"ချီမင်းသား ကျွန်တော်မျိုး ရှာတွေ့ထားတဲ့သူက လမ်းမှာလာနေပါပြီ၊ တကယ်တော့ သူက ဒီနယ်ခံပါပဲ၊ သူ့နာမည်က ဝမ်ရွှမ် လို့ခေါ်ပါတယ်" အမတ်ကြီး ပန်ယွိခွန်းက လျှောက်တင်လေသည်။
"ဝမ်ရွှမ် ဟုတ်လား၊ ဒီနာမည်က ဘာလို့ ရင်းနှီးနေသလို ခံစားရပါလိမ့်" ရှောင်မင်က နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။
"ချီမင်းသား ချင်ချွမ်ယွင်က ဝမ်ချန်ချိုကို စွပ်စွဲတုန်းက အကြောင်းကို မှတ်မိသေးရဲ့လား၊ အဲဒီတုန်းက ဓားစာခံ တစ်ယောက် ရှိခဲ့တယ်လေ" ပန်ယွိခွန်းက သတိပေးလိုက်သည်။
ရှောင်မင် အတိတ်ကို ပြန်လည် တူးဆွကြည့်လိုက်သည်။ ထိုစဉ်က ဝမ်ချန်ချိုသည် အပြစ်အားလုံးကို ဝမ်ရွှမ် ဆိုသူ၏ ခေါင်းပေါ်သို့ ပုံချကာ ထိုသူကို ဓားစာခံအဖြစ် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း အသုံးချခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ဝမ်မိသားစု၏ အတွင်းရေးကို သူတို့ဘာသာ ဖြေရှင်းမည်ဟုပင် ဝမ်ချန်ချိုက ဆိုခဲ့သေးသည်။ "အာ ဟုတ်ပြီ ငါ မှတ်မိသွားပြီ"
"အဲဒီ ဝမ်ရွှမ် ပါပဲ ချီမင်းသား၊ ဝမ်ချန်ချို ပြန်ရောက်သွားတဲ့အခါ လယ်ထွန်နွားတွေကို ဖွက်ထားတဲ့ အပြစ်ဆိုပြီး ဝမ်ရွှမ်ကို မိသားစု စည်းမျဉ်းတွေနဲ့ အပြစ်ပေးခဲ့တယ်၊ ဝမ်ရွှမ် သတိလစ်သွားတဲ့အထိ ကြိမ်ဒဏ် အချက်တစ်ရာ အပြင်းအထန် အရိုက်ခံခဲ့ရတာပါ၊ ပြီးတော့ ဝမ်ချန်ချိုက သူ့အစေခံတွေကို ခိုင်းပြီး ဝမ်ရွှမ်ရဲ့ လက်တွေ ခြေထောက်တွေကို ကျောက်တုံးတွေနဲ့ ဆွဲချည်ပြီး ထိုမြစ် ထဲကို ပစ်ချခိုင်းခဲ့တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဝမ်ရွှမ် ကံကောင်းသွားတယ်၊ အစေခံတွေက ပျင်းရိပြီး ကျောက်တုံးတွေကို သေချာ တင်းတင်းကြပ်ကြပ် မချည်ခဲ့ဘူးလေ၊ ရေထဲရောက်လို့ သတိလည်လာတဲ့အခါ ကျောက်တုံးတွေကနေ ရုန်းထွက်ပြီး ရေစုန်အတိုင်း မျောပါသွားခဲ့တယ်၊ အဲဒီနေ့က ကျွန်တော်မျိုး မြစ်ကမ်းဘေးမှာ စိုက်ပျိုးရေး ကိစ္စတွေ သွားစစ်ဆေးနေရင်းနဲ့ သူ့ကို ဆယ်ယူနိုင်ခဲ့တာပါ၊ အဲဒီအချိန်တုန်းက သူ အသက်ငွေ့ငွေ့ပဲ ကျန်တော့တာ"
ရှောင်မင် သံသယ ဝင်သွားမိသည်။ "ဝမ်ချန်ချိုက ရက်စက်တာတော့ အမှန်ပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ဝမ်ရွှမ်က လျှို့ဝှက်ကိုယ်ရံတော် အဖွဲ့နဲ့ ဘာများ သက်ဆိုင်နေလို့လဲ"
"ချီမင်းသား ရှေးခေတ်ကတည်းက ရှင်သန်ဖို့ လမ်းစမရှိတော့လောက်အောင် ထောင့်ကျပ်ဆိုက်နေတဲ့ သူတွေဟာ လျှို့ဝှက်ကိုယ်ရံတော် အဖွဲ့အတွက် အသင့်တော်ဆုံး သူတွေပဲပေါ့" ပန်ယွိခွန်းက ဖြည်းညင်းစွာ ရှင်းပြလေသည်။
ရှောင်မင် ဤကိစ္စကို အသေအချာ စဉ်းစားခန်း ဝင်လိုက်သည်။ ပန်ယွိခွန်း၏ စကားများက အဓိပ္ပာယ် ရှိလှသည်။ ဝမ်ရွှမ်သည် တစ်ကြိမ် သေဆုံးခဲ့ပြီးသူ ဖြစ်ရာ ဝမ်မိသားစုအပေါ် မကျေနပ်ချက်များ အလွန်အမင်း နက်ရှိုင်းနေပေလိမ့်မည်။ ဝမ်မိသားစုသည်လည်း တစ်နေ့နေ့တွင် သူ အမြစ်ပြတ် ရှင်းလင်းရမည့် ပစ်မှတ်တစ်ခု ဖြစ်နေသဖြင့် ဤအချက်က သူ့အတွက် အလွန် အကျိုးရှိစေနိုင်သည်။
အကယ်၍ သူသာ ဝမ်ရွှမ်ကို ရှင်သန်ခွင့် အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးလိုက်ပါက ဝမ်ရွှမ်သည် သေချာပေါက် ကျေးဇူးတင်နေမည်ဖြစ်ပြီး ဝမ်မိသားစုကို ဖြိုချရာတွင် ရှောင်မင်အတွက် အစွမ်းကုန် ကူညီပေးလိမ့်မည်မှာ အသေအချာပင်။
ရှောင်မင် ပြုံးလိုက်သည်။ "အမတ်ကြီး ပန် ရဲ့ ကြိုတင်မြော်တွေးနိုင်စွမ်းက တကယ့်ကို အထင်ကြီးလောက်စရာပါပဲ၊ ငါတော့ လက်မြှောက်ရပြီ"
သူတို့နှစ်ဦးမှာ အပြန်အလှန် ချီးကျူးစကား ဆိုရသည်ကို အသားကျနေပြီဖြစ်ရာ ပန်ယွိခွန်းက ခပ်ဟဟသာ ရယ်မောလိုက်သည်။ သူက "ချီမင်းသား သဘောပေါက်သွားပြီ ထင်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဝမ်ရွှမ်က ဝမ်မိသားစုရဲ့ အသိအမှတ်ပြုတာကို မခံရဘဲ ချီမင်းသားဘေးမှာ ဘယ်လိုလုပ် အမှုထမ်းနိုင်မှာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။
"ဒါက ပြဿနာတစ်ခုဆိုပေမယ့် ဖြေရှင်းလို့ မရနိုင်တာတော့ မဟုတ်ပါဘူး၊ လက်မှုပညာဌာနကို သူ့အတွက် အထူး မျက်နှာဖုံးတစ်ခု ဖန်တီးခိုင်းလိုက်ရင်ရော၊ ဘယ်လိုထင်လဲ" ရှောင်မင်က အကြံပြုလိုက်သည်။
"ကောင်းတဲ့ အကြံပါပဲ၊ ဝမ်ရွှမ်က လျှို့ဝှက်ကိုယ်ရံတော် တစ်ယောက်အနေနဲ့ မျက်နှာဖုံးနောက်ကွယ်မှာပဲ ရှင်သန်သင့်ပါတယ်၊ ကျွန်တော်မျိုး ဝမ်ရွှမ်နဲ့ ထပ်ပြီး ဆွေးနွေးကြည့်ပါဦးမယ်၊ သူ့ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်သာ ခိုင်မာတယ်ဆိုရင် မနက်ဖြန်ကျရင် ချီမင်းသားနဲ့ တွေ့ဆုံဖို့ ခေါ်လာခဲ့ပါ့မယ်" ပန်ယွိခွန်းက လျှောက်တင်လေသည်။
