Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၄၂၄)</h2> <h2 style="text-align: center;">သွေးပူလေ့ကျင့်ခန်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​လူတိုင်းမှာ ခဏမျှ ကြောင်အမ်းသွားပြီးမှသာ စိတ်ကို ပြန်စုစည်းနိုင်ကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​ထိုကောင်လေးက တကယ်ပဲ လက်ခံလိုက်တာလား</p> <p>​ကြာနီနတ်မိမယ်ပင်လျှင် အံ့ဩသွားရသည်။</p> <p>သို့သော် ဖန့်ချန်က လက်ခံလိုက်ပြီဖြစ်သဖြင့် သူမအနေဖြင့် ဘာမှထပ်ပြောရန် မသင့်တော်တော့ပေ။</p> <p> </p> <p>​“စီနီယာအစ်မကြီး... အလျှော့ပေးပါဦးနော်၊ သိပ်ပြီးတော့ အပြင်းအထန် မလုပ်ပါနဲ့ဦး”</p> <p> </p> <p>ကြာနီနတ်မိမယ်က အသံပို့စနစ် ဖြင့် လှမ်းပြောလိုက်သည်။</p> <p>​ထိုနေရာရှိ ကျင့်ကြံသူအများစု၏ မျက်နှာတွင် လှောင်ပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာကြသည်။</p> <p>သိသာသည်မှာ သူမ၏ အသံပို့စနစ်ကို ထိုနေရာရှိ မသေမျိုးအများစုက ကြားနေရခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>​“စိတ်ချပါ၊ သူက လက်ခံရဲတယ်ဆိုကတည်းက ငါက သူ့ကို အထင်ကြီးပြီးသားပါ။ တမင်တကာ အရှက်ရအောင်တော့ မလုပ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ နင်က သူ့ကို နင့်အဖွဲ့ဝင်အဖြစ် ထားချင်တယ်ဆိုမှတော့ ငါ့အနေနဲ့ သူ့ရဲ့ အစွမ်းကို တိုင်းတာကြည့်ရမှာပဲ။ တကယ်လို့ သူကပဲ အမြဲတမ်း အစွမ်းကို ဖုံးကွယ်နေမယ်ဆိုရင်တော့ သူ့ကို နင့်ဘေးမှာ ဆက်ထားဖို့ မလိုတော့ဘူး”</p> <p> </p> <p>စီနီယာအစ်မကြီးက ပြုံးလျက် ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p>​နဂါးနက်လှေကြီးရဲ့ အရှိန်မှာ တဖြည်းဖြည်း နှေးကွေးသွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် ဟင်းလင်းပြင်ကြီးအတွင်း ငြိမ်သက်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​“ကြီးစေ”</p> <p> </p> <p>စီနီယာအစ်မကြီးက ခပ်တိုးတိုး အမိန့်ပေးလိုက်ရာ လူတိုင်းသည် မိမိတို့နှင့် စီနီယာအစ်မကြီး၊ ဖန့်ချန်တို့ကြား အကွာအဝေး ပိုဝေးကွာသွားသည်ကို သတိပြုမိလိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>​သူတို့ ဝေးသွားခြင်း မဟုတ်ဘဲ နဂါးနက်လှေကြီးက တဖြည်းဖြည်း ကြီးမားလာခြင်းဖြစ်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ပေတစ်သောင်းကျော် မျှအထိ ရှည်လျားသွားတော့သည်။</p> <p>​အကယ်၍ သူတို့၏ မျက်စိအမြင်သာ မကောင်းပါက ဖန့်ချန်နှင့် စီနီယာအစ်မကြီးကို မြင်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>​“ဒီ အကျယ်အဝန်းရှိတဲ့ ကွင်းပြင်ဆိုရင် အဆင့် ၁ မသေမျိုးတစ်ယောက် စွမ်းရည်ပြဖို့ လောက်ပါပြီ။ တကယ်လို့ မင်းက မလောက်ဘူး ထင်ရင် ထပ်ချဲ့ပေးလို့ရသေးတယ်”</p> <p> </p> <p>စီနီယာအစ်မကြီးက ပြုံး၍ ပြောသည်</p> <p> </p> <p> “ဒါ့အပြင် မင်းမှာရှိတဲ့ နည်းလမ်းမှန်သမျှ အကုန်ထုတ်သုံးနိုင်တယ်၊ နဂါးနက်လှေက ဘာမှ ပျက်စီးသွားမှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ စိတ်ချလို့ရတယ်”</p> <p> </p> <p>​“ကျနော် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပါ့မယ်”</p> <p> </p> <p>ဖန့်ချန်က စီနီယာအစ်မကြီးကို ကြည့်ကာ မျက်နှာတွင် တည်ကြည်လေးနက်သော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>​ဓားငယ်လေး ကို ထုတ်ပြ၍ မဖြစ်သေးသလို၊       ရိပ်ခြေဗုဒ္ဓအတတ် ကိုလည်း မသုံးနိုင်ပေ၊ အရေခွံဆုပ်ခွာအတတ်  ကလည်း ထိုနေရာနှင့် မသင့်တော်ပေ။</p> <p>​အစွမ်းကုန်ဟု ဆိုသော်လည်း ထိုနည်းလမ်းများကို ဖယ်ထုတ်လိုက်လျှင် ဖန့်ချန်အနေဖြင့် အစွမ်းအချို့ကို ချန်လှပ်ထားဆဲပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>​စီနီယာအစ်မကြီး၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ အရှိန်အဝါမှာ တဖြည်းဖြည်း ကျဆင်းသွားပြီး နောက်ဆုံး အဆင့် ၁ မသေမျိုးအထိ ဖိနှိပ်ခြင်း ခံလိုက်ရသောအခါ သူမက ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်</p> <p> </p> <p>“ငါလည်း အစွမ်းကုန် လုပ်မှာပါ”</p> <p> </p> <p>​အဝေးတစ်နေရာမှ ကြာနီနတ်မိမယ်နှင့် အခြားသူများမှာ မည်သည့်အသေးစိတ် အချက်အလက်ကိုမျှ လွတ်မသွားစေရန် မျက်တောင်မခတ်တမ်း စောင့်ကြည့်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p>​စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် လူနှစ်ဦးစလုံးမှာ လူတိုင်း၏ မြင်ကွင်းထဲမှ ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။</p> <p>​တကယ် ပျောက်ကွယ်သွားခြင်း မဟုတ်ဘဲ ဖန့်ချန်က အလွန်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် စတင်လှုပ်ရှားလိုက်သဖြင့် ပုံရိပ်ယောင်အလား ဖြစ်သွားခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>​သို့သော် စီနီယာအစ်မကြီးတွင်လည်း အလားတူ နည်းလမ်းမျိုး ရှိပုံရသည်။</p> <p>သူမ၏ အရှိန်မှာလည်း သာမန် အဆင့် ၁ မသေမျိုးများထက် များစွာ သာလွန်နေသည်။</p> <p> </p> <p>​နှစ်ဦးစလုံးက အလွန်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် လှုပ်ရှားနေကြသဖြင့် ဘေးက ကြည့်နေသူများ မြင်ရန် ခက်ခဲသော်လည်း၊ သူတို့အချင်းချင်းကမူ တစ်ဖက်လူ၏ လှုပ်ရှားမှုများကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်တွေ့နေရသည်။</p> <p> </p> <p>​ငါ့မှာ ကိုယ်ပွား လေးခု  ရှိတယ်၊ ပြီးတော့ ဓားခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ ခိုင်မာမှု၊ အဆင့် ၁ ဓားမသေမျိုး  ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုတွေ ပေါင်းစပ်ထားလို့သာ ငါ့ရဲ့ ရုပ်ခန္ဓာက ဒီလိုအရှိန်မျိုးကို ခံနိုင်ရည်ရှိတာ။</p> <p>သူမရဲ့ အရှိန်ကလည်း ငါနဲ့ တန်းတူ ဖြစ်နေတာလား</p> <p> </p> <p>ဖန့်ချန်၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးများ လှုပ်ရှားနေသည်။</p> <p>​သူ၏ လက်ရှိအရှိန်မှာ မသေမျိုးစွမ်းအား ကို အသုံးမပြုဘဲ သန့်စင်သော ရုပ်ခန္ဓာစွမ်းအားဖြင့်သာ လှုပ်ရှားနေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>မဟုတ်ပါက မသေမျိုးစွမ်းအား၏ လမ်းကြောင်းကို ခြေရာခံနိုင်သဖြင့် ယခုကဲ့သို့ ကိုယ်ပျောက်နေသကဲ့သို့ အကျိုးသက်ရောက်မှုမျိုး ရရှိမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>​စီနီယာအစ်မကြီး၏ မျက်ဝန်းများက ဖန့်ချန်ကို စူးစိုက်ကြည့်နေပြီး သူမ၏ မျက်ဝန်းအနက်ပိုင်းတွင် အံ့ဩတုန်လှုပ်မှု အချို့ကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>​သူမက ထိုကဲ့သို့သော