Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၄၂၉)</h2> <h2 style="text-align: center;"> မိုးကြိုးငါးပါး သန့်စင်သောယန်၊ လောကကမ္ဘာ၏ တရားမျှတသော အစီရင်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​လူတိုင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ အေးစိမ့်သွားကြပြီး၊ တောင့်တင်းနှေးကွေးသော လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် ထိုထူးဆန်းသော ပန်းချီကားဆီသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>​အစောပိုင်းက ပန်းချီကားပေါ်တွင် မိမိပုံရိပ် ပေါ်ခဲ့ဖူးသော်လည်း မသေဘဲ ကျန်ရစ်ခဲ့သူများပင်လျှင် ခြွင်းချက်မဟုတ်ပါ။</p> <p> </p> <p>ထိုထူးဆန်းသော ပန်းချီကားက နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ ပေါ်လာဦးမည်လားဆိုသည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​နဂါးခေါင်း ငှက်ကိုယ်ထည် နတ်ဘုရား၏ ပုံရိပ်မှာ ရေလှိုင်းများကဲ့သို့ မှေးမှိန်ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ပုံရိပ်အသစ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။</p> <p>​ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ ကိုယ်ဟန်အနေအထား တင့်တယ်ဖြောင့်မတ်ပြီး၊ မျက်နှာပေါက် တည်ကြည်ခန့်ညားကာ နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ ချောမောလှပသော လူငယ်တာအိုဆရာ တစ်ဦး၏ ပုံရိပ်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​သူ၏ခါးတွင် ရှေးဟောင်းလက်ရာ ဓားရှည်တစ်လက်ကို ချိတ်ဆွဲထားပြီး၊ သူဝတ်ဆင်ထားသော တာအိုဝတ်ရုံမှာ လေထဲတွင် တဖျတ်ဖျတ် လွင့်ခါနေသည့်အလား ထင်မှတ်ရသည်။</p> <p> </p> <p>​ကျန်းဝေမှာ အကြီးအကျယ် ထိတ်လန့်သွားတော့သည်။</p> <p>မကောင်းတော့ဘူး  ချောင်ချောင် တာအိုဆရာပဲ</p> <p> </p> <p>​သူသည် တံတွေးကို ခက်ခက်ခဲခဲ မျိုချလိုက်ရင်း လီယန်ချူကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>အခန်းထဲရှိ အခြားသူများမှာမူ မိမိတို့ကိုယ်တိုင် သေဘေးမှ လွတ်မြောက်သွားသည့်အတွက် တစ်ပြိုင်နက်တည်း သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>​ပန်းချီကားပေါ်ရှိ ပုံရိပ်မှာ မျက်လုံးများ လှုပ်ရှားနေပြီး လီယန်ချူနှင့် ပုံပန်းသဏ္ဍာန် တူညီသော်လည်း၊ လီယန်ချူ၏ တည်ငြိမ်အေးဆေးသော အငွေ့အသက်နှင့်မူ လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>​လေထုထဲတွင် ထူးဆန်းသော စွမ်းအားလှိုင်းများ တုန်ခါနေသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။</p> <p> </p> <p>​လီယန်ချူ၏ မျက်နှာမှာ အေးစက်ခက်ထန်သွားပြီး သူ၏အသံမှာ မိုးကြိုးသံကဲ့သို့ ဟိန်းထွက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>"မိုးကြိုးငါးပါး သန့်စင်သောယန်၊ လောကကမ္ဘာရဲ့ တရားမျှတတဲ့ အစီရင် ဘယ်က မိစ္ဆာကများ ငါ့ကို တိုက်ရိုက်ကြည့်ရဲတာလဲ "</p> <p> </p> <p>​ပြင်းထန်လှသော သန့်စင်သောယန် မိုးကြိုးအရှိန်အဝါများမှာ သူ၏ကိုယ်ပေါ်မှ လျှံထွက်လာတော့သည်။</p> <p>​နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်</p> <p>ပန်းချီကားချပ်တစ်ခုလုံးမှာ တစ်စုံတစ်ခုကို ကြောက်လန့်နေသည့်အလား ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါလာပြီး၊ ပန်းချီထဲရှိ ပုံရိပ်မှာလည်း