Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း ( ၆၈ )</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​အေးစက်နေသော သံမျက်နှာဖုံးတစ်ခုကို ဝမ်ရွှမ်၏ မျက်နှာပေါ်သို့ ဖြည်းညင်းစွာ တပ်ဆင်ပေးလိုက်ချိန်တွင် ပန်ယွိခွန်း၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များက အပြုံးတစ်ခုအဖြစ် ကွေးတက်သွားလေသည်။</p> <p>​နောက်တစ်နေ့တွင် ပန်ယွိခွန်း ပြောထားသော ဝမ်ရွှမ်ဆိုသူကို ရှောင်မင် တွေ့ဆုံရလေပြီ။ ဖြူဖျော့ဖျော့နှင့် အာဟာရပြတ်လပ်နေပုံရသော လူငယ်တစ်ဦးသာ။ ဤကဲ့သို့သော လူမျိုးက လျှို့ဝှက်ကိုယ်ရံတော်တစ်ယောက်၏ အမှောင်ကျပြီး အန္တရာယ်များလှသော အလုပ်များကို တကယ်ပဲ ကိုင်တွယ်နိုင်ပါ့မလားဟု သူ သံသယ ဝင်မိသည်။</p> <p>​"အဓိကက စိတ်ဓာတ်ပါပဲ ချီမင်းသား" ပန်ယွိခွန်းက ရှောင်မင်ကို ထိုသို့ ရှင်းပြခဲ့သည်။</p> <p>​ဝမ်ရွှမ်၏ မျက်ဝန်းများထဲမှ ခိုင်မာပြတ်သားမှုကို မြင်တွေ့လိုက်ရချိန်တွင် သူ့ကို ယုံကြည်ရန် ရှောင်မင် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ လောလောဆယ်တွင် သူ့အတွက် ဤလူထက် ပိုကောင်းသော ရွေးချယ်စရာ မရှိသည့်အပြင် အားကိုးရာမဲ့ကာ ထောင့်ကျပ်ဆိုက်နေသော ဝမ်ရွှမ်မှာ အသင့်တော်ဆုံး ဖြစ်နေပုံရသည်။</p> <p>​"လျှို့ဝှက်ကိုယ်ရံတော် တစ်ယောက်အတွက် လိုအပ်တဲ့ အရည်အချင်းတွေကို မင်း သိထားရဲ့လား" ရှောင်မင်က မေးလိုက်သည်။</p> <p>​ဝမ်ရွှမ်က ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သော်လည်း "ကျွန်တော်မျိုးသာ အောင်မြင်အောင် မလုပ်နိုင်ရင် သေရတာကမှ ပိုမြတ်ပါလိမ့်မယ်" ဟု ပြန်ဖြေလေသည်။</p> <p>​ရှောင်မင် ခေါင်းကို ဖြည်းညင်းစွာ ညိတ်လိုက်သည်။ ဤလူသည် နာကြည်းချက်များဖြင့် လောင်ကျွမ်းနေသူဖြစ်ရာ ဤတာဝန်ကို ထမ်းဆောင်ရန် လုံလောက်သော တွန်းအားများ ရှိနေပေမည်။ သူက "အခုကစပြီး မင်းဟာ ဒီသံမျက်နှာဖုံး နောက်ကွယ်မှာပဲ ရှင်သန်ရမယ်၊ ဒီနေ့ကစပြီး မင်းက ငါ့ရဲ့ လက်ဝဲကိုယ်ရံတော်ပဲ၊ မင်းရဲ့ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် တစ်ယောက်နဲ့လည်း မိတ်ဆက်ပေးရဦးမယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။</p> <p>​စကားဆုံးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဧည့်ခန်းမဆောင်၏ ပန်းချီကားချပ် အကွယ်မှ လီဆန် ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>​ရှောင်မင်က ဆက်လက်၍ "သူကတော့ လီဆန် တဲ့၊ ငါ့လူယုံတစ်ယောက်ပေါ့၊ လျှို့ဝှက်ကိုယ်ရံတော် ကိစ္စက သိပ်ကို အရေးကြီးလွန်းပြီး ငါ့ရဲ့ အသက်အန္တရာယ် လုံခြုံရေးနဲ့ တိုက်ရိုက် ပတ်သက်နေတာမို့ မင်းတစ်ယောက်တည်းကို ငါ အပြည့်အဝ ယုံကြည်အပ်နှံထားလို့ မဖြစ်ဘူး၊ ဒါကြောင့် လျှို့ဝှက်ကိုယ်ရံတော် အဖွဲ့ကို လက်ဝဲ နဲ့ လက်ယာ ဆိုပြီး နှစ်ဖွဲ့ ခွဲထားမယ်၊ မင်းက လက်ဝဲကိုယ်ရံတော် ဖြစ်ပြီး လီဆန်က လက်ယာကိုယ်ရံတော်ပဲ၊ မင်းတို့နှစ်ယောက် အချင်းချင်း ယှဉ်ပြိုင်ကြရမယ်၊ နောင်တစ်ချိန် ဒီအဖွဲ့နှစ်ခုကို ပေါင်းစည်းလိုက်တဲ့အခါ အရည်အချင်း အရှိဆုံးသူက အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်" ဟု ရှင်းပြလေသည်။</p> <p>​ဝမ်ရွှမ်က လီဆန်ကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ သံမျက်နှာဖုံး နောက်ကွယ်မှ သူ၏ အမူအရာကို မည်သို့မျှ မဖတ်တတ်နိုင်သော်လည်း သူ၏ အသံကမူ အေးစက်စက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ "ချီမင်းသား ခေါင်းဆောင်နေရာဆိုတာ သေချာပေါက် ကျွန်တော်မျိုး အတွက်ပါပဲ"</p> <p>​လီဆန်က မဲ့ပြုံး ပြုံးလိုက်သည်။ ယမန်နေ့ညက လျှို့ဝှက်ကိုယ်ရံတော် ကိစ္စကို ရှောင်မင် လာရောက် ပြောပြစဉ်က သူ အလွန်တရာ အံ့သြသွားခဲ့ရသည်။ သို့သော် မင်းသားအိမ်တော်ရှိ သာမန် အစေခံဘဝမှ ရှောင်မင်၏ လျှို့ဝှက်ကိုယ်ရံတော် တစ်ယောက်အဖြစ် ညတွင်းချင်း ပြောင်းလဲသွားနိုင်သည်ကို သဘောပေါက်လိုက်သောအခါ ပါးနပ်လှသော လီဆန်တစ်ယောက် မည်သို့ ရွေးချယ်ရမည်ကို ကောင်းစွာ သိရှိနေခဲ့ပြီဖြစ်သည်။</p> <p>​"စကားကတော့ ဘယ်သူမဆို အကြီးကြီး ပြောတတ်ကြတာချည်းပါပဲ၊ ဒီက လီဆန်ကလည်း အလွယ်တကူ အညံ့ခံမယ့်သူ မဟုတ်ဘူးနော်" လီဆန်က ပြန်လည် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။</p> <p>​ဤမြင်ကွင်းကို စောင့်ကြည့်နေသော ပန်ယွိခွန်းသည် ရှောင်မင်၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို ကောင်းစွာ သဘောပေါက်လိုက်သည်။ လျှို့ဝှက်ကိုယ်ရံတော် ဆိုသည်မှာ ရှောင်မင်အတွက် အသက်နှင့်တမျှ အရေးကြီးလှရာ သူကိုယ်တိုင် အကြံပြုထားသော ဝမ်ရွှမ်အား လုံးဝဥဿုံ ယုံကြည်အပ်နှံထား၍ သဘာဝကျစွာပင် မဖြစ်နိုင်ချေ။ လီဆန်မှာ ဝမ်ရွှမ်ကို အပြန်အလှန် ထိန်းကျောင်းနိုင်မည့် အင်အားတစ်ခုပင်။</p> <p>​သို့သော်လည်း