အရှိန်မျိုးကို ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်းမှာ မိစ္ဆာမျိုးနွယ် ၏ ရုပ်ခန္ဓာကျင့်စဉ်တစ်ခုကို အထူးတလည် ကျင့်ကြံထားခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>ထိုကျင့်စဉ်မှာ အဆင့်မြင့်လာပါက ရုပ်ခန္ဓာသက်သက်ဖြင့်ပင် ရှေးဟောင်းမသေမျိုး များကို ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။</p> <p>​နှစ်ဦးသားမှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ထပ်မံစမ်းသပ်မနေတော့ဘဲ အလွန်မြန်သော အရှိန်အဟုန်အတွင်း၌ပင် အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်လိုက်ကြသည်။</p> <p> ဤသည်မှာ မသေမျိုးစွမ်းအား  ကို အသုံးမပြုဘဲ ရုပ်ခန္ဓာချင်း တိုက်ခိုက်ခြင်းပင်။</p> <p>​ဖန့်ချန်က အဆင့် ၁ မသေမျိုးများထဲတွင် မိမိ၏ အစွမ်းအကန့်အသတ်မှာ မည်မျှရှိသည်ကို တိုင်းတာလိုခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​စီနီယာအစ်မကြီးကလည်း ဖန့်ချန်၏ အစွမ်းကို မြင်လိုသဖြင့် အတော်လေး ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ပေးနေသည်။</p> <p> </p> <p>​ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် မိုးခြိမ်းသံများကဲ့သို့ အဆက်မပြတ် မြည်ဟည်းနေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​တိုက်ခိုက်မှုတိုင်းသည် ပေါက်ကွဲသံကြီးများအလား ထွက်ပေါ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>​ထိုနေရာရှိသူများထဲမှ အဆင့် ၂ နှင့် အထက် မသေမျိုးများသာလျှင် ထိုသူနှစ်ဦး၏ လှုပ်ရှားမှုလမ်းကြောင်းကို သာမန်မျက်စိဖြင့် မနည်းလိုက်ကြည့်နိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>​အဆင့် ၁ မသေမျိုးများ နှင့် လင်းယွမ်တို့မှာမူ ဖန့်ချန်နှင့် စီနီယာအစ်မကြီးတို့ အပြန်အလှန် ထိတွေ့တိုက်ခိုက်မိသည့် ခဏချင်းအတွင်း၌သာ သူတို့၏ ပုံရိပ်များကို တွေ့လိုက်၊ ပျောက်သွားလိုက် ဖြစ်နေရသည်။</p> <p> </p> <p>​အချိန်တိုလေးအတွင်းမှာပင် မိုးခြိမ်းသံများမှာ အကြိမ်ပေါင်း ထောင်နှင့်ချီ၍ မြည်ဟီးသွားခဲ့ပြီ။</p> <p>​ထိုမျှအထိ မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ ထိုနေရာရှိ မသေမျိုးများနှင့် မသေမျိုးအရှင်များမှာ အံ့အားသင့်သွားကြပြီး မျက်ဝန်းများမှာ ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>​“ကြာနီအမာခံ... မင်းရဲ့ ဒီအဖွဲ့ဝင်က... တကယ်ပဲ အမာခံတပည့် ဖြစ်နိုင်တဲ့ အရည်အချင်း ရှိတာပဲ”</p> <p> </p> <p>ရုပ်ရည်သာမန်ရှိသော လူငယ်တစ်ဦးက ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p>​သူ စကားပြောလိုက်သည်နှင့် လူတိုင်း၏ မျက်ဝန်းထဲမှ အံ့ဩမှုများမှာ ပိုမိုနက်ရှိုင်းသွားပြီး အချို့မှာ အားကျခြင်း၊ မနာလိုခြင်းများပင် ပါဝင်နေသည်။</p> <p> </p> <p>​လင်းယွမ်တို့ သုံးဦးမှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီး ရင်ထဲမှ ထိတ်လန့်မှုကို ဖိနှိပ်ကာ ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>​အခုလေးတင် စကားပြောလိုက်သူမှာ စီနီယာအစ်မကြီး၏ အဖွဲ့ထဲတွင် စီနီယာအစ်မကြီးပြီးလျှင် အသန်မာဆုံးဖြစ်သော၊ ဝါရင့် အဆင့် ၆ မသေမျိုး တစ်ဦး ဖြစ်သည်။</p> <p>​အထက်နယ်မြေ သုံးခုတွင် သူ့ကို