ရှောင်မင် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ သူသည် စက်မှုအခြေခံအဆောက်အအုံများ တည်ဆောက်ရေးတွင် အလွန်အမင်း အလုပ်ရှုပ်နေခဲ့သဖြင့် နယ်ခံမင်းသားတစ်ပါး၏ ရှင်သန်ရေးအတွက် မရှိမဖြစ် လိုအပ်သော ကိစ္စရပ်များကို လျစ်လျူရှုထားမိခဲ့သည်။
တပ်ဖွဲ့က ပထမ ဦးစားပေးဖြစ်သည်။ သူ၏ တပ်ဖွဲ့ကို ပြားချပ်သံချပ်ကာများ တပ်ဆင်ပေးတော့မည် ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းအတွက် အချိန်ယူရဦးမည်ဖြစ်သည်။ ဒုတိယ ဦးစားပေးမှာ လျှို့ဝှက်ကိုယ်ရံတော်အဖွဲ့ သို့မဟုတ် ထောက်လှမ်းရေးစနစ်ပင် ဖြစ်သည်။
မည်သည့် ခေတ်ကာလတွင်မဆို သတင်းအချက်အလက် ပြတ်တောက်နေခြင်းသည် အလွန်တရာ အန္တရာယ်ကြီးမားလှသည်။ ဥပမာအားဖြင့် ရှောင်မင်သည် သူ၏ အိမ်နီးချင်း ဝေ့မင်းသား ဘာတွေ ကြံစည်နေသည်ကို လုံးဝ မသိရှိသော်လည်း ဝေ့မင်းသားကမူ ရှောင်မင်၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို အကုန်အစင် သိရှိနေပေလိမ့်မည်။ ဤသည်မှာ အလွန် သနားစရာကောင်းသော အခြေအနေပင်။
လျှို့ဝှက်ကိုယ်ရံတော်အဖွဲ့ ဖွဲ့စည်းရန် အစီအစဉ်များကို အပြီးသတ် ဆွေးနွေးပြီးနောက် ပန်ယွိခွန်းသည် သူ၏ အိမ်တော်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။
သူ၏ အိမ်မှာ ချီမင်းသားအိမ်တော်နှင့် လမ်းတစ်လမ်းသာ ခြားသော ရိုးရာ ခြံဝင်းကျယ်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်သည်။ သူ ရောက်ရှိသွားချိန်တွင် သူ၏ ဇနီးဖြစ်သူ ဆွန်သခင်မ သည် သူတို့၏ ငါးနှစ်အရွယ် သမီးလေးနှင့် အတူ ကစားနေလေသည်။
ဆွန်သခင်မသည် ရုပ်ရည် သာမန်သာရှိသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ပန်ယွိခွန်း ပြန်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူမက "အိမ်တော်သခင် ညစာ အဆင်သင့်ဖြစ်နေပါပြီ၊ သုံးဆောင်လို့ ရပါပြီရှင်" ဟု နှုတ်ဆက်လေသည်။
ပန်ယွိခွန်းက သမီးလေးနှင့် ခဏတဖြုတ် ဆော့ကစားပြီးနောက် "ဝမ်ရွှမ်ကို ခေါ်လိုက်ပါဦးကွာ" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ဆွန်သခင်မ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ ဝမ်ရွှမ်သည် သူတို့နှင့်အတူ နေထိုင်လာခဲ့သည်မှာ တစ်လကျော် ကြာမြင့်ခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး ကျန်းမာရေးလည်း တော်တော်လေး ကောင်းမွန်နေပြီဖြစ်သည်။ သူမက ဘေးခန်းသို့ သွားကာ သူ့ကို လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။ ပညာတတ် အဝတ်အစားများ ဝတ်ဆင်ထားပြီး မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားတွင် အမည်းရောင် မှည့်တစ်ခု ရှိသည့် ဖြူဖျော့ဖျော့ လူငယ်တစ်ဦး ထွက်လာလေသည်။