ပန်ယွိခွန်း ဒေါသမထွက်မိချေ။ ထိုအစား သူ ပို၍ပင် စိတ်အေးသွားရသည်။ ဤအချက်က ရှောင်မင်သည် သတိကြီးမှုနှင့် အမြော်အမြင်ရှိမှုဟူသော စစ်မှန်သည့် နယ်ခံမင်းသားတစ်ပါး၏ အရည်အသွေးများကို ပိုင်ဆိုင်နေပြီဖြစ်ကြောင်း ပြသနေခြင်းပင်။</p> <p>​ရှောင်မင်၏ အမြင်တွင် ဝမ်ရွှမ်သည် ရည်မှန်းချက်အတွက် ဘာမဆို လုပ်ရဲမည့်သူ တစ်ယောက်၏ အငွေ့အသက်များကို ပေးစွမ်းနေသည်။ ထိုကဲ့သို့သော သူမျိုးသည် တာဝန်များကို ထမ်းဆောင်ရာတွင် ကြောက်ခမန်းလိမ့် ထိရောက်မှု ရှိနိုင်ပေသည်။ သို့ရာတွင် လျှို့ဝှက်ကိုယ်ရံတော်အဖွဲ့ တည်ထောင်ရေးနှင့် ပတ်သက်လာလျှင် ဝမ်ရွှမ်ရော လီဆန်ပါ ဗဟုသုတ သုညအဆင့်မှ စတင်ရမည်ဖြစ်ရာ သူတို့ကို သေချာစွာ လေ့ကျင့်သင်ကြားပေးရန် လိုအပ်နေသေးသည်။</p> <p>​ဝမ်ရွှမ်ကို ပို့ဆောင်ပေးပြီးနောက် ပန်ယွိခွန်းသည် သူ၏ အုပ်ချုပ်ရေး ကိစ္စရပ်များကို ဆက်လက် လုပ်ဆောင်ရန် တပ်ဖွဲ့ဌာနချုပ်သို့ ပြန်လည် ထွက်ခွာသွားလေသည်။</p> <p>​ရှောင်မင်က ဝမ်ရွှမ်ကို ပေါ်ဝမ် ကျောင်းတော်တွင် ယာယီ နေရာချထားပေးလိုက်သည်။ နောက်လာမည့် ကာလများတွင် ဝမ်ရွှမ်နှင့် လီဆန်တို့ နှစ်ဦးစလုံးသည် ထောက်လှမ်းရေး ပညာရပ်များကို အပြည့်အဝ လေ့ကျင့်သင်ယူကြရတော့မည် ဖြစ်သည်။</p> <p>​ရှောင်မင်သည် သူ၏ နယ်မြေကို စနစ်တကျ ပြန်လည် ထူထောင်နေစဉ် သူ၏ တီထွင်ဖန်တီးမှု အသစ်အဆန်းများသည် ကုန်သည်များမှတစ်ဆင့် မဟာယွီအင်ပါယာ တစ်ခွင်လုံးသို့ ပျံ့နှံ့ရောက်ရှိသွားလေပြီ။</p> <p>​အထူးသဖြင့် ထုတ်ကုန်အသစ်များသည် အင်ပါယာ၏ စည်ကားသိုက်မြိုက်သော ဒေသများဆီသို့ အလျင်အမြန် ရောက်ရှိသွားကြသည်။</p> <p>​ချန်အန်းမြို့တော်။</p> <p>​ချင်းကျိုးတွင် ရိုးရာဆပ်ပြာများကို အမြောက်အမြား ထုတ်လုပ်နိုင်လာသည်နှင့်အမျှ ဆပ်ပြာများသည် ချန်အန်းမြို့သို့ စီးဆင်းလာခဲ့ကာ ချမ်းသာကြွယ်ဝသူများနှင့် အာဏာရှိသူများ အလုအယက် ဝယ်ယူကြသော နေ့စဉ်သုံး ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ယခုအခါ နန်းတွင်းကိုယ်လုပ်တော်များ သာမက သာမန်ပြည်သူများပင်လျှင် ဆပ်ပြာတစ်ခဲ ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်းကို ဂုဏ်သိက္ခာ တစ်ရပ်အဖြစ် သတ်မှတ်လာကြလေပြီ။</p> <p>​ဆပ်ပြာနောက်တွင် ဆက်တိုက်ဆိုသလို ချန်အန်း၏ အရှေ့ပိုင်းနှင့် အနောက်ပိုင်း ဈေးများသို့ ရေမွှေးများ ဝင်ရောက်လာသောအခါ ပို၍ပင် အုတ်အော်သောင်းနင်း