ယမန်နေ့ညက စားသောက်ခဲ့ရသော အရသာရှိလှသည့် ကြက်သားဟင်းကြောင့် မင်းသားအိမ်တော်ရှိ လူအများစုမှာ စိတ်ကျေနပ်မှု အပြည့်အဝ ရရှိသွားကြလေသည်။
ရှောင်မင်က သူစားကြွင်းစားကျန်များကို အစေခံများအား စားသောက်ခွင့်ပြုခြင်းမှာ သူတို့ကို အထင်သေး၍ မဟုတ်ပေ။ အစားအစာ ရှားပါးလှသော ဤခေတ်ကာလတွင် ကျန်ရစ်သော အစားအသောက်များကို မျှဝေစားသောက်ခြင်းမှာ သာမန်ကိစ္စတစ်ရပ်သာ ဖြစ်သည်။ သူကိုယ်တိုင်ပင် တစ်ခါတစ်ရံ စားကြွင်းစားကျန်များကို စားသောက်တတ်သေးသည် မဟုတ်ပါလား။ ထို့ပြင် ကြက်သားဟင်းကို သံဒယ်အိုးကြီးထဲတွင် တည်ခင်းထားခြင်းဖြစ်ရာ တစ်စားပွဲတည်း အတူတူ ထိုင်စားရသည်နှင့် သိပ်တော့ မကွာခြားလှချေ။
မဟာယွီအင်ပါယာကြီးတွင် ဤကြက်သားဟင်းမှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းသော ဟင်းလျာတစ်ခွက် ဖြစ်နေသည်။ သူ၏ နည်းပညာ စာကြည့်တိုက်ထဲတွင် သိမ်းဆည်းထားသော မရေမတွက်နိုင်သည့် ဟင်းလျာမျိုးစုံကို တွေးမိသောအခါ ရှောင်မင်၏ ရင်ထဲတွင် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားမှုများ ပြည့်လျှံလာသည်။ ရှေ့ဆက်လျှောက်ရမည့် ခရီးက ရှည်လျားလှသေးရာ ပိုမိုကောင်းမွန်သော ဟင်းလျာများကို မိတ်ဆက်ပေးရန် သူ၏ လက်ထဲတွင် အချိန်များစွာ ရှိနေသေးသည်။
သို့ရာတွင် ယခုအချိန်သည် စည်းစိမ်ယစ်မူးနေရမည့် အချိန်မဟုတ်သေးဘဲ ငွေရှာရန်ကသာ အရေးကြီးဆုံး လုပ်ငန်းစဉ် ဖြစ်နေသည်။
တင်းဝမ်ချွမ် ပြန်သွားပြီးနောက် ရက်အနည်းငယ်အတွင်း မင်းသားအိမ်တော်သို့ ရှောင်မင်အား လာရောက်ဂါရဝပြုသူ ပိုမိုများပြားလာပြီး သူတို့အားလုံး၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ နွားအားသုံး ရေတင်စက်အကြောင်း စုံစမ်းရန်သာ ဖြစ်သည်။ ရှောင်မင်က ထိုသူအားလုံးကို ငွေစင်သုံးရာကျပ် ဟူသော ဈေးနှုန်းဖြင့်သာ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။
ကုန်ကျစရိတ်ကို ဂရုမစိုက်သော ကြွယ်ဝသည့် ကုန်သည်အချို့က လိမ့်ဘောလ်ဘယ်ရင်များ ဝယ်ယူရန် ချက်ချင်း သဘောတူခဲ့ကြသည်။ အချို့ကမူ တွေဝေတုံ့ဆိုင်းနေကြပြီး အချို့မှာ လက်လျှော့ကာ ယခင်သုံးနေကျ ရေတင်စက်ဟောင်းများကိုသာ ဆက်လက်အသုံးပြုရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။
ထိုအချိန်အတွင်း ဝမ်ရှစ်ကျဲ့နှင့် အခြားသူများကလည်း နွားအားသုံး ရေတင်စက်ကို အသေအချာ လေ့လာနေခဲ့ကြသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင်မူ သူတို့ကိုယ်တိုင်ပင် ငွေထုပ်ပိုက်ကာ ဘယ်ရင်များကို လာရောက်ဝယ်ယူခဲ့ကြရသည်။
ဤအခြေအနေသို့ ရောက်သောအခါ ရှောင်မင်သည် မဟာယွီအင်ပါယာ၏ လက်ရှိ နည်းပညာအဆင့်အတန်းကို ကောင်းစွာ သဘောပေါက်သွားလေပြီ။ သူတို့သည် သူ၏ လိမ့်ဘောလ်ဘယ်ရင်များကို မည်သို့မျှ ပုံတူမကူးနိုင်ကြသည်မှာ သေချာနေသည်။