တိုက်ပွဲတစ်ရာ မသေမျိုးအရှင်သခင်  ဟု လူသိများကြသည်။</p> <p> ထိုဘွဲ့မှာ သူသည် ထူးခြားသော တိုက်ပွဲပေါင်း တစ်ရာကို ဆက်တိုက်အနိုင်ရရှိခဲ့ပြီးနောက် အများက ပေးအပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​သူ့ကို ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရသော မသေမျိုးအရှင်သခင်များမှာ အပြင်စည်းကျင့်ကြံသူများထဲတွင် ဝါရင့်သူများဖြစ်ကြသလို နာမည်ကျော် နယ်မြေအရှင်သခင်များလည်း ဖြစ်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>​လင်းယွမ်တို့မှာ အသစ်တက်လာသော အမာခံတပည့် အချို့ပင်လျှင် တိုက်ပွဲတစ်ရာ မသေမျိုးအရှင်သခင် ရှေ့တွင် အမာခံတပည့်ဟန် မပြရဲကြသည်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသည်။</p> <p>အကယ်၍ မသေမျိုးလှေအစီရင်ကို အသုံးမပြုနိုင်ပါက ထိုအမာခံတပည့်များ၏ လှေများမှာလည်း ထိုကဲ့သို့သော အဆင့် ၆ မသေမျိုးအရှင်သခင်ကို အနိုင်ရရန် မသေချာပေ။</p> <p> </p> <p>​“တိုက်ပွဲတစ်ရာ မသေမျိုးအရှင်သခင်တောင် ခေါင်းဆောင်က အမာခံတပည့် အရည်အချင်း ရှိတယ်လို့ ပြောနေပြီဟ”</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က မနေနိုင်ဘဲ အသံပို့စနစ်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​မုံ့ချင်းလင်နှင့် ယွီဝူရှီးတို့မှာ ဘာမှမပြောဘဲ တိုက်ပွဲကိုသာ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။</p> <p>ဖန့်ချန် အခု ရှုံးသွားလျှင်တောင် တိုက်ပွဲတစ်ရာ မသေမျိုးအရှင်သခင် ရဲ့ ချီးကျူးမှု တစ်ခွန်းဖြင့်တင် ကိုးနယ်မြေ ရှာဖွေရေးအဖွဲ့အတွက် ထိုက်တန်သော ဂုဏ်ဒြပ်ကို ရရှိစေရန် လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​“တိုက်ပွဲတစ်ရာ မသေမျိုးအရှင်သခင်... ဆိုလိုတာက ဒီကောင်လေးက အမာခံတပည့် ဖြစ်နိုင်တယ်လို့ ပြောတာလား ”</p> <p> </p> <p>မသေမျိုးအရှင်သခင် အချို့က တိုက်ပွဲတစ်ရာ မသေမျိုးအရှင်သခင် ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>​တိုက်ပွဲတစ်ရာ မသေမျိုးအရှင်သခင် က အသာအယာ ခေါင်းခါပြသည်။</p> <p> </p> <p> “ငါ အဲဒီလို မပြောပါဘူး”</p> <p> </p> <p>​“ဒါဆို ဘာလို့...”</p> <p> </p> <p>လူတိုင်းမှာ ကြောင်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>​တိုက်ပွဲတစ်ရာ မသေမျိုးအရှင်သခင် က အေးဆေးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> “အမာခံတပည့် အရည်အချင်း ရှိတယ်ဆိုတာက တစ်ယောက်ချင်း တိုက်ခိုက်တဲ့နေရာမှာ အမာခံတပည့်တွေထက် မနိမ့်ကျဘူးလို့ ဆိုလိုတာပါ။ ဒါပေမဲ့ အမာခံတပည့် ဖြစ်နိုင်မဖြစ်နိုင်ဆိုတာကတော့ အစီရင်ဗဟိုချက် နဲ့ ပဋိညာဉ်ပြုနိုင်မပြုနိုင်ဆိုတဲ့ အချက်ပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်၊ အဲဒါကမှ      တကယ့် အဓိကပဲ”</p> <p> </p> <p>​သူက ခေတ္တရပ်ပြီး</p> <p> </p> <p>“ဒီကောင်လေးက ငါ့ကို လူတစ်ယောက်နဲ့ သွားသတိရစေတယ်...”