"အဟွတ် အဟွတ်... အမတ်ကြီး ပန်" ဝမ်ရွှမ်သည် နာလန်ထစလူမို့ အသံက တိုးရှလျက် ရှိသည်။
ပန်ယွိခွန်းက ဝမ်ရွှမ်ကို ဧည့်ခန်းမဆောင်သို့ တွဲခေါ်သွားပြီးနောက် သူတို့နှစ်ဦး ထမင်းစားပွဲတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်ကြသည်။ ဆွန်သခင်မက သမီးလေးကို ခေါ်ကာ အခြားနေရာတွင် သွားရောက် ကစားလေသည်။ မဟာယွီအင်ပါယာတွင် အမျိုးသားများနှင့် အမျိုးသမီးများ အတူတကွ စားသောက်လေ့ မရှိကြသဖြင့် အမျိုးသားများ စားသောက်ပြီးမှသာ ဆွန်သခင်မ စားသောက်ရမည်ဖြစ်သည်။
"ဝမ်ရွှမ် မင်းရဲ့ အခြေအနေကို ချီမင်းသားဆီမှာ ငါ လျှောက်တင်ပြီးသွားပြီ၊ မင်း ရှင်သန်ချင်တယ်ဆိုရင်တော့ အခု မင်းအတွက် တစ်ခုတည်းသော လမ်းက ချီမင်းသားဆီမှာ အမှုထမ်းဖို့ပါပဲ၊ ဝမ်ချန်ချိုရဲ့ မျက်လုံးတွေ နားတွေက ချင်းကျိုး တစ်မြို့လုံးမှာ အနှံ့အပြား ရှိနေတယ်၊ မင်းသာ အပြင်ထွက်သွားရင် ဒီမြို့ကနေ အသက်ရှင်လျက် ထွက်သွားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး" ဟု ပန်ယွိခွန်းက ပြောလေသည်။
ဝမ်ချန်ချိုတွင် ညီအစ်ကို နှစ်ယောက်ရှိပြီး ဝမ်ရွှမ်သည် ဝမ်ချန်ချို၏ ဒုတိယညီ ဝမ်ချန်ဟန်၏ တရားမဝင် တတိယသား ဖြစ်သည်။ ဝမ်ရွှမ်၏ မိခင်မှာ ဝမ်အိမ်တော်မှ သာမန် အစေခံတစ်ဦးသာ ဖြစ်ပြီး ဝမ်ချန်ဟန် အရက်မူးကာ မှားယွင်းခဲ့ရာမှ ဝမ်ရွှမ်ကို မွေးဖွားလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
မဟာယွီအင်ပါယာတွင် တော်ဝင်မိသားစုမှစ၍ သာမန်ပြည်သူများအထိ ကလေးတစ်ယောက်၏ အဆင့်အတန်းသည် သူတို့ မိခင်၏ ရပ်တည်မှုအပေါ်တွင်သာ မူတည်လေသည်။ ဝမ်ရွှမ်၏ မိခင်မှာ အောက်ခြေသိမ်း အစေခံတစ်ဦးသာ ဖြစ်သဖြင့် သူသည် ဝမ်မိသားစုတွင် မည်သည့်အခါကမျှ ကောင်းမွန်စွာ ဆက်ဆံမခံခဲ့ရပေ။ ငယ်စဉ်ကတည်းက ဝမ်မိသားစု၏ တရားဝင် သားသမီးများ၏ အနိုင်ကျင့် ဗိုလ်ကျမှုကို ခံခဲ့ရပြီး ယခုအခါတွင်မူ ဓားစာခံတစ်ယောက် ဘဝသို့ပင် ရောက်ရှိသွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။