"ချီမင်းသား ပြီးခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းအတွင်း လိမ့်ဘောလ်ဘယ်ရင် အစုံ ငါးထောင်လောက် အော်ဒါရထားပါတယ်၊ လက်မှုပညာဌာန အနေနဲ့ ဒီလောက်များပြားတဲ့ ပမာဏကို လုံးဝ မထုတ်လုပ်နိုင်ပါဘူး၊ ရေအားသုံး သံပွတ်စက် အလုပ်ရုံ နောက်တစ်ခု တည်ဆောက်ဖို့ ကျွန်တော်မျိုး အကြံပြုချင်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒီလို လုပ်မယ်ဆိုရင်လည်း ခွဲဝေပေးစရာ လက်မှုပညာသည် မလောက်ငှတဲ့ အခက်အခဲ ရှိနေပြန်တယ်"
ချန်ဝမ်လုံ ပြန်လာပြီးနောက် ချန်ချီသည်လည်း ပေါ်ဝမ် ကျောင်းတော်သို့ ပုံမှန် လာရောက် ပညာသင်ကြားနေပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုနေ့က ရှောင်မင် စာသင်ပေးပြီးသည်နှင့် ချန်ချီက သူ့ထံ ချဉ်းကပ်ကာ ဤသို့ အကြံပြုလာခြင်း ဖြစ်သည်။
ရှောင်မင် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ လက်မှုပညာဌာနသည် ကျောက်မီးသွေးမီးဖိုများ ထုတ်လုပ်ခြင်း၊ ကျန်းလျန်၏ သင်္ဘောကျင်းတွင် ရွက်လှေကြီးများ တည်ဆောက်ရန် အစိတ်အပိုင်းများ ပံ့ပိုးပေးခြင်း၊ သံမဏိနှင့် မီးသွေးများ ထုတ်လုပ်ခြင်းအပြင် ရေတင်စက် အစိတ်အပိုင်းများကိုပါ ထုတ်လုပ်နေရသဖြင့် အလုပ်တွေ ပိနေပြီဖြစ်သည်။ ယခုလို ဘယ်ရင် အော်ဒါများ ရုတ်တရက် စုပြုံဝင်လာသောအခါ ချန်ချီတစ်ယောက် အလုပ်ပိပြီး ပြာယာခတ်သွားသည်မှာ အံ့သြစရာတော့ မဟုတ်ပေ။
လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က စာသင်ပေးနေစဉ်အတွင်း ရှောင်မင်ကိုယ်တိုင်လည်း ဤကိစ္စကို စဉ်းစားနေခဲ့မိသည်။ အဆင့်နိမ့် နည်းပညာများသည် အရင်းအမြစ်များကို အလွန်အကျွံ မကုန်ဆုံးစေသင့်ကြောင်း သူ သဘောပေါက်လာသည်။ ဥပမာအားဖြင့် ကျောက်မီးသွေးမီးဖိုများ ထုတ်လုပ်ရာတွင် အမြတ်အစွန်း ရရှိသော်လည်း ထင်သလောက် ကြီးမားခြင်း မရှိဘဲ လက်မှုပညာသည် အများအပြားကို အသုံးပြုနေရသဖြင့် တွက်ချေမကိုက်လှချေ။
ထို့အပြင် ၎င်းသည် စက်မှုအခြေခံအဆောက်အအုံ ဖွဲ့စည်းမှုပုံစံကိုလည်း အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေသည်။ လက်ရှိအချိန်တွင် သံမဏိ ထုတ်လုပ်ရေးကိုသာ အဓိကထားသင့်သည်။ ခေတ်သစ်ကာလများတွင် နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံ၏ အင်အားကို ထိုနိုင်ငံ၏ သံမဏိထုတ်လုပ်နိုင်စွမ်းဖြင့် တိုင်းတာလေ့ရှိကြသည် မဟုတ်ပါလား။
ယခုတော့ သူ ခက်ခဲသော ဆုံးဖြတ်ချက်အချို့ကို ချမှတ်ရတော့မည်။
"အခု ကျောက်မီးသွေးမီးဖို ထုတ်လုပ်ရေးမှာ လက်မှုပညာသည် ဘယ်နှစ်ယောက် လုပ်နေကြလဲ" ဟု ရှောင်မင်က မေးလိုက်သည်။
"ကျွန်တော်တို့ တစ်နေ့ကို အနည်းဆုံး ကျောက်မီးသွေးမီးဖို သုံးရာလောက် ထုတ်လုပ်နေရပါတယ်၊ အဲဒီအတွက် လက်မှုပညာသည် ငါးဆယ်လောက်ကို သီးသန့် တာဝန်ပေးထားရတယ်" ဟု ချန်ချီက ပြန်ဖြေလေသည်။