အသည်းအသန် နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​ထို့နောက် ရုတ်တရက်ဆိုသလို ထိုထူးဆန်းသော ပန်းချီကားမှာ ပေါက်ကွဲသွားပြီး ပြာအဖြစ်သို့ တိုက်ရိုက် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​ရှူးးးး</p> <p> </p> <p>​ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း လူတိုင်းမှာ အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်မိကြပြီး ကြောင်အမ်းအမ်းဖြင့် မှင်တက်ကျန်ရစ်ခဲ့ကြသည်။</p> <p>တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်ရင်း မည်သည့်စကားမျှ မပြောနိုင်ကြတော့ပါ။</p> <p> </p> <p>​အခုလေးတင် ဘာဖြစ်သွားတာလဲ</p> <p>ဒီပန်းချီကားက ဘာလို့ လောင်ကျွမ်းသွားတာလဲ</p> <p>​လီယန်ချူ၏ တည်ငြိမ်အေးဆေးသော ပုံစံကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ၊ သူတို့အားလုံးသည် ထိုလူငယ်တာအိုဆရာ၏ ရှေ့တွင် မိမိတို့ကိုယ်မိမိ အလွန်ပင် ပုံပျက်ပန်းပျက် ဖြစ်နေခဲ့သည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>​လီယန်ချူကမူ ဘာမှမဖြစ်သည့်အလား သူ၏ဘေးမှ ကျန်းဝေကို မျက်စိတစ်ဖက် မှိတ်ပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​"ချောင်ချောင် တာအိုဆရာ... ခင်ဗျားကတော့        တကယ့်ကို အလန်းကြီးပဲဗျာ "</p> <p> </p> <p>​ကျန်းဝေမှာ အံ့ဩတုန်လှုပ်နေရာမှ ပြန်လည် သတိဝင်လာပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> ထိုကဲ့သို့သော အားကိုးရသည့် ရွှေခြေထောက်ကြီး ကိုတော့ မိအောင် ဖက်ထားရပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>​"ကိစ္စသေးသေးလေးပါ"</p> <p> </p> <p>လီယန်ချူက ခပ်ပြုံးပြုံး ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​အစောပိုင်းက ထူးဆန်းသော စွမ်းအားတစ်ခု မိမိကို တိုက်ခိုက်လာသည်ကို သူ ခံစားမိလိုက်သည်။</p> <p> ထိုစွမ်းအားမှာ သူ့အတွက် အနည်းငယ် ရင်းနှီးနေသကဲ့သို့ ရှိသည်။</p> <p> ကျန်းထင်ရှန်း နတ်ဘုရားနယ်မြေအတွင်းရှိ မိစ္ဆာများနှင့် ဆင်တူနေသလိုပင်။</p> <p> </p> <p>​အခြားသူများမှာ အသက်ရှင်ဖို့အတွက် တာအိုကျောင်းအတွင်း ပစ္စည်းများကို ပျာပျာသလဲ ရှာဖွေခဲ့ကြသော်လည်း၊ လီယန်ချူ၏ အလှည့်ရောက်သည့်အခါတွင်မူ ထိုပန်းချီကားကို ပေါက်ကွဲသွားအောင်ပင် ခြောက်လှန့်နိုင်ခဲ့သည်မှာ မည်သူမျှ ထင်မှတ်မထားသော ကိစ္စဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​"ဒါက ဘာဖြစ်တာလဲဟ "</p> <p> </p> <p>"ဒီတာအိုဆရာကတော့ တကယ်ကို ကြမ်းတာပဲ "</p> <p> </p> <p>​ဝါးခပတ်ဆောင်းထားသော သိုင်းလောကသားသည် လီယန်ချူကို ကြည့်ကာ လက်မထောင်ပြလိုက်သည်။</p> <p> အစောပိုင်းက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အကျပ်အတည်းထဲတွင် ထိုနေရာရှိ မည်သူမျှ ထိုထူးဆန်းသော ကျိန်စာကို ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ကြပါ။</p> <p> </p> <p>​သို့သော် ထိုလူငယ်တာအိုဆရာမှာမူ တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် ထိုပန်းချီကားကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်နိုင်သည်။</p> <p>ထိုစွမ်းဆောင်ရည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် အံ့ဩချီးကျူးဖွယ် ကောင်းလှသည်။</p> <p> </p> <p>​ယခုအခါတွင် လူတိုင်းမှာ ရတနာပစ္စည်းများ ရှာဖွေလိုစိတ် ပိုမိုပြင်းပြလာကြသည်။</p> <p> မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ထိုနေရာမှာ ထောင်ယွမ်ရှန်း နတ်ဘုရားနယ်မြေ ဖြစ်သည့်အတွက် တကယ်လို့ မှော်လက်နက် ဒါမှမဟုတ် အမွေအနှစ်တစ်ခုခုကိုသာ ရှာတွေ့ခဲ့လျှင် ဘဝ၏ ထိပ်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိသွားမည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>​သိုင်းလောကထဲမှ တစ်ကိုယ်တော် ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်စေ၊ ဂိုဏ်းကြီးများမှ တပည့်များ ဖြစ်စေ ဤကဲ့သို့သော အခွင့်အရေးမျိုးကို အသည်းအသန် လုယူကြမည်သာ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​သက်လတ်ပိုင်း ဖုန်းရွှေပညာရှင်နှင့် ရင့်ကျက်လှပသော မိန်းမလှတို့မှာ ဝန်လေးခြင်းမရှိဘဲ နောက်ဖေးခန်းမထဲသို့ ထပ်မံ ဝင်ရောက်သွားကြပြန်သည်။</p> <p>အစောပိုင်းက အခြေအနေ စိုးရိမ်ရသဖြင့် သူတို့ နောက်ဖေးခန်းမကို သေချာစွာ မရှာဖွေခဲ့ရသေးပါ။</p> <p> </p> <p>​ဖုန်းရွှေပညာရှင်မှာ ထိုအခြေနေတွင် ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်သည့်အတွက် အခြားသူများ မမြင်နိုင်သော အရာများကို ရှာတွေ့နိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>​သူတို့နှစ်ဦး ဝင်သွားပြီးနောက် သိုင်းလောကသား၊ စာပေပညာရှင် လူငယ်နှင့် လီယန်ချူ၊ ကျန်းဝေတို့မှာလည်း နောက်မှ လိုက်ဝင်သွားကြသည်။</p> <p>ထိုကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် မိမိကိုယ်တိုင် ရှာဖွေတတ်ရန် မလိုချေ၊ ရှာဖွေတတ်သောသူကိုသာ မျက်ခြေမပြတ် စောင့်ကြည့်နေရုံသာ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​အပြင်ဘက်တွင်မူ သန်မာထွားကြိုင်းသော လူငယ် မိစ္ဆာကိုယ်တော် တစ်ဦးတည်းသာ တွေဝေစွာ ထိုင်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ မျက်လုံးများမှာ အသက်မဲ့နေပြီး အကြီးအကျယ် ထိတ်လန့်သွားပုံရသည်။</p> <p> </p> <p>​သို့သော် လူတိုင်း အထဲသို့ ဝင်သွားသည့်အခါတွင်မူ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ရူးသွပ်သော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာတော့သည်။</p> <p>​သူသည် မိမိနှင့်အတူပါလာသော ဓားမြှောင်တိုကို ထုတ်ယူကာ သူ၏တင်ပါးအောက်ရှိ ကြမ်းခင်းကျောက်ပြားတစ်ခုကို တိုက်ရိုက် ကော်ထုတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​ကျောက်ပြားအောက်တွင် ရွှေဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော သေတ္တာတစ်လုံး ရှိနေသည်။</p> <p> </p> <p>မိစ္ဆာကိုယ်တော်မှာ မဆိုင်းမတွပင် ထိုသေတ္တာကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီအငွေ့အသက်က အရမ်းအားကောင်းတာပဲ၊ အထဲမှာ ကောင်းတဲ့ပစ္စည်း သေချာပေါက် ရှိရမယ်"</p> <p> </p> <p>​မိစ္ဆာကိုယ်တော်မှာ အစောပိုင်းက ထိုနေရာတွင် ထိုင်နေခြင်းဖြင့် ထူးဆန်းသော ခေါင်းလောင်းသံနှင့် ခန္ဓာကိုယ်အပေါ် ထိန်းချုပ်မှုကို ဟန့်တားနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>သူသည် အခြားသူများ သိသွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ဆက်လက် ထိုင်နေခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ လူတိုင်း နောက်ဖေးခန်းမထဲ ရောက်သွားသည့်အခါမှ ရွှေသေတ္တာကို