"အမတ်ကြီး ပန် က ကျွန်တော့် အသက်ကို ကယ်တင်ခဲ့တာပါ၊ အခု ကျွန်တော်က တန်ဖိုးမရှိတဲ့ အမှိုက်တစ်စလို ဖြစ်နေပါပြီ၊ ဝမ်ချန်ချို ဥပဒေအတိုင်း အပြစ်ပေးခံရတာကို မြင်ရဖို့ကလွဲလို့ ကျန်တာ ဘာကိုမှ ဂရုမစိုက်တော့ပါဘူး" ဝမ်ရွှမ်က နာကြည်းချက် အပြည့်ဖြင့် ပြောလေသည်။
ပန်ယွိခွန်း ရင်တွင်း၌ ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်မိသည်။ "ဒီလိုဆိုမှတော့ မနက်ဖြန်ကျရင် မင်းကို ချီမင်းသားဆီ ခေါ်သွားပေးမယ်၊ အခုကစပြီး ဝမ်ရွှမ် ဆိုတာ သေသွားပြီ၊ မင်းက ချီမင်းသားရဲ့ အရိပ်ပဲ ဖြစ်ရမယ်"
"အမတ်ကြီး ပန် ရဲ့ အမိန့်အတိုင်း လိုက်နာပါ့မယ်" ဝမ်ရွှမ်က ခိုင်မာပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။
သူ ဝမ်ချန်ချိုနှင့် ဝမ်မိသားစုကို နာကြည်းမုန်းတီးသည်။ သူ မွေးဖွားပြီး နောက်တစ်နေ့မှာပင် သူ၏ မိခင်သည် ဝမ်ချန်ဟန်ကို မြူဆွယ်သည်ဟု စွပ်စွဲခံရကာ ဝမ်အိမ်တော်မှ မောင်းထုတ်ခံခဲ့ရပြီး ကျေးကျွန်ကုန်သည်များထံ ရောင်းစားခံခဲ့ရသည်။ ယနေ့တိုင်အောင် သူ၏ မိခင် ရုပ်ရည်သွင်ပြင် ဘယ်လိုနေမှန်းကိုပင် သူ မသိခဲ့ရချေ။
ဆယ့်ကိုးနှစ်တိုင်တိုင် ဝမ်အိမ်တော်တွင် အစေခံတစ်ယောက်ထက်ပင် ဆိုးရွားသော ဘဝဖြင့် သူ ရှင်သန်လာခဲ့ရသည် မဟုတ်ပါလား။
"ကောင်းပြီ၊ အဲဒီလိုဆိုရင်တော့ ငါ စိတ်အေးရပြီ" ပန်ယွိခွန်းက သက်ပြင်းချကာ ပြောလိုက်သည်။
မြင်းခိုးသွင်းသည့် အမှုက ချိုက်လင်ဝူ၏ အကျင့်ပျက်ခြစားမှုကိုသာ ဖော်ထုတ်ပေးလိုက်ခြင်း မဟုတ်ပေ။ ပန်ယွိခွန်းသည် ထိုထက်မက ပိုမို အရေးကြီးသော ကိစ္စရပ်တစ်ခုကိုပါ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူရဲဘောကြောင်သည်ဟု နာမည်ကြီးသော ဝေ့မင်းသားသည် လွန်ခဲ့သော ငါးနှစ်အတွင်း မြက်ခင်းပြင်ဒေသမှ အရည်အသွေးမြင့် စစ်မြင်း အကောင်သုံးထောင်ကို ခိုးသွင်းခဲ့ခြင်းပင်။
ဤသည်မှာ အဓိပ္ပာယ် တစ်ခုတည်းသာ ထွက်သည်။ မဟာယွီအင်ပါယာ၏ ထီးနန်းလုပွဲသည် မင်းသားများကြားရှိ ပဋိပက္ခ သက်သက်သာ မဟုတ်တော့ပေ။ ၎င်းတွင် တော်ဝင်သွေး မပါသော နယ်စားမင်းသား ခြောက်ပါးလည်း ပါဝင်ပတ်သက်လာပြီ ဖြစ်သည်။
ဧကရာဇ် ရှောင်ယွမ်ကျီ လက်ထက်က မဟာယွီအင်ပါယာကို တည်ထောင်ရာတွင် ထိုနယ်စားမင်းသား ခြောက်ပါးက ကူညီပေးခဲ့ကြသဖြင့် သူတို့ကို တိုင်းပြည်၏ အစိတ်အပိုင်းအချို့ကို ဝေမျှပေးမည်ဟု ကတိပေးခဲ့သည်။ ရာစုနှစ်တစ်ခုကြာလာသောအခါ သူတို့၏ နယ်မြေများသည် အင်ပါယာအတွင်းရှိ သီးခြား လွတ်လပ်သော နိုင်ငံငယ်လေးများပမာ ဖြစ်လာခဲ့ကြသည်။