ရှောင်မင် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "အခုကစပြီး အဲဒီ လက်မှုပညာသည် ငါးဆယ်လုံးကို ရေအားသုံး သံပွတ်စက်၊ သံဖြတ်စက်၊ လွန်ပူစက်နဲ့ တခြား စက်ယန္တရားတွေ ထုတ်လုပ်တဲ့နေရာကို ပြောင်းရွှေ့ပေးလိုက်ပါ၊ ပြီးတော့ အသစ်ဝယ်ထားတဲ့ ကျွန်နှစ်ထောင်ထဲက တစ်ဝက်ကို သံမဏိထုတ်လုပ်ရေးမှာ တာဝန်ချထားပေးရမယ်၊ တပ်မှူး လူဖေး က ငွေလေးနည်းနည်း ပိုလာတာနဲ့ ငါ့ဆီကနေ သံချပ်ကာအင်္ကျီအသစ် ဝယ်မယ်ဆိုပြီး ကြွားလုံးထုတ်နေတယ်၊ သူ့အတွက် သံချပ်ကာအသစ်စက်စက် တစ်စုံ လုပ်ပေးမယ်လို့ ငါ ကတိပေးထားလို့ နောက်ရက်အနည်းငယ်ကြာရင် လက်မှုပညာသည်တွေကို ငါကိုယ်တိုင် သွားသင်ပေးဦးမယ်"
"သံချပ်ကာအသစ် ဟုတ်လား" ချန်ချီ၏ စိတ်ဝင်စားမှုက အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်သွားကာ "ချီမင်းသား အကြေးခွံပုံ သံချပ်ကာအင်္ကျီ လုပ်နည်းကို ကျွန်တော်မျိုး သိပါတယ်"
"အကြေးခွံပုံ သံချပ်ကာ မဟုတ်ဘူးကွ၊ အချိန်တန်ရင် မင်း မြင်ရမှာပေါ့" ရှောင်မင်က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။
ပိုသိချင်စိတ်ဖြင့် ပြင်းပြနေသော ချန်ချီတစ်ယောက် ခေါင်းလေးကုတ်လျက် ကျန်ရစ်သည်။ အနီးတွင် ရပ်နေသော လုထုံကမူ ထိုမြင်ကွင်းကို အားကျစွာဖြင့် ငေးကြည့်နေမိသည်။ ချန်ချီသည် သူနှင့် ရွယ်တူလောက်သာ ရှိသော်လည်း ကြီးမားလှသော တာဝန်များကို သူ့ချည်းသက်သက် ကိုင်တွယ်နိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်။
လုထုံ၏ အမူအရာကို သတိထားမိလိုက်သော ရှောင်မင်က "စိတ်မပူပါနဲ့ မင်းအတွက်လည်း တာဝန်တွေ ရှိလာမှာပါ၊ ဒါကို လက်တွေ့လေ့ကျင့်မှု တစ်ခုလို့ သဘောထားလိုက်ပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။
"တကယ်လား ချီမင်းသား" လုထုံသည် ချက်ချင်း တက်ကြွသွားတော့သည်။
ချန်ချီကဲ့သို့ ချီမင်းသားအတွက် အသုံးဝင်သူတစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနိုင်မှသာ အရေးပါသော နေရာတစ်နေရာကို ရရှိနိုင်မည်ဖြစ်ကြောင်း သူ ကောင်းစွာ နားလည်ထားသည်။
ရှောင်မင် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ ချန်ချီနှင့် လုထုံတို့အပေါ် သူ၏ လေ့ကျင့်သင်ကြားပေးပုံ ချဉ်းကပ်မှုမှာ ကွာခြားလှသည်။ ချန်ချီ၏ အဓိက လေ့လာမှုသည် စက်မှုနှင့် ရူပဗေဒပိုင်း ဖြစ်ပြီး လုထုံမှာမူ ဓာတုဗေဒပိုင်း ဖြစ်သည်။
လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က လူငယ်များကို စာရေးစာဖတ်တတ်စေရန် ရှောင်မင် သင်ကြားပေးခဲ့သည်။ ယခုမူ သူတို့အား ဓာတုဗေဒပညာရပ်နှင့် မိတ်ဆက်ပေးရမည့် အချိန်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ။