ဖြစ်သွားကြရသည်။</p> <p>​ရေမွှေးကို ပထမဆုံး ထုတ်လုပ်ရန် ရှောင်မင်၏ ဆုံးဖြတ်ချက်မှာ အကြောင်းမဲ့ မဟုတ်ချေ။ သမိုင်းမှတ်တမ်းများအရ ထန်မင်းဆက်ခေတ်က ချန်အန်းမြို့တွင် ရေမွှေး စတင်ပေါ်ပေါက်လာချိန်၌ အမျိုးသမီးများကြားတွင် ရေပန်းအစားဆုံး ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည်။ ဤအစဉ်အလာကို ထောက်ရှု၍ မဟာယွီအင်ပါယာတွင်လည်း ရေမွှေးအတွက် ဈေးကွက်ကျယ်ကြီး ရှိနေမည်ဟု သူ ယုံကြည်ခဲ့ပြီး လက်တွေ့တွင်လည်း သူ မှန်ကန်ကြောင်း သက်သေပြနိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။</p> <p>​ချန်အန်းမြို့ရှိ ကဗျာရွတ်ဆိုပွဲ တစ်ခုတွင် အထက်တန်းလွှာ မိသားစုမှ သခင်မလေး တစ်ဦးသည် လူအုပ်ကြားထဲတွင် လျှောက်သွားရင်း သူမထံမှ သင်းပျံ့နေသော ရေမွှေးရနံ့ကို ဝင့်ကြွားစွာ ပြသနေလေသည်။</p> <p>​ထိုလွှမ်းမိုးနိုင်လွန်းသော မွှေးရနံ့ကြောင့် အခြား သခင်မလေးများမှာ မနာလိုဖြစ်စွာဖြင့် နှာခေါင်းများကို ပိတ်ထားလိုက်ကြရသည်။ ရေမွှေးမှာ အလွန်တရာ ဝယ်လိုအား ကောင်းလွန်းလှသဖြင့် ထိုသခင်မလေး၏ ကြွယ်ဝချမ်းသာမှုကို လူအများက အားကျနေကြရသည်။</p> <p>​ထိုကဗျာရွတ်ဆိုပွဲ၏ ပန်းချီကားချပ် အကွယ်တွင်မူ ပညာရှိ လူငယ်တစ်စုသည် အလွန်တရာ မွှေးပျံ့နေသော ပညာရှိ လူငယ်တစ်ဦးကို ဝိုင်းရံနေကြသည်။</p> <p>​"အစ်ကို ဝမ်၊ ခင်ဗျားဆီက ရနံ့က ပန်းပွင့်လေးတစ်ပွင့်လို မွှေးကြိုင်နေတာပဲ၊ ကျွန်တော်တို့အားလုံး အားကျနေပြီဗျာ" ပညာရှိ တစ်ဦးက ပြောလိုက်သည်။ "ဒါနဲ့ ရေမွှေးဆိုတာ မိန်းမတွေ သုံးတာ မဟုတ်ဘူးလားဗျ"</p> <p>​အစ်ကို ဝမ် ဆိုသူက မျက်လုံးတစ်ချက် ပင့်လိုက်ရင်း "မင်းတို့က ဘာသိလို့တုန်း၊ ဒါက ချီမင်းသား အိမ်တော်ကနေ နောက်ဆုံးထွက်ထားတဲ့ အမျိုးသားသုံး ရေမွှေးကွ၊ ဒီရနံ့ကို ရလိုက်ရင် မိန်းမချောလေးတွေ အနားမကပ်ဘဲ မနေနိုင်ကြဘူးလို့ နာမည်ကြီးနေတာလေ"</p> <p>​"တကယ်ကြီးလားဗျ" ကျန်ပညာရှိများမှာ ပို၍ပင် အားကျသွားကြတော့သည်။</p> <p>​အစ်ကို ဝမ် က ဝင့်ကြွားစွာဖြင့် ဆက်ပြောလေသည်။ "ဒီရေမွှေးက ထွက်တာ နှစ်ရက်လောက်ပဲ ရှိသေးတာ၊ အရှေ့ဈေးကွက်ကို ရောက်ရောက်ချင်း ငါ သွားဝယ်လိုက်တာလေ၊ ဒီကိုလာတဲ့ လမ်းတစ်လျှောက်မှာ သခင်မလေးတွေ မနည်းဘူး ငါ့ကို လှည့်ကြည့်သွားကြတာ၊ ဒီကဗျာရွတ်ဆိုပွဲမှာလည်း အထက်တန်းလွှာ သခင်မလေးတွေ အများကြီး လာတယ်လို့ ကြားတယ်၊ အဲဒီတော့ ဘာသဘောလဲဆိုတာ မင်းတို့ သိကြတယ် မဟုတ်လား"</p> <p>​ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ပညာရှိ တစ်ဦးက "အစ်ကို ဝမ်၊ ကျွန်တော့်ကို ခွင့်ပြုပါဦး၊ အိမ်သာ ခဏသွားလိုက်ဦးမယ်" ဟု အလျင်စလို ပြောလိုက်သည်။</p> <p>​"ကျွန်တော်လည်း သွားဦးမယ်ဗျာ"</p> <p>​"..."