အမြန် သိမ်းဆည်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ဝမ်းသာအားရမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။</p> <p> </p> <p>​နောက်ဖေးခန်းမထဲသို့ လူတိုင်း ရောက်သွားကြသည့်အခါ၊ ဖုန်းရွှေပညာရှင်မှာ အခြားသူများကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ကြမ်းခင်းများအတိုင်း စတင် ရှာဖွေတော့သည်။</p> <p> ရင့်ကျက်သော မိန်းမလှမှာမူ ထက်မြက်သော ဓားမြှောင်ကို ကိုင်လျက် သူ၏နောက်တွင် ကာကွယ်ပေးထားသည်။</p> <p> </p> <p>ဒီနှစ်ယောက်က တကယ်ပဲ အတွဲညီတာပဲ ဟု လီယန်ချူ စိတ်ထဲက မှတ်ချက်ချလိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>​မကြာမီမှာပင် ဖုန်းရွှေပညာရှင်သည် ကြမ်းပြင်ပေါ်မှ ထူးခြားသော ကျောက်ပြားတစ်ခုကို စမ်းမိသွားသည်။</p> <p>သူသည် လက်ချောင်းနှစ်ချောင်းကို အသုံးပြုကာ ထိုလေးလံလှသော ကျောက်ပြားကို တိုက်ရိုက် မတင်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>​ထိုလှုပ်ရှားမှုကို မြင်လိုက်ရသည့် အတွေ့အကြုံရင့် သိုင်းလောကသားမှာ မျက်လုံးများ မှေးသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဒါက သင်္ချိုင်းဖောက်သူတွေရဲ့ လက်နက်ပဲ</p> <p>​ဖုန်းရွှေပညာရှင်သည် ကျောက်ပြားကို ဖယ်ရှားပြီးနောက် လက်တစ်ဝါးစာခန့်ရှိသော အနက်ရောင် မြေအိုး တစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။</p> <p> သူသည် အလွန်တန်ဖိုးရှိသော ရတနာကို ရလိုက်သည့်အလား ထိုမြေအိုးကို ရင်ခွင်ထဲတွင် ပိုက်ထားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​"ခွေးသား မင်းမှာ ပြဿနာရှိနေမယ်ဆိုတာ ငါသိသားပဲ၊ အဲဒီပစ္စည်းကို အခုချက်ချင်း ချထားလိုက်စမ်း "</p> <p> </p> <p>​သိုင်းလောကသားက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ဘာစကားမျှ ထပ်မပြောတော့ဘဲ ဓားဖြင့် တိုက်ရိုက် ပိုင်းချလိုက်တော့သည်။</p> <p> သူ၏ အတွေးမှာ ရိုးရှင်းလှသည်  လူကိုသတ်ပြီး ရတနာကို လုယူရန် ဖြစ်သည်။</p> <p>​ဖုန်းရွှေပညာရှင်မှာ မူလအတိုင်း တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်သည်။</p> <p>သူ၏ဘေးမှ ရင့်ကျက်သော မိန်းမလှမှာမူ လျင်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် တစ္ဆေတစ်ကောင်အလား ရှေ့သို့ တိုးဝင်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​သိုင်းလောကသားရဲ့ မျက်လုံးများ အေးစက်သွားကာ သူ၏ဓားကို နောက်သို့ ပြန်လှည့်၍ ထိုးစိုက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ထိန်း"</p> <p> </p> <p>​ကြည်လင်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> ဆွဲဆောင်မှုရှိသော မိန်းမလှမှာ သူ၏နောက်ကျောဘက်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ ပါးလွှာလှသော ဓားမြှောင်ဖြင့် သူ၏ လေးလံသော ဓားရှည်ကို ခုခံလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​"တကယ်ပဲ မဟော်ဂနီဂိုဏ်း က လူတွေပဲ"</p> <p> </p> <p>ဝါးခပတ်ဆောင်းထားသော သိုင်းလောကသားက လေးလံသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​ထိုမိန်းမလှ၏ မျက်နှာတွင် အံ့ဩမှုများ ရှိနေသော်လည်း သူမ၏ ပုံရိပ်မှာ ထပ်မံ ပျောက်ကွယ်သွားပြန်သည်။</p> <p>ယခုတစ်ကြိမ်တွင်လည်း သိုင်းလောကသားရဲ့ နောက်ကျောဘက်တွင်ပင် ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းမှာ ထူးခြားသော