ဤနည်းဖြင့် ဓာတုဗေဒနှင့် ရူပဗေဒကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း တိုးတက်လာစေနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ရှားပါးသတ္တုများနှင့် သတ္တုစပ်များ ထုတ်လုပ်ရန်အတွက် ဓာတုဗေဒနည်းလမ်းများကို အသုံးပြုရမည်ဖြစ်ပြီး အနာဂတ်တွင် ယမ်းမှုန့်နည်းပညာ တိုးတက်လာစေရန်အတွက်လည်း ခိုင်မာသော ဓာတုဗေဒ အခြေခံကောင်းများ ရှိထားရန် လိုအပ်ပေသည်။
ရှောင်မင်အတွက်မူ အရေးကြီးဆုံး ကဏ္ဍမှာ ပစ္စည်းသိပ္ပံပညာရပ်ပင် ဖြစ်သည်။ အရည်အသွေးမြင့်မားသော ပစ္စည်းများ ရှိမှသာ အရည်အသွေးကောင်းမွန်သော ထုတ်ကုန်များကို ဖန်တီးနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ယခုမှစ၍ ဤလူနှစ်ရာသည် ဓာတုဗေဒနှင့် ပစ္စည်းသိပ္ပံ သုတေသနပိုင်းအတွက် တာဝန်ယူရတော့မည် ဖြစ်သည်။
"ဒါပေါ့၊ မနက်ဖြန်ကျရင် အယ်လ်ကာလီ ထုတ်လုပ်နည်းကို ငါ သင်ပေးမယ်၊ ဒါက မင်းရဲ့ ပထမဆုံး စီမံကိန်းပဲ" ဟု ရှောင်မင်က ပြောလိုက်သည်။
လုထုံ ခေါင်းညိတ်လိုက်သော်လည်း သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ဝေခွဲမရဖြစ်နေဆဲပင်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အယ်လ်ကာလီ ဆိုသည်မှာ အဘယ်အရာဖြစ်ကြောင်း သူ လုံးဝ နားမလည်သေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
လက်မှုပညာဌာနမှ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးအချို့ လျော့ကျသွားမည်ဖြစ်ရာ ချန်ချီတစ်ယောက် သဘာဝကျစွာပင် ဝမ်းသာပျော်ရွှင်သွားသည်။ သူက "ချီမင်းသား ကျွန်တော်မျိုး အခုပဲ ပြန်ပြီး စီစဉ်လိုက်ပါ့မယ်၊ ဒါနဲ့ ဝမ်မိသားစု ကိစ္စကရော ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ" ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။
"ဝမ်မိသားစုကို ငါကိုယ်တိုင် ကိုင်တွယ်လိုက်ပါ့မယ်" ရှောင်မင်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ သူသည် ကျောက်မီးသွေးမီးဖို ထုတ်လုပ်သည့် နည်းပညာကို ဝမ်မိသားစုထံ ရောင်းချရန် စီစဉ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ သုံးလွယ်သော ကျောက်မီးသွေးတုံး နည်းပညာကို သူတို့ထံ ပေးထားပြီးဖြစ်ရာ ကျောက်မီးသွေးမီးဖိုကိုပါ ထပ်မံရောင်းချခြင်းမှာ ပြဿနာ တစ်စုံတစ်ရာ ရှိလာမည် မဟုတ်ပေ။
ထိုနေ့၏ သင်ခန်းစာများ ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် လုထုံနှင့် အခြားသူများ၏ တိုးတက်မှုကို ရှောင်မင် စစ်ဆေးကြည့်သည်။ သူတို့သည် အသုံးများသော စာလုံးပေါင်း သုံးရာကျော်ကို အကြေအလည် တတ်မြောက်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။
သူတို့၏ တိုးတက်မှုအတွက် ရှောင်မင် အလွန် ကျေနပ်သွားသည်။ သူ၏ အခြေခံ လိုအပ်ချက်မှာ သူတို့ကို စာတတ်မြောက်စေပြီး အခြေခံ ဓာတုဗေဒ သင်္ကေတများကို လေ့လာသင်ယူစေရန် ဖြစ်သည်။ ယင်းနောက် သူတို့ကို အလုပ်ရုံဇုန်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားကာ ဓာတုစက်မှုလုပ်ငန်းများကို စတင်တည်ဆောက်စေမည် ဖြစ်သည်။