</p> <p> </p> <p>​လူတိုင်း၏ မျက်နှာများမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။</p> <p> </p> <p>​အဆင့် ၁၊ ၂၊ ၃ မသေမျိုးအချို့က နားမလည်ကြသော်လည်း ကျန်သော မသေမျိုးအရှင်သခင်များမှာမူ တိုက်ပွဲတစ်ရာ မသေမျိုးအရှင်သခင် ရဲ့ စကားကို နားလည်သွားပုံရသည်။</p> <p> </p> <p>​“အရင်က တစ်ယောက်ကလည်း... တကယ်ပဲ အမာခံတပည့် အရည်အချင်း ရှိခဲ့တာပဲ။ နှမြောစရာကောင်းတာက အစီရင်ဗဟိုချက် နဲ့ ပဋိညာဉ်မပြုနိုင်ခဲ့လို့ အမာခံတပည့် ဖြစ်မလာခဲ့တာ”</p> <p> </p> <p>​“အဲဒီလိုသာ မဟုတ်ခဲ့ရင်... သူလည်း ဒီလို အခြေအနေမျိုးနဲ့ ကြုံရမှာ မဟုတ်ဘူး... နှမြောစရာပဲ”</p> <p> </p> <p>မသေမျိုးအရှင်သခင် အချို့၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် လွမ်းဆွတ်တမ်းတမှုများ ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>​ကြာနီနတ်မိမယ်က စိတ်ဝင်စားသွားပြီး မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“အဲဒါ ဘယ်သူ့အကြောင်း ပြောနေကြတာလဲဟင်”</p> <p> </p> <p>​“သူကလည်း အောက်နယ်မြေ ခြောက်ခုက လာတဲ့ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ပါပဲ။ ကြာနီအမာခံလိုပဲ အထက်နယ်မြေ သုံးခုကို ရောက်လာတုန်းက လင်းကွေ့ကြယ်တာရာကိုပဲ အရင်ရောက်ခဲ့တာ။ အဲဒီကနေတစ်ဆင့် အပြင်စည်းကျင့်ကြံသူ စစ်ဆေးပွဲကို ဝင်ခွင့်ရခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးမှာ ခရမ်းရောင်တံဆိပ်ပြား  ရလဒ်နဲ့ ကျွယ်မင်ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်လာခဲ့တာ”</p> <p> </p> <p>တိုက်ပွဲတစ်ရာ မသေမျိုးအရှင်သခင် က ရှင်းပြသည်။</p> <p> </p> <p>​ကြာနီနတ်မိမယ်တို့ တစ်သိုက်မှာ နာမည်တစ်ခုကို ချက်ချင်း သတိရလိုက်ကြသည်။</p> <p> အရင်က လင်းတုန်း လည်း ထိုလူအကြောင်းကို ပြောပြခဲ့ဖူးသည်။</p> <p> </p> <p>​“စီနီယာ ဝမ်ချုံစန်း လား ”</p> <p> </p> <p>ကြာနီနတ်မိမယ်က ပြုံး၍ မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​တိုက်ပွဲတစ်ရာ မသေမျိုးအရှင်သခင် က အသာအယာ ခေါင်းညိတ်ပြသည်</p> <p> </p> <p> “သူပဲပေါ့၊ အဲဒီတုန်းက သူ့ရဲ့ ပါရမီကလည်း လောကမှာ ရှားမှရှားပဲ”</p> <p> </p> <p>​လင်းယွမ်တို့မှာ အံ့ဩသွားကြသည်။</p> <p> တိုက်ပွဲတစ်ရာ မသေမျိုးအရှင်သခင် က သူတို့ရဲ့ ခေါင်းဆောင်ကို ဝမ်ချုံစန်း နဲ့ နှိုင်းယှဉ်လိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။</p> <p>​ထိုစဉ်မှာပင် ဖန့်ချန်နှင့် စီနီယာအစ်မကြီးတို့၏ ပုံရိပ်များမှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>​နှစ်ဦးစလုံး၏ ကိုယ်ပတ်ပတ် လည်တွင် သွေးစွမ်းအား များက လှိုင်းလုံးကြီးများအလား ထွက်ပေါ်နေပြီး နီရဲသော မြူခိုးများကဲ့သို့ ဖုံးလွှမ်းနေသည်။</p> <p>သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှ ချော်ရည်များကဲ့သို့ ပြင်းထန်လှသော အပူရှိန်များ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>​“စွမ်းဆောင်ရည်က မဆိုးပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ဒီလောက်တင်ဆိုရင်တော့ မသေမျိုးလှေကို မရနိုင်သေးဘူးနော်”</p> <p> </p> <p>စီနီယာအစ်မကြီးက အေးဆေးစွာ ပြုံးလျက် ပြောသည်။</p> <p> </p> <p>“အခုနကတော့ မင်းနဲ့အတူ သွေးပူလေ့ကျင့်ခန်း လုပ်ပေးရုံပဲရှိသေးတယ်။ တခြားနည်းလမ်းတွေ ရှိသေးရင်လည်း ထုတ်သုံးလိုက်တော့၊ ထပ်ပြီး ဖုံးကွယ်ထားဦးမယ်ဆိုရင်တော့ အခွင့်အရေး ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး”</p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save