</p> <p>​မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အစ်ကို ဝမ် တစ်ယောက်တည်းသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။ သို့သော် မကြာမီမှာပင် ထိုပညာရှိများ ပြန်ရောက်လာကြပြီး တစ်ယောက်ထက် တစ်ယောက် ပို၍ မွှေးကြိုင်နေကြလေတော့သည်။</p> <p>​အရှေ့ဈေးကွက်ရှိ ဝမ်မိသားစု၏ ဆိုင်တွင်မူ ချင်မု တစ်ယောက် အမတ်ကြီးတစ်ဦး၏ သားဖြစ်သူကို အပြင်သို့ လိုက်လံပို့ဆောင်ရင်း တောင်းပန်စကားများကို တတွတ်တွတ် ဆိုနေရသည်။ အမျိုးသားသုံး ရေမွှေးများ ကုန်သွားပြီ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။</p> <p>​သူ ရှောင်မင်ကို မလေးစားဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။ ချန်အန်းသို့ မထွက်ခွာမီက သူသည် ထုံးစံအတိုင်း ဂါရဝပြုရန် ချီမင်းသား အိမ်တော်သို့ သွားရောက်ခဲ့သည်။ ဝမ်ရှစ်ကျဲ့ ကလည်း ချန်အန်းသို့ မသွားမီ ရှောင်မင်ထံ သွားရောက်ကာ မြို့တော်မှ မှာစရာများ ရှိမရှိ မေးမြန်းခဲ့သေးသည်။</p> <p>​ချင်မု မထွက်ခွာမီတွင် ရှောင်မင်က ဤအကြံဉာဏ်ကို သူ့အား ပြောပြခဲ့ပြီး အလောင်းအစားတစ်ခုပင် လုပ်ခဲ့သေးသည်။ အမှန်တကယ်တော့ အမျိုးသားသုံး ရေမွှေး ဆိုသည်မှာ မရှိချေ။ အမျိုးသားများ ရေမွှေးသုံးစွဲရန် အကြောင်းပြချက် တစ်ခုကို ရှောင်မင်က ဖန်တီးပေးလိုက်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။</p> <p>​မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ဤသတင်း စတင်ပျံ့နှံ့သွားသည်နှင့် အထက်တန်းလွှာ လူငယ်များစွာသည် ရေမွှေးများကို အလုအယက် လာရောက် ဝယ်ယူကြတော့သည်။</p> <p>​သို့သော်လည်း ချင်မု တစ်ယောက်တော့ ပျော်ရွှင်နိုင်ခြင်း မရှိချေ။ အကြောင်းမှာ သူ အလောင်းအစား ရှုံးသွားသောကြောင့်ပင်။ ရှုံးသည်နှင့် ငွေစင် တစ်သောင်းကျပ် လွင့်သွားပြီ မဟုတ်ပါလား။ သူ့အမြင်တွင်တော့ ချီမင်းသားသည် တစ်နေ့တခြား ပို၍ လောဘကြီးလာပြီး သူတို့ဆီမှ ငွေညှစ်ရန် နည်းလမ်းမျိုးစုံ ရှာဖွေနေတော့သည်။</p> <p>​သေချာသည်ကတော့ ဤထုတ်ကုန်အသစ်များက သူတို့အတွက် အမြတ်အစွန်းများစွာ ရရှိစေခဲ့သော်လည်း ချီမင်းသား ရရှိနေသော ငွေကြေးများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင်တော့ ဘာမှ မဟုတ်တော့ချေ။</p> <p>​ယခုခရီးစဉ်တွင် ရှောင်မင်သည် ဤအကြံဉာဏ်ကို ပေးလိုက်ရုံသာမက နန်းတော်အတွင်းသို့ ပစ္စည်းအချို့ ပို့ဆောင်ပေးရန်လည်း ချင်မုကို အကူအညီ တောင်းခဲ့သေးသည်။ ယခုအချိန်လောက်ဆိုလျှင် ထိုပစ္စည်းများ ရောက်လောက်ပြီဟု ချင်မု တွက်ဆထားလိုက်သည်။</p> <p>​သူ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် နန်းတွင်းကိုယ်လုပ်တော်များသည် ထူးခြားလှသော ရေမွှေးများကို အလုအယက် ခွဲဝေယူနေကြလေပြီ။ အံ့သြစရာကောင်းသည်မှာ ဧကရာဇ် ရှောင်ဝမ်ရွှမ် ကိုယ်တိုင် နောက်ဆောင်သို့ ရောက်ရှိနေခြင်းပင်။</p> <p>​"အရှင်မင်းကြီး ဒါက မင်အာ က အရှင်မင်းကြီးအတွက် အထူး ဖန်တီးပေးထားတဲ့ ရေမွှေးပါတဲ့၊ စိတ်ကို လန်းဆန်းစေပြီး ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုတွေကို ပြေပျောက်စေတယ်လို့ ဆိုပါတယ်" မိဖုရားခေါင်ကြီး ကျောက် က ရေမွှေးပုလင်းလေး တစ်ပုလင်းကို ဧကရာဇ် ရှောင်ဝမ်ရွှမ် ထံ ကမ်းပေးရင်း လျှောက်တင်လေသည်။</p> <p>​ဤရေမွှေးများ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် ဧကရာဇ်မင်းအတွက် သီးသန့် ရေမွှေးတစ်ပုလင်း ပါဝင်နေသည်ကို တွေ့ရသဖြင့် မိဖုရားခေါင်ကြီး ကျောက် အံ့သြသွားခဲ့ရသည်။ ပူးတွဲပါလာသော စာကို ဖတ်ကြည့်ပြီးနောက် သူမ နားလည်သွားကာ ဧကရာဇ်မင်းထံ အကြောင်းကြားရန် နန်းတွင်းအစေခံမလေး တစ်ဦးကို ချက်ချင်း စေလွှတ်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ မထင်မှတ်ဘဲ ဧကရာဇ် ရှောင်ဝမ်ရွှမ် သည် ရေမွှေးကို စိတ်ဝင်စားသွားကာ ကိုယ်တိုင် လာရောက်ကြည့်ရှုခြင်းပင်။</p> <p>​"အရှင်မင်းကြီး ရေမွှေးအပြင် ဒီအထူးထုတ် ရိုးရာဆပ်ပြာလည်း ပါသေးတယ်၊ မင်အာ ရဲ့ စာထဲမှာတော့ ဆပ်ပြာရော ရေမွှေးမှာပါ ခန္ဓာကိုယ်အတွက် ကောင်းမွန်တဲ့ ဆေးဘက်ဝင် ပစ္စည်းတွေ ပါဝင်တယ်လို့ ရေးထားပါတယ်" ကျိန့်ကိုယ်လုပ်တော်ကြီး က ဆပ်ပြာခဲလေး တစ်ခဲကို ဆက်သရင်း ဖြည့်စွက် လျှောက်တင်လေသည်။</p> <p>​​</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">အပိုင်း ( ၆၈ ) ပြီးဆုံး။</p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save