အလုပ်ရုံဇုန်ကို ယခုအခါ အပိုင်းနှစ်ပိုင်း ခွဲခြားထားလိုက်ပြီဖြစ်သည်။ တစ်ဝက်ကို ချန်ချီက ကြီးကြပ်ရမည်ဖြစ်ပြီး ကျန်တစ်ဝက်ကိုမူ လုထုံအတွက် သီးသန့် ဖယ်ချန်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။
ညနေစောင်းချိန်တွင် ရှောင်မင်က ဝမ်ရှစ်ကျဲ့ကို ဆင့်ခေါ်ကာ ကျောက်မီးသွေးမီးဖို ကိစ္စကို ဆွေးနွေးလေသည်။ ရှောင်မင် တောင်းဆိုသော ဈေးနှုန်းမှာ ငွေစင် ငါးသောင်းကျပ်သာ ဖြစ်သဖြင့် ဝမ်မိသားစုအနေဖြင့် ကျောက်မီးသွေးမီးဖို ထုတ်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းကို လွှဲပြောင်းရယူရန် အလွန်အမင်း ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်နေကြသည်။
ဤနည်းဖြင့် ခရိုင်ခြောက်ခုအတွင်းရှိ ကျောက်မီးသွေးမီးဖို ထုတ်လုပ်ရေး ကွင်းဆက်တစ်ခုလုံးကို သူတို့က ထိထိရောက်ရောက် ချုပ်ကိုင်ထားနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
"ချီမင်းသား ကျွန်တော်မျိုး လျှောက်တင်စရာ နောက်တစ်ကိစ္စ ရှိပါသေးတယ်၊ လတ်တလော ချန်းကျိုးက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကုန်သည်တွေ သတိထားမိတာတစ်ခုက နယ်ခြားက ကုန်သည်တချို့ မြင်းတွေကို ခိုးသွင်းနေကြတယ်ဆိုတာပါပဲ၊ အဲဒီမြင်းတွေက ချီမင်းသားရဲ့ နယ်မြေကို ခဏလောက်ပဲ ဖြတ်သွားပြီး ဝေ့မင်းသားရဲ့ နယ်မြေဆီကို တန်းသွားကြတာပါ" ဟု ဝမ်ရှစ်ကျဲ့က လျှောက်တင်လေသည်။
"မြင်းခိုးသွင်းတယ် ဟုတ်လား" ရှောင်မင် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူက ဝမ်ရှစ်ကျဲ့ကို စိုက်ကြည့်ကာ "ဝမ်မိသားစုက ဘယ်အချိန်ကတည်းက ဒီလိုကိစ္စတွေကို စိတ်ဝင်စားသွားရတာတုန်း"
ဝမ်ရှစ်ကျဲ့က "ချီမင်းသားရယ် ချင်းကျိုးကို စုပြုံဝင်ရောက်လာတဲ့ ကုန်သည်တွေထဲမှာ လူအမျိုးမျိုး ပါဝင်နေပြီး အားလုံးက စေတနာကောင်းနဲ့ လာကြတာတော့ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒီကုန်သည်တွေကို စောင့်ကြည့်နေတာက ချီမင်းသားရဲ့ အကျိုးစီးပွားအတွက်သက်သက် ပါပဲ" ဟု ပြန်လည် လျှောက်တင်လေသည်။
ဒေသခံ အင်အားကြီး မိသားစုများသည် ပြင်ပမှ ကုန်သည်များ ဝင်ရောက်လာခြင်းကို မလိုမုန်းထား ဖြစ်ကြလိမ့်မည်ဟု ရှောင်မင်က ကြိုတင် တွေးတောထားပြီး ဖြစ်သည်။ ဝမ်ရှစ်ကျဲ့၏ စကားများမှာ ကြားကောင်းသော်လည်း ချင်းကျိုးရှိ ဒေသခံ မိသားစုများ၏ စိတ်နေသဘောထားကို ဖော်ပြနေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
"သူတို့က မြင်းတွေကို ဘယ်လို ခိုးသွင်းနေကြတာလဲ၊ ဘာလို့ ချန်းကျိုးက ဘယ်သူမှ ငါ့ဆီ အစီရင်မခံကြတာတုန်း" ရှောင်မင်၏ အသံတွင် ဒေါသအရိပ်အယောင်များ စွက်ဖက်လာတော့သည်။
အပိုင်း ( ၆၄ ) ပြီးဆုံး။
***