ်တစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားသကဲ့သို့ပင်။</p> <p>သူမသည် တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ ဘက်ပြောင်းလိုက်လေပြီ</p> <p>​လီယန်ချူက ဆိုင်ရှင်မက  ကျွေ့ဟွာကို ဆုံးမနေသည်ကို ပြုံးကြည့်နေရင်း ရယ်လည်းရယ်ချင်သလို၊ ဖြစ်သင့်ဖြစ်ထိုက်သည်ဟုလည်း ယူဆမိသည်။</p> <p>ဆိုင်ရှင်မတွင် အဘယ်ကြောင့် ထိုမျှ အစွမ်းထက်သော ခွန်အားများ ရှိနေသနည်းဆိုသည်ကို သူ မသိသော်လည်း၊ အန္တရာယ်များလှသော ထိုလောကကြီးတွင် မိမိ၏ ချစ်သူက မိမိကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်နိုင်စွမ်း ရှိနေခြင်းမှာ စိတ်အေးရစရာပင်။</p> <p>အကြောင်းမှာ ထိုကမ္ဘာတွင် သရဲတစ္ဆေများနှင့် မိစ္ဆာများမှာ လူအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်ကြရာ သာမန်လူသားများအပေါ် ရန်လိုမှုမှာ အလွန်ကြီးမားလှသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​"တာအိုဆရာလေး... ဒီမှာရှိနေတာကိုး "</p> <p> </p> <p>တံခါးဝမှ ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>​လီယန်ချူ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ မြို့ပြင်တွင် သူကယ်တင်ခဲ့သော မိန်းမလှလေး ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။</p> <p>ရှောင်းရန်သည် အလွန်ဝမ်းသာနေပုံရပြီး သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပျော်ရွှင်မှုများကို ဖုံးကွယ်ထား၍ မရချေ။</p> <p>ဆိုင်ရှင်မက လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး အကြည့်များက ရန်လိုလာသည်။</p> <p> ထိုမိန်းမလှလေးမှာ ဖြူစင်ရိုးသားသည့် ပုံစံရှိပြီး အသားအရေမှာ နူးညံ့ကာ အထူးသဖြင့် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အချိုးအစားနှင့် မျက်နှာမှာ ကွဲပြားခြားနားလွန်းလှသည် (မျက်နှာက ကလေးလိုဖြစ်ပြီး ရင်အစုံက ကြီးမားခြင်း)။</p> <p> </p> <p>ယောက်ျားအများစု ကြိုက်တတ်သည့် ပုံစံမျိုးပင်။</p> <p> </p> <p>​"ဒီမိန်းကလေးရဲ့ မျက်နှာက ချစ်ရေးချစ်ရာမှာ စိတ်လှုပ်ရှားနေတဲ့ပုံပဲ၊ တော်တော်လေးကို ရင်ခုန်နေပုံရတယ်"</p> <p> </p> <p>သူမက လီယန်ချူကို အားမလိုအားမရဖြစ်စွာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ကြည့်ကောင်းနေရတာလဲ မိန်းကလေးတွေကို သိပ်ဆွဲဆောင်နိုင်လွန်းတယ်</p> <p> </p> <p>​"မင်းပါလား "</p> <p> </p> <p> လီယန်ချူက ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီမှာ ပြန်တွေ့ရလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး၊ ကျွန်မတို့ တကယ်ကို ရေစက်ရှိတာပဲနော် မိတ်ဆွေ "</p> <p> </p> <p>ရှောင်းရန်က ပျော်ရွှင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​တည်းခိုခန်းအတွင်းရှိ ဧည့်သည်များမှာ ရှောင်းရန် ဝင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားကြသည်။</p> <p> တကယ့်ကို လှပတဲ့ မိန်းကလေးပဲ လီယန်ချူက နှုတ်ဆက်လိုက်သော်လည်း သူမကို လာထိုင်ရန် ဖိတ်ခေါ်ခြင်း မပြုခဲ့ချေ။</p> <p>သို့သော် ရှောင်းရန်မှာမူ သူမ၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ခြေတံရှည်များဖြင့် လျှောက်လာကာ လီယန်ချူ၏ ဘေးတွင် ဝုန်းခနဲ ထိုင်ချလိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>​"စောစောက မိတ်ဆွေကို ကျေးဇူးတင်စကားတောင် သေချာမပြောရသေးဘူး "</p> <p> </p> <p>လီယန်ချူက ပြုံးလျက်</p> <p> </p> <p> "ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ ဒါတွေက သာမန်ကိစ္စတွေပါ"</p> <p> </p> <p>ရှောင်းရန်က နူးညံ့စွာ ရယ်မောရင်း</p> <p> </p> <p>"မိတ်ဆွေအတွက်က သာမန်ကိစ္စ ဖြစ်နိုင်ပေမယ့်   ကျမအတွက်တော့ အသက်နဲ့ရင်းရတဲ့ ကိစ္စကြီးပါ "</p> <p> </p> <p>​"ရပါတယ် ညီမလေးရဲ့... သူက တစ်နှစ်ပတ်လုံး ဘယ်နှစ်ယောက်သော မိန်းလှတွေကို ကယ်ထားမှန်းတောင် မသိဘူး၊ အသက်နဲ့လဲပြီး ချစ်ပါ့မယ်ဆိုတဲ့သူတွေလည်း တစ်ပုံကြီးပဲ၊ မင်း အဲဒါတွေကို စိတ်ထဲထားမနေပါနဲ့"</p> <p> </p> <p> ဟု ဆိုင်ရှင်မက ကြားဖြတ်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​ရှောင်းရန် : "..."</p> <p> </p> <p>​ရှောင်းရန်က သူမ၏ ရင်ဘက်ထဲမှ ကြေးညိုတံဆိပ်ပြား  တစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ လီယန်ချူကို ပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"မိတ်ဆွေရဲ့ တာအိုအတတ်က မြင့်မားလှပါတယ်၊ ဒီတံဆိပ်ပြားက မိတ်ဆွေအတွက် တစ်ခုခု အထောက်အကူ ဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ ထင်ပါတယ်"</p> <p> </p> <p>ဟု သူမက တိုးတိုးလေး ပြောသည်။</p> <p> </p> <p>​"ဟင်"</p> <p> </p> <p>လီယန်ချူ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုတံဆိပ်ပြားတွင် ပြင်းထန်သော စွမ်းအားများ ရှိနေ၍ မဟုတ်ဘဲ၊ လင်းမိသားစု သမီးပျို၏ လက်ထဲမှ သူရရှိခဲ့သော တံဆိပ်ပြား၏ အငွေ့အသက်နှင့် ထပ်တူကျနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​"ဒါက ဘာလဲ"</p> <p> </p> <p>ဟု လီယန်ချူက မေးသည်။</p> <p> </p> <p>​"ဒီအရာထဲမှာ နတ်ဘုရားအငွေ့အသက် တွေ ပါဝင်နေပါတယ်။ မကြာခင်မှာ နတ်ဘုရားနယ်မြေ ပွင့်လာတော့မှာဆိုတော့ မိတ်ဆွေရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်နဲ့ဆိုရင် သေချာပေါက် သွားမှာပဲ၊ ဒီတံဆိပ်ပြား ရှိနေရင် ကြီးမားတဲ့ ကံထူးမှုတွေ ရနိုင်ပါတယ်"</p> <p> </p> <p>ဟု ရှောင်းရန်က အေးဆေးသော လေသံဖြင့် ရှင်းပြလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save