သို့သော်လည်း တော်ဝင်မိသားစု၏ နယ်မြေများသည် မြောက်ပိုင်းမှ လူရိုင်းများ၏ ကျူးကျော်မှုကို တစတစ ခံလာရသည်နှင့်အမျှ ဧကရာဇ်မင်း၏ ဩဇာအာဏာလည်း ကျဆင်းလာခဲ့ကာ နယ်စားမင်းသား ခြောက်ပါးကလည်း တော်ဝင်မိသားစုအပေါ် တဖြည်းဖြည်း အထင်အမြင် သေးလာကြသည်။
ဧကရာဇ် ရှောင်ယွမ်ကျီ နှင့် နယ်စားမင်းသား ခြောက်ပါးကြားရှိ နက်ရှိုင်းလှသော ရဲဘော်ရဲဘက် သံယောဇဉ်များမှာ ထိုခေတ်ကာလ ကုန်ဆုံးသွားသည်နှင့်အတူ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့လေပြီ။ လက်ရှိ မျိုးဆက် မင်းသားများမှာ တော်ဝင်မိသားစုအပေါ် မေတ္တာတရား မရှိကြတော့ချေ။
အကယ်၍ ထီးနန်းလုပွဲသာ အခြေအနေ မလှခဲ့ပါက အကျိုးဆက်များမှာ အလွန်တရာ ဆိုးရွားလှပေလိမ့်မည်။
ဝေ့မင်းသားသည် သူရဲဘောကြောင်သော်လည်း အလွန် ဉာဏ်ကောင်းလှသည်။ သူသည် အဆိုးရွားဆုံး အခြေအနေများအတွက် ကြိုတင်ပြင်ဆင်နေခြင်း ဖြစ်တန်ရာ၏။ သို့ရာတွင် ဤသည်မှာ သူကိုယ်တိုင်၏ အကြံအစည်လား သို့မဟုတ် အခြားသူတစ်ဦး၏ လွှမ်းမိုးမှုကြောင့်လား ဆိုသည်ကိုတော့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မသိရသေးပေ။
ဤသည်မှာလည်း ပန်ယွိခွန်းက ရှောင်မင်ကို လျှို့ဝှက်ကိုယ်ရံတော်အဖွဲ့ ဖွဲ့စည်းရန်နှင့် အင်ပါယာ၏ အတွင်းရေး သတင်းအချက်အလက်များကို စုဆောင်းရန် တိုက်တွန်းရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းပင် ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက ရှောင်မင်သည် အငိုက်မိကာ ဒုက္ခရောက်သွားနိုင်ပေသည်။
သို့သော်ငြားလည်း ဧကရာဇ် ရှောင်ဝမ်ရွှမ် သက်ရှိထင်ရှား ရှိနေသရွေ့တော့ မင်းသားများအနေဖြင့် အလွန်အမင်း ရိုင်းစိုင်းစွာ ပြုမူရဲကြမည် မဟုတ်ဟု ပန်ယွိခွန်း ယုံကြည်ထားသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဧကရာဇ် ရှောင်ဝမ်ရွှမ် သည် သွေးချောင်းစီး စစ်ပွဲများနှင့် ပရမ်းပတာ အခြေအနေများကြားမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သော အုပ်စိုးရှင်တစ်ပါး ဖြစ်ပြီး မင်းသားများမှာ သူ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိနေဆဲ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။
အပိုင်း ( ၆၇ ) ပြီးဆုံး။
***