ကိုယ်ယောင်ဖျောက်အတတ် တစ်ခု ဖြစ်ဟန်တူသည်။</p> <p>​သိုင်းလောကသားသည် ဓားကို စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီး လက်ဝါးဖြင့် နောက်သို့ ပြန်လည် ရိုက်ပုတ်လိုက်တော့သည်  ပြင်းထန်လှသော အတွင်းအား များကြောင့် ထိုမိန်းမလှမှာ လွင့်စင်သွားရသည်။</p> <p> </p> <p>​ထိုကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက် လှပသော မိန်းမလှမှာ သိုင်းလောကသားကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးသည့်အလား အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်ရင်း</p> <p> </p> <p>"ဟေးရှန်း အတွင်းအား "</p> <p> </p> <p>"နင်က မဟော်ဂနီဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ် ကန့်ထျန်းဟူ လား နင်က သေသွားတာ ကြာပြီ မဟုတ်လား "</p> <p> </p> <p>​ထိုမိန်းမလှမှာ သိုင်းလောကအတွင်းရှိ မဟော်ဂနီဂိုဏ်းမှ ဖြစ်ပြီး၊ မိစ္ဆာဂိုဏ်း၏ အတွင်းအားနှင့် တောင်ပိုင်းဒေသ၏ ရှေးဟောင်းအတတ်များကို သင်ယူထားသူ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ယခုအခါတွင် သူမသည် ငှားရမ်းခြင်း ခံထားရပြီး ဖုန်းရွှေပညာရှင်ကို ကာကွယ်ရန် တာဝန်ပေးအပ်ခြင်း ခံထားရသူ ဖြစ်သည်။</p> <p>​သူမသည် ထိုလူမှာလည်း မိစ္ဆာဂိုဏ်းမှ လူတစ်ဦး ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်မထားခဲ့ပါ။</p> <p>သို့သော် ကန့်ထျန်းဟူမှာ အသက် ၁၀၀ ကျော်နေပြီ ဖြစ်ရာ၊ မည်သို့ကြောင့် သန်မာထွားကြိုင်းသော သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် ဖြစ်နေရသနည်း။</p> <p> </p> <p>​"ကလေးမလေး... ဒီနေရာက နင်လာရမယ့် နေရာမဟုတ်ဘူး "</p> <p> </p> <p>သိုင်းလောကသားက အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​နောက်တစ်ခဏတွင် သူသည် ဖုန်းရွှေပညာရှင်ထံသို့ လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်ပုတ်လိုက်သည်။</p> <p>ဖုန်းရွှေပညာရှင်၏ မျက်နှာ ပျက်သွားကာ ဆန်ထုပ်တစ်ထုပ်ကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်သည်။</p> <p>ထိုဆန်စေ့များမှာ မြေပြင်ပေါ်တွင် လူပုံသဏ္ဍာန်အဖြစ် ပေါ်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​၎င်းမှာ ဖုန်းရွှေ အစီရင် ဖြစ်သည်။</p> <p> ၎င်းသည် မိစ္ဆာများနှင့် တစ္ဆေများကို ပိတ်လှောင်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။</p> <p>သာမန်လူသားများအပေါ်တွင် အာနိသင် အနည်းငယ်သာ ရှိသော်လည်း ထိုသိုင်းသမားကို ဟန့်တားရန်အတွက်မူ လုံလောက်လှသည်။</p> <p> </p> <p>​သိုင်းလောကသား၏ ပုံရိပ်မှာ အနည်းငယ် တုံ့ဆိုင်းသွားသည်။</p> <p> သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ဖုန်းရွှေပညာရှင်၏ အံ့ဩနေသော မျက်လုံးများရှေ့မှာပင် အစီရင်ကို အတင်းအကျပ် ရုန်းထွက်လိုက်ပြီး လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်ထုတ်လိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>​ပြင်းထန်လှသော အတွင်းအားကြောင့် ဖုန်းရွှေပညာရှင်၏ ရင်ညွန့်ရိုးမှာ ကျိုးကြေသွားပြီး၊ သူ၏ လက်ထဲမှ မြေအိုးမှာလည်း လုယူခြင်း ခံလိုက်ရတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​"ဒီပစ္စည်းက ငါ့အပိုင်ပဲ "</p> <p> </p> <p>သိုင်းလောကသားက ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save